தினசரி உபதேசம்

கண் திருஷ்டியைக் கழிக்கும் முறை

 

லாபம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையிலே கடையை வைத்து வியாபாரம் செய்கின்றோம்… வியாபாரமும் நன்றாக நடக்கிறது. வியாபாரம் நடக்கும் பொழுது இன்னொரு நண்பர் வருகின்றார்.

வந்தவுடன்… பாரப்பா…! உன்னுடைய நண்பர் வியாபாரத்தைப் பார்த்து என்னென்னமோ நடக்கிறது என்று சொல்கிறார். உனக்குக் கண் திருஷ்டி ஆகிவிட்டது. வியாபாரம் அதிகமாக ஆவதைப் பார்த்து இப்படிச் சொல்கிறார்கள் என்று நம்மிடம் சொல்கிறார்.

1.இதை அவர் குறையாகப் பதிவு செய்கின்றார். அவர் சொன்னதை அப்படியே பதிவு செய்கின்றோம்.
2.யாரைச் சுட்டிக்காட்டி இதைச் சொன்னாரோ… “பொறாமையில் இப்படி எல்லாம் நம்மைப் பேசுகின்றார்கள்…” என்று நாம் எண்ணுகிறோம்.

ஆனால் அந்த நண்பரோ வியாபாரம் நன்றாக ஆகிறது என்று உயர்வாகத்தான் சொல்லி இருப்பார்.
1.அவர் சொன்ன வழியில் நம் வியாபாரம் நன்றாக ஆகட்டும்…
2.சரக்கு வாங்குவோர் அனைவரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று யாரும் சொல்வதில்லை.

பொறாமைப் பட்டு இப்படிச் சொல்கின்றார்கள் என்று சொன்னவுடனே இவர் சொன்னதை ஏற்றுக் கண் திருஷ்டி ஆகிவிட்டது என்று அதைத் தான் நாம் எண்ணுகிறோம்.
1.பின் அவர் நினைவு வரும் பொழுதெல்லாம்
2.அது நமது ஆன்மாவாக மாறும்.

அந்த நினைவுடன் அன்றைக்குக் கடையிலே போய் உட்கார்ந்தோம் என்றால் சரக்கின் விலையைச் சொல்லி வியாபாரம் செய்யும் பொழுது வாங்குவோர் செவிகளிலே இது படும்

பொறாமையில் செய்கின்றார் என்று நம்மிடம் சொன்ன உணர்வு இங்கே வெறுப்பாக நம் ஆன்மாவிலே புகுந்து… வாடிக்கையாளர் கண்களில் நம்மை உற்றுப் பார்க்கப்படும் பொழுது அவர் காதிலே அதே உணர்வுகள் பாய்ச்சப்பட்டு.. அவர் நாம் எடுத்துக் கொடுத்த சரக்கைப் பார்த்தார் என்றால்… நாம் வெறுப்படைந்தது போன்று அவருக்கு இந்தச் சரக்கு வெறுப்பைக் காட்டும்.

நண்பர் நம்மிடம் சொல்லி ஒரு விஷ விதையை முதலிலே ஊன்றுகின்றார். அவர் மீது நம்பிக்கை கொள்கின்றோம். அந்த எண்ணம் வலுவாகின்றது… கணங்களுக்கு அதிபதியாகின்றது. அது நமக்குள் பதிவாகிறது.

இதை அதிகமாக எடுக்க எடுக்கக் கண் திருஷ்டி விழுந்துவிட்டது என்று இந்தக் கார உணர்வுகள் நமக்குள் அதிகமாகும்.

இதை மாற்றியமைக்க ரோட்டிலே முச்சந்தியில் கீழே இருக்கும் மண்ணை எடுங்கள். இரண்டு மிளகாயை எடுங்கள். கையிலே அவைகளை வைத்து எண்ணி தலையைச் சுற்றி மிளகாயை நெருப்பிலே போடுங்கள்.

1.இவர் எவ்வளவு கார உணர்வை எடுத்தாரோ
2.மண்ணுடன் கலந்த மனிதனின் எண்ணமும் இந்த உணர்வும் அதற்குள் கலந்த பின் அந்த மிளகாயை அடுப்பிலே போட்டால் நெடியே வராது.

சாதாரணமாக மிளகாயை அடுப்பிலே போட்டு நாம் வறுத்தோம் என்றால் கருகிவிட்டால் வீட்டிலே யாரும் இருக்க முடியாது… உட்கார முடியாது. எல்லோரும் தும்ம ஆரம்பிப்போம் இறும ஆரம்பிப்போம்… எல்லாம் செய்யும்.

காரணம் அந்த மனிதன் சொன்ன உணர்வை அறியாது சேர்ந்த இந்தத் தீமைகளை எப்படி மாற்றுவது…? என்று ஞானிகள் சாஸ்திரமாக அந்தக் காலத்திலே நமக்கு இதைக் கொடுத்தார்கள்.

1.முச்சந்தி மண்ணில் தவறான உணர்வு கொண்ட பலருடைய அந்த உணர்வுகள் பட்டிருக்கும்.
2.இவர் நிலைகளை எண்ணி கண் திருஷ்டி ஓமழிப்பு எல்லாம் போக வேண்டும் என்று தலையைச் சுற்றிய பின் (இவர் உடலில் உள்ள மேக்னட்)
3.அவருடைய ஆன்மாவில் சுழன்று கொண்டிருக்கக் கூடிய நிலைகளை எரிச்சலான உணர்வுகளை மிளகாய் கவர்ந்து எடுத்துக் கொள்ளும்…
4.அதை அடுப்பிலே போட்டால் நெடி வராது. கண் திருஷ்டி மாறிவிடும்.

கைக்குழந்தைகள் நன்றாகச் சிரித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கும். ஒரு சிலருடைய உணர்வுகள்… அவர் உடலில் நோய் இருக்கும் அல்லது சங்கடம் இருக்கும். அவர்கள் இந்தக் குழ்ந்தையை உற்றுப் பார்ப்பார்கள்.

அந்த உணர்வுடன் குழந்தையை உற்றுப் பார்த்தால் அது அதனின் ஆன்மாவிலே பட்டுவிடும். அது உடல் நலக் குறைவாகிவிடும். அதை நீக்கக் குழந்தையின் தாய் அதே போல் முச்சந்தியில் மண்ணை எடுத்து இரண்டு மிளகாயை எடுத்து அந்தக் குழந்தையைச் சுற்றினால் போதும்.

அந்த குழந்தையைச் சுற்றியுள்ள நெடியின் தன்மையை இழுத்து விடும்… குழந்தை நன்றாக ஆகிவிடும். காரணம் இது எல்லாமே மேக்னெட்.

1.சாஸ்திர விதிப்படி சாதாரண மக்களுக்கும் இந்த உண்மைகளை ஞானிகள் உணர்த்தி வெளிப்படுத்தி உள்ளார்கள்.
2.இந்த முறைப்படி செய்து தீமையின் விளைவுகள் நமக்குள் வராதபடி நீங்க வேண்டும் என்ற உணர்வைக் கலந்து
3.மிளகாயை வைத்துச் சுற்றும் பொழுது தீமையான உணர்வுகளைக் கவர்ந்து கொள்கின்றது.

அவர்கள் நன்றாகின்றார்கள்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

சில சந்தர்ப்பங்களில் நம்மை அறியாமலே குடும்பத்தில் எதிர்பாராது பல நிலைகள் ஆகி அதனால் வேதனையாகும் பொழுது கோபமும் எரிச்சலும் சிறுகச் சிறுக விளைந்து… உடலில் இருக்கக்கூடிய “பித்த சுரப்பிகள்” அதிகமாக இயங்க ஆரம்பிக்கும்.
1.எந்த அளவுக்கு வேகத் துடிப்பின் உமிழ் நீர்கள் சுரக்கின்றதோ
2.அந்த வேகத் துடிப்புக்கொப்ப பித்தம் அதிகமாகும்.

ஆகாரத்தை எந்த அளவுக்கு எடுக்கின்றோமோ அதற்குத்தக்க பித்த சுரப்பிகள் இயங்கி அதை ஜீரணிக்கச் செய்யும். ஆனால்
1.அதிகமான பித்தமானாலோ மந்தமாக்கிவிடும். அதே சமயத்தில் வாய் உமட்டல் வந்துவிடும்
2.பசி அதிகமாகும்.. ஆனால் ஆகாரம் அதிகமாக உட்கொள்ள முடியாது.

இத்தகைய உணர்வு உடல் முழுவதும் பரவி… கார உணர்ச்சிகளும் கூடி அதை இந்தப் பித்த சுரப்பிகள் எடுக்கப்படும் பொழுது “நமது நாடி நரம்புகள் அனைத்தும் பலவீனப்படச் செய்யும்…”

அதே சமயத்தில் எதையாவது ஒரு தொழில் செய்வோம் என்றால்
1.கடினமான சாமானைத் தூக்கினால் திடீரென்று கண் கட்டும்… கீழே விழுகச் செய்யும்.
2.அதே சமயம் உட்கார்ந்து எழுந்தாலும் கண் கட்டச் செய்யும்.

ஏனென்றால் இந்தப் பித்தத்தின் சுரப்பிகள் நமக்குள் அதிகமாகும் பொழுது… கடைசியில் இரத்தக்கொதிப்பும் பக்கவாதங்களும் வந்து விடுகிறது.

ஆனால் தவறு செய்யவில்லை.

எதை எண்ணுகின்றோமோ அதனின் உணர்வை உயிர் இயக்கிக் காட்டுகின்றது. நாம் எதைப் பார்க்கின்றோமோ அந்த உணர்வின் உண்மையை… “குடும்பத்திலே இப்படிச் செய்கின்றார்கள்…” என்று அந்த உணர்வினைக் கண் இழுத்துக் காட்டுகின்றது.

அந்த உணர்வினை உயிர் இயக்கிக் காட்டிப் பொருளறியச் செய்கின்றது… அறியச் செய்தாலும்… நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை உடலாக ஐக்கியமாகி விடுகிறது.

இவ்வாறு உடலுக்குள் மாறிக் கொண்டே இருக்கும். இந்த நிலையை… இவை அனைத்தையும் மாற்றி அமைக்கக்கூடிய திறன் மனிதனின் ஆறாவது அறிவுக்கு உண்டு.

அதைச் சரியான முறையில் நாம் பயன்படுத்தவில்லை என்றால் நாம் பரிணாம வளர்ச்சியில் வந்தது போல இந்த உணர்வின் தன்மை நம்மை அறியாமலே இயக்கி வேதனை கொண்ட உணர்வின் தன்மையை நமக்குள் இயக்கி விடுகிறது.

வாதமோ இரத்தக் கொதிப்போ ஆகிவிட்டால் அதே சமயத்தில் பித்த சுரப்பிகள் அதிகமாகும் பொழுது பசியின் கொடுமை அதிகமாகும். வாத நோய் வந்தவர்களுக்கும் இரத்தக் கொதிப்பு வந்தவர்களுக்கும் பசியின் ஏக்கம் அதிகமாகும்.

1.பசி எடுத்தவுடன்… ஆகாரம் உடனே கொடுக்கவில்லை என்றால் மிகவும் கோபம் வரும்
2.யார் அவர்களுக்கு உதவி செய்கின்றார்களோ அவர்களை ஏச வேண்டிய நிலையில் வெறுக்கும் நிலையும் அதிகமாகச் சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கும்.

அந்த வெறுப்பான உணர்வு கொண்டு வேகமாகக் கேட்கப்படும் பொழுது அவர்கள் உணவு உடனே கொடுக்கவில்லை என்றால் அவருடைய எண்ணம்…
1.“இப்படிச் செய்கின்றார்களே…”
2.நான் சம்பாரித்துக் கொடுத்தேனே…
3.தக்க சமயத்தில் எனக்கு உதவி செய்யவில்லையே என்ற இந்த உணர்வுகள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்.

யாரை எண்ணி இந்த உணர்வுடன் ஏங்குகின்றாரோ இந்த உணர்வின் ஆற்றல் அவர் உடலுக்குள் சென்று விடுகின்றது. உடலை விட்டு ஆன்மா பிரிந்து விட்டால் பண்புடன் உதவி செய்திருந்தாலும்… நேரத்தில் தனக்கு உபகாரம் செய்யவில்லை என்ற இந்த உணர்வு தான் உந்தப்படுகிறது.

அந்த உணர்வின் வேகத்தில் அவர் மேல் எடுத்துக் கொண்ட வெறுப்பான உணர்வுகள்… பதிலுக்கு அவர்களும் வெறுப்பாகச் சொல்லும் பொழுது வெறுப்பான உணர்வுகளைப் பாய்ச்சி… பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் வெறுப்பும் நம்மைப் பார்க்கும் பொழுது வெறுப்பும்… இப்படி வெறுப்புகள் தோன்றி இந்த உணர்வுகள் விளைந்து உடல் நலிவடைந்து விடுகிறது.

உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற உயிரான்மா… யார் மீது வெறுப்பானதோ அவர் உடலுக்குள் தான் செல்லும்… இதே நோயின் கொடுமையை அங்கேயும் உண்டாக்கும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

ஓ…ம் ஈஸ்வரா குருதேவா என்று சொல்வது “வெறுமனே சொல்வதல்ல…”
1.ஓ…ம் என்பது நமது உயிர் உடலுக்குள் என்று இயங்கிக் கொண்டுள்ளது. அதற்குப் பெயர் ஓ…!
2.நாம் எதை எண்ணுகின்றோமோ அந்த உணர்வின் சக்தி ம்… என்று நம் உடலுடன் ஐக்கியமாகின்றது.

நாம் எதையெல்லாம் எண்ணுகின்றோமோ அந்த எண்ணத்தின் சக்தியை
1.உடலுக்குள் இருக்கும் எலும்பு – மேக்னட்
2.அதற்குள் இருக்கும் ஊன் ஊழ் வினையாகப் பதிவு செய்து கொள்கின்றது.

நாம் எதைக் கூர்மையாக எண்ணுகின்றோமோ அதனின் நிலைகள் கொண்டு நாம் எண்ணக்கூடிய எண்ணத்தை நமது உயிர் ஜீவனாக்கச் செய்கின்றது.

அதனால் தான் ஓ…ம் ஈஸ்வரா குருதேவா.

நம் உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய அனைத்து உணர்வுகளும் அந்தக் குணங்களும் நம் உடலிலேயே இயக்கப்பட்டு அது ஜீவன் பெறச் செய்வதற்கு மூலமாக இருப்பது நமது உயிர். அதற்கு குருவாக இருப்பதும் நமது உயிர் தான்.

ஓ…ம் ஈஸ்வரா குருதேவா என்று சொல்லும் பொழுது உயிரை ஈஸ்வரனாகவும் அதே உயிர் நமக்குள் குருவாக பல உணர்வின் சக்திகளை நமக்குள் பதிவு செய்வதாக எண்ணி அந்த ஏக்க உணர்வு கொண்டே சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு மைக்… நாம் பேசுவதை இழுத்துக் கவர்ந்து நாடாக்களில் பதிவாக்கப்படும் பொழுது
1.அதில் உள்ள முலாம்…
2.அதற்குள் மறைந்துள்ள காந்தம் எப்படி அது கவர்ந்து பதிவு செய்து கொள்கின்றதோ அதே போல
3.நாம் எண்ணும் பொழுது கண்ணின் நினைவலைகள் புற நிலைகளிலிருந்து அதைக் கவர்கின்றது.

அதே சமயத்தில் நமக்குள் இருக்கக்கூடிய உணர்வுகள் அது கிளர்ந்து எழுகின்றது. அப்பொழுது காற்றிலிருந்து அந்த உணர்வுகளை உடல் கவர்ந்து தனது ஆன்மாவாக வைத்துக் கொள்கின்றது.

அப்படித் தனது ஆன்மாவாக ஆக வேண்டுமென்றால்…
1.நாம் எண்ணும் எண்ணம் ஊழ்வினையாகப் பதிவாக வேண்டும்
2.ஊழ் என்பது நாம் எண்ணக்கூடிய எண்ணங்கள் எலும்புக்குள் ஊனாக இது பதிவாக வேண்டும்.
3.அப்படிப் பதிவானால்தான் நாம் எதை எண்ணுகின்றோமோ அது நினைவுக்கு வரும்
4.அந்த உணர்வின் நிலையை நாம் அறிய வேண்டியது வரும்.

நாம் எண்ணிய உணர்வின் தன்மையை நாம் சுவாசிக்கும் பொழுது சுவாசித்த உணர்வுக்கொப்ப உயிரின் தன்மை அது இயங்குகின்றது. அதனால் தான் ஓ…ம் ஈஸ்வரா குருதேவா என்று சொல்வது.

இப்பொழுது எதை உபதேசிக்கின்றேனோ… கூர்மையாகக் கவனிப்போர் உணர்வுகளில் ஊழ்வினையாக… வித்தாகப் பதிவாகின்றது. அப்படிப் பதிவாகி மீண்டும் நினைவுபடுத்தும் போது அந்த ஆற்றலை நீங்கள் பெற முடியும்.

எந்த மகரிஷிகளின் சக்திகளையோ அல்லது சப்தரிஷி மண்டலங்களின் ஆற்றல் மிக்க உணர்வலைகளையோ…
1.குருநாதர் கூறிய அருள் வழிப்படி நான் எண்ணிச் சுவாசித்து
2.அதனை ஊழ்வினையாக எனக்குள் பதிவு செய்ததை மீண்டும் நான் நினைவுக்குக் கொண்டு வந்து
3.விண்ணின் ஆற்றலை எனக்குள் பெருக்கி அதைச் சுவாசித்து
4.அந்த உணர்வின் எண்ண ஒலிகளாக வெளிப்படுத்துவதை இப்பொழுது நீங்கள் கூர்ந்து கவனித்தீர்கள் என்றால்
5.அந்த உணர்வின் சத்து ஊழ்வினையாக உங்களுக்குள்ளும் பதிவாகிறது.

அந்த ஞானிகள் மனிதர்களாக இங்கே வாழ்ந்த காலங்களில் அவர்களுக்குள் அறியாது வந்த தீய வினைகளை… சில தீய விளைவுகளை… அவர்கள் மாற்றி உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி விண் சென்றார்கள்.

அவர்கள் எப்படி அருள் வழியில் வாழ்ந்தார்களோ அவர்கள் பெற்ற ஆற்றலை நாமும் பெற முடியும். அதைப் பெறச் செய்வதற்குத் தான் உங்களுக்கு இதை உபதேசிக்கின்றேன் (ஞானகுரு).

கார்த்திகை நட்சத்திரத்தின் சக்தி

 

பல கோடிச் சரீரங்களிலும் ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் தன்னைக் காத்திடும் உணர்வின் தன்மை கொண்டு மனிதனாக எவ்வாறு ஆனோம் என்று அன்று ஞானிகள் காட்டினார்கள்.

ராசிகள் 12 ஆனாலும்… 12 மாதங்களிலும் ஒவ்வொரு மாதத்திலும் 30 அல்லது 31 நாட்கள் என்று இருப்பினும் இதிலே விளைந்த உணர்வின் தன்மை எவ்வாறு…? என்று சாஸ்திர விதிகள் விதிக்கப்பட்டு மனிதன் வாழ்க்கையில் இருள் சூழ்ந்த நிலையிலிருந்து மீளும் மார்க்கங்களைக் கொண்டு வருகின்றார்கள் ஞானிகள்.

அப்படி வந்த நிலைகள் தான் கார்த்திகை அன்று தீபத்தை வைத்து மற்ற பொருளைக் காணும் நிலைகளும் இருண்ட உலகில் ஒளியைக் காட்டும் பொழுது
1.அது அழகான நிலைகளில் பல திரிகளை இட்டு விளக்குகளாக எரியும் தன்மை பார்க்கப்படும் பொழுது மகிழ்ச்சி வருகின்றது.
2.அது எப்படிச் சுடராகத் தெரிகின்றதோ இது போன்று தனது வாழ்க்கையில் எத்தனையோ சரீரங்களில் தன்னை மீட்டிடும் அறிவின் தன்மை கொண்டு
3.பிறிதொரு இருளிலிருந்து தன்னை மீட்டிட எண்ணிய உணர்வுகளும் அதனின் நிலையில் வளர்ச்சியாகி வளர்ச்சியாகி
4.மனிதன் தன் பிறவியிலே தீமைகளை அகற்றி அறிந்திடும் அறிவும் நமக்குள் எவ்வாறு தெளிந்த நிலைகள் பெற்றது…? என்று
5.ஆறாவது அறிவு ஏழாவது ஒளியின் நிலைகள் அடையும் தகுதி பெற்றது.

ஆக… மனித உடலில் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவிற்குள் மறைந்து வரும் நஞ்சினை மலமாக மாற்றிவிட்டு நல்ல உணர்வினை உடலாக மாற்றும் நிலையைச் சாதாரண மக்களும் தெரிந்து கொள்வதற்காக “சரஹணபவா குகா கந்தா கடம்பா கார்த்திகேயா…”

உட்கொள்ளும் உணவில் மறைந்த நஞ்சினை மலமாக மாற்றி நஞ்சைச் சரணமடையச் செய்யக்கூடிய சக்தி என்று காட்டுகின்றார்கள்.

நஞ்சினை அடக்கி அதைச் சரணமடையச் செய்யும் சக்தியே சரஹணபவா இந்த உடலுக்குள் நின்று கந்தா என்பது பலவற்றை அறிந்து அதைச் சுவைமிக்கதாக உருவாக்கும் தன்மை பெற்றவன் கடம்பா உருவாக்கி… – கார்த்திகேயா.

1.நமது பிரபஞ்சத்தில் முதன் முதலில் சூரியன் உருவாகி இந்தப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய பின்
2.அது உமிழ்த்திய உணர்வுகள் கோளாகி அதனின் வளர்ச்சியின் அறிவாகி
3.முதல் நட்சத்திரமாகத் தோன்றுகிறது கார்த்திகை நட்சத்திரம்.

விண்ணுலக ஆற்றலைத் தனக்குள் எடுத்து எடுத்து அந்த உணர்வின் துணை கொண்டு அந்தக் கார்த்திகை நட்சத்திரம் உமிழ்த்தும் உணர்வுகள் அனைத்தும் பரவிப் பரவி… தாவர இனங்கள் அனைத்திலும் கார்த்திகை நட்சத்திரம் உமிழ்த்தும் உணர்வுகள் தாவர இன அறிவை உருவாக்கும் திறன் பெற்றது.

1.கார்த்திகை நட்சத்திரத்திலிருந்து வரும் அலைகள் நம் பூமியிலே அதிகமாகப் படரும் நாள் கார்த்திகை மாதம்.
2.நம் பூமியில் அது பரவி வரும் பொழுது அதனின் அறிவு கொண்டு அதில் விளைந்த மகரிஷிகள்… “அனைத்தும் அறிந்தவர்கள்…”

கார்த்திகை நட்சத்திரம் உமிழ்த்தும் சக்திகளைச் சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்கின்றது… பிரபஞ்சத்தில் மிதக்கச் செய்கின்றது. தாவர இனங்களுக்கும் கல் மண் பாறைகளுக்கும் அதனுடைய அறிவின் தன்மை கூட்டி… கவரும் சக்தியாக இணைந்து வளர்ந்தாலும்
1.அதில் விளைந்த கார்த்திகை நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் மனித எண்ணங்களுக்குள் புகுந்து
2.ஒவ்வொரு பொருளையும் பிளந்து… எண்ணங்களாக அறிந்திடும் அறிவாக விளைந்தது.

இதை யாம் சுருங்கச் சொன்னால் தான் உங்களுக்கு விளங்கும். ஆனால் கணக்குப் போட்டு எல்லாவற்றையும் சொல்லிக் கொடுத்தோம் என்றால் பத்து வருடமாவது ஆகும்… தெளிவாக நீங்கள் தெரிந்து கொள்வதற்கு…!

ஆகவே சுருக்கமாக இதை உங்களுக்குள் இணைத்து
1.நீங்களே அந்த அறிவின் தன்மையாக வளர்ந்திடும் சக்தியாக விளையச் செய்வதற்கு
2.இதை உங்களுக்குள் பதிவு செய்கின்றேன்.. ஞாபகப்படுத்துகின்றேன்.

மனித வாழ்க்கையில் வேதனை வேதனை என்று இந்த நஞ்சான உணர்வைச் சுவாசித்து மனிதன் சிந்தனைகள் குறைந்து உடல் நோய்கள் அதிகரித்து எண்ணிலடங்காத வேதனையும் துயரமும் சிந்தனை இயக்கும் நிலைகளும் வருகின்றது.

இருள் சூழும் இத்தகைய நிலையிலிருந்து விடுபட்டு… மெய் ஒளியின் தன்மையாக நமக்குள் விளைந்திடும் நிலைகளை நினைவுபடுத்தும் நந்நாள் தான் கார்த்திகை தீபம். ஒளிச் சுடராக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நாம் நுகர வேண்டும்.

அந்தப் பிரபஞ்சத்தில் கார்த்திகை நட்சத்திரத்திம் உமிழ்த்தும் சக்திகள் ஒவ்வொரு தாவர இனத்திற்குள்ளும் ஊடுருவி
1.ஒவ்வொரு தாவர இனத்திற்கும் அறிவாக ஊட்டுகிறது
2.அதன் வழி அந்தந்தத் தாவர இனத்தின் அளவுகோல் எதுவோ அதற்குத் தக்க தான் அதன் அறிவின் வளர்ச்சியும்
3.அதனுடைய மணமும் அதனுடைய உணர்வும் அதனுடைய சுவையும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.
4.இது எல்லாவற்றுக்குமே பொருந்தும்.

இதிலே பல கோடிச் சரீரங்களில் வளர்ச்சி பெற்று மனிதனாகி உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் சரீரமாக இருக்கும் துருவ மகரிஷி தீமைகளை அகற்றித் தீமைகளை அடக்கிடும் உணர்வின் சக்தியைத் தனக்குள் விளைய வைத்த முதல் மனிதன் அகஸ்தியன் முழுமை அடைந்து துருவ நட்சத்திரமாக இன்று இருக்கின்றான்.

அதை நாம் அனைவரும் பெற வேண்டும்…!

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

பத்திரிக்கை வாயிலாக இன்று நாம் படிக்கப்படும் போது எங்கெங்கோ நடந்து கொண்டிருக்கும் அதிர்ச்சியான செய்திகளைப் படிக்க நேருகின்றது.

அதில் எண்ணத்தைக் கூர்ந்து செலுத்தி விட்டால்… எங்கேயோ விபத்தானதைப் படித்தறியப்படும் பொழுது அந்த உணர்வு நமக்குள் சேர்த்து… உடனே அதிர்ச்சி… அல்லது பயம்… அல்லது வேதனை… இது போன்ற உணர்வுகள் நமக்குள் விளைந்து விடுகின்றது.

ஆனால் நாம் தவறு செய்யவில்லை. உலகத்தை அறிந்து கொள்ள நாம் படித்தாலும் இந்த உணர்வுகள் நமக்குள் இயங்கி விடுகின்றது.

எதை நாம் படித்துத் தெரிந்து கொண்டோமோ அந்தச் செய்திகள் ஊழ்வினையாகப் (வித்துக்களாக) பதிவாகின்றது. அவ்வாறு படித்து நுகர்ந்து
1.எத்தனையோ பேர் வெளியிட்ட உணர்வலைகளைச் சூரியனுடைய காந்த சக்தி கவர்ந்து நமக்கு முன் சுழன்று கொண்டே இருக்கின்றது.
2.அதை மீண்டும் எண்ணும் பொழுது நமக்குள் பதிவான அதே நிலைகள் அலைகளாக மீண்டும் குவித்து நம்மை உணரச் செய்கின்றது
3.சாதாரண ஆண்டென்னாவின் இயக்கம் போல (அருகிலிருப்பதை இழுத்து) அந்தந்த உணர்ச்சிகளாக இயக்கி நம்மைச் செயல்படுத்தி விடுகின்றது.
4.ஆக… எந்த வேதனையைப் பட்டோமோ அந்த வேதனைகளை விளைவிக்கும் தன்மையாக வந்து விடுகிறது.

ஆக… உலகை அறிந்து கொள்ள நாம் பத்திரிக்கையைப் படித்த்தாலும் நடந்த சம்பவங்களை அறிந்து நுகரப்படும் பொழுது தீய விளைவுகளாக நமக்குள் வந்து நோயாக உருவாகி விடுகின்றது.

தவறான செயல்கள் எதை எல்லாம் செய்தார்களோ… “அங்கே அடித்தான் இங்கே திருடினான் இங்கே கொலை செய்தான்…” என்று
1.தன்னைக் காத்திட இத்தகைய செயலைச் செய்தார்கள் என்று உணர்வின் நினைவலைகள் நமக்குள் பதிவான பின்
2.அதையே திரும்பத் திரும்பப் படிக்க நமக்குள் அதுவே விளைந்து
3.எந்தத் தவறைச் செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கின்றோமோ அதை நம்மையும் செய்யும்படி வைத்து விடுகின்றது.

இதைப் போன்ற நிலைகளில் இருந்து நம்மை மீட்டிக் கொள்வதற்கு அந்த மகா ஞானிகளின் உணர்வுகளை எடுத்து அதைத் துடைக்க வேண்டும் அல்லது தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

குருநாதர் எனக்கு எவ்வளவு பெரிய சக்தியை உணர்த்தினாரோ அதனின் உணர்வின் ஆற்றலை நான் பருகி அவரைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் பொழுது அந்த உணர்வுகள் ஊழ்வினையாக எனக்குள் (ஞானகுரு) பதிவானது.

அவரை நினைவு கொள்ளும் பொழுதெல்லாம்… அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலங்களின் சக்தியை நுகர்ந்து அந்த உணர்வை எனக்குள் பெருக்கிக் கொள்ள முடிந்தது.

நீங்கள் துயரத்துடன் எம்மிடம் வரும் போது “உங்கள் துன்பம் நீங்கிப் போகும்…” என்று சொல்லால் சொல்வதை உங்களுக்குள் ஆழமாகப் பதியச் செய்து அதை மீண்டும் நீங்கள் நினைவு கூர்வீர்கள் என்றால் அந்தத் துன்பங்கள் நீங்கி மெய் ஞானிகளுடைய உணர்வு உங்களுக்குள் விளையத் தொடங்குகிறது.

ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் துன்புறும் உணர்வுகளை குருநாதர் எனக்குள் பாய்ச்சி அந்தத் துன்பப்படுத்தும் உணர்வுகளை நீக்குவதற்காக “விண்ணின் ஆற்றலை நீ எவ்வாறு பருக வேண்டும்…?” என்று உபதேசித்து அதனின் அனுபவபூர்வமான செயல்களை ஊட்டினார்.

அதனின் பக்குவம் கொண்டு நான் எடுத்துக் கொண்ட நிலையில் தான் 20 வருட காலம் அனுபவ ரீதியாக உலகைச் சுற்றி வந்தேன்.
1.மூன்று லட்சம் பேரைச் சந்திக்கச் செய்து அவருடைய உணர்வுகளை அது எவ்வாறு இயங்குகின்றது…? என்றும்
2.எவ்வளவு நல்லவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் எதன் வழி எப்படி அவதிப்படுகிறார்கள்…? என்ற நிலையினை உணரும்படி செய்தார்.

அதே சமயத்தில் விஞ்ஞான அறிவால் விஞ்ஞானிகள் எப்படிப் பிறரை (ஆன்மாக்களை) நஞ்சு கொண்ட நிலைகள் கொண்டு இயக்குகின்றார்கள்…? அந்த ஆன்மாக்கள் எப்படிப் பதை பதைக்கின்றது…!

எதை அழித்திடும் உணர்வாகச் செலுத்தி விஞ்ஞானத்தைக் கண்டு கொண்டானோ அதனால் பாதிக்கப்பட்ட ஆன்மாக்கள் (விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு செயல்பட்ட உயிரான்மாக்கள்) இறந்து… அதன் வழியில் விஞ்ஞான அறிவில் இவன் முன்னேறினாலும்
1.துன்புறுத்தப்பட்டு இறந்தவர்கள்… நஞ்சு கொண்ட ஆன்மாக்களாக எவ்வாறு உலகில் படர்ந்து கொண்டிருக்கிறது…? என்பதை
2.அனுபவ ரீதியிலே தெரிந்து கொள்வதற்காக குருநாதர் உலகம் முழுவதும் சுற்றும்படி சொன்னார்.

அதிலே பெற்ற அனுபவங்களைத் தான் உங்களுக்கு இப்பொழுது சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றேன். இதை நீங்களும் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.

மெய் ஞானிகள் காட்டிய (ரச)வாதம்

 

சித்தர்கள் என்ன செய்கின்றார்கள்…?
1.பல தாவரங்களின் சத்துக்களை ஒருங்கிணைத்து அதிலே வரும் பாதரசங்களை ஒன்றாக இணைத்து
2.பூமிக்குள் பல உணர்வுகளாகி அதன் உணர்வின் தன்மை ஆவியாக ஆனபின்
3.ஒவ்வொரு தாவர இனத்திலும் அது அளவுகோல் கூடியும் குறைந்தும் கலந்திருக்கும்.
4.அது போல இரண்டும் இணைத்து பல பாதரசங்கள் இணையும் போது ஊடுருவி விடும்.
5.இது இணைந்த நிலையில் உறைந்து விடும்.
6.உறைந்த நிலைகள் கரைக்கப்படும் பொழுது எதனின் தன்மை அதிகரித்ததோ தங்கமாக மாறும்.

இது கவர்ந்து கொண்ட நிலையில் மீண்டும் ஆவியைக் காட்டிய பின்… பல தாவர இனங்களில் கலந்துள்ள தங்கச் சத்தை வடித்துக் கொண்ட பின்… சூடு காட்டிய பின் அந்த ஆவி பாதரசம் மறைந்து விடும்.

இப்படித் தங்கத்தை உருவாக்கினேன் என்று சொல்கின்றார்கள்.

மனிதனின் உணர்வின் வலுகொண்ட நிலைகள் மங்காத நிலைகள் கொண்டு தங்கத்தின் உணர்வுகள் அளவுகோல் அதிகம் எப்படி இருக்கிறதோ அதைக் கண்டறிந்த சித்தர்களும் உண்டு.

1.அவர்கள் மங்காத மேனியும்
2.அதிலே காயகல்ப சித்தி என்றும் உடலின் மங்காத நிலையும்
3.எண்ணத்தின் வலு கொண்டு “விண்ணின் ஆற்றலைப் பருகும் காலத்தைக் கூட்டிக் கொள்வதற்காக…” பல சித்தர்கள் இதைச் செய்தது உண்டு.

ஆனால் இன்றுள்ளவர்கள் காயகல்ப சித்தி செய்து “நான்” என்று அகந்தை கொள்வார்கள். கற்றுக் கொண்ட நிலைகளைப் பாட நிலைகள் கொண்டு தான் எண்ணுகின்றார்களே தவிர மெய் ஞானிகள் காட்டிய உணர்வின் தன்மையை தொட்டுக் கூட பார்க்க முடியாத நிலைகள் தனக்குத்தானே தடை விதித்து கொண்டுள்ளார்கள்.

“சொல்லாத ரகசியங்களை” இப்போது சொல்கிறேன் என்றால் இன்று விஞ்ஞான உலகில் விஞ்ஞானத்தை நம்பும் நிலைகள் தான் இருக்கின்றது. அதனின் பேரழிவு பற்றியோ அச்சுறுத்தல் பற்றியோ யாரும் நம்பத் தயாராக இல்லை. ஆஅக… நம்பிக்கை விஞ்ஞானத்தின் செயல் மேல் தான் இருக்கின்றது.

1.யாம் உபதேசிக்கும் மெய் ஞானிகளின் நிலைகளை நம்பத் தயாராக இல்லை.
2.உலக அழிவிலிருந்து மக்களை மீட்டெடும் நிலையாக பித்தனைப் போன்று இருந்த மெய் ஞானியான குருநாதர் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.

ஒவ்வொரு உயிரையும் கடவுளாக மதித்து உடலை ஆலயமாக ஈசன் வீற்றிருக்கிறான் என்றும் அந்த ஆற்றல்மிக்க உணர்வுகள் மனிதனாக உருவாக்கிய நல் சக்திகளை தெய்வமாக மதித்து மெய் ஞானிகளின் அருளாற்றல்கள் அங்கே விளைய வேண்டும் என்று நீ எண்ணினால் உனக்குள் இது விளையும்.

இந்த மகிழ்ச்சியான உணர்வுகளை அந்தக் கடவுளான ஈசனுக்கு ஆராதனை செய் என்று குருநாதர் எனக்கு அதைத்தான் காட்டினார். உங்கள் உயிரை கடவுளாக்க் காட்டினார் கடவுள் அமைத்த கோட்டை என்று அந்த உடலைக் காட்டினார்.

அதற்குள் மனிதனாக விளைந்து உருப் பெற்ற அந்த ஆக்கச் செயல்களை தெய்வமாக மதிக்கச் சொன்னார். இதைத்தான் உங்களிடம் எதிர்பார்க்கின்றேன்.

இதைக் கேட்டுணர்ந்தோர்
1.உங்கள் வாழ்க்கையில் அறியாது சேரும் இன்னல்களில் இருந்து மீண்டு மகிழ்ச்சியான சொல்களை என்று சொல்கிறீர்களோ
2.அது தான் எனக்குப் பேரானந்தப் பெரு நிலையான சொத்தின் தன்மையாக மகிழ்ச்சியாக எனக்குள் விளையும்.

குரு இதைத்தான் எனக்குச் சொன்னார்.

நம்மை அறியாது இங்கே நமக்குள் சூழ்ந்திருக்கும் நஞ்சுகளிலிருந்து விடுபட குருநாதர் காட்டிய வழியில் அந்த அரும்பெரும் சக்தியை நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் பெற வேண்டும் என்று அதைத்தான் நான் தவம் இருக்கின்றேன்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நாம் விளைய வைக்கும் தாவர இனங்களில் பூச்சிகள் புழுக்கள் விழுந்தால் அவைகளைக் கொல்லப் பூச்சி மருந்துகளைத் தெளிக்கின்றோம். அதே சமயத்தில் அதில் விளைந்த நல்ல தானியங்களை உணவாக உட்கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகின்றோம்.

ஆனாலும் அந்தத் தாவர இனத்திலே விழுந்த பூச்சிகள் நாம் தெளித்த பூச்சிக்கொல்லி மருந்தை ஏற்றுக் கொண்ட நிலையில்
1.அந்த நஞ்சினையே தனக்குள் ஏற்றுக் கொண்டு
2.கடும் நஞ்சு கொண்ட புழுவாக நஞ்சான கிருமிகளாக அடுத்து அது விளைகின்றது.

நாம் தெளித்த பூச்சி மருந்து நாம் விளைய வைக்கும் தாவர இனங்களிலும் கலக்கப்பட்டு… அந்த உணர்வின் சத்து அதுவே நஞ்சாக மாறி… அது கலந்த உணவை உணவாக உட்கொள்ளும் பொழுது “நம் உடலுக்குள் பலவிதமான நோய்களாக உருவாகிறது…”

அந்தப் பூச்சிகளையும் புழுக்களையும் இரக்கமற்றுக் கொன்றது போன்று அந்த நஞ்சின் தன்மை அதிகமாகி கொன்றிடும் உணர்வுகளாக அதிகமாக விளைந்து… அதனால் நம் உடலுக்குள் இருக்கும் “சிறுநீரகங்கள்” பாதிக்கப்படுகின்றது.

காரணம்… அதிலே இந்த நஞ்சு அதிகரிக்கப்படும் பொழுது இரத்தத்தைச் சுத்திகரிக்கும் அதனுடைய செயலாக்கங்கள் செயலற்றதாக ஆக்கி வெறித்தனமான நிலைகள் கொண்டு பல நோய்களை உருவாக்கக் காரணமாகி விடுகின்றது.

1.எந்த நஞ்சினை வடிகட்டும் திறன் கொண்டதோ நம் சிறுநீரகங்கள் அதனின் திறனை இழந்து
2.அதனால் நஞ்சு நம் இரத்தங்களிலே அதிகரித்து உடல் முழுவதும் சுழன்று
3.மனிதனுடைய சிந்தனைத் திறன் குறைந்து சிந்தனையற்றவனாக அந்த வளர்ச்சிகள் அதிகரித்து
4.மனித உடலுக்குள் நஞ்சையே வளர்த்திடும் நிலையாக மாறிவிடுகின்றது.

இதிலிருந்து மீள ஞானிகள் காட்டிய அறவழியில் நாம் செயல்படுதல் நல்லது.

விஞ்ஞானிகள் அணுவைப் பிளந்தார்கள். ஆனால் மெய் ஞானிகள்
1.உணர்வுக்குள் இருக்கும் நுண்ணிய நிலைகளைப் பிளந்து அதை ஒளியாக மாற்றினார்கள்
2.அந்த ஞானிகள் உணர்வை நாம் எடுத்தால் விஞ்ஞான அறிவால் ஏற்றுக் கொண்ட அந்த நஞ்சின் தன்மையைப் பிளக்க முடியும்.

அதைப் பிளக்கச் செய்வதற்குத் தான் நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் மெய்ஞானிகள் உணர்வுகள் இங்கே படர்ந்து இருக்கும் வேளையில் அது ஆழமாக உங்களுக்குள் பதிவு செய்கின்றோம்.

பதிவாக்கிய பின் அதை தியானிக்கும்படி செய்து அதனின் வலுப்பெறச் செய்து அதையே இப்பொழுது உபதேசமாக கொடுக்கப்படும் பொழுது “எந்த அளவிற்குக் கூர்ந்து கவனிக்கின்றீர்களோ… அது ஊழ் வினையாக உங்களுக்குள் பதிவாகின்றது…”

அதை மீண்டும் நீங்கள் நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தால் இந்த வாழ்க்கையில் விஞ்ஞான அறிவால் நமக்குள் வரும் தீமைகளிலிருந்து மீட்டிக் கொள்ள உங்களால் முடியும்.

உபதேசித்த உணர்வுகள் அனைத்தையும் உங்களுக்குள் வலுப்பெறச் செய்து கொண்ட பின்… நீங்கள் எண்ணும் பொழுதெல்லாம் அந்த ஞானிகள் உணர்வுகளை நீங்கள் சுவாசித்து… உங்களை அறியாது வந்த தீய வினைகளை நீக்க முடியும்.

விஞ்ஞானி எப்படி அணுவைப் பிளந்தானோ…? அதே விஞ்ஞானக் கல்விக்குச் செல்லப்படும் போது அதனின் ஆற்றலை அவன் பெறுவது போல்
1.மெய்ஞானிகள் உணர்வை நமக்குள் சேர்த்து
2.நம் உணர்வுக்குள் நஞ்சு கலந்ததை நம் உடல் பிரிப்பதை…
3.பிரிந்த நிலைகள் கொண்டு தன் எண்ணத்தால் உணர்வுக்குள் இருக்கும் நஞ்சினைப் பிளந்து
4.அந்த மகரிஷிகள் உணர்வுகளைப் பாட நிலையாக எடுத்து அதனின் நிலைகள் கொண்டு
5.இந்த மனித வாழ்க்கையில் எப்போதெல்லாம் துன்பம் நேர்கின்றதோ அது சேராத வண்ணம் தடுத்து நிறுத்த ஈஸ்வரா என்று
6.எண்ணியதை இயக்கிக் காட்டும் அவனையே ஈஸ்வரா என்று “உயிரை எண்ணி ஏங்கி”
7.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று வானை நோக்கி நினைவினைச் செலுத்த வேண்டும்.

சக்தி வாய்ந்த ஆண்டென்னா… விண்ணிலிருந்து வரும் சக்திகள் பூமிக்குள் படர்ந்து கொண்டிருப்பதைக் குவித்து ஈர்த்து… அதனுடன் இணைக்கப்பட்ட டிவியில் தெளிவாக அதைக் காட்டுகின்றது… உணர்த்துகின்றது.

இதை போன்று யாம் கொடுக்கும் உபதேசங்களைக் கூர்ந்து கவனித்தால் உங்கள் கண் கரு விழிகளின் இயக்கத்திற்குள் ஆற்றல் மிக்கதாக இந்த உணர்வின் அலைகள் பாயும்..
1.இதை மனமுவந்து பெற வேண்டும் என்று ஏங்குங்கள்
2.அந்த சக்தி உங்களுக்குள் ஜீவன் பெறுகின்றது

இது உங்கள் கையில் தான் இருக்கிறது.

எமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் நான் (ஞானகுரு) செய்தேன் அதன் வழிகளிலே உயர்ந்த சக்திகளைப் பெற முடிந்தது. என் குருநாதர் காட்டிய வழியினைத் தான் உங்களுக்குள்ளும் இப்போது பதிவாக்குகின்றேன்.

பதிவாக்கியதை நினைவு கொண்டு விண்ணை நோக்கி நீங்கள் ஏங்கினால் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி உங்களுக்குக் கிடைக்கிறது. உங்கள் உடலுக்குள் சேர்த்துத் தீய குணங்கள் விளையாது தடுத்துக் கொள்ள இது நிச்சயம் உதவும்.

பாவ அலைகள் பற்றிய பேருண்மைகள்

 

நாம் எத்தனையோ கோடிச் சரீரங்களில் பல இம்சைகள் பட்டுத் தான் மனிதனாக இன்று வந்திருக்கிறோம்.

பார்க்கின்றோம் அல்லவா…? ஆட்டை அறுத்துக் கொண்டிருப்பான். கறி வாங்குகிறவன் என்ன செய்வான்…? நாக்கில் எச்சில் ஊறிக் கொண்டிருக்கும். இந்த உறுப்பு வாங்கலாமா…? அந்த உறுப்பு வாங்கலாமா…? என்று அவர்களுக்கு.

ஆனால் கறி சாப்பிடாதவன்…
1.அந்த ஆட்டை அறுப்பதைப் பார்த்தான் என்றால் அச்சசச்சச்சோ என்று கண்ணை இறுக்கி மூடிக் கொள்வான்.
2.அப்போது அது பாவ அலைகள்.

அது வேதனைப்படப்படும்போது அதை ஈர்த்து அந்த உணர்வின் தன்மை வேகம் ஆன பிற்பாடு அந்த உணர்வை நுகர்ந்த உடனே “பாவம்” என்று நினைக்கின்றான்.

ஒன்றுமில்லை…! ஆனால் ஆட்டை அறுப்பவனைப் பார்த்து “இப்படிச் செய்கின்றானே…!” என்று எண்ணுகின்றோம் இது பாவ அலைகள். இந்த உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் சென்ற உடனே நம்மை அறியாமலேயே இந்த இரக்க உணர்வும் அந்த வேதனையும் அது படுகின்ற வேதனை எல்லாம் நம் உடலுக்குள் இந்த உணர்ச்சிகள் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும். ஆனால் நாம் தப்பு பண்ண வில்லை.

வேடிக்கை பார்த்து விட்டோம். ஆனால் அந்தப் பாவ அலைகள் நம் உடலிலே சேர்ந்து செயல்பட ஆரம்பித்து விடும்.
1.இந்த மாதிரி உள்ளவர்களைப் பாருங்கள்
2.யாராவது கஷ்டப்படுகின்றார்கள் என்றால் அடடா… என்று அதை எல்லாம் இழுத்து வேதனைப்படுவார்கள். இதெல்லாம் பாவ அலைகள்.

இதைத் துடைப்பதற்கு முடியவில்லை என்றால் அது வளர்ந்து கொண்டே போகும். இதை வளர்த்துக் கொண்ட பின் என்ன செய்கின்றார்கள்…? இவர்களை அறியாமலேயே இந்தப் பாவத்தைச் செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள். இது வளர அதே உணர்வு அங்கு செயல்படத் தொடங்கி விடுகின்றது.

ஆட்டை அறுப்பவர்கள் என்ன செய்கின்றார்கள்…? இதை விற்றுக் காசை எடுக்கலாம் என்று நினைப்பார்கள். அந்த உணர்வோடு அறுக்கப்படும் பொழுது அந்த உயிர் ஆட்டை அறுப்பவர்கள் உடலுக்குள் போய் விடுகின்றது. அவன் உணர்வை எடுத்து அது என்ன செய்கின்றது…? அது மனிதனாகப் பிறக்கும் அணுவாக மாறுகின்றது.

ஆனால் அதே சமயம் அந்த ஆட்டுக்கறியை அறுக்கும் போது ரசித்துப் பார்க்கின்றோம் இல்லையா… இந்த உறுப்பு வாங்கலாமா அந்த உறுப்பு வாங்கலாமா என்று.

இந்த உணர்வுகளை நாம் எடுத்த உடனே (அந்த உறுப்புகளை) அந்த ஆடு மாடுகள் எப்படித் தனது விஷத்தின் தன்மையைத் தனக்குள் கூட்டி அதற்கு அந்த உடலின் அமைப்பு வந்ததோ இதே போல இந்த உணர்வின் அணுக்கள் நாம் நுகரப்படும் பொழுது அந்த ஆட்டைப் போன்ற உணர்வின் உணர்ச்சிகளை நமக்குள் தூண்டும்.

1.அப்போது அதைச் சாப்பிடும்போது அதே வலுவின் தன்மை நம் உடலில் சேர்கிறது
2.ஆட்டிற்கு வலு ஜாஸ்தியாக இருக்கும்… அதே போல் நம் உடலில் உள்ள உறுப்புகளுக்கு வலு ஜாஸ்தியாக இருக்கும்.

ஆடு மாடு எல்லாம் என்ன செய்யும்…? சாப்பிட்ட உணவில் இருக்கக்கூடிய விஷத்தைத் தன் உடலாக மாற்றிக் கொள்கின்றது… வலுப்பெறுகின்றது.

மனிதன் நாம் இப்போது அதைச் சாப்பிட்டோம் என்றால் என்ன செய்யும்…? அந்த ஆட்டைப் போல விஷத்தைத் தாங்கிக் கொள்ளும் அணுக்கள் மாறும். ஆனால் ஆட்டுக்குச் சிந்தனை இருக்கின்றதோ…? புல்லை மேயும்… இல்லை என்றால் முட்டப் போகும்.

அதே மாதிரி ஆடு மாடுகளைச் சாப்பிடுபவர்களை எல்லாம் பாருங்கள்.
1.ரசித்துச் சாப்பிட்ட பின் அடுத்து… சிந்தனை இல்லாத கோபங்களும் சிந்தனை இல்லாத தவறுகளும் செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.
2.மனம் வலுவாகப் பெறுவார்கள்… மனம் உறுதியாகப் பேசுவார்கள்.
3.ஆனால் தன்னை அறியாமலேயே தவறு செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.
4.அப்போது தனக்குள் வேதனையை அதிகமாக்கி விஷத்தின் தன்மையைக் கூட்டி விடுகின்றோம்.

ஆட்டுக்கு ஆடு சண்டை போடும் போது முட்டி பயங்கரமாக மோதும். அப்போது அந்த மோதலில் என்ன செய்யும்…? தன்னுடைய வலுவைக் கொண்டு “விட்டேனா பார்” என்று சண்டையை அது விட்டுவிடுவது இல்லை.

இதே மாதிரித் தான்
1.மனிதன் மற்றவரைத் துணிந்து அடிப்பான்
2.அவரைத் தொல்லைப்படுத்தும் நிலைகள் வரும்.
3.இந்த உணர்வுகளை எல்லாம் நமக்குள் எடுத்த உடனே மனிதனாக உருவாக்கிய உணர்வுகள் அனைத்தும் மாறுபடும்.

இதைத்தான் கீதையிலே… “நீ எதை எண்ணுகின்றாயோ அதுவாகின்றாய்…” நாம் நுகரும் உணர்வுகள் எதுவோ அது அந்த வாழ்க்கையில் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும்.

சிவ தத்துவத்தில் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை. நாம் எதைச் சுவாசிக்கின்றோமோ எந்தக் குணத்தை நாம் பாவத்தையோ பிறர்படுகின்ற கஷ்டத்தையோ நாம் சுவாசித்தோமென்றால் அது நமக்குள் உருவாகின்றது. அதை உருவாக்குவது நமது உயிர்.

அந்தப் பாவ உணர்வுகள் நமக்குள் அணுவாகும் பொழுது தன் இனத்தை அது பெருக்குகின்றது. இதுதான் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை.

நாம் இந்த வாழ்க்கையில் எத்தகைய பாவத்தை எல்லாம் வேடிக்கை பார்த்தோமோ
1.அப்போது நம் நல்ல குணத்தைக் கொண்டு உதவி செய்து வந்தாலும்
2.இந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் நம் உடல் நலியத் தொடங்கும்.
3.அதன் பிறகு நம் உடல் எப்படி மாறும்…? என்கிற வகையில் இங்கு கொண்டு வருகின்றார்கள். இதுதான் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை.

நாம் அடிக்கடி வேதனைப்பட்டோம் என்றால் வாத நோய்கள்… வாதம் சம்பந்தப்பட்ட நோய்கள் 88 என்று சொல்வார்கள். அதிலே எந்த வகையில் வேதனைப்பட்டோமோ அதற்குத் தகுந்த வகையில் உடல்களில் கை கால்களில் சரவாங்கி நோய் அந்த வாங்கி நோய் இந்த வாங்கி நோய் மூட்டுக்கு மூட்டு வலி தசைகளில் வலி உறுப்புகளில் வலி இப்படி எல்லாம் வந்து சுருங்கிவிடும்.

நந்தீஸ்வரன்…! நாம் சுவாசித்த உணர்வு உருப் பெறுகின்றது… நம் உயிர் உருவாக்குகின்றது அந்த வேதனை உணர்வை. அது அணுவாக நமக்குள் உருவானது என்றால் மீண்டும் தன் இனத்தை உருவாக்குகின்றது. அதுதான் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை.

நந்தி எனும் பொழுது மாட்டைப் போட்டு வைத்திருக்கின்றார்கள். இப்போது செடி கொடிகளைத் தான் ஆடு மாடெல்லாம் சாப்பிடுகின்றது. அப்போது அந்த உணர்வின் தன்மை பெற்ற பின்… அந்த ஆடு மாடைப் போல வேதனையின் உணர்வுகளை… விஷத்தின் தன்மையைத் தான் உடலாக்கப்படும் போது அதே உடலின் அமைப்பை நமக்குள் கொண்டு வந்து விடும்… ஐந்தாவது புலனறிவாக…! ஆறாவது அறிவை இழக்கச் செய்யும். ஆறாவது அறிவு குறைந்துவிடும்

அதற்குத்தான் இங்கே நந்தீஸ்வரனைப் போட்டு இருக்கின்றார்கள்.

விநாயகருக்கு முன்னாடி என்ன வைத்திருக்கிறார்கள் எலி. எலி என்ன செய்கின்றது…? தரையில் வங்கு போட்டுக் குடி கொள்கின்றது. நாம் நல்ல மனதுடன் வேதனைப்படுபவரையோ வெறுப்படைவோரையோ பார்த்தோம் என்றால் நம் நல்ல குணத்திற்குள் இது வந்துவிடும்.

அப்போது நல்ல குணத்தைச் செயலாக்கவிடாது. இதுதான் ஓமுக்குள் ஓம்…! இதையெல்லாம் நாம் தெளிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.

சாப அலைகளின் இயக்கம்

 

நாம் உதாரணமாக, எல்லோருடனும் பழகுகின்றோம். மிகவும் நெருங்கி ஒருத்தருக்கு நீங்கள் உதவி செய்கின்றீர்கள். அவர்களுடைய குடும்பத்தில் எத்தனையோ சிக்கல்கள் வருகின்றது. என்னடா வாழ்க்கை…? என்று அவர்கள் தற்கொலை பண்ணுகின்றார்கள்.

அவர்கள் குடும்பத்தின் மேல் “இந்த குடும்பம் தொலைந்து போகும்…! உருப்படுமா…?” என்று இந்த சொல்களைச் சொல்லி அங்கே விட்டுவிடுகின்றார்கள். அதை இழுக்கிறது இல்லை. இந்த உணர்வுகள் அவர்கள் உடலில் சாப அலைகளாக மாறுகின்றது.

அந்தச் சாப அலைகளாக மாறும் பொழுது என்ன செய்கின்றது…?

1.இவர்கள் எப்படி எல்லாம் இந்த குடும்பம் “நாசமாகப் போக வேண்டும்” என்று சொன்னார்களோ
2.இந்த உணர்வெல்லாம் அந்த உடலுக்குள் சேர்த்து அந்தக் குடும்பத்தைச் சீரழிக்கின்றது.

சாப அலைகள் உள்ள குடும்பங்களைப் பாருங்கள்.. எப்படிச் சம்பாதித்தாலும் கடைசியில் எந்தக் காசையும் பாதுகாக்க முடியாது. எதை எடுத்தாலும் எங்கு பார்த்தாலும் முட்டுக்கட்டை…! இப்படிப் பல தொல்லைகளை அனுபவிப்பார்கள்.

வீட்டில்… அவர்கள் குடும்பம் நாசமாக போக வேண்டும் இன்னொருத்தர் சாபங்களைச் சொல்லப்படும் பொழுது அங்கு நின்று வேடிக்கை பார்த்தாலும் அந்த உணர்வுகளை நாமும் நுகர்கின்றோம்.

இப்படிச் சொல்கிறார்கள் என்று எண்ணும் பொழுது
1.அதே சாப அலைகள் நமக்குள் அணுவாகி அவன் சொன்ன முறைப்படி நம் உடல்களில் தவறுகள் நிறையச் செய்து
2.நமக்கும் தொல்லைகள் அதிகமாக வருகின்றது, வேடிக்கையாகப் பார்த்தாலும் கூட.

ஒரு சாக்கடைத் தண்ணீரைத் தூக்கி வீசப்படும் பொழுது அந்த இடத்தில் ஒரு நல்லவர் வந்தால் நல்லவராக இருந்தாலும் அந்த நல்லவர் மீது படாமல் இருக்குமா…?

தூக்கி வீசும் போது கெட்டவன் மேலே ஊற்றுகின்றோம். பக்கத்திலே நல்லவன் இருந்தால் அவன் மேலேயும் நிச்சயம் விழுகத்தான் செய்யும். இவன் உடலிலும் நாற்றம் ஆகின்றது; அந்த நல்லவன் உடலிலும் நாற்றம் ஆகின்றது. நல்லவன் என்றா பார்க்கின்றது சாக்கடை…? இல்லை…!

சாக்கடை விழுந்தால் அதை நாம் துடைக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்யும்…? இந்த நாற்றம் இருக்கத்தானே செய்யும். இதே மாதிரித் தான்
1.நாம் நல்லவனாக இருந்து வேடிக்கையாகப் பார்த்த ஒருத்தன் சாபமிட்டாலும்
2.நாம் நுகர்ந்த அந்த உணர்வுகள்… “சாபம் இடுகின்றான்…” என்று தெரியச் செய்கின்றது.
3.அந்த உணர்வுகள் நம் உடல் முழுவதும் சுழலத் தொடங்கி விடுகின்றது. நமது ரத்தங்களில் தேங்கி விடுகின்றது.
4.பின் அந்தச் சாப அலைகள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் “அவன் கெட்டுப் போக வேண்டும்…” என்று உணர்ச்சிகளே நமக்குள் எண்ணங்களாகத் தோன்றுகின்றது.
5.யாராக இருந்தாலும் “நீ நாசமாகப் போ…!” என்று நாமும் சொல்வதற்கு ஆரம்பித்து விடுகின்றோம்.

தொலைந்து போகின்றவனே என்று சொல்லட்டும் நாசமாக போகட்டும் என்று இந்த உணர்வுகளைத் தான் நமக்குள் ஊட்டி அந்த உணர்ச்சிகள் நம்மை இயக்கி நம்மை அறியாமலேயே நமக்குள் இந்த சாப அலைகள் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விடும்.

தெரிகிறது நமக்கு…! கோபப்படுகின்றோம் சாபம் விடுகின்றோம் அவன் சாபமிட்டான் என்று தெரிகின்றது… நாமும் சாபம் விடுவோம்.

ஏன் ஐயா இப்படிச் செய்கிறாய்…? என்று சொன்னால் உனக்கு என்னையா தெரியும்…? அவன் செய்வது என்று அப்படிச் சொல்கிறவர்களுடனும் வம்புக்குத் தான் போவோம்.

ஏனென்றால் அந்த உணர்வு தானே நம்மை இயக்குகின்றது என்று தெரிகின்றோம். ஆனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. கட்டுப்படுத்துவதற்கு என்ன செய்வது…? என்கிற வகையில் தான் இப்போது யாம் சொல்ல வருவது.

இப்படி நமது வாழ்க்கையில் அந்தச் சாப அலைகள் ஆனாலும் நமக்குள் அந்த உணர்வுகள் நம்முடைய வாழ்க்கையேல் சின்னாபின்னமாக்கும். தேடிய செல்வத்தைப் பாதுகாக்க முடியவில்லை.

கல்வி எல்லாம் கற்று உலகத்தில் விஞ்ஞானத்தின் தன்மை கூட அவர்கள் பெற்றிருக்கலாம். புதுப் புதுப் பொருள்களையும் தேடி இருக்கலாம். செல்வத்தைத் தேடக்கூடிய அந்த சக்தியும் இருக்கலாம்.

ஆனால்
1.இந்த மாதிரி சாப அலைகள் விடுபவர்களை நாம் பார்த்தோம் என்றால்
2,நல்ல குணம் கொண்டு பார்த்தபின் அந்த சாப அலைகளின் உணர்ச்சிகள் நல்ல அணுக்களில் சேர்ந்த பின்
3.இதுவும் அந்த வேலையைச் செய்ய ஆரம்பித்து விடுகின்றது.

நாம் தேடிய செல்வத்தையும் பார்க்க முடியவில்லை. நம்மை அறியாமல் “யாரோ என்னவோ செய்துவிட்டார்கள்… நாம் வளர்ந்து வருவதில் பொறாமையில் ஏதோ என்னமோ பண்ணி விட்டார்கள் என்றுதான் தூண்டும்.
1.இந்த உணர்வுகள் அந்த சாப அலைகளுக்குச் ஜீவன் ஊட்டச் செய்து
2.அந்தச் சாபத்தையும் நமக்குள் நிறைவேற்றியே கொடுக்கின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஒரு மிளகாய் நெடி எந்தப் பொருளில் பட்டாலும் அந்த உணர்ச்சியை ஊட்டத்தான் செய்யும். ஒரு விஷம் எதிலே பட்டாலும் அந்த விஷத்தின் தன்மையைத் தான் அதை மாற்றும்.

அதே போல நம் உடலிலேயே இத்தகைய உணர்வுகள் மாறும். இதற்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்…? சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

ஓம் ஈஸ்வரா குருதேவா…! கருணைஸ்வரூபா… என்னை ஆட்கொண்டு அருள்வாய் ஈஸ்வரா…! நீ ஒளியாக இருப்பது போன்று என் உணர்வின் நினைவலைகள் அனைத்தும் ஒளியின் சுடராக வரவேண்டும்.

1.அந்த நினைவின் அலையாக நீயாக… நானாக வேண்டும்
2.நான் நீயாக வேண்டும் என்ற இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு பாடுவதுதான்
3.கருணைஸ்வரூபா என்னை ஆட்கொண்டருள்வாய் ஈஸ்வரா என்பது.

நீ (உயிர்) எப்படி ஒளியாக இருக்கின்றாயோ… உணர்வின் தன்மை உனதாக இருக்க வேண்டும்.
1,எனதின் நிலைகள் உனதாக இருக்க வேண்டும்
2.உனதின் நிலைகள் எனதாக இருக்க வேண்டும்
3.நீ நானாக இருக்க வேண்டும்…! என்ற இந்த நிலையை எண்ணுவதற்குத் தான் “ஓம் ஈஸ்வரா குருதேவா…” என்பது,

ஆதிசக்தியின் அருள் பெற்ற ஈஸ்வரா குருதேவா…! ஆதியிலே விஷம்… விஷமற்ற நிலைகளில் தாக்கப்படும் பொழுது அது இயக்கமாகி சூடாகி அதனின் உணர்வு கொண்டு அது இயக்கச் சக்தியாக மாறுகின்றது…!

வெப்பம் பராசக்தி ஆகிறது… காந்தம் லட்சுமி ஆக மாறுகின்றது… இந்த விஷம் அதற்குள் “கருமாரியாக நின்று” அது இயக்கச் சக்தியாக அணுவாகின்றது.

இந்த இயக்கத்தைப் போலவே “நம் உயிருக்குள் நஞ்சின் தாக்குதல் தாங்காது இயக்கச் சக்தியாக ஆகி சூடாகி… அந்த உணர்வின் ஈர்ப்பு சக்தியாகி…” தன் உணர்வின் சக்தியை இந்த உடலை உருவாக்கும் உயிராக இருக்கின்றது என்பதைத்தான் ஆதிசக்தியின் அருள் பெற்ற ஈஸ்வரா குருதேவா உயிர் கருணைஸ்வரூபா என்னை ஆட்கொண்டருள்வாய் ஈஸ்வரா குருதேவா என்பது.

1.நஞ்சின் இயக்கமாக
2.துடிப்பின் இயக்கமாக
3.உயிரின் இயக்கமாகி
4.உயிரின் இயக்கம் வெப்பமாகி
5.நாம் எண்ணிய நிலைகள் காந்தமாகி
6.அதனை இணைத்து நாம் படைக்கும் திறனாக
7.என் உயிராக எனக்குள் இருந்து இயங்கும் நிலை என்பதை உணர்த்தச் செய்வது…
8.நான் யார்…? என்ற நிலையை இந்த உயிரின் இயக்கமாகத்தான் நானாகின்றேன் (இதை இணர வேண்டும்).

“அந்த நானின் தன்மை விளைந்து” (அந்த உணர்வின் தன்மை) அதுவே தானாகின்றது. தானின் நினைவு உணர்வு ஆகும்பொழுது ஒளியாகின்றது
1.நான் தானாக வேண்டும்
2.தான் நானாக வேண்டும் என்ற நிலையில்
3.இதைப் போன்ற ஞானிகள் காட்டிய அருள் வழியினைப் பெற வேண்டும் என்பதற்குத்தான் இதைப் பாடுவது “உயிரை நினைத்து…”

என் நினைவை எங்கெங்கோ அலைய விட்டு என் ஆசை என்னுள்ளே வளர்ந்திடாமல் என்னுள்ளே என்றுமே இருந்துவிடு ஈஸ்வரா.

இந்த உயிரின் தன்மை… உயிர் ஒளியாக இருப்பது போன்று
1.என்றும் நான் ஒளியான நிலைகளாக
2.உன்னுடன் ஒன்றியே நான் ஒளியின் சரீரமாக
3.நான் நீயாக வேண்டும் நீ நானாக வேண்டும்.

ஒளியின் சிகரமாக… நான் தானாகித்தான் நானாகி… அந்த நிலைகள் கொண்டு இந்த உடலின் தன்மை பெற்றாலும்… “என்றும் ஒளியின் சிகரமாக இருக்கும் பொழுது…” நீ நானாகி… நான் நீயாக வேண்டும்…! என்ற இந்த உணர்வின் தன்மை குரு காட்டிய அருள் வழியில் நான் (ஞானகுரு) வேண்டுகின்றேன்.

உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற வேண்டும் என்ற நினைவு கொண்டு அந்த நிலையான ஒளிச் சரீரம் பெற வேண்டும் என்ற இந்த பாடலின் நோக்கத்தை
1.நாம் பரிபூரணமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று உங்கள் உயிரை வேண்டி
2.அதை நீங்கள் அனைவரும் பெற வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றேன்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

துன்பப்படும் உணர்வுகளை ஒருவர் பேசுகின்றார் என்று கேட்டறிகின்றோம். அப்போது அவர்கள் வேதனைப்படும் சொல் உணர்வுகளாக நமக்குள் படர்ந்துவிடும்.
1.வேடிக்கையாகத் தானே கேட்டோம்… அவர் சொன்னதைக் கேட்டறிந்தோம் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.
2.ஆனால் அவர்கள் பட்ட வேதனையான உணர்வுகள் நமக்குள் கலந்து
3.அந்த உணர்வின் மணம் ஆன்மாவில் சுழன்று கொண்டு தான் இருக்கும்.

உதாரணமாக அந்த நேரம் ரோட்டிலே நடந்து செல்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். முன் பார்வையில் வரக்கூடியதை எல்லாம் நம் கண் காட்டும். அதை இழுத்து நமக்குள் நுகர்ந்து அந்த உண்மையான பாதையில் நம்மை வழி நடத்துகின்றது கண்கள்.

இருந்தாலும் துன்பப்டுவோர் சொன்ன அந்தச் சம்பவத்தைக் கேட்டு… நுகர்ந்து எடுத்த அந்த மணமும் நம் உடலில் இருக்கக்கூடிய இந்த மணமும் கலந்து செல்லும்.

முதலில் கேட்டறிந்த வேதனையான உணர்வுகள் கலந்து ரோட்டில் செல்லும் பொழுது…
1.கண்ணுக்கு நேராகத் தெரியக்கூடியதைப் பார்க்க முடியாதபடி
2.அந்த சமயத்தில் சிந்திக்கும் திறன் இழந்து விடுகிறது.

ஒரு பாலிற்குள் அறியாது ஒரு நஞ்சு பட்டால் அதைச் சாப்பிட்டால் எப்படி மயக்கம் வருகின்றதோ அதைப் போல கேட்டறிந்த இந்த உணர்வுகள் நம் உடலில் ஆன்மாவாக… வாசனையாக இருக்கப்படும் பொழுது… கண் முன்னாடி வரக்கூடிய பொருளைக் காண்பித்து இதனுடன் இணைந்து போன உடனே “சிந்திக்கும் திறன் இழந்து விடுவோம்…”

அந்த சமயத்தில் முன்னாடி வண்டி வரும்… சீக்கிரம் விலகி விடலாம் என்ற எண்ணம் வராது. பஸ் வரும்… தெரியாது…!

சில பேரை நீங்கள் பார்க்கலாம் வண்டி வந்து கொண்டிருக்கும்… அது தெரியாது முன்னாடி போய்க் கொண்டே இருப்பார்கள். பஸ்ஸிலையோ காரிலேயே போகும் பொழுது இது போன்று நாம் பார்க்கலாம்.

முன்னாடி பார்ப்பார்கள்… ஆனால் நடந்து கொண்டே இருப்பார்கள். ஏனென்றால் முதலில் பார்த்தது வேடிக்கையானதாக… வேதனையான உணர்வுகளைக் கேட்டறிந்தாலும் அந்த மணம் இங்கே வந்துவிடுகிறது.
1.பஸ் மிகவும் அருகிலே வந்த பின் தான் ஆ…! என்று பயந்து துள்ளிக் குதித்து ஓடுவார்கள்… பார்க்கலாம்
2.சில நேரங்களில் கவலை தோய்ந்த நிலையோ வேதனைப்படும் நிலையோ கேட்டறிந்தால் நாமும் இப்படித்தான் நடப்போம்.

நாம் தவறு செய்யவில்லை… அவர்… தான் பட்ட கஷ்டத்தைச் சொன்னார் அதைக் கேட்டோம். நம்மை அறியாமலே ஒரு நொடி ஏமாந்தால் விபத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்துவிடும்.

மற்ற கோள்கள் சந்திரனை மறைக்கப்படும் பொழுது அங்கே எப்படி ஒளி மங்குகின்றதோ இதைப் போல
1.நமக்குள் இருக்கும் தெரிந்து கொள்ளும் உணர்வின் தன்மையை
2.ஒவ்வொரு எண்ணத்திலும் “சந்தர்ப்பத்தால் எடுத்துக் கொண்டது” இப்படி மறைத்து விடுகின்றது.

அதனால் தப்பித்துக் கொள்ளும் நிலை இல்லாதபடி இதிலே சிக்கி எத்தனையோ பேர் வேதனைப்படுவரையும் பார்க்கலாம்.

நமக்குள் “1008 குணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு” அவை தான் மனிதனை… மனிதனாக உருவாக்கச் செய்தது மனித வாழ்க்கையில் தன்னைக் காத்திடும் நிலையும்… மனிதனாக ஆன பின் இந்த உடலையே ஒளிச் சரீரமாக மாற்றி பிறவா நிலையை உருவாக்கும் “மனித உடல் – கடைசி…”

உதாரணமாக சூரியன் பிரகாசமான நிலையில் ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்தாலும் பூமிக்குள் இங்கே மேகங்கள் படர்ந்து விட்டால் அந்த ஒளி மறைந்து விடுகின்றது.

அது போல் நம்முடைய எண்ணங்கள் எவ்வளவு பிரகாசமாக இருந்தாலும்
1.பிற மனிதனுடைய எண்ணங்கள் அதை மறைத்து
2.நம் எண்ணங்களைப் பிறர் கேட்க விடாதபடி குற்றவாளியாக்கச் செய்வதும்
3.துன்ப உணர்வுகளைக் கேட்டுணர்ந்ததால் நம் நல்ல எண்ணங்களை அங்கே பிரதிபலிக்க முடியாதபடியும் செய்து விடுகிறது.

ஆனால் நாம் தவறு செய்யவில்லை.

பிறிதொரு மனிதன் வேதனைப்படும் சொல்லோ… அல்லது மற்ற குறைபாடுகளோ… அதை அவர்கள் நமக்குச் செய்ய வேண்டாம்…! அவர்கள் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்… நாம் வேடிக்கை பார்த்தால் போதும்.
1.”அவருடைய செயலை” நம் கண் இழுத்துக் கவர்ந்து நம்மைச் சுவாசிக்கச் செய்கின்றது.
2.சுவாசித்த பின் நம் உயிரிலே படுகின்றது அதை உணர முடிகின்றது தெரிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

ஆனால் தெரிந்து கொண்டது… அவன் உடலில் தவறான நிலையில் செய்தது… அதைக் கவர்ந்து நம் உடலுக்குள் ஊழ்வினையாகப் பதிவு செய்யப்படும் பொழுது
1.அன்றைக்கு “ஒரு நான்கு மணி நேரத்திற்காவது”
2.நம் உடல் இழுத்து ஆன்மாவாகப் பெருக்கிக் கொள்ளும்.

அதன் பின் வேறு எந்த எண்ணங்கள் எண்ணினாலும் அதனுடன் கலந்து கலந்து… அன்றைய வாழ்க்கையில் வெறுப்பு சலிப்பு சஞ்சலம்… என்று அடைந்து
1.இது என்ன வாழ்க்கை…? இந்த மாதிரி நடந்து கொண்டிருக்கின்றது…! என்று நாம் சொல்லிக் கொண்டே இருப்போம்.
2.இந்த உணர்வுகள் நமக்குள் ஆழமாக அதனின் வித்தின் தன்மையாக அடைந்து விடுகிறது.

நம் உடலில் 1008 குணங்களாக வளர்ச்சி பெற்று புழுவில் இருந்து மனிதனாக வரும் வரையிலும் தப்பித்துத் தப்பித்து வந்தோம். இருந்தாலும் இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தாது விட்டுவிட்டால் தீமையின் விளைவுகளுக்கே நம்மை அழைத்துச் சென்று விடும்.

ஆகையினால் தான் உங்களை அடிக்கடி அடிக்கடி ஆத்ம சுத்தி செய்து கொள்ளும்படி சொல்கிறோம்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நோயாளியைப் பார்க்கின்றோம்… அவருடைய நோயைப் பற்றி அறிகின்றோம். அவருக்கு உதவியும் செய்கின்றோம். ஆனாலும் அவரின் நோய்க்குக் காரணமான உணர்வுகள் நமக்குள் வலுவாகிவிட்டால் அதை நாம் துடைப்பதில்லை… துடைக்கத் தெரிவதில்லை.

நோய் வளர்ந்த பின் மருத்துவர்களிடம் சென்று அதற்குத் தக்க மருந்தை உட்கொண்டு மாற்றிக் கொள்கின்றோம்.
1.நோயாளியைப் பார்த்த உணர்வு ஊழ்வினை என்ற வித்தாக நமக்குள் பதிவாகி இருக்கின்றது.
2.அதை நீக்குவதில்லை… நீக்கத் தெரியவில்லை
3.அப்போது மருந்து சாப்பிட்டு நோயை நீக்கினாலும் அந்த நோய் மீண்டும் வந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றது.

வயல்களில் களைகளைப் பிடுங்குகின்றோம்… மீண்டும் அந்தக் களைகள் முளைக்கத்தான் செய்கின்றது. அது போல் அன்றாடம் எத்தனையோ தீமைகளைப் பார்க்கின்றோம். உடலில் அந்தத் தீமைகள் அதிகமாகி விட்டால் நோயாகி விடுகிறது.

டாக்டர்களை அணுகி அந்த நோயை நீக்கினாலும் களைகளைப் பிடுங்கிய பின் மீண்டும் அது எப்படி முளைக்கின்றதோ அதைப் போன்று நமக்குள் மீண்டும் நோய் வருகின்றது.

நோயை நீக்க…
1.இன்னொரு விஷம் கொண்ட மருந்துகளைக் கொடுக்கப்படும் பொழுது அதில் உள்ள விஷமும் உடலுக்குள் சேர்ந்து விடுகிறது
2.நோய்களை நீக்க இப்படி.. பல உபாயங்களைச் செய்தாலும்
3.அந்த விஷத்தன்மைகளால் உடல் உறுப்புகள் பாழாகிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றது.

சிறிது காலம் வாழ்வதற்கு எத்தனையோ உபாயங்களை நாம் செயல்படுத்துகின்றோம். உடல் உறுப்புகள் பழுதானால் நுரையீரல்… இருதயம் இவ்வாறு மாற்று உறுப்புகளை வைத்து மருத்துவர்கள் வாழ வைக்கின்றார்கள்.

உடலில் எலும்பே இல்லை என்றாலும் இன்னொரு உடலில் இருந்து எலும்பை உருவாக்கும் அணுக்களை வைத்து… “மோல்டு செய்வது போன்று எலும்பை உருவாக்கி…” அதை மனிதனுக்குப் பொருத்துகின்றார்கள்.

ஏனென்றால் எலும்பை உருவாக்கிய அணுக்களை அது பெருக்கப்படும் பொழுது அதனுடைய மலம் எலும்பாக வளர்கின்றது. பண வசதி உள்ளவர்கள் பல லட்சங்கள் ஆனாலும் அதைப் பொருத்திக் கொள்கின்றார்கள்.

ஆனால் அப்படிப் பொருத்திக் கொண்ட நிலையில்… கால்களையோ மற்ற அங்கங்களை இழந்து இருந்தாலும்… மற்றொருவர் எந்தவிதப் பின்னமும் இல்லாமல் ஆரோக்கியமாக இருக்கப்படும் பொழுது
1.அவர்களைப் போன்று நமக்கு இல்லையே… நாம் இப்படி இருக்கின்றோமே…! என்ற வேதனை உணர்வு மீண்டும் வருகின்றது.
2.இப்படித் தொடர்ந்து வரும்போது முழுமையாக நோயிலிருந்து விடுபட முடிவதில்லை.

எத்தனையோ செல்வங்களைச் செலவழித்து உறுப்புகளை மாற்றி அமைத்தாலும் உடலை விட்டுச் செல்லும் பொழுது வேதனை உணர்ச்சிகள் உயிரோடு சேர்ந்தே செல்கின்றது.

நோயை நீக்க மருந்துகளை உட்கொண்டே வந்தாலும்… கடைசியில் இந்த உடலை விட்டுச் செல்லும் பொழுது அதற்குத்தக்க மாற்று உடலை இந்த உயிர் ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

ஆனால்
1.விஷத்தன்மைகளை எல்லாம் நீக்கிய துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் நுகர்ந்து நம் உடலில் பதிவாக்கி
2.தீமை என்ற உணர்வைக் கண்டால் உடனே அதை மாற்றி அமைத்து
3.நம் உடல் உறுப்புகளை உருவாக்கிய அணுக்களையும் நாம் நல்லதாக மாற்றி அமைக்க முடியும்.
4.துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை ஊழ்வினையாக மாற்றிக் கொள்ள முடியும்

ஒரு மனிதனுடைய மேல் தோல் பாழாகி விட்டால் அந்தத் தோலை உருவாக்கும் அணுக்களை வைத்து அழகான தோலையும் பொருத்தி விடுகின்றார்கள்.
1.ஆனாலும் உயிரைப் போன்று உணர்வின் தன்மை
2.ஒளியாக்கும் திறன் அவர்களிடம் இல்லை.

விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு இந்த உடலைக் காக்க வேண்டும் என்று முயற்சிகள் எடுத்து எடுத்து வாழ்ந்தாலும் வேதனை உணர்வுகள் உடலில் வளர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கின்றது இந்த உடலில் சேர்த்துக் கொண்ட நிலைக்கொப்ப அடுத்த மாற்று உடலை இந்த உயிர் உருவாக்கி விடுகிறது.

ஆனால் நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைப் பதிவாக்கி… துருவ நட்சத்திரத்தின் நினைவை அடிக்கடி கொண்டு வந்தால் உயிரான்மாவில் இது வலுவாகிறது.

பிறர் கஷ்டப்படுவதோ வேதனைப்படுவதோ துயரப்படுவதோ அல்லது உடலை விட்டு பிரிந்தவர்கள் பற்றிக் கேள்விப்படும் போதோ… அந்த நேரங்களில் எல்லாம் அதைத் தடுக்க…
1.ஈஸ்வரா என்று கண்ணின் நினைவைப் புருவ மத்தியில் கொண்டு வந்து
2.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெற வேண்டும் என்று உயிர் வழி கவர்ந்து
3.அதே கண்ணின் நினைவை உடலுக்குள் செலுத்தி உடலை உருவாக்கி அணுக்கள் அனைத்தும்
4.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தி பெற வேண்டும் என்று உள்முகமாகப் பாய்ச்சி
5.மீண்டும் இன்னொரு உடல் பெறும் நிலைகளை மாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

சாங்கியத்தை விட்டுவிடுங்கள்… சாஸ்திரங்களைக் கடைப்பிடியுங்கள்

 

கூட்டுத் தியானத்தின் மூலம் மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை நமக்குள் வலுப்பெற்று நம் மூதாதையர்களின் உயிரான்மாக்களை விண் செலுத்த வேண்டும்.

நம் எண்ணம் கொண்டு நம்முடன் வாழ்ந்து வளர்ந்த உணர்வுகள் நமக்குள் உண்டு.
1.உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற உயிரான்மா எடையற்றது… அவரின் உணர்வு நமக்குள் கடினம் கொண்டது.
2.எந்திரத்தின் மூலமாக விண்ணிலே ராக்கெட்டை வீசி அந்த உணர்வின் அலைகளால் விஞ்ஞானிகள் எப்படிச் செயல்படுத்துகின்றார்களோ
3.இதைப் போல புவியின் ஈர்ப்புக்குள் இருக்கும் அந்த உயிரான்மாக்களை புவியின் ஈர்ப்பைக் கடந்த அந்த ஞானிகள் உணர்வை நமக்குள் வலு சேர்த்து
4.அதனின் துணை கொண்டு அந்த உயிரான்மாக்களை விண் செலுத்துவது தான் பௌர்ணமி நாள்,
5.எப்படிப் பூரண நிலவாக அது ஆனதோ அதைப் போன்று… ஆனால் தேய்பிறை இல்லாது என்றும் நிலையான ஒளிச்சரீரம் பெறச் செய்யும் நாள் இது.

ஆகவே அனைவரும் இதைக் கடைப்பிடித்து எண்ணத்தால் கவர்ந்த எமது உபதேசத்தின் உணர்வுகள் கொண்டு அந்த மகரிஷிகளின் ஆற்றலைப் பெறும் தகுதி பெற்று அதனின் துணைகொண்டு பெற நாம் ஏங்கித் தியானிப்போம்.

மகரிஷிகளின் அருளாற்றலைப் பெறுவோம் இதனின் துணை கொண்டு முன்னோர்களின் உயிரான்மாக்களை நம்மைக் காத்திட நம் குலதெய்வங்களை அவர்கள் பெற்ற உணர்வின் தன்மையை விண்ணிலே வீசி சப்தரிஷி மண்டலங்களுடன் கலக்கச் செய்வோம்.
1.நஞ்சு கொண்ட உணர்வை அங்கே கரைத்து விட்டு உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் தன்மை நிலைக்கச் செய்து
2.சப்தரிஷிகளின் ஈர்ப்பு வட்டத்தின் உணர்வுகளை உணவாக்கி அங்கே சுழலச் செய்யும்போது
3.அந்தக் குலதெய்வங்களின் உணர்வுகள் நமக்குள் பதிந்ததை நினைவு கொண்டு வந்து
4.சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று எப்பொழுதெல்லாம் ஏங்கிப் பெறுகின்றோமோ
5.அதை எளிதில் நாம் அனைவரும் பெற முடியும்.

அந்தத் தகுதி ஏற்படுத்தும் நிலை தான் இந்த உபதேசம். கூட்டுத் தியானத்தின் அமைப்பால் சப்தரிஷிகள் அருள் சக்திகளை ஏங்கிப் பெற்று தியானித்து அதைச் செயல்படுத்துவோம்.

அவரவர்கள் தாய் தந்தையரை எண்ணி அம்மா அப்பா அருளால் சப்தரிஷிகள் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று ஏங்கி நாம் தியானிப்போம். அதன் துணை கொண்டு முன்னோர்களை நாம் விண் செலுத்துவோம்.

1.சாமி சொல்லிக் கொண்டே போகின்றார் எனக்கு அர்த்தமாகவில்லையே என்று விட்டுவிடாதீர்கள்.
2.யாம் படிக்கவில்லை… இருந்தாலும் குருநாதர் சொன்னதைப் பதிய வைத்திருக்கின்றேன்.

படித்த நூல்களுக்கும் சாஸ்திரங்களுக்கும் இது வித்தியாசமாக இருக்கிறது என்ற இந்த எண்ணத்தை ஊடே விட்டு கொண்டு இருந்தால் போய்க்கொண்டே இருக்கும்… எமது உபதேசத்தைக் கேட்டறிந்தும் பயனில்லை.

சாஸ்திரங்களில் உண்மை உண்டு. ஆனால் சாங்கிய நாட்டத்தில் சென்றவர்கள் நாம் சாங்கியத்தின் தொடரில் வரப்படும் பொழுது சாஸ்திரங்களை மறந்து விட்டோம். சாஸ்திர விதிகளைத் தவிர்த்து விட்டோம்.

சாஸ்திரத்தில் ஞானிகள் காட்டிய அந்த விதிகளைக் கடைபிடித்து இருந்தால் இன்று நமக்குள் மதம் இல்லை இனம் இல்லை பேதம் இல்லை.

1.என்றும் ஒளி ஒளியுடன் கூடும் இருள் இருளுடன் கூடும்
2.இருள் சூழ்ந்த நிலைகள் கொண்டு இருளுடன் ஒன்றி இருளின் தன்மையைக் காட்டும்.
3.ஆனால் ஒளியின் தன்மை தனக்குள் வரும் பொழுது இருளைப் போக்கிக் காட்டும்.
4.மெய் ஞானிகள் என்றுமே இருளைப் போக்கியவர்கள்.
5.நாம் இருளைப் போக்கும் அந்த ஞானிகள் உணர்வைக் கூட்டும் பொழுது இருள்கள் நீங்கும்.

நமக்குள் புகுந்த இருளைப் போக்கி பொருள் காணும் உணர்வுகள் விளையும். ஞானிகள் காட்டிய வழியில் நாம் செல்வோம். அருள் ஞானத்தைப் பெறுவோம் இருளை போக்குவோம்.

1.நம்மை வளர்த்த மூதாதையர்களின் உணர்வுகளில் சேர்ந்த இருளைக் கருக்குவோம்.
2.உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக அவர்களை நிலைக்கச் செய்வோம்.
3.அதற்காக வேண்டி நாம் அனுதினமும் தியானிப்போம்… பிரார்த்திப்போம்.

நாம் வெளிவிட வேண்டிய மூச்சலைகளும் அதனின் ஆற்றல்களும்

 

விவசாயம் செய்வோர் உங்கள் பயிரினங்கள் வளர்ச்சியில் வாடியிருந்தால் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி எங்கள் பயிரினங்களில் படர்ந்து அங்கே தீமையான உயிரணுக்கள் நீங்கி சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியால் உருவாகும் அணுக்கள் விளைந்து அதனின் சத்தாக விளைந்து தாவர இனங்கள் செழித்து ஓங்க வேண்டும் என்று உங்கள் உணர்வினைப் பாய்ச்சுங்கள்.

ஏனென்றால்
1.இன்று மனிதன் இடும் மூச்சலைகளும்
2.உடலில் இருந்து வரக்கூடிய இந்த நினைவும்
3.உடலில் இருந்து வெளிவரும் கழிவும் சூரியனின் காந்த சக்தி கவருமே என்றால்
4.அதனுடைய ஈர்ப்பு வட்டத்தில் கொசுவாக… மூட்டைப் பூச்சியாக… வண்டுகளாக… தேள்களாக… புழுக்களாக… கிருமிகளாக உருவாகின்றது.

இதைப் போன்று நாம் எதை உணவாக உட்கொண்டோமோ அந்த உணவால் எடுத்துக் கொண்ட மணமும் உணர்வின் எண்ணமும் நமக்குள் விளையப்படும் போது இந்த உடலுக்குள் விளைந்த உணர்வின் சோர்வும் நாம் பயிரிடும் பயிர்களைப் பார்க்கப்படும் பொழுது
1.நம்மில் விளைந்த எண்ணமும் சோர்வடைந்த உணர்வும்
2.நம் உடலில் இருந்து எண்ணிய அந்த மணமும்
3.அந்தத் தாவர இனத்துடன் கலக்கப்படும் பொழுது கிருமிகளாக உருவாகி அந்தப் பயிர் இனத்தையே அழித்து விடுகின்றது.

அதை மாற்றியமைக்க… தியானத்தின் மூலம் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை எடுத்து வலுவாக்கி சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி பயிரினங்களிலே படர வேண்டும்; அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியால் நல்ல அணுக்கள் உருவாக வேண்டும்; அதனின் மலத்தின் சக்தி இந்தத் தாவர இனத்திற்கு உரமாக வேண்டும் ;தாவர இனங்கள் செழித்து வளர வேண்டும் என்று உங்கள் நினைவினைப் பாய்ச்ச வேண்டும்.
1.விவசாய நிலங்களில் பூச்சிகளைக் கொல்ல பூச்சிக்கொல்லி என்று மருந்துகளை தூவுவதற்குப் பதில்
2.நீங்கள் எடுக்கும் அந்தச் சப்தரிஷிகளின் உணர்வின் தன்மையைத் தூவுங்கள்.

மேலும் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி மேக மண்டலங்களில் கூடி மேகங்கள் கூடி நல்ல மழை பெய்து ஏரி குளங்கள் நிரம்பி தாவர இனங்கள் செழித்து இந்த ஊரும் உலகமும் நலம் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தினை உங்கள் நினைவினை மேகக் கூட்டங்களில் செலுத்துங்கள்.

சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி அங்கே படர வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது அந்த உணர்வு மேகங்களில் கலந்து அந்த நீர் துளியாகப் பரவும் போது அதன் வழி கொண்டு தாவர இனங்களில் பரவி தீமைகளை அகற்றும் சக்திகள் பெறும். உங்களை நீங்கள் நம்புங்கள்.

1.ஆறாவது அறிவால் பிறந்த நாம் கடவுளின் அவதாரத்தில் முழுமை பெற்றவன்.
2.மிருக நிலைகளில் இருந்து என்று மனிதனாகப் பிறந்தோமோ இவை அனைத்தும் முழு முதற்கடவுள் என்று சொல்வார்கள்.

அதனால் தான் விநாயகரின் சிரசில் மிருகத்தின் தலையைப் போட்டு மனிதனின் உடலைக் காட்டியுள்ளார்கள் ஞானிகள். முழு முதற் கடவுளாகப் பெறும் நாம் எதனையுமே சிருஷ்டிக்கும் ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு அந்த விண்ணின் ஆற்றலைப் பருகி ஒளியின் சரீரமாக நம்மில் வளர்த்திட முடியும்.

ஏனென்றால் தன்னைக் காத்திடும் உணர்வுகள் கொண்டு உயிர் நம்மை மனிதனாக உருவாக்கியது. அதே காத்திடும் உணர்வின் எண்ணம் கொண்டு… தீமையை அகற்றிய அருள் ஞானியின் உணர்வுகளை நமக்குள் புகுத்தி… தீமையற்ற உலகமான உடலை அமைத்து உயிருடன் ஒன்றி… என்றும் நிலையான ஒளிச் சரீரமாக நாம் பெற முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கையில் இன்று வாழ்ந்திட வேண்டும் .

காரணம்…
1.இன்றும் போர்க்காலங்களில் மனிதனின் விளைந்த பழி தீர்க்கும் உணர்வுகள் இந்தப் பூமியிலே படர்ந்து
2.இதனின் நினைவலைகள் நமக்குள் பரவிப் பரவி நம்மை அறியாது நல்ல குணங்களைச் செயலற்றதாக இன்று இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில்
3.நாம் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியைப் பெற்று நம்மை அறியாது சேர்ந்த தீமைகளை அகற்ற வேண்டும் என்றும் ,
4.நாம் பார்ப்போர் அனைவருக்கும் சப்தரிஷிகள் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்றும்
5.அதன் மூலம் பகைமைகளை நீக்கி பகைமையற்ற உணர்வை நாம் சிருஷ்டிக்க முடியும்…
6.நம் உடலிலும் அந்த நிலையை உருவாக்க முடியும்.

இதைப்போல நாம் பார்ப்போர் நிலைகளிலும், இதைக் கேட்டுணர்ந்தோர் நிலைகளிலும் தீமையை அகற்றும் சக்தியை பெறச் செய்ய முடியும் என்ற இந்த தன்னம்பிக்கையில் வாழ்ந்திட வேண்டும்” என்று பிரார்த்திக்கின்றேன்.

நாம் அனைவரும் கூட்டமைப்பாகத் தியானித்த இந்த சக்தி தியானத்தில் உள்ளோர் அனைவரும் பெற வேண்டும் என்று ஏங்குவோம்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

ஆண்டனாக்களின் பவரைக் கூட்டும் பொழுது வெகு தொலைவில் இருக்கும் விண்ணின் ஆற்றலையும் செயற்கைக்கோள் மூலமாகப் ஈர்க்க முடிகிறது விஞ்ஞான அறிவால். அங்கிருந்து வரும் அலைகளை நாம் கவர்ந்து வீட்டிலே டிவி பெட்டி மூலமாகப் பார்க்கின்றோம்.

அதைப் போன்று… அந்த மகா ஞானிகளுடைய உணர்வுகளை இப்போது யாம் உபதேசிக்கும்போது நீங்கள் அதைக் கூர்ந்து கவனித்தால்
1.உங்கள் உடலில் ஊழ்வினையாகப் பதிவு செய்வது மட்டுமல்ல.
2.உங்கள் கண்ணுக்குள் இருக்கும் கருவிழிக்குள் நினைவின் ஆற்றல் வளரப்பட்டு
3.அது ஆழமாகப் பதிவான பின் உபதேசித்ததை எண்ணும் பொழுது
4.விஞ்ஞானிகள் சக்தி வாய்ந்த ஆண்டனாக்களைக் கொண்டு வருவது போன்று
5.உங்கள் கண்களை ஆண்டனாவாக… மிக சக்தி வாய்ந்ததாக மாற்ற வேண்டும்.

இப்பொழுது இதைக் கேட்டுணரும் பொழுது கண்ணுக்குள் அந்த வலுவின் தன்மை அடைகின்றது. அதே சமயத்தில் யாம் சொல்வதை
1.உங்கள் கண் ஈர்த்து உங்களுக்குள் முதலிலே ஊழ் வினையாகப் பதிவு செய்கின்றது.
2.அதே சமயம் கண்ணுக்குள் இருக்கக்கூடிய கருவிழிகளுக்கு…
3.திரைகளுக்கு அனுப்பும் அந்த ஒவ்வொரு நுண்ணிய அலைகளிலும் “சக்தி வாய்ந்ததாக” இது சேர்கின்றது.

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று ஏங்கினால் “ஆண்டனா பவர்” (சக்திவாய்ந்த) போல அதைக் கவர்ந்து… உங்களைச் சுவாசிக்கச் செய்து… உங்கள் உடலுக்குள் சென்று தீமையான நிலைகளை நீக்கிட இது உதவும்.

தீமைகளை நீக்கி… அந்த அருள் சக்திகளை வலுக்கொண்டதாக மாற்றுவதற்கு… குருநாதர் எனக்கு எவ்வாறு அருள் உணர்வுகளைப் பயன்படுத்தினாரோ அதைப் போன்று தான்
1.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நீங்கள் பெற வேண்டும்
2.உங்களை அறியாத இருள்கள் நீங்க வேண்டும்
3.மெய்ப் பொருளை நீங்கள் காண வேண்டும் என்று அதைப் பெறச் செய்கின்றோம்

அதன் பின்பு… தீமை நீங்கிய உணர்வை நீங்கள் பேசப்படும் போது உங்கள் மூச்சலைகளைச் சூரியனின் காந்த சக்தி அதைக் கவர்ந்த அலைகளாகப் பரவச் செய்கிறது.

1.நீங்கள் யாருடன் தொடர்பு கொண்டு பேசினாலும்
2.மற்றவர்கள்… அவரின் உணர்வுகள் அறியாது சென்றாலும்
3.”உங்களுடைய மூச்சலைகள்” அவர்களுடைய தீமைகளை நீக்கக்கூடியதாக… மிகச் சக்தி வாய்ந்ததாக மாறும்.

அதற்கு இது நிச்சயம் உதவும்.

கூட்டுத் தியானத்தை வழி நடத்துவோர் அவசியம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது

 

உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற குலதெய்வங்களின் உயிரான்மாக்களை உந்திச் சப்தரிஷி மண்டலத்திலே இணையச் செய்யும் பொழுது உடல் பெறும் உணர்வுகள் கரைந்து உயிருடன் ஒன்றிய அறிவின் தன்மை நிலைத்து என்றும் அழியா சரீரம் என்ற நிலையை பெறச் செய்வதே மகரிஷிகள் காட்டி அருள் வழி.

அதற்காக… மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் கூறிய வழிப்படி இந்த உபதேசத்தின் வாயிலாக உங்கள் உணர்ச்சிகளை உந்தச் செய்து மகரிஷிகள் சக்திகளைப் பெற உங்களுக்கு அந்தத் தகுதியை ஏற்படுத்துகிறோம்.

1.மகரிஷிகள் காட்டிய அருள் வழியில் நாம் வணங்கி
2.அந்த விநாயகர் தத்துவப் பிரகாரம் வினையைச் சேர்த்திருந்தால்
3.முன்னோர்களை விண்ணுக்குச் செலுத்துவது இக்காலத்தில் எளிதாக இருக்கும்.
4.ஆனால் அரசர்களால் பல போர் முறைகள் கொண்டு இந்தத் தத்துவங்கள் மறைந்தே விட்டது;.. எவருடைய குறையும் இல்லை.

அப்படி மறைந்து வரும் நிலைகளில் இருந்து மகரிஷிகள் காட்டிய உணர்வின் அருள் வழியில் நாம் நமது மூதாதையர்களை விண் செலுத்தி அதனின் துணை கொண்டு அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நாம் பெற்று நமது வாழ்க்கையில் அறியாது வந்த தீவினைகளை அகற்றும் முறை தான் இந்த வழி.

சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நாம் பெற்றுத் தீமைகளை அகற்றி அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளைப் பற்றுடன் பற்றி இந்த வாழ்க்கையில் வரும் இன்னல்களில் இருந்து விடுபட்டு இன்னலற்ற உலகான சப்தரிஷி மண்டலத்தை நாம் அடைவதே நமது கடைசி எல்லை. மனிதன் முழுமை அடைவது தான் கல்கி.

கூட்டுத் தியானத்தின் மூலம் நாம் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை எடுத்தால் நரசிம்மா. ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு தீமையின் உணர்வுகளை அழித்துத் தீமையற்ற உணர்வின் தன்மையை நமக்குள் விளையச் செய்வது தான் நரசிம்ம அவதாரம் என்பது.

ஞானிகள் தெளிவாக எடுத்துரைத்த இந்த முறையை நாம் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடித்தோம் என்றால்
1.இந்த உடலே நமக்கு சொந்தமற்ற நிலையில் இருந்தாலும்
2.இந்த உடலுக்குள் அறிவின் உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றி என்றும் அழியா சொந்தமாக்கிக் கொள்ளலாம்.

இது தான் அழியாப் பெருவாழ்வு… அந்த முழுமை நிலை அடைவது தான் நமது கடைசி எல்லை. இந்த மனித வாழ்க்கையில் எத்தகைய நிலைகள் பெற்றாலும் இதுதான்

கோடிச்சாமி என்பவரிடம் சென்று அவரிடம் வேண்டி… தனக்கு இந்த உடல் சுகத்திற்குத் தான் வேண்டினார்கள். ஆக இந்த உடல் வாழ்க்கையின் இச்சைகளைத் தான் அங்கேயும் சென்று வளர்க்க முடிந்தது.

கோடிச்சாமி என்பவரும் இதற்கு முன் அரசனின் நிலைகளில் ஒரு ஆட்சி புரிந்த மகன் தான் அவர். பல மந்திர ஒலிகள் பெற்றாலும்… அதனின் நிலை அடையாது இன்னொரு உடலுக்குள் புகுந்து இந்த உடலில் நின்று அதைப் பெற வேண்டும் என்று ஏகாந்த நிலைகள் கொண்டு எவரிடமும் பேசாது “மௌனமாக இருந்தார்…”

1.கோடி கோடி என்று பேசிய நிலைகள் கொண்டு விண்ணிலிருக்கும் எண்ணிலடங்காத…
2.கோடிக்கணக்கான அந்த உணர்வின் அலைகளை நான் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அவர் அந்த தவக்கோலத்தில் இருந்தார்.

இருப்பினும் கோடிச்சாமியிடம் நாம் சென்று எனக்கு இந்த உடல் இச்சைக்கு கிடைக்குமா…? பொருள் கிடைக்குமா…? என்று தான் ஏங்கினார்கள்.

அந்த அருள் ஞானி தான் உயர்ந்த நிலைகள் பெற வேண்டும் என்ற தவத்தின் நிலைகளில் பெற்றாலும் முழுமையின் நிலைகள் அறியாது இன்னொரு உடலுக்குள் புகுந்து அதனின் நிலைகளில் மௌனம் சாதித்து இந்த உடலை விட்டு அகன்றாலும் இன்னொரு உடலுக்குள் இதே நிலைகளை தான் செய்யும்.

அத்தகைய ஆன்மாக்கள் பிறருக்குத் துன்பம் இல்லாத நிலைகள் கொண்டு அவர்கள் எடுத்துக் கொண்ட உண்மையின் தன்மை நல் பாதையைப் பெற வேண்டும் என்றாலும் காலத்தால் அவர் அறிய முடியாத நிலைகள் இருந்த்து.

1.பிறருக்குத் தீங்கில்லாத நிலை கொண்டு செயல்பட்ட இந்த உயிரான்மாவிற்கு…
2.அது நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைந்து
3.பிறவா நிலை என்ற பெருநிலை அடையட்டும் என்ற இந்த நிலையை நாம் அனைவரும் எண்ணலாம்.

யார் யார் எல்லாம் அவரைப் போய்ச் சென்று பார்த்தார்களோ அவர்களெல்லாம் இந்த உணர்வை வளர்த்தால் அவர் விண் சென்றால் நாமும் அந்த நல்ல நிலைகளை அடைய முடியும்.

அப்படி அல்லாது அவர் மகான் என்ற நிலைகள் அவரிடம் சென்று நம் இச்சையின் நிலைகளை வளர்த்துக் கொண்டால்… அது தான் அங்கேயும் வளருமே தவிர அந்த அருள் ஞானி விண் செல்லவும் முடியாது. அதை நாம் பெறவும் முடியாது.

ஆகவே உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற இந்த ஆன்மா சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைந்தால் அதனின் துணை கொண்டு நாமும் அந்த நல்ல நிலைகள் அடைய இது உதவும்.

இதைப் போன்று
1.எவர் எவரேனும் உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்றால்
2.கூட்டுத் தியானத்தில் அமைந்துள்ளவர்கள் அவர்களை விண் செலுத்தினால்தான்
3.விண்ணின் ஆற்றலை நமக்குள் பெருக்கும் நிலை வருகின்றது.

இந்த உடல் நமக்குச் சொந்தமில்லை… எந்த நிலையிலும் இந்த உடலை விட்டு இந்த உயிரான்மா பிரிய முடியும். அப்படிப் பிரிந்தாலும் அந்த சப்தரிஷிகளின் உணர்வின் சக்தியைப் பற்றுடன் பற்றி விட்டால் நாம் அங்கே சென்றடையலாம்.

ஆனால் புவியின் பற்றை வளர்த்துக் கொண்டால் இந்தப் பற்றின் துணை கொண்டு இன்னொரு மனிதனுக்குள் சென்றாலும் மனிதனாகப் பிறக்காது. இந்த உடலில் விளைவித்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு தான் இன்னொரு உடலில் புகுந்து தீமையைத் தான் மீண்டும் விளைவிக்கும்.
1..மீண்டும் அந்த உடலையும் மாய்த்து விட்டு
2.மீண்டும் மனித உடலே பெற முடியாத நிலையைத் தான் உருவாக்கும்.

ஜமீனின் நிலைகளில் இருந்து வந்த மகா கோடிச்சாமி என்பவர் அவரின் உணர்வின் தன்மை கொண்டு இன்னொரு கூடு தான் புக முடியும். ஆனால் அவரை விண் செலுத்தி விட்டால் அந்த விண்ணின் ஆற்றல் வெளிவரும் போது அவரின் துணையால் விண்ணின் ஆற்றலை நாம் பருக முடியும்.

ஆகவே இனி நமது எல்லை எதுவாக இருக்க வேண்டும் என்பதைச் சற்று சிந்தியுங்கள்.

கூட்டுத் தியானத்தில் கலந்து கொண்டோர் அனைவரும் இந்த வாழ்க்கையில் எந்த நிலையில் எவரிடத்திலும் எந்தச் சூழ்நிலையில் நாம் கற்றுக் கொண்டாலும் பார்த்து உணர்ந்தாலும் கஷ்டமோ நஷ்டமோ, வேதனையோ, துயரமோ இதையெல்லாம் கேட்டு அறிந்தாலும் அதிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும்.

இப்போது கொடுக்கும் இந்த உணர்வின் சக்தியின் துணை கொண்டு அந்த சப்தரிஷி மண்டலங்களை எண்ணி… சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை எண்ணி உங்கள் உடலுக்குள் அதை உட்செலுத்துங்கள்.

இந்த வாழ்க்கையில் கேட்டு அறிந்த தீமைகளைத் தூய்மைப்படுத்திவிட்டு இதைப் பற்றற்றதாக ஆக்கி அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நீங்கள் பற்றுடன் பற்றி… என்றுமே அந்தச் சப்தரிஷிகள் வாழ்ந்திடும் அருள் வட்டத்தில் நாம் இணைவோம்.

இந்த வாழ்க்கையில் அந்த அழியாச் செல்வத்தை நாம் பெற முடியும் என்ற இந்த நம்பிக்கையுடன் வாழ்வோம்.

இந்த உடல் என்றும் நமக்கு சதம் இல்லை இந்த உடலை விட்டு இந்த உயிரான்மா சென்று விட்டால் இந்த உடலிலே விளைய வைத்த உணர்வு தான் அடுத்த உடலை உருவாக்குகின்றது.

1.அடுத்து இன்னொரு உடல் அற்ற நிலைகளில் இந்த உடலிலிருந்தே ஒளியின் சரீரமாக நிலை பெற்றோம் என்றால்
2.பிறவா நிலை என்ற பெருவீடு பெருநிலை அடைந்து என்றும் துன்பம் இல்லாத நிலையாக
3.தூங்காமல் தூங்குவது என்ற பேரானந்தப் பெருநிலை அடைய முடியும்.

ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு தனக்குள் உருவாக்கிக் கொள்ளும் நிலைகள் இது. அது தான் பிரம்மாவைச் சிறைப்பிடித்தான் முருகன்.

ஆறாவது அறிவின் துணை கொண்டு நாம் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியை இந்த உடலிலே உருவாக்கி அந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு என்றும் அழியா சரீரமாக நாம் பெறும் நிலை தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழி.

அவர் வழியில் அருள் ஞானம் பெறுவோம் என்று பிரார்த்தித்துக் கொள்கின்றேன்.

ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் உங்கள் குடும்பத்தில் உங்கள் வாழ்க்கையில் எத்தகைய நிலை வரினும்…
1.சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியைப் பெற வேண்டும் என்று ஏங்கிப் பெறுங்கள்.
2.எங்கள் குடும்பத்தில் சிரமங்கள் நீங்க வேண்டும் என்று எண்ணுங்கள்;
3.எங்கள் குடும்பத்தில் உடல் நலம் மன பலம் மன வளம் பெற வேண்டும் என்று எண்ணுங்கள்;
4.எங்கள் தொழில்கள் ஓங்கி வளர வேண்டும் என்று எண்ணுங்கள்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

உங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி அதிலிருந்து நிவாரணம் தேட என்னிடம் (ஞானகுரு) கேட்டாலும்… நான் கேட்டறியும் பொழுது அந்த உணர்வை என் செவிப்புலன் ஈர்த்து… அந்த உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிச் சுவாசித்து… பின் என் உயிரிலே பட்டு அறிந்து தான் “நான் பதில் சொல்ல வேண்டி வரும்…”

குருநாதர் கொடுத்த சக்திகள் கொண்டு பல உபகாரங்களைச் செய்தாலும் நீங்கள் சொல்லும் கஷ்டமான உணர்வுகள் என் உடலுக்குள் சென்று விட்டால் அது கடுமையான தீய விளைவுகளை எனக்குள் உண்டாக்கிவிடும்.

அவைகளைச் சமப்படுத்துவதற்கு குருநாதர் அந்த விண்ணின் ஆற்றலை நீ எவ்வாறு பருக வேண்டும்…? என்று தெளிவாக உணர்த்தினார்.
1.விண்ணின் ஆற்றலை எடுத்துச் சுத்தப்படுத்தி… அதை வேக வைத்து
2.அதனைச் சமப்படுத்தி… சுவை ஆக்கி
3.யார் உன்னிடம் சொன்னார்களோ அவருடைய தீமைகளை நீக்க இந்த உணர்வின் வாக்கினை அங்கே பதிவு செய்து
4.தீமையிலிருந்து அவர்கள் விடுபடச் செய்வதற்கு நீ இதைச் செய்…! என்று சொன்னார்.

அருள் ஆற்றல்மிக்க விண்வெளியின் ஆற்றலை எப்படிப் பருக வேண்டும் என்ற உணர்வினை எமது குருநாதர் எனக்குள் உபதேசித்து…
1.அந்த உணர்வின் தன்மையைக் கூர்மையாகக் கவனிக்கச் செய்து… அதை ஊழ்வினையாகப் பதிவு செய்து
2.நீங்கள் துன்பம் என்று எம்மிடம் சொல்லும் போது அதைக் கேட்டுணர்ந்தாலும்
3.அந்தத் துன்பங்கள் எனக்குள் விளையாத வண்ணம் தடுக்க
4.அடுத்து குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் விண்ணை நோக்கி ஏகி
5.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் ஒளி பெற வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தைச் செலுத்தி
6.அது என் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று அன் உணர்வுகள் அனைத்திலும் கலக்கச் செய்கிறேன் (ஞானகுரு)

உதாரணமாக தங்க நகைகள் செய்ய செம்பும் வெள்ளியும் வைத்து… அதைத் தெரிந்தே தான் கலக்கின்றோம். ஆனால் அதை வைத்து அடுத்த நகை செய்யப்படும் பொழுது திரவகத்தை ஊற்றி அந்த செம்பையும் வெள்ளியையும் நீக்கிவிட்டு மீண்டும் சுத்தத் தங்கத்தை வைத்து நகை செய்யச் செல்கின்றோம்.

அது போல் நீங்கள் ஆயிரக்கணக்கான பேர் வந்தாலும்… உங்களுக்கு நான் நன்மை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னாலும்… உங்களுடைய துன்பங்களைச் சொல்லும் போது அதைக் கேட்டுணர்ந்தே நான் உதவி செய்ய முடிகிறது.

கேட்டறிந்த அந்தத் தீமை எனக்குள் சேராத வண்ணம் குருநாதர் காட்டிய வழியில்
1.அவர் எனக்குக் கொடுத்த… எனக்குள் பதிவு செய்த… உயர்ந்த எண்ணத்தின் சக்தியை வலுவூட்டச் செய்து
2.விண்ணை நோக்கி ஏகி அந்த மகரிஷிகள் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்ற ஏக்க உணர்வுடன்
3.அதை நுகர்ந்து என் உடலுக்குள் செலுத்துகின்றேன்.

அன்று வாழ்ந்த மெய்ஞானிகள்… தங்கள் வாழ்க்கையில் வந்த தீமைகளை நீக்கி உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி ஒளியின் சுடராக விண்ணிலே வாழ்ந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

அதிலிருந்து வரும் அந்த அரும் பெரும் சக்திகளைச் சூரியனுடைய காந்த சக்தி கவர்ந்து நம் பூமியிலே படரச் செய்து கொண்டிருப்பதைத் தான் குரு எனக்குள் பதிவு செய்தார்.

அதை நினைவு கொண்டு நான் எண்ணும் பொழுது அந்த அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளைச் சுவாசிக்க நேர்கின்றது.

தங்கத்தில் திரவகத்தைத் விட்ட பின் அதில் இருக்கக்கூடிய அழுக்குகள் பிரிவது போன்று அந்த அருள் ஞானிகளின் உணர்வலைகள் என் உடலுக்குள் சென்று தீமை விளைவிக்கும் உணர்வினை அது தணிக்கச் செய்கின்றது… அதைப் பிரித்து விடுகின்றது.

இதுதான் ஆத்ம சக்தி என்பது…!

அனைவரும் என்னிடம் கஷ்டங்களைச் சொல்லும் போது உடனுக்குடன் நான் அதைச் சுத்தப்படுத்தவில்லை என்றால்
1.உங்களுக்கு முன்னாடி எத்தனையோ நிலைகள் எனக்குள் மாறிவிடும்.
2.உங்களுக்கு நான் நன்மை செய்தாலும் நீங்கள் பட்ட சிரமங்கள் எல்லாம் எனக்குள் சுமையாக வந்து என் நல்லதை மூடி மறைத்து விடும்.

ஆகவே தீமைகளை நீக்குவதற்கு குருநாதர் எனக்குக் கொடுத்த “உபாயத்தை” அந்த மகரிஷிகள் உணர்வினை உங்களுக்கும் கொடுக்கின்றோம்.

எந்த அளவிற்கு நீங்கள் கூர்ந்து கவனிக்கின்றீர்களோ அந்த அளவுக்கு ஆற்றல்மிக்க சக்தி உங்களுக்குள் ஊழ்வினையாகப் பதிவாகும்.

அதற்கப்புறம் நீங்கள் தீமையை எப்பொழுது சந்திக்க நேர்ந்தாலும்…
1.உடனே ஈஸ்வரா… என்று புருவ மத்தியில் உயிரை எண்ணி
2.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று ஏங்கும்போது
3.முன்னாடி இருக்கும் மகரிஷிகள் அருள் உணர்வுகளைச் சுவாசிக்க நேர்கிறது.

ஆகவே விண்ணின் ஆற்றலைப் பெற நீங்கள் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு சிறு விஷயத்தைக் கூடத் தாங்கக்கூடிய மன வலிமை இன்று நம்மிடம் கிடையாது… ஏன்…?

 

இன்று எங்கு சென்றாலும்… ஒரு குறையைச் சொன்னோம் என்றால் அடுத்தாற்போல் ஆயிரம் குறைகளைச் சொல்லி அவன் அப்படித்தான்… இவன் இப்படித்தான்… என்று சொல்லிச் சொல்லி வேதனைகளை எல்லாம் ஜாஸ்தி கூட்டிக் கொள்கிறோம்.

நமக்குள் இது அதிகமான பின்
1.அன்றைக்கு இருக்கிற வேலையையும் கெடுத்து விட்டு உட்கார்ந்து கொண்டே இருப்போம்.
2.இந்தக் கதையைப் பேசிய நிலையிலேயே அன்றைக்கு முழுவதும் பொழுது போய்விடும்.

அதற்குப் பின் என்ன ஆகிறது…?

நம் குழந்தைகள் சில்லென்று அழுதால் இரண்டு உதை உதைப்போம். யாராவது பெரியவர்கள் கூப்பிட்டால் “இதோ வரேனே…” என்று சொல்வோம்.. உடனே என்ன…? நான் கூப்பிடுகிறேன் இப்படிச் சொல்கின்றாய்…! என்று வீட்டில் எல்லாம் வம்பு வந்துவிடும்.

அந்த சொல்லுக்குள் என்ன செய்யும்…? இந்தத் தொனிகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். நாம் அல்ல. ஆனால் இந்த உணர்வுகள் அதைச் செய்கின்றது. இதைப் போன்ற நிலைகள் வருவதைப் பற்றி நம்மை அறியாமல் இருக்கின்றோம்.

காரணம்…
1.நாம் சாப்பிடுகின்ற ஆகாரத்தில் நஞ்சு
2.நாம் தண்ணீர் குடிப்பதிலும் நஞ்சு
3.நாம் சுவாசிக்கின்ற காந்த அலைகளில் நஞ்சு
4.மழை பெய்தாலும் நஞ்சு.

இன்றைக்கு நாம் பூச்சிக் கொல்லி மருந்துகளைப் போட்டுப் பூச்சிகளைக் கொன்று நல்ல உணவுப் பொருளை விளைய வைத்துக் கொண்டு வரலாம் என்று நாம் நினைக்கின்றோம்.

பூச்சிகள் சாகின்றது. ஆனால் அந்த மருந்தின் விஷமோ அதற்குள் படுகின்றது அது சாகும்போது அந்த விஷம் பூச்சிகள் உடலில் பட்டு அதன் சுவாசத்தில் பட்டு பூச்சி செத்தாலும் இந்த நஞ்சு அந்த உயிரில் போய்ச் சேர்ந்து விடுகின்றது.

அடுத்தாற் போல் என்ன செய்கின்றது….?

அதே இலையின் சத்தை, அந்த உயிர் எடுத்து அதிலிருந்தே மீண்டும் அது உயிர் பெறுகின்றது. வேறு எங்கும் உயிர் பெறுவது இல்லை.
1.எந்தச் சத்தோடு கலந்து விஷத்தின் தன்மை இணைந்த நிலையில் இந்த உயிரான காந்தம் அந்த உடலின் தன்மை பெற்றதோ
2.இந்த விஷத்தின் தன்மையைப் பெற்ற பிற்பாடு அடுத்தாற்படி வேறு எந்த விஷத்தைப் போட்டாலும்… அதை ஒன்றும் பாதிப்பது இல்லை.
3.“நீ வா தம்பி, நான் பார்த்துக் கொள்கின்றேன்” என்று சொல்கின்றது.

புகையிலையோ மிகவும் காரமானது. அதற்குக் கடும் நஞ்சைப் போட்டாலும் கூட அது சாவது இல்லை. ஏனென்றால் பூச்சிகள் புழுக்கள் எல்லாமே பரிணாம வளர்ச்சியில் வருவது.

ஆனால் அதே சமயத்தில் மனிதனோ வளர்ச்சி பெற்றவன். நமக்குள் உயர்ந்த குணங்கள் உண்டு.

உதாரணமாக பால் சத்து ஊட்டக்கூடியது. அதிலே விஷத்தைப் போட்டுக் குடித்தால் என்ன செய்கின்றது…? நம்மைக் கொல்கின்றது. இதைப் போல நம் நல்ல குணத்தில் வேதனையை நாம் அடிக்கடி எடுக்கப்படும் பொழுது அந்த நல்ல குணத்தை முழுவதும் அது கொன்று விடுகின்றது. விஷத்திற்குள் நம்முடைய அந்த நல்ல குணம் சிக்கிக் கொண்டால் அப்படி ஆகிவிடுறது.

இன்று நாம் சாப்பிடுகின்ற ஆகாரம் முழுவதுமே நஞ்சு கலந்த்தாக இருப்பதால்… நல்ல குணத்திற்குள் நல்லதை நீங்கள் எண்ணினாலும் கூட அந்தக் கடுகடுப்பாகத்தான் பதில் வருகின்றது. கடுகடுப்பாகத்தான் நாம் இருக்கின்றோம்.

ஆனால் அந்தக் கடுகடுப்பான வேதனையை நாம் சுவாசிக்கும் பொழுது நம் உடலில் உள்ள கிட்னி நம்முடைய ரத்தத்தில் வரக்கூடிய இந்த விஷங்களைச் சரியான முறையில் வடிகட்ட முடிவதில்லை.

சரியான நிலைகளில் வடிகட்ட முடியவில்லை என்றால் ரத்தத்துடன் சேர்த்துக் கை, கால் குடைச்சல், போன்ற விஷ நிலைகள் ஊடுருவுகின்றது.

இது அதிகமாகப் போனது என்றால் உப்பு சத்தைப் பிரிக்க முடியாமல் போய்விடுகின்றது. அதே போல் சர்க்கரையைப் பிரிக்க முடியாமல் போனது என்றால் சர்க்கரைச் சத்து அதிகமாகி விடுகின்றது… உப்புச் சத்து அதிகமாகி விடுகின்றது.

இப்படி ஆகும் நிலையில்… சர்க்கரை மற்றொன்றுடன் கலந்து அது ருசி கொடுக்கும். மற்றதோடு சேர்ந்து அது இனிமை கொடுக்கவில்லை என்று சொன்னால் தனித்து அதிகமாகும் பொழுது அதனுடைய சுவை என்ன செய்கின்றது…?

1.நாம் வாயில் சர்க்கரையை அதிகமாகப் போட்டால் உமட்டல்…!
2.உடலில் சர்க்கரை அதிகமாகி விட்டால் மயக்கம் நிச்சயமாக வரும்.

சர்க்கரையை நீங்கள் அதிகமாகச் சாப்பிட்டுப் பாருங்கள். உமட்டல் ஓ என்று வாந்தி எடுக்கின்ற மாதிரி வரும். இனிப்பு தான்… ஆனால் அதிகமானால் மயக்க நிலை வரும்.

ஏனென்றால் இந்தச் சத்து சேர்த்தால் சுவை கொடுக்கும்.. வலு கொடுக்கின்றது. ஆனால் அது இல்லை என்கிறபோது இப்படி மாறி விடுகின்றது.

ஆனால் நம் உறுப்புகளிலேயே நாம் சாப்பிடக்கூடியதை வைத்து உயிர் உணர்வை ஊட்டினாலும்… ரத்தத்திற்குள் ஆகாரத்துடன் கலந்து பல நிலைகள் ஆனாலும் ரத்தத்திற்குள் கலந்த உடனே இந்த ரத்தம் என்ன செய்கின்றது…? வடிகட்டி அடுத்த திசுக்களுக்குள் மாற்றுவதற்கு வடிகட்டி கொண்டே வரும்.

நாம் ருசியாகச் சாப்பிடக்கூடிய ஆகாரம்… நாம் சுவாசிக்கக்கூடிய வாசனைக்குள் இருக்கக்கூடிய சுவாசிக்கக்கூடிய விஷத்தை எல்லாம் மலமாக மாற்றி விட்டு உடலை நல்லதாக மாற்றுகின்றது.

உடல் முழுவதும் இப்படி நல்லதாக இருக்கும் பொழுது..
1.பூச்சிக் கொல்லி மருந்தால் வரும் அந்த நஞ்சை நாம் நல்லதாக மாற்ற முடியவில்லை என்கிற பொழுது
2.இந்தக் கிட்னி சரியான முறையில் வேலை செய்யாது.
3.நஞ்சை வடிகட்ட முடியாதபடி மற்ற நல்ல அணுக்களுடன் சேர்த்த உடனே உடலில் அது சீக்காக மாறுகின்றது…
4.நஞ்சு எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவி விடுகின்றது.

ஆடு மாடு எல்லாம் என்ன செய்கின்றது…? விஷத்தைச் சாப்பிடுகின்றது. அதைத் தன் உடலாக ஏற்றுக் கொள்கின்றது. உடலுக்குள் வலுவாக இருக்கின்றது. ஆனால் சாணத்தை நல்லதாகப் போடுகின்றது. நல்லதை முழுவதும் கழித்து விடுகின்றது.

ஆனால் மனிதர்கள் நாம் கெட்டதை முழுவதும் கழித்துவிட்டு நல்லதாக்கவும் அதனால் நல்ல எண்ணங்களும் நமக்குள் வருகின்றது.

இருந்தாலும் நம்முடைய கிட்னி சரியான முறையில் வேலை செய்யவில்லை என்றால் நாம் மூச்சில் எடுக்கக்கூடிய நிலைகள் எல்லாம் விஷமாக மாறிவிடுகின்றது.

இன்றைக்கு இயற்கையில் எடுத்துக் கொண்ட விஷங்கள் முழுவதும் மாறி விடுகின்றது. நல்ல எண்ணங்கள் கொண்டு நாம் பேச முடியாமல் போய்விடுகின்றது.

1.இனம் புரியாமல் எதற்கு…? ஏன்…? என்று என்கிற வகையில் மனம் சோர்வடைந்து
2.இன்றைக்குப் பெரும்பகுதி என்ன வாழ்க்கை…? என்கிற வெறுப்பே வருகின்றது.

பெரும்பகுதியான வீடுகளில் எடுத்துக் கொண்டால் பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி ஆணாக இருந்தாலும் சரி “ஒரு சிறு விஷயத்தைத் தாங்கக் கூடிய சக்தி கிடையாது…”

ஒரு தேள் கொட்டி விட்டால் நாம் எப்படித் துடிக்கின்றோமோ இதைப் போல இந்த வேதனையான எண்ணங்கள் சிறிதளவு அந்த உயிரிலே பட்டவுடன் தான் சிந்திக்கும் செயலை இழந்துவிட்டு மன விரக்தி அடைந்து தன்னையே மாய்த்துக் கொள்ளக்கூடிய உணர்வைத் தூண்டக்கூடிய நிலைகள் இந்தக் காற்றிலே அதிகமாகி விட்டது.

வாழ்க்கையில் நாம் முன்னேற வேண்டுமென்று இருந்தாலும் கூட அந்த விரக்தியின் தன்மை அடைந்தால்… சில முக்கியமான நேரத்தில் ஒரு பொருளை நாம் உற்பத்தி செய்கின்றோம் என்றால் இந்த உற்பத்தியைச் சரியான முறையில் செயல்படுத்த முடியாத நிலைகளில் நம் எண்ணங்கள் வந்து அதை அழித்து விடுகின்றது.

அதே மாதிரி நம்முடைய உடல் மோசமாக இருக்கின்றது… அதற்காக மருந்தைச் சாப்பிட்டாலும் கூட அடுத்த கணம் ஒரு வேதனையான நிலைகள் வந்தது என்றால்
1.அந்த மருந்தையே அது நஞ்சாக மாற்றி நமக்குள் எதிர் நிலையான நிலைகளை உருவாக்கி விடுகின்றது.
2.அந்த நோயையும் தீர்க்க முடியாத நிலைகளில் இருக்கின்றோம்.

இதைப் போன்ற நிலைகள் வந்தது என்றால் அதை மாற்றி அமைக்கத் தான் அக்காலங்களில் ஞானிகள் ஆலயங்களை உருவாக்கிச் சிலையாக வடித்தார்கள். கோவிலில் தெய்வம் நல்லதைச் செய்யும் என்று காட்டினார்கள்.

அவர்கள் காட்டிய நிலைகளில் தெய்வத்தை வணங்கினால் அவன் பெற்ற சக்தியை நாமும் பெற்று “எத்தகைய தீமையிலிருந்தும் விடுபட முடியும்…”

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

எனக்கு இடைஞ்சல் செய்தான்… பாவி..! “தொலைந்து போகிறவன்… மோசமானவன்…!” இப்படி எல்லாம் செய்தால் உருப்படுவானா…? என்று “உங்கள் பெயரைச் சொல்லி… அது உங்களில் பதிவானால் போதும்…!”
1.என்னை இப்படிச் சொன்னார்களே… சொன்னார்களே…! என்று அதையே எண்ணி
2.இந்த உணர்வுகளைச் சேர்த்து அவர்கள் சொன்ன நிலைக்கு ஆளாகி விடுவீர்கள்.

அந்தக் கோபமான உணர்வு நமக்குள் சேர்ந்து “இப்படிச் சொன்னான் பார் அவனை என்ன செய்கின்றேன்…? என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் போதும்.

அவர் எங்கேயோ இருப்பார். கெட்டுப் போக வேண்டும் என்று சொன்ன உணர்வு… நமக்குள் மோதிய பின் கோப உணர்வாகி நம் நல்ல குணங்கள் எல்லாம் கேட்டு அந்த ஆத்திர உணர்வு நமக்குள் வந்து இரத்தக் கொதிப்பாக மாறும்.

1.அவர் ஒரு தடவை தான் சொன்னார்…
2.இருந்தாலும் இந்த உணர்வு நமக்குள் வந்தபின் அவரை நினைக்கும் போதெல்லாம் ஆத்திரமும்
3.அவனை உதைக்கின்றேன்… எங்கே வந்தாலும் விட மாட்டேன் என்று எண்ணும் போது
4.”அந்த எண்ணம்” நம் உடலுக்குள் இருக்கும் நல்ல குணங்களை எல்லாம் உதைத்துக் கொண்டே இருக்கும்.

அப்போது உடல் எல்லாம் வலிக்கிறது என்று சொல்வோம். இது விளைய விளைய அவர்களை நினைக்க நினைக்க இது உடலுக்குள் விளைந்து கொண்டே வந்து கடைசியில் கழுத்து வலி மேல் வலி வந்து கொண்டே இருக்கும்.

1.யார் சொன்னாலும் சரி…
2.அந்தச் சொல்லைப் பொறுக்க முடியாதபடி “உன்னை உதைத்தால் தான் சரியாகும்…? என்ற ஆத்திரத்தைத் தூண்டும்.

தன்னுடைய பிள்ளையையே பார்த்தாலும் கூட… சொன்னபடி கேட்கவில்லை என்றால் “இங்கே வாடா…” என்று ஆத்திரத்துடன் பேசச் சொல்லும்.

இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் சிறுகச் சிறுக இரத்தக் கொதிப்பாக வளர்ந்து கை காலெல்லாம் முடக்கி விடும்.

ஆனால் நாம் தவறு செய்யவில்லை.

ஆனால் அவர்கள் சொன்னதை எடுத்துக் கொண்ட பின் இது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விளைந்து… யார் ஒன்றைச் சொன்னாலும்… அந்த வார்த்தைகளைத் தாங்க முடியாது.

உடனே அவர்களைப் பற்றிக் குறை பேசுவோம். குறையைச் சொன்னவுடன் அவர்களுக்குக் கோபம் வரும். மீண்டும் கோபமாகப் பேச வேண்டி வரும்

இப்படி நம்மை அறியாமல்
1.ஒரு தரம் சொன்னது நமக்குள் கலந்து கலந்து இயக்கி
2.நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் உணர்வுகள் அடுத்தவர்களின் கோபத்தைத் தூண்டச் செய்து
3.கோபமாக நம்மிடம் பேசச் செய்து… இப்படி அந்தக் கோபம் நமக்குள் தொடர்ச்சியாக விளைந்து கொண்டே வரும்.

உடல் ஆரோக்கியம் இழந்து இரத்தக் கொதிப்பாக மாறும்.. இந்தக் கோப உணர்வுகள் விளைய விளைய தொழிலும் வியாபாரத்திலும் இடைஞ்சல் வரும். நண்பரிடத்திலேயும் கோபம் வரும். அதனால் பகையாகிப் பல விளைவுகள் ஆகிவிடும்.

ஆக நம்மை அறியாமலே உடலிலும் தண்டனை… நம் சொல்லைக் கேட்பவர்கள் அனைவரும் நம்மை வெறுப்பார்கள்.

இப்படி நமக்குள் வந்து சேர்ந்து விடுகின்றது. வேதனை அதிகமாகி மனிதனையே செயலிழக்கும்படி ஆகின்றது.

பாவிப்பயல்… மோசம் செய்தான் துரோகம் செய்தான் இடைஞ்சல் செய்தான் என் குடும்பத்திற்குத் தொல்லையாக இருக்கின்றான் என்று ஆன பின் அதற்காக வேண்டி… ஜாதகமோ ஜோதிடமோ பார்க்கச் சென்றால் “உங்களுக்குச் செய்வினை செய்து விட்டான்…!” என்று அவர்கள் சொல்லி விடுவார்கள்.

1.அதைக் கேட்ட பின்… உணர்வின் வேகங்கள் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகி
2.சண்டாளப் பயல் இப்படிச் செய்து விட்டான்…! என்று மனதைப் பலமாக வைத்து விட்டால் உடலிலே கடுமையான நோயாகி விடுகின்றது.

நோயாக வளர்ந்த பின் எந்த மனிதனைக் குறி வைத்து இந்த எண்ணங்கள் சென்றதோ… இந்த மணங்கள் இங்கே அதிகமாகி உடலை விட்டு ஆன்மா பிரிந்த பின் அந்த உடலுக்குள் சென்று அவனுக்குள் பேயாக ஆட்டிப் படைக்கும்… அவனுக்குத் தொல்லைகள் கொடுக்கும்

எந்த அளவிற்கு இந்த உடலில் தொல்லைகள் அனுபவித்ததோ அந்த நோய் அங்கேயும் உருவாகும். அதே சமயத்தில் வெறுத்துப் பேசிய உணர்வுகளும் அங்கே சென்ற பின் அவர்களை இன்னும் இம்சைப்படுத்தி… அந்த உடலில் நஞ்சினை விளையச் செய்து… இந்த உயிரான்மா தனக்குள் அதிகமாக அதைப் பெருக்கி… இன்னும் கொஞ்சம் தேய்மானம் ஆகும்.

மனித உடலில் முழுமையாகத் தெரிந்து கொள்ளும் (அறிவு) நிலை பெற்றிருந்தாலும்… பிறிதொரு எண்ணங்கள் உடலில் விளைந்த பின்… பௌர்ணமி எப்படித் தேய்கின்றதோ இதைப் போல நல்ல குணங்கள் அனைத்தும் மறைந்து விடுகிறது.

பல கோடிச் சரீரங்களில் பல தீமைகளைக் கடந்து வலிமை பெற்று மனிதனாக வந்த நிலையில்
1.இரு அவனை நான் தொலைத்து விடுகின்றேன் என்று சொன்னால்
2.”உன்னைத் தொலைத்து விடுகிறேன்…” என்று நாம் எடுத்துக் கொண்டது
3.நம் உடலுக்குள் வந்து நம் நல்ல உணர்வைத் தொலைத்துவிடும்… நோயாக மாற்றிவிடும்.

இருக்கட்டும்… நான் பார்க்கின்றேன்…! நாம் லேசாகச் சொல்லிவிடலாம். இப்படிப்பட்ட எண்ணம் வந்தாலே… நாம் எண்ணிய அந்த உணர்வு… முதலில் நமக்குள் தான் பாய்கின்றது.

பாய்ந்த பின் தான்… அந்தக் கெட்ட புத்தி வந்து நம்மைக் கெட்ட செயலைச் செய்ய வைக்கும். ஆக நம் நல்ல குணங்களை. முதலில் நாம் தான் கெடுக்கின்றோம். அது நமக்குள் தீய வினையாக விளைந்து விடுகிறது. இப்படி நம்மை அறியாமல் எத்தனையோ வேதனைகள் பட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றோம்

1.இதிலிருந்து மீள்வதற்கு நாம் என்ன செய்வது…? என்பதை அன்று மகரிஷிகள் பல முறைகளை நமக்கு உணர்த்தியுள்ளார்கள்.
2.அதையெல்லாம் தெரிந்து கொள்வதற்குத் தான் இந்த உபதேசத்தையே உங்களுக்கு கொடுப்பது.

காரணம்… அந்த ரிஷிகள் முழுமை அடைந்தவர்கள். அவர்கள் உணர்வைப் பெற்றால் தான் தீமைகளிலிருந்து நாம் விடுபட முடியும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

வாழ்க்கையிலே வரக்கூடிய குறைபாடுகளையோ மற்ற தீமைகளையோ வேதனைகளையோ கேட்க நேர்ந்தால் நுகர நேர்ந்தால் அது நம் உடலுக்குள் வராதபடி தடுக்க… துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெற வேண்டும் எங்கள் இரத்த நாளங்களில் அது கலக்க வேண்டும் என்று நம் ஆன்மாவைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டும்.

அதற்குப் பின்
1.”எது நல்லவையோ அது நடக்க வேண்டும்…” என்று எண்ணத்தை நாம் செலுத்த வேண்டும்
2.அது உங்களுக்கு நல்ல பலனைத் தரும்.

இந்த வழியில் நாம் வாழ்ந்தோம் என்றால் இந்த உடலுக்குப் பின் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்திற்குச் செல்கின்றோம்.

உலகெங்கிலும் எத்தனையோ கொடுமைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில்… நம் பூமி மட்டுமல்ல இந்தப் பிரபஞ்சமே உருமாறும் நிலை இருக்கின்றது… கடும் விஷத் தன்மைகள் பரவிக் கொண்டுள்ளது.

இதைப் போன்ற நிலையிலிருந்து எல்லாம் நாம் தப்ப வேண்டும் என்றால் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் தியானத்தை மேற்கொண்டு
1.அவர் கொடுக்கும் உபாயங்களை நாம் கடைப்பிடித்து
2.இந்த உடலுக்குப் பின் நாம் பிறவி இல்லை என்ற நிலை அடைய
3.அதை முழுமூச்சாக நாம் செயல்படுத்த வேண்டும்.

கடலில் படகை ஓட்டிச் சென்றோம் என்றால் அதிலே அலைகள் எதிர்த்து வரும் பொழுது அதைப் பிளந்து… நாம் செல்ல வேண்டிய எல்லையை அடைகின்றோம்.

அதைப் போன்று அந்தத் துருவ நட்சத்திரம் தான் நமது எல்லை என்று முடிவுகட்டி இந்த வாழ்க்கையில் எத்தனை விதமான சங்கடமோ சலிப்போ வெறுப்போ அல்லது பாசத்தால் வரக்கூடிய உணர்வுகளோ வந்தால் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியைப் பெற வேண்டும் என்று வரும் அலைகளைப் பிளந்திடல் வேண்டும்.

நமது எல்லையான துருவ நட்சத்திரத்தை அடையக்கூடிய சக்தியாக… வாழ்க்கை என்ற ஓடத்தைச் சீர்படுத்தி வாழ வேண்டும்.

காட்டிற்குள் சென்று தவம் இருந்து அந்தச் சக்தியைப் பெறுவதல்ல. இந்த நாட்டுக்குள் வாழும் பொழுது அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தினுடைய சக்தியைப் பெற வேண்டும். “இது தான் உண்மையான தவம்…”

அந்தத் தவத்தை நாம் எடுத்துக் கொண்டால் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தி நமக்குள் வலுப்பெறுகின்றது. தீமைகள் புகாது தடுக்கும் வல்லமையும் பெறுகின்றோம்.

மெய் ஞானிகள் சக்திகளை உங்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்வதற்குத் தான் உபதேசமே கொடுக்கின்றோம்

 

வெளியிலே மற்றவரிடம் பழகி நாம் என்ன செய்கின்றோம்…?. ஒருவருக்கு இரக்கப்பட்டு உதவி செய்கின்றோம். அவர்கள் கஷ்டப்படுகின்றார்கள் என்று கேள்விப்பட்ட பின் அந்தக் கஷ்டமான நேரத்தில் நாம் பணத்தை எடுத்து அவருக்குக் கொடுத்து விடுகின்றோம்.

ஆனால்
1.ஐயோ பாவமே…! ஏதோ இருக்கட்டும்…! என்று அப்பொழுது பணத்தைக் கொடுத்தாலும்
2.அவர்கள் கஷ்டப்படுகின்ற அந்த வேதனையான நிலைகள் எல்லாம் என் உடலிலே வந்து விடுகின்றது.
3.அப்பொழுது நான் கொடுத்த உடனே. என்னை அறியாமலேயே உடலில் சோர்வடைகின்றது
4.(பிறர் கஷ்டத்தைக் கேட்டால் நமக்கு நிச்சயம் சோர்வு வரும்)
5.ஆனால் அதே சமயத்தில் அப்படி சோர்வாகக் கொடுத்த பணத்தை அவர்கள் வாங்கிக் கொண்டு போனாலும் அங்கு அவர்களுக்கும் பயனில்லை.

ஏதோ நீங்கள் மகராசன் கொடுத்தீர்கள். இருந்தாலும் இந்த மாதிரி ஆகிப் போச்சே…! என்று அவர்கள் சொல்வார்கள். நாம் கொடுத்த காசும் நாளைக்கு வருவதற்குச் சரியாக இல்லை.

கஷ்டப்பட்டார் என்று பணத்தைக் கொடுத்தோம் கொடுத்தும் விட்டு நாம் அடுத்து இப்படி வேதனையும் படுவோம். ஆனால்
1.அவரின் வேதனையால் நாம் காசைக் கொடுக்கப்படும் போது
2.அந்த வேதனையான நிலைகளால் அவர்கள் எண்ணிய காரியமும் செயலாவது இல்லை.

இரண்டுக்கும் மத்தியில் பயனில்லாமல் போய்விடுகின்றது.

ஆக நாம் ஒரு தடவை வேதனைப்பட்டோம் என்றால் அது பல முறை நமக்குள் வந்து இதை எண்ணியே நமக்குள் வேதனையாகி நம்முடைய நல்ல குணங்களை எல்லாம் மூடி மறைத்து விடுகின்றது.

இதைப் போக்குவது எப்படி…?

பெண்களில் பெரும்பகுதியானவர்கள் எல்லாம் இது போன்று இரக்கப்பட்டு நல்லதைச் செய்வார்கள். ஆனால் அவர்களிடம் பார்த்தோம் என்றால்
1.வேதனை வேதனை வேதனை…! என்று
2.இப்படிச் செய்து விட்டானே…! இவர்கள் இப்படி…! அவர்கள் அப்படிச் செய்தார்கள்…!
3.இவங்க இப்படி… அவங்க அப்படி…! என் பிள்ளைக்கு இந்த மாதிரி இருக்கின்றது…! என்று
4.இந்த வேதனையை எடுத்தால் என்ன செய்கின்றது…? கை, கால் குடைச்சல் ஆகின்றது.

பெரும்பகுதியாக 90% எடுத்தோம் என்றால் பெண்களுக்கு கை கால் குடைச்சல், பிடரி வலி, இடுப்பு வலி நிச்சயம் இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

காரணம் என்ன…? என்று கேட்டோம் என்றால் எதை எடுத்தாலும் இந்த வேதனை வேதனை வேதனை வேதனை வேதனை என்ற இந்த நிலையையே உருவாக்கி விடுகின்றார்கள்.

ஏனென்றால் இந்த மாதிரி எல்லாம் குருநாதர் எனக்குக் காட்டுக்குள்ளே பல அனுபவங்களைக் கொடுத்து
1.இந்த இந்த நிலைகளில் எதை எதை நீ செய்ய வேண்டும்;..? எப்படி எடுக்க வேண்டும் என்று…?
2.தர்மம் என்று சொல்வதற்கும்… தர்மம் கொடுப்பதனால் என்னென்ன நிலைகள் ஆகும்…? என்றும்
4.ஆனால் பிறருக்கு உதவி செய்யும் போது அதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும்…? நம்மை எப்படிக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று காட்டினார்.

அவர் எனக்குக் காட்டியதைத் தான் உங்களுக்கும் தொட்டுக் காண்பித்து விட்டு
1.உங்களுக்குள் அந்தக் கெட்டது அண்டாத வண்ணமும் அதே சமயத்தில் கெட்டது வரப்படும் போது நீங்கள் சுதாரித்து
2.இந்த நினைவு கொண்டு சமாளிக்கக் கூடிய அந்த எண்ணமும் உங்களுக்குள் வரச் செய்வதற்குத் தான் இப்பொழுது யாம் இதைச் சொல்வது.

இதைச் சொல்லி உங்களிடம் பதிவாக்குகிறோம் என்றால் நீங்கள் திட்டியவர்களை நினைக்கும் போது எப்படி உங்களுக்குச் சங்கடம் வருகின்றதோ இதே மாதிரி சங்கடம் வரப்படும் பொழுது
1,சாமி சொன்னார் என்ற நினைவை எடுக்கப்படும் பொழுது
2.அதன் வழி கொண்டு அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று உயர்ந்த சக்திகளை நீங்கள் எண்ணி எடுக்க எடுக்க
3.உங்கள் சங்கடத்தை மாற்றக்கூடிய எண்ணம் (உபயாமும் ஞானமும்) உங்களுக்கு நிச்சயம் வரும்.

அப்படி அந்த மெய் ஞானிகள் உணர்வுகளை உங்களுக்குப் பெறச் செய்வதற்குத் தான் இப்பொழுது யாம் உங்களுக்கு இந்த உபதேசம் பண்ணுவதே…!

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நாம் எத்தனையோ கோடித் தவறுகளைப் பார்த்தாலும் அந்தந்த சமயத்தில் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற வேண்டும் என்று உடலுக்குள் உள் செலுத்தித் தூய்மைப்படுத்தி இந்த உணர்வினை வலு சேர்த்துக் கொண்டே வர வேண்டும்.

அதற்குத்தான் இராமேஸ்வரத்தைக் காட்டினார்கள். நாம் பல கோடி உடல்களில் மற்றொன்றைக் கொன்று தின்று இன்று மனிதனாக வளர்ச்சி பெற்று வந்திருந்தாலும் கோடிக்கரையாக வந்திருக்கின்றோம்… தனுசுக் கோடி.

தீமை என்று தெரிந்த பின்…
1.துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வு கொண்டு அதைத் தாக்கி அதனின் வலுவை இழக்கச் செய்ய வேண்டும். அதுதான் விஷ்ணு தனுசு.
2.உயிரைப் போன்றே உணர்வின் அணுக்களை ஒளியாக உருவாக்குதல் வேண்டும்.
3.எத்தனை கோடி விதமான உணவுகளை நாம் சந்திக்க நேர்ந்தாலும் அத்தனையும் மாற்றி அமைக்க வேண்டும்.

ஏனென்றால் கோடிக்கணக்கான (எண்ணிலடங்காத) உணர்வுகளையும் ஒளியாக மாற்றி அமைத்தது அந்தத் துருவ நட்சத்திரம். அதன் உணர்வை அவ்வப்பொழுது நமக்குள் எடுத்துத் தீமைகளை நீக்குதல் வேண்டும்.

உதாரணமாக ரோட்டிலே நாம் செல்லும் பொழுது ஒருவன் வேதனைப்படுவதைப் பார்க்கின்றோம். அந்த நிமிடமே ஈஸ்வரா…! என்று கண்ணின் நினைவைப் புருவ மத்தியில் வைத்துத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற வேண்டும் என்று இரத்தங்களில் கலக்கச் செய்ய வேண்டும்
1.உள்முகமாக இந்த உணர்வின் வலுவை நமக்குள் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
2.வேதனைப்படும் உணர்வு நமக்குள் வலுவாகச் சேர்வதற்கு முன் அதைத் தடுத்து நிறுத்திவிட்டு
2.வேதனைப்படுபவனுக்கு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் கிடைக்க வேண்டும்
3.அவன் நலமாக வேண்டும் என்று எண்ணிச் சொல்லிவிட வேண்டும்.

அவன் உணர்வு நமக்குள் வராது…!

அதே போன்று இரண்டு பேர் கொடூரமாகத் தவறு செய்கின்றார்கள். சண்டையிடுகின்றார்கள். அதைப் பார்த்த பின் அந்த உணர்வுகள் நமக்குள் புகாதபடி தடுக்க வேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற வேண்டும் என்று ஏங்கிப் புருவ மத்தியில் உயிரான ஈசனிடம் வேண்ட வேண்டும். அவர்களுடைய தவறுகள் நமக்குள் புகாதபடி தடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்தினுடைய சக்தி இரத்த நாளங்களில் கலக்க வேண்டும்… ஜீவான்மா ஜீவணுக்கள் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வைச் சேர்த்து விட்டால்… அந்த உணர்வுகள் உள் புகுவதில்லை.

1.பின் அந்த உணர்வை ஈர்க்காது ஒதுக்கிவிட்டு
2.அவர்கள் இருவரும் ஒன்றுபட்டு வாழும் தன்மையும் பண்புடன் வாழும் தன்மையும் பெற வேண்டும் என்று
3.நாம் விலகி விட வேண்டும்… அந்தத் தீமை நமக்குள் விளையாது.

ஏனென்றால் தவறு செய்கின்றார்கள் என்றால் அதனைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியாது… கேட்காமல் இருக்க முடியாது.

ரோட்டிலே செல்லும் போது ஒரு வாகனம் வேகமாக வருகிறது என்றால் பார்த்தவுடனே “பயம்” என்ற நிலை வந்து விலகுகின்றோம்.

பார்க்கின்றோம்… பஸ் திடீரென்று நம் பக்கமாகத் திரும்புகின்றது. அந்த அதிர்ச்சியின் வேகத்தில் நாம் ஒதுங்கி விடுகின்றோம்.
1.அப்படி அதிர்ச்சி கொடுக்கவில்லை என்றால்
2.நாம் அங்கிருந்து விலக முடியாது.

அதிர்ச்சியை ஊட்டுவது எது…?

அதன் வேகத் தொடரை நம் கண் நுகர்ந்து உயிரிலே மோதப்படும் போது உணர்ச்சிகள் தெரிய வருகின்றது. ஆனாலும் அடுத்து அதிர்ச்சியின் தன்மை கூட்டி உடலில் பதட்டமாகி வேகமாக விலகிச் செல்ல வைக்கின்றது.

விலகிச் சென்றாலும் அதிர்ச்சியின் உணர்வு நம் இரத்தத்தில் கலந்து நம் உடலில் இருக்கக்கூடிய அணுக்கள் சேர்ந்து விட்டால் அடிக்கடி பய உணர்வும் மற்ற நிலைகளும் ஏற்பட நேர்கின்றது.

பயம் அதிகமானால் சிந்திக்கும் தன்மை கூட சில நேரங்களில் முடியாது போய் விடுகின்றது. இப்படி…
1.நம் சந்தர்ப்பம் நாம் நுகர்ந்த நிலைகள் நம் இரத்தங்களிலே மாற்றங்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டே உள்ளது.
2.சந்தர்ப்பத்தில் தப்பினாலும் அடுத்த கணமே… ஈஸ்வரா என்று
3.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற வேண்டும் என்று அந்த அதிர்ச்சியின் உணர்வைத் தடுத்துப் பழகுதல் வேண்டும்.

இப்படி வாழ்க்கையில் எத்தனையோ விதமான உணர்வுகள் நமக்குள் வரும்…! அதை அவ்வப்பொழுது தடுத்து துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை எடுத்து மாற்றிக் கொண்டே வந்தோம் என்றால் அது தான் “தனுசு கோடி…”

ஆகவே… உயிரின் தன்மை ஒளியாக்கிய அந்த உணர்வை… அந்தந்த நேரத்தில் உடலில் இருக்கக்கூடிய அணுக்களுக்குத் தீமை சேராதபடி தடுத்து நிறுத்துகின்றோம்.

உடலில் விளைந்த அந்த உணர்வுகள் கொண்டு
1.“இந்த உயிர்” அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் வலு கொண்டதால் நேராக நம்மை அங்கேயே அழைத்துச் செல்கின்றது.
2.தொக்கிய உணர்வின் அணுக்களை அங்கே தூய்மைப்படுத்தி விடுகிறது

அப்போது ஏகாந்தமாக… எத்தகைய எதிர்ப்பும் இல்லாது என்றும் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திட முடியும்…!

உயிருக்குள் அடிக்கடி நடக்கும் குருச்சேத்திரப் போர்…! – பேருண்மைகள்

 

தாவர இனங்கள் உருவாவதை அந்த இலையின் ரூபங்கள் அதிலே சுவைகள் எவ்வாறு மாறி இருக்கின்றது…? உயிரணுக்கள் அதை நுகரப்படும் பொழுது எப்படி ரூபமாகிறது…?

பல உணர்வுகள் கொண்டு… பல பல தாவர இனச் சத்தைக் கொண்டு அதனின் நிலைகள் கொண்டு உடலானாலும் அந்தத் தாவர இனச் சத்தின் மணத்தின் தன்மையால் அதனின் மணம் எண்ணமாகி அந்த உணர்வின் சத்தை நுகர்ந்து உடலாக மாற்றி அது இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

அப்படி இயங்கினாலும்
1.அடுத்து இதைப் போல மற்றொரு புது நிலைகளை அது நுகரப்படும் பொழுது
2.உயிரான குருசேத்திரத்தில் தன் உடலுக்குள் ஏற்கனவே சேர்த்துக் கொண்ட நிலைகளுக்கு அது எதிர்மறையாகிப் போர் நடக்கின்றது.

நமது பூமியில் எவ்வாறு மற்ற தாவர இனங்கள் வரும் பொழுது ஓர் நஞ்சு கொண்ட உணர்வு பட்டவுடனே எப்படிச் சுழிக் காற்றாக மாறுகின்றதோ அதைப் போல
1.இந்த உணர்வின் தன்மை புதிய நிலைகளைச் சேர்த்தால் கலக்க உணர்வுகளாக மாறிக் கலக்குகின்றது.
2.இது குருச்சேத்திரப் போராக மாறுகின்றது.

இவ்வாறு நமக்குள் பழமையான எண்ணங்கள் இருப்பினும் அந்த உணர்வின் சத்தை நமக்குள் இது கவர்ந்து உள் செல்லுகின்றது.

நம் உயிரின் தன்மை துடிப்பாக இருக்கும் பொழுது முந்திய தாவர இனங்களுடைய சத்தை உணவாக உட்கொண்டு அதை நுகர்ந்து அது உணவாக மாறும் நிலைகள் கொண்டு இலைகள் எவ்வாறு ரூபங்கள் ஆகின்றதோ அதே போல உயிரணு அந்தத் தாவர இனச் சத்தை நுகர்ந்த பின் அதே உருக் கொண்ட “ஜீவணுவாக…” நமக்குள் மாறுகின்றது.

அந்த ஜீவ அணு மீண்டும் இதைப் போல உணவாக உட்கொண்டாலும் அதன் சத்து ரத்தமாக மாறினாலும் அதனின் உணர்வின் செல்களே அதனின் வெப்பத்தால் ஆவியாகச் சுவாசித்து அந்த அணுவின் தன்மை எதனின் ரூபமோ அதனின் அமைப்பாக மலம் வரும் பொழுது மனித உடலுக்குள் உறுப்புகள் வருகின்றது.

மிருகங்களுக்கு உறுப்புகள் வேறாக இருக்கும். தேள் இனங்களுக்கு உறுப்புகள் வேறு… புழுக்களுக்கு உண்டான உடல் அமைப்புகள் வேறு… பட்சிகளுக்கு உடல் உறுப்புகள் வேறு… அது உட்கொண்ட உணர்வின் தன்மைக்கொப்ப ஜீவணுக்கள் உருவாகி அதனின் மலமாக உமிழ்த்தும் உணர்வுகள் அது உறைந்து அதனின் ரூபமாக அமைகின்றது.

தேன் கூட்டைத் தேனீக்கள் எவ்வாறு அமைக்கின்றதோ… ஒவ்வொரு குளவியும் மண்ணை எடுத்து அது ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக எவ்வாறு கூட்டை அமைக்கின்றதோ இதைப் போல குருவி இனங்கள் கூடு கட்டுவதும் ஒவ்வொரு விதமாக இருக்கும். அந்த உணர்வுகளின் இயல்புகளுக்கு ஒப்ப அதனின் இயக்கச் சக்தியும் அது உருவாகும்.

இதைப் போல் தான்
1.நுகர்ந்த நிலைகள் ஜீவணுக்களாக மாறுவதும் அதனின் உணர்வுகள் இயங்குவதும்
2.இவ்வாறு தான் நாம் மாறி மாறி உறுப்புகளின் தன்மை அடைந்து மனிதனாக வளர்ச்சி பெற்று வந்துள்ளோம்.

உயிரின் நிலைகள் கொண்டு நினைவின் அலைகள் வரப்படும் பொழுது கண்ணின் பார்வையில் படுகின்றது. கண்ணுக்குள் பார்க்கப்படும் பொழுது நாம் எதை எண்ணுகின்றோமோ
1.எதிர்மறையாக நாம் காணும் நிலைகளில் அது படம் எடுத்து…
2.கண்ணுக்குள் இருக்கக்கூடிய காந்தப்புலன் பார்த்திடும் உணர்வை இழுத்துக் கவர்ந்து ஆன்மாவாக மாற்றி
3.நாம் சுவாசித்து உயிருக்குள் நினைவுடன் இயக்கப்படும் பொழுது குருச்சேத்திரப் போராக மாறுகின்றது.

எப்படி சுழிக் காற்று மாறுகின்றதோ அது போல்
1.நமக்குள் உணர்வின் தன்மை சீராக ஒன்றாக இணைந்தால் முகம் சுழிக்காது.
2.ஆனால் பிறரின் நிலைகள் மாறுபட்ட நிலைகள் வரும் பொழுது முகம் சுழிப்பதும் வெறுப்பின் உணர்வுகளும் உடலுக்குள் தோன்றுகின்றது…
3.உணர்வின் அலைகளாக மாற்றுகின்றது… குருசேத்திரப் போராக இது மாறி இந்த உணர்வின் நிலைகள் நமக்குள் அது ஜீவ அணுவாக மாறுகின்றது.
4.அதனின் உணர்வுகள் உறுப்பாக விளையப்படும் பொழுது எத்தனையோ மாற்றங்கள் வருகின்றது.

இதையெல்லாம் நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து ஒளி அலைகள் வரும் நேரத்தில் அதனுடன் இணைத்து உங்கள் நினைவாற்றலைச் செலுத்தப்படும் பொழுது… சுவாசித்த உணர்வுகள் உடலுக்குள் கலந்து…
1.மீண்டும் எண்ணும் பொழுது உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுக்களிலும் பதிவாகின்றது.
2.கம்ப்யூட்டரில் எப்படி ரெக்கார்ட் செய்கின்றனரோ அதைப் போன்று பதிவினை உங்களுக்குள் கூட்டப்படும் பொழுது
3.அடுத்து… தீமை வரும் சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாம் உடனடியாக அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தினைப் பற்றிய சிந்தனைகள் வரும்
4.தீமைகளை அகற்றி ஒளியாக மாற்றும் சக்தியாக வளரும்.

உதாரணமாக கராத்தே விளையாடுகின்றார்கள். அந்த விளையாட்டிலே அதற்குத்தக்க தன் அங்கங்களை அசைப்பதும்… எதிராளியைக் கண்டால் தடுப்பதும்… இயக்கங்களை மாற்றுவதும்… விலகிச் செல்வதும்… இது எல்லாமே பழக்கத்தால் வருவது தான்.

அதே போன்று தான் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைப் பெறுவதற்குச் சந்தர்ப்பத்தினை உருவாக்கி அதனைப் பதிவாக்குகின்றோம்.
1.அந்த உணர்ச்சிகள் அவ்வப்பொழுது தூண்டப்பட்டு
2.அந்தந்த நிமிடம் தீமையிலிருந்து விடுபடச் செய்யும் சக்தியாக உங்களுக்குள் பெறச் செய்கின்றது.

அதற்குத் தான் உங்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் யாம் உபதேசிப்பது. அதன் வாயிலாக உபாயங்களையும் உங்களுக்குக் கொடுக்கின்றோம்… அதைப் பதிவாக்கவும் செய்கின்றோம்.

உதாரணமாக பூப்பந்து ஆடுகின்றார்கள் என்றால் அந்த உணர்வின் தன்மை உடலுக்குள் இணைத்துப் பதிவாக்கப்படும் பொழுது
1.அந்தப் பந்து வீச்சின் தன்மையை நாம் உற்றுப் பார்க்கும் பொழுது
2.அதற்குத் தக்க அங்கங்களை அசைத்து இந்த விளையாட்டை நாம் சீராக விளையாடுகின்றோம்
3.அதில் கெட்டிக்காரராகவும் ஆகின்றார்கள்.

அதைப் போன்று அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தினுடைய உணர்வை உங்களுக்குள் இணைத்து பதிவாக்கிக் கொண்டால்
1.சந்தர்ப்பத்தில் உங்களுக்கு எத்தகைய விபத்தோ மற்ற நிலைகளோ மாறுபடும் பல தீமைகளையோ நுகர நேர்ந்தால்
2.அடுத்த கணமே துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை நீங்கள் நுகர்ந்து அதை மாற்றி அமைக்கும் திறனைக் கொண்டு வர வேண்டும்.

அதைப் பழக்கப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு கம்ப்யூட்டரில் பதிவு செய்வது போன்று தான் உங்களுக்குள் ரெக்கார்ட் செய்கின்றேன். “இந்தப் பதிவு” உங்களைக் காக்க வேண்டும்..

பள்ளிகளில் ஆசிரியர் கற்றுக் கொடுக்கப்படும் பொழுது முதலில் ஒன்றாம் வகுப்பு இரண்டாம் வகுப்பு என்று கொண்டு செல்கின்றார்கள். ஆனாலும் அடுத்தடுத்து அவர்கள் கற்பித்த நிலைகளை… அவரவர்கள் பதிவாக்கிய நிலைகளுக்குத் தக்க வளர்ச்சியில்… டாக்டருக்கோ இன்ஜினியருக்கோ மற்ற துறைகளுக்கோ அவருடைய உணர்வுக்கொப்ப தான் அவருடைய முன்னேற்றம் அமைகின்றது.

இப்படித்தான் மனிதனின் வாழ்க்கையில் இந்த உடலை வளர்க்க பல உபாயங்களைத் தேடி… செல்வங்களைத் தேடுவதற்குத் தான் மனிதன் இன்று செயல்படுகிறான்.

ஆனால் நமது குருநாதர் காட்டிய வழியில்
1.அருள் உணர்வுகளைப் பெருக்கி அருள் செல்வத்தை நமக்குள் பெருக்கி
2.அருள் ஞானம் பெற்று அருள் வாழ்க்கை வாழ்ந்து
3.தீமைகளை நீக்கி ஒளியாக மாற்றி வாழ்ந்து கொண்டுள்ள மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் இணைந்து
4.என்றும் மகிழ்ந்து வாழும் நிலைகளை நாம் பெறுதல் வேண்டும்

அதற்குண்டான வழி முறைகளைத் தான் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

என்றைக்குமே நம் உடலுக்குள் நன்மை செய்யும் சக்தி

 

பூமியிலிருந்து வெளிப்பட்ட எல்லா உணர்வுகளும் சூரியனால் கவரப்பட்டுப் பரமான இந்தப் பூமியில் பரமாத்மாவாக (காற்று மண்டலத்தில்) இருக்கின்றது.

மனிதர்கள்
1.இந்தப் பரமாத்மாவில் இருந்து தான் ஒருவரை நாம் நினைக்கப்படும் போது
2.நம் கண்ணின் கருவிழி பதிவாக்கியதைக் கண்ணுடன் சேர்ந்த காந்தப்புலனறிவு பரமாத்மாவிலிருந்து நமது ஆன்மாவாக மாற்றுகின்றது.
3.நம் ஆன்மாவாக மாற்றி இங்கே சேர்த்த பின்
3.உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுவதற்கொப்ப உயிர் அதை உள்ளே இழுத்து
4.அது அதற்கு உணவாகக் கொடுக்கின்றது… ஜீவான்மாவிற்கு அது போய்ச் சேருகின்றது.
5.இரத்தத்தின் வழி கொண்டு உடல் முழுவதும் பாய்ச்சுகின்றது.
6.இது உடலில் உள்ள ஜீவான்மாக்களுக்கு உணவாகப் போய்ச் சேருகின்றது.

இதைத்தான் இராமாயணத்தில் ராமன் குகனை முதலில் தன் சகோதரனாக ஆக்கிக் கொள்கின்றான். குகன் படகிலே செல்பவன். நம் உடலில் ரத்தங்கள் தான் ஆறாகவும் ஓடையாகவும் ஓடுகின்றது உடலான குகைக்குள்.

அருள் ஒளியின் சுடரை அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை எடுக்கப்படும் பொழுது
1.பகைமையற்ற நிலைகள் கொண்டு நம் உடலில் உள்ள எல்லா உறுப்புகளுக்கும் அந்த அருள் சக்திகளைக் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கின்றது.
2.அந்த உணர்வின் தன்மைகள் நம் உடலுக்குள் நட்பாக உருவாக்குகின்றது.

அதனால் தான் ராமன் முதலில் குகனை நடப்பாக்கிக் கொள்கின்றான் என்று காட்டியுள்ளார்கள.

சீதா… அந்த உயர்ந்த குணத்தின் சத்தை நமக்குள் சேர்க்கப்படும் பொழுது இரத்தத்தில் உயர்ந்த குணங்களைக் கொண்டால் “என்றைக்குமே நம் உடலுக்குள் நன்மை செய்யும்…” என்று என்பதுதான் இதனுடைய பொருள்.

காடு வனாந்தரங்களுக்குள் சென்றாலும் பகைமையற்ற உணர்வுகளை நமக்குள் வளர்க்கும் சந்தர்ப்பம் உருவாகின்றது. அதனால்தான் முதலில் குகனை நண்பனாக்க வேண்டும் என்று நம் இரத்த நாளங்களைச் சுத்தப்படுத்தும் முறையைக் கொடுக்கின்றார்கள்.

அருள் மகரிஷிகள் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் எங்கள் ரத்த நாளங்களிலே கலக்க வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது நம் உடலில் உள்ள எல்லா உறுப்புகளுக்கும் அந்தச் சக்தி செல்கின்றது.
1.உறுப்பில் எங்கெங்கெல்லாம் தீங்கு விளைவிக்கின்றதோ அதை இந்த சக்திகள் அடக்குகின்றது.
2.நமக்கு மன அமைதி கிடைக்கிறது.

எதுவும் அழிவதில்லை… மாறுகின்றது… மாற்றமடைகின்றது

 

நரகாசுரனைக் கொல்கிறான் என்றால்… மோட்சத்தைக் கொடுக்கின்றான்
1.அதாவது மறுபடியும் இயக்குவதற்கு அதைக் கொண்டாருகின்றார்கள்.
2.காவியங்களில் இப்படித் தான் எழுதி உள்ளார்கள். அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமே…!

கொடுத்த வரப்படி எதுவுமே மடிவதில்லை… மடியச் செய்கிறது.
1.உணர்வை எடுத்தவுடன் இங்கே இயக்கச் செய்கிறது.
2.இங்கேயும் காக்கச் செய்கின்றது மற்றொன்றையும் காக்கச் செய்கின்றது.

வரப்படி எவரையும் கொல்வதில்லை… நாராயணன் யாரையாவது கொல்கின்றானா…? விஷ்ணு யாரையாவது கொகின்றானா…? கடைசியில் எந்த முடிவுக்கு வருகின்றார்கள்…?

காவியத்தினுடைய பொருளை இவ்வளவு அழகான நிலைகளில் காட்டியுள்ளார்கள்.
1.நஞ்சு அகன்றாலும் சூரியனின் காந்த சக்தி எடுத்துக் கொள்கிறது.
2.எதுவும் அழிவதில்லை… மாறுகின்றது… மாற்றமடைகின்றது.

அதைத்தான் கீதையிலே… உடல் மடிகின்றது உணர்வுகள் வளர்கின்றது அந்த உணர்வுக்கொப்ப உருப் பெற்றது. இன்றைய நிலை நாளை இல்லை. இன்றைய செயல் நாளையச் சரீரம் என்று தத்துவமாகக் கொடுத்துள்ளார்கள்.

உயிரே கடவுள்…! இவ்வளவு பெரிய தத்துவத்திற்கு எவ்வளவு நாள் அலைந்து தெரிந்து கொண்டு வந்தது. இதை தெரிந்து கொண்ட நாம் இந்தத் தியான வழியில் உள்ளோர் எத்தனை பேர் இதைச் சீராகக் கடைபிடிக்கின்றோம்.

தீபாவளி அன்று விடிய விடிய முழிக்கின்றோம். அந்த வழக்கத்திற்குத் தான் அடிமையாகி உள்ளோம். ஆனால் தீமைகளை அடிமையாக்குவதற்கு உங்களுக்குச் சக்தி கொடுகின்றோம்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நம் மீது அழுக்குப்பட்டாலோ தூசி பட்டாலோ மற்றது பட்டாலோ அதை உடனே தூய்மைப்படுத்துகின்றோம். அதைப் போன்று அந்தந்த நிமிடம் நம் ஆன்மாவில் அறியாது புகும் தீமையான உணர்வுகளைத் துடைத்துப் பழக வேண்டும். நம் இரத்த நாளங்களையும் தூய்மைப் படுத்த வேண்டும்.
1.அப்படித் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்றால் அதற்கு நல்ல சக்தி வேண்டும்.
2.நல்ல சக்தி வேண்டுமென்றால் நல்ல சக்தி பெற்ற குரு தேவை.
3.குரு வழியில் அருளை நமக்குள் பதிவு செய்து கொண்டு… குரு காட்டிய வழியினை நினைக்கப்படும்போது நாம் அதைப் பெற முடியும்.

வான்மீகி வியாசக பகவான் போன்ற மகரிஷிகள் கண்டுணர்ந்தது போல நமது குருநாதர் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவரும்… அவருடைய சந்தர்ப்பம் அகஸ்தியன் பெற்ற அருளையும் அவன் துருவ நட்சத்திரமான உண்மையும் அறிந்தவர்.

அவர் வழியில்… அறிந்த உணர்வு கொண்டு மற்றவர்களுக்கு அவர் எடுத்துச் சொல்லச் சென்றாலும் கூட அவரை அலட்சியப்படுத்திய மக்கள்தான் உண்டு.
1.சில உண்மைகளை அவர் சொல்லும் பொழுது பித்தன்… என்றும் பைத்தியக்காரன்…! என்றும் அவரை எண்ணினார்கள்.
2.என்னிடம் அவர் பழகும் பொழுதும் நானும் (ஞானகுரு) அவ்வாறு தான் எண்ணினேன்… பைத்தியம் பிடித்தவர் என்று.

ஆனால் எம்மை அடிக்கடி அணுகி இந்த வித்தைகளை எல்லாம் நீ கற்றுக் கொள் உனக்கு நல்லதாக இருக்கும் என்பார்.

வித்தை என்றால் “மந்திரவாதிகள் செய்வது போல்” ஏதோ செய்து கோளாறாகி அதனால் இப்படிப் பைத்தியமாக இருக்கின்றார்…! என்று தான் என்னுடைய எண்ணங்கள் இருந்தது முதலில்.

இருந்தாலும் அடிக்கடி அவர் எம்மைச் சந்திப்பதும் டீ வாங்கிக் கொடுப்பதும் நான் குடிக்கவில்லை என்றால் திட்டுவதும்… குடித்தால் நான் சொல்வதை நீ கேட்க வேண்டும் என்பதும்… இந்த நிலை தான் நடந்து கொண்டிருந்தது. குருவை ஆரம்பத்தில் சந்தித்த பின் நடந்தது இது தான்.

அவருக்குத் தெரியாதபடி நான் ரோட்டுக்கு அந்தப் பக்கம் சென்றாலும் அங்கே வந்து பிடித்து விடுவார், எங்கே ஒளிந்து செல்கின்றாய்…? நான் பார்க்கிறேன்…! என்பார்.

எப்படி விலகிச் சென்றாலும் கூட அவர் என்னை விட்ட பாடு இல்லை…!

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் என் மனைவிக்கு உடல் நலம் குறைவானது. ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தோம்… டாக்டர்கள் எவ்வளவோ முயற்சி செய்து பார்த்தார்கள்…! கடைசியில் “தேறாது…” என்று கூறி விட்டார்கள்.

வீட்டிற்கு அழைத்து வந்த பின்… அதைக் கண்டு மாமனார் இறந்து விட்டார் காரணம் ஒரே பெண். அந்த சமயத்தில் குருநாதர் வந்து “நீ வா…“ என்று என்னைக் கூப்பிடுகின்றார்.

குருநாதர் கூட்டத்தில் சத்தம் போடுகின்றார் இதற்குப் பயந்து அவர் பின்னாடி சென்றேன்.

அப்பொழுதுதான் எனது வாழ்க்கை முழுவதையும்… சிறு குழந்தையாக நான் இருந்ததிலிருந்து விவரம் தெரிந்த காலம் வரை நடந்த நிகழ்ச்சிகளை அப்படியே வெளிப்படுத்துகின்றார்… அத்தனையும் அப்படியே சொல்கின்றார்.

அப்பொழுதுதான்… “அவர் பைத்தியம் இல்லை” என்று நான் தெரிந்து கொள்கின்றேன்.

ஆஸ்பத்திரியில் என் மனைவிக்கு ஆபரேஷன் செய்யலாம் என்று டாக்டர்கள் முயற்சித்தாலும் மயக்க மருந்து கொடுக்கும் பொழுது மனைவிக்கு எடுக்கவில்லை. அதனால் ஆபரேஷன் செய்ய முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார்கள் குருநாதர் அதையும் என்னிடம் சொல்கின்றார்

உண்மைகளை அறிந்து கொண்ட பின் பைத்தியம் இல்லை…! என்று உணர்கின்றேன்.

பின்… ஒரு எலுமிச்சம் பழத்தையும் விபூதியும் என்னிடம் கொடுக்கின்றார் உன் மனைவிக்கு இதைக் கொடு… நன்றாக ஆகிவிடுவார் …!என்று சொல்கின்றார்.

இங்கே மாமனார் இறந்து விட்டார்… நான் குருவுடன் சென்று விட்டேன். ஆனால் வீட்டிற்கு மாமனார் இறந்ததைக் கேட்க வந்தவர்கள் எல்லாம்
1.மனைவி இப்படி இருக்கின்றது
2.மாமனாரோ இறந்து விட்டார்
3.அவருடைய மருமகன் பைத்தியம் போல சுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றான் என்று என்னைப் பேசுகின்றார்கள்.

ஏனென்றல் என் மனைவி இடுப்புக்குக் கீழ் சுத்தமாகக் கால் வரவில்லை படுக்கையில் இருந்ததால் புண்ணும் வந்துவிட்டது.. ஒரு விரல் கூட காலிலே அசையாது.

குருநாதர் சொன்னபடி எலுமிச்சையையும் விபூதியையும் கொடுத்தேன்…! மறுநாள் பார்த்தால் விரல்கள் மற்ற எல்லாம் அசைய ஆரம்பிக்கின்றது.

மனைவி ஆஸ்பத்திரியில் இருந்த போது உடலில் பேண்டேஜ் ஒன்று போட்டிருந்தார்கள். உள்ளுக்குள் பார்த்தால் மூட்டைப் பூச்சிகள் ஏராளம் உடலிலே சொரணை இல்லை இரத்தத்தைக் குடிக்கின்றது. என் மனைவி எழுந்த பின்… பேண்டேஜ் கழட்டும் போது தான் மூட்டைப்பூச்சிகள் உள்ளே இருப்பது தெரிந்தது.

குருநாதர் சக்தி வாய்ந்தவர் என்ற நிலைகளை நான் நம்புகின்றேன். அதற்கப்புறம் குருநாதர் என்னைக் கூப்பிட்டு
1.என்னை நம்புகின்றாய் அல்லவா என்று கேட்கின்றார்
2.கேட்கின்றேன்… நம்புகிறேன் என்று சொன்னேன்.

உன் உயிர் எத்தனையோ கோடி உடல்களை உருவாக்கிய நிலையில் இப்பொழுது நீ மனிதனாக வந்திருக்கிறாய் என்பதை குரு உபதேசிக்கின்றார். பல கோயில்களுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

ஒவ்வொன்றாகக் காண்பித்து இது எந்த தெய்வம்…? இது என்ன தெய்வம்…? என்று கேள்வி கேட்கின்றார். பின் விளக்கம் கொடுக்கின்றார்.

அதே போல் எறும்பு பூச்சிகள் இவைகளுக்கெல்லாம் சாப்பாடு யார் போடுவது…? என்று கேட்கின்றார். மரம் செடி கொடிகளுக்கு யார் சாப்பாடு கொடுப்பது…? அது எப்படி…? என்று கேட்கின்றார். பின் அதற்கு விளக்கங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றார்.

இப்படி அவருடன் நான் சேர்ந்து சுற்றி வரும் பொழுது எல்லோருமே “என்னைப் பைத்தியக்காரன்…” என்று சொல்ல ஆரம்பிக்கின்றார்கள்.

அதே போன்று இரவிலே நகரங்களிலே சுற்றச் சொல்வதும் “சில மோசமான பகுதிகளுக்கு” எல்லாம் கூட குருநாதர் கூப்பிட்டுச் செல்வார்.

துர்மரணம் அடையும் மனிதன் அவன் இறந்தபின் (அவன் இறக்கும் தருணத்தில்) மண்ணிற்குள் பதிந்த இரத்தம் அந்த உணர்வலைகள் பதிவாகியது என்ன செய்கிறது…? என்று காட்டுகின்றார்.
1.துர்மரணம் அடைந்த அந்த இடத்தில் மீண்டும் அவன் வெளிப்படுத்தும் ஓசைகள் எப்படி இருக்கின்றது…?
2.அந்த ஆன்மாக்கள் எந்த நிலையில் இருக்கின்றது…?
3.இன்னொரு உடலுக்குள் எப்படி வருகிறது…? என்று உணர்த்துகின்றார்.

அதே சமயத்தில் மனிதன் மற்ற உயிரினங்களைக் கொல்லும் பொழுது அந்த உயிர்கள் மனிதனின் ஈர்ப்புக்குள் எப்படி வருகிறது…? வந்த பின் மனிதனாகப் பிறக்கும் தகுதி எப்படி வருகின்றது…? என்று காட்டுகின்றார்.

மனிதன் ஒருவனைக் கொலை செய்கின்றான்… துன்புறுத்துகின்றான் என்றால்… அதன் வழியில் அந்த ஆன்மா எவன் துன்புறுத்துகின்றானோ அவன் உடலுக்குள் சென்று… அதே உணர்ச்சிகளை மீண்டும் இங்கே எப்படி இயக்குகின்றது…?

துன்புறுத்தாதபடி நோய்வாய்ப்பட்டு ஒருவன் இறந்தால் அவனிடத்தில் பாசமாக இருக்கும் பொழுது அந்த ஆன்மா பாசம் கொண்டவருடைய உடலில் எப்படிச் சேர்கின்றது…? என்று இதையெல்லாம் எனக்குள் தெரியப்படுத்துகின்றார்.
1.எத்தனையோ கோடி உடல்களை மாற்றி மாற்றி மனிதனாக வந்தபின் நாம் எந்த நிலை பெறுகின்றோம்…?
2.ஆனால் ஞானிகள் காட்டிய வழியில் எந்த நிலை பெற வேண்டும்…? என்பதை
3.இப்படித்தான் ஒவ்வொன்றாகப் பல அனுபவங்களை எனக்குக் கொடுத்து உண்மைகளை எல்லாம் தெரியும்படி செய்தார் குருநாதர்.

வேதனை என்ற வித்து உடலில் உருவாவதும்… உயிர் அதற்கு உணவு கொடுக்கும் நிலையும்

 

செடி வளர்ச்சி அடைந்து அதிலே வித்து உருவாகிவிட்டது என்றால் அதை மண்ணிலே மேலே போட்டு விட்டால் முளைக்காது. காரணம்… மழை பெய்தாலும்… பதிவானால் தான் முளைக்கும்… அப்படியே மேலிருந்து முளைத்தாலும் கருகிவிடும்.

சந்தர்ப்பத்தால் நாம் எடுத்துக் கொண்ட வேதனையான உணர்வுகள் (அது ஒரு வித்து) உடலில் சுழல்கிறது.
1.எந்த நேரத்தில் எந்த உறுப்பின் பாகம் செல்கின்றதோ…
2.வேதனைப்படுபவரைப் பற்றி நாம் அப்போது நினைத்தால் அந்த உறுப்பிலே ஒட்டிக் கொள்ளும்
3.ஒட்டிய உடனே துடிப்பு நிலை வரும்… அந்த நேரத்தில் நமக்குப் பட…பட…பட…பட… என்று அடிக்கும்.
4.அந்த அணு என்ன செய்யும்…? சாப்பாடு கிடைத்த பின் குஞ்சு வெளி வந்து விடும்.

முட்டை பொரிந்து குஞ்சு வெளிவந்த பின் அந்தக் குஞ்சு எப்படிக் கத்துகின்றதோ தாய்க் கோழி கொக்கோக்கோ… என்று அதற்கு இரையைக் கூப்பிட்டுக் கொடுக்கும். குஞ்சு பின்னாடியே போகும்.

அதைப் போன்று தான்
1.வேதனையான உணர்வின் அணுக்கள் குஞ்சாகி வெளி வந்தால் சிறுமூளைக்கு. எட்டும்.
2.உடனே கண் காது மூக்கு இவைகளுக்கு ஆணையிடுகிறது.
3.ஆணையிட்ட பின் காற்றிலிருந்து அந்த உணர்வின் சத்தை இழுக்கும்.
4.சுவாசித்து இதே உயிர் உருவாக்குகிறது… அந்த அணுவிற்குச் சாப்பாடு கொடுக்கும்.
5.ஏன் சாப்பாடு கொடுக்கின்றாய்…? என்று உயிரிடம் கேட்க முடியுமா…!

ஆறாவது அறிவால் அதைத் தடுக்க வேண்டும் தடுத்துப் பழக வேண்டும் இல்லையென்றால் அடக்கி[ பழக வேண்டும். அது தான் அங்குசபாசவா…!

ஆறாவது அறிவு பெற்றவன் அடக்கும் வல்லமை கொண்டவன். நாம் எதைக் கொண்டு அடக்க வேண்டும்…? மகரிஷிகள் அருள் சக்தி கொண்டு அடக்க வேண்டும்.

அவ்வளவு பெரிய யானையை அங்குசத்தை வைத்து அடக்குகின்றார்கள் அல்லவா. அது போல் எவ்வளவு பெரிய நிலையாக இருந்தாலும் அருள் மகரிஷியின் அருள் சக்திகளைப் பாய்ச்சினால் அது அடங்குகிறது.

ஆறாவது அறிவால் அடக்கும் வல்லமை பெற்றவன் என்று காவியங்களை இப்படித்தான் கொடுத்திருக்கின்றார்கள்.
1.ஆனால் நாம் அதைப் படித்துவிட்டுக் கதையாக எங்கெங்கோ கொண்டு செல்கின்றோம்.
2.ஒரு சிலையை வைத்து இவ்வளவு விரிவுரைகளை ஞானிகள் நமக்குக் கொடுக்கின்றார்கள்.

நான் பேசுவதில்லை… குரு கொடுத்த அருள் தான் இயங்குகிறது… இயக்குகிறது

 

உதாரணமாக… கம்ப்யூட்டரில் பதிவு செய்து விட்டால் எதை நாம் அதிலே பதிவாக்கி வைத்திருக்கின்றோமோ அதற்குத் தக்கவாறு அந்த உணர்வை எடுத்து உடனே இயக்கிக் காட்டும்.

1.கம்ப்யூட்டரை வைத்து எந்தப் பொருளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நாம் பதிவாக்கி வைத்திருக்கிறோமா
2/அந்தப் பொருளைப் பாதுகாத்தே தீரும்… ஆணையிட்டு வைத்திருப்பதற்குத் தக்க அந்தப் பொருளை அந்தக் கம்ப்யூட்டர் இயக்கச் செய்யும்.

ஆக கம்ப்யூட்டரில் பதிவு செய்தது போன்று எம்முடைய உபதேசங்களை நீங்கள் அறிய வேண்டும் என்று பதிவு செய்யும் நிலைக்கொப்ப அந்த அருள் உணர்வு உங்களுக்குள் இயக்கும்.

ஏனென்றால்
1.எத்தனையோ கோடி உணர்வுகளை குருநாதர் எனக்குள் பதிவு செய்து வைத்திருக்கின்றார்… கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.
2.குருநாதர் எனக்குள் பதிவு வைத்தது எண்ணிலிடங்காதது.
3.அதையெல்லாம் தனித்து… பிரித்து உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் “ஒன்று போலச் சொல்ல வேண்டும்…” என்றால் எனக்கு ஆயுளும் பத்தாது.

அந்தந்தக் கால நிலைக்கொப்ப அது அதைக் குறித்துத் தெளிவுபடுத்திச் செய்ய வேண்டும். அந்த உணர்வுக்கொப்பத் தான் என்னுடைய சொல்லும் வரும்… பேச்சும் வரும்.

ஆகையினால் எதை எண்ணி எடுக்கின்றிர்களோ அதற்கு மேல் எனக்கும் மீண்டும் அந்த உயர்ந்த சக்தியை வளர்ப்பதற்கு உதவுகிறது. சொல்வது அர்த்தமாகிறது அல்லவா.

எனக்குள் அதை மீண்டும் நினைவு கொண்டு ஜீவன் ஊட்ட முடிகின்றது.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

இந்த உலகம் இருள் சூழ்ந்த நிலையினை நோக்கி ரொம்பவும் நெருங்கிச் சென்று கொண்டுள்ளது. நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் இதைத் தெளிவாக உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

அணுகுண்டுகளுக்கு மனிதர்கள் தப்பித்தாலும் அதில் வெளி வரும் அணுக் கதிரியக்கங்களும் அதிலே கருகிய விஷத் தன்மைகளும் பூமியின் நடுமையம் அடைந்து பூராவுமே கொதிகலனாக ஆகி…
1.மேலே இருக்கக்கூடிய நிலப்பகுதிகளில் எல்லாம் வெப்பங்கள் அதிகமாகி
2.தீயில் வேக வைத்தது போன்று நம்மைப் பூமிக்குள் கொண்டு சென்று வேக வைத்துவிடும்
3.குண்டுகளுக்குத் தப்பினாலும் கூட… இதிலிருந்து யாரும் தப்ப முடியாது

ஏற்கனவே 30 40 வருடங்களுக்கு முன் சொல்லி உள்ளேன் இத்தகைய கதிரியக்கங்கள் நம் பூமிக்குள் என்ன செய்யும்…? என்று…!

இந்தப் பூமி மட்டுமல்ல பிரபஞ்சத்தில் மற்ற கோள்களிலும் அணுக் கதிரியக்கங்கள் வளர்ந்து விட்டது. அதைத் துருவத்தின் வழி கவரும் பொழுது நம் பூமி வேகமாக உருகும் தன்மை வருகின்றது. பூகம்பங்கள் ஏற்படுகின்றது நில நடுக்கங்கள் வருகின்றது.

இதிலிருந்து தப்புவதற்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

எந்த நிமிடம் எதுவாக இருந்தாலும் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் சென்றடைதல் வேண்டும்… பிறவி இல்லாத நிலையை நாம் அடைய வேண்டும்.

தீமைகள் புகாது தடுக்கும் சேனாதிபதி நமது ஆறாவது அறிவு கார்த்திகேயா… பிரம்மாவைச் சிறைப் பிடித்தான் முருகன்.

உதாரணமாக வேதனை என்ற உணர்வை எடுத்தால் நமது உயிர் அதை நமக்குள் பிரம்மமாக உருவாக்கி அடிக்கடி வேதனைப்படும்படி வைத்து விடுகின்றது.

ஆனால் நாம் சொன்னபடி இந்த உயிரை இயக்க வேண்டும்…!

நாம் எண்ணியதைத்தான் உயிர் இயக்குகின்றது… அப்போது அந்த அருள் உணர்வைப் பெற வேண்டும் என்று முன்னிலைப்படுத்தி… தீமையை நீக்கும் உணர்வாக பிரம்மமாக்கி நமக்குள் அதை உருவாக்க வேண்டும்.

நம்முடைய எண்ணம் தீமைகளை நீக்கும் உணர்வாக வளர்ச்சி பெறும்…
1.ஆகவே பிரம்மாவைச் சிறை பிடித்தான் முருகன்
2.அதாவது நான் சொன்னபடி இந்த உயிர் கேட்க வேண்டும்
3.அதன் வழி இந்த உடலை இயக்க வேண்டும்
4.நுகர்ந்த உணர்வுகள் வழி… உயிர் நம்மை இயக்கக் கூடாது.

தீமை நமக்குள் சிருஷ்டியாகக் கூடாது…! என்பதைத் தான் “பிரம்மாவைச் சிறைப் பிடித்தான் முருகன்… ஆறாவது அறிவு…” என்ற நிலை தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது

இதை மனதில் வைத்து அருள் வழி வாழ்ந்து இருளைப் போக்கி பேரருளைப் பெறத் தியானித்து அந்த அரும் பெரும் சக்திகளை உங்களுக்குள் பெருக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

சூட்சமத்தில் நடப்பதை நாம் எப்படி அறிந்து செயல்பட வேண்டும்…? என்று
1.அன்று அகஸ்தியன் உருவ வழிக்கு (தெய்வ) உணர்வுகளை ஊட்டி அருவ நிலைகளை நீ எப்படி நுகர்வது…?
2.அந்த அருவத்தை உனக்குள் சேர்க்கப்படும் பொழுது அந்த ஞானத்தின் வழி உன்னை எப்படிக் காக்க வேண்டும்…? என்று
3.ஆலயங்களிலே சிலைகளை வடிவமைத்தான்.

ஆனால்… சிலையை வைத்து இன்று பூஜை செய்பவரும் சரி ஆலயத்திற்குப் பக்தி கொண்டு செல்வோரும் சரி… துயரத்தைத் தான் வளர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றோமே தவிர “துயரத்தை நீக்கும்… ஒரு சொல் கூட வருவதில்லை…”

கேட்டால் நான் அப்படியெல்லாம் கும்பிடுவதில்லை என்று சொல்வார்கள் பெரும்பகுதியானவர்கள். நான் அப்படிக் கும்பிடுவதில்லை இப்படித்தான் கும்பிடுகிறேன் என்பார்கள் சொல்லுக்குப் பதில் வரும் அவ்வளவு தான்…!

ஆனால் உண்மையின் இயக்கங்கள் நமக்குள் அது வளரும் முறைகளை நாம் கையாள்வது எப்படி…? என்பதைச் சூட்சுமத்தில் நடப்பதைத் தான் உருவத்தை அமைத்துக் கொடுத்தனர் ஞானிகள்.
1.உருவத்தை அமைத்துக் கொடுத்த அந்த ஞானிகளை
2.சிறிதளவாவது நாம் மதிக்கின்றோமா என்றால் இல்லை

அன்று கல்வி அறிவு இல்லை என்றாலும் தெய்வ நிலைகளை எளிதாக எடுத்துக் கொண்டார்கள் அது எல்லாம் படிப்படியாக மாறி இன்று அனைத்துமே வேறு வழிகளில் திரும்பி விட்டது.

அன்றைய பக்தியின் நிலைகள் ஆலயத்திற்குச் சென்றால் அந்தத் தெய்வீக குணத்தைப் பெற வேண்டும் என்று “தெய்வத்திற்கு முன் நின்று… தவறு செய்யக் கூடாது…!” என்ற எண்ணம் இருந்தது.

இன்று தெய்வத்திற்கு முன் நின்று தவறைச் சொல்லிவிட்டு “பார் என்னை என்னைச் சோதிக்கின்றாய்…” என்ற நிலை தான் வருகின்றது. கல்வி அறிவு கொண்டு இன்று வளர்ந்து கொண்டவர்கள்
1.தவறையும் செய்துவிட்டு… தெய்வத்திடம் சென்று தன்னை நியாயப்படுத்தி
2.அந்த உணர்வுகளை வளர்த்துக் கொள்பவர் தான் பலர் உண்டு.

ஞானிகள் காட்டிய உணர்வுகளை இதுவரை நாம் பெறவில்லை…! கொலை செய்பவனும் தன்னை நியாயப்படுத்திக் கொள்கின்றான்
1.என்னை இப்படியே தொல்லைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றான்… நீ கேட்க மாட்டேன் என்கிறாய்.
2.அதனால் அவனைத் தொலைத்து விட்டு உனக்கு வந்து நான் காணிக்கை செலுத்துகிறேன் என்று போடுகின்றார்கள்… இப்படியும் உண்டு.

நான் காளியாக மாறுவேன்… பேயாக மாறுவேன்…! அதன் வழியில் நான் செயல்படுத்துவேன் ஏனென்றால் காளி கோவிலில் ஆட்டையும் கோழியையும் கொடுத்துவிட்டு… பார்…! எனக்கு அவன் இடைஞ்சல் செய்தான்…! அதற்காக வேண்டி ஆட்டைப் பலியிட்டு அவன் நாசமாகப் போக வேண்டும் என்று இப்படித்தான் கும்பிடுகின்றார்கள்.

“ஒன்றுமறியாத ஜீவன்களை அங்கே கொல்கின்றோம்…” என்பதை மறந்து விடுகின்றார்கள்

இதைப் போன்று எத்தனையோ துயரின் நிலைகளைத் தான் தெய்வம் என்ற நிலையில் வளர்க்க முடிகின்றதே தவிர அருள் ஞானிகளின் உணர்வை நாம் பெற முடியவில்லை.

சாதாரண பாமர மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் தான் ஆலயத்திலே சிலைகளை வைத்தார்கள் ஞானிகள். இது இந்த குணம் கொண்டது என்று ஸ்தல புராணங்களை வடித்து நீ முதலில் எதை எடுக்க வேண்டும்…? என்ற நிலையில் அதைக் காட்டுகின்றார்கள்.

அது மட்டுமல்லாமல்…
1.அங்கிருக்கும் சிலைக்கு எத்தனையோ அபிஷேகங்களைக் காட்டி
2.உயிரான ஈசனுக்கு நாம் ஊட்ட வேண்டிய நல் உணர்வுகளை… அருள் மணங்களை… அங்கே உணர்த்துகின்றார்கள்.

ஞானிகள் காட்டிய வழியில் உயிரான ஈசனுக்கு நல் மணங்களை ஊட்டினால் மகிழ்ந்து வாழும் சக்தி பெற முடியும்… தெய்வீகப் பண்புகளை வளர்க்க முடியும். மனிதன் என்ற முழுமை அடைய முடியும்.

திருமூலர் காட்டிய ஆலயத் திருப்பணி எது…?

 

ரோட்டில் போகும் பொழுது எதிர்பாராதது நடக்கிறது என்றால் அதைப் பார்க்கும் பொழுது இரக்க மனம் கொண்டு “ஐயோ… இப்படி ஆகிப்போச்சே…!” என்று நினைக்கின்றீர்கள்.

குடும்பத்தில் வந்து சொன்னவுடன் மனிதனை உருவாக்கிய அந்த 1008 நல்ல குணங்கள் கொண்டு அடுத்தவர்களிடம் கேட்கின்றீர்கள்.

அதைக் கேட்கும் பொழுது நல்ல குணத்துடன் சேர்த்து உங்களிடம் வடித்து அந்தக் நல்ல குணம் ரிப்பேர் ஆகிப் போய்விடுகின்றது. அடுத்து நல்ல குணத்தை எண்ணும் பொழுது வேதனை வந்து விடுகின்றது.

நீங்கள் தப்புப் பண்ணவில்லை.

இப்படிப் பிறருடைய எண்ணங்களைப் பார்க்கின்றோம். பத்திரிக்கையைப் பார்க்கின்றோம். இன்று உலகம் எப்படி இருக்கின்றது…? நாளை எப்படி இருக்கும்…? என்று அதிலே வர்ணனை பண்ணியிருப்பார்கள்.

பேப்பரைப் பார்த்தவுடன்… அங்கே கதவைத் தட்டி எடுத்துப் போய் விட்டான். வீட்டிலேயே சம்பாதித்து வைத்திருந்தார்கள்… மண்டையிலே அடித்தான் காசை எடுத்துக் கொண்டு போய் விட்டான் என்று சொன்னவுடனே உங்களிடம் நல்ல குணத்தை எல்லாம் பதட்டத்திற்குக் கொண்டு வந்து விடுகின்றீர்கள்.

இப்படி எடுத்துக் கொண்டீர்கள் என்றால் நல்ல குணங்கள் எல்லாம் ரிப்பேர் ஆகிப் போய் விடுகின்றது. எப்படி…?

நாம் ரேடியோவை வைத்துக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றோம். மின்னல் தாக்குகின்றது. அந்த உணர்வின் தன்மை எரியல் வழி எடுக்கப்படும் பொழுது இதிலே வந்து மற்ற எர்த் இதிலே பட்ட உடனே கரகரப்பாக ஆகின்றது.

எடுத்து ஒலியைக் கொடுப்பது என்ன செய்கின்றது…? மைக்கில் ஓட்டையைப் போட்டு விடுகின்றது. இங்கே கரகரப்பாக இருக்கின்றது எந்தப் பாட்டும் கேட்க முடியவில்லை.

ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலிருந்தும் எடுத்து வடிகட்டிக் கொடுக்கக்கூடிய நுண்ணிய அலைகளில்.. பரவி வரக்கூடிய இந்த அலைவரிசையை எடுப்பதில்
1.அது கொஞ்சம் அதிகமாகிப் போய்விட்டால் சூடாகிப் போகும்… பத்து (வெல்டிங்) விட்டுவிடும். அப்புறம் இதை எடுத்துக் கொடுக்காது.
2.இதைப்போல உங்களுடைய மூளைக்கும் இந்த உணர்வின் தன்மை எடுக்கும் போது
3.பட்ட உடனே… பொறிகளை இழுக்கும் நிலைகள் அது உடனே நின்று போகும்.
4.அப்புறம் என்ன செய்கின்றது…? ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.
5.அப்போது உங்கள் உடலுக்குள் நல்லதை இயக்கக்கூடிய குணங்களில் இப்படி ரிப்பேர் ஆகிப் போய் விடுகின்றது.

ரிப்பேர் ஆன பிற்பாடு நீங்களே சரி பண்ண வேண்டும் என்றால் முடியவில்லை.
1.ரிப்பேரான குரலில் தான் நீங்கள் பேச முடியும்.
2.ரிப்பேரான நிலைகளைத்தான் நீங்கள் சுவாசிக்க முடியும்.
3.ரிப்பேரான நிலைகளில் தான் நீங்கள் இருக்க முடியும்.

அதிலிருந்து உங்களை மீட்டிக் கொள்வதற்கு அன்றைய ஞானிகள் என்ன செய்தார்கள்…? கோவிலைக் கட்டி வைத்தார்கள்.

இப்படி வாழ்க்கையின் இடையிலே ரிப்பேர் ஆகி விட்டதென்றால் உன் உடலில் நல்ல குணங்கள் இப்படி மறைந்து இருக்கின்றது. ஆலயத்தில் சாமி மீது போட்டிருப்பதைப் பார்த்து… அந்தப் பூவைப்போல வாசனையை உன் உயிருக்குள் போடு…. இந்த மலரைப் போல மணத்தைப் போடு… மல்லிகை மணத்தைப் போடு. கனியைப் போன்று சுவையான நிலை பெற வேண்டும் என்று நீ எண்ணு.
1.இதை உணர்த்திய அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று நீ எண்ணு என்று
2.அங்கே உருவத்தைப் போட்டுக் காண்பித்திருக்கின்றார்கள்… கதையாகவும் எழுதி இருக்கின்றார்கள்.

அதே சமயத்தில்.. “விநாயகனைக் கும்பிடாமல் நீ கோவிலுக்குள் போனால் பலன் ஏதும் இல்லை” என்று சொல்லும் பொழுது நாம் மிருக நிலைகளில் இருந்து உயர்ந்த நிலைகளைத் தன்னைக் காத்துக் கொள்ளக்கூடிய உணர்வுகளை எடுத்து மனித உடலைப் பெற்றோம் என்று விநாயகருக்கு முன் போன உடனே பார்க்கின்றோம்.

எனக்குள் நல்ல வினைகளாக இருந்தாலும் சந்தர்ப்பத்தால் எனக்குள் சீக்காக வந்து வினை தடுமாறிக் கொண்டு இருக்கின்றது. நாம் தப்பு செய்யவில்லை. நல்வழியைத் தேடுவதற்கு என்ன வழி…? என்று ஞானி சொன்னான்.

விநாயகரைப் பார்த்த உடனே இந்த உண்மையான நிலைகளை எனக்குக் காட்டியது…! நான் மிருக நிலைகளில் இருந்து மனிதனாக வந்தேன் மிருக குணத்திலிருந்து விடுபட்டேன். மனிதன் என்ற பண்புடன் வந்தேன் இந்த மனிதப் பண்பு கொண்டு அறிந்துணர்ந்து செயல்படும் ஒளியின் தன்மை நான் பெற்றேன்.

ஆனால் முழுமையும் பெற்று ஒளியான சரீரம் பெற்றால்… அதிலிருந்து விடுபட முடியும் என்று நமக்கு உணர்த்திய… அதாவது
1.தனக்குள் தானே அறிந்து… தனக்குள் வெளிப்படுத்திய
2.அந்த மெய் ஞானியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று புருவ மத்தியில் எண்ணச் சொல்கிறார்கள்.
3.வாழ்க்கையில் வரும் இன்னல்கள் அனைத்தையும் மறந்து விட்டுத் தனக்குள் இருக்கும் ஈசனை வேண்டச் சொல்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையில்.. இங்கே இவர் என்ன செய்தார்…? அங்கே அவர் என்ன செய்தார்…? இவர் இப்படிச் செய்தார் அவர் அப்படிச் செய்தார் என்று கண்ணிலே பார்க்கின்றோம். அப்படிப் பார்க்கும் பொழுது நமக்குள் எத்தனை தொல்லைகள் வருகின்றது…?

நான் இப்பொழுது திருடப் போக வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது அடுத்து நல்லதாக வேண்டும் என்று எண்ணினாலும் கூட அந்த நினைவுக்குத் தகுந்த மாதிரி என் கண் என்ன செய்கின்றது…? அதற்குத் தகுந்த மாதிரி வழிகாட்டுகின்றது

அந்த வீட்டுக்காரர் இருந்தார் என்றால் வீட்டுக்காரர் இருக்கிறார்… நீ இப்படிப் போய்த் திருடப் போ என்று நினைப்பதற்கெல்லாம் வழி காட்டுகின்றது. யார்…? கண்ணன்.

ஆனால் அந்த வீட்டுக்காரனை என்ன செய்கின்றது…? அவன் திருட வருகின்றான்… அவனை இப்படிப் போய் பிடித்துக் கொள் என்று அவன் நினைப்புக்கு அந்த உணர்வுக்குத் தகுந்த மாதிரி அந்தக் கண் வேலை செய்கின்றது.

அதனால் தான்
1.இந்த உடலின் உணர்வுக்கும்… எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் நிலைகள் கொண்டு உனக்கு உடலாக
2.இந்த உடலினை உனக்குப் படைத்துக் கொடுத்தவன் உன் உயிர்.
3.அங்கே அவனை நினைக்கச் சொல்கின்றான் இந்த நினைவின் தன்மையை.

காரணம்…
1.நீ எண்ணும் அந்த உணர்வின் எண்ண அலையை உனக்குள் படைத்து
2.இங்கு படைப்பு எப்படி ஆனதோ…? அவனுடன் ஒன்றிய… உன்னுடன் ஒன்றி
3.உனக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த உயிரான அவனிடத்திலே
4.குரு அது – உனக்குள் படைத்தான்… வழி காட்டினான்… சிருஷ்டித்தான்
5.நீ எண்ணிய உணர்வு எதுவோ அந்த உணர்வுக்குத் தக்கவாறெல்லாம் அந்த உணர்வின் மணங்கள்
6.நீ நினைப்பதை எல்லாம் கண்ணின் வழி கொண்டு உனக்கு வழிகாட்டுகின்றான்.

அதைப் போல் மெய் உணர்வின் தன்மை மெய்யைக் காணும் நிலைகள் கொண்டு ஒளி கொண்டு இது தீயது… இது நல்லது என்று இணைக்கும் பொருளான எண்ணத்தின் தன்மை தனக்குள் குருவாக இங்கே உண்டு.

மனித உடலில் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவில் மறைந்துள்ள. விஷத்தை மலமாக மாற்றி… தீயதை நீக்கி நல்லதை உருவாக்கும் ஆற்றல் பெற்ற இந்த உடலில் உள்ள ஆறாவது அறிவின் தன்மை குருவாக.. குருபரனே என்கிற பொழுது… பரந்து கிடக்கும் பரத்தின் அலையின் தன்மையை… காரம் இனிப்பு புளிப்பு துவர்ப்பு இதை ஒன்று சேர்த்து ஒரு குழம்பாக நாம் எப்படிச் சுவையாக்குகின்றோமோ இதைப் போல
1.இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு நாம் எடுக்க வேண்டியது
2.ஒளியின் சரீரமாக மாற்றிய அந்த மெய் ஞானியின் அருளாற்றல்கள் தான்
3.அந்த உணர்வின் தன்மை நீ பெறு… அந்த உணர்வின் ஆற்றலை உனக்குள் எடு.

இன்று நீ மனிதனாக வந்தாலும் இந்த மனித உடல் விஷத்தை மலமாக மாற்றிய பின் இந்தப் பேரண்டத்தின் உண்மையை உணர்ந்து விஷத்தின் தன்மை வந்தாலும்
1.தனக்குள் உணர்வின் ஒளியாக… ஒளிச் சுடராக… ஒளியின் நிலையாக
2.உடலை விட்டுச் சென்ற பின் எந்த விஷ உடலும் தன்னைக் கவராத நிலையில்
3.நிலையான சரீரமாக இன்றும் சுழன்று கொண்டிருக்கும் அந்த மெய் மெய் ஞானிகள் காட்டிய வினையைச் சேர்த்துக் கொள்ள
4.இந்த விநாயகனைக் காட்டி… மனித உடலுக்குள் பேரண்டத்தைத் தனக்குள் உணர்த்தி
5.இந்த உண்மையை எனக்கு ஊட்டி… அந்த உணர்வினை எனக்குள் வளரச் செய்த மெய்ஞானியின் அருள் ஒளியை பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று
6.தனக்குள் சிருஷ்டித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடிய உயிருக்குள் அதை ஊட்டச் செய்து
7.அந்த உணர்வின் அலையைத் தனக்குள் அது இறுகச் செய்து அந்த அலையின் தன்மை கொண்டு இவ்வினையைச் சேர்த்து
8.தனக்குள் நல்வழி காட்டிய குணத்திற்குள் நல்லதைப் பெற வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது
9.எண்ணிய வேதனையான உணர்வின் தன்மை தனக்குள் அது வராது தடுத்து
10.அந்த ஆற்றல் மிக்க மெய் ஞானிகளின் சக்தியினைப் பெற்று இந்த வினையை… அந்த மெய் ஒளியைச் சுவாசிக்க வேண்டும்

கோவிலுக்குள் சென்ற உடனே இந்தத் தெய்வ குணத்தை நான் பெற வேண்டும் என் மூச்சும் பேச்சும் இந்த நிலையாக நிலை பெற வேண்டும்.

எனக்குள் வெளி வந்த இந்த உணர்வின் தன்மை அறிந்துணர்ந்து பக்குவப்படுத்தும் இந்த உணர்வின் தன்மையை மகிழ்ச்சி ஊட்டும் இந்த மலரைப் போல மணம் பெற வேண்டும்.

சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் அனைத்தும் இனிமை பெற வேண்டும் என்று உணர்த்திய ஆலயத்திற்குள் நாம் சுழன்று வரப்படும் பொழுது தூப ஸ்தூபிக்கு முன் நின்று சன்னதியைப் பார்க்கப்படும் பொழுது… இந்தத் தெய்வ குணத்தை நாங்கள் பெற வேண்டும்… இதை அருளிய அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும்… இது எங்கள் உடல் முழுவதும் பெற வேண்டும்… எங்கள் உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் படர வேண்டும்… எங்கள் மூச்சும் பேச்சும் சொல்லும் செயலும் அனைத்தும் இந்தத் தெய்வ நிலைகள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று
1.தனக்குள் இந்த நினைவின் தன்மையை விண்ணில் எட்டாத தூரம் கொண்டு செலுத்தி
2.அங்கிருக்கக்கூடிய ஓங்காரத்தைத் தன் உணர்வுகளுக்குள் ஏற்றி விண்ணை நோக்கி ஏகி
3.மெய் ஞானிகளின் அருள் ஒளியை இங்கே ஈர்த்து இந்த உணர்வின் தன்மையைத் தனக்குள் சேர்ப்பிக்கும் நிலையே ஆலயம்.

ஆக… நம்மை அறியாது நமக்குள் வந்த தீமையை மாய்க்கும் உணர்வினை… விஷத்தன்மையை முறியடிக்கும் ஆற்றல் மிக்க சக்தியைக் காட்டினான் ஆலயத் திருப்பணியிலே “அன்று திருமூலர்…”

இதை நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நான் (ஞானகுரு) ஒன்றும் அறியாதவனாக இருக்கப்படும் பொழுது குருநாதர் அருள் உணர்வுகளை எனக்குள் பதிவாக்கினார்.
1.அவர் கூறியதை எல்லாம் உற்று நோக்கினேன்… உணர்வுகளைப் பதிவாக்கினேன்.
2.அந்தப் பதிவினை மீண்டும் நினைவுக்குக் கொண்டு வரும் பொழுது
3.காற்றலைக்குள் இருக்கும் பல தீமைகளை அறியக்கூடிய பக்குவங்களை குரு ஏற்படுத்தினார்.

அந்தப் பக்குவங்களை எல்லாம் நீங்களும் பெறுதல் வேண்டும்…!

ஏனென்றால் நீங்கள் படித்து உணர்ந்து வருவதற்கு முன்
1.உபதேசக் கருத்துக்களை உற்று நோக்கிக் கூர்ந்து கவனித்தால்
2.உங்களுக்குள் அது நுண்ணிய நிலையில் வேலை செய்யும்.

ஒரு கம்ப்யூட்டரில் நாம் பதிவாக்கியதை எல்லாம்… அது சீராக இயக்கிக் காட்டுவது போன்று தான் உங்களுக்குள்ளும் யாம் பதிவாக்குகின்றோம். அதன் வலுக் கொண்டு… நாளை வரும் விஞ்ஞான அறிவால் விஷத்தன்மைகள் தாக்கினால் அதிலிருந்து மாற்றி அமைத்து அதற்குத்தக்க நீங்கள் வாழ முடியும்.

அதனை மாற்றி அமைக்கவில்லை என்றால் விஷத்தன்மைகளாக மாறி விஷப் பூச்சிகளாக ஆகிவிடுவோம். அது போன்று ஆகாதபடி துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் உங்களுடைய நினைவுகளை அழைத்துச் சென்று என்றும் பிறவியில்லா நிலை அடைவது தான் கடைசி நிலை… அதுதான் கல்கி.

இதிலே வீழ்ச்சி அடைந்தால் ஆரம்ப நிலையாகப் புழு பூச்சிகளாக ஆகிவிடுவோம்… அப்போது அது கலியாக மாறுகின்றது.

ஏனென்றால் குருநாதர் இது அனைத்தையும் எனக்குத் தெளிவாக்கினார்.

நினைவினைக் கூட்டி அதை அறிந்து கொள்…! என்று இந்த உணர்வினை எனக்குள் கொடுத்தார்.
1.அவர் பதிவு செய்த நிலை கொண்டு தான் எனது நினைவால் அனைத்தையும் அறிய முடிகின்றது.
2.அறிந்த பின் தீமை நீக்கும் உணர்வுகளை வலுப்பெறச் செய்ய முடிகின்றது.

அதைப்போல உங்களுக்குள்ளும் பதிவு செய்கிறோம். எந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் பூமிக்குள் கடும் விஷத்தன்மைகள் பரவினாலும் அந்த விஷத்திற்குள் நீங்கள் சிக்கிடாது
1.உங்கள் நினைவாற்றல் அந்தக் கடைசி நினைவு
2.துருவ நட்சத்திரத்தின் பால் வரட்டும்.

ஒவ்வொரு நொடியிலும் உங்கள் வாழ்க்கையில் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியைப் பெறுங்கள். தீமைகளை அகற்றுங்கள் அருள் உணர்வைப் பெருக்குங்கள்.

எந்த நிமிடம் உயிர் வெளியே சென்றாலும் இந்த உடலுக்குப் பின் இன்னொரு பிறவி இல்லை என்ற நிலையில் உயிருடன் ஒளியாக மாற்றிய துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் நாம் செல்ல வேண்டும்..

குருநாதர் எனக்குள் இதைப் பதித்ததினால் உங்களுக்குள்ளும் பதிவாக்குகின்றேன் உங்கள் நினைவுகள்…
1.கடைசி நிமிடத்திலேயாவது துருவ நட்சத்திரத்தை எண்ணினால் போதும்.
2.அதன் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் செல்லலாம்
3.அப்படி எண்ணக்கூடிய வலிமை நீங்கள் பெற வேண்டும்…!

அத்தகைய வலிமையான எண்ணம் (நினைவாற்றல்) வந்தால் அதன் துணை கொண்டு உயிர் உங்களை அங்கே அழைத்துச் செல்லும்… துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் அமையும்படி செய்யும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நஞ்சினை நீக்கிடும் சக்தி பெற்றுப் பரிணாம வளர்ச்சியில் வந்த இந்த மனித உடலில்… இப்போது அன்றாட வாழ்க்கையில் வரும் விஷத்தன்மைகளை நீக்கத் தவறினால்… மீண்டும் அந்த விஷத்தினையே சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து விஷம் கொண்ட உயிரணுக்களாக நம்மை அது மாற்றிவிடும் என்பதனை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஆகவே அந்த விஷத்தை அவ்வப்போது நீக்க வேண்டும் என்றால்
1.விஷத்தை அகற்றி இன்றும் ஒளியின் சுடராக இருக்கும் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளைப் பெற வேண்டும்
2.அதை நீங்கள் பெறுவதற்குத்தான் அடிக்கடி “துருவ நட்சத்திரத்தைப் பற்றி” உங்களுக்கு யாம் (ஞானகுரு) உபதேசிப்பது.

துருவ நட்சத்திரமாக ஆவதற்கு முன் அகஸ்தியன் தன் வாழ்க்கையில் தீமைகளை அகற்றிய உணர்வுகளும் இந்தப் பூமியில் படர்ந்துள்ளது

அகஸ்தியன் துருவனான பின் வளர்ச்சியில் திருமணமாகி… திருமணமான பின் கணவனும் மனைவியும் இருவரும் ஒன்றாகி… நஞ்சினை அகற்றிடும் அணுக்களைத் தனக்குள் உருவாக்கி… இரு உயிரும் ஒன்றாகித் துருவ நட்சத்திரமாக அமைந்துள்ளார்கள்.

நம் பூமிக்குள் வரும் அல்லது இந்த பிரபஞ்சத்திற்குள் படர்ந்து கொண்டிருக்கும் உணர்வலைகளை ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டு இன்றும் ஏகாந்தமாக நிலை கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.
1.எந்த விஷத் தன்மையும் அவர்களைத் தாக்குவதில்லை…
2.விஷத்தையே ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டுள்ளார்கள்…
3.அதை நாம் அனைவரும் பெற வேண்டும்.

வைரம்… அதில் விஷத்தன்மை அதிகரிக்கப்படும் பொழுது அந்த விஷத்தின் உணர்வுகள் கொண்டு தான் அதனின் (வைரத்தின்) வீரிய சக்தியை வெளிப்படுத்துகின்றது.

வைரத்தைப் போல் விஷத்தை அடக்கி உணர்வை ஒளியாக மாற்றிடும் அணுக்களை உருவாக்குவது தான் நாம் செய்யும் காலை துருவ தியானத்தின் முக்கிய நோக்கம்.

ஏனென்றால் இந்த மனிதனுக்குப் பின் அடுத்த நிலை… பிறவி இல்லா நிலை தான்…!

இந்த மனித வாழ்க்கையில் எப்படி வேண்டுமென்றாலும் வாழலாம்…! ஆனாலும் நாம் நுகர்ந்தறிந்த விஷத்தின் தன்மை நம் உடல் அணுக்களில் சேர்க்கச் சேர்க்க… இந்த உடலுக்குப் பின் மீண்டும் பிறவிக்குத் தான் வர வேண்டி இருக்கும்.

நாம் எடுத்துக் கொண்ட குணங்களின் தன்மை எதுவோ அதுவாக உயிர் மாற்றிவிடும். இதிலிருந்து நாம் மீள வேண்டும்.

இப்பொழுது அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை உங்களைப் பெறச் செய்யும் பொழுது
1.வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளை மாற்றிக் கொண்டே இருப்பதும்
2.உங்களுக்குள் இருக்கும் நல்ல அணுக்களுக்கு வீரிய உணர்வை ஊட்டுவதும்
3.பகைமை உணர்வுகள் வராது தடுப்பதும்
4.தீமை தனக்குள் வராதபடி தடுக்கும் சக்தியையும் நீங்கள் பெறுவீர்கள்
5.அதன் உணர்வு கொண்டு சிந்தித்துச் செயல்படும் திறனும் நீங்கள் பெறுவீர்கள்.

ஆகவே துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை அடிக்கடி உங்கள் இரத்த நாளங்களில் பெருக்கிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

எத்தகைய துயரமோ கஷ்டமோ மற்ற நிலைகளைக் கேட்டு உணர்ந்து வாழ்க்கையை வழிப்படுத்தி நடத்த அவைகளை நாம் உபயோகப்படுத்தினாலும்… அப்படி நுகர்ந்த உணர்வுகள் அனைத்தும் விஷம் கொண்டதாக மாறிவிடுகிறது.

அத்தகைய விஷத்தினை மாற்றி அமைக்கும் சக்தி நமக்கு வேண்டும். அதற்கு நாம் நுகரும் உணர்வுகள் விஷத்தை முறித்திடும் சக்தியாக வர வேண்டும்.

நமது உடல் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவுக்குள் மறைந்து வரும் நஞ்சினைப் பிரிக்கின்றது. ஆனால் நஞ்சின் தன்மை நம் உடலில் உள்ள அணுக்களில் சேர்ந்து விட்டால்… நஞ்சையே நுகரும் நிலையாகி அதனால் சிந்திக்கும் தன்மை இழக்கப்படுகின்றது.

ஆகவே அதைத் தடுக்க
1.நஞ்சினை வென்று ஒளியாக நிலை கொண்டிருக்கும் துருவ நட்சத்திரத்தின் நிலையும்
2.அதன் தொடர் கொண்ட நஞ்சினை வென்ற உணர்வுகளையும் நாம் நுகர்ந்து
3.நம் இரத்த நாளங்களில்… நம் உடலில்… சேமித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

அதே சமயத்தில் இன்றைய காற்று மண்டலமே நஞ்சின் தன்மையாக இருக்கப்படும் போது நம் உடுத்தியிருக்கும் ஆடைகளிலும் நஞ்சினை ஈர்க்கும் சக்தி வருகின்றது.
1.ஏனென்றால் ஆடைகளில் விஷம் கலந்த கலர்களைத்தான் இணைத்துள்ளார்கள்.
2.அது நம் உடல் வெப்பத்தினால் அதில் இருக்கும் விஷம் எத்தன்மையோ அதன் உணர்வைக் காற்றிலிருந்து கவர்ந்து
3.நமது ஆன்மாவிற்குள் கொண்டு வருகிறது… அந்த விஷத்தன்மையையே நாம் நுகர்கின்றோம்.
4.நம் உடலில் உள்ள அணுக்களுக்கும் சிறுகச் சிறுக விஷத்தின் தன்மையே சேர்கின்றது.

விஷத்தை வென்றிடும் சக்தியைச் சேர்ப்பதகு மாறாக விஷத்தின் உணர்வுகள் அதிகரிக்கப்படும் பொழுது… விஷத்தையே உணவாக உட்கொள்ளும்… விஷத்தின் துணை கொண்டு வாழ்ந்திடும் நிலையே… இன்றைய காலங்களில் வளர்ந்து கொண்டுள்ளது.

விஷத்தை அடக்கி வைரம் எப்படி ஒளியாக இருக்கின்றதோ அதைப் போன்று நாம் ஆக வேண்டும் என்றால் காலை துருவ தியானத்தில் கணவன் மனைவி இருவருமே… அந்த சக்தி கணவனுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்று மனைவியும் மனைவிக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்று கணவனும் எண்ணுதல் வேண்டும்.

சர்வ நஞ்சுகளிலிருந்தும் நாங்கள் விடுபட வேண்டும் என்று இருவருமே சேர்ந்து
1.குடும்பத்தில் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி படர வேண்டும்
2.எங்கள் குழந்தைகளுக்கு அந்த சக்தி கிடைக்க வேண்டும்
3.பொருளறிந்து செயல்படும் திறன் பெற வேண்டும் கருத்தறிந்து செயல்படும் திறன் பெற வேண்டும்
4.அமைதி கொண்டு வாழும் சக்தி பெற வேண்டும் என்று இந்த உணர்வை அதிகமாகச் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்

இதை வளர்த்துக் கொண்டே வந்தால் நமக்குள் விஷத்தின் தன்மை சேராது தடுத்துக் கொள்ள முடியும்.

ஆகவே ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நம் இரத்த நாளங்களிலே அதிகமாகச் சேர்த்துக் கொண்டே வரவேண்டும்.

வெளியில் எங்கே சென்றாலும் இது போன்று துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைச் சேர்த்து எந்த விதமான அசம்பாவிதங்களும் நடக்காதபடி நம்மை நாம் காத்துக் கொள்ள முடியும்.

உயிருக்குள் இயங்கும் ஒலியின் சூட்சமம்

 

திருமூலர் உணர்த்திய நடராஜா என்றால் எது…? நமக்குத் தெரியவே தெரியாது. அதற்கு உருவம் கிடையாது. ஆனால் நடராஜாவை வைத்திருக்கின்றார்கள். ஆனால் அந்த நடராஜாவினுடைய தன்மை என்ன…?

நம்முடைய பூமி நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றது. இதற்குப் பெயர் நடராஜா.
1.நடராஜா என்கிற பொழுது…
2.இதற்குள் தோன்றிய நிலைகள் கொண்டு “நடனங்கள் பல…”

இந்தப் பூமி நடராஜா நிற்காமல் ஓடுகின்றது. அதற்குள் எடுத்துக் கொண்ட ஒவ்வொரு உணர்வின் தன்மையும் எடுத்துக் கொண்ட பின்.. அந்த பூமியின் சுழற்சியின் தன்மை கொண்டு அது நிற்காமல் ஓடுகின்றது.

அதே சமயத்தில்
1.அது மோதும் நிலைகள் கொண்டு ஒவ்வொரு உணர்வின் அணுக்களின் செயல் எப்படி…?
2.இது ஒலி ஒளி என்ற நிலைக்கு… பூமியின் தன்மை மாறிய பின் அது மனித உடலாக வருவதற்குள்
3.பல ஆயிரம் உடல்கள் எடுத்து ஒவ்வொரு நாதத்தையும் வித்தியாசமாக உண்டாக்கி
4.அதாவது புலிக்குக் கோபம்; மானுக்குச் சாந்தம்; மாடு எருமைக்கு அசுர குணங்கள் என்று இதைப் போல
5.ஒவ்வொரு குணத்தையும் தனக்குள் வளர்த்துக் கொண்ட நிலையை அது 1008 குணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு
6.1008 நடனங்களைக் காட்டுகின்றான் திருமூலர்.

எது…? சிவ நடனத்தைப் பற்றி நடராஜா என்கிற பொழுது… பூமி என்ன செய்கிறது…? ஓங்கார நடனம். அதாவது அது சுற்றும் பொழுது… சுற்றும் வேகத்திலேயே ஓங்காரக் காளி.

தீய சக்திகள் அனைத்தையும் அது என்ன செய்கின்றது…? அழிப்பதாக… தனக்குள் அசுரனைக் காலில் போட்டு மிதிப்பதாக அது தான் அந்த ஓங்காரக் காளி என்பது.

பூமி சுழலும் பொழுது ஏற்படக்கூடிய விஷத்தின் சக்தி தனக்குள் வருவதை அது நசுக்கித் தீயதை அது மிதிக்கும் நிலைகள் கொண்டு அசுரனைக் காலில் மிதிப்பதாகக் காட்டப்பட்டிருக்கின்றது அங்கே.

அதைப் போல மனிதர்கள் நாம் கோபப்படும் பொழுது சுவாசித்த உடனே உயிருக்குள் பட்டு எரிச்சலாகின்றது. ஆனால் அதே சமயம் அந்த உணர்வின் சக்தி நம் உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்கள் அனைத்தும் அது தனக்குள் எரிச்சலான உடனே இந்த உடலான சிவம் என்ன செய்கின்றது…?
1.ஓங்கார நடனம் இரு உன்னை நான் அழித்து விடுகின்றேன் என்று ருத்ர தாண்டவம் ஆடுகின்றது.
2.எது…? சிவன் ருத்ர தாண்டவம் ஆடுகின்றான் என்றால் இந்த உணர்வின் சக்தியான நிலைகள் – இந்த ஒலி ஒளி.

தாவர இனங்களின் மணம்… அதனுடைய குணம்… ஆனால் அதனுடைய உணர்வு, இயக்கம். மிளகாயை வாயில் போட்டால் என்ன செய்யும்…? காரம் ஆ…ஆ.. என்று அலறுகின்றோம். கசப்பை வாயிலே போட்டால் நமக்கு உமட்டல் என்ற நிலை வருகின்றது.

இதைப் போலத் தான் இந்த உணர்வின் சக்தி பூமி நடராஜா நிற்காமல் அது சுழல்வதினால் அதனின் உணர்வைக் கொண்ட ஜீவன் கொண்ட நாம்… அது எப்படி இருக்கின்றோம் என்பதே இந்த ஸ்தல புராணத்தின் தத்துவம்.

ஆனால் இந்த ஸ்தல புராணத்தின் தத்துவத்தை… இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள முடியவில்லை. இங்கே தான் இருக்கின்றோம்.

அன்று ஓர் மந்திரத்தைக் கற்றுக் கொண்டான். கற்றுக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை கொண்டு ஓர் ஏழ்மையின் உடலுக்குள் வரும் பொழுது இங்கே பார்க்கும் மன மகிழ்ச்சியின் தன்மை கொண்டு மெய்யுணர்வினுடைய நிலைகள்.பெறும் சந்தர்ப்பமாகிறது.

அரசனாக இருக்கும் போது தன் சுகபோகங்களுக்கு எத்தனை பாவங்கள் செய்தாலும்… பாவ நிலைகள் கொண்ட ஒருவனைத் தீண்டி அந்த உடலுக்குள் உட்புகுந்தாலும்… இந்த ஏழ்மையின் உணர்வுக்குள்… “மகிழ்ச்சியான ஆடம்பரமான உணர்வுகள் கற்றுக் கொண்ட நாம் இப்படி இருக்கின்றோமே…” என்ற நிலைகள் கொண்டுதான் அவன் மீண்டும் தான் இந்த உடலில் இருந்தே மெய் ஒளியைக் காண வேண்டும் என்று அதனின்று அந்த உடலில் இருந்து உயிரை விஷத்தின் தன்மை கொண்டு தீண்டி வெளியேற்றினாலும் தன் அருகிலே அணைப்பின் தன்மை கொண்டு தன் உணர்வின் தன்மையைத் தான் செயலாக்கி வந்தது தான்… இந்த நடராஜனுடைய சிவபுராணம் திருச்சிற்றம்பலம்.

நம் உடலுக்குள் நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை கொண்டு நாம் எந்தெந்த குணங்கள் கொண்டு உடலுக்குள் இருக்கின்றோமோ திருச்சிற்றம்பலம்.

1.இந்த உடல் திருச்சிற்றம்பலம் என்று… சிறு உடலுக்குள் இருந்து இயக்கும் தன்மையை அன்று உணர்த்தினான்.
2.இந்தச் சிற்றம்பலத்தின் தன்மையை அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

அதைப் போல அன்று உண்மையினுடைய நிலைகள் நடராஜா என்கிற பொழுது நாம் எதைச் சுவாசிக்கின்றோமோ அந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு நம்மை இயக்குகின்றது.

இது தான் விநாயகர் தத்துவத்தில் மூஷிகவாகனா. நீ எந்தக் குணத்தைச் சுவாசிக்கின்றாயோ அந்த உணர்வின் தன்மை இந்த உடலை அந்த நிலைகளுக்கு ஆளாக்குகின்றது.

கீதையினுடைய தத்துவமே நீ எதை நினைக்கின்றாயோ அதுவாகின்றாய்.

நாம் மாம்பழம் வாங்க வேண்டும் என்று ருசிக்கும் தன்மை கொண்டு அங்கே நடந்து செல்கின்றேன். ஒருவனை அடிக்க வேண்டுமென்று உணர்வைத் தூண்டும்போது அவனை அழித்துவிட வேண்டும் என்று எண்ணுகின்றேன்.

அந்த அழித்து விட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் தன்மையை எனக்குள் இந்த உணர்வின் தன்மையை (அழிக்கும் உணர்வை) எனக்குள் எடுத்துத்தான் அங்கே அவனை அழித்து விடுகின்றேன் முன் பகுதியில். பின் பகுதி இந்த உணர்வே என்னை அழித்து விடுகின்றது.

இப்பொருளைக் காட்டுவதற்குத் தான்… கண்ணன் கீதா உபதேசம் சொன்னான் என்றால் நாம் ரோட்டிலே போகும் போது இது பள்ளம் இது மேடு இது தீயது இது கெட்டது என்று கண் நமக்கு வழிகாட்டுகின்றது.

கீதையிலே கண்ணன் அர்ஜுனனுக்கு வழிகாட்டிச் செல்கின்றான் என்று சொன்னது. நமது கண் இன்று நமக்கு உபதேசம் எப்படிச் சொல்கின்றான். மாடு வருகின்றது… மனிதன் வருகின்றான் அவன் தகாதது செய்கின்றான்.

கார் ஒட்டிக் கொண்டு போகும் போது எத்தனை வேலை நடக்கின்றது…? இங்கே வந்துவிட்டால் அவன் மோதி விடுவான் என்று இந்தக் கண்தான் அங்கே உபதேசிக்கின்றது.

உன்னை வண்டியை இப்படி ஓட்டு… “உன்னை இப்படி ஓட்டு…” என்கின்ற இந்த உணர்வினுடைய நிலைகள் அங்கங்களை இயக்குவது எது…?
1.நம் கண் பார்க்கின்றது,.. அந்த உணர்வு இழுக்கின்றது… சுவாசிக்கச் செய்கின்றது.
2.இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு அங்கங்கள் இயங்குகின்றது.
3.நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் இயங்கினாலும் இந்த உணர்வுகள் வடிகட்டப்படுகின்றது.

இதைப் போல நாம் கொடுக்கும் உபதேசத்தின் தன்மையை… தன்னைக் காக்கும் உணர்வை நாம் எடுக்கும் பொழுது தன்னைக் காத்துக் கொள்ளும் உணர்வு வருகின்றது.

ஆனால் அதே சமயம் ஒருவனைத் தாக்கும் உணர்வை எடுக்கும் பொழுது அந்தத் தாக்கும் உணர்வின் நிலையே… அவனைத் தாக்கும் நிலைகளுக்கு என்னை அழைத்துச் செல்கின்றது.

அவனை அழிக்கும் வேதனையைச் சிந்திக்க முடியாத நிலையை எடுக்கும் பொழுது அந்த வேதனை உணர்வுடைய எனக்கு அந்த வேதனையான உணர்வே எனக்குள்ளும் நல்ல குணங்களை அழிக்கின்றது.

அதனால்தான் கீதையிலே நீ எதை நினைக்கின்றாயோ அதுவாகின்றாய். விநாயகர் தத்துவத்தில் நீ எதை சுவாசிக்கின்றாயோ அதுவாகின்றாய். இது தான் ருத்ரதாண்டவம்.

1/தான் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை இங்கு எப்படி அங்கங்கள் துடிக்கின்றதோ இதைப் போல
2.எடுத்துக் கொண்ட சுவாசத்தின் தன்மை இந்த எண்ண அங்கங்கள் எப்படிப் பாசமாக அணைக்கின்றதோ
3.எடுத்துக் கொண்ட நிலைகள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு குணங்களுக்கு இந்த உணர்வின் தத்துவங்கள் எப்படி,,,? என்று… நடனத்தைப் பற்றி அபிநயம்.
4.எடுத்துக் கொண்ட இனிமையின் நிலைகளுக்கொப்பத் தன் அங்கங்களினுடைய அசைவுகள்
5.இந்த நரம்பியல்கள் எப்படி நாதத்தின் நிலைகள் கொண்டு அது இயங்குகின்றது…? என்பது தான் – அது உணர்வின் ஒளி ஒலி என்ற நிலை

ஒரு தாவர இனத்திற்குள் எடுத்துக் கொண்ட மணமும் அந்த உணர்வின் தன்மை மோதும் பொழுது இலையின் ரூபங்களும்… இந்த நாதத்தைப் பற்றி அன்று எழுதிய… அதே நாதத்தின் இயக்கத்தின் தன்மையை திருமூலர் காட்டி இருக்கின்றார் என்றால் இந்த ஒலி ஒளி என்ற நிலைகள் உட்பொருள் எவ்வளவோ அடங்கி இருக்கின்றது.

1.ஒலி பற்றி இன்று நாம் பல வியாக்கியானங்கள் செய்யலாம்.
2.ஆனால் நம் உயிருக்குள் ஒலி எப்படி இயங்குகின்றது…? என்ற அந்த மெய் ஒளியைக் காட்டியது இந்த ஸ்தலம் தான்.

விண்ணிலே தோன்றிய அந்த உணர்வுக்குள் விஷத்தன்மை படும் பொழுது அங்கு ஓங்காரமாகி பல நிலைகளாகிப் பல உணர்வின் தன்மை கொண்டு இயங்குகிறது.

அவ்வாறு இயங்கினாலும்…
1.ஒவ்வொரு தாவர இனத்துக்குள் இந்த உணர்வின் தன்மை பட்ட உடனே அந்த இலையின் ரூபங்கள் விரிவடைவதும்
2.அந்த உணர்வின் மணங்களை வெளிப்படுத்துவதும்…
3.அதை உயிரினங்கள் சுவாசிக்கும் உணர்வு கொண்டு உயிரணுக்களின் இயக்கமும்…
4.அது எடுத்துக் கொண்ட வலிமை கொண்டு உடலின் அமைப்பும்…
5.இந்த உணர்வின் ஒலி ஒளி என்ற நிலைகள் கொண்டு உருவமும் உருமாற்றமும்
6.அந்த உணர்வுக்குள் ஒளியின் மகிழ்ச்சியும் அந்த ஒளியின் தன்மை கொண்டு ஒளியாக நீ எவ்வாறு ஆவது…? என்று
7.திருமூலர் பாடிய இந்த ஸ்தலத்தினுடைய உண்மைப் பொருளை நாம் இன்றும் காண முடியாத நிலைகள் இருக்கின்றோம்.

ஏனென்றால் நாம் இதையெல்லாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்…
1.இந்த மூலஸ்தானத்தில் நாம் எதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்…? என்பதைப் பற்றித்தான் இப்பொழுது யாம் சொல்வது
2.இதையெல்லாம் ஏன் பேசுகின்றேன் என்றால் நம்மை அறியாது ஆட்டிப்படைக்கும் சக்திகளிடமிருந்து நம்மை மீட்டிக் கொள்வதற்குத்தான்.

பதஞ்சலி திருமூலரான சந்தர்ப்பம்

 

கோயிலில் இந்தத் தெய்வம் நல்லதைச் செய்யும் என்பதே ஞானிகள் காட்டிய வழி. நடராஜா என்று நடராஜரினுடைய தத்துவத்தைக் கொடுத்தது யார்…? திருமூலர்.

அந்தத் திருமூலர் என்ன செய்தார்…?

அதற்கு முன்னாடி ஒரு அரசனாகப் பதஞ்சலியாக இருந்தார். அரசனாக இருந்து அவர் கற்றுக் கொண்ட நிலைகள் கொண்டு மந்திரங்களை ஜெபித்தார்.

அரசர்கள் படையெடுத்து வரப்படும் பொழுது உடனே கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் நிலையாகப் பாம்பு உடலில் புகுகின்றார். அந்தப் பாம்பு உடலில் இருந்து தப்பித்து வந்து விடுகின்றார்.

ஆனால் இவர்களிடம் இருந்த சேனாதிபதி என்ன செய்கின்றார்…? இந்த உடலை ஒரு மறைவிடத்தில் கொண்டு வைத்து விடுகின்றார்கள். காரணம்… படையெடுத்து வந்த பிற்பாடு அந்த உடலுக்குள் வந்து மீண்டும் தான் தப்பிப்பதற்கு.

ஒரு குகைக்குள் ஒளித்து வைத்து விடுகின்றார்கள். தான் உடலின் தன்மை எடுத்துப் பாம்பு ரூபம் எடுத்து வெளியில் வந்தாயிற்று.

ஆனால் அவர் தப்பித்து வருவதற்கு இந்த உடலுக்குப் பாதுகாப்பான கவசம் கட்டி அது வைக்கப்படும் பொழுது அந்த உடல் கெட்டுப் போகாமல் இருப்பதற்குச் சில வேலைகளைச் செய்கின்றார்கள்.

1.படையெடுத்து வரும் பொழுது அதற்கு உண்மையான ஒருவர் காவலுக்கு இருக்க வேண்டும்.
2.ஆனால் எதிரி படையெடுத்து வரப்படும் போது இந்த உடலினை (அரசனை) அழித்துவிட்டு
3.எதிரி அரசனுக்கு அங்கிருக்கக்கூடிய சேனாதிபதி இதை வழிகாட்டி விடுகின்றான்.

இந்தப் பாம்பு உடலுக்குள் பதஞ்சலி வந்த பிற்பாடு தப்பித் தவறி வந்து மாடு மேய்ப்பவனை விஷத்தால் தீண்டி அந்த உடலுக்குள் புகுகின்றான்.

1.இங்கே அந்த மாடு மேய்ப்பவன் உடலுக்குள் வந்து அவன் வீட்டிற்குள் சென்ற உடனே
2.வரவேற்பும் பல நிலைகள் வந்த உடனே இங்கே அதிசயத்தைக் காண்கின்றான்.

ஆனால் முதலில் அரசனாக இருந்த ஆத்மா இந்த எளிய உடலுக்குள் வந்து
1.இந்தக் குடும்பத்திற்குள் வந்த உடனே அது எப்படி…? என்ற நிலையைப் பார்த்த உடனே அந்த வீட்டில் இருக்கக்கூடிய மகிழ்ச்சியும்
2.ஏழ்மையாக இருந்தாலும் எப்படி இருக்கின்றார்கள்…? அந்த வரவேற்பு கொடுக்கிறார்கள் என்று எண்ணுகிறான்.

காரணம் தான் அரச போகங்களில் இருந்தாலும் தன் மனைவியும் ஒரு அரசனின் மகள். அதனால் அங்கேயும் பயப்பட வேண்டும். சேனாதிபதிக்கு அதிகாரம் கொடுத்தாலோ அவனிடம் சிறு மாற்றம் ஆனாலோ எதிர்நிலையை உண்டாக்குகின்றான். அதே சமயத்தில் மக்களின் நிலைகளிலும் ஒரு மாற்றமானாலும் இது எப்படி ஆகின்றது…?

1.அழித்தல் ஏவல் காத்தல் என்ற நிலைகளில் மந்திரங்களை நாம் கற்றுக் கொண்டாலும் இந்த உணர்வின் நிலைகள் கொண்டு
2.”அரசனாக இருந்தாலும்…” ஒவ்வொரு நிமிடமும் தான் பயந்தே வாழ வேண்டி இருக்கின்றது என்று இந்த நிலையை எண்ணிச் சிந்திக்கின்றான்.

இந்த ஏழ்மையின் நிலையில் இருந்த திருமூலரின் உடலில் புகுந்த்து பதஞ்சலி என்ற அந்த அரசனுடைய உயிராத்மா தான்.

அரசனாக இருக்கும் போது எடுத்துக் கொண்ட மந்திரம் ஏவல் பில்லி சூனியம் அதன் மூலம் எல்லாவற்றையும் தனக்குள் அறிதல் காத்தல் அழித்தல் என்ற நிலையினை வளர்த்துக் கொண்ட அந்த ஆத்மா இந்த உடலுக்குள் வந்த பிற்பாடு இந்த உண்மையை அறிகின்றது.

உண்மையை அறிந்த பிற்பாடு தான் “நடராஜா…” என்ற இந்தப் பெயரை வைத்தான்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

ஒவ்வொரு நாளும் எந்தெந்த குணங்களை நாம் நுகர்கின்றோமோ உயிருடன் ஒன்றிய சக்தியாக அது மாற்றுகின்றது
1.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் அனைத்தும் அதற்குண்டான சக்தியாக மாற்றுகின்றது.
2.அப்படி இணைந்த நிலைகளில் அது அது… தன் தன் இனத்தைப் பெருக்கத்தான் முயற்சிக்கும்.

இராமனுடைய தாயோ சாந்தமானது. அவளுக்குப் பிறந்தது சாந்தமான குணம் கொண்ட இராமன். அவன் தான் இந்த சாம்ராஜ்யத்தை ஆளக்கூடியவன்… இந்த உடலை… அனைவரையும் அரவணைத்துத் தனக்குள் வாழும் நிலை பெற்றவன் என்ற உணர்வைத் தாய் எண்ணுகின்றது.

இராமனின் தாய் அப்படி எண்ணினாலும்
1.ஆசையால் நுகர்ந்த உணர்வு… அதே ஆசையின் நிலை கொண்டு…
2.அதாவது பரதனுடைய தாயோ தன் மகனுக்குத் தான் பட்டம் சூட்ட வேண்டும் என்று விரும்புகிறது.

நல்லவனுக்கு… தலைமகனுக்கு… இந்த பட்டத்தைச் சூட்டினால் இந்த சாம்ராஜ்யத்திற்கு நன்றாக இருக்கும் என்ற ஆசை கொண்டு வளர்த்தாலும்
1.சகோதர ஒற்றுமை கொண்ட இவன் அண்ணனே சிறந்தவன் என்று பரதன் சொல்கின்றான்.
2.இதை மக்களுக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றார்கள்.
3.(அண்ணன் என்று செயலாற்றினாலும்… அவன் வரும் வரையிலும் அவன் காத்திருந்தான் என்று உணர்த்துகின்றார்கள்).

ஆகவே இராமனுடன் சேர்ந்தால் அவருடன் இணைந்து அவன் போக்குக்குச் சென்று விடுவான் என்று பரதனுடைய தாய் எண்ணுகின்றது. அப்போதுதான் இராமனைக் காட்டுக்கு அனுப்புகின்றது.

காட்டிற்குள் 12 வருடம் வனவாசம் சென்றால் “அந்த ஒரு மண்டலத்திற்குள்” பரதன் சிறப்பான நிலைகள் அடைந்து விடுவான். இவனின் ஆட்சி வந்தால் இராமன் வெறுத்து விடுவான் என்று சூழ்ச்சி செய்கின்றது.

இதற்கென்று சூதின் நிலைகளை உபதேசிக்கக் கூடியவர்களின் (கூனி) உணர்வுகளை அந்தத் தாய் செவிகளில் கேட்கின்றது.
1.ஒவ்வொரு உணர்ச்சியும் ஆசை என்ற நிலையில் வரும் போது அந்த உணர்வின் தன்மை எப்படி மாற்றுகின்றது…? என்பதை…
2.ஒருவர் வாழ்வதைப் பார்த்தபின் “அந்த வாழ்க்கை வாழ வேண்டும்…” என்று தன் மகனையே காக்கின்றது.

நமக்குள் எடுத்துக் கொண்ட குணம் எந்தச் சக்தியோ அந்தந்த இனத்தைப் பெருக்கத்தான் நம்முடைய குணங்கள் அது வரும் என்பதனைத் தெளிவாக்குகின்றனர்.

உயிர்… தான் நுகர்ந்ததை எல்லாம் தன் சக்தியாக ஆக்கினாலும் அது மீண்டும் தன் இனத்தையே பெருக்கும் என்ற நிலையை அங்கே தெளிவாகக் கூறுகின்றார் வான்மீகி.

நுகர்ந்த உணர்வின் சத்து உடலுக்குள் இயக்கும் சக்தியாக இருப்பினும் நுகர்ந்த உணர்வுகள் உடலாகிறது… அதன் வழி கொண்டு உருப்புகளாகின்றது அந்த உறுப்புகளின் வளர்ச்சியைக் கொண்டுதான் இராவணன்…! அதாவது
1.அவன் சகலகலா வல்லமை பெற்றவன் எல்லா இசைகளிலும் அவன் வல்லவன் சர்வ வல்லமை கொண்டவன் என்று
2.புழுவிலிருந்து மனிதன் வரையிலும் அதனுடைய உணர்வுக்கொப்ப இசைகள் வளர்ந்தது.
3.அதன் இசைகளுக்கொப்ப மனித உருவைக் கொடுத்தது
4.இசைகளிலே வல்லவன்… இவன் சிவனை வணங்குகின்றான்… “உடல் மீது பற்று கொள்கின்றான்” என்று காட்டுகின்றார்கள்.

அதே சமயத்தில்… தசரதன் என்றால் பத்தாவது நிலையை அடையக்கூடிய உயிர்… தான் பல உணர்வுகளை எடுத்தாலும் “சந்தர்ப்பத்தால் நுகர்ந்தது…” தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்ட சக்தி (கைகேயி) தன் மகனுக்கே பட்டம் சூட்ட வேண்டும் என்று
1.நல்லவன் ஆட்சி புரிய வேண்டுமென்று ஆசை வளரப்படும் பொழுது
2.அப்பொழுது எந்த நிலை…? என்று காட்டுகின்றார்கள்.

சிவன் என்ற உடல் வரப்படும் பொழுது இராவணன் தன்னுடன் இணைந்து செயல்படும் சகோதரி சூர்ப்பணகை “மற்றொன்றின்” அழகைக் கண்டு இராமனை அவள் விரும்புகின்றார்.

இராமனைத் தனக்குள் கவர வேண்டும் என்று விரும்பினாலும்… அவன் மனைவி அழகாக இருக்கின்றாள்… அவளை ஒதுக்கினால் தானே இங்கே வருவான். ஆகவே அவனுடைய மனைவியை மற்றவருடன்கு சேர்த்து விட்டால் அதற்குண்டான நிலையில் தனக்குக் கிடைக்கும் என்று அவளுடைய அழகைப் பற்றி இராவணனிடம் வர்ணிக்கின்றாள்.

அவள் அழகாக இருந்ததால் “என்னை இராமன் அவமதித்தான்…” என்று குறை கூறி இந்த உணர்வை இராவணனிடம் ஊட்டுகின்றாள். இதை உற்றுப் பார்க்கும் போது இராவணன் சீதாவை அடைய ஆசைப்படுகின்றான்.

இந்த உணர்வு அவனுக்குள் வரும் பொழுது
1.அவன் சகல வல்லமை பெற்றிருந்தாலும் பத்தாவது நிலையை அடையும் இந்த உணர்வுகள்
2.அதனால் பகைமை உணர்வுகள் உடலுக்குள் எப்படித் தோற்றுவிக்கின்றது…? என்பதை அப்படிக் காட்டுகின்றார்கள்.

அதே சமயத்தில் அவனுக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்கள் எல்லாம் தூங்குகின்றது… கும்பகர்ணன்…! என்றுமே அந்த நல்ல குணங்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும். ஆனால் அவன் மிக மிக நல்லவன்…! (தீமையின் நிலை அதிகரிக்கும் போது நல்ல குணங்கள் செயலிழந்திருப்பதை அப்படிக் காட்டுகின்றார்கள்).

தான் நுகரும் உணர்வுகளால் எது உருவாகின்றதோ…
1.வெறுக்கும் உணர்வுகளும் ஆசையின் உணர்வுகளும் வரப்படும் பொழுது
2.இவனுள் விளையும் உணர்வே இவனுக்கு எதிரியாகின்றது.
3.இராவணனை அவன் மகனே எதிர்க்கும் நிலை வருகின்றது.

இயற்கையின் சக்தி நல்லவன் என்று வரப்படும் பொழுது… தீமை என்ற உணர்வு வந்தால் அதை வெறுக்கும் தன்மை வருகின்றது.

இவனுக்குள் விஷத்தின் தன்மை கலந்தபின் இவனுடைய செயலாக்கங்கள் அனைத்தும் எந்த இசைகளைக் கண்டானோ… அனைத்தும் “சோக இசைகளாக மாறுகிறது…!”

தன் உணர்வின் தன்மை… இராமனுக்கு யார் காவலனாக தூதுவனாக இருக்கின்றார்…? ஆஞ்சநேயர்.
1.சூரியனிலிருந்து வெளிப்படக்கூடிய வெப்பம் காந்தம் விஷம்… “இராமா லட்சுமணா” என்றாலும்
2.ஒரு சுவையின் சத்தை… தனக்குள் எதை எடுத்துக் கொள்கின்றதோ (சீதாலட்சுமி) அந்த குணத்தைக் காக்க
3.அந்த உணர்வின் தன்மை ஊடுருவி அதைக் காக்கும் செயலாகச் செயல்படும்.
4.இராமன் இட்ட கட்டளையை ஆஞ்சநேயன் செயல்படுத்துவான்.

அதாவது வேதனை என்ற உணர்வை நாம் எடுத்துக் கொண்டால்… அந்த உணர்வின் தன்மை தன்னைப் பாதுகாக்கும் நிலையாக… மற்றதை (நல்லதை) அது அடக்கும்.

எந்த உணர்வின் தன்மை…? அந்த எண்ணங்கள் தான்…!

ஆக எதைக் கவர்ந்ததோ அதன் உணர்வின் தன்மை “சீதா…” என்ற சுவையைக் காக்கும் உணர்ச்சிகளையே அங்கே தூண்டுகிறது. இதைக் காட்டுவதற்கு ஆஞ்சநேயர்… தாவிச் செல்லும் உணர்வுகள்…! என்று காட்டுகின்றார்கள்.
1.ஒரு உணர்வின் உணர்ச்சி எவ்வாறு செயல்படுகிறது…?
2.மற்றவர்களை அது எப்படி இயக்குகின்றது…? என்ற நிலையும்
3.எண்ணங்கள் எப்படி உணர்வுகள் ஆகின்றது…?
4.உணர்வுகள் எப்படி உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுகின்றது…?
5.உணர்வுகள் எப்படி உடலாகின்றது…?
6.உணர்வுகள் எப்படி அதனதன் உணர்ச்சியின் தன்மையைத் தூண்டுகிறது…? என்ற நிலையை
7.அன்று வான்மீகி மூடனாக இருந்தாலும் தெளிவாக உணர்த்துகின்றார்.

மதுவிற்கு அடிமையானவர்கள் மந்திரக்காரனின் கையில் சிக்கிப் பாம்பாகத் தான் அடுத்து பிறக்க நேரும்

 

மது பானத்தை அருந்துபவர்கள் அதை அதிகமாக உட்கொள்ள உட்கொள்ள அந்த உணர்வின் செயலே அவர்களுக்குள் உள் நின்று கடவுளாக இயக்குகின்றது. அந்த மது இருந்தால் தான் அந்தக் கடவுளுக்கு அது உதவும். இல்லையென்றால் அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

1.மதுவை அதிகமாக அருந்தி விட்டால் அதனின் உணர்வே அவருக்குள் அர்ஜுனனாக ஆகி
2.அதனின் நினைவாற்றலே சாரதியாக நின்று அதன் வழியே அவர்களை அழைத்துச் செல்லும்.

மதுவை அருந்த அருந்த அதனின் ஆற்றல் அதிகமாகி அதுவே அர்ஜுனன் ஆகி இந்த உணர்வு வலுவாகி உடலை விட்டு அகன்ற பின் யார் ஒருவர் இதே போல மதுவை அருந்துகின்றார்களோ அந்த உடலின் ஈர்ப்புக்குள் அழைத்துச் சென்று அந்த ருசியின் தன்மையாக அங்கே கூட்டி அவர்களையும் அது வீழ்த்தும்.

இப்படி மனிதனுக்குள் மனிதன் சென்றாலும்…
1.மதுவை வைத்து மந்திரங்களைச் சொன்னால்
2.மதுவை அருந்தி வெளியே செல்லும் உயிரான்மாக்களை
3.எளிதில் மந்திரவாதிகள் கவர்ந்து கொள்வார்கள்.

கவர்ந்து கொண்ட பின் ஏவல் என்ற நிலைகள் கொண்டு… இவர்கள் மற்றவர்களைப் பயமுறுத்துவதும் மற்றவர் மீது பாய்ச்சி இயக்கச் செய்வதும் மற்ற தீமைகளுக்குப் பயன்படுத்துவதும் போன்ற வேலைகளுக்குப் பயன்படுத்துவார்கள்.

மது அருந்துவோருக்குச் சரியான நினைவிருக்காது. மனிதன் நிலைகளே விலை பேசி நஞ்சுக்கு அடிமையானவர்கள் இந்த நிலையில் இருந்து அவர்கள் மீள்வது என்றால் கடினம்,

மந்திரக்காரன் கையிலே சிக்கிப் பல தீமைகளுக்கு அடிமையாகி நஞ்சின் தன்மை ஓங்கிப் பாம்பினமாகப் பிறக்கும் நிலை தான் வரும்.
1.சகல சர்வ வசதிகளும் இருந்தும்…
2.எவ்வளவு தூரம் இந்த மதுவை விரும்பி உட்கொள்கின்றார்களோ மனித வாழ்க்கையின் நிலை மறந்து
3.இருண்ட நிலைகளாக இதையே சொர்க்கமாக எண்ணி வாழ்வோர் உணர்வுகளில் அதுதான் கடைசி நிலை.

இந்த உடலை விட்டு அகன்ற பின் மதுவை வைத்து மாயங்களைச் செய்வோர் கையிலே சிக்கப்பட்டு அவன் எந்தெந்தத் தீய வழிகளுக்குச் செயல்படுத்துகின்றானோ அது ஏவலாகப் போய் அமையும்.

மது அருந்துவோர் மந்திரவாதிகள் கையில் எளிதில் போய்ச் சிக்கி விடுவார்கள். தீமையின் செயலுக்கே அது அடிமையாகும்.

பின் நஞ்சின் தன்மை வளர்ந்து விட்டால்… இந்த மனித வாழ்க்கையில் எதையும் ரசிக்க முடியாது நஞ்சினையே எப்படி ரசிக்கின்றோமோ அதைப் போல பாம்பினமாகப் பிறந்து மண்ணுளிப் பாம்பு போல இருந்து தன்னுடைய இரைக்காகச் சதா ஏங்கி ஏங்கி தன்னுடைய இரையைத் தேடித் தேடி அமைதியாக இருப்பதும் இரை வருவதைத் தன் உடலில் உள்ள நஞ்சினைப் பாய்ச்சித் தான் அதை உணவாக உட்கொள்ளும்.

தன் சக்திக்கு மீறிய நிலைகள் கொண்ட இரையை அது விழுங்கும். அப்படி விழுங்கிய ஆகாரம் உடலுக்குள் சென்று கரைவதற்கு முன் எத்தனை அவஸ்தைப்படுகின்றது…?

இதைப் போலத்தான் மது அருந்துவோரெல்லாம் மனித வாழ்க்கையில் அடுத்துப் பாம்பினமாகப் பிறப்பதற்கு தயாராகும் நிலை தான் அது மனித உடலில் விளைய வைத்த இந்த உணர்வுகள் இதைத்தான் செயல்படுத்தும்.

மதுவை எளிதாக நினைக்கின்றோம் மனித நினைவையே அது இழக்கச் செய்துவிடும்.
1.எவ்வளவு ஞானம் இருந்தாலும் திறமைசாலியாக இருந்தாலும் சக்தி வாய்ந்தவனாக இருந்தாலும்
2.நஞ்சிற்குக் கீழ் அடிமையாவது போல அந்த நஞ்சின் செயலாக்கங்கள் இவ்வாறே இருக்கும்.

மனித வாழ்க்கையில் எவ்வளவு உயர்ந்து வந்தோமோ தீமைகள் அகற்றிடும் உணர்வின் தன்மை கொண்டு மனிதனாகப் பிறந்திருந்தாலும் மீண்டும் தீமைக்குள் சிக்கி விடுகின்றோம்.

இதைப் போன்ற உண்மைகளை எல்லாம் தெரிந்து இதிலிருந்து விடுபட அருள் மகரிஷிகள் அருள் சக்திகளைச் சேர்த்து அந்த நஞ்சினை அடக்கிடும் சக்தியாக நாம் தெளிந்து தெரிந்து தெளிவான வாழ்க்கை வாழும் அந்த அருள் ஞான சக்தியாகப் பெற வேண்டும்.

1.இது போன்ற நஞ்சின் வலையில் நாம் சிக்காது
2.ஞானிகள் காட்டிய வழியில் நாம் வாழ வேண்டும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நட்சத்திரங்களின் எதிர் மோதலால் ஏற்படும் மின்னல்கள் (மின் அணுக்களின் கதிர்கள்) கடலிலே பாய்ந்தால் மணலாக மாறுகின்றது அதில் உள்ள… “ஹைட்ரஜன் அந்த உப்பின் சத்து” அந்த மின்னலின் வீரியத்தைத் தணிக்கிறது.

கடலிலே பாயும் மின்னல்…
1.அந்த மின் அணுக்களுடன் தொகுப்புகள் மணலாக வரப்படும் பொழுது உயர்ந்த ஆற்றல்களைப் பெறுகின்றது.
2.இதைத்தான் யுரேனியமாகப் பிரித்து எடுக்கின்றார்கள் விஞ்ஞானிகள்.

எந்தெந்த நட்சத்திரத்தின் நிலைகள் இது கலவைகளாக… எது எதிர் நிலையில் வருகிறது…? என்ற நிலைக்கொப்ப மணல்களாக உருவாக்கப்படுகின்றது.

அந்த மணலினை எடுத்து அதிலிருந்து பிரித்து எடுத்து அணுவைப் பிளக்கின்றார்கள்… அந்த அணுவின் தன்மை பிளந்து பல விதமான நிலையாக எடுக்கின்றார்கள் விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு.

1.அதிலே சிதைவடைந்த உணர்வின் தன்மையைத் தான் கம்ப்யூட்டரில் பாய்ச்சி (பல விதமான தனிமங்கள்)
2.உணர்வின் அதிர்வுகளைக் கொண்டு… உணர்வின் செயலாக்கங்களுக்கு…
3.நுண்ணிய கதிரியக்கப் பொறிகளை மாற்றும் போது “கம்ப்யூட்டராக” அது வேலை செய்கிறது,

அதாவது…
1.மின் அணுவின் கதிரியக்கங்களின் நிலைகள் காந்தப் புலனறிவால் கவரப்பட்டு
2.அந்தக் காந்தத்தைக் கவரும் உணர்வின் தன்மையை அதற்குள் பதிவு செய்து உணர்வின் அறிவான பின்
3.எதிர் ஒளியின் தன்மைகள் மின் அணுவைப் போன்ற உணர்வின் தன்மை கம்ப்யூட்டரில் தோன்றும்.

அப்படித் தோன்றும் உணர்வின் தன்மை எதுவாகின்றதோ… ஒவ்வொரு உணர்வுக்கொப்ப (எதிலே செலுத்துகின்றோமோ) உருவங்களையும் காட்ட முடியும்.
1.ஒரு மனிதன் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் அவன் வாழ்ந்தான் என்றால்…
2.இவன் அவன் வம்ச வழியில் வந்தவன் என்றால்
3.அவர்கள் ரூபம் எப்படி இருக்கிறது…? என்று அக்கால உருவத்தைக் காணலாம்.

இந்த உணர்வின் தன்மை பதிவாக்கி இந்தக் கம்ப்யூட்டரின் மூலம் எதிர் அலைகளை எடுத்துக் கொண்டால் ஒளியின் அதிர்வுகளை எடுத்துக் கொள்கின்றது. ஆயிரம் மடங்கு அதைக் கூட்டுகின்றான்.
1.மீண்டும் அந்த உணர்வின் எதிரொலிகள் வரப்படும் பொழுது
2.இங்கே வாழ்ந்த உணர்வுகள் “பதிவானதை எடுத்து”
3.அந்த மனிதனுடைய உருவத்தையே கம்ப்யூட்டர் கொடுக்கின்றது.

விஞ்ஞானிகள் அதைக் காட்டுகின்றார்கள்.

இதே போன்று அன்று “வாழ்ந்த மெய் ஞானிகளையும்” நாம் காண முடியும் அவனில் விளைந்த உணர்வுகளை உங்களுக்குள் இப்போது பதிவாக்கப்படும் பொழுது
1.இந்த உணர்வினைத் தொடர்ந்து எடுத்து அதைப் பெருக்கிக் கொண்டே வந்தால்
2.அவன் கற்றுணர்ந்த உணர்வின் தன்மை உங்களுக்குள் வந்து
3.அவன் எப்படி ஒளியாக ஆனான் என்ற உணர்வை எடுத்து நீங்களும் ஒளியாக ஆக முடியும்.

சில பேர் நினைக்கலாம் விஞ்ஞானம் அறிவு எங்கேயோ சென்று கொண்டிருக்கின்றது இவர் என்ன படிக்காதவர் சொல்கிறார்…? (ஞானகுரு) என்று.

ஏனென்றால் விஞ்ஞானிகளுடைய செயல்கள் எப்படி இருக்கின்றது..? மெய் ஞானிகள் அறிவு எப்படி இருக்கின்றது…? மெய் ஞானிகளுடைய செயல் எப்படி இருக்கிறது…? என்பதை குருநாதர் அந்த இயற்கை நிலைகளை அதனுடைய இயக்கங்கள் எப்படி…? என்பதை அவர் காட்டிய நிலைகளைக் கற்றுணர்ந்த பின் தான் உங்களுக்கு இதை உபதேசிக்கின்றேன்.

இதைப் பதிவு செய்து கொண்டால் காலப் பருவம் வரும் போதெல்லாம்
1.அந்தந்த உணர்வுக்கொப்ப அந்தந்தக் காலங்களுக்கொப்ப
2.உணர்ச்சிகள் அது கலந்து அறிவின் ஞானமாக உங்களுக்குள் ஊட்டும்.

முந்திச் சொன்னதெல்லாம் வேறு விதமாக இருக்கும் அதனின் வளர்ச்சி உங்களில் வரப்படும் பொழுது… இயற்கையின் நிலையாக “உங்களை நீங்கள் அறியும் உணர்வுக்கு வளர வேண்டும்…” என்பதற்குத்தான் இதைப் பதிவாக்குகின்றேன்.

எத்தனை காலம் இந்த உடலில் நாம் வாழப் போகிறோம்…?
1.இந்த உடல் சதமற்றது… என்றைக்கும் நிலையானது உயிர்.
2.அந்த உயிருடன் ஒன்றி ஒளியாக ஆக்கப்பட வேண்டும்.

ஆகவே… உடலுக்குப் பின் பிறவி இல்லை…! பிறவி இல்லா நிலை அடைந்த அருள் ஒளியின் உணர்வை உங்களுக்குள் சேர்ப்பிப்பது தான் இந்த உபதேசத்தின் நோக்கம்.

முன்னோர்களை விண் செலுத்தியவருக்கே மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி கிடைக்கும்

 

1.சப்தரிஷி மண்டலத்தின் உணர்வை உங்களுக்குள் வலுப் பெறச் செய்து
2.நம்மைச் சார்ந்து… நம்முடன் வாழ்ந்து வளர்ந்து உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற உயிரான்மாக்களை
3.அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து உந்தித் தள்ளி
4.அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் விண்வெளியிலே இணைக்க வேண்டும்.

அங்கே இணைக்கப்படும் பொழுது அந்த ஆன்மாக்கள் உடலில் பட்ட நஞ்சுகள் கரைகின்றது. உயிரால் வளர்க்கப்பட்ட உணர்வின் அறிவு உயிருடன் ஒன்றி நிலைக்கின்றது.

பின் அந்த அறிவு கொண்டு சப்தரிஷிகளின் உணர்வை உணவாக எடுத்து ஒளியின் சரீரமாக அவர்கள் பெருவீடு பெருநிலை அடைகிறார்கள்.

முன்னோரின் உணர்வுகள் நமக்குள் உண்டு. அவர்களை நாம் விண்ணுக்கு உந்தி வீசிய உணர்வுகள் விண்ணிலே இணைக்கப்படும் பொழுது அவர்களின் துணை கொண்டு…
1.அந்த ரிஷியுடன் ரிஷியாக ஒன்றிய உணர்வின் துணை கொண்டு
2.அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை எண்ணும் பொழுதெல்லாம் நாம் பெற முடியும்.

இந்த வாழ்க்கையில் நாம் தவறு செய்யாமலேயே தவறு செய்பவர்களை உற்றுப் பார்த்தாலும் அந்த்த் தவறான உணர்வு நமக்குள் நுழையாதபடி… அந்த சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் என்று பல முறை எண்ணினால் அதைத் தூய்மைப்படுத்த முடியும்.

யார் தவறு செய்கிராரோ அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தியால் பொருள் காணும் திறன் அவர்கள் பெற வேண்டும் என்று நாம் எண்ணினோம் என்றால் அந்தத் தவறுகள் நமக்குள் வராது. இப்படி அந்த உணர்வால் நம்மைக் காத்துக் கொள்கின்றோம்.

உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற ஆன்மாக்களைச் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் உந்தித் தள்ளினால் தான் அந்த ஆற்றலைப் பெறும் தகுதி பெறுகின்றோம்.
1.இல்லை என்றால் பெற முடியாது.
2.அதைப் பெறுவோம் என்று சொன்னாலும் “அது தவறான வழி தான்…”

ஆஅகவே.. குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் முன்னோர்களின் ஆன்மாக்களை விண் செலுத்தினால்தான் அவரின் துணை கொண்டு அந்தச் சக்தியையே பெற முடியும்.

அதற்குத் தான் எமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியினை மீண்டும் மீண்டும் உங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்துகின்றோம்.

நம்முடன் வாழ்ந்தவர்கள் எந்த நிலையில் உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்றாலும் சரி… அல்லது துர்மரணமே அடைந்திருந்தாலும் அவர்கள் யார் மீது பற்று கொண்டார்களோ அந்த உடலுக்குள் இந்த உயிரான்மா அங்கே சென்று விடும்.

அவ்வாறு சென்று விட்டால் இந்த மரணம் அடைந்த உணர்வின் செயல் எதுவோ அந்த உடலிலிருந்து அது இயக்கும்.

அவ்வாறு இருந்தாலும் கூட்டுத் தியானங்கள் மூலமாகச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும். உடலில் உள்ள ஜீவான்மாக்கள் பெற வேண்டும் என்று இந்த உணர்வுகளை நாம் அடிக்கடி செயல்படுத்தி வந்தால்
1.துர்மரணம் அடைந்த உணர்வுகள் செயலற்றதாக மாறி
2.சப்தரிஷிகளுடன் இணைத்து இணைத்து நம் உணர்வுகளை நல்லதாக்கவும்
3.அவர்களையும் நாம் ஒளியாக்க முடியும்.

இந்த உடலை விட்டுச் சென்றாலும் அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று எண்ணும் போது நம்முடன் உறுதுணையாக இருந்த அவரும் பிறவா நிலை பெற முடியும்.

இது தான் ஞானிகள் காட்டிய நிலைகள்.

இம்முறைப்படி செய்தால்… சொந்தமோ பந்தமோ நம்மிடம் பாச நிலைகள் கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் வேதனைப்பட்ட உணர்வுகள் நமக்குள் இயங்காது அந்த வேதனையாக நமக்குள் உருவாகாதபடி இன்னொரு உடல் பெறும் நிலைகளைத் தடைப்படுத்தும்.

நம் உடலில் அந்த ஆன்மக்கள் புகுந்திருந்தாலும் இவ்வாறு முன்னோர்களை விண் செலுத்தினால் அந்த உணர்வின் துணை கொண்டு
1.அந்த ஜீவான்மாக்களுக்கும் நல்ல வழி கிடைக்கின்றது.
2.நமக்குள் இருக்கும் ஜீவ அணுக்களுக்கும் அந்த சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைக் கிடைக்கச் செய்ய முடிகின்றது.

ஒவ்வொரு நாளும் தலையாயக் கடமையாக இதை நாம் செயல்படுத்துதல் வேண்டும்.

ஞானகுரு கொடுக்கும் அருள் வாக்குகள்

நம் பிரபஞ்சத்திற்கு சனிக்கோள் மிகவும் முக்கியமானது. தனக்குள் வரும் ஆவியின் தன்மைகளை எல்லாம் நீராக மாற்றும் திறன் பெற்றது.

சனிக்கோளின் உணர்வு எது எதில் எல்லாம் கலக்கின்றதோ
1.அந்த அணுவின் தன்மை ஜீவன் பெறுவதற்கு அதுவே மூலமாகும்.
2.சனிக்கோளின் உணர்வுகளை எது பெறவில்லையோ அந்த அணுக்கள் ஜீவன் இழந்துவிடும்.

சனிக்கோளின் சக்தி பெறவில்லை என்றால் வான் வீதியில் உருவாகும் நிலைகள் அது வெறும் பாறை ஆகிவிடும்… கரைந்து விடும். வளர்ச்சி பெறுவதற்குண்டான நிலைகள் அதிலே இருக்காது.

ஆகவே தான் ஜீவன் பெறச் செய்வதற்கு சனிக்கோள் மிகவும் முக்கியமானது. நம் உடல் உறுப்புகளில் எதை எதை எல்லாம் எவ்வாறு மாற்றுகிறதோ அதைப் போல இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு… சனிக்கோள் மிகவும் முக்கியமானது.

சனிக்கோள் செயல் இழந்து விட்டால் இந்தப் பிரபஞ்சம் இருக்காது…!

உதாரணமாக 27 நட்சத்திரங்களும் ஒன்றுக்கொன்று “எதிரியானது…” அந்த மின் அணுக்களின் தன்மை… கதிரியக்கச் சக்திகள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி விட்டால் “மின்னலாகப் பாய்கின்றது…” அப்போது அணுக்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து அது கருகி… துகள்களாக மாறுகின்றது.

ஒன்றுடன் ஒன்று மோதப்படும் பொழுது ஒரு நட்சத்திரத்திற்கும் இன்னொரு நட்சத்திரத்திற்கும் எதிர்நிலை. ஆக
1.அந்த அணுக்கள் மோதும் பொழுது தான் பொறிகளாகி
2.மின்னணுவாக அது ஓடும் பாதையில் ஊடுருவி இதனுடைய செயலாக்கங்கள் மாற்றிவிட்டு மற்ற உணர்வின் நிலைகள் மாறுகின்றது.

இந்த 27 நட்சத்திரங்களின் மாற்றங்கள்
1.ஒன்று மற்றொன்றுடன்… ஒன்று மற்றொன்றுடன் என்ற நிலையில்
2.இப்படி மாறி மாறி மாறி வருவதைத்தான் உலகில் கல் மண் எல்லாம் உருவாகிறது.

அதாவது வான் வீதியில் உருப் பெறும் மின்னணுக்களை மற்ற கோள்கள் தூசிகளாக மாற்றி விடுகின்றது அது நுகர்ந்த உணர்வு மற்ற கோள்கள் உமிழ்த்தும் உணர்வுடன் கலந்த பின் உணர்வின் மாற்றங்கள் ஆகி பாறைகளாகவும் கல்லாகவும் மற்ற நிலையாகவும் ஆகிறது.

பூமியின் தன்மை நீருடன் கலந்து உணர்வின் சத்தை எடுக்கப்படும் பொழுது
1.தாவர இன வித்தாக உருவாகும் தன்மை வருகின்றது.
2.தாவர இன சத்தை உருவாக்கும் இந்த நிலை பெற்ற பின் “உயிரணு தோன்றி” நுகரும் தன்மை வருகின்றது.

ஆனால் உயிரணு தோன்றி மனிதனாக உருவான பின் சர்வத்தையும் உணரும் நிலையாக இயக்கச்சக்கியாக மாற்றுகின்றான் மனிதன்.

1.அறிவின் ஞானம் கொண்டு இந்த உலகையே அடக்கிடும் தன்மை பெற்றவன் என்று
2.விநாயகர் தத்துவத்தில் ஆதிமூலம் என்ற உயிர்… பல கோடிச் சரீரத்தில் சேர்த்துக் கொண்ட நிலைகள் மனித உடலாக ஆனாலும்
3.அங்குச பாசவா…! இந்தப் பிரபஞ்சத்தை அடக்கி ஆட்சி செய்யும் சக்தி பெற்றவன் என்று காட்டுகின்றார்கள்.

அப்படிப்பட்ட ஆற்றலை முதன் முதலிலே பெற்றவன் அகஸ்தியன் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் வருவதை எல்லாம் ஒளியின் உணர்வாக மாற்றி… எதற்கும் அடிமையாகாது ஒளியின் சரீரமாகத் துருவ நட்சத்திரமாக இருக்கின்றார்.

அகஸ்தியன் பெற்ற அந்த ஆற்றலை நாமும் பெற வேண்டும்.