காளிங்காராயனின் உணர்வு கொண்டு “உலகைக் காக்கும் சக்தியாகச் செயல்பட்ட போகன்”

பழனியம்பதியில் நான் (ஞானகுரு) வாழ்ந்தவன் தான். இருந்தாலும் அதனுடைய உண்மைத் தத்துவம் எனக்குத் தெரியாது. இருப்பினும் குருநாதர் எமக்கு அதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

போகன் தனது வாழ்க்கையில் எதையுமே மோகித்து அதைப் போகித்துத் தனக்குள் தன் வாழ்க்கையில் வரும் இருளைப் போக்கும் அந்த மகரிஷிகள் உணர்வைத் தனக்குள் கவர்ந்து கொண்டான்.

அவன் எப்பேர்ப்பட்டவன்…? என்று எண்ணும் பொழுது அந்தப் போகனும் தன் தாயால் வளர்க்கப்படும் பொழுது விஷம் கொண்ட பாம்பு சந்தர்ப்பத்தால் தாயாரைத் தீண்டுகின்றது.

தாயைக் காக்க எண்ணத்தால் அவன் அலைகின்றான் அலைகின்றான் பல நிலைகளைத் தேடி…! அன்று சாதாரண நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும்… பிற்காலத்தில் வந்த போகனே தான் அது.

தன் தாயைக் காக்க எண்ணித் தேடி அலையும் பொழுது காளிங்கராயன் என்ற விஷத்தன்மையை முறிக்கும் ஒரு வைத்தியரிடம் சென்று சேர்கிறான்.

தன் தாயைப் பாம்பு தீண்டி விட்டது… அதை நீ காக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தால் அவரிடம் சென்று கேட்கப்படும் போது அவர் கொடுத்த விஷத்தை முறித்திடும் சத்தினைத் தன் தாய்க்கு கொடுத்த பின் அது எழுந்து மறுமலர்ச்சி அடைகின்றது.

அப்பொழுதுதான்
1.அவர் கொடுத்த பச்சிலையும் அவர் செய்த நிலைகள் கொண்டு அவரைக் குருவாக்கி
2.அந்த ஆற்றலைப் பெற வேண்டும் என்று அங்கே அடிமையாகின்றான்.

காலத்தால் தாய் இறந்து விடுகின்றது. தாய் தன் உணர்வின் செயலால் தன்னை எப்படி மனிதன் ஆக்கியது…? என்ற நிலைகளில் அது கண்டறிந்த உணர்வால்… அகஸ்தியரின் உணர்வு அவனுக்குள் சிக்கப்படுகிறது.

தன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு தாவர இனத்தின் சத்தைத் தன்னைக் காத்திடும் உணர்வாக அகஸ்தியரின் தாய் தந்தையர் தன் உடலில் எடுத்துக் கொண்ட பின் கருவில் இருக்கும் அகஸ்தியன் என்ற அந்த சிசுவுக்குள் இது படபட்டு நஞ்சை முறித்திடும் உணர்வாகத் தாயின் கருவிலே உருவாகிப் பிறந்தபின் அகஸ்தியன் என்ற நிலைகளில் அணுவை அறிந்திடும் நிலையாகப் பிறந்தான்.

1.அவன் நுகர்ந்த அறிவை இவன் அதைக் கண்டுபிடித்து
2.அகஸ்தியன் கண்டுணர்ந்த விண்ணுலக ஆற்றலும் தாவர இனத்தால் கவர்ந்த நிலைகளும் இவனுக்குள் எடுத்து
3.இந்தப் பிரபஞ்ச இயக்கத்தின் உண்மையை உணர்கின்றான் போகன்.

அப்படி உணர்ந்த நிலைகளைத் தான் தாவர இனத்தை நுகர்ந்து பல பரிணாம வளர்ச்சிகளாகி மனிதனாகப் பிறந்தாலும் மனித நிலைகளில் எவ்வாறு மனிதன் தீமைகளிலிருந்து எவ்வாறு விடுபட வேண்டும்…? என்ற நிலையைத் தனக்குள் எண்ணுகின்றான்.

அன்று மிருகங்களிடமிருந்து தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள அகஸ்தியனின் தாய் தந்தையர்கள் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட நஞ்சை வென்றிடும் சக்தி அகஸ்தியனுக்குப் பூர்வ புண்ணியமாக அமைந்தது.

அதை அவர்கள் தங்கள் உடலில் முலாமாகப் பூசினாலும்
1.அவ்வாறு சுவாசித்த உணர்வுகள் நஞ்சினை முறித்திடும் சக்தியாக்க் கருவுக்குள் இருந்த குழந்தைக்குப் படப்பட்டு
2.அந்த உணர்வின் துணையால் நஞ்சின் வலிமை பெற்று நஞ்சினை அறிந்திடும் ஆற்றல் பெற்று
3.விண்ணுலக ஆற்றல் நஞ்சால் இயக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்த அகஸ்தியன்
4.தனக்குள் விளைய வைத்த உணர்வின் அலைகளைப் பரப்பினான் பரப்பினான்… பல நிலைகள் கொண்டு.

அவனே நம் பூமியின் துருவத்தைக் கண்டு துருவ நட்சத்திரமாக இருப்பினும் நஞ்சினை ஒடுக்கி உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றியதை அந்தப் அகஸ்தியன் பெற்ற நிலையைப் போகன்…
1.தன் தாயின் நஞ்சினை நீக்கித் தனக்குக் குருவாக வழிகாட்டிய மனிதனைக் காத்திடும் காளிங்கராயனின் தத்துவத்தை
2.நஞ்சினை முறித்துத் தனக்குள் அதை அடக்கி ஆட்சி புரியும் காளிங்கராயன் தன்மையைத் தனக்குள் எடுத்து
3.தன் தாயைக் காத்த நிலைகள் “உலகைக் காக்க வேண்டும்…” என்று எண்ணத்தை ஓங்கி வளர்க்கின்றான் போகன்.

இதைப் போல இத்தகைய எண்ணங்களைத் தனக்குள் போகித்து மோகித்துத் தனக்குள் தன் உணர்விலேயே அறிகின்றான். இந்தப் பிரபஞ்சம் எப்படி இயங்குகிறது…? அதில் இருக்கக்கூடிய அணுக்கள் வளர்ச்சி பெற்று மனிதனாக எப்படி உருவானது…? என்று அகஸ்தியன் காட்டிய உணர்வின் தன்மையை இவன் அறிகின்றான்.

1.தன் தாயைக் காத்த காளிங்கராயனின் நஞ்சினை வென்ற உணர்வின் தன்மையைத் தனக்குள் வலு கொண்டு எடுத்து
2.அதை அறிய வேண்டும்… மக்களைக் காக்க வேண்டும் என்ற உணர்வினை வலுக் கொண்டு தனக்குள் சேர்த்தான் போகன்.

அவ்வாறு சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை கொண்டு தான்… சூரியன் உமிழ்த்தும் பாதரசம் ஒவ்வொன்றையும் தனக்குள் இணைத்து இரண்டறக் கலந்து தாவர இன்ங்களையும் கற்களையும் மண்களையும் வைரங்களையும் வைடூரியங்களையும் பாஷாணங்களையும் எப்படி உருவாக்குகிறது…? என்று அகஸ்தியன் தன்னில் கண்டுணர்ந்த உணர்வலைகளை நுகர்ந்தறிகின்றான் போகன்.

நம் நரம்புகளுக்குள் இயக்கும் ஆசிட் சக்தி

ஒருவன் கொடூரச் செயல்களைச் செய்கிறான் என்றால் நாம் பார்த்து அதைச் சுவாசிக்கும் போது நமக்கும் கோபம் வருகின்றது. இப்படி அதர்மம் செய்கின்றானே… அவனை அயோக்கியன் என்று நம்மைச் சொல்லும்படி வைக்கின்றது.

அவ்வாறு பேசிய உணர்வு நமக்குள் கணங்களுக்கு அதிபதியாகி சுவாசித்த உணர்வுகள் உடலுக்குள் சென்று நம் நல்ல குணங்களை வங்கிட்டு விடுகின்றது.

பல நன்மைகள் செய்திருந்தாலும்
1.நுகர்ந்த உணர்வுகள் கொடூரச் செயலாக நமக்குள் ஊடுருவி ரத்தக் கொதிப்பாக மாறி
2.சிந்திக்கும் வேளையில் சிறுமூளையின் இயக்கத்தை அது தடைப்படுத்தி
3.நைப்புப் பசையாக இருக்கும் அந்த நரம்பியல்களை அது அழித்து விடுகின்றது.

உதாரணமாக காரத்தை வாயிலே போட்டால் நம் உமிழ் நீர் எப்படிக் காணாது போகின்றதோ இதைப் போன்று கார உணர்ச்சிகள் சிறுமூளையின் இயக்கத்தில் அது தொடருமேயானால் அந்த உணர்வின் நிலையால் நரம்புகளுக்குப் பசை கொடுத்து இயக்கும் நிலையைத் தடைப்படுத்துகிறது.

ஒரு இன்ஜினை ஆயில் கொண்டு இயக்குகின்றார்கள்… மோட்டாரையும் இயக்குகின்றார்கள். நண்டினத்திற்கு நரம்பியல் கிடையாது. தான் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் இயக்கம் கொண்டு நினைவாற்ரல் கொண்டு காலை விரிப்பதும் கையை விரிப்பதும் அது செயல்படுகின்றது. நமக்கோ நரம்புகள் உண்டு… அதற்கு ஓடும் தன்மை தான் உண்டு.

இதைப்போல தன் உணர்வின் ஆற்றல் கொண்டு நண்டிற்குக் கத்திரி போன்று நம் விரலைப் பிடித்தால் விரலையே அது கத்தரித்து விடும் நரம்பு இல்லாதபடி உணர்வின் ஆசிட் துணை கொண்டு நினைவின் ஆற்றலால் அது இயக்குகின்றது..

நமக்குள் எடுத்துக் கோண்ட விஷமான உணர்வுகள் எவ்வாறு செயல்படுகிறது…? நாம் தவறு செய்யாமலேயே இத்தகைய நிலை நமக்குள் உருவாகி விடுகின்றது என்பதை ஞானிகள் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்கள்.

எவரும் தவறு செய்யவில்லை. சந்தர்ப்பத்தில் நுகர்ந்த உணர்வுகள் ரத்தக் கொதிப்பு வரப்படும் பொழுது
1.உணர்வின் வேகம் கொண்டு சிறுமூளையின் இயக்கத்தை அது பாதிக்கப்படும் பொழுது
2.நம் எண்ணத்தின் நிலைகள் கொண்டு செயல்படும் பொழுது எந்த உணர்ச்சியின் தன்மை பட்டதோ
3.அது இருதய வாயிலுக்குச் சென்றால் ஹார்ட் அட்டாக்.
4.அதே சமயத்தில் சுருதியின் வேகம் கொண்டு அடிக்கடி கோபமாகப் பேசும் நிலைகள் அந்த நாதத்தின் நிலைகள் அடுத்து அங்கே பேச்சு வராது.
5.எந்தப் பாகத்தில் இயக்கத்தின் நிலைகள் அதிகமாக இருக்கின்றதோ அங்கே ஆசிட் தடைப்பட்டு
6.அந்தப் பாகத்தில் எதுவுமே செயல்படாதபடி தடைப்படுத்தி விடும்.

அந்த நுண்ணீய அலைகள் தடைப்படுத்தப்படுகிறது…!

அதாவது ஒரு காரில் பிரேக் அணைக்கும் செயலில் அதில் தொடர்பு (கேபிள் வயர்) அறுந்து விட்டால் காரைச் சமப்படுத்த முடியாதபடி கண்ட்ரோல் இழந்து அது இயக்க முடியாது போகிறது.

இதைப்போல தான் நாம் எண்ணிய உணர்வுகள் நம் உடலை இயக்கும் நிலைகள் நரம்பின் மத்தியிலே ஓடும் அந்த ஆசீட். நுண்ணிய அலைகளாக ஊடுருவி அதனை இயக்கும் சக்தி கொண்டது.

தன் உணர்வின் இயக்கம் வரப்படும் பொழுது நுண்ணிய அலைகள் வழியாக இயக்கக் கட்டளைகள் இடப்படும் போது அதிலே தடை ஏற்பட்டால் கை கால் அங்கங்களை முடக்கி விடுகின்றது.

கோபமாகப் பேசியவனை உற்று நோக்கினோம் இந்த உணர்வுகள் வளரப்படும் பொழுது அது பெருகி வளர்ந்து அதன் செயலாக எவ்வாறு வருகின்றது…? என்பதனை ஞானிகள் காட்டியுள்ளார்கள்.

தவறு செய்யாமலேயே… பலருக்கு நன்மை செய்தாலும் நுகர்ந்த உணர்வுகளை நம்மை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் ஈசன் இத்தகைய நிலைகளை உடலாக உருவாக்கி விடுகின்றது. அதனின் செயலாக மீண்டும் நம்மை இயக்குகிறான்.

இதிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும்.

ஆறாவது அறிவு கொண்டு வாடிய பயிரை வாடாதிருப்பதற்காக உரங்களை இட்டு அதை வைத்து நல்ல மணிகளை எப்படி உருவாக்குகின்றோமோ இதுபோல்
1.நாம் சந்தர்ப்பத்தால் கேட்டறிந்த வாடிய உணர்வுகளுக்கு அந்த நல்ல உணர்வுகளுக்கு
2.அருள் ஞானிகள் உணர்வை உரமிட்டு தீமைகளை அகற்றிடும் உணர்வாக அதைப் பெற்று
3.அந்த நினைவாற்றல் கொண்டு அதை இயக்கச் சக்தியாகப் படைத்து நமக்குள் நல்ல நிலையை உருவாக்க முடியும்.

பிரம்மாவைச் சிறை பிடித்தான் முருகன்…!

வேதனை என்ற நஞ்சு மிகவும் கடுமையானது

வாழ்க்கையில் நன்மையே நாம் செய்து பழகுகின்றோம். நன்மையின் எல்லையை அடைந்தாலும் மனிதனின் ஆறாவது அறிவு கொண்டு ஈகை இரக்கம் பண்பு பரிவு என்ற நிலையில் பிறர் துயர்படுவதைக் கேட்டறிய நேர்கிறது.

எவ்வளவு பெரிய கொடியவனாக இருப்பினும் ஒரு சமயம் அதைக் கேட்டு அறிந்தால் நுகர்ந்த உணர்வுகள் அவன் பல கொலைகளைச் செய்திருந்தாலும் தன் எதிரிலேயே பாவமான நிலையில் உதவி இல்லாதபடி வேதனைப்படுகிறான் என்றால்
1.கொடிய தவறு செய்தவனும் அவனுடைய ஈகையால் அதை நுகர்ந்த பின் உதவி செய்யும் எண்ணங்களே வருகின்றது.
2.கொடூரம் செய்பவனாக இருப்பினும் அப்பொழுது அதை அவன் எண்ணவில்லை.

கொடூர உணர்வுகள் இவனுக்குள் சேர்ந்தது… கொடூர செயல்களைச் செய்யும் உணர்வுகளே இவன் உடலில் விளைந்தது.

அத்தகைய செயல்களை அவன் செய்து கொண்டிருப்பினும் ஒரு மனிதன் தனக்குள் முடியாத நிலைகளில் வேதனையுடன் துடித்துக் கொண்டிருந்தால் இவனைக் காத்திடும் அந்த இரக்கமான உணர்வுகளை அவன் நுகர்ந்து அறிந்தபின் ஈகையால் அவனுக்கு உதவி செய்யும் எண்ணத்தைத் தான் கொடுக்கும்.

வேதனையால் துடித்துக் கொண்டிருப்பவனைச் செயலற்றவன் என்று உணர்த்தும். இருப்பினும்
1.அவனைச் செயலற்றதாக்கிய அந்த நஞ்சை இவன் சுவாசித்த பின்
2.இவன் உடலுக்குள் வந்து இவனுடைய வலிமையையும் அது குறைக்கின்றது.

எப்படி ஒரு புலி இரக்கமற்ற செயல் கொண்டு மற்ற மிருகங்களைக் கொன்று புசித்தாலும் அது போல இவன் பல பிழைகளைச் செய்தவனும் விஷம் கொண்டோர் உணர்வை உற்று நோக்கி அவன் இரக்கப்பட்டுச் செயல்படும் பொழுது நஞ்சின் தன்மை ஊடுருவி விட்டால் அவன் வலு இழந்து விடுகின்றது.

புலி மற்றதைக் கொன்றாலும் சிறு விஷம் கொண்ட தேள் அந்தப் புலியைக் கொட்டி விட்டால் அது துடித்து அலறும். பாம்பு விஷம் கொண்டதாக இருந்தாலும் அதை ஒரு குச்சியை வைத்து ஒரு அடி அடித்தால் அந்தப் பாம்பு இறந்து விடுகின்றது.

விஷம் கொண்ட தேளின் உணர்வுகள் புலிக்குள் சென்று விட்டால் புலியையும் அது பலவீனப்படுத்துகின்றது.
1.இது போன்றுதான் எத்தகைய வலிமை கொண்டிருந்தாலும்
2.இரக்க உணர்வு கொண்டு பிறர் உணர்வுகளை நாம் உற்று நோக்கப்படும் பொழுது
3.நம் வலிமையை அந்த நஞ்சு செயலிழக்கச் செய்யும் சக்தி பெற்றது.

மனிதனின் வாழ்க்கையில் கடும் வேதனையையோ ஒரு விபத்தையோ அல்லது ஒரு வேதனைப்படுவோரையோ பார்க்காமல் இருக்க முடியாது. அப்படி நுகர்ந்து விட்டால் அது நம் உடலில் நோயாக மாறுகின்றது.

ஒரு வேதனைப்படும்படியான செய்தியைப் பேசிக் கொண்டிருந்தாலும் அது ஆழப் பதிந்து நமக்குள் அதனால் வேதனை உணர்வுகள் தூண்டித் தூண்டி பலம் இழக்கப்படுகின்றது.

நமக்கும் வேதனை வருகின்றது… நல்ல உணர்வுகள் மறைகிறது. நல்ல சிந்தனைகளைச் சிந்திக்க முடியாது ஆகின்றது… இந்த உடலை அழிக்கின்றது. நல்ல சொல் வராதபடி உருவாகின்றது.

இது போன்ற தீமைகளிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும். எவரும் தவறு செய்யவில்லை. சந்தர்ப்பத்தால் நுகர்ந்த உணர்வுகள் மூஷிகவாகனா… அது கணங்களுக்கு அதிபதியாகின்றது.

நல்ல குணங்கள் கொண்டு நாம் இருப்பினும் வேதனைப்படுவோரின் உணர்வைச் சுவாசித்தால் இந்தக் குணங்கள் நம் நல்ல குணங்களை அடிமையாக்கி அது அதிபதியாக மாறி நம்மை வேதனைப்படும்படியாக உருவாக்கி விடுகின்றது.

இப்படி… சந்தர்ப்பத்தில் நாம் நுகரும் உணர்வுகள் தீமைகளை எவ்வாறு விளைவிக்கின்றது…? என்பதனை தெளிவாகக் காட்டி உள்ளார்கள் ஞானிகள். இதை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.

தாய் தந்தை பாட்டன் பாட்டியை நாம் நேசிக்க வேண்டிய முறை

நம் அன்னை தந்தையர் நம்மை வளர்த்திட நம்மைக் காத்திட எத்தனையோ வேதனைகளையும் எத்தனையோ இன்னல்களையும் பட்டுத்தான் வளர்த்தார்கள்.

அந்த வேதனைகள் அவர்களுக்குள் நஞ்சாக வளர்ந்து நோயாக விளைந்து நோயால் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த ஆன்மாவை அவருக்காக வேண்டி நாம் கடவுளை வேண்ட வேண்டும்.

ஏனென்றால் அவர்களுடைய சரீரத்தைப் பெற்றவர்கள் நாம். நம்மை நாம் காத்தாலும் அவர்களுக்கு அந்த அருள் சக்தி கிடைக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தை நாம் எண்ணினால் நாம் எடுக்கும் இந்த உணர்வின் ஆற்றல் அவர்களுக்கும் கிடைக்கப் பெறும்.

1.அவர்கள் நம்மைக் காத்த நினைவும் நமக்குள் வருகின்றது.
2.அவர்கள் நம்மைக் காத்த உணர்வு நமக்குள் விளைகின்றது.
3.அந்த இனத்தை நமக்குள் இணைப்பதற்காகத் தான் விநாயகர் தத்துவத்தில்
4.அன்னை தந்தையரை நீ எப்படி நேசிப்பது…? என்று தெளிவாக எடுத்துரைத்துள்ளார்கள்.

என்னைக் காத்தருளிய தெய்வமான தாய் தந்தையருக்கு அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி கிடைக்க வேண்டும். என்னைக் காத்திட்ட நேரத்தில் அவர்கள் நுகர்ந்த நஞ்சுகள் அகல வேண்டும்.

என்றென்றும் என்னை மகிழ்வித்த அந்த உணர்வுகள் என் தாய் தந்தையர் உடலில் விளைய வேண்டும். அவர்கள் அருளாசி என்றென்றும் எனக்குள் உறுதுணையாக இருக்க வேண்டும்.

அவர் காட்டிய அருள் நெறிப்படி மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும். வலு கொண்டு தீமைகளை அகற்றித் தீமையற்ற நிலைகள் எனக்குள் வளரும் அந்தச் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் தாயே…! ஈஸ்வரா…! என்ற தாய் தந்தையரை வேண்டி இவ்வாறு வணங்க வேண்டும்.

வணங்கிய பின் அடுத்து நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன…?

நம்முடைய தாய் தந்தையரின் மூதாதையர்கள் தாத்தா பாட்டன் பாட்டியரின் குல வழி தான் நாம் வந்துள்ளோம்.
1.அவர்கள் முதலிலே மனிதனாகப் பிறந்தார்கள்.
2.நம் தாய் தந்தையரை மனிதர் ஆக்கினார்கள்
3.பின் நம்மை நம் தாய் தந்தையர் மனிதனாக்கினார்கள்
4.அந்தக் குல வழியில் தான் நாம் மனிதனாக ரூபம் பெற்றோம் என்ற இந்த நினைவினைக் கொண்டு வந்து
5.ஒளியாக அறிவித்த அவர்கள்… நம்மைக் காத்திட்ட அந்த உள்ளங்கள் நம் தாய் தந்தையைக் காத்திட்டவர்கள்
6.அதற்காக வேண்டி எத்தனையோ வேதனைப்பட்டவர்கள்
7.நஞ்சு கொண்ட இன்னொரு இழிநிலையான சரீரம் பெறாது அருள் ஞானிகள் உணர்வுகளுடன் ஒன்றி
8.அவர்கள் இன்னொரு உடல் பெறும் உணர்வுகளை அங்கே நாம் கரைத்திடல் வேண்டும்.

ஞானிகள் காட்டிய வழிப்படி நம் குலதெய்வங்களின் உயிரான்மாக்கள் அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலத்தின் ஒளி அலைகளில் கலந்து நஞ்சு கொண்ட உடல் பெறும் உணர்வுகள் கரைந்து உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக நிலை கொண்டு என்றும் பிறவா நிலை என்னும் பெரு வீடு பெரு நிலை அடைந்து அழியா ஒளிச் சரீரம் பெற வேண்டும் என்று ஞானிகள் எங்கே சென்றார்களோ அதை நமக்குள் பதிவு செய்து விண்ணை நோக்கி ஏகி அவர்களை விண் செலுத்த வேண்டும்.

அவ்வாறு விண் செலுத்தி அவர்கள் முன் சென்றால் அவர்கள் உடலில் உருப்பெற்ற நஞ்சு எப்படி அங்கே கரைந்ததோ அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் அவர்களை இணைத்து அந்த சப்தரிஷி மண்டலங்களின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் என்று நாம் எண்ணினால்
1.சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைந்து தீமையை அகற்றிய உணர்வுகள்
2.அங்கே அவரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட அவரில் விளைந்த உணர்வுகள் நமக்குள்ளும் பதிவாகின்றது.

அவரின் உணர்வின் தன்மை கொண்டு நாம் எளிதில் அந்தச் சப்தரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைப் பெற்று நமது வாழ்க்கையில் வந்த தீமைகளைத் தூய்மைப்படுத்த மூதாதையர்கள் உணர்வு நமக்கு உதவும்.

அவர்கள் நம் நல்ல செயல்களைப் பற்றி என்றுமே போற்றியவர்கள். நம்முடைய முன்னோர்களின் அந்த நல்ல உணர்வை நாம் போற்றினாலும் நமது வாழ்க்கையில் நம்மைக் காக்க… அறியாது நாம் தவறு செய்தாலும் அதற்காக அவர்கள் வேதனைப்பட்டிருப்பார்கள்.

அது அவர்கள் உடலில் நோயாக விளைந்தது… “இதற்காகவாவது…” நம்மைக் காத்திட்ட எங்கள் குலதெய்வங்களான அந்த உயிரான்மாக்கள் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைந்து பிறவா நிலை என்ற பெரு நிலை அடைந்து உயிருடன் ஒன்றிய நிலையாக என்றும் அழியா ஒளிச் சரீரம் பெற வேண்டும் என்று நாம் அனைவரும் சேர்ந்து “முதலில்” அங்கே உந்தித் தள்ள வேண்டும்.

இது தான் விநாயகர் தத்துவம்.

நாம் அடைய வேண்டிய பரிணாம வளர்ச்சியின் சூட்சமம்

பல கோடிச் சரீரங்களில் தன்னைக் காத்திடும் உணர்வுகளை வளர்த்து வளர்த்துத் தான் மனிதனாக வந்திருக்கின்றோம்.

உதாரணமாக ஒரு குளவி தனக்குள் ஊரும் உமிழ் நீரைக் கொண்டு தன் இனத்தைப் பெருக்க .அதற்கென்று ஒரு கூட்டினை… ஒரு கருவறையைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றது.

விஷத்தன்மை கொண்ட மண்ணினைப் பிசைந்து வாயில் எடுத்து வந்து கூடுகள் அமைக்கின்றது. நஞ்சு கலந்த உமிழ் நீரை அதற்குள் இணைக்கின்றது.

பின் பறந்து சென்று தன் இனம் அல்லாத புழுக்களை தன் நஞ்சின் தன்மை கொண்டு கொட்டி அதனை வலுவிழக்கச் செய்து தன் உணர்வை அதற்குள் பாய்ச்சி அதைத் தூக்கி வந்து கூட்டுக்குள் இணைக்கின்றது.

1.இந்த விஷத்தன்மை புழுவின் உடலில் முழுமையாகப் படர்ந்து அது சருகு போல ஆகின்றது.
2.அதற்குள் இருக்கும் ஊணின் நிலைகளும் அது கலைந்து வர உடலை அமைத்த உணர்வுகள் அணுக்களாக மாற்றப்பட்டு
3.உயிரின் தன்மை கொண்டு இது எவ்வாறு என்ற நிலையை அதனை நினைவில் ஊட்டச் செய்து
4.புழுவைக் கூட்டிற்குள் தள்ளி மண்ணை வைத்து அதை அடைத்து விடுகின்றது.

தன் உடலில் எதைப் பெற்றதோ இதன் உணர்வைப் பதிவு செய்த பின் தன் சிறகால் அதிர்வின் தன்மை கொடுத்து புழுவின் உயிர் மடிந்து விடாது அதிர்வின் தன்மை கொண்டு இயக்கி இந்த உணர்வின் நினைவு கொண்டு அதிலே அணுக்கள் விளைந்து அதனின் தொடர் கொண்டு அது ஜீவிக்கும் நிலை வருகின்றது.

அதற்கு ஜீவன் ஊட்டிக் கொண்டேயிருப்பதற்காகக் குளவி இரைச்சல் கொடுத்து அதைக் காக்கின்றது.

கோழி தான் இட்ட முட்டைகளை அடைகாக்கின்றது. தன்னுடைய உடலின் வெப்பத்தால் அதற்குள் இருக்கும் ஜீவ அணுவைத் துடிக்கச் செய்து அதனின் கருவாக விளையும் வரையிலும் அதை அடை காக்கின்றது.

மூன்று நாட்கள் ஆனாலும் நான்கு நாட்கள் ஆனாலும் அடை காத்து
1.அதற்குள் இருக்கும் அணுக்களின் தன்மை அதனை நுகர்ந்து வரும் பொழுது
2.வெப்பத்தின் தன்மை கொண்டு தன் உணர்வலையைப் பாய்ச்சி அதன் தன்மை கொண்டு அது கோழிக் குஞ்சாக உருவாக்குவது போல
3.குளவி தான் கட்டிய கூட்டின் மேல் ரீங்காரமிட்டு அதனின் நாதங்களை எழுப்புகின்றது.
4.அந்த அதிர்வினைப் புழுவின் உடலில் இருக்கும் காந்தப்புலன் இழுத்துக் கவர்கிறது.

எந்த உமிழ் நீரின் தன்மை கொண்டு கூட்டினைக் குளவி அமைத்ததோ சூரியனின் காந்த சக்தி அதன் மீது படர்ந்தாலும் தாயினம் இடும் மூச்சலையை இதன் வழி நுகர்ந்து அதனின் உணர்வின் துணையால் அதனின் கருவின் நினைவாக குளவியாக அது உருப் பெறுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் மனிதன் தனக்கென்று வீடு கட்ட வேண்டும் என்றாலும் ஒவ்வொன்றிலும் இது வளர்க்கப்பட்டு தான் ஒவ்வொரு இணைப்பிலும் தனக்குப் பாதுகாப்பாக இதைச் செயல்படுத்துகின்றான்.

தன்னைக் காத்திடும் உணர்வாக ஒவ்வொரு சரீரத்திலும் ஒவ்வொரு நிலைகள் கொண்டு எடுத்து அதனதன் குணங்களுக்கு அதனதன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு தான் விளைந்து சர்வத்தையும் அறிந்திடும் நிலையும் சர்வத்தையும் இயக்கிடும் நிலைகள் கொண்டும் சர்வத்தையும் உருவாக்கும் நிலை கொண்டு உயிரின் நிலைகள் கொண்டு
1.உணர்வுகள் அழிந்தாலும் அதிலே ஒவ்வொரு உணர்வையும் இயக்கி அதை ஒளியாக மாற்றி
2.உயிருடன் ஒன்றித் தன்னுடன் இணைந்து ஒளியின் சரீரமாக மாற்றிடும் இந்த உண்மையினை அறிந்தவன் தான் “மகரிஷி…”

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நாம் நுகர்ந்தால் அவனைப் போல் ஆக முடியும். அவ்வாறு அவன் அடைந்த நிலையை நாம் அடைவதற்கே இந்த உபதேசம்.

“உயிருக்கு வலுவைச் சேர்க்க” மகரிஷிகளின் சக்தியை எடுத்தே ஆக வேண்டும்

நாம் நல்லவைகள் ஆயிரம் செய்தாலும் அதற்குள் நஞ்சு கலந்துவிட்டால் அந்த நல்லது அனைத்தையுமே அது அடிமையாக்கி விடுகின்றது.

ஆனால், நஞ்சினை வென்ற அருள் ஞானிகளின் உணர்வை நமக்குள் எடுத்துக் கொண்டால் அந்த நஞ்சினை ஒடுக்கி உணர்வின் தன்மை ஒளியாக்க முடியும்.

1.நாம் உயிருக்குள் இருக்கும் நஞ்சின் துடிப்பே – உயிரின் இயக்கம்.
2.நஞ்சு அதிகரித்து விட்டால் துடிப்பின் இயக்கம் குறைவாகிவிடும்.

தேவாங்கு என்ற உயிரினத்தை நீங்கள் பார்க்கலாம். அதிலே நஞ்சின் இயக்கத் துடிப்பு குறைவு. உணர்ச்சியின் தன்மை வேகத்தைக் குறைத்த நிலைகள் வரப்படும் போது அதனுடைய “இயக்கச் சக்தி” குறைவாகின்றது.

உடலில் நல்ல தசைகளாக இருப்பினும் எவருக்கும் தீங்கு செய்யாத நிலையில் உடல் அமைப்பு கொண்டுள்ளது. உயிரின் துடிப்பு குறைவாக உள்ளதால் தன்னைத்தானே தான் காத்திடும் நிலை இழந்த நிலைகள் கொண்டுள்ளது.

1.உயிர் மற்றொன்றைத் தாக்கி அதன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு
2.கடுமை கொண்ட உணர்வின் தன்மை எடுக்கப்படும்போது தான்
3.இதன் உணர்வின் இயக்கமாக அது வளர்ந்து
4.அதற்குள் மற்றது அந்த உயிரின் வலுவையே பெற முடியும்.

ஒவ்வொரு உயிரனத்திற்கு அதற்கென்ற (உடல் அமைப்பு) தசைகள் கொண்டுள்ளது. பல்வேறு விதமான தசைகள் கொண்ட அத்தகைய உயிரினங்களின் உயிரில் உள்ள விஷத்தன்மை குறைந்து விட்டால் என்ன ஆகின்றது?

1.விஷத் தன்மை குறைந்தால்
2.உயிரின் துடிப்பு வேகம் குறைந்து
3,எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை சீராக இயக்காது அந்த உணர்வின் தன்மை மறைந்துவிடும்.
4.அதனின் வலுவை இழந்து விடும்.

இதைப் போன்ற இயக்கத்தின் தன்மை கொண்டு அத்தகைய உயிர்கள் வாழ்ந்தாலும் விஷத்தன்மை குறைந்ததாக இருப்பினும்… “எந்த நெருப்பிலும் இந்த உயிர் வேகாது”.

ஆனால் நஞ்சின் அறிவுடன் இருந்தால் நஞ்சினைத் தான் விளைய வைக்கும். அதாவது இன்று பூச்சிகளைக் கொல்லப் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளைத் தூவுகின்றோம்.

பூச்சிகள் இந்த விஷத் தன்மை கொண்ட அந்தப் பூச்சிக்கொல்லி மருந்தைச் சுவாசிக்கும்போது அந்த உயிரிலே பட்டபின் அந்த உடலை மடியச் செய்கின்றது.

1.ஆனால் அதே சமயம் மடிந்து கொண்ட பின் இந்த நஞ்சின் உணர்வு அதனுடன் இணைந்து கொள்ளுகின்றது.
2.மீண்டும் அதே உயிரணு மற்ற நஞ்சு கொண்ட உயிரணுவாக மாறி
3.இந்த நஞ்சிற்கே அதைக் கொல்லும் சக்தி அதிகமாகி விடுகின்றது.

இதைப்போல நஞ்சைப் பாய்ச்சிப் பயிரைக் காக்க இவர்கள் தூவும் மருந்து அந்த சமயம் பூச்சிகளின் உடல்கள் மடிந்தாலும்
1.இந்த நஞ்சின் தன்மை உணர்வாக இணைந்து
2.அந்த உயிருடன் ஒன்றிய நிலைகள் கொண்டு
3.நஞ்சினை வீழ்த்திவிடும் நிலைகள் வருகின்றது.
4.அதை எதிர்த்துத் தாக்கும் நிலை வருகின்றது.

இதைப்போன்ற தீமையின் நிலைகள் கொண்டால் தீமையின் உணர்வைத்தான் நமக்குள் அதிகரிக்கச் செய்யும். இதையெல்லாம் நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆகவே, நஞ்சினை ஒடுக்கி ஒளியாக மாற்றிடும் ஞானிகள் உணர்வை நாம் நுகர்ந்து இந்த நஞ்சினை ஒடுக்கிடல் வேண்டும். அதை அடக்கிடல் வேண்டும்.

உயிர் எவ்வாறு எந்த நெருப்பிலும் வேகுவதில்லையோ எந்த நஞ்சிலும் மடிவதில்லையோ அதைப் போன்று நாமும் அழியாத நிலையாக வேகா நிலை என்ற நிலைகளை நாம் பெறுதல் வேண்டும்.

வேகா நிலையாக நமக்குள் உணர்வின் இயக்கம் மற்றொன்றை மடிந்திடாது உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சிகரமாக இருளைப் பிளந்து ஒளி காணும் உணர்வை இந்த உடலிலே விளைய வைக்க வேண்டும்.

1.இதை விட்டு அகன்றால் என்றும் பதினாறு என்ற நிலையும்
2.அழியா ஒளிச் சரீரம் என்ற நிலையும்
3.பிறவியில்லா நிலை என்ற நிலையும் அடைய முடியும்.

ஞானிகள் காட்டிய அத்தகைய மார்க்கத்தில் நாம் செல்லுவோம். இந்த உடல் சதமல்ல. எந்த நிமிடத்திலும் இந்த உடலை விட்டு இந்த ஆன்மா செல்லலாம்.

இந்த உடலில் எந்த உணர்வை அதிக அளவில் நாம் எடுத்து விளைய வைத்தோமோ இந்த அளவு கோல்படிதான் அடுத்த உடலை உருவாக்கும் நிலையும் அந்த உணர்வின் செயலாக்கமும் வரும்.

நாம் எந்த நிமிடம் இந்த உடலை விட்டு அகன்றாலும் மெய்ஞானிகளின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் செல்ல வேண்டும்.

1.அதனின் வழித்தொடரில் தொடர்ந்து அந்த வரிசையில் சென்றால்
2.நாம் அதனின் அரவணைப்பில் நாம் என்றும் ஒளிச் சரீரம் பெற முடியும்.

நீங்கள் மந்திரங்களைச் சொல்லி மீண்டும் மனித உடலுக்குள் தாவி அவனின் அடிமையாகி அவன் காட்டும் நஞ்சினை உணவை உட்கொண்டு மீண்டும் இழி நிலையான சரீரம் பெறவும் முடியும்.

உங்களுக்கு எது எது தேவையோ அதை எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

நஞ்சு கொண்ட நிலைகளை நீக்கிய அருள் ஞானியின் உணர்வை நுகர்ந்து நஞ்சை அகற்றிடும் உணர்வைப் பெற்று இன்று உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியான சரீரம் பெற வேண்டும் என்று எவர் ஒருவர் எண்ணுகின்றாரோ அதை நிச்சயம பெற முடியும்.

பல நிகழ்ச்சிகளை எனக்குள்ளேயே நடத்திக் காட்டித் தான் எம்மைத் தெளிவாக்கினார் குருநாதர்

எத்தனையோ கோடிச் சரீரங்களைக் கடந்து இன்று மனிதனாக உருப்பெற்றுள்ளோம்.

மனிதரான பின் வேதனைப்படுபவரை நுகர்ந்தால் அந்த வேதனை உணர்வு நமக்குள் வந்து விடுகின்றது. அதை வளர்த்துக் கொண்டால் வேதனைப்பட்ட மனித உயிரான்மா நமக்குள் வந்து விடுகின்றது. அந்த உணர்வையே மீண்டும் வளர்க்கின்றது… இந்த உடலை வீழ்த்துகின்றது.

வேதனை உணர்வுகள் அணுக்களாக ஆன பின் அந்த மனிதன் உடலை விட்டுச் சென்ற பின் விஷத்தின் தன்மை கொண்ட உடலாக அவனை உருமாற்றி விடுகின்றது அந்த உயிர்.

இதிலிருந்தெல்லாம் எவ்வாறு நீ மீளப் போகின்றாய் என்று பல வினாக்களை குருநாதர் எழுப்பி எம்மைத் தெளிவாக்கினார்.

அதன் பின் இதை மாற்றுவதற்கு நீ என்ன செய்கின்றாய்…? என்று காலையில் 4:00 மணிக்கு விண்ணை நோக்கி ஏகும்படி செய்கின்றார். விண்ணிலே துருவ நட்சத்திரம் அந்த நான்கு மணி அளவில் தான் பூமியின் நிலையில் இருந்து துருவப் பகுதியில் நம்மை அறியும் படிச் செய்கின்றது.

காரணம்… துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்படும் சக்திகளைச் சூரியனின் ஒளிக் கதிர்கள் கவர்ந்து அலைகளாக மாற்றப்படும் பொழுது ஒளி அலைகள் அங்கே பிறக்கின்றது.

அதனின் உணர்வுகள் பரவி வரும் பொழுது நம் பூமியின் சுழற்சி வட்டத்தில் துருவப் பகுதி வழி நம் பூமி எவ்வாறு அதை இழுக்கிறது…? என்ற நிலையையும் தெளிவாக்குகின்றார்.

இதைப் போன்ற நிகழ்ச்சிகளை நேரடியாகக் காண்பித்து
1.அந்தந்தக் காலங்களில் விஷத்தை எவ்வாறு முறியடிப்பது…? என்ற நிலைகளையும்
2.அதை உற்று நோக்கிக் காலையில் நான்கில் இருந்து ஆறுக்குள் இதை வழக்கமாக வைத்துக்
3.காலையிலிருந்து இரவு வரையிலும் பல பல தீமைகளைச் சந்திக்கச் செய்தும் நுகரச் செய்தும் உடலுக்குள் உபாதைகளை உருவாக்குவதும்
4.காலையில் 4:00 மணிக்கு எல்லாம் குருவின் துணை கொண்டு துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நுகரப்படும் பொழுது
5/இந்த விஷத்தன்மைகள் ஒடுங்குவதையும் காட்டுகின்றார்.
6.இதை அடுத்து அதன் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் சப்தரிஷி மண்டலங்கள் எவ்வாறு சுழல்கின்றது…?
7.அதனின்று உமிழ்த்தும் உணர்வுகள் எவ்வாறு பரவுகின்றது…?
8.அதனை நீ எவ்வாறு நுகர வேண்டும்…? என்பதனைத் தெளிவாக்குகின்றார்.

அவ்வாறு தெளிவாக்கிய பின் நுகர்ந்த உணர்வுகள் நாம் இந்த வாழ்க்கையில் இதை அறிவதற்காகச் சில சில நிகழ்ச்சிகளை நடத்திக் காட்டுகின்றார்.

அந்த மண்டலங்களின் சக்திகளை நுகர்ந்தறிந்து இந்த உடலுக்குள் அதைச் சேர்க்கும் போது விஷத் தன்மைகள் எவ்வாறு ஒடுங்குகின்றது…? இதிலிருந்து நீ எவ்வாறு மீள வேண்டும்…? என்பதனைத் தெளிவாக்குகின்றார்.

இப்படித்தான் அனுபவரீதியில் மனிதன் தீமைகளிலிருந்து விஷத்தை ஒடுக்கி உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி ஒளியின் சரீரமாக இன்று சப்தரிஷி மண்டலமாக நிலைத்து வாழ்கின்றான்…? வளர்ந்து கொண்டே உள்ளான்…? என்றும் 16 என்ற நிலைகளை அடைந்து கொண்டுள்ளான்…?
1.அதை நீ பெறுகின்றாயா…? அல்லது
2.இன்றைய நிலையில் கொண்டு பல மூலிகைகளைக் கொண்டு பிறருடைய துன்பங்களைப் போக்குகின்றேன் என்று வைத்தியன் என்ற நிலைகளை அடைகின்றாயா…? அல்லது
3.பல தாவர இனங்களை பச்சிலைகளைம்க் கையில் எடுத்துக் கொண்டு தேளிடம் அதைக் காட்டப்படும் பொழுது அது ஒடுங்குவதும் விஷப்பூச்சிகளிடம் அதைக் காட்டப்படும் பொழுது பம்முவதும் இது போன்ற கடுமையான மிருகங்களிடம் அதைக் காட்டிய பின் அவை எல்லாம் அஞ்சி ஓடுவதும் அதிலே பெருமை சாற்றி உன் வலிமையைக் காட்டி உன்னுடைய திறமையைக் காட்டிப் பொருளையும் புகழையும் தேடிச் செல்கின்றாயா…? அல்லது
4.அந்த புகழின் தன்மையால் நீ எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் மீண்டும் விஷத்தின் தன்மை அடைந்து மடிகின்றாயா…? அல்லது
5.மனித உணர்வுகளை மாற்றி உயிருடன் ஒன்றி ஒளிச் சரீரம் பெறுகின்றாயா…? என்று
6.பல பல வினாக்களை எழுப்பித்தான் எம்மைத் தெளிவாக்கினார் குருநாதர்.

விக்கல்

நம்முடைய நண்பர்கள் பலராக நாம் இருப்பினும் அமெரிக்காவில் ஒருவர் இருக்கிறார் என்றால் நம் நட்பின் தன்மை அவர் உடலிலே பதிவாகி இருக்கும்.

அப்படிப் பதிவாகி இருந்தால் அந்த நண்பன் நமக்குத் தக்க நேரத்தில் உதவி செய்தான் என்று நாம் எண்ணும் பொழுது இந்த உணர்வுகள் அங்கே மோதி விக்கல் ஆகின்றது.

அப்பொழுது அவர் நினைப்பார்… யாரோ என்னை நினைக்கிறார் என்று. இப்படி நட்பினால் விக்கல் ஏற்படுவது ஒன்று.

அதே சமயத்தில் தன் ஆசைகளால் ஏற்பட்ட உணர்வின் அணுக்களின் தன்மை அது அதிகமாகி விட்டால் இந்த நினைவின் தன்மை அந்த அணுக்கள் மோதும் பொழுது ஈர்க்கும் சக்தி அதற்கு அதிகமாகும்.

அப்பொழுது சிலருக்கு அது விக்கலாக அடிக்கடி வந்து கொண்டே இருக்கும். அதை நிறுத்துவதற்காக வைத்தியத்திற்குச் செல்வார்கள்.

நண்பன் என்று வரும் பொழுது இவரின் நினைவின் ஆற்றல் அங்கே விக்கலாகின்றது. ஆனால்
1.ஆசையின் உணர்வுகள் அதைப் பெற வேண்டும் இதைப் பெற வேண்டும் என்று இப்படி அதிகரித்து விட்டால்
2.இடைமறித்து அந்த ஆசைகள் நிறைவேறவில்லை என்றால் இந்த உணர்வுகள் இரண்டும் மோதும் பொழுது
3.ஒன்று இதனுடைய ஆசைக்கு இழுப்பதும் மற்றொன்று அதனுடைய ஆசைக்கு இழுப்பதும் இத்தகைய நிலை வரும்பொழுது
4.அந்த ஏக்க நிலைகளில் இரண்டும் அதனுடைய உணர்வுகள் எதிர்மறையாகி இழுக்கப்படும் பொழுது விக்கல் அதிகமாகும்.

அப்போது அதை நீக்க மருத்துவரைத் தான் தேடிச் செல்வார்கள். இந்த விக்கல் வேறு… நட்பினால் ஏற்படும் விக்கல் வேறு.

இயற்கையின் இயக்க நிலைகள் எவ்வாறு இருக்கிறது…? என்றும் நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகளை உயிர் எவ்வாறு இயக்குகிறது…? என்பதையும் குருநாதர் காட்டுகின்றார்.

நமக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் சில விஞ்ஞான அலைவரிசைகள்

இன்று விஞ்ஞான அறிவின் துணை கொண்டு எத்தனையோ பல நிலைகளை இருந்த இடத்திலிருந்தே காணுகின்றோம். எங்கோ ஒலி/ஒளி அலைகள் ஒளிபரப்பு செய்வதை வீட்டிலிருந்து நாம் டிவி மற்றும் எத்தனையோ சாதனங்கள் மூலம் காணுகின்றோம்.

அதைப் போன்று எத்தனையோ உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் உண்டு. அதுவும் அலை வரிசையில் தான் இயங்குகின்றது. அதில் எந்த ஸ்டேஷனைத் திருப்பி வைக்கின்றோமோ அந்த அலைவரிசையை நாம் காணுகின்றோம்.

உலகில் யார் யாரையெல்லாம் நாம் சந்திக்கின்றோமோ இந்த உணர்வுகள் அது எல்லாம் ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனாக அமைகின்றது. தீங்கு செய்தவரை எண்ணினால் அவரின் உணர்வலைகள் படர்ந்து இருப்பதை நுகர்ந்து அவர் மேல் வெறுப்பும் வேதனையும் கொள்கின்றோம்.

அந்த வேதனைப்பட்ட உணர்வுகளை நாம் அறிந்து கொண்டால் அதே உணர்வுகள் பதிவாக்கிய பின் அந்த ஸ்டேஷனைத் திறந்து வைத்தால் அந்த வேதனை உணர்வுகள் நமக்குள் வருகின்றது.

விஞ்ஞான அறிவிற்கும் இதற்கும் நாம் நுகர்ந்து கொண்ட உணர்வுகள் அணுவாக விளைகின்றது…. அந்த அணுவினைப் பெருக்கி விடுகின்றது.

சாதனங்கள் மூலம் அதை அறிய முடிகின்றது… இயக்கும்போது உணர முடிகின்றது… பின் அழிந்து விடுகின்றது. அப்படி ஒளிபரப்பும் உணர்வுகள் இயந்திரத்தில் தான் இயக்குகின்றார்கள்.

இயந்திரத்தில் உருவாக்கிய உணர்வின் தன்மை நாம் அதை நுகர்ந்து பதிவாக்கி விட்டால் அதை உடலுக்குள் அணுவாக மாற்றி விடுகின்றது உயிர்.

தீமைகள் எங்கெல்லாம் நடக்கின்றதோ அவை ஒளிபரப்பாகிவிட்டால் இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு தீமை என்று அதை எண்ணினாலும் அது வேதனை உணர்ச்சியைத் தூண்டுகின்றது.

வேதனையைத் தூண்டும் போது வேதனையை உருவாக்கும் அணுவாகவே உருவாகி விடுகின்றது. பின் அதனின் உணர்வை நமக்குள் வளர்க்க எதன் அலைவரிசையில் எதை வெளிப்படுத்தினார்களோ அதை மீண்டும் நாம் நுகர நேர்கின்றது.

உதாரணமாக உலகில் எங்கோ நடக்கும் அதிர்ச்சியான செய்திகளைப் படமாக்கி அதன் வழி வெளிப்படுத்தும் போது அதே அதிர்ச்சியான உணர்வைக் கண் கொண்டு பதிவாக்கும் பொழுது அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட அலைகளை நாம் நுகர முடிகின்றது. அதே அதிர்ச்சியின் உணர்வுகள் நமக்குள் விளைகின்றது.

அவ்வாறு வெளி வரும் பொழுது அழியும் சரீரங்களை நாம் பார்க்கப்படும் பொழுது உடலுக்குள் அழித்திடும் அணுக்களாக டி.பி. போன்ற கொடூர நோய்கள் உருவாகக் காரணமாகின்றது.

அதே போல வைரஸ் நோய்களும் ஊடுருவி உடலில் உள்ள அணுக்களைச் செயலாற்றதாக மாற்றும் நிலை வருகின்றது. எலக்ட்ரானிக் சாதனங்கள் மூலம் இது போன்று ஏற்படுகிறது.

விஞ்ஞான அறிவால் இதையெல்லாம் நாம் கண்டு வந்தாலும் அலைவரிசையில் வெளிப்படுத்தும் போது அதிலிருந்து நுகர்ந்த உணர்வு நமக்குள் அணுவின் தன்மையாக அடையச் செய்கின்றது நம் உயிர்.

1.இதை வென்றிட்ட அருள் மகரிஷிகள் உணர்வைக் காலை துருவ தியான நேரங்களில் கணவனும் மனைவியும் எடுத்து
2/.அதைக் கணவனுக்குக் கிடைக்க வேண்டுமென்று மனைவியும் மனைவிக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்று கணவனும்
3.யாரெல்லாம் இதைச் சீராகச் செயல்படுத்துகின்றார்களோ இந்த உணர்வுகள் கூர்மையாக
4.துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்தும் சப்தரிஷி மண்டலத்தில் இருந்தும் அந்த சக்திகளை எடுக்கப்படும் பொழுது
5.அதன் அவதாரமாக இந்த உடலை விட்டு நாம் சென்ற பின் ஒளிச் சரீரமாகப் பிறவி இல்லாத நிலை அடைய உதவும்.

குரு வழியில் அருள் மகரிஷிகள் அருள் சக்திகளை நீங்கள் பெற்று வாழ்க்கையில் வரும் இருளை வென்று இருளை வென்றிடும் உணர்வுகளை நீங்கள் பெற்று இருளை வென்றிடும் சக்தியாக உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வுகள் அனைத்தும் ஒளியின் சுடராக ஆகி வாழ்ந்து வளர்ந்திட எமது அருளாசிகள் உங்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்.

மகரிஷிகள் அருள் சக்தியும் குரு அருளும் நீங்கள் பெற எமது அருள் உங்களுக்கு உறுதுணையாக இருந்து வாழ்க்கையில் என்றென்றும் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திடப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.

அருள் ஞான ஒலிபரப்பு

கல்வியில் தகுதி பெற கல்விச்சாலைக்குச் சென்று விஞ்ஞான அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள எண்ணும் பொழுது அதைச் செயல்படுத்துகிறோம். அதே போல் இஞ்சினியர் நிலைகளுக்குச் செல்ல விரும்பும் போது அதைப் படிக்கின்றோம். அதனை அறிய எண்ணத்தைச் செயல்படுத்தும் போது அதனின் கூர்மை நிலை வரப்படும் போது அதை வளர்த்துக் கொள்கிறோம்.

மருத்துவ நிலைகளுக்குச் செல்லப்படும் பொழுது அதனின் எண்ணங்கள் ஓங்கி வளரப்படும் பொழுது அதை வளர்த்துக் கொள்கின்றோம். விவசாயத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றால் அதை வளர்த்துக் கொள்கின்றோம். கணக்குகளைச் சரி பார்க்க வேண்டும் என்றால் அதற்குண்டான நிலைகளை வளர்த்துக் கொள்கின்றோம்.

இவையெல்லாம் மனித வாழ்க்கைக்கு உதவும்.

மனிதனை ஒழுங்குபடுத்தும் நிலைகளில் படித்த நிலைகள் கொண்டு செயல்படும் போது அதிலே சிறிதளவு குறைகள் ஏற்பட்டால் அதனால் ஒரு சமயம் வேதனை ஆகிவிட்டால் நாம் கண்டுணர்ந்த விஞ்ஞானத்தின் நிலைகளும் வீழ்ச்சி அடைகின்றது.

அதிலிருந்து மீள முடியாதபடி நம்மைச் சோர்வடையச் செய்து பல காலம் படித்திருந்தாலும் செயலிழந்த நிலைகளுக்குச் சென்று விடுகின்றது.

ஆனால் நான் படிப்பறிவற்றவன் தான். மெய் ஞானிகள் கண்ட உணர்வின் தன்மையை நம் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் நான் இதையெல்லாம் பேசுகிறேன் என்றால்
1.குரு கொடுத்த உணர்வின் ஆற்றல் எனக்குள் அதைப் பதிவு செய்ததும்
2.அதை நினைவு கொள்ளும் பொழுது அந்த ஆற்றல் காற்றிலிருப்பதை நுகர்ந்து
3.அதை நுகரச் செய்யும் போது உயிரான இயற்கை அந்த உணர்வலைகளை ஒலி பரப்பும் நிலையாக
4.எண்ணங்களாக என்னை அதைப் பேச வைக்கின்றது.

உதாரணமாக.. படித்துணர்ந்தோர் ஒரு பாட்டைப் பாடுகின்றார்கள் என்றால் முதலில் அந்தத் தலைப்பு (ஆரம்பம்) வந்தால் கடைசி வரையும் சரியாக வரும். பாடலைப் பாடி வரும் பொழுது இடைப்பட்ட நிலைகள் மறந்து விட்டால் பாடலின் முழுமையும் வராது.

அப்படி இல்லாதபடி மெய் ஞானியின் உணர்வலைகளை குருநாதர் எமக்குப் பதிய வைத்தது போன்று உங்களுக்குள்ளும் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றேன்.

அந்த பதிவினை நீங்கள் நினைவு கொள்ளும் பொழுது உங்களை அறியாது வந்த இருளை நீக்கி மெய்ப் பொருள் காணும் திறன் உங்களுக்குள் வளர வேண்டும் என்ற இச்சையில் இந்த உணர்வை நான் சுவாசிக்கும் பொழுது
1.நீங்கள் இருளில் இருந்து மீள வேண்டும் மெய்ப்பொருள் காண வேண்டும் என்று என் குருவின் ஆணைப்படி
2.நான் சுவாசித்த உணர்வுகள் ஒலியாகப் பரப்புகின்றது என் உயிர்.
3.உடலில் தன்மையை அந்த அங்கங்களைக் கிரியையாகச் செயல்படுத்துகின்றது..

இந்தக் கிரியை அது வெளிப்படும் பொழுது கேட்டுணர்ந்தோர் நிலைகளிலும் நான் நுகர்ந்த நிலைகளைப் பெறச் செய்து… அருள் ஞானனத்தின் செயலாக இந்த உடலைப் பக்குவப்படுத்தும் நிலையும் பக்குவமாகப் பேசும் நிலையையும் உருவாக்குகின்றது.

இந்த ஞானத்தின் நிலைகள் இப்போது உங்களுக்குள் பதிவாகும் பொழுது அந்தப் பதிவின் நிலைகள் உங்களைச் சீர்படுத்தும் நிலையாக வரும்.