உயிருக்குள் அடிக்கடி நடக்கும் குருச்சேத்திரப் போர்…! – பேருண்மைகள்

தாவர இனங்கள் உருவாவதை அந்த இலையின் ரூபங்கள் அதிலே சுவைகள் எவ்வாறு மாறி இருக்கின்றது…? உயிரணுக்கள் அதை நுகரப்படும் பொழுது எப்படி ரூபமாகிறது…?

பல உணர்வுகள் கொண்டு… பல பல தாவர இனச் சத்தைக் கொண்டு அதனின் நிலைகள் கொண்டு உடலானாலும் அந்தத் தாவர இனச் சத்தின் மணத்தின் தன்மையால் அதனின் மணம் எண்ணமாகி அந்த உணர்வின் சத்தை நுகர்ந்து உடலாக மாற்றி அது இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

அப்படி இயங்கினாலும்
1.அடுத்து இதைப் போல மற்றொரு புது நிலைகளை அது நுகரப்படும் பொழுது
2.உயிரான குருசேத்திரத்தில் தன் உடலுக்குள் ஏற்கனவே சேர்த்துக் கொண்ட நிலைகளுக்கு அது எதிர்மறையாகிப் போர் நடக்கின்றது.

நமது பூமியில் எவ்வாறு மற்ற தாவர இனங்கள் வரும் பொழுது ஓர் நஞ்சு கொண்ட உணர்வு பட்டவுடனே எப்படிச் சுழிக் காற்றாக மாறுகின்றதோ அதைப் போல
1.இந்த உணர்வின் தன்மை புதிய நிலைகளைச் சேர்த்தால் கலக்க உணர்வுகளாக மாறிக் கலக்குகின்றது.
2.இது குருச்சேத்திரப் போராக மாறுகின்றது.

இவ்வாறு நமக்குள் பழமையான எண்ணங்கள் இருப்பினும் அந்த உணர்வின் சத்தை நமக்குள் இது கவர்ந்து உள் செல்லுகின்றது.

நம் உயிரின் தன்மை துடிப்பாக இருக்கும் பொழுது முந்திய தாவர இனங்களுடைய சத்தை உணவாக உட்கொண்டு அதை நுகர்ந்து அது உணவாக மாறும் நிலைகள் கொண்டு இலைகள் எவ்வாறு ரூபங்கள் ஆகின்றதோ அதே போல உயிரணு அந்தத் தாவர இனச் சத்தை நுகர்ந்த பின் அதே உருக் கொண்ட “ஜீவணுவாக…” நமக்குள் மாறுகின்றது.

அந்த ஜீவ அணு மீண்டும் இதைப் போல உணவாக உட்கொண்டாலும் அதன் சத்து ரத்தமாக மாறினாலும் அதனின் உணர்வின் செல்களே அதனின் வெப்பத்தால் ஆவியாகச் சுவாசித்து அந்த அணுவின் தன்மை எதனின் ரூபமோ அதனின் அமைப்பாக மலம் வரும் பொழுது மனித உடலுக்குள் உறுப்புகள் வருகின்றது.

மிருகங்களுக்கு உறுப்புகள் வேறாக இருக்கும். தேள் இனங்களுக்கு உறுப்புகள் வேறு… புழுக்களுக்கு உண்டான உடல் அமைப்புகள் வேறு… பட்சிகளுக்கு உடல் உறுப்புகள் வேறு… அது உட்கொண்ட உணர்வின் தன்மைக்கொப்ப ஜீவணுக்கள் உருவாகி அதனின் மலமாக உமிழ்த்தும் உணர்வுகள் அது உறைந்து அதனின் ரூபமாக அமைகின்றது.

தேன் கூட்டைத் தேனீக்கள் எவ்வாறு அமைக்கின்றதோ… ஒவ்வொரு குளவியும் மண்ணை எடுத்து அது ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக எவ்வாறு கூட்டை அமைக்கின்றதோ இதைப் போல குருவி இனங்கள் கூடு கட்டுவதும் ஒவ்வொரு விதமாக இருக்கும். அந்த உணர்வுகளின் இயல்புகளுக்கு ஒப்ப அதனின் இயக்கச் சக்தியும் அது உருவாகும்.

இதைப் போல் தான்
1.நுகர்ந்த நிலைகள் ஜீவணுக்களாக மாறுவதும் அதனின் உணர்வுகள் இயங்குவதும்
2.இவ்வாறு தான் நாம் மாறி மாறி உறுப்புகளின் தன்மை அடைந்து மனிதனாக வளர்ச்சி பெற்று வந்துள்ளோம்.

உயிரின் நிலைகள் கொண்டு நினைவின் அலைகள் வரப்படும் பொழுது கண்ணின் பார்வையில் படுகின்றது. கண்ணுக்குள் பார்க்கப்படும் பொழுது நாம் எதை எண்ணுகின்றோமோ
1.எதிர்மறையாக நாம் காணும் நிலைகளில் அது படம் எடுத்து…
2.கண்ணுக்குள் இருக்கக்கூடிய காந்தப்புலன் பார்த்திடும் உணர்வை இழுத்துக் கவர்ந்து ஆன்மாவாக மாற்றி
3.நாம் சுவாசித்து உயிருக்குள் நினைவுடன் இயக்கப்படும் பொழுது குருச்சேத்திரப் போராக மாறுகின்றது.

எப்படி சுழிக் காற்று மாறுகின்றதோ அது போல்
1.நமக்குள் உணர்வின் தன்மை சீராக ஒன்றாக இணைந்தால் முகம் சுழிக்காது.
2.ஆனால் பிறரின் நிலைகள் மாறுபட்ட நிலைகள் வரும் பொழுது முகம் சுழிப்பதும் வெறுப்பின் உணர்வுகளும் உடலுக்குள் தோன்றுகின்றது…
3.உணர்வின் அலைகளாக மாற்றுகின்றது… குருசேத்திரப் போராக இது மாறி இந்த உணர்வின் நிலைகள் நமக்குள் அது ஜீவ அணுவாக மாறுகின்றது.
4.அதனின் உணர்வுகள் உறுப்பாக விளையப்படும் பொழுது எத்தனையோ மாற்றங்கள் வருகின்றது.

இதையெல்லாம் நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எதுவும் அழிவதில்லை… மாறுகின்றது… மாற்றமடைகின்றது

நரகாசுரனைக் கொல்கிறான் என்றால்… மோட்சத்தைக் கொடுக்கின்றான்
1.அதாவது மறுபடியும் இயக்குவதற்கு அதைக் கொண்டாருகின்றார்கள்.
2.காவியங்களில் இப்படித் தான் எழுதி உள்ளார்கள். அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமே…!

கொடுத்த வரப்படி எதுவுமே மடிவதில்லை… மடியச் செய்கிறது.
1.உணர்வை எடுத்தவுடன் இங்கே இயக்கச் செய்கிறது.
2.இங்கேயும் காக்கச் செய்கின்றது மற்றொன்றையும் காக்கச் செய்கின்றது.

வரப்படி எவரையும் கொல்வதில்லை… நாராயணன் யாரையாவது கொல்கின்றானா…? விஷ்ணு யாரையாவது கொகின்றானா…? கடைசியில் எந்த முடிவுக்கு வருகின்றார்கள்…?

காவியத்தினுடைய பொருளை இவ்வளவு அழகான நிலைகளில் காட்டியுள்ளார்கள்.
1.நஞ்சு அகன்றாலும் சூரியனின் காந்த சக்தி எடுத்துக் கொள்கிறது.
2.எதுவும் அழிவதில்லை… மாறுகின்றது… மாற்றமடைகின்றது.

அதைத்தான் கீதையிலே… உடல் மடிகின்றது உணர்வுகள் வளர்கின்றது அந்த உணர்வுக்கொப்ப உருப் பெற்றது. இன்றைய நிலை நாளை இல்லை. இன்றைய செயல் நாளையச் சரீரம் என்று தத்துவமாகக் கொடுத்துள்ளார்கள்.

உயிரே கடவுள்…! இவ்வளவு பெரிய தத்துவத்திற்கு எவ்வளவு நாள் அலைந்து தெரிந்து கொண்டு வந்தது. இதை தெரிந்து கொண்ட நாம் இந்தத் தியான வழியில் உள்ளோர் எத்தனை பேர் இதைச் சீராகக் கடைபிடிக்கின்றோம்.

தீபாவளி அன்று விடிய விடிய முழிக்கின்றோம். அந்த வழக்கத்திற்குத் தான் அடிமையாகி உள்ளோம். ஆனால் தீமைகளை அடிமையாக்குவதற்கு உங்களுக்குச் சக்தி கொடுகின்றோம்.

வேதனை என்ற வித்து உடலில் உருவாவதும்… உயிர் அதற்கு உணவு கொடுக்கும் நிலையும்

செடி வளர்ச்சி அடைந்து அதிலே வித்து உருவாகிவிட்டது என்றால் அதை மண்ணிலே மேலே போட்டு விட்டால் முளைக்காது. காரணம்… மழை பெய்தாலும்… பதிவானால் தான் முளைக்கும்… அப்படியே மேலிருந்து முளைத்தாலும் கருகிவிடும்.

சந்தர்ப்பத்தால் நாம் எடுத்துக் கொண்ட வேதனையான உணர்வுகள் (அது ஒரு வித்து) உடலில் சுழல்கிறது.
1.எந்த நேரத்தில் எந்த உறுப்பின் பாகம் செல்கின்றதோ…
2.வேதனைப்படுபவரைப் பற்றி நாம் அப்போது நினைத்தால் அந்த உறுப்பிலே ஒட்டிக் கொள்ளும்
3.ஒட்டிய உடனே துடிப்பு நிலை வரும்… அந்த நேரத்தில் நமக்குப் பட…பட…பட…பட… என்று அடிக்கும்.
4.அந்த அணு என்ன செய்யும்…? சாப்பாடு கிடைத்த பின் குஞ்சு வெளி வந்து விடும்.

முட்டை பொரிந்து குஞ்சு வெளிவந்த பின் அந்தக் குஞ்சு எப்படிக் கத்துகின்றதோ தாய்க் கோழி கொக்கோக்கோ… என்று அதற்கு இரையைக் கூப்பிட்டுக் கொடுக்கும். குஞ்சு பின்னாடியே போகும்.

அதைப் போன்று தான்
1.வேதனையான உணர்வின் அணுக்கள் குஞ்சாகி வெளி வந்தால் சிறுமூளைக்கு. எட்டும்.
2.உடனே கண் காது மூக்கு இவைகளுக்கு ஆணையிடுகிறது.
3.ஆணையிட்ட பின் காற்றிலிருந்து அந்த உணர்வின் சத்தை இழுக்கும்.
4.சுவாசித்து இதே உயிர் உருவாக்குகிறது… அந்த அணுவிற்குச் சாப்பாடு கொடுக்கும்.
5.ஏன் சாப்பாடு கொடுக்கின்றாய்…? என்று உயிரிடம் கேட்க முடியுமா…!

ஆறாவது அறிவால் அதைத் தடுக்க வேண்டும் தடுத்துப் பழக வேண்டும் இல்லையென்றால் அடக்கி[ பழக வேண்டும். அது தான் அங்குசபாசவா…!

ஆறாவது அறிவு பெற்றவன் அடக்கும் வல்லமை கொண்டவன். நாம் எதைக் கொண்டு அடக்க வேண்டும்…? மகரிஷிகள் அருள் சக்தி கொண்டு அடக்க வேண்டும்.

அவ்வளவு பெரிய யானையை அங்குசத்தை வைத்து அடக்குகின்றார்கள் அல்லவா. அது போல் எவ்வளவு பெரிய நிலையாக இருந்தாலும் அருள் மகரிஷியின் அருள் சக்திகளைப் பாய்ச்சினால் அது அடங்குகிறது.

ஆறாவது அறிவால் அடக்கும் வல்லமை பெற்றவன் என்று காவியங்களை இப்படித்தான் கொடுத்திருக்கின்றார்கள்.
1.ஆனால் நாம் அதைப் படித்துவிட்டுக் கதையாக எங்கெங்கோ கொண்டு செல்கின்றோம்.
2.ஒரு சிலையை வைத்து இவ்வளவு விரிவுரைகளை ஞானிகள் நமக்குக் கொடுக்கின்றார்கள்.

கோபம் தேவை…! கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால் மனிதனாக இருக்க மாட்டோம்

சப்… என்று இருக்கும் ஒரு பொருளில் கொஞ்சம் போல் காரத்தைப் போட்டு உப்பை இணைத்தால் ருசியாக வரும். ஆனால் சப் என்ற பொருளில் காரத்தைச் சேர்த்து உப்பைச் சேர்க்காமல் விட்டு விட்டால் ருசி இருக்காது.

எதை எதனுடன் இப்படி இணை சேர்க்கின்றோமா அது உணர்ச்சியைத் தூண்டுகின்றது… உணர்வின் தன்மை செயலாக்குகின்றது.
1.காரணம் மிளகாய் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் சக்தியை வெகு வீரியமாக வெளிப்படுத்தும் சக்தி பெற்றது.
2.அதனால் தான் ஒரு மனிதனுக்குக் கோபம் அவசியம் தேவை என்று சொல்வது… உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் நிலை.
3.ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால் அது நம்மை விழுங்கிவிடும்.

காரம் அதிகமாகி விட்டால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்…? ஸ்ஸ்,,,ஆஆ…! என்று சொல்கின்றோம்.
1.காரத்தைச் சமப்படுத்தும் போது ருசி ஆஹாஹா…! என்று வருகின்றது…
2.நம் தலையை ஆட்டுகின்றோம்…. அந்த உணர்ச்சியைத் தூண்டும் சக்தி தேவை

ஆனால் காரத்தின் தனித்தன்மையை மாற்றிக் கோபத்தை உருவாக்கி விடக்கூடாது. அப்படிக் கோபம் என்ற உணர்ச்சியை ஊட்டி விட்டால் அந்த உணர்வின் உணர்ச்சியை ஊட்டும் அணுக்கள் நமக்குள் பெருக்கிவிடும். அதுதான் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்கப்பிள்ளை என்று சொல்வது.

அடிக்கடி அவன் இப்படிச் செய்தான் இவன் இப்படிச் செய்தான் என்ற இந்த உணர்வுகள் வரப்படும் பொழுது வேதனை கலந்து சிந்திக்கும் தன்மை எர்த் ஆகும் பொழுது கோபம் அதிகமாகிவிடும். நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

நம்மை அறியாமலே உடம்பெல்லாம் கிடு…கிடு… என்று நடுங்கும்… சிலருக்கு அப்படி வரும். எனக்கும் கூட சில நேரங்களில் கோபம் வந்தால் கிடு…கிடு.. என்று இப்பொழுதும் உடல் நடுங்கும்.

1.ஏனென்றால் ஊழ்வினை என்ற அணுக்கள் பதிவு இங்கே இருக்கிறது.
2.ஒட்டு மொத்தமாகக் கூட்டும் போது அது வளர்ந்து விட்டால் தீமையின் செயல் ஆகிவிடும்

ஆகையினால் அப்படி வந்தாலும் அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அருள் உணர்வுகள் பெற வேண்டும் என்று இதை அடக்கி இதைத் தணித்து நமக்குள் தெளிவு என்ற நிலையினைக் கொண்டு வருதல் வேண்டும்.

அன்புடன் பண்புடன் நண்பர்களுடன் பழகினாலும் செயல்பட்டாலும் உதவி செய்கின்றோம்.

பாலுக்கு பாதாம் நல்ல சத்துதான். அது போல் நாம் அன்பான நிலைகள் கொண்டு பண்பாகத்தான் உதவி செய்கிறோம். ஆனால் அவன் சந்தர்ப்பத்தால் வேதனையை உருவாகி விட்டால் அந்த அன்பு நாம் நுகர்ந்து நம் நிலைகளும் வேதனையை உருவாக்கி விடுகின்றது.

அந்த வேதனை நமக்குள் வராது பாதுகாக்க வேண்டும்.

யாம் கொடுக்கும் இந்தச் சக்தியின் துணை கொண்டு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற ஏக்கத்தினைக் கொடுத்து உயிரிடம் அதை உற்பத்தி செய்ய ஏங்கினோம் என்றால் அவன் உருவாக்குவான்.

நாம் அடுப்பை வைத்து நெருப்பைக் கூட்டி அதில் எந்தப் பொருளை வைக்கின்றோமோ அந்த ருசிதான் அங்கே வரும் உயிரின் வேலை நுகர்வதை உருவாக்குவது தான்.

அதுதான் விஷ்ணு வரம் கொடுக்கின்றான்… எனக்கு வரம் கொடுப்பதுதான் வேலை என்று அவன் சொல்வான். பிரம்மாவோ என் வேலை உருவாக்குவது தான் என்று சொல்வான்.

அப்படி அந்த அணுவின் கருவாகிவிட்டால் எந்த ஞானமோ பிரம்மாவின் மனைவி சரஸ்வதி. எந்தக் குணத்தின் தன்மை அது அணுவாகின்றதோ அந்த ஞானத்தின் வழி அந்த உணர்ச்சிகளை ஊட்டுவதும் அதைச் செயலாக்குவதும் அதனுடைய வேலை.

இந்த உணர்வின் தன்மை வந்தால் உடலான சிவனோ அரவணைத்துக் கொள்கின்றான். விருந்தாளியைப் போன்று “வாங்க…” என்று இந்த உடல் வருவதை அரவணைத்துக் கொள்கிறேன் என்று செயல்படுத்துகிறது.
1.நாம் எப்படி எண்ணினாலும் இந்த உடல் அதையெல்லாம் வரவேற்று வைத்துக் கொள்கின்றது என்று
2.ஞானிகள் இதையெல்லாம் நமக்குத் தெளிவாகச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார்கள்.

மகரிஷியாகும் மகத்துவம்

உதாரணமாக குளவி ஒரு புழுவைத் தூக்கி வந்து தன் இனத்தை விருத்தி செய்ய மண்ணாலான கூட்டினை அமைத்து அதனுள் தான் எடுத்து வந்த புழுவினை வைத்து அப்புழுவிற்குள் தன் நஞ்சினைப் பாய்ச்சுகின்றது.

தன் உடலில் உள்ள நஞ்சினை அப்புழுவினிடத்தில் பாய்ச்சியபின் புழுவினை உள்ளே வைத்துக் கூட்டினை மூடி விடுகின்றது.

புழுவினிடத்தில் நஞ்சு பாய்ந்ததால் புழுவின் உடலை உருவாக்கி அணுக்கள் உள்ளடங்கி புழுவின் தோல் சருகு போன்று ஆகிவிடுகின்றது.

புழுவைத் தூக்கி வரும் பொழுது எந்த சப்தத்தை வெளிப்படுத்தியதோ எந்தச் சப்தத்தை வெளிப்படுத்தியதோ அதே சப்த்த்தைச் சில நாட்களுக்குப் புழுவினிடத்தில் நினைவாற்றலைக் கூட்டுவதற்காக அந்தல் கூட்டுக்கருகே வந்து ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

அப்பொழுது இதே நஞ்சால் கூடு அமைத்து அதிலே இந்த உயிரணுவின் அந்தச் சத்தை அது ஒலி அலைகளாகப் பரப்பப்படும் பொழுது இந்தப் புழுவுக்குள் இருக்கும் இந்த ஜீவ அணுக்கள் இந்தக் குளவியின் நஞ்சான நிலைகள் பட்டபின் குளவி போன்று மாற்றம் பெறுகின்றது.

சிறிது காலத்தில் இந்த உணர்வின் சக்தி இந்த புழுவின் தசைகளை உணவாக உட்கொண்டு அதனின் மலத்தை உமிழ்த்தப்படும் பொழுது குளவியின் ரூபத்தை அடைகின்றது.

குளவியின் ரூபம் வந்தபின் குளவிக்கு உருவானது போன்று அந்த உடலின் தன்மை நஞ்சு உருவாகும்.

அந்த உமிழ் நீரைக் கொட்டி அந்தக் கூட்டைப் பிளந்து அது தன் உணர்வால் அதே குளவி எதைச் செய்ததோ அதே உணர்வின் தன்மைக்கு வருகின்றது.

அதற்கு யாரும் சொல்லித் தருவதில்லை.

கூட்டினில் உருவான குளவியானது தன்னிடம் சுரக்கும் உமிழ் நீரைக் கொட்டி கூட்டினைப் பிளந்து வெளி வருகின்றது.

தாய்க் குளவியோ உமிழ் நீரைப் பயன்படுத்திக் கூட்டினை அமைத்தது. கூட்டினுள் உருவான குளவியோ அதே உமிழ் நீரைப் பயன்படுத்தி கூட்டினைக் கரைத்து வெளியே வருகின்றது.

இது போன்றுதான்
1.மகரிஷிகள் உணர்வுகளை ஒவ்வொரு நொடிப் பொழுதும் நம் உடல் உறுப்புகளை உருவாக்கி அணுக்களுக்கு உணவாகக் கொடுக்கப்படும் பொழுது
2.இந்த உடலான கூட்டில் இருந்து ஒளியின் சுடராக… அழியா ஒளிச் சரீரமாக
3.புழு குளவியாக மாறியது போன்று நாமும் அந்த மகரிஷிகளாக அருள் ஞானிகளாக அழியாத நிலை பெற முடியும்.

விக்கல்

நம்முடைய நண்பர்கள் பலராக நாம் இருப்பினும் அமெரிக்காவில் ஒருவர் இருக்கிறார் என்றால் நம் நட்பின் தன்மை அவர் உடலிலே பதிவாகி இருக்கும்.

அப்படிப் பதிவாகி இருந்தால் அந்த நண்பன் நமக்குத் தக்க நேரத்தில் உதவி செய்தான் என்று நாம் எண்ணும் பொழுது இந்த உணர்வுகள் அங்கே மோதி விக்கல் ஆகின்றது.

அப்பொழுது அவர் நினைப்பார்… யாரோ என்னை நினைக்கிறார் என்று. இப்படி நட்பினால் விக்கல் ஏற்படுவது ஒன்று.

அதே சமயத்தில் தன் ஆசைகளால் ஏற்பட்ட உணர்வின் அணுக்களின் தன்மை அது அதிகமாகி விட்டால் இந்த நினைவின் தன்மை அந்த அணுக்கள் மோதும் பொழுது ஈர்க்கும் சக்தி அதற்கு அதிகமாகும்.

அப்பொழுது சிலருக்கு அது விக்கலாக அடிக்கடி வந்து கொண்டே இருக்கும். அதை நிறுத்துவதற்காக வைத்தியத்திற்குச் செல்வார்கள்.

நண்பன் என்று வரும் பொழுது இவரின் நினைவின் ஆற்றல் அங்கே விக்கலாகின்றது. ஆனால்
1.ஆசையின் உணர்வுகள் அதைப் பெற வேண்டும் இதைப் பெற வேண்டும் என்று இப்படி அதிகரித்து விட்டால்
2.இடைமறித்து அந்த ஆசைகள் நிறைவேறவில்லை என்றால் இந்த உணர்வுகள் இரண்டும் மோதும் பொழுது
3.ஒன்று இதனுடைய ஆசைக்கு இழுப்பதும் மற்றொன்று அதனுடைய ஆசைக்கு இழுப்பதும் இத்தகைய நிலை வரும்பொழுது
4.அந்த ஏக்க நிலைகளில் இரண்டும் அதனுடைய உணர்வுகள் எதிர்மறையாகி இழுக்கப்படும் பொழுது விக்கல் அதிகமாகும்.

அப்போது அதை நீக்க மருத்துவரைத் தான் தேடிச் செல்வார்கள். இந்த விக்கல் வேறு… நட்பினால் ஏற்படும் விக்கல் வேறு.

இயற்கையின் இயக்க நிலைகள் எவ்வாறு இருக்கிறது…? என்றும் நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகளை உயிர் எவ்வாறு இயக்குகிறது…? என்பதையும் குருநாதர் காட்டுகின்றார்.

ஒலி அதிர்வு – எக்கோ – உணர்வு – ஞானம் – இயக்கம்

மான் புலியிடமிருந்து தப்பிக்க வலுவான எண்ணங்களை எடுக்கின்றது. மானின் கண்ணோ புலியிடமிருந்து தப்பிக்கும் உபாயத்தின் உணர்வை ஊட்டுகின்றது.

அதனுடைய வலு பெற்ற பின் மானின் தசைகள் புலிக்கு இரையானாலும் புலியின் வலுவான உணர்வைத் தன் உடலுக்குள் கவர்ந்து புலியின் உணர்வை இரையாக்கி இந்த உடலை விட்டுச் சென்ற பின் அதனின் வலுவின் துணை கொண்டு புலியின் உடலுக்குள் சென்று புலியாக உருப் பெறுகின்றது.

வீட்டில் நாம் எலியை[ பார்க்கின்றோம்.. பூனை தன் குரலை எழுப்புகின்றது ஒலியை எழுப்பிய பின் இந்த உணர்வின் நிலைகள் அஞ்சி கடா…புடா… என்று என்று ஓடுகின்றது.

பூனை வருகிறது என்ற எதிரொலியைக் கண்டபின்… அதாவது ஒரு சப்தத்தை இட்டபின் எலிகள் களைந்து ஓடுகிறது.

பூனை அதைப் பார்த்தபின் எலிகள் எந்தத் திசையில் ஓடுகிறது…? என்பதைப் பார்த்த பின் காதுகளை விட்டு மடித்து அதைக் கூர்ந்து கேட்கின்றது.

உதாரணமாக… உங்கள் காதுகளைக் கையை வைத்து மடக்கி மறைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது நீங்கள் பேசினால் அது மைக்கில் பேசுவது போன்று அந்த எக்கோ சப்தம் வரும்… உங்கள் நினைவாற்றல் நீங்கள் பேசினால் அவ்வாறு வரும்.

நீங்கள் ஏதாவது இப்படி பேசிப் பார்த்தீர்கள் என்றால் காதை இப்படி மறைத்துக் கொண்டால் போதும். பெரிய மைக் போன்றே எதிரொலிகள் வரும்.

இதைப் போன்று தான் ஒவ்வொரு உயிரினங்களும் அதில் உள்ள காந்தப் புலனறிவு கவர்ந்து நுண்ணிய அலைகளையும் அறிந்து அதை நுகர்ந்து கொள்கிறது.

அப்படித் தான் இந்தப் பூனை எலிகளை விரட்டி அது ஓடிய பின் எங்கே எப்பகுதிக்குச் செல்கின்றது…? என்ற இந்த உணர்வின் மூச்சலைகளைக் கவர்ந்து அங்கே போய்ப் படுத்துக் கொள்ளும்.

அதே உணர்வின் தன்மை கொண்டு அந்த இனத்தின் (எலியின்) உணர்வைப் பாய்ச்சுகின்றது. எலி வரும் வரையிலும் காத்திருந்து இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்ட பின் எலியின் மணத்தை வீசும்.

ஏனென்றால்… பல எலிகளை உணவாக உட்கொண்ட பின் பூனை அந்த மணத்தை வெளிப்படுத்தும் போது தன் இனம் என்று எலி வருகிறது. வந்தபின் அதை லபக் என்று இந்தப் பூனை பிடித்துக் கொள்கின்றது.

ஆக உயிரினங்கள் தன் உணவுக்காக என்னென்ன தந்திரங்களைச் செய்கிறது…? என்று குருநாதர் காட்டுகின்றார்.

வெப்பம் காந்தம் விஷம் – மூன்று சக்தி

சக்தி வாய்ந்த விஷம் கொண்ட ஆவியின் நிலைகள் தான் ஆதியில் இருந்தது. பேரண்டத்தில் இன்று இருக்கக்கூடிய கோள்களோ சூரியன்களோ எதுவுமே இல்லாத சூனியமாக இருக்கும் பொழுது விஷம் கொண்ட நிலைகள் பேரண்டத்தில் பரவிக் கொண்டிருப்பதையும் அதிலே முதன்மை பெற்றது தான் விஷம்.

அதைத்தான் ஆதிசக்தி என்று காரணப் பெயரைக் கொடுக்கின்றார்கள். மகரிஷிகள்.

விஷமான சக்தி விஷமற்றதைத் தாக்கப்படும் பொழுது அந்த விஷத்தின் தாக்குதல் தாங்காது வெப்பம் ஆகின்றது. இந்த வெப்பத்தின் நிலைகள் கொண்டு சுக்கு நூறாக ஆவியின் தன்மை அணுக்களாகச் சிதறுண்டு ஓடுகின்றது.

அவ்வாறு ஓடும் நிலைகளில் உருப் பெற்றது தான் காந்தம். முதலிலே நெருப்பும் வெப்பத்தின் தணல் கூடும் பொழுது ஈர்க்கும் சக்தி அடைகிறது.

இவ்வாறு அடைந்ததைத் தான் முதலிலே விஷம் ஆதிசக்தி என்றும் அதில் வெப்பமாக உருவாகும் நிலையை ஆதிபராசக்தி என்றும் அதில் ஈர்க்கும் காந்தம் தனக்குள் இழுத்து வளரும் தன்மையே ஆதிலட்சுமி என்று காரணப் பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

இவ்வாறு உருப்பெற்ற இந்த மூன்று நிலையும்… அதாவது வெப்பம் காந்தம் விஷம் இந்த மூன்றும் சேர்த்து ஒரு அணுவாக மாறுகின்றது.

அந்த அணுவின் தன்மை அணுக்களாகப் பிரபஞ்சத்திற்குள் இயக்கச் சக்தியாக அது ஓடும் நிலைகளில் மற்ற எப்பொருளை… எந்த ஆவியின் சக்தியை இது கவர்கின்றதோ அந்த அணு சேர்த்துக் கொண்டால் அதை மணம் என்றும் ஞானம் என்றும் பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

காந்தம் தனக்குள் இழுத்து மோதும் பொழுது அது வெப்பமாகி அந்த உணர்வினை இரண்டறத் தனக்குள் அணுவின் தன்மையாக அடைந்து விடுகிறது.

அவ்வாறு அணுவின் தன்மை அடையப் படும்போது மனம் ஞானம் அதனுடன் சேர்த்து இயக்கத்தின் தன்மை வரப்படும் பொழுதுதான் அதைக் காயத்ரி என்று பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

இந்த மூன்று நிலைகள் எப்பொருளைத் தனக்குள் கலக்கின்றதோ அதைக் காந்தம் இழுத்துத் தன்னுடன் மோதச் செய்யும் பொழுது அதில் இருக்கக்கூடிய விஷம் வெப்பத்தை உருவாக்கி வெப்பத்தின் தணலுக்கு ஆற்றலை ஊட்டித் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட சத்தினை இரண்டறக் கலந்து அதன் ஞானமாக அந்த அணுவின் தன்மை இயக்கத் தொடங்கி விடுகிறது.

அவ்வாறு இயங்கிய மணம் தான் ஞானம் என்பதைச் சரஸ்வதி என்று காரணப் பெயரை வைக்கின்றார்கள். இரண்டற அந்த அணுவின் தன்மை இயக்குவது காயத்ரி.

காயத்ரி என்றால் எதைத் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டதோ அதன் வழுவாக அது இயக்கும் என்று பொருள்.

சாதாரண மக்களும் இதை புரிந்து கொள்வதற்கு மகரிஷிகள் தன்னுள் கண்டறிந்த நிலையும் விண்ணில் படர்ந்த நிலையும் விண்ணில் உருவான நிலையும் தன்னுள் இயக்கும் நிலையும் தனக்குள் கண்டுணர்ந்து சாஸ்திரங்களாக இவ்வாறு வெளிப்படுத்தி உள்ளார்கள்.

மிகவும் சக்திவாய்ந்த சக்தி

நாம் எந்தெந்தக் குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அந்த குணத்தின் அணுவின் தன்மை நம் உடலுக்குள் ஜீவ அணுவாக மாற்றும் பொழுது உயிர் எவ்வாறு கடவுளாக இருக்கின்றதோ அதே குணத்தை நமக்குள் கடவுளாக இருந்து இயக்கும் சக்தி பெறுகின்றது.

இதுதான் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் என்பது. நம் உயிரின் தன்மை ஓ…ம் என்று இயக்கினாலும் நாம் எண்ணும் குணங்கள் ஓம் என்று அதே ஜீவ அணுவாக வளர்வதைத்தான் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் என்பது.

ஜீவ அணுவிற்குள் அணுவாக மாறி அணுவின் தன்மை அணுவாக மாறிக் கொண்டே உள்ளது என்பது ஞானிகளால் சாஸ்திரங்களில் தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே நாம் எத்தகைய குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அதை நமக்குள் ஜீவ அணுவாக மாற்றி விட்டால் அது நமக்குள் இருந்து கடவுளாக அந்தக் குணத்தை அது வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கும்.

உயிரும் கடவுள் தான். நாம் எண்ணிய உணர்வுகள் ஜீவ அணுவாக மாறி விட்டால் அதுவும் கடவுள் தான்.

கடவுள் என்ற தனித்தன்மை எங்கும் இல்லை இன்றும் இல்லை. தனித்து… தனியாக ஒரு கடவுள் இருக்கின்றான் என்றால் அப்படி இல்லை.

இந்தப் பிரபஞ்சமும் மற்ற உலகங்களோ உருவாவதற்கு முன் சக்தியின் தொடராக உருவாவதைச் சக்தி என்று பொருள்படும்படி அன்றைய ஞானிகள் காரணப் பெயர்களை இட்டுள்ளார்கள்.

சக்திகளில் எத்தனையோ வகையான சக்திகள் உண்டு. அவைகளில் விஷமே மிகவும் சக்தி வாய்ந்த சக்தி.

“போர் முறை இல்லாது… எதிர்ப்பு இல்லாது…” சுழலும் வியாழனின் இயக்கம்

27 நட்சத்திரங்களும் பிற மண்டலங்களில் இருந்து சக்திகளைக் கவர்ந்து நம் பிரபஞ்சத்திற்குள் அனுப்புகின்றது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு கோளுக்குள்ளும் சென்று வரும் அந்தச் சக்திகள்
1.வியாழன் கோளுக்கு வரும் பொழுது எத்தகைய நட்சத்திரங்களின் மோதலின் கலவைகளில் வருகின்றதோ
2.அது 27 உபக்கோள்களை வைத்து அவைகளைக் கவருகின்றது.

சூரியன் எப்படி எடுத்துக் கொள்கின்றதோ அதைப் போல் தனக்குள் அதை எடுத்து எடுத்து… கோள்களிலே வளர்ச்சி அதிகமாகி.. சுழற்சியின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் உபக் கோள்களை வியாழன் வளர்த்து வைத்திருக்கின்றது.

வளர்த்துக் கொண்ட உணர்வுக்குத் தக்கவாறு வியாழன் கோள் 27 நட்சத்திரங்களின் சக்தியை ஒன்றாகச் சமைத்து அதை ஆவியாக மாற்றி உறைபனியாக மாற்றிக் கொள்கின்றது.

இது கவர்ந்து கொண்ட உணர்வுகள் வெளிவரும் பொழுது
1.வியாழனின் சுழற்சி அதிகமாகும் பொழுது எல்லாவற்றையும் அதனுடன் இணைத்து
2.புதுவிதமான அணுக்களை இணைத்துக் கொள்ளும் ஒரு பாலமாக அமைகின்றது.

நம் உயிர் இந்த உடலுக்குள் இயங்கும் பொழுது எந்த உணர்வின் தன்மை பெற்றோமோ… உதாரணமாக வேதனை என்று வரப்படும் பொழுது அந்த உணர்வுகள் உயிருடன் சேர்க்கப்படும் பொழுது எதன் வலுவோ அதன் வழி நமக்குள் மாற்றுகின்றது.

உடலான இந்தக் கோளுக்கு நமது உயிர் குருவாக இருக்கின்றது. இதைப் போன்று தான் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்குச் சூரியன் ஆனாலும்
1.வியாழன் கோள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்குக் குருவாக இருக்கின்றது.
2.அதனால் தான் குரு என்று காரணப்பெயராக வைத்தார்கள்.

அதற்குள் வரும் அனைத்தையும் இணைத்துப் புது விதமான அணுக்களாக மாறுகின்றது. இதற்குள் நட்சத்திரங்களின் மின்னல் கதிரியக்கங்கள் ஊடுருவினால் இரண்டும் ஆண் பெண் என்ற நிலைகளில் உருவாகும் பொழுது அணுக்களாக மாறுகின்றது… வளர்ச்சியடைகின்றது.

அப்படி வளர்ச்சி அடைந்த உணர்வின் தன்மை தான் சூரியன் கவரும் தன்மை வருகின்றது.

27 நட்சத்திரங்கள் சக்தியை வியாழன் எடுத்துத் தன் சுழற்சியின் வேகத்தில் வெப்பத்தின் தணல் கூடி ஆவியாக மாற்றி மேல் பரப்பில் உறையும் தன்மை வருகின்றது.

கரண்டை வைத்து நாம் ஐஸ் பெட்டியை (ஃபிரிட்ஜை) உருவாக்குவது போன்று அதே கரண்டை வைத்து சூட்டை உருவாக்குவது போன்று
1.வியாழன் கோள் பல விதமான உணர்வுகள் கொண்டு அமைதிப்படுத்திப் “போர் முறை இல்லாதபடி…”
2.அந்த உணர்வின் தன்மை வேக வைத்து அமைதியின் தன்மை “எதிர்ப்பு இல்லாதபடி…” உருவாக்குகின்றது.

அது தான் 27 நட்சத்திரத்தின் உணர்வை தனக்குள் சேர்த்துக் கொள்கின்றது.

ஆனால் ஜாதகங்களில் பல விதமாகக் காட்டியிருப்பார்கள் ஆனால் உண்மை எதிலிருந்து வருகிறது…? என்று தெரியாது.

கோள்களைப் பிரித்துத் தான் எழுத முடியுமே தவிர சூரியனுக்கு நேராக வரும் போது ஒரு கோளின் தன்மை இணைந்து சுழல் வட்டத்தில் வரும் என்று இப்படித்தான் அவர்கள் அதைப் பிரித்து காட்ட முடியுமே தவிர இயற்கையின் உண்மையின் இயக்கங்களைச் சொல்ல முடியாது.

1.இதையெல்லாம் மனிதனுக்கு உகந்த நிலைகளாக எழுதப்பட்டு மதத்திற்குத் தக்கவாறு ஜாதகத்தைப் பிரித்து
2.இந்த நேரத்தில் இதைச் செய்தால் ஆண்டவனுக்கு ஆகாது என்பார்கள்.
3.ஆனால் ஆண்டவன் அதை எல்லாம் மாற்றி அமைக்கும் சக்தி பெற்றவன் என்று
4.ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் தக்கவாறு ஜாதகத்தைக் குறித்து விட்டார்கள்.

இதை வைத்துத்தான் நாம் நல்ல நேரம் கெட்ட நேரம் பார்த்து அலைந்து கொண்டுள்ளோம்.

ஆக எது பதிவோ அந்த நினைவு நமக்குள் அந்த உணர்ச்சிகளை ஊட்டுகின்றது. எந்தெந்த நிலைகளை இப்படி எடுத்துக் கொள்கிறோமோ அந்தப் பதிவுதான் செயல் ஆகின்றதே தவிர நல்ல நேரமோ கெட்ட நேரமோ இல்லை.

1.அந்த கோள்களின் இயக்கத்தில் மனிதன்… இவர்கள் சொல்வது போன்று இல்லை.
2.ஆனால் சூரியன் எல்லாவற்றையும் கவர்ந்து வரும் போது தாவர இனங்களுக்கோ கல் மண் இவைகளுக்கோ அது சேரும்… அதனின் இயக்கமாகும்.