திருமூலர் காட்டிய ஆலயத் திருப்பணி எது…?
ரோட்டில் போகும் பொழுது எதிர்பாராதது நடக்கிறது என்றால் அதைப் பார்க்கும் பொழுது இரக்க மனம் கொண்டு “ஐயோ… இப்படி ஆகிப்போச்சே…!” என்று நினைக்கின்றீர்கள்.
குடும்பத்தில் வந்து சொன்னவுடன் மனிதனை உருவாக்கிய அந்த 1008 நல்ல குணங்கள் கொண்டு அடுத்தவர்களிடம் கேட்கின்றீர்கள்.
அதைக் கேட்கும் பொழுது நல்ல குணத்துடன் சேர்த்து உங்களிடம் வடித்து அந்தக் நல்ல குணம் ரிப்பேர் ஆகிப் போய்விடுகின்றது. அடுத்து நல்ல குணத்தை எண்ணும் பொழுது வேதனை வந்து விடுகின்றது.
நீங்கள் தப்புப் பண்ணவில்லை.
இப்படிப் பிறருடைய எண்ணங்களைப் பார்க்கின்றோம். பத்திரிக்கையைப் பார்க்கின்றோம். இன்று உலகம் எப்படி இருக்கின்றது…? நாளை எப்படி இருக்கும்…? என்று அதிலே வர்ணனை பண்ணியிருப்பார்கள்.
பேப்பரைப் பார்த்தவுடன்… அங்கே கதவைத் தட்டி எடுத்துப் போய் விட்டான். வீட்டிலேயே சம்பாதித்து வைத்திருந்தார்கள்… மண்டையிலே அடித்தான் காசை எடுத்துக் கொண்டு போய் விட்டான் என்று சொன்னவுடனே உங்களிடம் நல்ல குணத்தை எல்லாம் பதட்டத்திற்குக் கொண்டு வந்து விடுகின்றீர்கள்.
இப்படி எடுத்துக் கொண்டீர்கள் என்றால் நல்ல குணங்கள் எல்லாம் ரிப்பேர் ஆகிப் போய் விடுகின்றது. எப்படி…?
நாம் ரேடியோவை வைத்துக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றோம். மின்னல் தாக்குகின்றது. அந்த உணர்வின் தன்மை எரியல் வழி எடுக்கப்படும் பொழுது இதிலே வந்து மற்ற எர்த் இதிலே பட்ட உடனே கரகரப்பாக ஆகின்றது.
எடுத்து ஒலியைக் கொடுப்பது என்ன செய்கின்றது…? மைக்கில் ஓட்டையைப் போட்டு விடுகின்றது. இங்கே கரகரப்பாக இருக்கின்றது எந்தப் பாட்டும் கேட்க முடியவில்லை.
ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலிருந்தும் எடுத்து வடிகட்டிக் கொடுக்கக்கூடிய நுண்ணிய அலைகளில்.. பரவி வரக்கூடிய இந்த அலைவரிசையை எடுப்பதில்
1.அது கொஞ்சம் அதிகமாகிப் போய்விட்டால் சூடாகிப் போகும்… பத்து (வெல்டிங்) விட்டுவிடும். அப்புறம் இதை எடுத்துக் கொடுக்காது.
2.இதைப்போல உங்களுடைய மூளைக்கும் இந்த உணர்வின் தன்மை எடுக்கும் போது
3.பட்ட உடனே… பொறிகளை இழுக்கும் நிலைகள் அது உடனே நின்று போகும்.
4.அப்புறம் என்ன செய்கின்றது…? ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.
5.அப்போது உங்கள் உடலுக்குள் நல்லதை இயக்கக்கூடிய குணங்களில் இப்படி ரிப்பேர் ஆகிப் போய் விடுகின்றது.
ரிப்பேர் ஆன பிற்பாடு நீங்களே சரி பண்ண வேண்டும் என்றால் முடியவில்லை.
1.ரிப்பேரான குரலில் தான் நீங்கள் பேச முடியும்.
2.ரிப்பேரான நிலைகளைத்தான் நீங்கள் சுவாசிக்க முடியும்.
3.ரிப்பேரான நிலைகளில் தான் நீங்கள் இருக்க முடியும்.
அதிலிருந்து உங்களை மீட்டிக் கொள்வதற்கு அன்றைய ஞானிகள் என்ன செய்தார்கள்…? கோவிலைக் கட்டி வைத்தார்கள்.
இப்படி வாழ்க்கையின் இடையிலே ரிப்பேர் ஆகி விட்டதென்றால் உன் உடலில் நல்ல குணங்கள் இப்படி மறைந்து இருக்கின்றது. ஆலயத்தில் சாமி மீது போட்டிருப்பதைப் பார்த்து… அந்தப் பூவைப்போல வாசனையை உன் உயிருக்குள் போடு…. இந்த மலரைப் போல மணத்தைப் போடு… மல்லிகை மணத்தைப் போடு. கனியைப் போன்று சுவையான நிலை பெற வேண்டும் என்று நீ எண்ணு.
1.இதை உணர்த்திய அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று நீ எண்ணு என்று
2.அங்கே உருவத்தைப் போட்டுக் காண்பித்திருக்கின்றார்கள்… கதையாகவும் எழுதி இருக்கின்றார்கள்.
அதே சமயத்தில்.. “விநாயகனைக் கும்பிடாமல் நீ கோவிலுக்குள் போனால் பலன் ஏதும் இல்லை” என்று சொல்லும் பொழுது நாம் மிருக நிலைகளில் இருந்து உயர்ந்த நிலைகளைத் தன்னைக் காத்துக் கொள்ளக்கூடிய உணர்வுகளை எடுத்து மனித உடலைப் பெற்றோம் என்று விநாயகருக்கு முன் போன உடனே பார்க்கின்றோம்.
எனக்குள் நல்ல வினைகளாக இருந்தாலும் சந்தர்ப்பத்தால் எனக்குள் சீக்காக வந்து வினை தடுமாறிக் கொண்டு இருக்கின்றது. நாம் தப்பு செய்யவில்லை. நல்வழியைத் தேடுவதற்கு என்ன வழி…? என்று ஞானி சொன்னான்.
விநாயகரைப் பார்த்த உடனே இந்த உண்மையான நிலைகளை எனக்குக் காட்டியது…! நான் மிருக நிலைகளில் இருந்து மனிதனாக வந்தேன் மிருக குணத்திலிருந்து விடுபட்டேன். மனிதன் என்ற பண்புடன் வந்தேன் இந்த மனிதப் பண்பு கொண்டு அறிந்துணர்ந்து செயல்படும் ஒளியின் தன்மை நான் பெற்றேன்.
ஆனால் முழுமையும் பெற்று ஒளியான சரீரம் பெற்றால்… அதிலிருந்து விடுபட முடியும் என்று நமக்கு உணர்த்திய… அதாவது
1.தனக்குள் தானே அறிந்து… தனக்குள் வெளிப்படுத்திய
2.அந்த மெய் ஞானியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று புருவ மத்தியில் எண்ணச் சொல்கிறார்கள்.
3.வாழ்க்கையில் வரும் இன்னல்கள் அனைத்தையும் மறந்து விட்டுத் தனக்குள் இருக்கும் ஈசனை வேண்டச் சொல்கிறார்கள்.
வாழ்க்கையில்.. இங்கே இவர் என்ன செய்தார்…? அங்கே அவர் என்ன செய்தார்…? இவர் இப்படிச் செய்தார் அவர் அப்படிச் செய்தார் என்று கண்ணிலே பார்க்கின்றோம். அப்படிப் பார்க்கும் பொழுது நமக்குள் எத்தனை தொல்லைகள் வருகின்றது…?
நான் இப்பொழுது திருடப் போக வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது அடுத்து நல்லதாக வேண்டும் என்று எண்ணினாலும் கூட அந்த நினைவுக்குத் தகுந்த மாதிரி என் கண் என்ன செய்கின்றது…? அதற்குத் தகுந்த மாதிரி வழிகாட்டுகின்றது
அந்த வீட்டுக்காரர் இருந்தார் என்றால் வீட்டுக்காரர் இருக்கிறார்… நீ இப்படிப் போய்த் திருடப் போ என்று நினைப்பதற்கெல்லாம் வழி காட்டுகின்றது. யார்…? கண்ணன்.
ஆனால் அந்த வீட்டுக்காரனை என்ன செய்கின்றது…? அவன் திருட வருகின்றான்… அவனை இப்படிப் போய் பிடித்துக் கொள் என்று அவன் நினைப்புக்கு அந்த உணர்வுக்குத் தகுந்த மாதிரி அந்தக் கண் வேலை செய்கின்றது.
அதனால் தான்
1.இந்த உடலின் உணர்வுக்கும்… எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் நிலைகள் கொண்டு உனக்கு உடலாக
2.இந்த உடலினை உனக்குப் படைத்துக் கொடுத்தவன் உன் உயிர்.
3.அங்கே அவனை நினைக்கச் சொல்கின்றான் இந்த நினைவின் தன்மையை.
காரணம்…
1.நீ எண்ணும் அந்த உணர்வின் எண்ண அலையை உனக்குள் படைத்து
2.இங்கு படைப்பு எப்படி ஆனதோ…? அவனுடன் ஒன்றிய… உன்னுடன் ஒன்றி
3.உனக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த உயிரான அவனிடத்திலே
4.குரு அது – உனக்குள் படைத்தான்… வழி காட்டினான்… சிருஷ்டித்தான்
5.நீ எண்ணிய உணர்வு எதுவோ அந்த உணர்வுக்குத் தக்கவாறெல்லாம் அந்த உணர்வின் மணங்கள்
6.நீ நினைப்பதை எல்லாம் கண்ணின் வழி கொண்டு உனக்கு வழிகாட்டுகின்றான்.
அதைப் போல் மெய் உணர்வின் தன்மை மெய்யைக் காணும் நிலைகள் கொண்டு ஒளி கொண்டு இது தீயது… இது நல்லது என்று இணைக்கும் பொருளான எண்ணத்தின் தன்மை தனக்குள் குருவாக இங்கே உண்டு.
மனித உடலில் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவில் மறைந்துள்ள. விஷத்தை மலமாக மாற்றி… தீயதை நீக்கி நல்லதை உருவாக்கும் ஆற்றல் பெற்ற இந்த உடலில் உள்ள ஆறாவது அறிவின் தன்மை குருவாக.. குருபரனே என்கிற பொழுது… பரந்து கிடக்கும் பரத்தின் அலையின் தன்மையை… காரம் இனிப்பு புளிப்பு துவர்ப்பு இதை ஒன்று சேர்த்து ஒரு குழம்பாக நாம் எப்படிச் சுவையாக்குகின்றோமோ இதைப் போல
1.இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு நாம் எடுக்க வேண்டியது
2.ஒளியின் சரீரமாக மாற்றிய அந்த மெய் ஞானியின் அருளாற்றல்கள் தான்
3.அந்த உணர்வின் தன்மை நீ பெறு… அந்த உணர்வின் ஆற்றலை உனக்குள் எடு.
இன்று நீ மனிதனாக வந்தாலும் இந்த மனித உடல் விஷத்தை மலமாக மாற்றிய பின் இந்தப் பேரண்டத்தின் உண்மையை உணர்ந்து விஷத்தின் தன்மை வந்தாலும்
1.தனக்குள் உணர்வின் ஒளியாக… ஒளிச் சுடராக… ஒளியின் நிலையாக
2.உடலை விட்டுச் சென்ற பின் எந்த விஷ உடலும் தன்னைக் கவராத நிலையில்
3.நிலையான சரீரமாக இன்றும் சுழன்று கொண்டிருக்கும் அந்த மெய் மெய் ஞானிகள் காட்டிய வினையைச் சேர்த்துக் கொள்ள
4.இந்த விநாயகனைக் காட்டி… மனித உடலுக்குள் பேரண்டத்தைத் தனக்குள் உணர்த்தி
5.இந்த உண்மையை எனக்கு ஊட்டி… அந்த உணர்வினை எனக்குள் வளரச் செய்த மெய்ஞானியின் அருள் ஒளியை பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று
6.தனக்குள் சிருஷ்டித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடிய உயிருக்குள் அதை ஊட்டச் செய்து
7.அந்த உணர்வின் அலையைத் தனக்குள் அது இறுகச் செய்து அந்த அலையின் தன்மை கொண்டு இவ்வினையைச் சேர்த்து
8.தனக்குள் நல்வழி காட்டிய குணத்திற்குள் நல்லதைப் பெற வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது
9.எண்ணிய வேதனையான உணர்வின் தன்மை தனக்குள் அது வராது தடுத்து
10.அந்த ஆற்றல் மிக்க மெய் ஞானிகளின் சக்தியினைப் பெற்று இந்த வினையை… அந்த மெய் ஒளியைச் சுவாசிக்க வேண்டும்
கோவிலுக்குள் சென்ற உடனே இந்தத் தெய்வ குணத்தை நான் பெற வேண்டும் என் மூச்சும் பேச்சும் இந்த நிலையாக நிலை பெற வேண்டும்.
எனக்குள் வெளி வந்த இந்த உணர்வின் தன்மை அறிந்துணர்ந்து பக்குவப்படுத்தும் இந்த உணர்வின் தன்மையை மகிழ்ச்சி ஊட்டும் இந்த மலரைப் போல மணம் பெற வேண்டும்.
சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் அனைத்தும் இனிமை பெற வேண்டும் என்று உணர்த்திய ஆலயத்திற்குள் நாம் சுழன்று வரப்படும் பொழுது தூப ஸ்தூபிக்கு முன் நின்று சன்னதியைப் பார்க்கப்படும் பொழுது… இந்தத் தெய்வ குணத்தை நாங்கள் பெற வேண்டும்… இதை அருளிய அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும்… இது எங்கள் உடல் முழுவதும் பெற வேண்டும்… எங்கள் உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் படர வேண்டும்… எங்கள் மூச்சும் பேச்சும் சொல்லும் செயலும் அனைத்தும் இந்தத் தெய்வ நிலைகள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று
1.தனக்குள் இந்த நினைவின் தன்மையை விண்ணில் எட்டாத தூரம் கொண்டு செலுத்தி
2.அங்கிருக்கக்கூடிய ஓங்காரத்தைத் தன் உணர்வுகளுக்குள் ஏற்றி விண்ணை நோக்கி ஏகி
3.மெய் ஞானிகளின் அருள் ஒளியை இங்கே ஈர்த்து இந்த உணர்வின் தன்மையைத் தனக்குள் சேர்ப்பிக்கும் நிலையே ஆலயம்.
ஆக… நம்மை அறியாது நமக்குள் வந்த தீமையை மாய்க்கும் உணர்வினை… விஷத்தன்மையை முறியடிக்கும் ஆற்றல் மிக்க சக்தியைக் காட்டினான் ஆலயத் திருப்பணியிலே “அன்று திருமூலர்…”
இதை நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
