நம் உடலுக்குள் இருக்கும் காந்த சக்தி குறைந்தால் என்ன ஆகும்…?

உதாரணமாக பெரும் கொண்ட மிளகாயைப் பார்க்கலாம்…. செக்கச்செவேல் என்று இருக்கும். ஆனால் அதற்குள் விஷத்தின் தன்மை கம்மியாக இருக்கும். இந்த மிளகாய்க்குக் காரம் இருக்காது.

அதே சமயத்தில் இன்னொரு மிளகாயை எடுத்துக் கொண்டால் வாயில் வைத்தவுடன் சுரீர் என்று உடல் முழுவதும் ஊடுருவும். அதில் விஷம் அதிகமாக இருக்கும். அந்த மணத்தை வேகமாகத் தூக்கிச் சென்று அதை இயக்கவல்ல ஆற்றல் பெறுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் ஒவ்வொன்றிலும்.

நாம் சாதாரணமாக சாந்த குணத்தை எண்ணுகின்றோம். அதிலே விஷம் குறைவு. கோபமான குணத்தை எண்ணுகின்றோம். அதிலே விஷத்தின் ஆற்றல் அதிகம்.

பயத்தை அதிகமாக எடுக்கின்றோம். அதில் விஷம் அதிகம். அதிகமாக எண்ணி அதைச் சுவாசிக்கும் போது… இந்த விஷத்தை நாம் சுவாசித்துத் தான் உடலை வேகமாக இயக்கச் செய்து ஆபத்திலிருந்து நம்மைக் காக்கச் செய்கின்றது.

ஆபத்திலிருந்து காத்தாலும் உடலில் சக்தி கொண்டு அதிகமாக இயக்கும் போது நாம் எடுக்கும் குணத்தை ஈர்க்கும் நிலைகள் நம் உடலில் இருக்கும் காந்தத்தின் சக்தி அது பலவீனம் அடைகின்றது.

உதாரணமாக மோட்டாரில் மேக்னெட் இருக்கின்றது மோட்டாரை வைத்துச் சுழலச் செய்து தான் ரைஸ் மில்லை இயக்குகின்றார்கள். அதிலே நெல்லை அதிகமாகப் போட்டால் அரைக்கும் திறன் குறைகின்றது.

அப்போது மோட்டார் சூடாகின்றது… சூடாகும் பொழுது அதில் இருக்கக்கூடிய காந்த சக்தி குறைகின்றது. காந்தம் குறைந்து விட்டால் அடுத்த சமயம் சிறிதளவு நெல்லைப் போட்டாலே அது அரைக்கும் திறன் குறைகின்றது.

இதைப் போன்று ஆற்றல்மிக்க விஷத்தை முறியடிக்கும் உணர்வின் சத்து நமக்குள் இருந்தாலும்… அடிக்கடி கோபமும் வெறுப்பும் பயமும் அதிகமானால் நமக்குள் இருக்கக்கூடிய காந்தத்தின் சக்தி குறைந்து நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுக்குள் இருக்கும் விஷத்த்தின் சத்தை வடிக்கும் திறன் இழக்கப்படும் பொழுது… நம் உடலில் இருக்கும் நல்ல குணங்களுக்குள் அது கலந்து விடுகின்றது.

பாலின் சத்து ஆற்றல் மிக்கதாக ஊட்டினாலும் சுவைமிக்க சத்தான ஆகாரத்தை நாம் சாப்பிட்டாலும்… சாப்பிடும் ஆகாரத்திற்குள் ஒரு துளி விஷம் தெரியாமல் பட்டுவிட்டால் அந்த விஷம் அதிகமானால் உட்கொள்வோரை மாய்த்துவிடும்.

அது போல
1.நமக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்கள் அனைத்திலும் காந்தப்புலன் குறைக்கப்படும்போது
2.விஷத்தை வடிக்கும் திறன் இழந்து விட்டால்
3.சுவாசித்த உணர்வுகள் அனைத்தும் மனிதனாக இயக்கச் செய்யும் அறிந்துணர்ந்து செயல்படும் ஆற்றல்மிக்க நிலைகள் அனைத்தும் குறைந்து
4.ஆரம்ப நிலைகளில் மிருகங்கள் எப்படி விஷத்தை உடலாக மாற்றிக் கொண்டதோ அது போல்
5.நம் நல்ல குணங்களுக்குள் விஷங்கள் புகுந்து விடும்… அந்த விஷம் ஆக்கிரமித்து விடும்.

குரு காட்டிய அருள் நெறிகளை வாழ்க்கையில் நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்

குருநாதரிடம் அணுகியவர்கள் தன் உடலின் இச்சைக்கும் ஏதோ சாம்ராஜ்யத்தை ஆள்வது போன்றும் தவறான வழிகளில் சென்று கொண்டுள்ளார்கள்.

கவிண்ணுலகில் பேரானந்தப் பெரு நிலையுடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் குருநாதரின் துணை கொண்டு அவர் பெற்ற உணர்வினை உபதேசத்தின் வாயிலாக அமர்ந்துள்ள உங்களிடம் இதைப் பதிவு செய்கிறோம்.

அவ்வாறு பதிவு செய்யப்படும் பொழுது உங்கள் நினைவாற்றல் விண்ணுலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்த மகரிஷிகளின் பால் சென்று அவர்கள் ஆற்றலை நீங்களும் பருகி உங்களில் அறியாது சேர்ந்த தீமைகளை அகற்ற உதவும்.

இயற்கையில்… ஒவ்வொரு அணுவின் தன்மையும் எவ்வாறு செயல்படுகிறது…? என்பதை குருநாதர் எமக்குக் காட்டினார்.

எனக்கு எதை எல்லாம் அவர் போதித்து…? அதை எப்படிப் பதிவு செய்தாரோ…? அவை அனைதையுமே அவர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களிடம் தொடர்ந்து சொல்லித் தெளிவாக்கிக் கொண்டு வருகின்றோம்.

எனக்கு ஆறு மாதத்திற்குள் அனைத்தையும் காட்டி விட்டார். அதே போல் அப்படி ஆறு மாதத்திற்குள் உங்களுக்கு அதைப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்றால்… நீங்கள் எங்கே…?

என் வீட்டில் இப்படி இருக்கின்றது… என் மனைவி இப்படி இருக்கின்றது… என் பையன் இப்படிப் பேசுகிறான்… என்ற எத்தனையோ எண்ணங்கள் வருகின்றது.

தியானம் செய்வதற்காகச் சென்றால் நீ சாமியாராகப் போய் விடுவாய் என்று மனைவி விரட்டுகிறது. உட்கார்ந்து தியானம் செய்தால்… என் அப்பனுக்குப் பைத்தியம் பிடித்து விட்டது என்று பிள்ளை பேசுகிறது என்று இப்படித் தான் சொல்கிறார்கள்.

ஆகையினால் நீங்கள் இவ்வளவும் சொன்னீர்கள் சாமி கேட்டேன்…! இருந்தாலும் என்னால் முடியவில்லை…! என்று இப்படித் தான் நம் வாழ்க்கை செல்கிறது.

ஏனென்றால் கோவிலில் தெய்வத்திற்குத் தேங்காய் பழத்தை வைத்து அதற்குண்டான காசைக் கொடுத்து நம் நட்சத்திரத்திற்கு அர்ச்சனை செய்தால் பாவம் போய்விடும்.

அர்ச்சனை செய்யும் உணர்வுகள் நேராக ஆண்டவனுக்குப் போய் நமக்காக வேண்டி பணத்தைக் கொடுத்திருக்கின்றார்… அர்ச்சனை செய்கின்றார். ஆகையினால் இந்த்த் தெய்வம் மனமிரங்கி வந்து கஷ்டத்தையெல்லாம் போக்குவார் என்ற இந்த நம்பிக்கையைத் தான் நமக்கு ஊட்டி வைத்திருக்கின்றார்கள்.

ஆனால் நம்மை ஆள்பவன் யார்…? என்று குருநாதர் காட்டுகின்றார். பல கோடிச் சரீரங்கள் பெற்று மனிதனான நிலையில் இந்த உடலுக்குள் பல கோடி உணர்வுகள் வந்திருந்தாலும் இதை ஆண்டு கொண்டிருப்பவன் நமது உயிரே ஆண்டவன்.

நாம் எண்ணும் எண்ணங்கள் அனைத்தும் இறையாகி உணர்வின் செயலாக உடலாகி அதனின் உணர்வின் செயலாகத்தான் நம்மை இயக்குகின்றார். இது கீதையிலே தெளிவாகக் காட்டப்படுகின்றது… நீ எதை எண்ணுகின்றாயோ அதுவாகின்றாய் என்று…!

ஒலி அதிர்வு – எக்கோ – உணர்வு – ஞானம் – இயக்கம்

மான் புலியிடமிருந்து தப்பிக்க வலுவான எண்ணங்களை எடுக்கின்றது. மானின் கண்ணோ புலியிடமிருந்து தப்பிக்கும் உபாயத்தின் உணர்வை ஊட்டுகின்றது.

அதனுடைய வலு பெற்ற பின் மானின் தசைகள் புலிக்கு இரையானாலும் புலியின் வலுவான உணர்வைத் தன் உடலுக்குள் கவர்ந்து புலியின் உணர்வை இரையாக்கி இந்த உடலை விட்டுச் சென்ற பின் அதனின் வலுவின் துணை கொண்டு புலியின் உடலுக்குள் சென்று புலியாக உருப் பெறுகின்றது.

வீட்டில் நாம் எலியை[ பார்க்கின்றோம்.. பூனை தன் குரலை எழுப்புகின்றது ஒலியை எழுப்பிய பின் இந்த உணர்வின் நிலைகள் அஞ்சி கடா…புடா… என்று என்று ஓடுகின்றது.

பூனை வருகிறது என்ற எதிரொலியைக் கண்டபின்… அதாவது ஒரு சப்தத்தை இட்டபின் எலிகள் களைந்து ஓடுகிறது.

பூனை அதைப் பார்த்தபின் எலிகள் எந்தத் திசையில் ஓடுகிறது…? என்பதைப் பார்த்த பின் காதுகளை விட்டு மடித்து அதைக் கூர்ந்து கேட்கின்றது.

உதாரணமாக… உங்கள் காதுகளைக் கையை வைத்து மடக்கி மறைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது நீங்கள் பேசினால் அது மைக்கில் பேசுவது போன்று அந்த எக்கோ சப்தம் வரும்… உங்கள் நினைவாற்றல் நீங்கள் பேசினால் அவ்வாறு வரும்.

நீங்கள் ஏதாவது இப்படி பேசிப் பார்த்தீர்கள் என்றால் காதை இப்படி மறைத்துக் கொண்டால் போதும். பெரிய மைக் போன்றே எதிரொலிகள் வரும்.

இதைப் போன்று தான் ஒவ்வொரு உயிரினங்களும் அதில் உள்ள காந்தப் புலனறிவு கவர்ந்து நுண்ணிய அலைகளையும் அறிந்து அதை நுகர்ந்து கொள்கிறது.

அப்படித் தான் இந்தப் பூனை எலிகளை விரட்டி அது ஓடிய பின் எங்கே எப்பகுதிக்குச் செல்கின்றது…? என்ற இந்த உணர்வின் மூச்சலைகளைக் கவர்ந்து அங்கே போய்ப் படுத்துக் கொள்ளும்.

அதே உணர்வின் தன்மை கொண்டு அந்த இனத்தின் (எலியின்) உணர்வைப் பாய்ச்சுகின்றது. எலி வரும் வரையிலும் காத்திருந்து இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்ட பின் எலியின் மணத்தை வீசும்.

ஏனென்றால்… பல எலிகளை உணவாக உட்கொண்ட பின் பூனை அந்த மணத்தை வெளிப்படுத்தும் போது தன் இனம் என்று எலி வருகிறது. வந்தபின் அதை லபக் என்று இந்தப் பூனை பிடித்துக் கொள்கின்றது.

ஆக உயிரினங்கள் தன் உணவுக்காக என்னென்ன தந்திரங்களைச் செய்கிறது…? என்று குருநாதர் காட்டுகின்றார்.

அண்டம் – பிண்டம் – ஒளி

இன்றைய நமது வாழ்க்கையில் நாம் சந்திக்க நேரும் எத்தனையோ இன்னல்களை அன்று வாழ்ந்த மகரிஷிகளும் சந்தித்தார்கள்.

அதை மாற்ற அவர்கள் காலத்தில் அவருடைய சந்தர்ப்பம் அதை நீக்கும் உணர்வாக அவர்களுக்குள் விளைந்து அதைக் கணங்களுக்கு அதிபதியாக்கினார்கள்.

இந்தப் புவியின் பற்று கொண்டு விளைந்த உணர்வின் சத்தை உணவாக உட்கொண்டாலும்
1.புவியின் ஈர்ப்புக்குள் நிற்காது இதனின்று விடுபட விண்ணை நோக்கி ஏகி அண்டத்தின் ஆற்றல் மிக்க சக்தியைப் பெற வேண்டும் என்று
2.இந்த மண்ணுலகில் தோன்றிய பிண்டத்தின் உணர்வுக்குள்
3.அந்த அண்டத்தின் உணர்வலைகளைச் சக்தி வாய்ந்ததாக மாற்றும் எண்ணங்களை உருவாக்கினார்கள்
4.அன்று கடும் தவத்தால் தன் எண்ண வலிமையால் சந்தர்ப்பத்தால் கிடைத்த உணர்வின் துணை கொண்டு.

அவ்வாறு விளைந்தாலும் தனது வாழ்க்கையில் எதிர்படும் கோபமோ சலிப்போ வெறுப்போ சங்கடமோ சஞ்சலமோ இது போன்ற நிலைகளை அவர்கள் உடலில் செயல்படுத்தாது
1.பேரண்டத்தின் சக்தியைத் தனக்குள் கூட்டி… அது நஞ்சு கொண்டதாக அது இருப்பினும் அதனின் வலு துணை கொண்டு
2.புவியில் விளைந்த நஞ்சின் தன்மையை அடக்கி அந்த ஆற்றல்மிக்க உணர்வின் தன்மை தனக்குள் வளர்த்துப் புவியின் பிடிப்பை அறுத்து
3.விண்ணின் ஆற்றலைத் தனக்குள் பெருக்கி உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வின் சத்தாக ஒளியின் சிகரமாக உணர்வை மாற்றினார்கள்.

உணர்வு என்பது ஒன்றை அறிந்து கொள்ளும் நிலை தான். கோபமான உணர்வு வரப்படும் பொழுது அதை உணர முடிகின்றது. ஒருவர் தவறு செய்கிறார் என்று பார்க்கும் பொழுது அந்தத் தவறை நாம் அறிய முடிகின்றது.

இதைப் போல ஒரு வெளிச்சத்தைக் காட்டினால் அதன் மூலம் பல பொருள்களை அங்கே நாம் காண முடிகிறது… இது இன்னது தான் இது இன்னது தான் என்று.

இதைப் போல அந்த மகரிஷிகள் தன் ஆற்றல்மிக்க உணர்வின் சக்தி கொண்டு ஒளி கண்ட உணர்வின் தன்மையால் ஒன்றைப் பிளந்து அதற்குள் எந்தக் குணமோ இருளைப் பிளந்து அதற்குள் இருக்கும் உணர்வின் சத்தை உணர்ந்தவர்கள். ஆகவே அதை ஒளியின் சிகரமாக உணர்வுகள் அனைத்தையும் மாற்றிநார்கள்.

1.விண்ணுலகில் வரும் நஞ்சு உருவாகும் முன் இதனின் துணை கொண்டு அதைப் பலவீனமாக்கி அதனின் உணர்வை ஒளியாக மாற்றி
2.அதனின் திறன் கொண்டு மண்ணுலகில் தோன்றிய இந்தப் பிண்டத்தில் அண்டத்தின் உணர்வுகளைப் பிண்டத்திற்குள் மாற்றி
3.இன்றும் விண்ணுலக ஆற்றலைத் தனக்குள் பெருக்கி உடலை விட்டு உயிரான்மா சென்றபின்
4.அண்டத்தின் உணர்வின் சத்தை அது இங்கே மண்ணுலகிற்கு மாற்றி வருவதற்கு முன் அதனையே அடக்கி அதைக் கணங்களுக்கு அதிபதியாக்கி
5.இந்தப் பிண்டத்திற்குள்ளேயே அதை உருவாக்கினான் மகரிஷி.

அதனின் துணை கொண்டே உணர்வின் ஒளியாக ஒளியின் சரீரமாக என்றும் நிலைத்திருக்கின்றார்கள்.

நம் பூமியின் துருவப் பகுதியில் நிலை கொண்டு
1.விண்ணின் ஆற்றல் புவியின் ஈர்ப்புக்குள் நுழையும் தருவாயில் அதனையும் தனக்குள் நுகர்ந்தறிந்து அதை ஒளியாக மாற்றி
2.இந்த மனித உடலில் இப்பொழுது நாம் இருப்பது போன்று உயிருடன் ஒன்றி உணர்வின் சத்தை ஒளியின் சரீரமாக மாற்றி
3.அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் ஆற்றல் மற்றதை அடக்கி அடக்கிடும் ஆற்றல்மிக்க நிலைகளை அவர்கள் கணங்களுக்கு அதிபதி ஆக்கி
4.மற்ற உணர்வை அடக்கி ஒளியின் தன்மையில் பொருளைக் கண்டிடும் சக்தியாக விளைந்திட்ட
5.அந்த உணர்வின் ஆற்றல் மிக்க அருள் ஞானியின் உணர்வுகள் நம்முன் தோன்றிக் கொண்டிருக்கும் இந்நிலையில்
6.உபதேசத்தின் வாயிலாகக் கேட்டுணரும் பொழுது ஊழ்வினையாகப் பதிவாகி
7.அதனையே நினைவு கொண்டு அதனின் ஆற்றலை நீங்கள் பருகும் நிலைக்கு அதைப் பெருக்கும் தன்மைக்காக
8.கூட்டுத் தியானங்கள் மூலம் அதனை ஆற்றல்மிக்க சக்தி வாய்ந்த வித்தாக உங்களுக்குள் ஊழ் வினையாகப் பதிவாகி
9.தீமைகள் அறியாது நமக்குள் புகுந்தாலும்… அப்போது நினைத்த மாத்திரத்தில் மகரிஷிகள் அருள் ஒளியைக் கவர்ந்து நம் உடலுக்குள் செலுத்தி
10.தங்கத்திற்குள் திரவகத்தை ஊற்றினால் செம்பு பித்தளையை அது பிரிப்பது போன்று
11.நமக்குள் அந்த அருள் மகரிஷிகள் உணர்வைக் கணங்களுக்கு அதிபதி ஆக்கினால்
12.மனித வாழ்க்கையில் துன்பத்தையோ துயரத்தையோ வெறுப்பையோ குரோதத்தையோ உருவாக்கும் நிலையை அடக்கி
13.ஒளியின் சரீரமாக நம் உடலை அது காத்து அதுவே குருவாக நின்று நல்வழிப்படுத்தும் நிலையாக
14.இந்த மண்ணுலகில் அந்த அண்டத்தின் உணர்வை மாற்றிட்ட
15.அது இந்தப் பிண்டமான உடலுக்குள்ளேயே இருந்து அண்டத்தை எட்டிடும் ஒளியாக அதைப் பற்றி
16.அதனின் நிலைகள் கொண்டு நாம் அங்கே சென்று இந்தப் பிண்டத்தின் உணர்வுக்குள் விளைந்த நஞ்சினை அறுத்து நஞ்சினை ஒடுக்கி
17.விண் சென்ற அருள் மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் நாம் இணைந்திடும் நிலைக்குத் தான் யாம் சொல்லும் இந்த உபதேசம்.

அந்த அருள் மகரிஷிகள் உணர்வை நாம் பற்றுடன் பற்றி… அவர்கள் ஒன்றுபட்ட நிலையில் வசிஷ்டர் அருந்ததி போன்று விண்வெளியில் ஒளிச் சுடராகச் சுழன்று கொண்டிருக்கும் அவர்கள் அருள் வட்டத்தில் நாம் சென்று
1.அண்டத்தின் நிலையைப் பிண்டத்தில் சேர்ப்பித்த அந்த மகரிஷிகளைப் போன்று
2.அவர்கள் விளைய வைத்த உணர்வின் தன்மை அண்டத்தின் ஆற்றலை அவர் அடக்கிடும் நிலையும்
3.அவர்கள் உணர்வின் துணை கொண்டு அண்டத்தின் ஆற்றலை நம் பிண்டத்திற்குள் சேர்த்து இந்த உடலை விட்டுச் சென்றாலும்
4.அண்டத்தின் உணர்வின் தன்மை தீமைகள் இருப்பினும் ஒளியின் சுடராக மாற்றிடும் செயலாக
5.ஆறாவது அறிவின் துணை கொண்டு செயல்படும் முறையைத் தான் உங்களுக்குள் பதிவு செய்கின்றோம்.

வெப்பம் காந்தம் விஷம் – மூன்று சக்தி

சக்தி வாய்ந்த விஷம் கொண்ட ஆவியின் நிலைகள் தான் ஆதியில் இருந்தது. பேரண்டத்தில் இன்று இருக்கக்கூடிய கோள்களோ சூரியன்களோ எதுவுமே இல்லாத சூனியமாக இருக்கும் பொழுது விஷம் கொண்ட நிலைகள் பேரண்டத்தில் பரவிக் கொண்டிருப்பதையும் அதிலே முதன்மை பெற்றது தான் விஷம்.

அதைத்தான் ஆதிசக்தி என்று காரணப் பெயரைக் கொடுக்கின்றார்கள். மகரிஷிகள்.

விஷமான சக்தி விஷமற்றதைத் தாக்கப்படும் பொழுது அந்த விஷத்தின் தாக்குதல் தாங்காது வெப்பம் ஆகின்றது. இந்த வெப்பத்தின் நிலைகள் கொண்டு சுக்கு நூறாக ஆவியின் தன்மை அணுக்களாகச் சிதறுண்டு ஓடுகின்றது.

அவ்வாறு ஓடும் நிலைகளில் உருப் பெற்றது தான் காந்தம். முதலிலே நெருப்பும் வெப்பத்தின் தணல் கூடும் பொழுது ஈர்க்கும் சக்தி அடைகிறது.

இவ்வாறு அடைந்ததைத் தான் முதலிலே விஷம் ஆதிசக்தி என்றும் அதில் வெப்பமாக உருவாகும் நிலையை ஆதிபராசக்தி என்றும் அதில் ஈர்க்கும் காந்தம் தனக்குள் இழுத்து வளரும் தன்மையே ஆதிலட்சுமி என்று காரணப் பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

இவ்வாறு உருப்பெற்ற இந்த மூன்று நிலையும்… அதாவது வெப்பம் காந்தம் விஷம் இந்த மூன்றும் சேர்த்து ஒரு அணுவாக மாறுகின்றது.

அந்த அணுவின் தன்மை அணுக்களாகப் பிரபஞ்சத்திற்குள் இயக்கச் சக்தியாக அது ஓடும் நிலைகளில் மற்ற எப்பொருளை… எந்த ஆவியின் சக்தியை இது கவர்கின்றதோ அந்த அணு சேர்த்துக் கொண்டால் அதை மணம் என்றும் ஞானம் என்றும் பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

காந்தம் தனக்குள் இழுத்து மோதும் பொழுது அது வெப்பமாகி அந்த உணர்வினை இரண்டறத் தனக்குள் அணுவின் தன்மையாக அடைந்து விடுகிறது.

அவ்வாறு அணுவின் தன்மை அடையப் படும்போது மனம் ஞானம் அதனுடன் சேர்த்து இயக்கத்தின் தன்மை வரப்படும் பொழுதுதான் அதைக் காயத்ரி என்று பெயரை வைக்கின்றார்கள்.

இந்த மூன்று நிலைகள் எப்பொருளைத் தனக்குள் கலக்கின்றதோ அதைக் காந்தம் இழுத்துத் தன்னுடன் மோதச் செய்யும் பொழுது அதில் இருக்கக்கூடிய விஷம் வெப்பத்தை உருவாக்கி வெப்பத்தின் தணலுக்கு ஆற்றலை ஊட்டித் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட சத்தினை இரண்டறக் கலந்து அதன் ஞானமாக அந்த அணுவின் தன்மை இயக்கத் தொடங்கி விடுகிறது.

அவ்வாறு இயங்கிய மணம் தான் ஞானம் என்பதைச் சரஸ்வதி என்று காரணப் பெயரை வைக்கின்றார்கள். இரண்டற அந்த அணுவின் தன்மை இயக்குவது காயத்ரி.

காயத்ரி என்றால் எதைத் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டதோ அதன் வழுவாக அது இயக்கும் என்று பொருள்.

சாதாரண மக்களும் இதை புரிந்து கொள்வதற்கு மகரிஷிகள் தன்னுள் கண்டறிந்த நிலையும் விண்ணில் படர்ந்த நிலையும் விண்ணில் உருவான நிலையும் தன்னுள் இயக்கும் நிலையும் தனக்குள் கண்டுணர்ந்து சாஸ்திரங்களாக இவ்வாறு வெளிப்படுத்தி உள்ளார்கள்.

துருவம் நுகரும் நஞ்சினை உணவாக உட்கொண்டவன் அகஸ்தியன்

அகஸ்தியன் மலைப்பகுதியில் நடந்து சென்ற பாறைகளை எல்லாம் குருநாதர் காட்டுகின்றார். அவன் ஒவ்வொரு காலங்களிலும் வாழ்ந்த பாபநாசத்தில் பெரும்பகுதி சுழன்ற நிலையும் தலைக்காவிரியில் அகஸ்தியனுடைய சுழற்சி வட்டமும் அதிகம்.

அதே போல் இமயமலையிலும் சில பகுதிகளில் அவர் பெரும்பகுதி சுழன்ற நிலைகளில் வேகாக்கலை என்ற நிலைகள் கொண்டு அழிந்திடாத நிலைகள் இன்றும் உண்டு.

ஆனால் சாகாக்கலையாக மந்திர ஒலிலகளால் செயல்படுத்தப்பட்ட நிலைகள் பூமியிலே படர்ந்து இருந்தாலும் அது எல்லாம் அழிந்து விடுகின்றது. அதே சமயத்தில் அதனால் விஷத்தன்மையைத் தான் படரச் செய்கின்றத.

குருநாதர் இதையெல்லாம் தெளிவாகக் காட்டுகின்றார்.

வேகாக்கலை என்ற நிலையில்
1.மகரிஷிகள் தங்கள் உணர்வின் ஆற்றலை தனக்குள் எவ்வாறு உயிர் ஒளியின் துடிப்பாக இயக்கமாக இருக்கின்றதோ அதைப் போன்று
2.இந்த உயிரின் உணர்வின் தன்மைகள் கொண்டு இணைக்கும் சக்தியாக
3.நஞ்சினை அடக்கி வைரம் ஒளி சுடராக இருப்பது போன்று நம் உடலில் இருக்கக்கூடிய உணர்வுகள் அனைத்தையும்
4.வாழ்க்கையில் எண்ணும் நஞ்சின் உணர்வுகள் நல்ல உணர்வுகள் கலந்தாலும்
5.அந்த ஞானிகள் விண்ணுலக ஆற்றலை எடுத்து அதன் மேல் அடுக்கடுக்காகப் பரப்பி
6.இந்த உணர்வின் ஆற்றலை இந்த வாழ்க்கையில் வந்த நஞ்சினை ஒடுக்கி
7.இந்த உணர்வின் தன்மையை மேற்கொண்டு இந்த உணர்வின் ஒளி அலையாகத் தன் உயிருடன் ஒன்றி
8.துருவத்தைக் கண்டுணர்ந்து துருவம் நுகரும் நஞ்சினைத் தனக்குள் உணவாக உட்கொண்டு
9.அந்த உணர்வின் சக்தியைத் தனக்குள் பரப்பி அதனின் துணைகொண்டு ஒளியின் சிகரமாக
10.அகஸ்தியன் துருவத்தை நுகர்ந்துணர்ந்து துருவ உணர்வின் தன்மையை தனக்குள் ஒளியாக மாற்றி
11.எந்தத் துருவத்தின் நிலைகள் அவன் ஈர்ப்பாக எடுத்தானோ
12.பூமிக்குள் வரும் இந்த நஞ்சினை மற்றது விளையாது அதையே தனக்குள் மாற்றி அமைத்து
13.ஒளியின் சிகரமாக இன்றும் சுழன்று கொண்டுள்ளான் அகஸ்தியன் துருவ மகரிஷியாகி துருவ நட்சத்திரமாக…!

இதையெல்லாம் குருநாதர் உணர்த்திக் காட்டுகின்றார்.

அவர்கள் உணர்த்திய அந்த உணர்வின் வழி விண்ணுலகில் சப்தரிஷி மண்டலம் அதனுடைய ஈர்ப்பு வட்டத்தில் எவ்வாறு ஒளியாகச் சுழன்று கொண்டுள்ளது…? என்பதையும் காட்டுகிறார்.

மனிதனின் நிலைகளில் முழுமையான… உணர்வின் தன்மை முழுமையாக்கி அதன் வழி அனைவரையும் எவ்வாறு அங்கே அழைத்துச் செல்கிறார்கள்…? என்றும் காட்டுகின்றார்.

மிகவும் சக்திவாய்ந்த சக்தி

நாம் எந்தெந்தக் குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அந்த குணத்தின் அணுவின் தன்மை நம் உடலுக்குள் ஜீவ அணுவாக மாற்றும் பொழுது உயிர் எவ்வாறு கடவுளாக இருக்கின்றதோ அதே குணத்தை நமக்குள் கடவுளாக இருந்து இயக்கும் சக்தி பெறுகின்றது.

இதுதான் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் என்பது. நம் உயிரின் தன்மை ஓ…ம் என்று இயக்கினாலும் நாம் எண்ணும் குணங்கள் ஓம் என்று அதே ஜீவ அணுவாக வளர்வதைத்தான் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் ஓமுக்குள் ஓ…ம் என்பது.

ஜீவ அணுவிற்குள் அணுவாக மாறி அணுவின் தன்மை அணுவாக மாறிக் கொண்டே உள்ளது என்பது ஞானிகளால் சாஸ்திரங்களில் தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே நாம் எத்தகைய குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அதை நமக்குள் ஜீவ அணுவாக மாற்றி விட்டால் அது நமக்குள் இருந்து கடவுளாக அந்தக் குணத்தை அது வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கும்.

உயிரும் கடவுள் தான். நாம் எண்ணிய உணர்வுகள் ஜீவ அணுவாக மாறி விட்டால் அதுவும் கடவுள் தான்.

கடவுள் என்ற தனித்தன்மை எங்கும் இல்லை இன்றும் இல்லை. தனித்து… தனியாக ஒரு கடவுள் இருக்கின்றான் என்றால் அப்படி இல்லை.

இந்தப் பிரபஞ்சமும் மற்ற உலகங்களோ உருவாவதற்கு முன் சக்தியின் தொடராக உருவாவதைச் சக்தி என்று பொருள்படும்படி அன்றைய ஞானிகள் காரணப் பெயர்களை இட்டுள்ளார்கள்.

சக்திகளில் எத்தனையோ வகையான சக்திகள் உண்டு. அவைகளில் விஷமே மிகவும் சக்தி வாய்ந்த சக்தி.

ஒரு கட்டுப் பீடி… 10 சிகரெட்டை வைத்து நோயை நீக்கும் சக்தி கொடுத்தார் குரு – சூடு போட்ட பூச்சியினிடம் அனுபவம்

குருநாதர் எமக்குக் கொடுத்ததை நீங்களும் பெற வேண்டும் என்ற ஆசையில் தான் குரு காட்டிய அருள் ஒளிகள் அந்த ஒளி பெறும் உணர்வின் ஆற்றல் உங்களுக்குள் பெருக வேண்டும்.

நீங்கள் செய்த நன்மையின் தன்மை இருள் சூழச் செய்யும் விஷத்தின் தன்மை அகல வேண்டும். நீங்கள் இடும் மூச்சுலைகள் இங்கே படர்ந்துள்ள நஞ்சின் தன்மையை அகற்ற வேண்டும்.

இதைக் கேட்டுணர்ந்தோர் உள்ளங்களிலும் இந்த அரும்பெரும் சக்தி ஊடுருவி அவர் அறியாது இருள் சூழச் செய்யும் நிலைகள் விலக வேண்டும்… மெய்ப்பொருள் காண வேண்டும்.

அந்த மெய்ப்பொருளை அறிய வேண்டும் என்ற உணர்வினை நீ எப்படிப் பருக வேண்டும் என்று தான் காட்டுக்குள் என்னை அழைத்துச் சென்று உணர்த்துகின்றார்.

வேஷ்டி தான் கட்டி இருக்கின்றேன். ஆனால் காட்டிற்குள் கொசு அதிகமாக உண்டு. யானையே அந்த இடத்தில் நிற்காது. அது போன்ற கொசுக்களை எம்மீது தாக்க வைக்கின்றார்.

அது மட்டுமல்லாதபடி அங்கே ஒரு எறும்பு இருக்கின்றது. ஊறிக்கொண்டே செல்லும்/ பேசாமல் விட்டால் அது பாட்டுக்குப் போகும். ஆனால் தொட்டு விட்டால் போதும்… லபக் என்று அப்படியே கடிக்கும்.

விஷமான எறும்பு கடித்த பின் அந்த இடத்திலே தடிப்பாகிவிடும். பத்து இருபது எறும்பு கடித்தால் போதும் மயக்கம் போட்டு கீழே விழுந்து விடுவோம்.

அத்தகைய எறும்புகள் ஊறி வரும் பொழுது அது எம்மைக் கடிக்கின்றது கை கால் எல்லாம் வீங்குகிறது. இப்படிச் செய்து விட்டாரே என்று குருவை எண்ணி ஏங்குகிறேன்.

வேதனை பொறுக்காதபடி என்ன வாழ்க்கை…? என்று உடலில் எல்லை கடந்த துன்பம் வரப்படும் பொழுது சிந்தனையற்ற நிலைகள் வருகின்றது.

இதைக் காட்டிலும் இன்னொரு பூச்சி இருக்கின்றது. அது மேலே பட்டால் சூடு போட்டது மாதிரி ஆகிவிடும். அந்தப் பூச்சியில் இருக்கும் விஷத்தின் தன்மை உடலில் பட்டால் சூடு கோலால் சுட்டது போன்று வார் வாராக அச்சு விழுகின்றது..

எரிச்சல்… நெருப்பு மேலே பட்டால் எப்படி எரியுமோ அப்படி எரிகின்றது. அந்த இடத்திலே எம்மை அமரச் செய்து போகனைப் பற்றியும் காட்டுகின்றார். அந்தச் சித்தர்கள் அதைப் போக்க ஆற்றல்மிக்க நிலைகள் எடுப்பதையும் காட்டுகின்றார்.

சிறு பூச்சி தான்… அது உன் மீது ஊர்ந்து செல்லப்படும் பொழுது உன்னுடைய உணர்வின் ஆற்றலுக்கும் அந்தப் பூச்சியின் உணர்வுக்கும் எதிர் நிலையாகும் பொழுது அது எப்படிச் சூடாகி… நெருப்பில் இட்டால் எப்படியோ அது போல மேலே பட்டால் கருகுகின்றது.

அப்படி என்னைச் சுடும்படி வைக்கின்றார். ஒன்றல்ல பல…! அது மேலே ஊறுகின்றது… என்னை இம்சிக்கின்றது… அலறுகின்றேன். குருநாதர் அதற்கு முன் உபதேசித்த உணர்வுகளை எல்லாம் மறந்து விட்டேன்… உடலில் இருந்து இதைத்தான் எண்ணுகின்றேன்.

போகன் இதையெல்லாம் எப்படி மாற்றி அமைத்தான்…? தனக்கு வரும் துன்பங்களை நீக்க வலுக்கொண்ட உணர்வின் ஆற்றலைத் தனக்குள் பெருக்கி அந்தத் துன்பத்தை நீக்கி அந்த உணர்வைத் தனக்குள் வளர்த்துப் பிறர் துன்பத்தை எப்படிப் போக்கினான்…?

சீதா ராமா சுவை கொண்ட சொல்லாக வெளிவரும் பொழுது அந்த உணர்வுகள் அம்பாகப் பாய்ந்து அவர் உடலில் உள்ள தீய விளைவுகளை எப்படி மாற்றுகின்றது…? காட்டுக்குள் அமர வைத்து இத்தகைய தொல்லைகளுக்கு மத்தியில் காட்டுகின்றார்.

இந்த நினைவை நான் ஏற்கப்படும் பொழுது… நீ இப்படி வேதனைப்படுகின்றாய். ஆனால் அது போன்ற பூச்சிகளாகவும் நீ இருந்திருந்தாய… அந்த எறும்பாகவும் நீ இருந்தாய்.

உன் உயிர் தான் அதிலிருந்து படிப்படியாக வளர்த்தது. அந்தந்த உடல்களில் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள அந்த உணர்வின் ஆற்றல் வருகின்றது. காத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை அதற்குள் கலந்து உணர்வின் சத்தாக விளைந்து மனிதனாக வரப்படும் பொழுது இவை அனைத்திலிருந்தும் மீட்டிடும் உணர்வே எண்ணங்களாக உனக்குள் எப்படி விளைந்தது…? என்று காட்டுகின்றார்.

ஏனென்றால் இதெல்லாம் பாட நூல்களுக்கு வராது.

குரு காட்டிய அருள் வழியில் ஒரு மனிதனின் உடலுக்குள் எப்படி இயக்குகின்றது…? என்ற நிலையில் ஒரு கட்டுப் பீடிகட்டைக் கொடுக்கின்றார்… தொப்பி சிகரெட் பத்தை ஒன்றாக வைத்து வாயில் வைத்து ஊது என்றார்.

அவர் சொன்ன முறைப்படி குடிக்கப்படும் பொழுது அருள் மணங்களை எவ்வாறு சுவாசிக்க வேண்டும் என்று உணர்த்துகிறார்…? காற்றிலிருந்து இப்பொழுது எப்படிச் சுவாசிக்கின்றாயோ…? இதை எப்படி ரசிக்கின்றாயோ… இதை எப்படி வெறுக்கின்றாயோ…? இதைப் போல அது எந்தெந்த நிலைகளுக்கு எப்படி எப்படி என்று நுகரும்படிச் செய்கின்றார்.

அந்த வாசனைகளை நுகர்ந்த பின் என் உடலிலே அந்த சூடு போன்ற இருந்த நிலைகள் மாறுகிறது. அந்தச் சூடு மாறும் பொழுது இதே உணர்வு கொண்டு அந்தப் பூச்சியினையும் நேர்கொண்டு பார் என்றார் குருநாதர்.

அப்போது அந்தப் பூச்சி என்ன ஆகிறது…? அதை முறிக்கும் உணர்வை உனக்குள் எடுத்து உன் பார்வையை நீ அங்கே செலுத்தப்படும் பொழுது அதனுடைய விஷத்தன்மைகள் எப்படிச் செயல் இழக்கின்றது…?

விஷம் செயலிழந்த பின் பூச்சி என்னாகின்றது…? என்று காட்டிற்குள் அமைத்து இத்தனையும் காட்டுகின்றார் குருநாதர்.

என்னிடமிருந்து உயர்ந்த சக்தியைப் பெறும் சரியான முறை

அருள் ஞானத்தின் உணர்வை நீங்கள் எடுத்தால் உங்களுக்குள் தீமை விளைவிக்கும் நிலைகளை அது தூய்மைப்படுத்தும். இது தான் விநாயகர் சதுர்த்தி.

1.உங்களை அறியாது வந்த தீமையான உணர்வுகளை நீக்கும் ஆற்றல் – நீங்கள் அந்த சக்தி பெற வேண்டும் என்பதற்குத்தான்
2.என் குருநாதர் காட்டிய நிலைகளை உணர்வுகளை நான் பெற வேண்டும் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வை வளர்த்து
3.அந்த உணர்வின் எண்ணங்களை இரவிலும் சரி இன்றும் சரி இப்போதும் சரி அந்த நினைவு கொண்டு தான் அலைகளைப் பரப்புகின்றேன்.
4.எல்லா நேரத்திலும் இரவிலும் இன்றும் அதைத் தான் செயல்படுத்துகின்றேன்.

பல ஆயிரம் பேர் எம்மைச் சந்திக்க வருகின்றீர்கள்… சாமி எனக்குக் கஷ்டமாக இருக்கின்றது… தலை வலிக்கின்றது… மேல் வலிக்கின்றது என்றெல்லாம் உணர்வைப் பாய்ச்சுவீர்கள்.

என் உணர்வு உங்களிடம் இருப்பதால் எந்த வகையில் நீங்கள் எம்மை பதிவுப் செய்கின்றீர்களோ அந்த வகையில் தான் உங்களிடம் வரும்.

சாமி கஷ்டத்தை எல்லாம் தீர்ப்பார் என்று எண்ணிப் பதிவு செய்து விட்டால் அதைத்தான் நீங்கள் திரும்ப நினைவுக்குக் கொண்டு வருவீர்கள்.

1.சாமி…! நாங்கள் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும்
2.அந்த உயர்ந்த சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் என்று எண்ணினால்
3.என்னிடம் இருந்து அந்த சக்தி உங்களுக்குக் கிடைக்கும்… அது வளரும்.

ஆனால் அதற்கு மாறாக… என் கஷ்டம் எல்லாம் இப்படி இருக்கிறது… தலைவலி எனக்கு இப்படியே தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றது என்றால் அதைத் தான் வளர்க்கின்றீர்கள் என்று பொருள்.

அதே சமயத்தில் என்னிடம் பேசி இதே வேதனையான உணர்வைப் பதிவு செய்து விட்டால்… நீங்கள் எண்ணும் போதெல்லாம் “என் ஆன்மாவிலே அந்த உணர்வுகள் வந்து மோதும்…”

இதையெல்லாம் தடுத்து நிறுத்துவதற்கு அந்த
1.மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை நான் வளர்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
2.கொஞ்சம் ஏமாந்தால் உங்களை மாதிரி என்னையும் கொண்டு வந்து விடும்.
3.24 மணி நேரமும் மகரிஷிகளின் அருள் வட்ட்த்திலேயே என் நினைவுகளைச் செலுத்திக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

சிறிது ஏமாந்தாலும் போய்விடும். ஒரு நாளைக்கு அந்த மாதிரி ஆகிவிட்டால் அதைக் கழி[ப்பதற்கு நான் படும் சிரமம் எனக்குத் தான் தெரியும்.

குருநாதரிடம் கூட… அவர் என்னைக் காட்டிற்குள் அழைத்துச் செல்லும் பொழுது கூட அத்தகைய சிரமம் எனக்குத் தெரியவில்லை முதலில் ஏதேதோ சொல்வார். அப்போது அந்த உணர்வுகளை வளர்த்துக் கொண்டபின் தீமையிலிருந்து விடுபடும் சந்தோஷம் வரும்.

1.கொஞ்ச நேரத்திற்குக் கஷ்டமாக இருக்கும் அதற்குப் பின் சந்தோசம் தான் வரும்.
2.எவ்வளவு நேரம் வருத்தப்பட்டேனோ அந்த அளவிற்கு சந்தோஷத்தை உருவாக்கும்.

குருநாதர் எம்மை அப்படித்தான் வளர்த்தார்.

“முன் சிந்தனை” நமக்கு அவசியம் வேண்டும்

“நாங்கள் தியானம் செய்கிறோம்…!” என்று சொல்லிவிட்டு சிலர் என்ன செய்கின்றார்கள்…? என்னை அவன் இப்படிப் பேசினானே… அப்படிப் பேசினானே… நான் எத்தனை நாளைக்குத்தான் அதைப் பொறுத்துக் கொண்டு இருக்கிறது..?

கடன் வாங்கிச் சென்றவன் கொடுக்க மாட்டேன் என்கிறானே… எத்தனை நாள் தான் பொறுத்துக் கொண்டிருப்பது…?

ஏனென்றால் நாம் எண்ணியதைத்தான் உயிர் இயக்குகின்றது.. உருவாக்குகின்றது. கண்கள் அதன் வழி காட்டுகின்றது.

தீமைகள் உங்களுக்குள் இயங்காது தடுப்பதற்குத்தான் அரும் பெரும் சக்தியைக் கொடுக்கின்றோம். ஆனால் “தியானம் செய்கின்றோம்” என்று ஒரு சொல்லில் நிறுத்துகின்றார்களே தவிர அதைப் “பயன்படுத்தும் நிலை” இல்லை.

இப்பொழுது இதையல்லாம் நீங்கள் வசதியாக உட்கார்ந்து கேட்கின்றீர்கள். படிக்கின்றீர்கள்.

என் குருநாதர் என்ன செய்வார் தெரியுமா…?

“பல தொல்லைகளான இடங்களுக்குப் போகச் சொல்வார்…” அங்கே போனவுடனே என் உடலில் பதட்டம் வருகின்றது… பயம் வருகின்றது.

1.அப்பொழுது அதை அடக்குவதற்கு உன்னால் முடியவில்லை என்றால் அது தானே உன்னை ஆட்சி புரிகிறது என்பார்.
2.அதையெல்லாம் நீ அடக்க வேண்டும்.
3.உள்ளுக்குள் போய் உன்னைப் பயப்படச் செய்வது யார்…?
4.வெளியில் இருந்துதானப்பா உன் உடலுக்குள் போகின்றது. அதை நீ தடுத்துப் பழக வேண்டும் அல்லவா.
5.அதைத் தடுப்பதற்கு உனக்கு நான் ஆயுதத்தைக் கொடுத்திருக்கின்றேன். நீ ஏன் அதைத் தடுக்கவில்லை…?
7.தடுக்கவில்லை என்றால் “அது… அந்த வேலையைத்தான் செய்யும்” என்கிறார் குருநாதர்.

திருப்பதியில் ஒரு இடத்தில் தண்ணீர் (நீர் வீழ்ச்சி) கீழே விழுந்து போகின்றது. பள்ளத்தாக்கு மாதிரி இருக்கின்றது. இடையில் ஒரு குகை இருக்கின்றது. அங்கே போகச் சொன்னார் குருநாதர்.

இந்தக் குகைக்குள் போக வேண்டும் என்றால் ஒரு கயிறு கட்டித்தான் போக முடியும். அதற்கு மாறாக அங்கே மரத்தின் விழுதுகள் இரண்டு மூன்று இருக்கின்றது.

என்னிடம் ஏது கயிறு…? அந்த விழுதைப் பிடித்துத்தான் போக வேண்டும். “இந்த விழுதைப் பிடித்துக் கொண்டு… இறங்கிப் போடா…” என்கிறார் குருநாதர்.

போகும் பொழுது… நான் என்ன செய்துவிட்டேன்…! முதலில் ஒரு பலவீனமான விழுதைப் பிடித்துவிட்டேன். அது என்ன செய்கின்றது…? என் காலை அந்தப் பெரு விரலை வைத்தவுடன் அறுந்து விட்டது.

அறுந்தவுடன் அங்கே விரிசல் விழுகின்றது. அப்பொழுது மனது இங்கே பதறுகின்றது.. “அந்தச் சந்தர்ப்பம்…” அப்பொழுது பதட்டம் வரும்போது “பிடிப்பை” விட வேண்டி வருகின்றது.

அப்புறம் என்ன செய்தேன்…?

“மன உறுதி கொண்டு…” அடுத்துப் பெரிய விழுதைப் பிடிக்க முயற்சி செய்கிறேன். மற்றொன்றைப் பிடிக்கிறேன். பிடித்து அந்தக் குகைக்குள் போய்விட்டேன்.

அன்று அரசர் காலங்களில் எதிரிகளிடமிருந்து தப்ப வேண்டும் என்று வரக்கூடிய அரசர்கள் அந்தக் குகைக்குள் வந்து மறைந்து கொள்கின்றார்கள். மறுபடியும் இங்கிருந்துதான் திருப்பதிக்குப் போகின்றார்கள். அந்தப் பாதைகள் இருக்கின்றது.

மற்ற அரசர்கள் தேடி வந்தால் இவர்கள் தப்பிப் போகக்கூடிய நிலைகளாக அது இருந்தது. உள்ளுக்குள் நுழைந்து குகைக்குள் போய் மாடியில் தங்கிக் கொள்கின்றார்கள்.

அந்த இடத்தில் வெறும் விழுது தான் தெரிகின்றது. ஒரு கயிறு போட்டால் கூடத் (குகை இருப்பது) தெரிந்துவிடும்.

ஆனால் அதற்குள் இருந்துதான் நீர் வருகின்றது. இப்படிப் போய்விட்டோம் என்றால் மலைக்கு மேலே போயிடலாம். இதற்குள் போய்விட்டோம் என்றால் தண்ணீர் வரக் கூடிய பாதைதான்.

அதனால் தான் முதலில் விழுது அறுந்தவுடன் பயம் வருகின்றது. அப்புறம் அந்த தைரியத்தை வரவழைக்கும் போது அந்த விழுதைப் பிடித்துக் குகைக்குள் போனேன்.

குகைக்குள் போனவுடன் நான் உள்ளே சென்றுவிட்டேன். விழுதை விட்டுவிட்டேன்.

1.விழுதைப் பிடித்து உள்ளுக்குள் போனேன்.
2.திரும்பி வரவேண்டும் என்றால் என்ன செய்வது…?
3.விழுதோ வெகு தூரத்தில் இருக்கின்றது…. இதை எப்படிப் பிடிப்பது…?
4.அப்பொழுது மன உறுதி இழந்து விட்டேன்.
5.விழுது வெகு தூரத்தில் இருந்தால் எட்டிப் பிடிக்க வேண்டும் என்றால் கீழே அதல பாதாளத்தில் விழுந்து விடுவோம் என்று சிந்தனை வந்துவிட்டது.
5.”நொடிக்கு நொடி…” மனித உணர்வுகளை நாம் சுவாசிக்கும் போது நமக்குள் அந்தச் சந்தோஷம் என்ற நிலைகள் எப்படிப் போகின்றது…?
6.பயம்.. என்ற “அரக்க உணர்வுகளுக்குச் சென்றவுடன்” அது எப்படி நம்மைப் பலவீனபடுத்துகின்றது…?
7.நல்ல சிந்தனைகளை எப்படி இழக்கச் செய்கின்றது..?

இப்படித்தான் எனக்கு அனுபவம் கொடுத்தார் குருநாதர்.

அப்புறம் என்னாகிவிட்டது…? வேறு வழியே இல்லை அணிந்திருந்த வேஷ்டியைக் கிழித்தேன். கயிறு மாதிரிச் செய்தேன்.

நான் இருக்கும் இடத்தில் தேடுகின்றேன். அங்கே வேறு ஒரு பொருளும் இல்லை. சிறிய கல் இருந்தது. அந்தக் கல்லை எடுத்து வேஷ்டியில் ஒரு முனையில் முடிஞ்சி கயிறு மாதிரி நன்றாகத் திரித்துக் கொண்டேன். அந்த நேரத்தில் “அப்படி ஒரு சிந்தனை” வந்தது.

அதை இலாவகமாக அப்படியே வீசினேன். தூரத்தில் இருந்த விழுதில் அந்தக் கல் அடித்தவுடன் அப்படியே சுற்றிக் கொண்டது.

அப்படியே மெதுவாக இழுத்துக் கையில் பிடித்துக் கொண்டேன். அதைப் பிடித்து இந்தப் பக்கம் வந்து சேர்ந்தேன்.

முதலில் உள்ளே போகத் தெரிந்தது ஆனால் வரத் தெரியவில்லை. ஆனாலும் இந்த வேஷ்டி இல்லாமல் வெறும் ஜட்டி போட்டுக் கொண்டு போனால் என்னாகும்…? ஆபத்து தான்.

இதையெல்லாம் ஒவ்வொரு இடங்களிலும் மனிதனின் உணர்வுகளின் இயக்கங்கள் எப்படி இருக்கின்றது…? என்பதற்குத்தான் இந்த அனுபவம்.

ஏனென்றால் குருநாதர் அங்கே அரசர்கள் தங்கும் குகை இருக்கின்றது. நீ இதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசையை ஊட்டுகின்றார். அந்தக் குகைக்குள் “என்னென்னெமோ… இருக்கின்றது…!” என்று காட்டுகிறார்.

அதன் வழியில் நான் போகின்றேன்.

முதலில் பிடித்த விழுது பலவீனமானது என்று சிறிது கவனமாகப் பார்த்திருந்தால் அது அறுந்திருக்காது.

அடுத்த விழுதை மறுபடியும் பிடித்து உள்ளுக்குள் போகத் தெரிந்தது. ஆனால் உள்ளே சென்றவுடன் அந்த விழுதை முதலில் எங்கேயாவது ஓரத்தில் நிறுத்தி வைத்திருக்க வேண்டும் அல்லவா.
1.விட்டு விட்டால் போய்விடுகிறது. அப்பொழுது என்ன செய்வது…?
2.அதற்குண்டான உபாயம்… “முன் சிந்தனை” இல்லாது போகின்றது.

இதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றார் குருநாதர்.

1.அப்படி இல்லாது என் குருநாதர் உள்ளுக்குள் போகச் சொன்னார்.
2.போகச் சொல்லி “வசமாகப் இப்படிச் சிக்க வைத்து விட்டார்…” என்று எண்ணினால் எப்படி இருக்கும்…?
3.குருவையே நிந்திக்கக்கூடிய நிலை தான் வரும். அப்புறம் “வலு…” எங்கிருந்து கிடைக்கும்…?
4.குரு தான் வழி காட்டுகிறார். அப்பொழுது அந்த இடத்தில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்..? என்ற நிலையில்
5.அவரை எண்ணி… “இதிலிருந்து மீட்டிடும் சக்தி பெற வேண்டும் என்று எண்ணினால்…” அந்தத் தெளிவு அனுபவமாகக் கிடைக்கும்.

இது தான் என்னுடைய அனுபவம்.

அவர் சொன்ன நிலையில் அந்த குகையிலே தியானித்தேன். உள்ளே அரசர்கள் ஒளித்து வைத்த விலை உயர்ந்த எத்தனையோ பொருள்கள் நிறைய இருக்கின்றது.

பல விதமான சுரங்கங்கள் போகின்றது. ஒரு இடத்திற்கு மேல் போகப்படும்போது அதற்கு மேலே “நீ போக வேண்டாம்…” என்று சொல்லிவிட்டார்.

இதே தண்ணீர் மாதிரி தான் இருக்கும். அந்தத் தண்ணீருக்குள் முக்குளித்துப் போக வேண்டும். கிணறு மாதிரி இருக்கும். கிணற்றுக்குள் முக்குளித்துப் போனால் அங்கே ஒரு குகை இருக்கும்.

அதற்கு மேலே போனால் மேடாக இருக்கும். தெரிந்தவன்தான் அங்கே போக முடியும். தெரியாதவர்கள் போக முடியாது. இனிமேல் நீ போக வேண்டாம் என்றார் குருநாதர்.

ஆனால் அன்று அந்த அரசர்கள் தன் எதிரியிடம் இருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காக எந்தெந்த வகை எல்லாம் செய்து வைத்திருக்கின்றார்கள்…? என்று “பார்” என்று காட்டுகின்றார்.

ஒவ்வொரு அரண்மனையிலையும் வாய்க்காலை வெட்டி வைத்துத் தண்ணீரை விடுகிறார்கள். அதிலே முதலைகளைப் போட்டு விடுவார்கள்.

நீர் ஓடை இருக்கும் இடத்தில் தான் ஒவ்வொரு அரண்மனையும் கட்டியிருப்பார்கள். அங்கே இருக்கும் அத்தனை பேருக்கும் தண்ணீர் வேண்டுமல்லவா.

ஆறு பக்கத்தில் இருந்தால் நீர் எளிதில் கிடைக்கும் அல்லவா.

அதே சமயத்தில் மலைப்பாங்குகளில் செயல்படுத்தப்படும் போது மலையிலேயும் சில குகைகளில் அந்த நீர் ஊற்று இருக்கும்.

ஒரு மழை பெய்தது என்றால் ஒரு வருடத்திற்கு வேண்டிய தண்ணீரை அங்கே எடுக்கலாம். ஏனென்றால் இவ்வாறு அரசனுக்கு இப்படி ஆலோசனை சொல்லக்கூடியவர்கள் உண்டு.

காற்றோட்டத்திற்காக வேண்டி நாம் வீடுகளில் ஜன்னல் வைத்திருக்கின்றோம். ஜன்னல் வழியாக நேரடியாகப் பார்க்கலாம்.

ஆனால் அந்தக் குகைகளில் பார்த்தால் வெளியில் இருக்கும் மனிதரை நாம் பார்க்க முடியாது. குகைக்குள் இருப்பவரை வெளியில் உள்ளவர்கள் பார்க்க முடியாது. அந்த அளவிற்கு அதில் சந்து விட்டிருக்கின்றார்கள்.

சந்து வழியாக வெளிச்சம் வந்தவுடன் அதிலே பாதை தெரிகின்றது. அதே சமயத்தில் அந்த வெளிச்சம் எதிரிக்குத் தெரியாத மாதிரி இங்கேயே ஒரு பட்டன் மாதிரி வைத்திருக்கின்றார்கள்.

தெரியாதவர்கள் உள்ளுக்குள் வர முடியாதபடி வெளிச்சத்தை அடைத்து விடுகின்றார்கள். பாதை தெரியாது. இந்த மாதிரி எல்லாம் அரசர்கள் செய்து வைத்துள்ளார்கள்.

காற்று “ஜம்” என்று ஜிலு… ஜிலு… என்று வருகிறது. ஆனால் அடுத்தவர்கள் பேசுவதை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

இந்த மாதிரி அரசர்கள் இராஜதந்திரமான நிலைகளை அரசு ஆட்சி புரிந்தாலும் எதிரிகளிடமிருந்து தப்பிப்பதற்கு “எத்தனை அவஸ்தைப்பட்டு வாழ்ந்தார்கள்” என்பதை மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குக் காட்டினார்.