சர்க்கஸில் விளையாடுபவர்களுக்கும் உடலை வைத்துச் சில பயிற்சிகளைச் செய்பவர்களுக்கும் (GYMNASTICS) எலும்புகள் எப்படி… ஏன்… வளைந்து கொடுக்கின்றது…?

சாதாரணமாக சர்க்கஸில் (GYMNASTICS) விளையாடுகிறார்கள் என்றால் சரியாக அந்த அளவுகோல் பிடித்து பத்து பன்னிரண்டு என்று சுழலச் செய்கிறார்கள். தூக்கிப் போடுவார்கள். அவர்கள் சுவாசித்த அந்த உணர்வின் வேகத் துடிப்பிற்கொப்ப அதைச் செய்கின்றார்கள்.

நாமும் மனிதர்கள் தான் அவர்களும் மனிதர்கள் தான். பல பல உணர்வுகளையும் அவர்கள் இயக்குகிறார்கள். பல அற்புதங்களைச் செய்கிறார்கள்.

அவர்களின் உடல் வலுவான நிலைகளில் இருந்தாலும்
1.சிறுகச் சிறுக இந்த உணர்வின் எண்ணங்களைப் பாய்ச்சி
2.இதைச் செய்ய வேண்டும்…! என்ற மன உறுதி கொண்டு
3.வில்லைப் போல உடலை வளைக்கிறார்கள்.

ஆனால் ஒரேயடியாக வளைத்தால் ஒடிந்து போகும். “வளைய வேண்டும்…” என்ற அந்த உணர்வின் தன்மை சேர்த்து அந்த உணர்வின் அலைகளை அவர்களின் வலுக் கொண்டு செலுத்தப்படும் போது
1.எலும்பில் உள்ள நிலைகளும்
2.இவர்கள் எண்ணிக் கொண்ட உணர்வுகளும்
3.அதற்குத் தக்கவாறு ரப்பர் மாதிரி ஆகி விடுகிறது.

ஏனென்றால் நுகரும் உணர்வுகள் அந்த எழும்பிலுள்ள அணுக்களுக்கு “நாம் வளைய வேண்டும்…!” என்ற உணர்வு சேர்க்கப்படும் போது
1.அந்த அணுக்கள் புது மலத்தை உண்டாக்கும்.
2.அந்த வலுவான உணர்வுகள் சேர்க்கப்படும் போது வளையும் தன்மை வருகிறது.

இடுப்பு வலிமையாக இருக்கிறது. தாய் கர்ப்பமாக இருக்கும் போது வாயுவின் உணர்வின் உணர்ச்சிகள் மோதப்படும் போது அந்த எலும்பு பாகம் விரிந்து கொடுத்த பின்னாடிதான் குழந்தை வெளியே வருகிறது.

ஒரு இரும்புக் கம்பியையோ கண்ணாடி வளையலையோ வளைக்க வேண்டுமென்றால் நெருப்பு ஜுவாலையில் காட்டினால் வளைகிறது.

இதே மாதிரித் தான் எலும்பு பாகங்கள் விரிவடைந்து குழந்தை பெரிய குழந்தையாக இருந்தாலும் வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளுக்கு அது இடம் கொடுக்கிறது.
1.குழந்தை வெளி வந்த மறு கணம் அந்த எலும்புகள் சுருங்கி விடும்.
2.இது எல்லாம் இயற்கையின் சில நியதிகள்.

எலி பார்த்தால் ரொம்ப சிறியது தான். அதனுடைய குட்டி வெளிப்படும்போது பார்த்தால் தெரியும்.

ஆகவே இதைப்போல ஒவ்வொன்றுக்கும் அந்த உணர்ச்சிக்கொப்ப எலும்புகளில் அந்த உணர்வின் அழுத்தம் வரப்படும் போது மோதலில் விரிவடைந்து குழந்தை எளிதாக வெளி வரும் தன்மை உண்டாகின்றது.

ஆனால் கருவில் உருவான சில குழந்தைகள் வெளி வராத நிலை ஏற்படுகின்றது. “குழந்தை திரும்பி விட்டது…!” என்பார்கள். அதனால் அந்த உணர்ச்சி பலவீனம் ஆகும் போது வாயுவின் உந்தல்கள் வரப்படும் போது அந்தக் குழந்தையின் பாகம் சரியாகச் சீர்படுவதில்லை. இயற்கையான முறையில் பிரசவமாவதில்லை.

ஏனென்றால் குழந்தையின் காலோ மற்றதோ முதலில் வெளி வந்தால் அதற்கு மூச்சுத் திணறலாகும். அதைச் சீர் செய்ய விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு டாக்டர்கள் சில முயற்சிகளை எடுத்தாலும் கூட ஒன்றும் முடியவில்லை என்றால் அறுவை சிகிச்சை மூலம் குழந்தையை எடுக்கின்றார்கள்.

அதைப் போன்று தான் எலும்பின் பாகங்களில் அதிகமான மோதல்கள் ஏற்படும் போது சர்க்கஸில் விளையாடக் கூடியவர்களுக்கு அதற்குண்டான அமிலங்கள் சுரக்கப்பட்டு அந்த அணுக்களின் தன்மை பெருக்கப்பட்டு எலும்புகள் ரப்பர் மாதிரி வேலை செய்யும்.

ஆனால் நாம் வளைக்க முடியுமா…? அவர்கள் எடுக்கும் உணர்வை நாம் கூட்டினால் நமக்கும் அந்த நிலைகள் வரும். ஒரு நான்கு நாட்களுக்குச் செய்து பாருங்கள்.
1.அந்த உணர்வின் பாகங்கள் நரம்புகள் நீண்டு வருவதும்
2.அந்த ஆசிட் பவர் கூடுவதும்
3.அந்த அணுக்களுக்கு ஆகாரம் கிடைப்பதும்
4.அதனுடைய மலங்கள் விரிவாவதும் இதெல்லாம் வரும்.
5.ஏனென்றால் இயற்கையின் நியதிகள் இவைகளெல்லாம்.

ஆகவே உடல் உறுப்புகளை இந்த உயிர் எப்படி இயக்குகிறது…? நுகர்ந்த உணர்வுக்கொப்ப எப்படி மாற்றுகின்றது…? என்ற நிலைகளை மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குத் தெளிவாகக் கூறினார்.

டாக்டர்களுக்குப் படிப்பவர்கள் அவர்களுக்குக் கற்பிக்கும் போது அந்தக் கற்பனைக்கு உண்டான நிலைகளை அதைப் படித்துப் பாடம் செய்து இன்ன இன்னது தான் செய்கிறது…! என்று சொல்வார்கள்.

1.படித்த பாடத்தின் நிலைகள் அவர்களுக்குள் இருந்தாலும்
2.சுவாசித்ததன் உணர்வுகளால் தான் எலும்புகள் விரிவடைந்தது என்றும்
3.நுகரும் உணர்வுகள் மாறினால் அந்த இயக்கங்கள் மாறும் என்பதும் அவர்களுக்குத் தெரியாது.

இயற்கையில் உருவான நிலையிலிருந்து விளைந்தது என்ற நிலையில் அதிலுள்ள அமிலங்களை பிரித்து பார்த்து அந்த அமிலங்களை மாற்றுவதற்கு மாற்று உபாயமான செயல்களை (இயற்கையில் விளைந்த உணர்வுகளை) செயற்கையில் செய்கிறார்கள்.

ஆடு மாடுகளிலிருந்தும் மூளை போன்ற பாகங்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டு அதற்குள் இரசாயனங்களைச் சேர்த்து மற்றவர்களுக்கு மருந்தாக நேரடியாகவும் கொடுக்கிறார்கள்… மாத்திரையாகவும் கொடுக்கிறார்கள்.

இரத்தத்தில் கலக்கச் செய்து வலு கொண்ட நிலைகளாக மனித உடலில் உள்ள அணுக்களுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய பக்குவத்தை ஊட்டுகின்றார்கள். விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு இப்படி எத்தனையோ நிலைகளை மாற்றலாம்.

பால் குறைவாக இருக்கக் கூடிய மாட்டிற்குப் பாலை அதிகமாகச் சுரக்கச் செய்ய மரபு அணுக்களை மாற்றி அமைக்கின்றார்கள். இன்னும் சொல்லப் போனால் குளோனிங் (CLONING) மூலம் உருவாக்கி கன்றுவாக இருக்கும் பொழுதே சில சக்திகளைக் கூட்டிப் பால் அதிகமாகச் சுரக்கும் தன்மையைக் கொண்டு வருகிறார்கள்.

ஆணையும் பெண்ணாக மாற்றுகின்றான். பெண்ணையும் ஆணாக மாற்றுகின்றான். விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு புலிகளையும் மிருகங்களையும் கொடூரமான நிலைகளையும் பாம்புகளையும் கொடூரமாகக் கொன்று குவிக்கும் ஓநாய் இனங்களையும் அவைகளுக்குள் மற்ற மற்ற உணர்வுகளைச் சேர்த்து அதன் அறிவின் ஞானத்தை இயக்கும் சிறு மூளைகளுக்கே எட்டும் படிச் செய்கின்றான்.

அப்போது அந்தக் கொடிய மிருகங்கள் இவன் சொல்லும் உணர்வுகளை எடுத்து மனிதனுக்கொத்த நிலையில் இவன் சொல்வதைக் கேட்கும் நிலைக்குக் கொண்டு வருகின்றான்.

அந்த மிருகங்களைப் பிடிப்பதற்கு என்ன செய்கின்றான்…? எவன் மிருகத்தைப் பிடிக்கின்றானோ அவன் உடலை நக்கச் செய்கின்றான். அவ்வாறு நக்கி அந்த மணங்களை எடுத்துக் கொண்ட பின் இவன் உடலின் உணர்வுகள அந்த மிருகத்திற்குள் சேர்க்கப்பட்டு அடுத்து அது சாந்தமான நிலைகளில் வருகின்றது.

இப்படிச் சிறுகச் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு அதை மாற்றி இவன் சொன்னபடி எல்லாம் கேட்க வைக்கின்றான். இவன் மணத்தை நுகர்ந்தவுடன் அது விட்டு விடும் நிலை வருகிறது.

சிறு பாம்பாக இருந்தாலும் சில வகையான உணவுகளைத் தன் வாயிலே போட்டு தன் உணர்வைக் கலந்து அதை மற்ற உயிரினங்களை தின்னச் செய்கின்றான்.

இவன் எண்ணத்திற்குண்டான நிலைகளைப் பரப்பி அதற்குத் தக்க ஆசிட்டைக் கலந்து கொடுத்து விடுகிறான். அதைச் சாப்பிட்டுப் பழகியதும் அந்த உயிரினங்கள் “இவன் வா…!” என்று கூப்பிட்டால் அப்படியே வரும்.

1.உணர்வின் இயக்கங்களையும்
2.அந்த உணர்வுக்கொப்ப நம் உயிர் எப்படி இயக்குகிறது…? மாற்றியமைக்கின்றது…? என்பதையும்
3.நீங்கள் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்குத்தான்
4.விஞ்ஞான அறிவுடன் இணைத்து இதைச் சொல்கின்றோம்.

நாடித் துடிப்பு பற்றிய பேருண்மைகளைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்… அதைக் காணும் ஆற்றலையும் வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்…!

1.உணர்ச்சிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதுவது தான் நாடித் துடிப்பு என்றும்
2.அந்த நாடித் துடிப்பின் வீரிய உணர்வுகளுக்குத் தகுந்த மாதிரித்தான் நம்முடைய செயலாக்கங்கள் என்றும்
3.மருத்துவர்கள் பார்க்கின்றார்கள்
4.(அன்று கருவி எதுவும் இல்லாமல் பார்த்தார்கள்… இன்று கருவிகளை வைத்துப் பார்க்கின்றார்கள்)

ஆகவே “நாடித் துடிப்பு…!” என்றாலும் உடலில் சில நோய்களின் உணர்வுகள் வரப்படும் பொழுது அதில் உறைந்த உணர்வுகளை ஸ்கேன் மூலம் (SCAN) பல விதமான நுட்பங்களை உபயோகித்துப் பார்க்கின்றார்கள்.

ஸ்கேன் மூலம் உடலுக்குள் பார்க்கும் பொழுது அந்த உணர்வின் துடிப்புகள் அதிர்வுகளாக ஒலி அலைகள் ஏற்படும். அந்த எக்கோ (ECHO) வருவதைப் பார்த்து
1.நாம் சுவாசிப்பதில் உடலில் அழுத்தம் அதிகம்…
2. நாம் சுவாசிப்பதில் உடலில் அழுத்தம் குறைவு…! என்ற நிலைகளுக்குத் தக்க
3.ஒலி அலைகளைப் பெருக்கிக் காட்டுகிறது…!
4.அதன் மூலம்.இரத்த நாளங்களில் ஏது கூட இருக்கிறது… எது குறைபாடாக இருக்கிறது என்ற வகைகளில்
4.அந்தந்த உறுப்புகளைப் பற்றி “இதிலே இன்னது தான்…! என்று கண்டறிகின்றனர்.
5.பின் அந்தக் குறைபாடுகளை அகற்றி நல்லதாக மாற்றுகிறார்கள்.

இயற்கையில் கை நாடி பார்ப்பது போலத் தான் ஒலி அதிர்வுகளை வைத்து
1.உடல் உறுப்புகளில் எங்கெங்கே மோதுகிறது…?
2.எதன் வழிகளில் அது செயலற்றதாக மாறுகிறது…? என்ற நிலைகளில்
3.மருத்துவத் துறையில் இவ்வாறு விஞ்ஞானி காண்கிறான்.

அதே போல குகை (CAVE) போல் ஒரு புற்று இருக்கிறது. அதற்குள் ஒரு பாம்பு புகுகின்றது என்றால் அதற்குள் சிறு கம்பியைத்தான் (PROBE) விடுகிறார்கள்.

புற்றுக்குள்ளிலிருந்து வரும் உணர்வின் ஒலி அதிர்வுகளைக் கவர்ந்து… அதை நுகர்ந்து… உள்ளே என்னென்ன நிகழ்ச்சிகள் நடக்கிறது…? என்று அப்படியே தெரிந்து கொள்கிறார்கள்.

இதே மாதிரி கர்ப்பமுற்ற தாயின் கருவில் வளரும் குழந்தைக்கும் இதே போல ஒலி அதிர்வுகளைக் கூட்டிக் “கருவிலே வளரும் குழந்தை என்ன செய்கிறது..?” என்று பார்க்கிறார்கள்.

விஞ்ஞானம் இவ்வளவு தூரம் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது. முன்னேற்றம் அடைந்திருந்தாலும்
1.அவர்களால் உடலில் உள்ள தசைகளிலோ அல்லது உறுப்புகளிலோ இருக்கும் நிலைகளைத்தான் சீர் செய்ய முடிகிறது.
2.எலும்புக்குள் ஊனாக இருப்பதை அவர்களால் காணவும் முடியவில்லை… அதை மாற்றவும் முடியவில்லை.

சிறிது காலத்திற்கு இந்த உடல் வாழ்க்கைக்குத்தான் அதைப் பயன்படுத்த முடியும். உடலுக்குப் பின் உயிராத்மாவைக் காக்கும் எந்த நிலையும் அவர்களால் முடியவில்லை,

ஆனால் அன்றைய மெய் ஞானிகள் என்ன செய்தார்கள்…?
1.தன்னுடைய உணர்வலையால் – வரும் அலைகளை நுகர்ந்து
2.அதனின் ஆற்றலையும் அதற்குள் இருக்கும் நுண்ணிய நிலைகளை அறியக்கூடிய தன்மையையும்
3.அவ்வாறு வரும் அந்த உணர்வுகள் தன்னை இயக்காதபடி மாற்றிக் கொள்ளும் தன்மையையும் வளர்த்து
5.விண்ணின் ஆற்றலைப் பெற்று அதை உடலுக்குள் விளைய வைத்து உயிராத்மாவை வலுவாக்கி
5.உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியாக… அழியாத ஒளிச் சரீரம் பெற்றார்கள்.

யார்…? அகஸ்தியன்…!

அவன் தாய் கருவில் சிசுவாக இருக்கும் பொழுதே விஷத்தை முறிக்கும் ஆற்றல் பெற்றதால் எத்தகைய விஷத்தையும் வென்றிடும் அதனின் உணர்ச்சியின் இயக்கங்கள் அவனுக்குள் விளைந்தது.

அகஸ்தியனுக்குள் விளைந்த அந்த நுண்ணிய ஆற்றல்கள் அனைத்தையும் சூரியனின் காந்தப் புலனறிவு கவர்ந்து அலைகளாக நமக்கு முன் பரப்பி வைத்துள்ளது. அதை ஒவ்வொருவரும் நுகரலாம்.

அந்த அகஸ்தியனின் ஆற்றல்களை நுகர்ந்தால் நாமும் அவனைப் போன்று எல்லாவற்றிலும் வல்லவனாக உயர் ஞானம் பெற்று மெய் ஞானியாக ஆகலாம்…!

இருளை ஒளியாக மாற்றும் “அகஸ்தியனின் ஆற்றல்…!” – மெய் ஞானப் பாடம்

இருளை போக்கிப் பொருளை காணும் சக்தி பெற வேண்டும். இருள் என்பது எது…? ஒளியான உணர்வுகள் எது…? இருளை நீக்கிய ஒளியான மெய் ஞானி யார்…?

இப்போது நல்ல மனிதர்களாக இருக்கின்றோம். ஒரு விஷம் தீண்டி விட்டது என்றால் நமக்கு நினைவு இருக்கிறதோ…? இல்லை. ஒருவர் வேதனையால் அவஸ்தைப்படுகின்றார். அவருடைய உணர்வுகளை நுகர்ந்தவுடனே நம்மிடம் இருள் சூழ்ந்து விடுகிறது. இதைப் போக்குவதற்கு வழி…?

தொழில் செய்து கொண்டிருக்கின்றோம். கடன் வாங்கியவர்களிடம் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.
1.நாளைக்குக் கொடுக்க வேண்டுமே… கொடுக்க முடியவில்லை என்றால் என்ன சொல்வது…?
2.நாம் வேறு பதில் சொன்னால் திட்டுவானே…! என்று வேதனைப்படுவோம்.
3.அந்த விஷம் நம்மை அடைத்து விடுகிறது. எது…?
4.அப்பொழுது இருள் சூழ்ந்து விடுகிறது.
5.சிந்தித்துச் செயல்படும் சக்தி இல்லை. இதை நீக்குவதற்கு வழி…?

மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்ற இந்த உணர்வை எடுத்து வாழ்க்கையில் வரும் இருளை மாய்க்க வேண்டும். இல்லை என்றால் அது வளர்ச்சி அடைந்தது என்றால் நம்மை மீண்டும் இருளுக்குக் கொண்டு சென்று விடும்.

ஏனென்றால் இருளில் இருந்து வந்தது தான் ஒளி…!

ஆதியிலே இந்தப் பேரண்டமே இருண்ட குகை போன்று இருந்தது. எங்கேயுமே இருண்ட நிலை தான். ஒளியைக் காண முடியாது. \

ஒளி இல்லாத இடத்தில் அகண்ட நிலையாக இருந்தாலும் அதற்குள் சிறிது வெப்பம் உண்டாகிறது. அந்த வெப்பத்தினால் வரும் சில நிலைகள் ஆவியாக மாறுகிறது. அப்பொழுது அந்த ஆவியின் தன்மை அடர்த்தி ஆகிறது.

அடர்த்தி நாளாக நாளாக அது விஷத் தன்மை அடைகிறது. விஷத் தன்மை அடைந்த பின் அதற்குப் பின்னாடி வரக்கூடிய விஷமற்ற நிலைகள் உருவாகும் போது அதை இது தாக்குகிறது.

தாக்கும் போது மீண்டும் வெப்பமாகின்றது. ஏனென்றால்
1.வெப்பத்தின் தன்மை உருவாக்கப்படும் போது இந்த விஷத்தின் தன்மையே வலிமையாகின்றது.
2.அது வலிமையான பின் தாக்குகின்றது. தாக்கிய பின் என்ன செய்கிறது…?
3.இது உடனே அணுக்களாக மாறுகிறது.
4.நகர்ந்து ஓடும் போது ஈர்க்கும் சக்தி வருகிறது.
5.அப்பொழுது தான் ஆதிபராசக்தி… ஆதிலெட்சுமி… ஆதிசக்தி…! இந்த மூன்றும் ஒன்றாகச் சேர்த்து உலக இயக்கத்தின் ஆரம்ப நிலையே வருகிறது.
6.ஆக விஷத்தால் இயக்கப்பட்டது தான் எல்லாமே…!

அதாவது கோள்களாகி… கோள்கள் நட்சத்திரமாகி… நடத்திரம் அது சூரியன் ஆகப்போகும் போது அந்தத் தொடர்ச்சியின் தன்மையில் நட்சத்திரங்கள் எல்லாம் விஷத்திற்குள் அடக்கம்.

விஷத்தின் தன்மை தான் கதிர் இயக்கம். கதிர் இயக்க தன்மை வரப்போகும் போது தான் அண்டத்தின் நிலைகளை இது அடக்குகின்றது.

நட்சத்திரங்கள் தன்னுடைய கதிரியக்கச் சக்திகளை வைத்து அகண்ட அண்டத்திலிருந்து வருவதை அடக்கித் தன்னுடைய பால்வெளி மண்டலமாக மாற்றுகின்றது. அது மிகவும் எடைகூடியது.

அந்த உணர்வின் தன்மை துகள்களாகத் தூசியாகப் போகும் போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த அமிலத்தின் தன்மை குறைகிறது. அந்த அமிலத்தின் தன்மை குறையப்படும் போது பாதரசமாக மாறுகிறது. அப்பொழுது அது குளிர்ச்சியின் தன்மை அடையும்.

பாதரசத்தின் தன்மைகளை எடுத்து வீசி மற்றதுடன் மோதப்படும் பொழுது தான் சூரியன் விஷத் தன்மைகளைப் பிரிக்கிறது. விஷத்தைப் பிரித்தாலும் அது பிரிந்து நகர்ந்து ஓடப்படும் போது சூரியனின் காந்தப் புலனறிவுகள் அந்த விஷத்தையும் கவர்ந்து கொள்கின்றது.

ஆக அந்த ஈர்க்கும் சக்தி என்ற நிலையில் மூன்று நிலை கொண்டு இந்த உலகம் உருவாகிறது. சொல்வது அர்த்தம் ஆகிறதல்லவா…! (வெப்பம் காந்தம் விஷம்)

ஏனென்றால் முதலில் விஷத்தால் தான் நெருப்பானது. நெருப்பைக் கண்ட பின் என்ன செய்கிறது…? இது விலகிச் செல்கின்றது.
1.இந்த உண்மையைத் தெரிந்து கொண்டவர்கள் மகரிஷிகள்.
2.அந்த மூலத்தைத் தெரியாதபடி விண் செல்ல முடியாது.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் அந்த முழு உண்மைகளை உணர்த்தியபின் தான்
1.அதனுடைய சாரங்களை எல்லாம் யாம் (ஞானகுரு) தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
2.அதை எனக்குள் விளைய வைக்க முடிந்தது.
3.அந்த ஆற்றல்களை உங்களுக்கும் இப்பொழுது கொடுக்க முடிகிறது.
4.சும்மா இதை நோட்டுப் புஸ்தகத்தில் எழுதிக் கொடுத்துப் படிக்கின்ற மாதிரி போக முடியாது.

மேரு மலையை மத்தாக வைத்து வாசுகி என்ற பாம்பைக் கயிறாக வைத்துப் பாற்கடலிலே கடைந்தார் நாராயணன் என்று சொல்வார்கள். ஆனால் இது என்ன…? என்று தெரியாது.

வியாசகர் அன்று சொன்ன உணர்வை உருவமாக்கிக் காட்டும் போது மேரு போல மலையை வைத்து நீ அர்ச்சனை செய்தால் உனக்கு சக்தி நிறையக் கூடும் என்று அடுக்கடுக்காகச் செய்து வைத்திருப்பார்கள்.

பல எண்ணிலடங்காத அணுக்களின் தன்மையால் அடுக்கடுக்காகத் தான் நம் பூமி உருவானது. ஆனால் அந்த விஷத்தின் தன்மை தாக்குதலால் தான் பூமியே சுழற்சி ஆகின்றது.

பாற்கடல் என்றால் பிற மண்டலத்திலிருந்து வருவதை இது இழுத்து அதைத் தனக்குள் தாவர இனங்களாக மாற்றுகின்றது.
1.அந்தத் தாவர இனங்களை எந்த எந்த அணுக்கள் எடுத்து விழுங்குகிறதோ
2.அந்தந்த உணர்விற்குத் தக்க பல விதமான ரூபங்களாக
3.உயிரினங்களின் உடல் உருவானது என்று வியாசகர் தெளிவாகக் காட்டுகிறார்.

இந்த விபரங்கள் எதுவும் சொல்லாதபடி இந்தத் தத்துவத்தைக் கேட்டால் விளக்கம் தெரியாது, வேதங்கள் படித்தவர்களிடமே நீங்கள் கேட்டாலும் தெரியாது. யானையைப் போல மாட்டைப் போல ஏனைய மிருகங்களைப் போல போட்டு வைத்திருப்பார்கள். ஆனல் ஏன் என்று தெரியாது.

சிவன் ஏனோ ஆலகால விஷத்தைக் கழுத்தில் நிறுத்தி கொண்டான் என்பார்கள். அதனின் விளக்கம் என்ன..? நம் பூமியே சிவமாகின்றது. (சிவம் என்றால் திடப் பொருள்). இவனுக்குள் உருவானது தான் இவை அனைத்தும்.

சிவம் இல்லையேல் சக்தி இல்லை. நம் பூமி துருவத்தின் வழியாகத்தான் விண்ணிலிருந்து (பாற்கடல்) எல்லா சக்திகளையும் நுகர்கின்றது. விஷத்தின் தன்மைகளை எல்லாம் அடக்கி வெப்பத்தின் தன்மை கொண்டு ஆவியாக மாறுகிறது.

அந்த உணர்வின் தன்மை மற்றொன்றோடு சேர்த்து அது திரளுகிறது. வெண்ணெய் ஆகிறது. இப்படி விளைந்தது தான் “பூமிக்குள் எல்லாமே…!” என்று இவ்வளவு தெளிவாக வியாசகர் கொடுத்திருக்கின்றார்.

1.மேரு என்ற மலை மத்து – அதாவது பூமி சுற்றுகிறது
2.வாசுகி என்ற பாம்பைக் கயிறாக வைத்து – அதாவது விஷத்தின் தாக்குதல் தொடர்ந்து வரப்படும் பொழுது தான் பூமியே சுழல்கின்றது.

அப்படி அந்தத் துருவப் பகுதியில் நுகரப்படும் போது அது சிவம்… பார்வதி…! தன்னுடைய பார்வையில் பட்ட உணர்வுகள் பூமிக்குள் வந்து சேரும் பொழுது பார்வதிக்கும் சிவனுக்கும் கல்யாணம்.

துருவத்தின் வழியாக வரக்கூடிய சக்திகள் உறைந்து அது நீளமாக வளரும். அப்படி வளர்ச்சி ஆனால் தலைகுப்புற. கவிழ்ந்து விடும். அப்படி ஆகும் நிலையைத் தடுத்தவன் அகஸ்தியன். அகஸ்தியனால் ஒரு தடவை மாற்றப்பட்டது.

அகஸ்தியன் இந்தப் பூமியைச் சமப்படுத்தியதனால் தான் அவனுக்குப் பின் வந்த ஞானியர்கள் தென்னாட்டுடைய சிவனே போற்றி எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி என்று அவனைப் பாடினார்கள்.

அந்த அகஸ்தியரைப் போன்ற பலர் தோன்றினால் தான் இன்றிருக்கும் பூமியின் விஷத் தன்மையைத் தடுத்து நிறுத்த முடியும்.

ஏனென்றால் பல விதமான விஷ குண்டுகளையும் அணுக் கதிரியக்கங்களையும் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் பூமிக்குள் பதுக்கி வைத்திருக்கின்றார்கள்.

அது எல்லாம் வெளிப்படும் பொழுது அதனால் வெளிப்படும் புகை மண்டலங்கள் மேகக் கூட்டங்களாகி சூரியனின் ஒளிக் கதிர்களைத் தடுக்கும் பொழுது பூமி உறை பனியாகி தலை குப்புறக் கவிழ்ந்து விடும். அதற்குப் பின் இங்கே உயிரினங்கள் வாழும் தகுதி இழக்கப்படுகின்றது.

ஆனால் அன்று துருவத்தின் எடை கூடிய இதே பூமியின் திசையைச் சூரியனுடன் தொடர்பு கொண்டு தன்னுடைய எண்ணத்தால் குறுக்காட்டி அதைத் திசை திருப்பினான் அகஸ்தியன்.

சூரியன் பாகம் திருப்பப்படும் பொழுது அந்தப் பனிகள் கரைந்து இந்தப் பூமி சமமானது. அவன் சமப்படுத்திய நிலைகள் கொண்டு தான் இந்தப் பூமி இன்று வரை ஒரு சீராக ஓடிக் கொண்டுள்ளது.

ஆனால் விஞ்ஞானத்தால் கடும் விஷத் தன்மைகள் வந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் இதிலிருந்து நாம் தப்பித்தோம் என்றால் நல்லது. அத்தகைய நிலைக்காகத் தான் மீண்டும் மீண்டும் அந்த அகஸ்தியன் உணர்வுகளை உங்களுக்குள் நினைவுபடுத்திக் கொண்டே வருகின்றோம்.

அந்தத் துருவ மகரிஷியின் அருள் சக்தி கருவில் வளரும் சிசுவிடத்தில் விளைய வேண்டும். அந்த அகஸ்திய மாமகரிஷி அருள் சக்தி பெற வேண்டும். சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி விளைய வேண்டும்.

என் குழந்தை அகஸ்தியனைப் போன்ற உலக ஞானம் பெற வேண்டும் என்று கருவில் உள்ள குழந்தைகளுக்குத் தாய்மார்கள் ஊட்டினால் குழந்தை வெளி வந்த பிற்பாடு அந்த அகஸ்தியனின் சக்தியை பெறக்கூடிய தகுதி இருக்கிறது. ஆகவே
1.இப்படிக் குறைந்த பட்சம் அந்த அகஸ்தியனின் உணர்வுகளை
2.கருவில் விளையும் குழந்தைகளுக்குப் பெறச் செய்தால்
3.அந்த குழந்தைகள் மூலமாக அந்த உணர்வுகள் படரப்பட்டு
4.இங்கே சிறிதேனும் மக்களைக் காக்க முடியும்.

மனிதனுக்குள் இருக்கும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் சக்தியை அறிந்து கொள்ளுங்கள்… பார்க்கலாம்… உணரலாம்…!

அண்டத்தில் உள்ளது இந்தப் பிண்டத்தில் (மனித உடலில்) உள்ளது என்று சொல்கிறோம். அண்டத்தில் இருக்கிற சக்திகள் நம் உடலில் எவ்வாறு இயங்கி கொண்டு இருக்கிறது…? என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அண்டம் என்பது அகண்ட அண்டம். அதிலே பிரபஞ்சம் என்பது ஒரு சூரியக் குடும்பம். 27 நட்சத்திரங்களும் நவக் கோள்களும் அதனுடைய உபகோள்களும் சேர்ந்து ஒரு சூரியக் குடும்பமாகின்றது.

ஒரு நூலாம்படைப் பூச்சி வலையை விரித்துத் தனக்குத் தேவையான உணவை எப்படி எடுக்கிறதோ அது போல் சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள 27 நட்சத்திரங்களும் வலை வலையாகப் பால்வெளி மண்டலங்களைத் தனக்கென்று அமைத்துக் கொள்கிறது.

நட்சத்திரங்களின் சுழழும் பொழுது அதிலிருந்து வெளிப்படும் அமிலங்கள் நூலாம்படை போல் அது விரிவடைகிறது. விரிவடையும் போது இந்த மொத்தச் சூரிய பிரபஞ்சமும் சுற்றும் நிலையில் அதிலே மற்ற அகண்ட அண்டத்திலே வரக்கூடிய துகள்களைச் சேமித்து வைத்துப் பால்வெளி மண்டலங்களாக மாற்றுகிறது.

1.கார்த்திகை நட்சத்திரம் முன்னாடி இருக்கிறது. அடுத்து ரேவதி நட்சத்திரம் இருக்கிறது.
2.27 நட்சத்திரங்களும் இப்படி வரிசையில் பல மைல் தூரம் வித்தியாசத்தில் ஒன்றன் கீழ் ஒன்றாக இருக்கும்.
3.வித்தியாசத்தில் இருக்கிறது என்றால் சூரியனுடைய சுழற்சி வேகத்தில் வரும் போது அது பின் தங்கி வரும்.
4.இரண்டாவது நட்சத்திரம் அதைக் காட்டிலும் பின் தங்கி வரும்.
5.மூன்றாவது அதைக் காட்டிலும் பின் தங்கி வருகிறது.
6.சூரியனை ஒட்டி இருக்கும் கோள்களும் இதைப் போன்று தான். ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தன்னுடைய சுழற்சியில் பின் தங்கி வரும்.

பிற மண்டலங்களிலிருந்து வரக்கூடிய துகள்கள் நட்சத்திரங்கள் விரித்த வலையில் ஒட்டி கொள்கிறது. நட்சத்திரம் சுழற்சி ஆகும் போது (RICE MILL போல்) பால்வெளி மண்டலமாகிறது… தூசிகளாக மாறுகின்றது.

அதற்கு அடுத்தது இன்னொரு நட்சத்திரம் எதிர்த்து இருக்கும். இது இடைமறித்து வரும் போது இதற்கும் அதற்கும் மோதலாகி இரண்டு கலவைகள். இப்படி 27 நட்சத்திரக் கலவைகள் மாறி மாறித் தூசிகளாக வருவது தான் பிரபஞ்சத்திற்குள் பரவுகிறது.

நட்சத்திரங்களின் மோதலில் வெளி வரும் இந்தத் தூசிகளை இடைமறித்து முதலில் வரக்கூடியதை கேதுக் கோள் அந்த விஷத் தன்மைகளை மட்டும் எடுத்து கொள்கின்றது. வரக்கூடிய கரும் புகைகளை ராகுக் கோள் எடுத்துக் கொள்கிறது.

ஆவியாக வெளிப்படுவதைச் சனிக் கோள் எடுத்து நீராக மாற்றுகிறது. 27 நட்சத்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் கதிரியக்கங்களை வியாழன் கோள் எடுத்துக் கொள்கிறது.

நட்சத்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் துகள்கள் மோதும் பொழுது வெளிப்படும் ஒளிக்கற்றைகளை வெள்ளிக் கோள் எடுத்துக் கொள்கிறது. மோதலில் உண்டாகும் நாதங்களை செவ்வாய்க் கோள் எடுத்துக் கொள்கிறது.

இதையெல்லாம் கலவையாகிச் சூரியனுக்கு அருகில் இருக்கும் புதன் கோளுக்குள் செல்லும் பொழுது அதனின் அதீத வெப்பத்தால் உலோகங்களாக மாற்றிக் கொள்கிறது.

அந்தந்தக் கோள்கள் உணவாக எடுத்து அது வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகள் பல கலவையாகின்றது. ஒவ்வொரு அணுக்களிலும் இந்த விஷத் தன்மையின் உணர்வுகள் கலவையாகின்றது.

இந்தக் கலவையின் தன்மைகள் வரப்படப்போகும் போது மற்ற கோள்களுடன் கலக்கப்படும் போது ஒவ்வொன்றும் மாற்றங்கள் ஏற்படும். மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு அதெல்லாம் சூரியனுக்கு வரும் போது அந்த விஷத்தை எல்லாம் தூக்கி எறிந்து விடுகிறது. விஷத்தைப் பிரித்து ஒளியாகப் பாதரசமாக மாற்றுகின்றது.

1.முதலில் அமிலமாக இருந்தது தான் நட்சத்திரங்கள்.
2.அதிலிருந்து வரப்படும் போது இதனுடைய உணர்வுகள் மாற்றமாகி மாற்றமாகி
3.சூரியன் அதைப் பாதரசமாக மாற்றும் நிலை வரும்.
4.அப்பொழுது அது முழுமையான விந்தாக இந்த உலகையே உருவாக்குவதற்கான மூலமாக ஆகின்றது.

பாதரசம் மிகவும் எடை கூடியது. எடை கூடிய நிலைகளாக வரப்போகும் போது மற்றதைத் தள்ளுகின்றது. அகண்ட அண்டத்திலிருந்து வரக்கூடிய சக்திகள் நட்சத்திரங்கள் கோள்களில் கலவையான பின் அதைச் சூரியன் இழுத்துக் கவரும் பொழுது மோதலாகின்றது.

சூரியனுக்கு வெளிப்புறத்தில் ஏற்படும் இந்த மோதலினால் தான் வெப்பமாகின்றது. ஆனால் சூரியன் மிகவும் குளிர்ச்சியானது. சூரியனுக்குப் பல ஆயிரம் மைலுக்கு அந்த பக்கம் தான் இந்த மோதல் நடக்கிறது.

வெப்பமாகும் பொழுது கெட்டதைப் பூராம் தூக்கி எறிந்து விடுகிறது. நல்லதைப் பாதரசமாக மாற்றிக் கொள்கிறது. இது மெய் ஞானப்பாடம்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் இதைத் தெளிவாகக் காட்டினார். அந்தப் பாதரசத்தினுடைய நிலைகளை எடுத்துக் காட்டி
1.அது மற்ற பொருளுடன் சேர்க்கும் போது திடப்பொருளாக எப்படி ஆகிறது…?
2.இன்னொரு பொருளைச் சேர்த்தவுடனே ஆவியாகப் பிரிந்து எப்படிப் போகிறது?
3.ஆவியாகப் போன பிற்பாடு பொருள்கள் எப்படி இணைகின்றது…? என்றும்
4.அதன் துணை கொண்டு உலகில் உள்ள எல்லாவற்றுக்கும் உணவாகக் கொடுக்கவும்
5.மற்றொன்றை எடுத்துச் செல்லவும் மற்றொன்றோடு இணைத்து வாழச் செய்யும் நிலையாகவும்
6.சூரியன் எப்படிச் செயல்படுகிறது…? என்று காட்டினார்..

அப்படிப் பாதரசமாக மாறவில்லை என்றால் உலகம் இல்லை. ஆகையினால் தான் இதை “நாத விந்துகள் ஆதி நமோ நமோ… வேத மந்திர சொரூபாய நமோ நமோ… வெகு கோடி…! என்று அருணகிரிநாதர் பாடியுள்ளார்.

ஆதியிலே நாத விந்துகள் என்ற உணர்வின் தன்மை வரப்படும் போது தான் இது எல்லாமே உருவானது.
1.அந்த உணர்வின் இசையின் ஒலிகள் எப்படி உருவானது…?
2.ஒவ்வொன்றும் அந்த உணர்வின் ஒலியாக
3.நமக்குள் சுருதியின் இயக்கமாக
4.அந்த உணர்வின் ஒலியாக
5.அந்த உடலின் ரூபமாக மாறுகின்றது..! என்று இதற்குள் இவ்வளவு கருத்து இருக்கிறது.

27 நட்சத்திரங்களின் கலவைகள் உணர்வின் இயக்கங்களாகவும் நவக் கோள்களின் கலவைகள் உடல் உறுப்புகளாகவும் நமக்குள் அமைந்துள்ளது. உயிர் சூரியனாக இந்த உடலான பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கி இயக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.

தியானத்தில் அமரும் பொழுது இதை எல்லாம் இணைத்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால் அண்டத்தையே நீங்கள் பார்க்கலாம். ஆர்வத்துடன் கேட்டு இதை நீங்கள் பதிவாக்கிக் கொண்டால் தியானத்தில் உங்களை அங்கேயே அழைத்துக் கொண்டு போகும். நிச்சயம் உணரலாம்…!

நாத விந்துகள் ஆதி நமோ நமோ… வேத மந்திர ஸ்வரூபாய நமோ நமோ… வெகு கோடி…!

உதாரணமாக ஆப்பிரிக்காவில் இருக்கக்கூடிய யானைக்கும் நம் நாட்டில் இருக்கக்கூடிய யானைக்கும் வித்தியாசம் இருக்கும். அதனுடைய தலை சிறுத்தும் காது பெருத்தும் இருக்கும் பார்வையும் வித்தியாசமாக இருக்கும்.

நம் நாட்டில் உள்ள யானைகள் காது சிறுத்தும் தலை பெருத்தும் தும்பிக்கை பெருத்தும் இருக்கும். இதற்குண்டான ஞானம் அதற்கில்லை. இது மனிதனுக்குண்டான ஒத்த நிலைகளில் வரும்.

நம் நாட்டிலே மாவுத்தன் யானையிடம் எப்படிப் பழகிக் கொள்கிறார்கள்…? தன் உடலில் உள்ல வியர்வையைத் தேய்த்து யானைக்கு உணவுடன் கலந்து கொடுத்து விடுவான். கொடுத்தவுடனே இவனுடைய மணத்தை நுகர்ந்து இவனை ஒத்து வரும். இவன் சொல்வதைக் கேட்கும்.

யானையிடம் பழகியவன் அந்த யானை வாசனையை இவன் நுகர்ந்திருந்தான் என்றால் அடுத்த யானையிடம் போனால் இது விடும். யானையிடம் பழகாது போனான் என்றால் இது டப் என்று தட்டி எரிந்து விடும். இந்த வாசனையை அது கண்டு கொள்ளக்கூடிய நிலைகள் நிறைய இருக்கிறது.

ஒரு யானை மாவுத்தன் இன்னொரு யானையிடம் போகலாம். யானை மாவுத்தன் அல்லாது நீங்கள் போனீர்கள் என்றால் உடனே அடையாளம் கண்டு விடும். தட்டி விடும். எல்லாம் இந்த உணர்வினுடைய இயக்கங்கள்.

அதே போல மொழிவாரியாகப் பேசக்கூடிய மாநிலங்கள் நம் நாட்டில் எத்தனையோ இருக்கிறது.
1.கன்னடம் பேசுகிறவர்கள் முகத்தைப் பாருங்கள் ஒரு வித்தியாசமான தோற்றம் வரும்.
2.மலையாளம் பேசுகிறவர்கள் முகத்தைப் பாருங்கள் அதிலே சில மாற்றங்கள் இருக்கும்.

தமிழ் நாட்டை எடுத்துக் கொண்டோம் என்றாலும் சென்னையில் தமிழ் பேசுகிறவர்களுக்கும் மதுரையில் பேசுகிற தமிழுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கும்.

அதிலே மதுரையில் பேசுகிற தமிழுக்கும் திருநெல்வேலியில் பேசுகிற தமிழுக்கும் அந்த நாத சுருதிகள் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருக்கும். அவர்கள் முகங்களைப் பார்த்தாலும் அந்த வித்தியாசம் தெரியும்.

நீங்கள் தெற்கத்திக்காரரா..? மதுரைக்காரரா…? தஞ்சாவூர்க்காரரா…? என்று கேட்டு கொள்ளலாம். ஆள் முகத்தைப் பார்த்தே இந்த ஊர்க்காரர் என்று சொல்லிவிடலாம். சொல்வது அர்த்தம் அல்லவா…?

நீங்கள் நல்ல குணத்துடன் இருக்கின்றீர்கள். சண்டை போடுகிறவர்களைக் கூர்மையாகப் பார்க்கின்றீர்கள். இந்த உணர்வு நல்ல உணர்வுடன் சேர்ந்து விட்டது என்றால் என்ன செய்கின்றது…?
1.அந்த சண்டை போடுகிறவர்கள் முகம் எப்படி இருக்கிறதோ
2.அதேபோல உங்கள் முகத்தினுடைய மாற்றமே வரும். பார்க்கலாம்.
3.ஒவ்வொருவரும் வெளிப்படுத்தும் உணர்வின் ஒலிகளுக்கொப்ப
4.அந்தத் தசைகளின் அமைப்பும் கண் விழியின் பார்வைகளும் முகத்தின் தோற்றங்களும் இருக்கும்.
5.இதெல்லாம் உணர்வின் ஒலி அலைகளின் இயக்கங்கள்.

ஆக இயற்கையின் உருமாற்றங்கள் எப்படியெல்லாம் நிகழ்கிறது என்ற இந்தப் பொது விதிகளை எல்லாம் நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நாத விந்துகள் ஆதி நமோ நமோ…
வேதமந்திர ஸ்வரூபாய நமோ நமோ…
வெகு கோடி…! என்று அருணகிரிநாதர் இதைத் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்.

நாம் எடுத்துக் கொண்ட “ஆதி…” யின் சக்தி நம் உணர்வாக நமக்குள் சேர்கின்றது. அதாவது ஆதியிலே தோன்றிய அந்த உணர்வின் ஒலிகளைச் சுவாசிக்கும் போது உடலாகச் சேர்த்துக் கொள்கிறோம்.

வேத மந்திர சொரூபாய… நமோ நமோ…, வேகு கோடி… சுவாசிக்கும் உணர்வுகளுக்கொப்ப பல பல ரூபமாக… வெகு கோடியாக… ஆகின்றது. சுவாசிக்கும் நிலைகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள இங்கே வெகு கோடி என்ற இந்தத் தத்துவத்தை அவர் வெளிப்படுத்துகின்றார்.

நாம் கவர்ந்து வெளிப்படுத்தும் உணர்வின் ஒலிகளுக்கொப்பத்தான் நம் உருவத்தின் மாற்றம் என்பதைத் தெளிவாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்…!

அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளை நாம் அடிக்கடி எடுத்துக் கொண்டே வந்தால் அதற்குத் தக்க நமக்குள் மாற்றங்களாகி ஒளியின் ரூபமாக நம்மை மாற்றும்…!

நான்கு மறைத் தீர்ப்பு…! – வேதங்களின் மூலம் என்ன…?

ஒரு மனிதன் வேதனைப்படுகின்றான் என்றால் அவனை உற்றுப் பார்த்து நுகர்ந்தோம் என்றால் நமக்குள் இருக்கும் நல்ல குணங்களை அது மாற்றி விடுகின்றது. அதாவது நாம் நுகர்ந்த அந்த வேதனை உணர்வுகள் நல்லதை அடக்குகின்றது – அதர்வண.

ஒரு மனிதனின் உடல் உடல் ரிக். அதிலிருந்து வெளிப்படும் உணர்வுகள் சாம இசை. வேதனைப்பட்டு அவன் எப்படி அம்மம்மா… அம்மம்மா…! என்று அவன் இசை பாடுகின்றானோ அந்த ஒலி அலைகளைக் கேட்டு உற்று நோக்கினால் நாம் நுகரக்கூடிய உணர்வுகள் நம் நல்ல குணத்தோடு இணைந்த பின் இந்த உணர்வுகள் அதர்வண.

நாம் சந்தோஷமாகச் சிரிப்பதை விடுத்து விட்டு அந்த வேதனையான உணர்வின் தன்மை கொண்டு அவருடன் சேர்ந்து நாமும் அழுவோம்.
1.அவன் அடிபட்டு… அதனால் வேதனைப்பட்டு அழுகின்றான்.
2.ஆனால் நாம் அடிபடாமலேயே நுகர்ந்த அந்த உணர்ச்சியின் உணர்வுகள் நம்மை அழுக வைக்கின்றது.., பதட்டம் வருகின்றது…
3.ஆகவே இது அதர்வண.

இந்த உணர்வுகளை நம் நல்ல குணங்களுடன் சேர்த்துக் கொண்ட பின் யஜூர் ஓர் வித்தாகி விடுகின்றது. நல்ல குணம் கொண்டு அந்த வேதனையின் உணர்வை நாம் நுகர்ந்ததால் மீண்டும் மீண்டும் அந்த வேதனைபட்ட மனிதனை எண்ண வைக்கின்றது.
1.அந்த வேதனை அணுக்கள் நமக்குள் பெருக்குகின்றது.
2.பின் வேதனைப்படும் உடலாக மாற்றுகின்றது.

அவன் எதனால் வேதனைபட்டனோ அது வேறு வகையாக (அடிபட்டதால்) இருப்பினும் நாம் நமது வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து வரப்படும் போது
1.இந்தப் பிள்ளைக்கு இப்படி இருக்கிறதே… அவனுக்கு நோய் வந்து விட்டதே…!
2.நோயாகி விட்டால் நம் பொருள் போய்விடுமே…! என்ற இந்த ஆசைகள் வருகின்றது.
3.வேதனைப்பட்டவனின் உணர்வு நம்முடன் கலந்து இப்படிப் புது வித்தாக இங்கே உருவாகும்.

ஆக ஒரு மனிதன் ஒரு நோயால் இறந்தாலும் அந்த நோயின் தன்மையைக் கேட்டறிந்த மனிதன் இவருடைய உணர்வின் மாற்றத்திற்குத் தக்கவாறு இந்த விஷத்தின் உணர்வுகள் மாறி இவன் ஒரு ரூபத்திற்கு போவான்.

இதை எல்லாம் நேரடியாகவே குருநாதர் காண்பித்து ஒவ்வொரு எல்லைகளுக்கும் என்னைப் (ஞானகுரு) போகச் சொல்லித் தான் இருபது வருடம் பார்த்தேன்.
1.உண்மைகளை எல்லாம் அனுபவபூர்வமாகக் காட்டினார் உணர்த்தினார்
2.அதிலிருந்து விடுபடும் மார்க்கங்களையும் கொடுத்தார்.

சொல்வது அர்த்தம் ஆகிறதல்லவா…!

அதர்வண வேதங்களில் மூலங்களைப் புரிந்து கொள்…! என்றார் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர். வேதங்கள் எப்படித் தவறான நிலைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றது என்ற அதனை நீ உற்றுப் பார்… ஆனால் அந்தத் தவறின் தன்மைக்கு நீ போய்விடாதே…! என்றார் குருநாதர்.

வேதத்தைக் கற்றவர்களின் செயல் அதர்வண வேதம் என்ற நிலையில் இந்த உடலின் இச்சைக்குத்தான் கொண்டு வந்தார்களே தவிர பேரருள் பேரொளி பெற்று என்றும் பேரின்பமாக ஒளிச் சரீரம் பெறவேண்டும் என்ற நிலைகளுக்குச் செல்லவில்லை.

செத்த பின் என்ன செய்வது…? யாருக்குத் தெரியும் என்று தான் எண்ணுகிறார்கள். ஆனால் அதர்வண… யஜூர்… மீண்டும் சாம. வேதனையை எண்ணும் போது இறந்தவர்கள் உடலில் விளைந்த நோய்கள் இங்கே வருகின்றது. நம்மையும் வேதனைக்குத் தான் ஆளாக்குகிறது…!

மனித வாழ்க்கையில் எத்தனையோ வேதனைப்படும் உணர்வுகள் வருகின்றது. ஒரு காரியத்தை எண்ணிச் செய்யும் பொழுது நடக்கவில்லை என்றால் வேதனை உணர்வுகளச் சேர்த்து விடுகின்றோம் அதர்வண…! நம் நல்ல குணத்தை இங்கே அடக்குகின்றது.

கஷ்டப்படுபவர்களுக்கும் துன்பப்படுபவர்களுக்கும் நாம் நல்லதைச் செய்தோம். நல்லதைச் செய்தபின் அந்த அதர்வண என்ற நிலையில் அவர்கள் துன்பங்கள் நமக்குள் வந்து நம் நல்லதை மாற்றிவிடுகிறது.
1.அதற்குப் பிற்பாடு மீண்டும் நாம் நல்லதைச் சொன்னாலும் யாரும் கேட்க மாட்டார்கள்.
2.(ஆனால் முந்தி எல்லாம் கேட்டிருப்பார்கள்)

அப்பொழுது என்ன சொல்வோம்…? அன்றைக்கு என்னிடம் எல்லாம் இருந்தது… கேட்டார்கள். இன்றைக்கு என்னைத் தூற்றுகிறார்கள்… நம்மைக் கண்டாலே வெறுப்பு வருகின்றது…! என்போம். இந்த நினைவாற்றல் தான் நமக்குள் வருகின்றது.

இதைப் போன்ற நிலைகளை எல்லாம் மாற்றுவதற்காகத்தான் துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வரும் ஆற்றல் மிக்க சக்திகளை உங்களைப் பெறும் படி செய்கின்றேன். நீங்கள் எண்ணும் போது அதைக் கிடைக்கும்படியும் செய்கின்றேன்.

இதை விடுத்துவிட்டு இந்த உடலின் இச்சைக்கு நீங்கள் அதனுடன் இணைத்தால் அதைத்தான் உங்கள் உயிர் உருவாக்குமே தவிர வேறு நல்லது எதுவும் நடக்காது.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் என்னைக் காட்டுக்குள்ளும் மேட்டுக்குள்ளும் அலையச் செய்து… பல சிரமங்களை உண்டாக்கி…
1.இந்தத் தீமைகள் எப்படி உனக்குள் உருவாகின்றது…?
2.அதிலிருந்து நீ எப்படி மாற்ற வேண்டும் என்று அரும்பெரும் சக்தியைக் கொடுத்தார்
3.அதைத்தான் உங்களுக்கு வாக்காகக் கொடுத்துக் கொண்டு வருகின்றோம்
4.சிரமம் வரும் நேரமெல்லாம் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை எடுக்கும்படிச் செய்கின்றோம்.
5,துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி உணர்வுகளை நீங்கள் எடுத்தால் அது அதர்வண.. உங்களுக்குள் அறியாது இயக்கும் தீமைகளை அடக்கி
6.நஞ்சினை வென்றிடும் ஒளியான வித்தாக யஜூர்… உருவாக்கி
7.அதன் சொல்லாக செயலாக உங்களை ஞானியாக இயக்கும் சாம…!

வேதங்களில் இது தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது. நான்கு மறைத் தீர்ப்பு…!

ஒவ்வொரு நாளும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க எப்படித் தியானிக்க வேண்டும்…? 

இந்த வாழ்க்கையில் நாம் நல்ல மனதுடன் நல்ல குணங்கள் கொண்டு மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும் கண்ணுக்கு முன்னாடி ஒருவன் வேதனைப்படுவதைப் பார்த்தாலோ அல்லது நம் குழந்தை வேதனைப்படுவதைப் பார்த்தாலோ அந்த உடலில் இருந்து வெளி வரும் உணர்வுகளை நாம் பதிவாக்கிக் கொள்கிறோம்.

அவர்கள் வேதனையுடன் வெளிப்படுத்தும் உணர்வலைகளை நம் கண்ணின் காந்தப்புலன் அறிவு கவர்கின்றது. உயிரிலே பட்டவுடன் அந்த உணர்ச்சிகள் எண்ணம் சொல் செயலாக இயக்குகின்றது.

அவ்வாறு இயக்கப்படும் பொழுது நம்மிடம் இருக்கும் மகிழ்ச்சியான எண்ணமும் வேதனையும் இரண்டையும் கலந்து நாம் சுவாசித்த பின் அது ஒரு புதுக் கருவாக உருவாக்குகின்றது.
1.அப்பொழுது இன்றைய செயல் நாளை இல்லை…!
2.இன்றைய செயல் நாளை…! (அதாவது வேதனை வேதனை என்று எண்ணினால் நம்மைச் சதா வேதனைப்படுபவராக அது மாற்றிவிடும்)

இன்றைக்கு நாம் சந்தோஷமாக இருக்கிறோம் என்று சொன்னால் நாளைக்கு நாம் சந்தோஷமாக இருக்க முடியுமா என்றால் முடியாது. எத்தனை பேர் தினமும் சந்தோஷமாகவே இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்…!

இதை எதற்காகக் கேட்கிறோம் என்று சொன்னால்….
1.ஒவ்வொரு நிமிடமும் நம் உணர்வுகள் மாறிக் கொண்டே இருக்கும்.
2.அதை நாம் மாற்றிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
3.சந்தர்ப்பத்தில் நாம் நுகரும் உணர்வுகள் நம்மை மாற்றும்.
4.அதை மாற்ற மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் கொடுத்த உபாயத்தின் துணை கொண்டு
5.அருள் மகரிஷியின் உணர்வுகளை நாங்கள் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வுகளை இணைத்து
6.வரும் தீமையின் வலுவை இழக்கச் செய்தால் அந்த மகரிஷிகளின் உணர்வின் அணுவாக நமக்குள் பிறக்கும். (தீமையை உருவாக்குவதற்குப் பதில் நன்மையை உருவாக்கும்)
7.அருள் உணர்வினை நமக்குள் பெறும் பொழுது அருளானந்தத்தை என்றுமே பெற முடியும்.

இப்போது சொல்வது உங்களுக்கு அர்த்தமாகின்றதா…?

இப்படி இணைக்காமல் சாமி (ஞானகுரு) எனக்கு ஆசீர்வாதம் கொடுத்தார் நடக்கவில்லையே… சாமி ஆசீர்வாதம் கொடுத்தார் நடக்கவில்லையே…! என்று சொன்னால் எப்படிச் சரியாகும்…!

இது மட்டுமல்லாமல் மற்றவர்களிடமும் சென்று “சாமி ஆசி கொடுத்தாரே… உங்களுக்கு நல்லது நடந்ததா…?” என்று இதே கேள்வியைக் கேட்பார்கள். இப்படிக் கேட்டதும் அவர்களும் ஆமாங்க…! எங்களுக்கும் ஒன்றும் நடக்கவில்லை…! என்பார்கள்.

ஆக இவர்கள் ஆசையை அடுத்தவருக்கும் கொட்டி இரண்டு பேருமே ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டு போகும் ஞானப் பாதையைக் கெடுத்து மற்றவர்களையும் கெடுத்து அடுத்தவர்களையும் மெய் வழியைப் பெறாத நிலைகள் செய்கின்றது.

ஏனென்றால் லட்சங்களையும் கோடிகளையும் வைத்து எத்தனையோ சுகமாக இருங்கள். இன்னும் பல ஆயிரம் ரூபாயைச் செலவழித்துச் சுவையான பதார்த்தத்தை ரசித்துச் சாப்பபிடுங்கள்.

இந்த உடல் நிற்கிறதா…? இல்லையே…! கை நிறையச் சம்பாதித்தேன்… பணத்தைச் செலவழித்தேன்… நன்றாகச் சாப்பிட்டேன் என்ற பெருமை இருக்கும். ஆனால் அதே சமயத்தில்
1.வேதனைப்படுவோரை சிறிது நாம் உற்று நோக்கினால்
2.அந்த வேதனையான உணர்வை நுகர்ந்து விடுகின்றோம். (வேதனை என்பது விஷமான உணர்வு)

அந்த விஷத்தின் தன்மை நமக்குள் வளர்ந்த பின் சுவையாகச் சாப்பிட்ட உயர்ந்த சத்தையும் இது கெடுக்கின்றது. கெடுத்த பின் நம் உடல் நலிகின்றது. நலிந்த பின் மீண்டும் அந்த உயர்தர உணவைச் சாப்பிட முடிகிறதா…? முடியவில்லை…!

இருந்தாலும் சாப்பிடும் ஆசையை வளர்த்து அப்புறம் அந்த எண்ணத்தின் ஆசைகள் வளர்ந்து விட்டால் நாம் எதை சமைத்து ரசித்துச் சாப்பிட்டோமோ
1.உதாரணமாக உயிரினங்களை (ஆடு மீன் கோழி…) எதை அதிகமாக நேசித்துச் சாப்பிட்டுப் பழகினோமோ
2.அந்த எண்ணங்கள் வந்தபின் உடலை விட்டுச் சென்றால் அந்த உடலுக்குள் தான் நாம் போகின்றோம்.

ஆகவே நாம் எவ்வளவு தான் செல்வம் சேர்த்து வைத்து இருந்தாலும் இந்தச் செல்வம் நமக்குச் சொந்தமல்ல. இந்த உடலும் நமக்குச் சொந்தமல்ல.

ஆனால் இன்று நாம் சொந்தம் கொண்டாடும் இந்த உடலை வைத்துத் தான்
1.நல்ல குணங்களை – அருள் மகரிஷிகள் அவர்கள் எடுத்து ஒளியாக மாற்றிய உணர்வினை
2.நாம் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இது தான் நமக்கு அழியாச் சொத்து. இதைப் பெற்றால் நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் அழியாத நிலைகள் கொண்டு வேகா நிலை பெறலாம். ஒளியின் சரீரமாக என்றுமே பேரானந்த பெரு வாழ்க்கை வாழ முடியும்.

இல்லை… இன்றைய வாழ்க்கை தான் பிரதானமானது…! நாளை நடப்பதை யார் அறியப் போகிறார்கள்…? என்றால் அதன் வழியிலேயே செல்லலாம்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குக் காட்டிய மெய் வழியை உங்களுக்குக் காட்டுகின்றோம். அதை வளர்த்தால் மகரிஷிகள் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் இணையலாம்.

புதுப் புது எண்ணங்கள் நமக்கு எப்படி வருகிறது…?

கேள்வி:- உயிரணுக்கள் தாவர இனங்களின் சத்தை எடுத்துப் புழுவிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து மனிதனாக வருகிறது. தாவரங்கள் எல்லாம் எப்படி உற்பத்தி ஆகின்றது…? அது எந்த அணுவின் மூலமாக உற்பத்தி ஆகிறது?

பதில்:- ஒரு வேப்ப மரத்தின் மீது சூரியனிலிருந்து வரக்கூடிய ஒளிக்கற்றைகள் தாக்குகிறது. பூமியின் ஈர்ப்புத் தன்மையில் இருக்கும் பொழுது சூரியனின் காந்தப் புலனறிவு தாக்கப்படும் போது இதற்கு முன்னாடி விளைந்த வேப்ப மரத்தின் கசப்பின் உணர்வுகளை அது எடுத்து வைத்திருக்கிறது.
1.அந்த அலைகளை எடுத்துத்தான் அடுத்த வேப்ப மரமும் விளைகிறது.
2.அதாவது தாய் மரத்தின் சத்தைக் கவர்ந்து அது விளைகிறது.
3.ஒரு வேப்ப மரம் பலவிதமான உணர்வுகள் சேர்த்துத் தான் வேம்பாக விளைகின்றது.
4.விளைந்தாலும் தன் இனமான கசப்பின் சத்தை மட்டும் தான் இழுத்து வளரும்.

இதே மாதிரித் தான் ஒரு ரோஜா செடியும் தன் இனமான நறுமணங்களை எடுத்து அது விளைகின்றது.
1.அதற்குப் பக்கத்தில் வேப்ப மரத்தின் கசப்பான உணர்வுகளை விடுவதில்லை.
2.தன்னுடைய நறுமணத்தைக் கொண்டு தள்ளி விட்டு விடுகின்றது.

அதே போல் ஒரு விஷமான செடியாக இருந்தாலும் அந்த விஷத்தின் தன்மையை மட்டும் அது எடுத்துக் கொண்டு வளர்கிறது. மற்ற எந்த மணங்களையும் அருகில் விடுவதில்லை. விலக்கித் (REMOTE) தள்ளி விடுகிறது.

சந்தர்ப்பவசத்தால் ஒரு திகட்டலான (வெறுப்பாக) புத்தியுடன் நாம் இருக்கப்படும் போது பாக்கி யாராவது சொன்னால் அதை எடுத்துக் கொள்வோமா…? என்றால் இல்லை…! அதைத் தள்ளி விட்டு விடுகிறோம். வெறுப்பான உணர்வு தான் முன்னணியில் இருக்கும்.

அப்படிக் கசப்பான சூழ்நிலையில் இருக்கப்படும் போது யார் எவ்வளவு உயர்ந்ததைச் சொன்னாலும் நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டீர்கள். வெறுப்பு முன்னணியில் இருந்து எல்லாவற்றையும் தள்ளி விட்டுவிடும்.

1.ஆனாலும் அந்த நேரத்தில் யாராவது வந்து
2.கசப்பான வார்த்தைகளைச் சொன்னால் நீங்கள் ரசித்துக் கேட்பீர்கள்.
3.நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னால் கேட்கவே மாட்டீர்கள்.
4.இது எல்லாம் இயற்கையின் சில நியதிகள்.

வெறுப்பும் வேதனையும் கொண்ட நிலையில் நீங்கள் இருக்கும் போது மற்றவர்களும் அதே போல வெறுப்பாகவும் வேதனையாகவும் பேசினால் தான் அதைக் காது கொடுத்துக் கேட்பீர்கள். ஏனென்றால் அந்தச் சக்தி உங்களுக்கு முன்னாடி இருக்கிறது.

இதைப் போலத் தான் எந்த மரமாக இருந்தாலும் தன் இனமான சத்தை எடுத்து அதனதன் நிலைகளைப் பாதுகாத்துக் கொள்கிறது. அதற்கு வேறு வழி இல்லை.

வேப்ப மரத்திலிருந்து வரும் வேம்பின் உணர்வு உந்து விசை கொண்டது. ரோஜாப்பூ மணமோ திகட்டச் செய்யும் சக்தியாக துவர்ப்பு கொண்டது. ரோஜாப்பூவைச் சாப்பிட்டால் உள்ளுக்குள் போகும் பொழுது திகட்டலாகப் போகும்.

அதே சமயத்தில் அலைகளாக வரப்போகும் போது வேம்பின் உணர்வைக் கண்ட ரோஜாப்பூவின் உணர்வுகள் தள்ளிப் போகும். ஏனென்றால் இதற்கும் அதற்கும் ஒத்துப் போகாது.

தள்ளிப் போனாலும் மீண்டும் இந்த ஈர்ப்பு என்ற நிலை கூடவே வரும். அதற்குப் பின்னாடியே இது போகும். அடுத்தது ஒரு விஷச் செடியின் மணம் சந்தர்ப்பத்தால் அங்கே வருகிறது.

விஷச் செடியின் மணத்துடன் மோதியவுடனே தேளோ பாம்போ கடித்தால் நமக்குள் துடிப்பு எப்படி அதிகமாகுமோ அதைப் போல் வேகத் துடிப்பு ஏற்படுகின்றது.

வேப்ப மரத்தின் மணமும் ரோஜாப்பூவின் மணமும் விஷச் செடியில் மோதியவுடனே கிறு…கிறு… என்று சுற்ற ஆரம்பிக்கிறது. நீங்கள் சுழிக் காற்றுகளைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதைப் போன்று ஆகின்றது. இவைகள் எல்லாம் இந்த மாதிரித் தாவர இனத்தின் மணங்களின் மோதல்களில வருவது தான்.

1.மோதலாகும் பொழுது சுற்றும்.
2.ஏனென்றால் வேப்ப மரத்தினுடைய உணர்வுகள் அதை இழுக்கும்.
3.மோதியவுடன் சுழலும் சக்தியாகி இழுக்கும் தன்மை பெற்று மூன்றும் இரண்டறக் கலக்கின்றது.
4.ஆக சுழலும் போது தான் அதற்கு ஈர்க்கும் சக்தி வருகிறது.

(இது எல்லாம் நாம் முக்கியமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். ஏனென்றால் மற்றவர்களுடைய உணர்வும் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வும் நம் உடலுக்குள் உள்ள உணர்வும் இப்படித்தான் ஒன்றாகக் கலந்து அந்தந்தக் கலவைக்கொப்ப எண்ணங்களும் குணங்களும் இயக்கங்களும் மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றது)

உதாரணமாக சூரியனில் இருந்து வரக்கூடிய வெப்பம் காந்தம் விஷம் மூன்றும் அந்த வேப்ப மரத்தின் சக்தியை இழுத்தது என்றால் அதன் மணம் ஞானம். அதன் வழியில் அந்த அணுவினுடைய வலுவாக இயக்கும். அதற்குப் பெயர் காயத்ரி – புலன் அறிவு ஐந்து.

இதே மாதிரித்தான் ரோஜாப்பூவின் சத்தை சூரியனின் காந்த சக்தி கவரும் பொழுது அதனுடைய வலுவாக இயக்கும். அதே போல் விஷச் செடியின் சத்தைச் சூரியனின் காந்த சக்தி கவரும் பொழுது அதனுடைய வலுவாக இயக்கும்.

ஆனால் தனித் தனியாக இருக்கும் இந்த மூன்றும் சந்தர்ப்பத்தால் ஒன்றுக்கொன்று மோதியவுடனே விஷத்தின் தன்மை தாக்குதல் தாங்காது சுற்றும்.

சுற்றும் போது பத்து சதவிகிதம் வேம்பின் உணர்வுகளும் மூன்று சதவிகிதம் ரோஜாப்பூ உணர்வுகளும் ஒரு சதவிகிதம் விஷச் செடியின் உணர்வும் கலந்து விட்டால் மூன்றும் கலந்து ஒன்றாகிவிடுகிறது.
1.எடை கூடிய நிலையில் புவியின் ஈர்ப்புக்குள் சிக்கிப்
2.புது வித்தாக ஒரு கருவேப்பிலைச் செடியாக உருவாகின்றது.

இதைத் தான் வேதங்களில் சுட்டிக் காட்டுகின்றார்கள். வேப்ப மரம் ரிக். ரோஜாப்பூ செடியும் ரிக். விஷச் செடியும் ரிக். ரிக் என்றால் உருவாக்கப்பட்ட பொருள் – திடப்பொருள்.

அதிலிருந்து வெளி வரக்கூடிய வாசனை மணம். அதனுடைய குணம் என்ற நிலையில் அந்த வாசனைக்குப் பெயர் சாம.

இது மூன்றும் சேர்த்து ஒன்றாகக் கலந்த பிற்பாடு என்ன செய்கிறது…? வேம்பின் சத்தும் இழந்து விடுகிறது ரோஜாப்பூவின் துவர்ப்பு சத்தும் அந்த நறுமணமும் இழந்து விடுகின்றது. அந்த விஷத்தின் ஆற்றலும் இழந்து விடுகிறது.

எல்லாமே தன் தன் தனித் தன்மையை இழக்கின்றது, இழந்து விட்டது என்றால் தன் தன் சக்தியை இழக்கிறது “அதர்வண…!” என்று அர்த்தம். ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஒரு வித்தாக மாறி கறிவேப்பிலையாகும் போது யஜூர்.

யஜூர் என்பது வித்து. வித்தான பிற்பாடு என்ன செய்கிறது….? பத்து சதவீதம் வேம்பின் சத்தையும் மூன்று சதவீதம் ரோஜாப்பூவின் சத்தையும் ஒரு சதவீதம் விஷச் செடியின் மணத்தையும் நுகர்ந்து அது மரமாக விளைகின்றது. அது மீண்டும் ரிக்.

இது தான் வேதங்களில் தெளிவாக்கப்பட்ட உண்மை.

“ரிக்…கிலிருந்து வந்த உணர்வுகள் தான் சாம. அது ஒன்றோடு ஒன்று மோதும் போது அதர்வண. பின் யஜுராக ஒரு வித்தாக அதில் எந்த உணர்வுகள் கலந்து வந்ததோ மீண்டும் ஒரு புதுச் செடியாக உருவாகிறது.
1.நம் சாஸ்திரம் இதைத் தெளிவாக்குகிறது.
2.நான்கு மறைக்குள் இது எல்லாமே அடக்கம்.

ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி அது ஒரு புது நிலைகள் உருவாக்கப்படும் பொழுது அதற்குப் பெயர் பரப்பிரம்மம் – உருவாகிறது என்றால் பிரம்மா. பிரம்மாவின் மனைவி சரஸ்வதி. இந்த வித்தில் ரூபம் மாறிவிடுகிறது. உருவானதிலிருந்து அதனுடைய சக்தியாக அதனுடன் சேர்த்து இயக்கம்.

இப்போது சொல்வது உங்களுக்கு அர்த்தம் ஆகின்றதல்லவா…!

இந்த வித்து பூமியில் படுகிறது. அடுத்து மழைக் காலங்களில் மின்னல் தாக்குகிறது. மின் ஒளிகள் தாக்கும் போது துடித்து எழுந்து கறிவேப்பிலைச் செடியாக வெளியில் வருகிறது.

இதனுடைய ருசி மாறுகின்றது. கறிவேப்பிலையில் பார்த்தால் அந்தக் கசப்பும் இருக்கும். அந்தத் துவர்ப்பும் இருக்கும். நறுமணமும் இருக்கும். அரிப்பும் இருக்கும்.

இப்படித் தான் இந்தச் செடிகள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதி புதுவிதமான வித்துகள் உருவாகின்றது. சுழிக்காற்று அடிக்கும் போது பார்த்தோம் என்றால் புதுப்புது வித்துகளாக உருவாகும்.

இப்படி மரங்கள் செடிகள் எல்லாம் பல மரங்களானாலும் இது ஒன்றோடு ஒன்று சேர்த்து எதன் நிலையில் இருக்கிறதோ அதற்குத் தக்கவாறு இணைக்கிறது.

இதற்கு எல்லாம் மூலம் காளான். காளான் கடலில் இருந்து துகள்களாக வெளி வருகிறது. அது மற்ற பகுதிகளில் படப்படும் போது நம் பூமிக்கு வருகிறது.

கடலில் இருக்கும் பொழுது பாசான். பாசான் பூமிக்குள் வந்த பின் அது காளானாக விளைகின்றது.

கடல்களில் இந்த பாசான் வரும் போது அது கொடியாக வளர்ந்து பின் மாறுபட்டு வரப்படும் போது அதில் செடிகள் வளருகிறது. கடலுக்குள் மரங்களும் வளர்கிறது.

அந்த வித்துக்கள் நிலத்திற்கு வரும். நிலத்தில் வந்த பிற்பாடு இது அதனதன் நிலைகொப்ப புதுப் புதுச் செடிகள் உருவாகும். அகஸ்தியன் உணர்த்திய பேருண்மைகள் இவை.

இந்த மனித வாழ்க்கை (உடல்) சதமில்லை என்றால் சதமானது எது…?

இந்த மனித உடலில் நாம் எத்தனை காலம் வாழ்கின்றோம்…? வாழப் போகின்றோம்…? என்று சற்றுச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒரு நெல் அந்தக் குறுகிய காலத்திலேயே வளர்ந்து விடுகின்றது.
1.நெல் விளைந்து விடுகின்றது.
2.ஆனால் அந்தச் செடியோ பட்டு (காய்ந்து) விடுகின்றது.

மரங்களை எடுத்துக் கொண்டாலும் ஒரு குறித்த காலத்தில் விளைகின்றது. தன் இன வித்துக்களைப் பெருக்கி விட்டு அதுவும் பட்டுவிடுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் மற்ற உயிரினங்களும் அதனுடய ஆயுள் காலம் கொண்டு வளர்ச்சி அடைந்தாலும் பின் அந்தச் சரீரத்தில் வளர்த்துக் கொண்ட நிலைகளுக்கொப்ப அந்த உடலை விட்டே பிரிகின்றது.

அந்தச் சரீரத்தில் சேர்த்துக் கொண்ட நிலைகளுக்கொப்பத்தான் அடுத்த உடலைப் பெறுகின்றது.
1.அதைப் போன்று தான் நமது உடல் “இது சதமல்ல…!”
2.சதமான (நிலையான) உடலை நாம் தேட வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியைப் பெறவேண்டும் என்று எண்ணி ஏங்கி அந்த உணர்வை நமக்குள் பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வாழ்க்கையில் எத்தகைய தீமைகளைக் கேட்டுணர்ந்தாலும் அந்தத் தீமைகள் நம்மை அணுகாது மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும் என்று அடிக்கடி நாம் இதைக் கூட்டிக் கொண்டே வர வேண்டும்,

அப்படிக் கூட்டினால் அடுத்து ஒளியின் சரீரமாக என்றும் நிலைத்திருக்கலாம். இந்த வாழ்க்கையில் வரும் எத்தகைய இன்னலையும் நீக்கிடலாம். ஆகவே மனித சரீரத்தைப் பற்றி நாம் எதுவுமே எண்ண வேண்டாம்.

எத்தகைய சக்திகளை நாம் பெற்றாலும்
1.மலர்களோ மற்ற மரம் செடிகளோ உயிரினங்களோ பட்டுவிடுவது போல் தான் இந்த மனித உடலும் ஒரு நாள் மடிவது திண்ணம்.
2.ஆனால் நாம் என்றும் அழியாத நிலைகள் கொண்டு உயிருடன் ஒன்றியே நாம் வாழ வேண்டும்.

தீயிலே குதித்து விட்டால் உடல் கருகிவிடுகின்றது. உயிர் கருகுவதில்லை. இந்த உடலில் வேகும் பொழுது எந்த அலறல்கள் இருந்ததோ அந்த உணர்வினை வளர்த்துக் கொண்டு இன்னொரு உடலுக்குள் சென்ற பின் ஐய்யய்யோ.. எரிகிறதே.., எரிகிறதே…! என்ற உணர்வைத்தான் அந்த உடலில் உருவாக்குகின்றது.

ஆகவே இந்த உடலில் நாம் சேர்க்கும் உணர்வுகளே நம்மை இயக்குகின்றது என்று தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இந்த உடலில் நல்ல நிலையிலிருக்கும் பொழுதே நாம் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைச் சேர்த்து இதிலே விளைய வைத்து உயிருடன் ஒன்றி என்றும் நிலை கொண்ட அழியாத ஒளிச் சரீரத்தைப் பெறவேண்டும்.

1.இந்த வாழ்க்கையில் எத்தகைய இன்னல்கள் வந்தாலும்
2.எத்தகைய கஷ்டம் வந்தாலும்
3.பிறரால் துயரங்கள் வந்தாலும்
4.எத்தனை வெறுக்கும் நிலைகள் இருந்தாலும்
5.நாம் அந்த மகரிஷிகளின் அருளைப் பற்றுடன் பற்றி
6.வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளைப் பற்றற்றதாக மாற்றி
7.அந்த அருள் ஒளி உணர்வுடனே வாழ்வோம் வளர்வோம் என்று நாம் அனைவரும் தியானிப்போம்.

அழியாத ஒளிச் சரீரம் பெறுவோம். சப்தரிஷி மண்டல ஒளி வட்டத்துடன் இணைவோம்.