கிரேதா… திரேதா… துவாபரகா.. கலி… கல்கி யுகங்கள்

Kalki Aavtar 2017

கிரேதா… திரேதா… துவாபரகா.. கலி… கல்கி யுகங்கள் 

தாவர இனங்கள் அனைத்தும் கிரேதா யுகம் தான். ஒரு உயிரணு தோன்றினாலும் அது எதை எதை எல்லாம் கவர்ந்ததோ அதுவும் கிரேதா யுகம் தான். எத்தனையோ கோடி உடல்களைக் கடந்து உயிர் மனிதனாக வளர்த்தாலும் அதுவும் “கிரேதா யுகம் தான்…!” (கிரேதா என்றால் கிரகிக்கும் நிலை)

உயிரால் வளர்க்கப்பட்டு இந்த உடல் உருவான பின் தாவர இனச் சத்தின் மணங்கள் உயிரிலே பட்டு எண்ணங்களாக இயக்கப்படும் பொழுது அது “திரேதா யுகம்…!”

திரேதா யுகத்தில் எந்தக் குணத்தின் தன்மையை நாம் சுவாசிக்கின்றோமோ
1.அந்தச் சத்தின் தன்மை கொண்டு உடல் இயக்கப்படுகின்றது.
2.ஆகவே நம் உடல் திரேதா யுகம். (திரேதா என்றால் ஒரு உடலுக்குள் எண்ணங்கள் இயக்கும் நிலை)

இந்த உடல் வாழ்க்கையில் நாம் உற்றுப் பார்த்த உணர்வுகளை நுகரப்படும் போது இது நல்லது இது தீமை என்ற உணர்ச்சிகளை நமக்குள் தோற்றுவிப்பது நமது உயிரே.

தீமை என்ற உணர்வை உணர்ந்தபின்
1.நம் உடலில் உள்ள அணுக்கள் இந்தத் தீமையில் இருந்து தப்புவதற்கு
2.அதற்குண்டான உணர்ச்சிகளைத் தூண்டி இந்த உடலைக் காக்கும் உணர்ச்சிகளை ஊட்டுகின்றது.
3.அது “துவாபரகா யுகம்…!” (உடலுக்குள் தன்னைக் காக்கும் உணர்ச்சிகள் தோன்றுவது துவாபரகா)

அதைத் துவாரகா யுகம் என்றும் சொல்வார்கள். இந்த உடலைக் காக்கும் உணர்ச்சிகள் கண்களாகத் தோன்றுகின்றது. அதன் வழி இந்த உடலைக் காக்கும் சக்தி வருகின்றது.

இருப்பினும் இந்த உடலுக்குள் நாம் சுவாசிக்கும் சாந்தம் ஞானம் விவேகம் என்ற உணர்வுகள் கொண்டு நாம் இயக்கி வந்தாலும் சந்தர்ப்பத்தால் வேதனை வெறுப்பு கோபம் குரோதம் போன்ற உணர்வுகளையும் நுகர நேர்கின்றது.

அத்தகைய குணங்கள் நம் உடலுக்குள் சென்று நன்மை செய்யும் குணங்களை அந்த உணர்வுகளை அழித்து விடுகின்றது.
1.அதாவது தீமையிலிருந்து விடுபடும் உணர்வின் தன்மையை அழித்து விடுகின்றது.
2.இது தான் கலி யுகம் என்பது.

இப்படி ஒவ்வொரு உயிரும் பல உடல்களைப் பெற்று ஒன்றை ஒன்று வென்றிடும் நிலையில் எதன் வலு பெற்றதோ அதன் உணர்வின் தன்மை பெற்ற பின் கலி யுகம் தான்.

ஒரு வேதனைப்படும் மனிதனைப் பார்த்து அவன் வேதனையை நாம் நீக்க விரும்பினாலும் அந்த வேதனை என்ற விஷத் தன்மைகள் நம் இரத்தத்தில் கலக்கப்பட்டு நாம் சிந்தித்துச் செயல்படும் நல்ல அணுக்களை அது வீழ்ச்சியடையச் செய்து விடுகின்றது.

ஏனென்றால் நம் உடல் உறுப்புகளில் வேதனை என்ற விஷத்தன்மைகள் கலக்கப்படும் பொழுது
1.உடல் நலிகின்றது.
2.உணர்வுகள் நலிகின்றது.
3.சிந்திக்கும் ஆற்றலும் குறைகின்றது.
4.இதைப்போன்று ஏற்படும் போதும் கலி என்ற நிலைகள் அடைகின்றது.

இப்படி உருமாற்றமாகும் விஷத்தின் வலிமையிலிருந்து வென்று இந்தக் கலியை கடந்தவன் தான் அகஸ்தியன் துருவனாகி துருவ மகரிஷியாகித் துருவ நட்சத்திரமானது. அது கல்கி யுகம்.

தாய் கருவில் விஷத்தை அடக்கும் நுண்ணிய அணுவின் தன்மையைப் பெற்ற இந்த அகஸ்தியன் தனது வளர்ச்சியில் வலு கொண்ட உணர்வுகள் கொண்டு தீமைகளை அகற்றினான்.

திருமணமான பின் கணவனும் மனைவியும் இருபாலரும் சேர்ந்து உணர்வினை ஒளியாக மாற்றிடும் ஆற்றல் பெற்றார்கள்.

நமது துருவத்தின் வழி வரும் உணர்வுகளை நமது பூமி கவர்ந்து தாவர இயலாக மாற்றினாலும் அதனின் வளர்ச்சியில் உயிர் இனங்களைத் தோற்றுவித்து உடலை வளர்க்க இச்சைப்பட்டு எத்தனையோ கோடி உணர்வுகளைக் கடந்து மனிதனாக உருவாக்கியது.

அப்படி மனிதனான நிலையில் அகஸ்தியன் அதே துருவத்தின் வழியாக நம் பூமிக்குள் வரும் அந்த நஞ்சினை ஒளியாக மாற்றினான்.

ஒரு பாம்பு தன் உடலில் உள்ள விஷத்தை மற்றோர் உடல் மேல் பாய்ச்சி அந்த உடலைச் செயலற்றதாக்கி அந்த உடலை உருவாக்கிய அணுக்கள் விஷத்தின் தன்மையான பின் அதை இரையாக எடுத்து விழுங்குகின்றது.

விஷம் கொண்ட பாம்பினங்கள் அனைத்தும் இவ்வாறு தான் தன் உணவினை எடுக்கின்றது. ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் ஒவ்வொரு விதமான விஷத் தன்மை உண்டு.

இதை எல்லாவற்றையும் கலந்து பாம்பு தனக்குள் விஷத்தின் தன்மைகளைப் பெருக்கப்படும் போது எல்லா விஷத்தையும் ஒன்றாக்கி நாகரத்தினமாக மாறுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் மனிதனான பின் பற்பலவிதமான விஷத்தை அகற்றி அந்த ஒளியென்ற உணர்வினை ஒவ்வொரு அறிவாகத் தெளிந்து கொண்டவன் அகஸ்தியன்.

1.எந்தத் துருவத்தின் வழியாக நம் பூமிக்குள் விண்ணிலிருந்து சக்திகள் வருகின்றதோ
2.அதையே அகஸ்தியன் நேரடியாக உணவாக உட்கொண்டு
3.அதனின்று வரும் நஞ்சினை அடக்கித் தனக்குள் அந்த அகத்தின் தன்மையைச் சீர்படுத்தி
4.தன் உடலிலுள்ள மனிதனாக உருவாக்கிய அனைத்து அணுக்களையும்
5.உயிரைப் போன்றே உணர்வின் அறிவின் ஒளியாக உருவாக்கினான்.

தீயிலே குதித்தால் உயிர் வேகுவதில்லை. உடல் மட்டும் தான் கருகுகின்றது.

ஆக அழியாத நிலைகள் கொண்ட அந்த உயிரைப் போன்றே தன் உணர்வின் அணுக்கள் அனைத்தையும் ஒன்றாக இணைத்து ஓர் ஒளியின் தன்மையாக மாற்றி ஒளியான உடல் பெற்றவன் அகஸ்தியன்.

மனிதனாக இருக்கும் பொழுது கணவனும் மனைவியும் சேர்ந்து தன் இனக் குழந்தைகளை உருவாக்குகின்றனர்

அதைப் போல அகஸ்தியனும் அவன் மனைவியும் இரு உணர்வும் ஒன்றி இரு உயிரும் ஒன்றாக்கப்படும் போது உயிரைப் போன்றே ஒளியின் உணர்வை உருவாக்கும் திறன் பெறுகின்றனர்.

அகஸ்தியரும் அவர் மனைவியும் வசிஷ்டரும் அருந்ததியும் போன்று வாழ்ந்து நளாயினி போன்று கணவன் மனைவியை மதிப்பதும் மனைவி கணவனை மதிப்பதும் என்ற உணர்வுகள் இயக்கி இணை பிரியாத நிலைகளில் வாழ்ந்ததனால் இரு உயிரும் ஒன்றி பேரருள் பேரொளியாகத் துருவ நட்சத்திரமாக ஆனார்கள்.

காரணம் துருவத்தின் வழியாகப் பூமி நுகரும் உணர்வுகளை அதிலுள்ள நஞ்சை நீக்கிய அக்காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்கள் அந்த விஷத்தையே ஒளியின் உணர்வாக மாற்றிக் கொண்டனர்.
1.அப்படி உருவானது தான் துருவ நட்சத்திரமும்
2.அதன் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் வாழும் சப்தரிஷி மண்டலமும்.
3.அது தான் கல்கி யுகம்.

மனிதனாகப் பிறந்த நாம் ஒவ்வொருவருமே அவர்களைப் போன்றே ஒளியின் தன்மை பெற்று அந்தக் கல்கி யுகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

இராமாயணத்தில் இராவணன் சீதாவிற்குச் சில நாள் அவகாசம் கொடுக்கின்றான் – விளக்கம்

Ravana Sita

இராமாயணத்தில் இராவணன் சீதாவிற்குச் சில நாள் அவகாசம் கொடுக்கின்றான் – விளக்கம்

இராமாயணம் மகாபாரதம் கந்த புராணம் இவை எல்லாம் நம்மை நாம் அறிந்து நடப்பதற்குத் தான் ஞானிகள் இந்தக் காவியத்தை அமைத்தார்கள். ஆனால் அந்தக் காவியத்தை நம் சுயநலத்திற்காக மாற்றி வாழ்கின்றோம்.

ஞானிகள் மனிதர்கள் நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று நமக்குக் காட்டினார்கள். அதையே தலை கீழாக மாற்றி சீதா காட்டுக்குள் போய்க் கஷ்டப்பட்டது. இராமன் எத்தனையோ வேலைகளைச் செய்தான். இராவணன் பல கெடுதல்களைச் செய்தான் என்று நாம் சொல்கின்றோம்.

வேதனைப்படும் உணர்வுகளை நாம் நுகர்ந்து உடலுக்குள் போனால் வாலியாகி விடுகின்றது. வேதனைப்படுபவரை நாம் பார்த்தவுடனே அது வாலி. அதனுடைய வலிமை நமக்குள் அதிகமாகிவிடுகின்றது.

நம்மிடம் இருக்கும் நல்ல குணத்துடன் வேதனைப்படுபவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகின்றோம். அவன் உடலில் பட்ட வேதனையான உணர்வுகளை நாம் நுகர்ந்தவுடனே நம் உயிரிலே படுகின்றது.

1.அந்த வேகமான உணர்வுகள் நம் உயிரிலே பட்டுப் பிரணவமாகி
2.“ஓ…” என்று உணர்வின் ஒலி அலைகளை எழுப்புகின்றது.
3.“சங்கு..” அந்தச் சப்தம்… உடலுக்குள் பரவுகின்றது.
4.அதாவது அந்த வேதனையான உணர்ச்சிகள் நம் உடல் முழுவதற்கும் பரவுகின்றது.

உதாரணமாக மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தி விளக்குகளைப் பொருத்துகின்றோம். அந்த இணைப்பில் எந்த வகைப் பல்பைப் (விளக்கு) போடுகின்றமோ உடனே அதனதன் நிறமான வெளிச்சமாக மாற்றுகின்றது.

அதே மாதிரித்தான் ஒருவன் வேதனைப்படுவதைப் பார்த்தவுடனே நம் உடலிலுள்ள வேதனை அணுக்களுக்கு ஒரு உற்சாகம் வந்து விடுகின்றது. வேகமாக இழுக்கின்றது.

ஏனென்றால் நம் உயிர் எலக்ட்ரிக். மின் ஆற்றல் கொண்டது. அதில் நமக்குள் இழுத்துக் கொண்ட உணர்வுகளை எலக்ட்ரானிக்காக உணர்ச்சிகளாக மாற்றுகின்றது.

அதாவது உயிருக்குள் நாம் எந்த உணர்வை இணைக்கின்றமோ அந்தச் சப்தம் நிச்சயம் அதை இயக்கச் செய்கின்றது.

அதை எல்லாம் வலு சேர்த்து உடலுக்குள் கொண்டு போகின்றது. கொண்டு போனவுடனே இது வாலி. நம் உடலுக்குள் போனவுடனே கெட்ட அணுக்கள் எல்லாம் வலுவாகின்றது.

அதற்குப் பக்கத்தில் இருக்கின்ற நல்ல அணுக்கள் எல்லாம் என்ன செய்யும்…? ரொம்பப் பலவீனம் அடையும். அதனுடைய பலம் குறைந்து விடும்.

கெட்ட அணுக்கள் பலமானவுடனே நல்ல அணுக்களைச் சாப்பிடுகின்றது. வேதனை என்ற உணர்வுகளை எடுத்து அது உடலாகிவிட்டால் அதன் வலுவின் தன்மை கொண்டு உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்களைக் கொன்று சாப்பிடும்.

1.இராவணன் என்ன சொல்கின்றான்…?
2.உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்களைத் தான் சொன்னபடி கேட்கவில்லை என்றால்
3.“கொன்று தின்றுவிடுவேன்…!” என்கின்றான்.

இராவணன் – அதாவது தசப்பிரியன். நம் உடல் என்ன செய்கின்றது…? இந்த அரக்க குணம் வரப்போகும் போது இராவணனாக மாற்றுகின்றது.

ஏனென்றால் விஷத்தின் தன்மை ஆன பிற்பாடு அதையே (வேதனையையே) வளர்ப்பதற்குத் தசப்பிரியனாகின்றது. இதற்கு இராவணன் என்று காரணப் பெயர் வைக்கின்றார்கள்.

அந்த வேதனைப்படும் உணர்வை நம் உடல் முழுவதும் பரவ விட்டால் அது மற்ற குணங்களைக் கொன்று சாப்பிடும் இரண்யனாக மாறி அந்த உணர்வு உடலாக்கப்படும் போது இராவணனாக மாறுகின்றது. அதுதான் தசப்பிரியன். உடலை வளர்க்கும் தன்மை வந்து விடுகின்றது.

எதன் விஷத்தின் தன்மை வருகின்றதோ நல்ல குணங்களை எல்லாம் கொன்றுவிடும். பின் மனிதனல்லாத உருவைத்தான் பெற முடியும்.

இராமாயணத்தில் இராவணன் சீதாவிடம் சொல்வான். உனக்குக் கொஞ்ச நாள் அவகாசம் தருகின்றேன். என் ஆசைக்கு இணங்கிவிடு.

நான் சொன்னபடி கேட்கவில்லை என்றால்… அதாவது விஷத்திற்கு இணங்கவில்லை என்றால் உன்னைக் கொன்று சாப்பிட்டு விடுவேன் என்று சொல்கிறான்.

இதையெல்லாம் நமக்குப் புரிகிற மாதிரித் தான் இராமயாணக் காவியத்தில் கொடுக்கின்றார்கள்.

ஆகவே வேதனைப்படுவோர் உணர்வுகளை நமக்குள் உட்புகாதபடி தடுத்துப் பழகுதல் வேண்டும். அதற்குத் தான் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களுக்குத் துருவ நட்சத்திரத்தைப் பற்றி உபதேசித்து வருகின்றோம்.

அகண்ட அண்டத்தில் சிறிதளவு விஷம் வந்தாலும் அதைத் துருவ நட்சத்திரம் ஒளியின் சுடராக மாற்றும் ஆற்றல் கொண்டது.

1.வேதனைப்பட்டோருக்கு நாம் உதவி செய்தாலும்
2.அடுத்த கணம் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நுகர்ந்து
3.சிறிதளவு உடலுக்குள் சென்ற வேதனை உணர்வு அணுவாக உருவாகாதபடி தடுக்க வேண்டும்.
4.அதை ஒளியாக மாற்ற வேண்டும்.

அதைப் பழக்கப்படுத்தி விட்டால் இந்த உடலுக்குப் பின் இனி பிறவி இல்லை என்ற நிலை அடையலாம்.

உருவத்தைப் பார்க்கின்றோம் ஆனால் உணர்ச்சிகளை நாம் பார்க்க முடிவதில்லை… உயிரிலே பட்டால் தான் உணர முடிகிறது…! – “வாயு புத்திரன் ஆஞ்சநேயன்… அனுமார்…”

Image

Hanuman

உருவத்தைப் பார்க்கின்றோம் ஆனால் உணர்ச்சிகளை நாம் பார்க்க முடிவதில்லை… உயிரிலே பட்டால் தான் உணர முடிகிறது…! – “வாயு புத்திரன் ஆஞ்சநேயன்… அனுமார்…”

 

நம் குழந்தை நோயால் வேதனைப்படுகிறான் என்றால் அவனைக் காக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறோம்.

அவன் நோயுடன் இருக்கும் போது “இப்படி ஆகிவிட்டதே…!” என்ற வேதனையை எடுத்தோம் என்றால் அவன் உடலில் சேர்த்த உணர்வுகள் நமக்குள் வேதனையை உருவாக்கும் அந்த அணுவாக மாறி விடுகிறது.

அப்போது அது வராமல் தடுக்க வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்..?

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் எங்கள் இரத்த நாளங்களில் கலக்க வேண்டும். எங்கள் உடல் உறுப்புகள் முழுவதும் படர வேண்டும். எங்கள் உடலில் உள்ள ஜீவான்மா பெற வேண்டும் என்று முதலில் இதை எடுத்து அதைத் தடுத்துப் பழக வேண்டும்.

“ஈஸ்வரா…” என்று உயிரை எண்ணாது துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நமக்குள் வலு சேர்க்காமல்
1.பாசத்தால் அவன் உடலில் உள்ள நோயெல்லாம் போக வேண்டும் என்று வெறுமனே எண்ணி
2.அந்த வேதனையைத்தான் நமக்குள் எடுத்துத் தவறாகக் கலந்துவிடுகிறோம்.
3.அதாவது வேதனையான என்ற உணர்வு மோதும் போது இதனுடன் விஷத்தைத் தான் கலக்கிறோம்.
4.இந்தப் பழக்கத்தை மாற்ற வேண்டும்.

முதலில் சொன்ன மாதிரிச் ஆத்ம சுத்தி செய்து விட்டு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும்
1.அவன் உடலில் படர வேண்டும்
2.அவன் உடலில் உள்ள ஜீவான்மா பெற வேண்டும்
3.அவன் உடல் நலம் பெற வேண்டும்
4.அவன் சிந்திக்கும் ஆற்றல் பெற வேண்டும்
5.தெளிவான மனம் பெற வேண்டும் என்று
6.குழந்தை வேதனைப்படும் உணர்வு நம் உயிரிலே பட்டு உணர்ச்சியைத் தூண்டும் பொழுது
7.நாம் இதை எடுத்து இரண்டையும் இணைத்து உருவாக்க வேண்டும்.
7.அப்போது அந்த வேதனை என்ற உணர்வு நமக்குள் உருவாகாது.
8.இப்படி இணைக்கப்படும் பொழுது “அஞ்சனை…” அதாவது ஆஞ்சநேயன்…!
9.நேயன் என்றால் அது நமக்குள் பக்குவப்படுத்தும் தன்மைகள்.

அந்த உடலில் உள்ள நோயெல்லாம் நீங்க வேண்டும் என்று துருவ நட்சத்திரத்தை இணைத்துச் சொல்லாக நாம் சொல்லும் போது இந்த உணர்வு “வாயு…”

சொல் காதில் கேட்கிறது. ஆனால் கண்ணிற்குத் தெரிகின்றதோ..? உயிரால் உணர்ந்து தான் அறிகின்றோம்.

இப்போது நான் சொல்வது உங்கள் உயிரிலே பட்டு உணர்ந்து அந்த உணர்ச்சியால் தான் நீங்கள் அறிய முடிகிறது. கண்ணால் பார்த்தால் என் உடலைத் தான் பார்க்க முடிகிறது. அங்கங்கள் அசைவது.. நான் சொல்வதைத் தான் நீங்கள் பார்க்க முடியும்.

ஆனால் அந்த உணர்வு உயிரிலே பட்டால் தான் நீங்கள் அறிய முடியும். உயிரிலே பட்டதும் அதை உணர முடிகின்றது. அந்த உணர்ச்சி உங்கள் உயிரில் இயக்கப்படும் போது தான் அது இயங்குவதை… உணர்ச்சியால் உங்கள் உடலில் நீங்கள் அறிகின்றீர்கள்.
அதாவது
1.கண்ணால் பார்க்கின்றோம்
2.அந்த உணர்வால் உணர்கின்றோம்
3.உணர்ச்சியால் இயக்குகின்றோம்
4.உணர்ச்சிகள் நம்மை இயக்குகின்றது.

நமக்குக் கோபம் வந்தவுடன் அந்த ஆத்திரம் வந்து நம்மை இயக்குகிறது. கோபம் வந்தால் நம்மை எப்படி இயக்குகிறது என்று நமக்குத் தெரிகிறது, ஆனால் அதை அடக்க வேண்டுமா இல்லையா ?

குழந்தைக்கு உடம்புச் சரி இல்லை என்று எண்ணுகிறோம். அதை உணர்வால் அறிகின்றோம் வேதனையான உணர்ச்சி நமக்குள் வந்து “ஐயோ… குழந்தைக்கு இப்படி வந்து விட்டதே…!” என்று பதறுகின்றோம்.

ஆனால் இந்த உணர்வெல்லாம் நம் ரத்தத்தில் சேர்ந்து நமக்குள் தீமையாக விளைகின்றது. இதை அப்போதைக்கப்போது துடைக்க வேண்டுமா… இல்லையா..?

கண்ணிலே பார்க்கும் போது அவன் வேதனைப்படுகிறான் என்று தெரிந்து கொண்டாலும் ஈஸ்வரா என்று நம் உயிரான ஈசனிடம் வேண்டி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும் என்று தடுக்க வேண்டும்.

குழந்தை வேதனைப்படுவதைக் கண்ணால் பார்த்திருக்கிறோம். நம் கண்ணின் கருவிழி ருக்மணி இங்கே விலா எலும்புகளில் பதிவாக்குகிறது. அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் அருளை அதற்குப் பக்கத்திலேயே அங்கே பதிவாக்க வேண்டும்.

எந்தக் கண்ணால் பார்த்து வேதனையை எடுத்தோமோ அதன் அருகிலேயே கண்ணின் நினைவு கொண்டு துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைப் பதிவாக்கும் போது இது வலுவாகிறது.

அவனுக்கு உடம்பு நலமாக வேண்டும், அவன் எதிர்காலம் நன்றாக இருக்க வேண்டும், துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி அவன் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும், அவன் நோய் நீங்க வேண்டும் என்று நமக்குள் இதை உருவாக்கி அதைச் சொல்லாக அவனிடம் சொல்ல வேண்டும்.

1.நாம் சொல்லும் போது அது வாயுவாகப் போகின்றது.
2.காது வழியாகக் கேட்டு குழந்தையை நுகரச் செய்கின்றது.
3.நுகர்ந்த பின் உயிரிலே பட்டு இந்த உணர்ச்சிகள் அவன் உடலில் எந்த உறுப்பிலே நோய் இருந்ததோ அதற்குள் வாயுவாகச் சென்று
4.அந்த உணர்ச்சியை ஊட்டி
5.நோயைக் குறைக்கும் ஞானத்தை அவனுக்கு ஊட்டுகின்றது.

அதனால் தான் “ஆஞ்சநேயன்” அவன் வாயு புத்திரன்.. என்றும் அந்த வாயு நம் உடலுக்குள் அணுவாக (புத்திரனாக) மாறும் பொழுது “அனுமார்” என்றும் தெளிவாக்குகின்றனர் ஞானிகள்.

காயத்ரி – முழுமையான ஒளி

gayatri-wallpaper.jpg

 காயத்ரி – முழுமையான ஒளி

நம் ஆள்களில் பெரும் பகுதியான பேர் இருக்கிறார்கள். அதாவது யாராவது ஒன்று சொன்னால் போதும்….!
1.குருநாதர் எவ்வளவு பெரிய சக்தி பெற்றவர்…?
2.பார்… அவர்களுக்கெல்லாம் சக்தி கொடுக்கிறார்..!
3.நம்மை ஒன்றும் கவனிக்கவில்லை… என்பார்கள்.

தியான வழியில் எல்லோரும் சென்று கொண்டிருந்தாலும் ஆற்றல்மிக்க சக்திகளைப் பெறும் நிலையில் ஒருவருக்கொருவர் பேசும் பொழுது இப்படிக் குறையாகப் பேசுவார்கள்.

நாம் போகும் ஞானப் பாதையில் இப்படிப்பட்ட நிலைகள் வரும். அதை எல்லாம் நீங்கள் விட்டுவிட வேண்டும்.

அவ்வாறு குறையாகப் பேசுபவதை நீங்கள் கேட்க நேர்ந்தால் உடனே நீங்கள் செய்ய வேண்டியது…
1.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி அவர்கள் பெறவேண்டும்.
2.மெய்யை அறியும் வாய்ப்பு – “அந்தச் சந்தர்ப்பம்” அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும்.
3.அந்த மெய்ப் பொருள் அவர்களுக்குள் ஓங்கி வளர வேண்டும்.
4.மெய்யை வளர்க்கும் சக்தி அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் எண்ணினால்
5.அப்போது அந்த ஞானிகளின் அருள் சக்தி உங்களுக்குள் இது விளைகின்றது.

தியானத்தைச் சீராகக் கடைப்பிடிப்போர் உங்களுக்குள் இவ்வாறு விளைவித்து மற்றவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும்.

சமைக்கத் தெரியவில்லை என்றால் ஹோட்டலில் ருசியாகச் சமைக்கின்றார்கள் என்று தெரிந்து தேடிப் போய்ச் சாப்பிடுகின்றோம் அல்லவா…!

அதைப் போல உங்களுக்குள் சமைத்த அந்த அருள் ஞானிகளின் உணர்வை
1.அவர்களுக்குள் சொல்லாகச் சொல்லிப் பதிவு செய்ய வேண்டும்.
2.அப்பொழுது மகரிஷிகளின் உணர்வை அருள் ஞானச் சாப்பாடாக அவர்களுக்குக் கொடுக்கின்றீர்கள்.

அதைக் கேட்டுப் பதிவாக்கியவர்கள் அடுத்து உங்களிடம்
1.ஒரு காரியம் அன்றைக்கு ஆகவேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன்.
2.நீங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கேட்டேன்
3.”நல்லதாகும்…!” என்று சொன்னீர்கள்.
4.அதே போல நல்லது நடந்தது என்று உங்களிடம் வந்து சொல்வார்கள்.

அப்போது எதை நீங்கள் சமைக்கின்றீர்கள்…?

சுவை கொண்ட அருள் ஒளியை உங்களுக்குள் சமைக்கின்றீர்கள். அதை எடுத்துச் சொல்லப் போகும் போது மற்றவர்களுக்கு நல்ல பலன் கிடைக்கின்றது. மகிழ்ச்சி ஊட்டுகின்றது.

அப்போது யாருக்குச் செய்கின்றீர்கள்…?

1.அவர்களை ஆண்டு கொண்டு இருக்கும் அந்த ஆண்டவனுக்கு நீங்கள் சேவை செய்கின்றீர்கள்.
2.அங்கே இயக்கிக் கொண்டு இருக்கும் அரும் பெரும் சக்தியான நல்ல குணங்களுக்கு
3.அந்தத் தெய்வங்களுக்கு அமுது கொடுக்கின்றீர்கள். சாப்பாடு கொடுக்கின்றீர்கள்.
4.அவர்கள் அதைக் கேட்டவுடனே அந்த நல்லதைச் சாப்பிட்டவுடனே என்ன செய்கின்றது…? மகிழ்ச்சி பெருகுகின்றது.

அதைத்தான் யாம் உங்களைச் செய்யச் சொல்கிறோம்.

இராமன் எப்போது கல்யாணராமன் ஆகின்றான்…? பகைமை உணர்வை அகற்றப்படும் போது அரவணைக்கும் சக்தி பெறுகின்றது. சீதாவை அரவணைக்கின்றான். (இராமன் என்றால் எண்ணம்; சீதா என்றால் சுவை)

1.உங்கள் உடலோடு ஒட்டி அந்தச் சுவையான உணர்வு மகிழ்ச்சியான வரப்போகும் போது சீதா.
2.அதனுடன் சேர்த்த அந்த மணத்தின் தன்மை ஞானம் சரஸ்வதி.
3.அதன் வலிமை கொண்டு ஒளியின் உணர்வாக “காயத்ரி…!” முழுமை அடைகின்றீர்கள்.

தீமையையும் உணர்த்தி… அதைச் சேர்க்கக் கூடாது….! என்று உணர்த்தும் “ஆறாவது அறிவைச் சீராகப் பயன்படுத்துகின்றோமா…!”

murugu-karthi

தீமையையும் உணர்த்தி… அதைச் சேர்க்கக் கூடாது….! என்று உணர்த்தும் “ஆறாவது அறிவைச் சீராகப் பயன்படுத்துகின்றோமா…!”

இப்போது நாம் மனிதனாக இருக்கின்றோம். பிறர் நம்மைப் பற்றிக் தவறாகச் சொன்னால் “பாவி… என்னைப் பற்றி இப்படி இல்லாததைச் சொல்கின்றானே… உருப்படுவானா இவன்…?” என்று சொல்லி விட்டுப் பிடிவாதமாக இருக்கின்றோம்.

அவர்கள் உடலில் எது கெட வேண்டும் என்று நினைத்தோமோ அந்த உணர்வு பூராம் இங்கே நமக்குள் கெடுதல் ஆக்குகின்றது.
1.கெடுதல் ஆனாலும் நமக்குள் அது தெரிகின்றது.
2.அவனால் தான் இந்த மாதிரி வருகின்றது.. அதனால் தனக்கு என்னவெல்லாம் வருகின்றது என்றும் தெரிகின்றது.
3.ஆனால் அதை நீக்கத் தெரிகின்றதா…?

ஏனென்றால் நம் ஆறாவது அறிவு அதை உணர்த்துகின்றது. உணர்த்தி அதை மீட்க வேண்டும் என்ற உணர்வையும் ஆறாவது அறிவு கொடுக்கின்றது.

1.இருந்தாலும் நாம் அந்த ஆறாவது அறிவை அடக்குகின்றோம்
2.அவர்கள் உணர்வால் அது அடக்கப்படுகின்றது.
3.நம்மால் நல்லதைச் சிந்திக்க முடியவில்லை
4.அதிலிருந்து விடுபட்டு வெளியில் வர வேண்டும் என்றால் அவர்கள் உணர்வு தான் வருகின்றது.

நாம் குழம்பு வைக்கும் பொழுது அதில் கொஞ்சம் போல காரத்தை அதிகமாகச் சேர்த்து விட்டால் என்ன ஆகும். காரம் தான் முன்னாடி இருக்கும். விஷத்தைச் சேர்த்தால் விஷம் தான் முன்னாடி இருக்கும். உப்பைச் சேர்த்தால் உப்பு தான் முன்னாடி இருக்கும்.

ருசியெல்லாம் கெடுத்து விடுகின்றது. “எது அதிகமோ” அது ஆக்கிரமிப்பு செய்கின்றது.

ஆகவே மனித வாழ்க்கையில் வரும் இதைப் போன்ற தீமைகளை நீக்கியவர்கள் யார்…? அகஸ்தியன் துருவனாகி துருவ மகரிஷியாகி துருவ நட்சத்திரமாக ஆனது.

1.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து “பல அலைகள்” பேரருள் பேரொளியாக வருகின்றது.
2.அதை நாம் எடுத்து நம் உடலுக்குள் சேர்த்துத் தீமைகளை அகற்றப் பழக வேண்டும்.
3.சூட்சுமத்தில் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருக்கின்றது.
4.அதனை எடுப்பதற்குத்தான் விநாயகத் தத்துவத்தையே ஞானிகள் வைக்கின்றார்கள்.
5.ஒரு தடவைப் பதிவு செய்து கொண்டாலும் அதை மீண்டும் மீண்டும் நினைவுபடுத்துவதற்குத் தான்
6,அந்த உருவத்தை வைத்துக் காட்டியுள்ளார்கள்.

காவியமாகப் படைத்து அகஸ்தியன் துருவனாகி துருவ மகரிஷியாகித் துருவ நட்சத்திரமாக “எப்படி ஒளியாக ஆனான்…?” என்று கருத்தினை அறியும்படி செய்கின்றார்கள்.

ஒருவன் தீங்கு செய்கிறான் என்று தெரிகின்றது.. நாம் பார்க்கின்றோம். அது நம் உடலுக்குள் பதிவாகும் போது வினையாகின்றது. அதைப் போன்ற தீய வினைகளை எல்லாம் நீக்கியவன் துருவ மகரிஷி என்று நம் ஆறாவது அறிவால் தெரிகின்றது அது “கார்த்திகேயா…”

நம் வாழ்க்கையில் தீமை வரும் பொழுது அடுத்த கணமே அந்தத் தீய வினையை நீக்கத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற்றோம் என்றால் நமக்குள் வரும் இருளை நீக்கும். நம் உணர்வுகள் தெளிவாகும்.

தீமைகளை நம் உடலுக்குள் உருவாகாதபடி தடுத்து விடுகின்றோம். அதைத்தான் “பிரம்மாவைச் சிறைப்பிடித்தான் முருகன்…!” என்று நம் ஆறாவது அறிவைப் பற்றித் தெளிவாக்கியுள்ளார்கள் ஞானிகள்.

விஷ்ணு கோவில்களில் எல்லாம் ஆஞ்சநேயரை ஏன் வைத்துள்ளார்கள்..?

Jai Anjanaeya

விஷ்ணு கோவில்களில் எல்லாம் ஆஞ்சநேயரை ஏன் வைத்துள்ளார்கள்…? 

 

இயற்கையின் உண்மையின் உணர்வுகளை நாம் அறிய முடியாதபடி திரித்து அவைகள் காலத்தால் தடைப்படுத்தப்பட்டது. இன்றும் நாம் தேடிக் கொண்டேயிருக்கின்றோம்.

எது உண்மை…! எது பொய்..?

இராமன் நிஜமாகவே இருக்கிறார் என்று எண்ணுகிறார்கள். ஞானிகள் சொன்னது… என்ன..?

ஒரு உணர்வை நாம் நுகர்கின்றோம். நுகரப்படும் பொழுது இராமனின் பக்தன் – வாயு புத்திரன் “ஆஞ்சநேயன்…!”

1.எந்தக் குணத்தின் தன்மை நமக்குள் எண்ணமாகின்றதோ
2.அது நம்மிடமிருந்து சொல்லாக வெளியில் வரும் பொழுது
3.வாயுவாகத்தான் வருகின்றது.
4.கண்ணில் பார்க்கின்றீர்களா…? இல்லையே…!

அது அடுத்தவர் உடலுக்குள் போனவுடனே இந்த உணர்வை
1.அந்த எண்ணங்களைச் (காற்று) சுவாசிக்கும் பொழுது
2.இராமன் இட்ட கட்டளையின் பிரகாரம் அவர்களை இயக்குகின்றது.
3.எவ்வளவு அழகாகக் கொடுத்துள்ளார்கள் ஞானிகள்.

விஷ்ணு கோவில்களில் எல்லாம் பாருங்கள்…! ஆஞ்சநேயர் இருக்கும். சிவன் ஆலயத்தில் எல்லாம் பாருங்கள். விநாயகர் இருக்கும்.

இதையெல்லாம் நாம் கொஞ்சம் தெரிந்து கொண்டோம் என்றால் நம் சாஸ்திரம் எவ்வளவு பெரிய உண்மையைக் கொடுத்திருக்கின்றது…? என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஆனால் அதை எல்லாம் இழந்துவிட்டு இன்று நாம் தேடிக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

ஏமாற்றுபவர்கள் கையில் சிக்கிக் கொண்டு இந்த யாகத்தைச் செய்தால் பாவம் போகும் என்றும் அந்த மந்திரத்தைச் செய்தால் கஷ்டம் போகும் என்றும் “பாவத்தைச் செய்து… கஷ்டத்தைத்தான் தேடிக் கொள்கிறோம்…!”

நம்மை மீட்டுவதற்கு ஏதாவது வழி இருக்கின்றதா…? நான் (ஞானகுரு) எதுவும் தவறாகச் சொல்லவில்லை…!

ஞானிகள் கொடுத்த இயற்கையின் பேருண்மைகளைக் காலத்தால் அரசர்கள் மாற்றிவிட்டார்கள்.

எப்படியோ…, இன்று வாழ வேண்டும்…! என்று நாம் விரும்புகின்றோம். அதற்குண்டான நிலைகளைச் செய்து ஏதோ இன்றைக்கு அந்தக் கஷ்டம் போனால் போதும்…! என்ற நிலையில் இருக்கின்றோம்.

தலை வலியை ஒருவர் போக்குகிறார் என்றால் அங்கே போவோம். தலை வலி கொஞ்ச நேரத்தில் போகும்.

உடனே “ஆஹா…!” நான் அங்கே போனவுடன் சரியாகி விட்டது என்பார்கள். இரண்டு நாள் கழித்தவுடன் அந்த உணர்வுகள் இங்கே இருக்கும். மீண்டும் முளைத்துவிடும்.

வயலில் களைகளை எடுக்கின்றோம். எடுத்தாலும் மீண்டும் மீண்டும் முளைக்கின்றது.
1.ஒரு தடவை எடுத்தவுடன் முழுமையாகப் போய்விட்டது
2.இனி வராது என்று சொல்ல முடியுமோ…!

நாம் உற்றுப் பார்த்து நுகர்ந்தது எல்லாம் ஊழ்வினை என்ற வித்தாக எலும்புக்குள் பதிவாகி இருக்கின்றது. இது முழுமையாகப் போக வேண்டும் என்றால் அதைக் காட்டிலும் சக்தி வாய்ந்த ஆற்றல்களை நாம் எடுக்க வேண்டும்.

அதற்காக வேண்டித்தான் மெய் ஞானிகளின் உணர்வுகளை ஊழ்வினை என்ற வித்தாக எல்லாம் கலந்து (MIXING) உங்களிடம் பதிவு செய்கின்றோம்.

அந்த ஞானிகள் கொடுத்த உணர்வின் சக்தியை உபதேசமாகக் கொடுக்கும் பொழுது செவி வழி கேட்கின்றீர்கள். அந்த உணர்வுகள் அலைகளாக மாறுகின்றது,

சுவாசிக்கும் பொழுது அந்த உணர்வின் தன்மையை உயிர் உங்களுக்குள் அணுவாக உருவாகும் கருவாக மாற்றுகின்றது.

எப்படியாவது உங்களிடம் ஆழமாகப் பதிவாக்க வேண்டும் என்பதற்காக கூடக் கொஞ்சம் நேரம் உபதேசித்து உங்களை நுகரும்படி செய்கின்றோம்.

அந்த ஞானிகளின் சக்தி வளர்ந்து விட்டால்
1.வரும் தீமைகளின் பிடியிலிருந்து நீங்கள் விடுபடலாம்
2.தீமையின் பிடியிலிருந்து மற்றவர்களையும் விடுபடச் செய்யலாம்.
3.அந்தச் சக்தியை நீங்கள் எல்லோரும் பெறவேண்டும் என்ற பேராசையில் தான் இதைச் சொல்கின்றேன்.

குருநாதரின் அருள் என்றென்றும் உங்களுக்கு உறு துணையாக இருக்கும். எமது அருளாசிகள்.

ஞானிகளால் வைக்கப்பட்டுள்ள தெய்வச் சிலையின் மகிமையை அறிந்திருக்கின்றோமா…!

பழனியாண்டவர்

ஞானிகளால் வைக்கப்பட்டுள்ள தெய்வச் சிலையின் மகிமையை அறிந்திருக்கின்றோமா…! 

ஒருவர் கஷ்டமாக இருப்பார் நஷ்டமாக இருப்பார் வேதனைப்பட்டு இருப்பார் துன்பப்பட்டு இருப்பார் துயரப்பட்டு இருப்பார் எல்லாம் பட்டிருப்பார்.

ஆனாலும் இங்கே கோவிலுக்குள் போனவுடன் அந்த ஞானிகளின் எண்ணங்களை எடுத்து ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்.

எப்படிக் குழம்பு வைக்கும் பொழுது எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்த்துச் சுவையாக இருக்கின்றதோ இதைப் போல நாம் துன்பத்தை நீக்கி இன்பத்தின் நிலைகள் பெறவேண்டும் என்று எல்லோரும் ஒருங்கிணைந்த நிலைகளில் சொல்லி கோவிலுக்குள் ஒலிபரப்பும் பொழுது அங்கே எதிரொலிக்கும்.

எப்படி..?

ஒரு மேக்னட்…! (காந்தம்). அதாவது மலைகளிலே அதிகமாக உயரமாக வளர்ந்து தன் காந்தத்தின் நிலையாக இழுக்கப்பட்டு நெடு நெடு என்று வளர்ந்திருக்கும். அதே சமயத்திற்குள் அந்தக் கல்லுக்குள் மறைந்த நிலையில் காந்த அலைகளும் பதியப்பட்டு இருக்கும்.

அத்தகைய மலைகளில் எடுக்கப்பட்ட கற்களைக் கொண்டு தான் ஆலயத்தில் தெய்வச் சிலையாக வைத்துள்ளார்கள் ஞானிகள்.

கோவிலுக்குள் சென்று நாம் அனைவரும் ஒருங்கிணைந்த நிலையில் இடும் இன்பமான அலைகள் அங்கே படரப்பட்டு சிலையின் காந்தத்தால் ஈர்க்கப்படுகின்றது.

சாதாரண மக்களும் அந்தச் சிலையைப் பார்த்து எண்ணியதும் அந்த உயர்ந்த சக்தியைப் பெறச் செய்வதற்காக வேண்டி அந்த மெய்ஞானி ஆலயத்தை அவ்வாறு அமைத்தான்.

கோவிலுக்குள் போனவுடன் தீபாராதனை காட்டுகின்றார்கள். இருட்டறைக்குள் சாமி இருக்கின்றது.

நம் உடலுக்குள் மறைந்திருக்கும் நல்ல குணம் அதைப் பார்க்கப்படும் பொழுது தெரிந்துணர்ந்து செயல்படும் இச்சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்று வானை நோக்கி எண்ணி நாம் ஏங்கவேண்டும்.

சாமி மேலே நறுமணமான மலர்களைப் போட்டிருப்பார்கள்.

எனக்குள் நல்ல குணத்தைத் தெய்வமாக உருவாக்கி இந்த உடலுக்குள் நீ எந்த மணம் பெற வேண்டும் என்று காட்டுவதற்காக மலரைப் போட்டிருக்கிறார்கள்.

மலரின் மணம் நாங்கள் பெறவேண்டும் எங்கள் உடல் முழுவதும் மணக்க வேண்டும். எங்கள் பேச்சும் மூச்சும், நறுமணங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்று எண்ணும் பொழுது, இந்த உடலிலே நறுமணம் வருகின்றது.

ஆலயத்திற்கு வருவோர் அனைவரும் இப்படி ஏகோபித்த நிலைகள் ஒவ்வொருவரும் எண்ணும்படி வைத்துள்ளார்கள் அன்றைய ஞானிகள்.

இதையெல்லாம் நான் (ஞானகுரு) சொல்லவில்லை. நமது குருநாதர் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் சொன்னது.

நான் படிக்கவில்லை. எமக்குக் கோவிலைப் பற்றியும் தெரியாது. இந்த ஸ்தல விருட்சத்தைப் பற்றியும் தெரியாது. அவர் சொன்னதைத் தான் உங்களிடம் சொல்லுகின்றோம்.

குருநாதர் எம்மிடம் கோவிலுக்குப் போனால் இப்படித்தான் கும்பிட வேண்டும் என்றார்.
1.நாம் அந்த எண்ணத்தை எடுக்கும் பொழுது தெய்வமாகின்றது.
2.எண்ணிய எண்ணம் இறையாகின்றது இறைவானாகின்றது.
3.அந்த உணர்வின் சக்தி நமக்குள் தெய்வமாகின்றது.
4.அந்த செயலின் தன்மையாக நாம் ஆகின்றோம் என்ற செயலின் தன்மையை குருநாதர் சொன்னார்.

அதைத்தான் யாம் உங்களிடம் சொல்லுகின்றோம்.

பிரதோஷத்தைக் கழிக்க வேண்டிய முறை – சம்போ மகாதேவா…!

நந்தீஸ்வரன் - கணக்குப்பிள்ளை

பிரதோஷத்தைக் கழிக்க வேண்டிய முறை

சிவன் ஆலயத்தில் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை என்று ஏன் வைத்திருக்கின்றார்கள்…? அதனின் உட்பொருளை அறிந்துள்ளோமா…?

கோயிலில் போய் நம் கஷ்டத்தை எல்லாம் சொல்லிவிட்டால் அந்தத் தெய்வம் நிவர்த்தி செய்து தரும் என்று தான் நாம் நினைக்கின்றோம்.

வாழ்க்கையில் கஷ்டம் வேதனை என் தொழில் நடக்க வில்லை… அது நடக்கவில்லை… இது நடக்கவில்லை… என்று  வேதனையை எடுத்துக் கொள்கின்றோம்.

பிறருடைய கஷ்டங்களை நாம் கேட்கின்றோம். அறிகின்றோம்.. நுகர்கின்றோம்… பின் உதவி செய்கின்றோம்.

பிறருடைய உடலில் இரத்தக் கொதிப்பு இருக்கின்றது. பிறருடைய உடலில் கோபம் இருக்கின்றது. பிறருடைய உடலில் வேதனை இருக்கின்றது.

இதையெல்லாம் நாம் பார்த்து “பாவம்… அவர்கள் குழந்தை குட்டிகளை வைத்துக் கொண்டு மிகவும் கஷ்டப்படுகின்றார்கள். நல்லவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.

சந்தர்ப்பத்தில் அவர்கள் குழந்தை தான் அத்தனை அட்டகாசம் செய்கின்றான். அவனைப் பார்த்தால் அவர்களுக்குத் தொல்லையாகின்றது என்று நாம் அதையெல்லாம் அறிந்து கொள்கிறோம்.

பிறர் சிரமப்படுவதைப் பார்க்கின்றோம்.. உணர்கின்றோம்.. அவன் திருந்தி வாழவேண்டும் என்றும் நினைக்கின்றோம். ஆனால் அதையெல்லாம் கூர்ந்து கவனித்து நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் நமக்குள் வந்தவுடனே
1.பிறருடைய அந்தத் தோஷம்
2.”தோஷமாக…” நமக்குள் வந்து விடுகின்றது.

எது…?

பிறருடைய கஷ்டம் நஷ்டம் எல்லாம் நமக்குள் வருகின்றது. இது தான் பிரதோஷம். சிவன் கோயில்களில் இதைத்தான் “பிரதோஷம்…” என்று தெளிவாகக் கொடுக்கின்றார்கள்.

பிறருடைய கஷ்டம் நஷ்டம் எல்லாம் நமக்குள் வந்தவுடனே  நாமும் புலம்பத் தொடங்குவோம்.

காசு கொடுத்தவன் கொடுக்கவில்லை. என் பையன் சொன்னபடி கேட்கவில்லை என்றால் நம் வீட்டிலேயே “அந்தத் தோஷம்” இங்கே வந்து விடுகின்றது

நம் வீட்டில் இருப்பவர்கள் நன்றாக உயர்வாக இருந்தாலும் உடலில் நோய் வந்து விட்டது என்றால் உற்றுப் பார்க்கின்றோம். “அவர்கள் உடலில் விளைந்த தோஷம்” நம்மிடம் வந்து விடுகின்றது.

நான்கு பேர் நண்பர்களுடன் நாம் பழகுகின்றோம். அவர்கள் உடலில் சந்தர்ப்பவசத்தால் நோய்கள் வருகின்றது. அதை நாம் கேட்டறிகின்றோம். “நண்பருடைய தோஷம்…” நமக்குள் வந்து விடுகின்றது.

1.இந்த வாழ்க்கையில் நாம் தவறு செய்யவில்லை.
2.வாழ்க்கையில் பிறருடைய கஷ்டங்களை எல்லாம் நாம் கேட்டறிந்து
3.இதை எல்லாம் நமக்குள் சேர்த்ததும்
4.நமக்குள்ளும் தோஷமாகின்றது.

நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்குப்பிள்ளை என்று ஞானிகள் காட்டியுள்ளார்கள். நாம் எந்தெந்தக் குணங்களை அதிகமாக நேசித்தோமோ இந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் நம் உடலுக்குள் மாற்றங்களாகின்றது.

கோபம் கோபம் என்று ஆத்திரப்பட்டால் இரத்தக் கொதிப்பு வருகின்றது.

கோபமும் வேதனையும் சலிப்பும், சஞ்சலம் வந்து சரவாங்கி நோயாகிக் கை கால் எல்லாம் முடக்குகின்றது. கோபம் வந்தால் “பளீர்..” என்று வந்து வெட்டி “வெடுக்…”கென்று இழுத்துக் கொள்கின்றது.

விஷம் என்ற நிலைகள் வந்துவிட்டால் பாம்பு போல “தொளக்..” என்று போட்டு விடுகிறது. விஷம் பாய்ந்தவுடனே என்ன செய்யும்? கை இல்லாமல் போகும்.

நம் வாழ்க்கையில் நாம் எந்தெந்தக் குணங்களை அதிகமாகச் சுவாசித்தோமோ அந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் இந்த உடலில் அதறிகுத்தக்க மாற்றம் வருகின்றது.

1.நாம் சுவாசித்த நந்தி… “ஈஸ்வரர்”
2.நாம் சுவாசித்த உணர்வுகள் உயிரான ஈஸ்வரனிடம் படுகின்றது.
3.நாம் சுவாசித்தது நம் உடலுக்குள் போய்
4.எந்தக் குணமோ உயிரைப் போலவே ஜீவ அணுவாக உருவாகி
5.அந்தக் கணக்குகள் நமக்குக் கூடும்.

உயிரைப் போலவே ஜீவனாகின்றது. உயிருக்குள் ஏற்படும் வெப்பம் விஷ்ணு. ஆக..
1.விஷ்ணுவின் மறு அவதாரம் சீதாராமன்.
2.எதன் சுவையோ அந்த உணர்வுக்கொப்ப எண்ணங்கள் வரும்.
3.வேதனை என்ற சுவை இருந்தால் வேதனை என்ற உணர்ச்சி வரும்.

அது தான் உயிரைப் போலவே அந்த அணுக்கள் அந்த உடலில் உருவாகும் – விஷ்ணுவின் மறு அவதாரம் சீதாராமன்.

எவ்வளவு அழகாகக் கொடுக்கின்றார்கள்? நாம் எந்தக் குணத்தை அதிமாக எடுத்தோமோ அதன் ரூபமாக நம்மை மாற்றும்.

நந்தீஸ்வரன் – நாம் சுவாசித்த உணர்வெல்லாம் உடலில் சிவமாக மாறிவிடுகின்றது.

ஓ…ம் நமச்சிவாய… ஓ…ம் நமச்சிவாய… என்றால் அது எப்படி…?

நாம் வேதனைப்படுவோரைப் பார்த்தவுடனே பார்வதி பஜே அரஹரா சம்போ மகாதேவா.

1.பார்வையில் பார்க்கின்றோம் – பார்வதி பஜே
2.வேதனைப்படுபவரின் உணர்வுகள் நமக்குள் வந்து நம்மை இயக்கி –  அரஹரா
3.சந்தித்த சந்தர்ப்பம் இணைந்து – சம்போ
4.நம் உயிர் மகாதேவன் அதை உருவாக்கி விடுகின்றான் – மகாதேவா

கோபப்படுபவர்களைப் பார்த்தாலே பார்வதி பஜே அந்தப் பார்வையில் படுகின்றது நுகர்கின்றோம். பார்வதி பஜே ஹரஹரா சம்போ மகாதேவா கோபமான உணர்ச்சிகள் நமக்குள்ளே வந்துவிடுகின்றது.

அதாவது… பிறருடைய தோஷங்களை நாம் அறிந்து உதவி செய்தாலும் இந்தத் தோஷங்களைச் சந்தித்த சந்தர்ப்பம் நமக்குள் என்ன நடக்கின்றது? எந்தக் கணக்கு கூடுகின்றது?

“சம்போ மஹாதேவா…” – நான் சந்தித்ததை உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றான். மஹா தேவனாக இருக்கின்றான்,

யார்…?

நம் உயிர்…!

நமக்கு இவ்வளவு தெளிவாகக் கொடுத்திருக்கின்றார்களே…! நாம் யாராவது நினைக்கின்றோமா?

பிரதோஷம் அன்றைக்கு முழுவதும் பட்டினியாக இருந்து நல்ல குணங்களுக்குச் சாப்பாடு கொடுக்காமல் “நீ இரு…” என்று இருக்கச் செய்து விடுகிறோம்.

நான்கு மணி வரையிலும் பட்டினியாக இருந்துவிட்டுச் சிவனுக்கு அபிஷேகம் செய்கின்றோம். விளக்கைக் கொண்டு போய் வைக்கின்றோம் – இது கார்த்திகேயா.

கார்த்திகை என்றால் விளக்கை முன்னாடி வைத்துக் காட்டுகின்றார்கள். ஆறாவது அறிவு முன்னாடி இருக்கிறது,

விளக்கில் எல்லாப் பொருளும் தெரிகின்றது.

ஆறாவது அறிவால் இதைத் தெரிந்து கொள்…! என்று விளக்கை வைத்துக் காட்டுகின்றான். அந்த விளக்கு எது?

துருவ நட்சத்திரத்தின் விளக்கு. துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை எடுத்து இப்படித் தூய்மைப்படுத்து. தன்னுடைய மனதை விளக்கு என்று தான் ஞானிகள் கொடுத்துள்ளார்கள்.

இதற்குப் பதில் புறத்தீயின் நிலைகளை வைத்து தீபத்தை வைத்துக் காண்பிக்கின்றனர்.

ஆக… சாப்பிடவில்லை என்றால் நல்ல அணுக்கள் கெட்டுப் போகும். இந்த ஆறாவது அறிவால் தெரிந்தும் கூட பட்டினியாக இருந்து விரதம் இருக்கின்றோம்.

ஆனால் எது விரதம்?

வேதனை, வெறுப்பு, சஞ்சலம் அவன் அப்படிச் செய்கின்றான் என் பையன் என்னை எதிர்க்கின்றான் – இதைப் போன்ற உணர்வுகள் எல்லாம் சந்தர்ப்பத்தில் வரும் போது அந்தத் தீமைகள் நமக்குள்ளே போகாமல் தடுக்க வேண்டும்.

அது தான் உண்மையான விரதம்.

நல்ல அணுக்களுக்குச் சாப்பாடு கொடுத்தால் வீரியமாகும். அதற்குச் சாப்பாடு கொடுக்கவில்லை என்றால் சோர்வடையும். சோர்வோடு இருக்கும் போது எப்படி இருப்போம்?

இன்றைக்கு விரதம் என்றால் உற்சாகமாகவா இருக்கின்றீர்கள்…! முகம் அப்படியே வாடிப்போகும்… இல்லையா…! அந்த முகம் மாறினவுடனே என்ன செய்கின்றது,

சிவனுக்கு அபிஷேகம் செய்து அந்தப் பிரசாதத்தை எடுத்து நந்தீஸ்வரனுக்குக் கொண்டு வந்து முன்னாடி கொடுத்து “இந்தாப்பா சாப்பாடு….! என்று கொடுக்கின்றோம்.

1.என் பையன் சொன்னபடி கேட்க மாட்டேன் என்கிறான்.
2.என் மாமியார் திட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றார்கள்.
3.என் மாமனார் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டு என் வீட்டுக்காரர் திட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றார்.
4.கடன் கொடுத்தது அவன் திரும்பக் கொடுக்க மாட்டேன் என்கின்றான்.
5.சாப்பாட்டைக் கொடுத்து இதையெல்லாம் நந்தீஸ்வரன் காதில் மிகவும் வேதனையோடு சொல்வார்கள்.

பிரதோஷம் அன்றைக்கு விரதம் எது?

சங்கடம், சலிப்பு, சஞ்சலம், வேதனை, வெறுப்பு இதைப் போன்ற தீமையான உணர்வுகளைச் சுவாசிக்காமல் இருப்பதற்காகவும் தீமைகளை நாம் நினைக்கக்கூடாது என்பதைத்தான் விரதம் என்றார்கள் ஞானிகள்.

ஆனால் பிரதோஷம் அன்றைக்கு
1.என் வீட்டுக்காரர் மாமனார் சொன்னதைக் கேட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றார்.
2.மாமனார் சொல்வது மாமியார் கேட்டுக் கொண்டு இருக்கிறது.
3.இவர்கள் பேச்சைகளைத்தான் என் பிள்ளைகள் கேட்கிறது.
4.எங்கள் வீட்டிலேயும் அவர்கள் பேச்சைத்தான் கேட்கிறார்கள்
5.இந்தக் குறைகளை நீ போய் ஈஸ்வரனிடம் சொல்லப்பா என்று
6.தோஷங்களை நீக்குவதற்குப் பதில் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

ஏனென்றால் இதெல்லாம் குருநாதர் சொன்ன பிற்பாடு தான் பிரதோஷம் என்றால் என்ன என்று எனக்குத் தெரியும். இல்லை என்றால் எனக்கும் தெரியாது.

பிரதோஷம் அன்றைக்கு முழுவதும் பட்டினியாக இருப்பார்கள். அன்றைக்கு நமக்கும் கொஞ்சம் பசி எடுக்கும். நாம் சாப்பாடு வேண்டும் என்று கேட்டால் “இப்போது என்ன அவசரம்…?” என்று சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார்கள்,

நீங்கள் விரதம் இருக்கிறீர்கள். எனக்குச் சாப்பாடு கொடு என்று கேட்டால் “சாமிக்குக் கொடுத்த பின் தான் சாப்பிட வேண்டும்..” என்று அவர்களுக்குக் கோபம் வரும்.

விரதம் இருக்கும் அன்றைக்கு இது போல நீங்கள் சொல்லுங்கள். அவர்களுக்கு எப்படிக் கோபம் வரும் என்று பாருங்கள்…! பிறருடைய தோஷங்களை இன்னும் கொஞ்சம் வளர்த்துக் கொள்கின்றோம்.

எல்லா தோஷத்தையும் நீக்கி உணர்வை ஒளியாக மாற்றி ஒளியின் உடலாக இருப்பது தான் துருவ நட்சத்திரம்.

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நமக்குள் சேர்த்தால் நமக்குள் நம்மை அறியாது வந்த – வரும் தீய வினை சாப வினை பூர்வ ஜென்ம வினை பாவ வினை என்று எல்லாத் தோஷங்களையும் நீக்க முடியும்.

“முருகப் பெருமான்…!”

Muruga Peruman

“முருகப் பெருமான்…!”

நம் உயிர் “ஓ…ம்” என்று பிரணவமாக்கி இயக்குகின்றது. நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வின் தன்மையை ஜீவனாக்கி ஜீவனின் மலமாக நம் உடலை ஆக்கிக் கொண்டேயிருக்கின்றது.

“ஓ…” பிரணவம் “ம்…” பிரம்மம்
1.எனக்குள் எண்ணியதைச் சிருஷ்டித்து அதனின் இயக்கமாக இயக்கி
2.ஈசனாக எனக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று
3.நம் உயிரை ஈசனாக மதிக்கும்படிச் சொன்னார்கள் ஞானிகள்.

நாம் எண்ணியதை இயக்கி எண்ணியதைப் பிரம்மமாக்கி நமக்குள் உடலாக்கி அந்த உணர்வின் செயலை நமக்குள் இயக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றான் உயிரான ஈசன்.

அந்த உயிரே ஆண்டவன்.

1.நம் உடலில் இருக்கும் அனைத்து உணர்வுகளுக்கும்
2.பெருமாளாக வீற்றிருப்பதும் உயிரே.
3.பெருமானாக இருப்பதும் உயிரே.

மனிதனின் நிலைகள் உருபெற்ற நிலைகளை உங்களுக்குள் மீண்டும் ஞாபகப்படுத்துகின்றேன்.

நமக்குள் இருக்கும் ஆறாவது அறிவு என்பது “முருகு…”. அதாவது மாற்றி அமைக்கும் பெருமானாக இருப்பது நமது ஆறாவது அறிவு.

1.உடலின் இயக்க உணர்வுகள் அனைத்திற்கும் பெருமாளாக இருப்பது உயிரானாலும்
2.இயக்கத்தின் தன்மை ஈசனாக இருப்பினும்
3.நம்மை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் ஆண்டவனாக இருப்பினும்
4.ஆறாவது அறிவின் தன்மையை “முருகப் பெருமான்…!” என்றனர் ஞானிகள்.

அதாவது இந்த உடலை ஆண்டவனாக ஆண்டு கொண்டிருப்பது ஈசனாக இருப்பினும் அவனின் நிலைகள் கொண்டு மாற்றியமைக்கும் பெருமானாக இந்த ஆறாவது உணர்வின் துணை கொண்டே இந்த உயிர் நம்மை ஆட்சி புரிகின்றான்.

இது அனைத்தையும் ஆட்சி புரியும் நிலைகளை நாம் நினைவு கொண்டு நாம் அல்ல என்ற நிலைகளுக்கு வருதல் வேண்டும்.
1.நம் உடலை அவனின் உடல் என்றும்
2.அவனின் உணர்வு என்றும்
3.அவனின் கண் என்றும் உணர்தல் வேண்டும்.

எல்லாமே அவனின் நிலைதான் என்று அறிந்து கொண்ட பின்  ஒருவன் என்னைக் கேவலமாகப் பேசி விட்டான்… நான் அவனை விடுவேனா…! என்ன செய்கிறேன் பார்…” என்ற நிலைகளில் சொல்லி “ரோசப்படுவது…” என்பது  தேவையற்றது.

ஒரு உடலுக்குள் விளைந்த உணர்வுகளை எடுக்காது உத்தராயணம் என்ற நிலைக்கு வர வேண்டும்.

அதாவது மகாமகம் என்று சொல்வார்கள். நாம் சமையல் செய்யும் போது எப்படிப் பொங்கி வடிக்கின்றோமோ இதைப் போல இந்த ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு “உத்தராயணம்…” தீமைகளை நாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும்.

இந்த நிலை வரும் போது தான் பங்குனி உத்திரத்தை நாம் தெளிவாகக் கொண்டாட முடியும். தெளிந்திடும் உணர்வு கொண்டு நாம் மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும்.

இதற்குத் தான் மாதத்திற்கு நாள் என்று விழாக் கோலம் வைத்தனர் ஞானிகள். பன்னிரண்டு ராசி என்று சொல்வார்கள்.

பன்னிரண்டு ராசி என்று சொல்லும் போது நமக்குள் எந்த ராசி அதிகரிக்கின்றமோ அதனின் விளைவின் தன்மை தான் நமக்குள் வருகின்றது.

“முருகப் பெருமான்” – நாம் மாற்றி அமைக்கும் ஆறாவது அறிவின் நிலைகள் கொண்டு அது உயர்ந்த நிலைகள் கொண்டு நமக்குள் பெருமாள் ஆக இருந்து ஆட்சி புரியும் உயிருடன் அவனுடன் ஒன்றி அவனாக நாம் ஆகும் நிலையே மகரிஷிகள் அன்று உணர்த்திய தியானம்.

தியானம் என்பது என்ன?

நம்மை மாற்றி அமைக்கும் முருகப் பெருமானின் உறு துணை கொண்டு மெய் ஞானி உணர்வை நமக்குள் இணைத்து உயிருடன் ஒன்றிடும் நிலையாக அந்தப் பெருமானுடன் ஒன்றி என்றுமே நாம் ஒளியின் சுடராக வாழ்வதே தியானம்.

நமது எல்லை எது? இனி உடல் பெறாத நிலை தான் உத்தராயணம்.

இந்த மனித உடலை விட்டு நாம் அகன்ற பின் ஒளியின் சிகரமாக நாம் ஆவதற்கே இந்தத் தியானம்.

இந்தப் புவியின் வாழ்க்கையில் நமக்குள் வரும் சலிப்பு சஞ்சலம் சங்கடம் வெறுப்பு வேதனை என்ற நிலைகள் அனைத்தும் பற்றற்றதாக மாற்றுவோம்.

1.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வைப் பற்றுடன் பற்றுவோம்.
2.மகரிஷிகளுடன் நாம் மகரிஷிகளாக நாமும் கலந்திடுவோம்.

எதிரிகள் அழிய வேண்டும்… நாசமாகப் போக வேண்டும்… என்று தெய்வத்திடம் வேண்டலாமா…?

Karuppannachami

எதிரிகள் அழிய வேண்டும்… நாசமாகப் போக வேண்டும்… என்று தெய்வத்திடம் வேண்டலாமா…?

அடிக்கடி இடைஞ்சல் செய்கிறார்கள். அவரைப் பிடிக்கவில்லை என்றால் அவர்கள் குடும்பம் நாசமாகப் போக வேண்டும், உங்கள் குடும்பம் மண்ணில் போகும் என்ற இந்த நிலைக்கு எண்ணத் தொடங்கிவிடுகின்றார்கள்.

இந்த உணர்வுகளை அவர்கள் எடுக்கப்படும் போது இதே உணர்வு அவர் உயிரால் இயக்கப்பட்டு அந்த உணர்வுகள் உடல் முழுவதும் பெருக்கப்படுகின்றது.

இவ்வாறு எடுத்த உணர்வையே உயிர் உடலாக உருவாக்கி அவர்களுக்கேதான் அது பாதகமாக்கும்.

ஏனென்றால் ஒரு வித்தினை உருவாக்கினால் மீண்டும் அதை நிலத்தில் ஊன்றும்போது அதனின் வித்துக்களாக விளையத் தொடங்குகின்றது.

கெடுதல் செய்தவர் “நாசமாகப்போக வேண்டும்…” என்ற உணர்வினை முதலில் இவர்கள் எண்ணுகின்றனர்.

அந்த உணர்வின் தன்மை ஊழ்வினை என்ற வித்தாக இவருக்குள் உருவாகின்றது. அதைக் கெடுதல் செய்தவரிடம் சொல்லாகச் சொல்லப்படும் போது இங்கே விளைந்த சொல்கள்
1.அந்த ஆகாத எதிரியின் செவிகளில் படுகிறது.
2.அந்த உணர்ச்சிகள் கண் வழி கவருகின்றது.

ஆகா… என்னை இவ்வாறு சொல்லத் தொடங்கிவிட்டாயா…? என்று எதிர் பதிலாக இரண்டு பேருமே இந்த உணர்வுகளைப் பேசுகின்றனர்.

இப்படிப் பேசும் உணர்வுகள் என்ன செய்கின்றது?

இருவரையுமே அது கொல்லுகின்றதே தவிர அவர்களுக்குள் நல்ல குணங்களை எண்ணுவதற்கு வழியில்லை. இருவரிடத்திலும் உள்ள நல்ல குணங்கள் அனைத்தும் மடிகின்றது.

மனிதனுக்கு மனிதன் நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று அறியாது ஆலயங்களுக்குச் சென்று
1.என் எதிரி வீழ வேண்டும்
2.என் வாழ்க்கை நல்லதாக அமைய வேண்டும் என்று
3.தவறான வழியில் வரம் கேட்கின்றார்கள்.

இப்படிச் சந்தர்ப்பத்தால் மோதிய உணர்வுகள் அந்த வெறுப்பின் அலைகளுக்குத்தான் செல்லச் செய்கின்றது என்று குருநாதர் இதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றார்.

கருப்பணச்சாமி – இதைப் போலக் கொடூர தெய்வங்களைக் காட்டும் போது ஆடையோ கோழியோ பலி கொடுக்கின்றோம் என்று வேண்டுகிறார்கள்.

ஆக சிந்திக்கும் தன்மை இழந்தால் அப்பொழுது அதற்குத் தக்க பிறிதொன்றைக் கொல்லும் உணர்ச்சிகளைத் தான் நமக்குள் ஊட்டுகின்றது.

நல்ல சிந்திக்கும் தன்மையை நமக்குள் மாற்றும் அத்தகைய நிலைகளில் இருந்து மீள்வதற்குத்தான் கருப்பணச்சாமி போன்ற உருவங்களைக் காட்டினார்கள் ஞானிகள்.

நம்மை மறைக்கும் தீமைகளிலிருந்து மீள…
1.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும்.
2.அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும்.
3.எங்கள் உடலிலுள்ள ஜீவான்மா பெற வேண்டும்.
4.எங்கள் ஜீவ அணுக்கள் பெற வேண்டும்.
5.எங்கள் சொல்லும் செயலும் புனிதம் பெற வேண்டும்.
6.நாங்கள் பார்ப்போர் அனைவரும் நலமும் வளமும் பெற வேண்டும் என்று இப்படி மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம்…?

கருப்பணச்சாமியை எண்ணி
1.என் எதிரி வீழ்ந்தால் என் தொழில் விருத்தியானால்
2.உனக்கு ஆட்டைக் கொடுக்கிறேன் பலி கொடுக்கிறேன் என்ற உணர்வுகளில் தான்
3.நாம் பக்தியில் செல்லுகின்றோம்.

நமக்குள் தீமை வருகிறது என்று அறியவில்லை.

நாம் வேதனைப்படும் உணர்வினை நுகர்ந்தால் வேதனைப்படுவோர் உணர்வினை நுகர்ந்தால் பாசத்துடன் இருக்கும்போது குழந்தைக்கு நோய் என்று உணர்வானால் நாம் சிந்திக்கும் தன்மை இழந்துவிடுகின்றோம்.

அவனைப் பாதுகாப்பதற்கு மாறாக அவசரத்தில் இந்த வைத்தியரிடம் போவோமா அந்த வைத்தியரிடம் போவோமா என்று அதில் முழுமை பெறாதபடி இந்த “ஆவேச உணர்வுகள் தான்” வருகின்றது.

தீமையின் உணர்வை நமக்குள் வளர்த்து அந்த ஆவேசத்தால் காக்கும் உணர்வை இழந்து அவனையும் காக்க முடியாது. கடைசியில் அவனால் எடுத்துக் கொண்ட வேதனைகள் கடும் நோயாகவும் மாறுகின்றது.

சாதாரணமாக மனிதனானவன் தீமையை அதிகமாக அவன் செயல் படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணுவதில்லை. நன்மை செய்யவே முற்படுகின்றான். ஆனால்
1.நன்மை செய்ய முற்பட்டாலும்
2.பிறருடைய துயரப்படுத்தும் நிலையோ வேதனைப்படுத்தும் உணர்வோ அவன் நுகர்ந்து விட்டால்
3.அவன் நல்ல குணங்களை மறைத்து செயலற்றவனாக மாறி
4.இவனும் தீயவனாகதான் மாறுகின்றான்.

ஒருவர் நம்மை அடிக்க வருகிறான் என்று வைத்துக் கொண்டால் அவன் நம்மை அடித்து விடுவான் என்று பயந்து ஓடுகின்றோம்.

அப்படி ஓடினாலும் ஒரு சமயம்… “ஏன் இப்படி…?” என்று திரும்பினால் அவன் செய்வதற்கு முன் நாம் தவறு செய்பவனாக மாறுகின்றோம். இப்படித் தான் மக்கள் மத்தியில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இவ்வாறு அறியாத நிலைகளில் மக்கள் வாழ்ந்து கொண்டு வருகின்றனர். அதிலிருந்து அவர்களை மீட்க “மெய் ஞானிகளின் உணர்வினை நீ பதிவு செய்…” என்றார் குருநாதர்.

ஒவ்வொரு உயிரும் கடவுள். உயிரால் உருவாக்கப்பட்ட அந்த உடல் ஆலயம். மனிதனை உருவாக்கிய நல்ல குணங்களைத் தெய்வமாக மதித்து அதைப் பாதுகாக்கும் உணர்வுடன் நீ செயல்பட வேண்டும் என்றார்.

தீமைகளை நீ பார்க்க நேர்ந்தால் கேட்க நேர்ந்தால் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைப் பெற வேண்டும் என்று நீ எடுத்துக் கொள்.

அவர்கள் நலம் பெற வேண்டும் என்றும் அந்த ஈசன் வீற்றிருக்கும் ஆலயம் பரி்சுத்தம் ஆக வேண்டும் என்றும் நீ அந்த உயிரைக் கடவுளாக மதி. அவர் உடலை நீ கோயிலாக மதி. மனிதனாக உருவாக்கிய நல்ல குணங்கள் அங்கே வளர வேண்டும் என்று நீ எண்ணு.

அதன் வழி நீ செயல்படவேண்டும், அதற்கேதான் துருவ நட்சத்திரத்துடன் உன்னை ஆயுள் கால மெம்பராக இணைக்கிறேன் என்றார் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர்.

1.நான் அதிலே இணைந்தேன்.
2.நான் அங்கே செல்கின்றேன்.
3.நான் சென்ற பின்பும் இதன் உணர்வை நீ தொடர்பு கொண்டால்
4.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் உணர்வை நீ பெற முடியும்.
5.அதை நீ எளிதில் பெற்று அனைவருக்கும் கொடுக்க முடியும்.
6.இருளிலிருந்து அனைவரையும் மீட்க முடியும் என்று உணர்த்தினார் குருநாதர்.