நாம் நல்லதையே செய்தாலும் உடலில் பல விதமான நோய் வருகிறது…! வரக் காரணம் என்ன…?

யாராவது இருவர் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை இட்டுக் கொள்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஒருவர் மற்றொருவரைக் கோபமாக ஆத்திரமாகத் தாக்குகிறார்… தாக்கிப் பேசுகின்றார்…! என்று வைத்துக் கொள்வோம்.

அப்போது நாம் கண் கொண்டு அந்த இருவரையுமே பார்க்கின்றோம். தாக்கிப் பேசும் அந்தக் கோப உணர்வுகளும் அந்தத் தாக்கிப் பேசும் பேச்சைக் கேட்டுணந்தோர் வேதனைப்படும் இந்த இரண்டு உணர்வலைகளும் வெளிப்படுகின்றது.

அவர்கள் இருவரையும் நாம் பார்க்கப்படும் போது
1.வேதனை கலந்த உணர்வும்
2.கோபம் கலந்த அந்த உணர்வும் இந்த இரண்டையும் நாம் சுவாசிக்க நேர்கின்றது.

அவ்வாறு சுவாசித்த இந்த உணர்வுகள் நம் உயிரிலே பட்டதும்
1.கோபப்படுவோர் யார்…? என்று தெரிய முடிகின்றது.
2.வேதனைப்படுவோரையும் யார்…? என்று அறிந்து கொள்ளச் செய்கின்றது நமது உயிர்.

கண் கொண்டு பார்த்தாலும் “உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வுகள்… அது இயக்கிக் காட்டும் போது தான்…!” நாம் அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

ஒரு உடலிலே விளைந்த இந்தக் காரமான உணர்வு அது யார் வேகமாகக் கோபத்துடன் பேசுகின்றாரோ இந்த உணர்வுகள் அடுத்தவர் உடலிலே பட்டு அவர் உடலிலே வேதனையாக மாறுகின்றது.

இந்த இரண்டையும் நாம் சுவாசித்தோம் என்றால் அந்த இரண்டு உணர்வுகளும் நமக்குள் உமிழ் நீராக மாறி விடுகின்றது. அது நம் ஆகாரத்துடன் கலந்து கோபப்படும்… வேதனைப்படும் அந்த உணர்வின் சத்தாக இரத்தங்களில் மாறுகின்றது.

அதே சமயம் நாம் கண் கொண்டு பார்த்த இந்த உணர்வுகள் நம் எலும்புக்குள் அமைந்திருக்கும் ஊனிலே பதிவாகின்றது. நாம் கண் கொண்டு பார்க்கும் உணர்வுகளை எல்லாம் எலும்புக்குள் இருக்கும் ஊன் தான் பதிவு செய்து கொள்கின்றது.

யாரை நாம் உற்றுப் பார்த்தோமோ அவர் உடலிலே இருந்து வெளிப்படுத்தப்பட்ட உணர்வுகள் சூரியனின் காந்த சக்தியால் கவர்ந்து அலைகளாகப் பரவி வருவதை கண்ணுடன் சேர்ந்த காந்தப்புலன் கவர்ந்து நமது ஆன்மாவாக மாற்றுகின்றது.
1.அந்த எண்ண அலைகள் நம் ஆன்மாவில் வரும்போது தான் அதைச் சுவாசிக்க நேர்கின்றது.
2.சுவாசிக்கும் பொழுதெல்லாம் அந்த நினைவலைகள் நமக்குள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றது.

ஆக இவ்வாறு எலும்புக்குள் ஊன்றிய பின் நாம் வேடிக்கை பார்த்த உணர்வுகள் நம் சுவாசித்தன் ஈர்ப்புக்குள் வந்து நம் உடலிலே அது விளையத் தொடங்கி விடுகின்றது.

உதாரணமாக நாம் ஒரு பருத்தி விதையை நிலத்தில் ஊன்றினோம் என்றால் அந்த வித்துக்குள் எந்தச் சத்து இருக்கின்றதோ அதைக் காற்றிலிருந்து கவர்ந்து செடியாக விளைந்து மீண்டும் பருத்தியின் வித்தை வித்தாகவும் பருத்தியாகவும் அது உருவாக்குகின்றது.

இதைப் போல ஒரு சோள வித்தை விதைத்தால் சோளத்தின் தன்மை கொண்டு அது சோளத் தட்டையாக விளைந்து மீண்டும் சோள வித்தாகவும் சோளமாகவும் விளைகின்றது.

இதைப் போன்று தான் ஒருவர் கோபமாகப் பேசுகிறார் என்றால் அது காரம். தனிக் காரத்தைச் சாப்பிட்டால் எரிச்சலடைவது போல் கோபமாகப் பேசினால் நமக்கு அது எரிச்சலாகின்றது.

வேதனைப்படுகிறார் என்றால் அது நஞ்சு கொண்டது. ஒரு நஞ்சான பொருளை உட்கொண்டால் எப்படி மயக்கமாகின்றதோ அது போல் வேதனைப்படுவோரின் உணர்வை நுகர்ந்தாலே நமக்கு மயக்கம் ஆகி சிந்தனைகள் குறைகின்றது.

ஒரு நிலத்தில் – நிலம் முழுவதற்கும் பல விதமான வித்துக்களைப் போட்டால் அதனதன் வித்தின் சத்தைக் கவர்ந்து அது அது முளைப்பது போல
1.நமது உடலுக்குள் நாம் எண்ணிய உணர்வுகள் அனைத்தும் பதிவாகி
2.வித்துக்களாக ஆன பின் அந்தந்தக் குணமாக (வினையாக) முளைத்து
3.தன் இனமான உணர்வுகளைக் காற்றிலிருந்து கவர்ந்து வளரத் தொடங்குகிறது.

வேடிக்கையாக நாம் பார்த்த உணர்வுகள் நம் ஆன்மாவாக மாறி அதை நாம் சுவாசிக்கும் போது உயிரிலே இணைக்கப்பட்டு அந்த உணர்வின் இயக்கமாக “ஓ…!” என்று அது ஜீவன் பெறுகின்றது.

சுவாசித்த அந்த உணர்வின் சத்து நம் இரத்தத்துடன் கலந்து ஒரு செடி வளர்வது போல இந்த உணர்வுகள் அனைத்தும் ஜீவ அணுக்களாக விளைகின்றது.

அப்படி அந்த உணர்வுகள் இரத்தத்தில் விளைந்த பின் கை கால் குடைச்சல்… எரிச்சல்… அசேர்க்கை போன்ற நிலைகள் ஆகி நோயாக உருவாகின்றது.

நோயாக ஆனது எந்த உறுப்புகளின் பாகத் தொடர்புகளில் இது இணைந்ததோ அங்கே அந்தக் கார உணர்ச்சியை தூண்டும் நிலைகளில் குடல் புண்ணோ… இருதயங்களில் வலியோ… அல்லது இரத்த நாளங்களில் குடைச்சலோ இவ்வாறு பெருக்கத் தொடங்கும்.

1.அப்பொழுது இந்தக் கார உணர்ச்சிகள் தாங்காது நமது சிறு மூளையின் பாகங்கள் அது புடைத்து நிற்கும்.
2.கை கால் அங்கங்களைச் சுருக்கும்.
3,இதனால் அடிக்கடி நமக்குள் கோபங்களும் எரிச்சலும் வரத் தொடங்குகின்றது.

இந்த எரிச்சல் தாங்காதபடி வேதனை அதிகமாகி மேல் வலியாகி நரம்புகளிலும் இணைந்து புண்ணாகவோ இரணங்களாகவோ மாறி விடுகின்றது.

அப்படி நரம்புகளிலே ஆன பின் அதனின் தொடர் கொண்ட நிலையில் அந்த நுண்ணிய உணர்வலைகள் சிறு மூளையிலே தாக்கப்படுகின்றது.

விஷத்தால் தாக்கப்பட்டால் நாம் எப்படிச் செயலிழந்து விடுகின்றோமோ வேதனை என்ற விஷத்தின் தன்மை மூளையில் உள்ள நுண்ணிய பாகங்களில் பட்ட பின் நம் நரம்பியல்கள் உணர்ச்சியற்ற நிலை ஆகி உடலைச் சீராக இயக்க முடியாதபடி ஆகிவிடுகின்றது.

உடல்களிலே உணர்ச்சி அற்ற நிலையும் நாம் உணர்வு இழந்ந நிலையில் அதாவது நரம்புகளில் உள்ள அனைத்தும் சுருங்கப்பட்டு முடக்கு வாதங்கள் போன்று வந்துவிடுகின்றது. பிரசர் (PRESSURE) வந்தவர்களை எல்லாம் பார்த்தால் கை கால் அங்கங்களை எல்லாம் சரியாக இயக்கவிடாதபடி அப்படியே குறுக்கிவிடும்.

ஏனென்றால் சிறு மூலையில் தாக்கபட்டால் அதனின் செயலற்ற நிலைகள் வரும்போது கை கால் அங்கங்கள் அனைத்தும் செயலற்றதாக மாற்றிவிடுகின்றது. அடுத்து
1.அதே உணர்வுகள் பித்த சுரபிக்குள் வந்த பின்
2.பித்தம் அதிகமாகி விட்டால் தலை சுற்றி எப்படிக் கீழே விழுகின்றோமோ இதைப் போல
3.ஒவ்வொரு உணர்வும் செயல் அற்றதாகி நம் உடலே வீழ்ச்சி அடைந்தது போல் ஆகின்றது.

அதே சமயத்தில் சுவாச உறுப்புகளுக்குள் இத்தகைய கோபமும் வேதனையும் சென்று விட்டால் அந்த உறுப்பைப் பலவீனம் ஆக்கி விடுகிறது. அதனால் சரியாகச் சுவாசம் எடுக்க முடியாத நிலைகளும் ஆகின்றது.

வேதனையான உணர்வுகளை நாம் சுவாசிக்கச் சுவாசிக்க நம்முடைய சுவாச நாளங்களில் உள்ள அனைத்தும் பலவீனமாகி அதனில் ஏற்படும் உராய்வின் தன்மை சரியாக இயங்காதபடி ஆஸ்மா மூச்சுத் திணறல் போன்ற நோய்களும் உருவாகி விடுகின்றது.

இவ்வாறு ஆன நிலையில் நாம் எண்ணும் எண்ணங்கள் அதாவது கூர்ந்து சிந்திக்கும் நிலையில் கண்களிலே கொதிப்படைந்த உணர்வும் வேதனையான உணர்வும் கலக்கப்படும் போது
1.ஒரு பொருளை நாம் காண்பது என்பது
2.அந்தப் பொருளின் தெளிவான நிலைகளை அறிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் மறைத்து விடுகின்றது.

இருந்தாலும் அந்தப் பொருளை நாம் சிறிது நேரம் காண்போம் என்று முயற்சித்தாலும் முடியாத நிலையில் சோர்வடையச் செய்து விடுகின்றது.

ஏனென்றால் கண்ணில் உள்ள கரு விழியால் அந்த உணர்வுகளை நாம் கவர்ந்திருந்தாலும்
1.அதிலே எடுத்த அமில சக்தி உடல் முழுவதும் ஊடுருவச் செய்து
2.அறியச் செய்யும் நரம்புகளையும் இரதத நாளங்களையும் மங்கச் செய்து விடுகின்றது… செயலற்றதாக்கி விடுகின்றது.

ஆக கரு விழிகளிலே படும் பட உணர்வுகளை அது தெளியாக எடுத்துக் காட்டாதபடி மங்கும் நிலை அடைந்து விடுகிறது. நம் பார்வையில் படும் பொருளின் ரூபத்தைக் கவர்ந்து கரு விழிகளில் உள்ளே உள்ள விழித் திரையைப் பலவீனம் அடையச் செய்கின்றது.

நாம் பிறரைப் பார்த்தாலும் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையும் உருவாகி விடுகின்றது. இது சிறுகச் சிறுக விளைந்து இதனின் பலனாக
1.நமக்குள் கோபமும் வேதனையும் வந்து
2.குடும்பத்தில் அவசர உணர்வுகள் உந்தப்படும் நிலைகளும்
3.குடும்பத்தை உற்று நோக்கினாலே நம்மை அறியாது கோபமும் வேதனையும் படச்செய்யும்.

இதைப் போன்ற உணர்வுகள் நம் ஆன்மாவாக வரும்போது
1.நமக்குள் இனம் புரியாத மனக் கலக்கங்களும்
2.கோபமும் வெறி கொண்ட உணர்வுகளும் செயல்படுத்திக் கொண்டே இருக்கும்.

வாழ்க்கையில் அவ்வப்பொழுது சந்திக்கும் நிலைகள் கொண்டு நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் நமக்குள் மாறுபட்ட நிலைகள் ஆகி அதனால் உடலிலே பல பிணிகளை ஏற்படுத்தும் நிலையே உருவாகி விடுகின்றது.

ஒவ்வொரு உறுப்புக்கும் ஒவ்வொரு எதிர்நிலை ஆகும் போது கிட்னிக்கோ கண்ணுக்கோ கல்லீரலோ நுரையீரலோ இதைப் போன்ற நிலைகள் மாசுபடும் நிலைகள் வரும்போது அந்தந்த உறுப்புகள் பலவீனம் அடைந்து விடுகின்றது.

நாம் வேடிக்கையாகப் பார்த்தாலும் தவறே செய்யவில்லை என்றாலும் இப்படி ஆகிவிடுகின்றது. இதை எல்லாம் மாற்றுவதற்கு என்ன வைத்திருக்கின்றோம்..?

எந்தத் தீமையைக் கண்டாலும் நம் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழிப்படி உடனே கண்ணின் நினைவைப் புருவ மத்திக்குக் கொண்டு வந்து ஈஸ்வரா என்று உயிருடன் ஒன்றி
1.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும்.
2.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று
3.ஒரு ஐந்து நிமிடம் அருள் உணர்வுகளை உயிர் வழிச் சுவாசித்தால் நம் ஆன்மாவில் புகுந்த தீமைகள் அகற்றப்படுகின்றது.

அதற்குப் பின் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி சண்டையிட்டவர்கள் பெறவேண்டும் அவர்கள் ஒன்றுபட்டு வாழ வேண்டும் என்று எண்ணினால்
1.அவர்களைப் பற்றிய நினைவலைகள் நமக்கு அடுத்து வராது.
2.அவர்களை நினைத்தாலும் நாம் தியானித்தது தான் நினைவுக்கு வரும்.
3.நோயாக நமக்குள் மாற்றாது… மாறாது…!

கேன்சர் நோயை ஆரம்பத்திலேயே ஏன் கண்டுபிடிக்க முடிவதில்லை…!

அதிகமான வேதனைகளை நாம் படுவோம் என்றால் அது கேன்சராக அதனின் வித்தாக உடலுக்குள் முளைக்கத் தொடங்கி விடுகின்றது.

கேன்சருக்குண்டான வித்தாக இருந்தாலும் உடலில் அது உருவான நிலையில்
1.முதலில் அது ஒன்றுமே தெரியாது.
2.அதனின் முதிர்ந்த பருவம் வந்த பின் தான் அதை அறியவே முடியும்.

உதாரணமாக ஓரு கஞ்சாச் செடி வளர்ந்து வந்தாலும் கடைசியில் அதிலிருந்து “பிசின் ஒழுகும்போது தான்…!” அதனுடைய மணங்கள் தெரியும். அது வரையிலும் அது கஞ்சாச் செடி என்று நாம் தெரிந்து கொள்ளவே முடியாது. அந்தப் பிசின் வந்த பின் தான் அதனுடைய மணத்தை அது வீசும்.

அதைப் போன்று தான் மனிதன் தான் வேதனைப்பட்ட உணர்வுகள் அனைத்தும் அது சிறுகச் சிறுக உடலுக்குள் விளைந்து (கஞ்சாச் செடியை போல) அதனின் மணத்தை வேதனையாக உருவாக்கும் போதுதான் கேன்சர் என்றே அறிய முடியும்.

அது வரையில் வயிற்று வலி அந்த வலி இந்த வலி என்ற மேல் வலி கை வலி என்றே சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். அதற்காக எத்தகைய மருந்தைச் சாப்பிட்டாலும் அது முழுவதும் சரியாகாது.

இப்படி சிறுகச் சிறுக அந்த வேதனையைக் குறைத்து வந்தாலும் அது முழுமையான வித்தாக அடையப்படும் போது… “நாம் ஒன்றுமே செய்ய முடியாத நிலைகள் ஆகிவிடுகின்றது…!’

இன்று இருக்கும் நவீன விஞ்ஞானக் கருவிகள் கொண்டு கேன்சரைக் கண்டுணர்ந்தாலும் அதனைத் தடுத்திட முடியாத நிலைகள் ஆகி விடுகின்றது.

ஒரு வேதனை என்ற வித்து உடலுக்குள் தொடர்ந்து விட்டால் அதனுடைய கிளைகளை அதிகமாக உடல் முழுவதும் பரப்பி நாம் எணணிய எண்ணத்துடன் இணைந்து மூளை பாகம் வரையிலும் அதன் தொடர்பலைகள் சென்றுவிடும்.

உடலில் ஒரு பக்கம் உருவான கேன்சர் கட்டியை அறுவை சிகிச்சை செய்து எடுத்தாலும்
1.மூளையில் இருந்து எண்ணத்தால் உருபெறும் உணர்வுகள் அதன் விழுதின் தொடர் கொண்டு
2.மீண்டும் அதனுடைய நிலைகள் தொடர் வரிசையாக
3.இன்னொரு இடத்தில் வளரத் தொடங்கும்.

இன்று இல்லை என்றாலும் பத்து வருடம் கழித்து இதே வேதனை என்ற நிலைகள் உருவாகி வாழ் நாளுக்குள் மீண்டும் அது தழைத்து ஓங்கிச் செயல்படுத்திவிடும்.
1.அதை முழுமையாக அகற்றிடும் நிலை இல்லை.
2.நஞ்சின் வீரியத் தன்மை அதிகரிக்கும் பொழுது இந்த நிலை ஆகின்றது.
3.மனித வாழ்கையில் நாம் தவறு செய்யாமலேயே இப்படி வருகிறது.

ஏனென்றால் தவறு செய்வோரை உற்று நோக்கி அதனால் வேதனைப்படுவதும் அல்லது குடும்பத்தின் மீது பாசம் பற்றும் இருக்கப்படும் போது சந்தர்ப்ப பேதத்தால் கவலையோ சோர்வோ சஞ்சலமோ அடையப்படும் போது ஒரு காரியம் சித்தி அடையவில்லை என்றால் வேதனை என்ற நிலையும் வருகின்றது.

பையன் மேல் பற்றுக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது அவனுக்குச் சிறிது காய்ச்சல் வந்தாலும் வேதனைப்படத் தொடங்கி விடுகின்றோம். இதைப் போல ஒவ்வொரு செயலிலும் இனம் புரியாத பலவீனங்கள் நமக்குள் ஆட்கொண்டு நஞ்சின் தன்மை அதிகரித்து விடுகின்றது.

புழுவிலிருந்து மனிதனாக வளர்ந்தபின் நஞ்சினை நீக்கிடும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தாலும் நஞ்சுக்குள் சிக்குண்டு மனிதனின் உணர்வைத் தாழ்த்தி நஞ்சின் உணர்வாகவே விளைய வைத்து மனிதனின் எண்ணங்கள் சுருங்கி இறந்த பின் மனிதப் பிறவி இல்லாத நிலைகள் வருகின்றது.

இறக்கும் தறுவாயில் இன்னொரு மனிதன் மேல் ஆசை பற்று வைத்திருந்தால் இறந்தபின் அந்த உடலுக்குள் தான் நாம் போக நேரிடுகின்றது.

வேதனையால் உடல் நலிந்து எண்ணங்கள் குறைந்து வேதனை என்ற உணர்ச்சியின் வேகம் இன்னொரு உடலுக்குள் போனாலும் அங்கேயும் நம் உடலில் வந்த நோய்களைத் தான் உருவாக்க முடியும்.

எந்த உடலுக்குள் சென்றோமோ அங்கேயும் நஞ்சை விளைய வைத்து அந்த உடலையும் வீழ்த்ததான் முடியுமே தவிர அங்கே நாம் மனிதனாகப் பிறக்கவும் முடியாது. மனித உருபெறும் நிலையும் அற்றுப் போய்விடுகின்றது. அடுத்தாற்போல் மனிதனே இல்லாத உருவாக நம்மை உயிர் உருவாக்கிவிடும்.

ஒரு எறும்பு கடித்தால் நாம் வேதனைப் படுகின்றோம். கொசு கடித்துவிட்டால் நம் உடலில் அரிப்பு ஏற்படுகின்றது.

ஆனால் ஒரு மாட்டிற்கு நஞ்சின் தன்மை கொண்ட வலுவான உடலாக இருக்கின்றது. ஆக நஞ்சின் தன்மையைத் தன் உடலாக்கும் நிலைகள் கொண்டு தனக்குப் பாதுகாப்பான நிலைகளாக மாறுகின்றது.
1.ஆனால் மனிதனுக்கோ நஞ்சை நீக்கினால் தான் பாதுகாப்பு.
2.நஞ்சு அதிகரித்து விட்டால் இந்த உடலுக்கு பாதுகாப்பற்ற நிலையாக ஆகிறது.

இருந்தாலும் நஞ்சின் நிலைகள் உடலுக்குள் அதிகரித்த பின் அந்த நஞ்சே தனக்கு உறுதுணையாக இருந்து அதற்குகந்த அடுத்த உடலமைப்பாக அந்த உடலைக் காத்திடும் நஞ்சின் நிலையாக மாற்றி விடுகின்றது.

ஆனால் அருள் மகரிஷிகள் அனைவருமே தன் வாழ்க்கையில் இத்தகைய நஞ்சுகளை எல்லாம் வென்று உணர்வை உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் சரீரமாக ஆக்கியவர்கள்.

வைரம் எவ்வாறு நஞ்சினை உள்ளடக்கி ஒளியின் சிகரமாக இருக்கின்றதோ இதைப் போல மகரிஷிகள் தன் உயிரின் நிலைகள் கொண்டு தன் வாழ்க்கையில் வந்த நஞ்சினை ஒடுக்கிடும் ஆற்றல்மிக்க சக்தியினை தனக்குள் எடுத்துப் பொருள் அறிந்திடும் நிலையும் இருள் நீக்கிடும் நிலையும் தனக்குள் மகிழ்ந்திடும் ஆற்றல் மிக்க ஒளியின் சிகரமாக உணர்வினை மாற்றியமைத்து இன்றும் விண்ணுலகில் சப்தரிஷி மண்டலங்களாக வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் ஆற்றல்கள் நம் பூமியிலே படர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. அந்த மெய் ஞானிகள் உணர்த்திய உண்மைகளை குருநாதர் காட்டிய வழியில் உபதேசித்து உங்களுக்குள் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றோம்.

அந்தப் பதிவின் துணை கொண்டு அருள் ஞானியின் உணர்வின் சத்தைப் பெறும் வித்தாக உங்கள் எண்ணங்களில் பதிவு செய்து உங்கள் நினைவின் ஆற்றலை விண்ணுக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கிருந்து பருகும் தகுதியையும் ஏற்படுத்துகின்றோம்.

இதை நீங்கள் செம்மையாகப் பயன்படுத்தினால் உங்கள் எலும்புக்குள் ஊனுக்குள் பதிவாகி இருக்கும் வேதனை என்ற வித்துகளை எல்லாம் வலுவிழக்கச் செய்ய முடியும். கேன்சர் நோயிலிருந்து முழுவதும் விடுபடவும் முடியும்.

சர்க்கரை நோய் இரத்தக் கொதிப்பாக மாற முக்கியமான காரணம் என்ன…?

ஒரு எலி தன்னிச்சையாகச் சென்றாலும் அதன் மீது பாம்பு தன் விஷத்தைப் பாய்ச்சி அதை உணவாக உட்கொள்கின்றது. பாம்பின் உடலில் அந்த விஷத்தைச் சேமித்து நாகரத்தினமாக மாற்றுகின்றது.

அதே போல் ஒடக்கான் பல்லி இவைகளிலும் விஷம் இருக்கும். பல்லி தன் இரையை விழுங்கிய பின் விஷத்தின் தன்மை கொண்டு அதை ஒடுக்குகின்றது. விஷத்தின் உணர்ச்சியின் தன்மையாக தனக்குள் கூட்டுகின்றது.

ஒடக்கானை எடுத்துக் கொண்டால் அதற்குள் சேமிக்கும் உணர்வின் அணுக்களை வலு கொண்டதாகச் சிந்திக்கச் செய்யும் நிலையாக உருவாக்குகின்றது அணுக் கருவாக.

விஷத்தின் சேமிப்பாகும் பொழுது பாம்பின் உடலில் நாகரத்தினமாக மாறுகிறது. ஆனால் ஒடக்கான் போன்ற மற்ற நிலைகளோ தன் உடலை விஷத் தன்மையாக மாற்றி கொள்கின்றது.

விஷம் கொண்ட உயிரினங்கள் தன் உடலில் விஷத் தன்மையாக மாற்றிக் கொள்வதனுடைய நோக்கம்
1.ஒரு இரையைத் தனக்குள் முழுமையாக விழுங்கப்படும் போது
2.இந்த விஷமும் இதற்குள் ஏற்படும் அமிலமும் சேர்த்து நீராகக் கரைத்துவிடும்.

கரைத்த உணர்வுகள் அதன் உடலுக்குள் சென்ற பின் அதனுடைய உணர்வின் தன்மையாக இரத்தத்தில் கலந்து உடலை உருவாக்கிய அணுக்களுகு ஆகாரமாகக் கொடுக்கும். இது எல்லாம் ஒரு உணர்வின் சத்தைக் கொண்டது.

அதே போல் தான் நாம் உணவாக உட்கொள்கிறோம் என்றால் நம் உடலில் அது முதலில் அமிலமாகத் தான் மாறும். விஷத் தன்மை கொண்ட நம் பித்த சுரப்பியின் சுரப்புக்குத் தக்கவாறு நாம் சாப்பிட்ட உணவுகளைக் கரைத்த பின் அமில சக்தி குளுக்கோஸாக மாறுகின்றது.

1.குளுக்கோஸாக மாற்றி வரப்போகும் போது
2.இரத்தங்களில் இருக்கக்கூடிய செல்களில் இதன் உணர்வின் தன்மை சுழலச் செய்து சுழலச் செய்து
3.அது செவ்வணுக்களாக மாற்றுகின்றது.

அவ்வாறு மாற்றும் தன்மை அங்கு இல்லை என்றால் இந்த விஷத்தின் தன்மையால் குளுக்கோஸாகவும் சர்க்கரையாகவும் மாற்றி விடுகிறது. குளுக்கோஸ் அதிகமானால் நமக்குச் சர்க்கரைச் சத்து தான் அதிகம் ஆகும். ஆகவே அதை மாற்றும் வல்லமை அங்கு பெற வேண்டும்.

1.அடிக்கடி வேதனை என்ற உணர்வின் தன்மை நாம் சுவாசிக்கும் போதும்
2.வேதனைப்படுவோரைப் பார்க்கும் போதும்
3.ஒருவர் செயலைப் பார்த்து நம்மால் தாங்க முடியவில்லை என்ற நிலையில் சோர்வு என்ற உணர்வைக் கவரப்படும் போதும்
4.இந்த உணர்வுகளை எல்லாம் நுகரப்போகும் போது கோபமான உணர்வுகளையும் கலந்து நாம் சுவாசிக்கின்றோம்.

இந்த உணர்வின் தன்மை நமக்குள் கலந்த பின் இந்த உணர்வு பிரிக்கப்பட்டுக் குளுக்கோஸ் என்ற நிலையை மாற்றுவதற்கு மாறாக இதனுடைய உணர்வின் செல்கள் அழுத்த நிலைகள் கொண்டு இரத்தக் கொதிப்பாக ஒரு பக்கம் மாறும்.
1.சர்க்கரைச சத்து உள்ளவர்களுக்கு
2.ரொம்பச் சீக்கிரம் இந்த இரத்தக் கொதிப்பு வரும்.

இவைகளுக்கு எல்லாம் காரணம் என்ன என்றால் நாம் நுகர்ந்த உணர்விற்கொப்ப அந்த அணுக்களின் தன்மை எப்படி வீரியமோ அதற்குத்தக்க இயக்கமாகின்றது.

வைத்தியரீதியில் இரத்தங்களைப் பரிசோதித்து அந்த அணுத் தன்மைகளைச் சோதிக்கும் போது இரத்த கொதிப்பு இருக்கிறது… சர்க்கரை சத்து இருக்கிறது…! என்று சொல்வார்கள்.

சர்க்கரையும் கொதிப்பும் இந்த இரண்டு உணர்வின் மோதலின் தன்மை ஆகிக் கடைசியில் சலிப்பின் தன்மையாகப் பிரிக்கப்படும் பொழுது ஆஸ்துமா நோயாகி சளித்தன்மை அதிகமாகும்.

சர்க்கரை அதிகமான நிலையில் சளி உருவாகி எல்லா இடங்களிலும் அந்த உறையும் தன்மையாக அந்த அமிலங்கள் மாறி விடும். இப்படியெல்லாம் நம் உடலுக்குள் மாற்றங்கள் ஆகின்றது.

எத்தனையோ உடல்களில் தீமைகளை நீக்கி நீக்கி மனிதனாக வளர்ச்சி அடைந்து வந்தாலும் சந்தர்ப்பத்தால் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகளால் உடலுக்குள் அணுத் தன்மைகளை மாற்றி மனித உடலின் ரூபத்தையே மாற்றும் தன்மையாக வந்து விடும்.

கடைசியில் வேதனை வேதனை என்று மனிதனாக இருக்கும் உருவை மாற்றும் சக்தியாக வந்து விடுகிறது.

ஆகவே இதைப் போன்ற நிலைகளிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்றால் வேதனையை உருவாக்கும் சந்தர்ப்பங்களை எல்லாம் வேதனையை நீக்கும் சந்தர்ப்பமாக நாம் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

எப்பொழுது தீமை என்று காணுகின்றோமோ அடுத்த கணமே ஈஸ்வரா…! என்று புருவ மத்தியில் உயிரை எண்ணி அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும் அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது வலுவாக எண்ணி உடலுக்குள் சேர்க்க வேண்டும்.

மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியால் எங்கள் வாழ்க்கையில் அறியாது சேர்ந்த தீய வினைகள் சாப வினைகள் பாவ வினைகள் பூர்வ ஜென்ம வினைகள் அனைத்தும் அகல வேண்டும் என்று ஒரு ஐந்து நிமிடம் தியானிக்க வேண்டும்.

எங்கள் சொல்லும் செயலும் புனிதம் பெறவேண்டும் எங்கள் பேச்சும் மூச்சும் உலக மக்களுக்கு நல்ல உணர்வாகப் படர வேண்டும் நாங்கள் பார்ப்பதெல்லாம் நலமும் வளமும் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா…! என்று நாம் சமப்படுத்திக் கொண்டே வர வேண்டும்.

1.இவ்வாறு எண்ணி எடுத்துக் கொண்டால்
2.நாம் சுவாசித்ததை நோயாக மாற்றாது. நாம் உடல் நலத்துடன் வாழ முடியும்.

சுவாசிக்கும் காற்று எப்படி உடலாக மாறுகின்றது… நம் உறுப்புகளின் இயக்கங்களை அது எப்படி மாற்றுகின்றது…?

நம்மை ஒருவன் துன்பப்படுத்துகின்றான். அப்பொழுது “இப்படிச் செய்கின்றானே…!” என்று எண்ணுகிறோம். திரும்பத் திரும்ப எண்ணும் பொழுது
1.அந்த உணர்வின் தன்மை உடலுக்குள் அணுவாக உருவாகும் கருவாகி விடுகின்றது.
2.கருவாகி 48 நாள் ஆனபின் நம் உடலில் இரத்தத்தில் சுற்றி வரும் பொழுது
3.அது வேதனையை உருவாக்கும் அணுவாக அது உருவாகின்றது.
4.அணுவாகி உடல் உறுப்புகளில் ஒட்டிவிட்டால் நம் இரத்தங்களிலிருந்து தான் ஆகாரம் எடுக்கும்.

சூரியன் மற்ற தாவர இனச் சத்துக்களை எல்லாம் தனக்குள் எடுத்துக் காற்றுகளாக மாற்றியமைத்து வைத்துக் கொள்கிறது. ஒரு செடியில் விளைந்த வித்தினை நாம் நிலத்தில் ஊன்றும் பொழுது
1.காற்றுடன் காற்றாகக் கலந்து வரும்
2.தன் இனமான சத்தின் உணர்வைப் பிரித்தெடுத்து அந்தச் செடி விளையும்.

டி.வி ரேடியோ இவைகளில் ஒலி ஒளி அலைகளாக ஒலி பரப்பு செய்கிறார்கள், எத்தனையோ இடங்களிலிருந்து பரப்புகின்றார்கள். இருந்தாலும் நாம் எந்த அலை வரிசையில் எந்த ஸ்டேசனை வைக்கின்றோமோ இந்தக் காற்றிலிருந்து அந்த ஸ்டேசனிலிருந்து வருவதை மட்டும் பிரித்து நமக்குக் காட்டுகின்றது.

இதைப் போல நாம் எந்த உணர்வின் தன்மையை நாம் எண்ணுகின்றோமோ அந்த எண்ணத்தின் தன்மை நமக்குள் எடுக்கும். நமக்குள் அதை இழுத்தே கவர்கின்றது.
1.வேதனைப் பட்டோம் என்றால் வேதனையைக் கவரும்.
2.கோபத்தை எண்ணினால் கோபமான உணர்வைக் கவரும்.

இப்படி எந்தெந்த எண்ணத்தின் உணர்வை கவர்ந்தோமோ அந்த அணுவின் தன்மை நமக்குள் கரு முட்டையாக மாறும். இரத்தத்துடன் கலந்து சுழன்று வரும் பொழுது எந்த உறுப்பின் பாகங்களில் இது இணைகின்றதோ அந்தக் காலப் பருவமாகும் பொழுது அது அணுவாக மாறுகின்றது. கூட்டை விட்டு வெளி வருகின்றது.

நத்தைகளைப் பார்த்தால் அந்த ஓட்டுடன் ஒட்டி இருக்கும். அந்த ஓடு அதற்குப் பாதுகாப்பு. அதே போல் நாம் கவர்ந்த உணர்வுகள் அனைத்தும் அணுக்களாகப் பாதுகாப்பாக நம் உடலின் உறுப்புடன் ஒட்டி உருவாகின்றது.

அது எந்த உணர்வு கொண்டு உருவானதோ அதனின் சத்தை இரத்தத்தின் மூலம் வருவதை உறிஞ்சி உணவாக எடுத்து அதன் மலத்தை இட்டு உறுப்புகளாகச் சேர்க்கின்றது.
1.ஏனென்றால் அணுவை நாம் பார்க்க முடியாது.
2.ஆனால் அந்த அணுவின் மலம் தசையாக உடலாக மாறும் பொழுது காண முடிகின்றது.

உறுப்புகளில் சேர்க்கும் பொழுது என்ன ஆகின்றது…?

ஏற்கனவே நல்ல அணுக்களால் ஆன உறுப்புகள் உடல் நன்றாக அழகாக இருக்கும். ஆனால் வேதனை என்ற உணர்வுகள் அதிலே சேர்த்து இணைந்து விட்டால்
1.உதாரணமாக நுரையீரலிலோ கல்லீரலிலோ அந்த மாதிரி அணுக்கள் தேங்கி விட்டால்
2.விஷத்தின் தன்மை பாய்ந்த பின் அந்தந்த உறுப்புகள் நலிகிறது.

அடுத்து நம் இரத்தங்களைப் பிரிக்கும் இருதயத்தில் உட் புகுந்து அங்கிருந்து பல உட்பிரிவுகளாகச் செல்கின்றது. இருதயத்தில் இயற்கையாகவே மூன்று வால்வுகள் இருக்கின்றது.

அதிலே இiந்த வேதனைப்படும் அணுக்கள் உருவாகினால்
1.மூன்றில் ஒன்று அடைபட்டாலும் இரண்டு எடுக்கும்
2.இரண்டில் அடைபட்டாலும் ஒன்று எடுக்கும்.
3.ஆனால் ஒன்றில் எடுக்கப்போனால் திணறல் அதிகமாகும்.
4.கடைசி அந்த ஒன்றிலும் அடைபட்டால் அவ்வளவு தான்.

விஞ்ஞான அறிவில் இதை எல்லாம் எத்தனையோ காட்டுகின்றார்கள். வாழ்க்கையின் சந்தர்ப்பத்தில் நாம் எடுக்கும் எண்ணத்திற்குத் தக்கவாறு தான் இந்த உறுப்புகள் உருவாகின்றது, மற்ற மிருக இனங்களில் இத்தகைய நோய்கள் வருவதில்லை.

இதை எல்லாம் எதற்காகச் சொல்கிறோம் (ஞானகுரு) என்றால் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் ஒவ்வொரு உணர்வுகளை எடுக்கப்படும் பொழுதும்
1.நம் உடலுக்குள் என்ன நடக்கின்றது…?
2.உறுப்புகளுக்குள் என்ன மாற்றங்கள் நடக்கின்றது…?
3.அணுக்களுக்குள் என்ன நடக்கின்றது…? என்று குருநாதர் ஒவ்வொன்றாகக் காட்டினார்.
4.அதை நேரடியாகப் பார்த்ததால் தான் உங்களிடம் சொல்கிறோம்.

சாமிக்கு ஈஸ்வரபட்டர் எல்லாச் சக்திகளும் கொடுத்தார். நாம் இதையெல்லாம் பார்க்க முடியுமா…? என்று எண்ணினீர்கள் என்றால் நான் கொடுக்கும் நிலைகளை நீங்களே தடைப்படுத்திக் கொள்கின்றீர்கள்

யாம் உபதேசம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே
1.நாம் இதை எல்லாம் என்றைக்குப் பெறப் போகின்றோம் என்று
2.உங்கள் எண்ணத்தை இப்படிக் கொண்டு போனால்
3.நான் சொல்வது உங்களுக்குள் பதிவே ஆகாது – அந்த ஆற்றல்களை எடுக்கவும் முடியாது.

ஏனென்றால் 4நம் எண்ணத்தால் எப்படி நமக்கு நோய் வருகின்றதோ அதே எண்ணத்தால் அந்த நோய் நமக்கு வராமலும் தடுக்க முடியும். ஆகவே தீமைகள் தாக்கும் பொழுது நீங்கள் அதிலிருந்து விடுபட வேண்டும்.

அதற்காக வேண்டித்தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குக் கொடுத்த சக்திகளை பல கோணங்களில் உங்களுக்கும் சொல்லி அந்த ஆற்றல்களை ஆழமாகப் பதிவாக்குகின்றோம். எடுத்துப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

சிறுநீரகக் கோளாறு உள்ளவர்கள் இதயத்தில் தொந்தரவு உள்ளவர்கள் அதிலிருந்து விடுபடும் வழி முறைகள்

உதாரணமாக தண்ணீரின் மீது சூரிய வெயில் அடிக்கடி பட்டதென்றால் விஷம் (POISON) உண்டாகிறது. விஷத்தின் தன்மை பச்சை பசேலென்று என்ன கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உறைகிறது. அந்தத் தொட்டியில் உறைகிறது.

அப்புறம் பார்த்தால் கொடி போல உருவாக ஆரம்பித்து விடுகிறது. கொடி போல உருவான பிறகு மனிதனோ மற்ற உணர்வின் உணர்ச்சிகளோள் அதிலே படும்போது அதற்குள் சேர்ந்து அணுத் தன்மை உண்டாகிறது.

தொட்டியிலே முதலில் தண்ணீர் இருக்கும் பொழுது பார்த்தால் ஒன்றும் இருக்காது. ஆனால் மேலே சொன்ன நிலைகள் ஆன பின் பார்த்தால் தண்ணீருக்குள் கொச… கொச… என்று நெளிந்து கொண்டிருக்கும்.

இது எங்கிருந்து உற்பத்தியாகிறது…? சூரியனின் ஒளிக்கதிர்கள் அதனின் உணர்வின் தன்மை உறையும் போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உறைகிறது.

சாதாரணமாக சிறு நீரைக் கழிக்கிறோம் என்றால் இந்த உடலில் உணர்வுகள் அது மோதல் ஏற்படும். மோதலால் ஏற்படும் உணர்வுகள் உறையும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உறைந்து சுண்ணாம்புக் கல் போல வரும். சிறுநீர் கழிக்கும் இடங்களில் இதைப் பார்க்கலாம்.

இதே மாதிரி ஒவ்வொரு தன்மையும் நம் இரத்த நாளங்களில் இது கலையும். இதைத் தான் நாம் எடுக்கக்கூடிய உணர்வுகளில் விஷங்கள் வந்தால் நம் கிட்னி (KIDNEY – சிறு நீரகங்கள்) அந்த இரத்தத்தைச் சுத்திகரிப்பு செய்கிறது.

1.ஆகாரத்திற்குள் சேர்ந்து வரும் சில விஷங்களையும் வடிகட்டுகிறது.
2.நுகர்ந்த உணர்வுகள் இரத்தத்தில் கலக்கும் நிலைகளையும் இந்தக் கிட்னி வடிகட்டுகிறது.
3.அதாவது நாம் சுவாசிக்கும் போது நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் இரத்தத்தில் தான் மீண்டும் கலக்கிறது. அதை வடிகட்டி அனுப்புகிறது.

வடிகட்டி அனுப்பும் போது வேதனை என்ற உணர்வுகள் அதிகமானால் என்ன செய்கிறது…? இதனுடைய உணர்ச்சிகள் தாங்காது வடிகட்டும் தன்மையை இழந்து விடுகிறது.

அதீதமான வேதனை உணர்வுகளை கிட்னி வடிகட்டும் போது விஷங்கள் அதிகமாகத் தாக்கித் தாக்கிக் கிட்னி பலவீனமடைகிறது. அது பலவீனம் அடைந்து விட்டால் விஷத் தன்மைகள் நம் இரத்த நாளங்களில் அதிகமாகப் பரவுகிறது.

ஒரு சல்லடையில் ஓட்டை அதிகமானால் தொப்… தொப்…! என்று விழுவது போல் இயக்கச் சக்தியின் தன்மை… பிழியும் தன்மை முடியாத நிலை வரும் போது கெட்ட அணுக்கள் இரத்தத்தின் வழி கூடி எல்லா இடங்களுக்கும் பரவுகிறது.

அதனால் உடலை உருவாக்கிய நல்ல அணுக்களுக்கு வேண்டிய நல்ல உணர்வுகள் கிடைப்பதில்லை. அசுத்த இரத்தம் பரவும் பொழுது இதயத்தில் உள்ள வால்வுகளில் பம்ப் (PUMP) பண்ணிப் போகும்போது அந்தக் கழிவுகள் இதயத்தில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உறையத் தொடங்குகிறது.

ஒன்றுக்கு ஒன்று வடிகட்டிச் செல்லப்படும் போது உறைந்து விட்டது என்றால் நம்ம இதயத்தில் தொந்தரவுகள் அதிகமாகிறது. அப்போது அழுத்தம் அதிகமாகப் போகும் போது இரத்தத்தை இழுக்கும் சக்தி குறைகிறது.

காற்று அடிக்கும் பம்பில் ஒரு ஓட்டை இருந்தால் சரியாகக் காற்றை இழுத்துத் தள்ள முடியாது. அதைப் போல்
1.இருதய வால்வுகளில் ரொம்பப் பலவீனப்படுத்தும்.
2.அடிக்கடி மூச்சுத் திணறல் வரும்.

வாழ்க்கையின் சந்தர்ப்பங்களில் நாம் அறியாமல் நுகரும் வேதனைகளையோ கோபத்தையோ ஆத்திரத்தையோ பயமான உணர்வுகளையோ வடிகட்டத் தவறும் பொழுது அதனால் ஒவ்வொரு நிமிடத்திலேயும் வேதனை உணர்வுகள் வரப்படும் போது இப்படி நம் கிட்னி செயலிழக்கும் தன்மை வந்து விடுகிறது.

கிட்னி செயலிழந்தால் மற்ற உறுப்புகளும் சீக்கிரம் பழுதடைந்து விடுகிறது. உங்களுக்கு வைத்திய ரீதியில் இதை எல்லாம் சொல்கிறேன். நான் (ஞானகுரு) வைத்தியம் படிக்கவில்லை. இதை எல்லாம் மாற்ற வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

அகஸ்தியன் துருவனாகி துருவ நட்சத்திரமாகி ஒளியின் உடலாக இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்படும் உணர்வினை நாம் எண்ணி ஏங்கி நம் நினைவினைப் புருவ மத்தியில் வைக்க வேண்டும்.

அப்படி வைக்கப்படும்பொழுது நாம் இதற்கு முன்னாடி தீமைகளை நுகர்ந்திருந்தாலும் வெறுப்பு வேதனை சலிப்பு சஞ்சலம் சங்கடம் கோபம் குரோதம் போன்ற உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் போகாது தடைப்படுத்த முடியும். அடுத்து…

சலிப்போ சோர்வோ சஞ்சலமோ வேதனையோ கோபமோ இதைப் போன்ற உணர்ச்சிகள் வரும் பொழுதெல்லாம் “ஈஸ்வரா…!” என்று கண்ணின் நினைவினைப் புருவ மத்தியில் உயிரின்பால் செலுத்தி உயிரான ஈசனிடம் வேண்டி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் பெற வேண்டும் என்ற நினைவினைச் செலுத்தினால் தீமைகள் புகாது தடுக்கப்படுகின்றது.

1.ஈஸ்வரா… என்று உயிரை எண்ணி
2.துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நமக்குள் சேர்க்கப்படும் போது
3.தீமைகளை வடிகட்டும் ஆற்றல் பெறுகின்றோம்.

இதைப் பழகிக் கொண்டால் இந்த வாழ்க்கையில் நாம் எத்தகைய தீமையைப் பார்த்தாலும் அந்த தீமையின் உணர்வு நம்மை இயக்காது நம்மை நாம் பாதுகாத்துக் கொள்ளலாம்.

உடலிலுள்ள இரத்தத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்தும் தியானம் (DIALYSIS)

மனிதனின் வாழ்க்கையில் பிறரின் செயல்களைப் பார்க்க நேர்கின்றது.

1.கோபப்படுவோரை
2.நோய்வாய்ப்படுவோரை
3.வேதனைப்படுவோரை
4.வேதனைப்படுத்துவோரைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் நம் உடலில் “ஊழ்வினை என்ற வித்தாகிவிடுகின்றது”.

எந்தந்த குணத்திற்குத்தக்க உணர்வுகள் நம் இரத்தநாளங்களில் கலக்க ஆரம்பித்துவிடுகின்றது.

அப்பொழுது நம் உறுப்புகளில் இருக்கும் நுரையீரல் கல்லீரல் கிட்னி போன்ற உறுப்புகளில் இரத்தம் சுழன்று வரும் பொழுது மற்ற ஈரல்களில் அந்த உறுப்புகளில் உள்ள நல்ல அணுக்கள் விஷத்தின் தன்மையால் சோர்வின் தன்மை அடைகின்றது. அதனின் இயக்கங்களும் குறைகின்றது.

ஏனென்றால், “இரத்தத்தில் அதற்கு வேண்டிய உணர்வு (உணவு)” கிடைப்பதில்லை. அது உடனே வாடிவிடுகின்றது அல்லது மடிய வைத்துவிடுகின்றது.

மடிந்துவிட்டால் அந்த உறுப்புகள் சீர்கெட்டுவிடுகின்றது. நாம் தவறு செய்யவில்லை.

ஆகவே நம் இரத்தத்தை அவசியம் பரிசுத்தப்படுத்த வேண்டும். இந்தத் தியானத்தைச் செய்யுங்கள் உங்களுக்குப் பூரண குணம் கிடைக்கும். டயாலிசிஸ் (DIALYSIS) செய்தது போல் ஆகிவிடும்.

சித்தர்கள் நோயை நீக்கும் பாஷாணத்தை எப்படிக் கையாண்டார்கள்…?

அன்றைய சித்தர்கள் பாஷாணத்துடன் சில பொருட்களைச் சேர்த்து அதை அடக்கி மருந்தாக்கி “ஒரு உரை… இரண்டு உரை…” என்று கொடுத்து அன்றைய மனிதர்கள் உடலில் வந்த கடுமையான நோய்களைப் போக்கினார்கள்.

சித்தன் அந்தப் பாஷாணத்தைக் கையிலே தொடுகின்றான் என்றால் அதை முறிக்கும் ஆற்றல் கொண்ட தாவர இனச் சத்தைத் தன் கைக்குள் தேய்த்துக் கொண்டு அதை நுகர்ந்து அவன் செயல்படும் போது ஒன்றும் செய்யாது.

அதே சமயத்தில் அது அவனுக்குள் சாடி விட்டால் கிட்னியை (சிறுநீரகம் – KIDNEY) ஒன்றும் தொந்தரவு செய்யாமல் இருப்பதற்காக வேண்டி இந்த விஷத்தை முறிக்கும் எருமை மாட்டினுடைய சாணத்தைக் காலிலே போட்டு விறு…விறு… என்று உச்சிக்குச் சேர்க்கப்படும் போது இந்த நீர் குளிரும் போது அதைச் சுத்தப்படுத்தி விடும்.

எருமை மாட்டின் சாணத்தில் விஷத்தை முறிக்கும் ஆற்றல் உள்ளது. இது சித்தன் கண்டு கொண்ட நிலைகள். அதை நாம் தெரியாதபடி அவன் பாஷாணத்தைக் கையில் வைத்திருக்கின்றான் என்று நாமும் தொட்டோம் என்றால் இந்த வாசனை பட்டவுடனே நோயாக வந்து நம்மைச் சீக்கிரம் சுருட்டிவிடும்.

ஏனென்றால்
1.இந்த வாசனை பட்டவுடனே கிட்னியைச் செயல்படுத்தாதபடி
2.நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வை மண்ணாக்கி அது தொலைத்து விடும்.
3.ஆகவே அன்று சித்தன் எதை எதை எல்லாம் பக்குவமாகச் செய்தானோ அதைப் போன்று நாம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு எலக்ட்ரிக்கில் வேலை செய்கிறார்கள் என்றால் அவர்களுக்கு நெகட்டிவ் பாசிட்டிவ் எது என்று தெரியும். இங்கே தொட்டால் ஒன்றும் செய்யாது என்று அவர்களுக்குத் தெரியும்.
1.ஆனால் அவர்கள் தொட்டார்கள்… “ஒன்றும் செய்யவில்லை…!” என்று நாம் தொட்டால் என்ன செய்யும்?
2.நம்மை அறியாமல் “ஷாக்” அடித்துத் தூக்கி எறிந்துவிடும்.

இதைப் போன்று ஒவ்வொன்றும் அவரவர்கள் அறிந்து கொண்ட உணர்வின் தன்மைக்கொப்பத்தான் அதனுடைய இயக்கங்கள் உண்டு.

நெருப்புக்குள் இருக்கும் ஒரு பொருளை கை கொண்டு நாம் தூக்கினால் நம்மைச் சுட்டு விடும். அது போல மிகக் கடுமையான வேதனையில் அவதிப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கப்படும் போது “ஐயோ பாவமே…! இப்படி இருக்கின்றானே…!” என்று அவன் படும் வேதனையை நாம் நுகர்ந்து சுவாசித்தால் உயிருக்குள் பட்டு நம் நல்ல உணர்வை வீழ்த்தி விடுகின்றது.

1.நம் நல்ல உடலைக் கொண்டு நாம் அவரைக் காப்பாற்றி விடுகின்றோம்.
2.ஆனால் நாம் சுவாசித்த அவரின் வேதனையான உணர்வோ நம்மைப் பலவீனப்படுத்தி விடுகின்றது.

அடுத்தவர்களைப் பார்த்து ஐயோ பாவமே…! என்று இரக்கப்பட்டு அவர்களுக்குத் “தர்மத்தைச் செய்தால் உனக்கு நல்லது வரும்…!” நீ நல்லதைச் செய் நல்லது கிடைக்கும்…! என்று அன்றைய சித்தர்களும் ஞானிகளும் சொல்லியிருக்கின்றார்கள்…! என்று அவர்கள் கஷ்டத்தை நாம் நுகர்ந்தால் நம்மிடம் இருக்கும் நல்ல குணம் எல்லாம் விஷமாக மாறிப் போகும்.

ஆகவே பாதுகாப்பான நிலைகள் கொண்டு மற்றவர்களுக்கு நன்மையைச் செயல்படுத்தும் முறைகளைத் தான் ஞானிகள் அன்று ஆலயங்களிலே காட்டினார்கள். ஆனால் அரசர் காலங்களில் அதை நாம் பெறுவதற்குண்டான தகுதியை நாம் பெற முடியாத நிலைகளாகவே உணர்த்தி விட்டார்கள்.

ஆகவே மனித வாழ்க்கையில் ஒருவர் துன்பப்படுகின்றார் என்றால் அவரைக் காக்க நாம் எந்த மாதிரியான ஆயுதத்தை எடுக்க வேண்டும்..? அந்த மெய் ஞானிகள் கண்ட அருள் வழிப்படி
1.நம் மனித வாழ்க்கையில் நாம் எதைச் செய்ய வேண்டும்…?
2.எப்படி நாம் செயல்படுத்த வேண்டும்…? என்ற நிலைகளை நாம் அறிந்து கொள்வது மிக மிக அவசியம்.

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் ஒளி நாங்கள் பெற வேண்டும். அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும். எங்கள் உடலில் உள்ள ஜீவாத்மா பெற வேண்டும் என்று முதலில் இந்த உணர்வுகளை நமக்குள் சேர்த்து வலுவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

பின் மகரிஷிகளின் மூச்சலைகளைக் கண்ணுக்குள் பாய்ச்சி அவர் மகரிஷிகளின் அருள் ஒளி பெற வேண்டும்… அவர் நலம் பெற வேண்டும்…! என்ற எண்ணத்தில் அவருக்கு உபகாரத்தைச் செய்தீர்கள் என்றால் உங்களைக் காத்துக் கொள்கின்றீர்கள்.

அவர்களுக்குப் பாய்ச்சிய உணர்வுகளை அவர்கள் சுவாசிக்கும் பொழுது அவர்களும் அந்த மகரிஷிகளின் ஆற்றலைப் பெறும் தகுதியைப் பெறுகின்றார்கள். அவர்கள் துன்பம் அகலும் சந்தர்ப்பமாக அது அமைகின்றது. அவர்களும் காக்கப்படுகின்றார்கள்.

1.கோவிலுடைய தத்துவமே “நல்லதைச் செய்…!” என்பது தான்.
2.ஆனால் நல்லதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று ஞானிகள் காட்டியிருந்தாலும் காலத்தால் மறைந்து விட்டது.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் மறைந்த அந்த உண்மைகளைத்தான் இங்கே உணர்த்திக் கொண்டு வருகின்றோம்.

நம் உடல் உறுப்புகள் எதனால் பாழாகின்றது…?

இன்று எத்தனையோ கோடி உடல்களைக் கடந்து நாம் மனிதனாக வந்தாலும் இன்று நாம் எப்படி வாழ்கின்றோம்…? நம்முடைய சந்தர்ப்பம் எப்படி ஏற்படுகின்றது…? என்பதனைப் பார்ப்போம்.

நம்மிடம் செல்வம் நிறைந்திருக்கின்றது. இதை வைத்து நாம் எப்படியும் வாழலாம் என்ற நிலையும் இருக்கின்றது. ஆனால் அதற்குத்தக்க தொழில் செய்து நாம் வாழ்ந்து வந்தாலும் நம்மிடம் வேலை செய்யக் கூடியவர்கள் பெரும் குற்றவாளியாக இருக்கின்றார்கள். (சந்தர்ப்பம்)

நல்லவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களுடைய தரித்திரம் குற்றவாளியாக்கச் செய்கின்றது. குற்றம் செய்வதை உணர்ந்த பின் நாம் இவ்வளவு நல்லது செய்தோமே… இப்படிக் குற்றம் செய்கின்றார்களே…! என்ற வேதனையைத் தான் நாம் நுகர நேர்கின்றது.

வேதனை என்பது கடும் விஷம். அந்த விஷமான உணர்வு உயிரிலே பட்டு அந்த உணர்வு உமிழ் நீராக மாறி நம் சிறு குடலிலே சேர்த்துக் கொண்ட பின்
1.அடிக்கடி அந்த வேதனையை எண்ணினால் குடல் நோய் வருகின்றது.
2.கல்லீரல் மண்ணீரலிலே வலி எடுக்கின்றது நுரையீரலையும் பாதிக்கின்றது.
3.அதனால் இன்னும் வேதனை அதிகரிக்கப்படும் போது உப்பையும் சர்க்கரையும் பிரித்துச் சமப்படுத்தும் கிட்னியும் செயலிழக்கின்றது.
4.சிறுநீரகம் சரியாக வேலை செய்யாததால் இரத்தத்தில் வரும் விஷத்தைப் பிரிக்காதபடி இருதயம் பலவீனமடைகின்றது.
5.நல்ல இரத்தம் போகாததால் நம்மால் சிந்தித்துச் செயல்பட முடிவதில்லை… சிந்திக்கும் சக்தியும் இல்லாது போய்விடுகின்றது.

நுரையீரல் கல்லீரல் மண்ணீரல் உறுப்புகளுக்குள் இருக்கும் நல்ல அணுக்களால் இரத்தம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பிறகு இருதயத்திற்கு வந்து இருதயத்தின் வழிதான் நமது சிறு மூளைக்கும் மற்ற பாகங்களுக்கும் நல்ல இரத்தம் போய் உடல் உறுப்புக்களை இயக்கக்கூடிய நிலைகள் இருக்கின்றது. இங்கிருந்து தான் எல்லா நல்ல குணங்களுக்கும் இரத்தம் அனுப்பப்படுகின்றது.

ஆனால் அந்த இருதயமே பாழடைந்து விட்டால் என்ன பண்ணுவது…? இருதயம் பலவீனமாகும் பொழுது சிந்தனை செய்தோம் என்றால் நெஞ்சில் வலி…! மனக் கலக்கம்…! நம்மால் எதுவும் முடியாது போய்விடுகின்றது. அப்போது உடல் முழுவதற்கும் சிந்தனை இழந்து சிறு மூளைப் பாகங்கள் மிகவும் பாதிக்கப்படுகின்றது.

மற்றவர்கள் செய்யும் குற்றங்களைப் பார்த்தோம். அதனால் வேதனைப்பட்டோம். ஆனால் இவ்வளவு தூரத்திற்குத் தொல்லை வருகின்றது. இதைத் துடைப்பது எப்போது…?

ஆரம்பத்தில் புழுவிலிருந்து மனிதனாக வரும் வரையிலும் தீமையிலிருந்து விடுபட வேண்டும்… விடுபட வேண்டும்..! என்று எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுக்கொப்ப உயிர் பன்றியாக உருவாக்கியது.

பன்றியாகப் பிறந்த பின் தீமையை நீக்கிவிட்டு நல்லதையே நுகர்ந்தது. தீமையை எண்ணாது நல்லதையே எண்ணியதால் நஞ்சை நீக்கிவிட்டு நல்லதை நுகரக்கூடிய சக்தியைப் பெற்று நல்ல உறுப்புகளை உருவாக்கி மனிதனாக உருவாக்கியது நமது உயிர்.

நாம் தவறு செய்யவில்லை. ஆனால் இந்த மனித வாழ்க்கையில் சந்தர்ப்பத்தில் தவறு செய்பவர்களைப் பார்த்த நிலையில் நமக்குள் இத்தகைய தீமைகள் விளைகின்றது.

அடுத்து நம் கண்கள் என்ன செய்கின்றது அந்த வேதனைப்பட்ட உணர்வுகள் எல்லாம் நம் கருமணியில் ஒட்டி இருக்கின்றது.

ஒரு டம்ளரில் விஷத்தைப் போட்டு அதைக் கொட்டிவிட்டுக் கழுவாமல் மீண்டும் அதிலே வேறொரு பொருளைப் போட்டால் என்ன செய்யும்…? அதை உட்கொண்டால் அந்த விஷத்தால் மயக்கம் வரத்தான் செய்யும்.

இதே போல் வேதனைப்படும் உணர்வுகளை நாம் கண்களின் வழியாகத்தான் நுகர்ந்து பார்க்கின்றோம். கண் தான் அதைக் கவர்ந்து நம் உடலிலே பதிவாக்கி அந்த உணர்வைச் சுவாசித்து நம் உயிரிலே மோதச் செய்தது.

அப்போது இந்த வேதனையான விஷமான உணர்வுகள் கருமணியிலே இருக்கப்படும் போது அடுத்து எந்த நல்லதைப் பார்த்தாலும் நல்லதைச் சிந்தித்தாலும் அதிலே பட்ட பின் நல்லதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள முடியாது. அதிலே வலுவும் இருக்காது.

அந்தக் கருமணியின் வழியாகத்தான் நம் உடலிலுள்ள அனைத்து உறுப்புகளுக்கும் நரம்புகள் வழியாகச் செய்திகள் போகும், நாம் கண்ணிலே பார்த்தவுடன் எல்லாவற்றிற்கும் கட்டளை இடுகின்றோம்.

அப்போது இந்த விஷத்தின் தன்மை கலந்து போனபின் அந்த நரம்புகள் பலவீனமடைகின்றது. அடுத்து நாம் கை கால் அங்கங்களை அசைக்க வேண்டும் என்றாலும் எலும்புடன் தொடர்பு கொண்ட இந்த நரம்பு மண்டலங்களில் வேதனை என்ற விஷம் கலப்பதால்
1.கை கால் மடக்கும் பொழுது வலி… மூட்டுகளில் வலி…
2.சரவாங்கி நோயாக வந்து விடுகின்றது.

எலும்பை உருவாக்கிய அணுக்களும் மடிய ஆரம்பித்து விடுகின்றது. எலும்புகள் நாளடைவில் பலவீனமானவுடனே உட்கார்ந்து எழுந்திரித்தார்… சடக்…! என்று எலும்பு உடைந்து போய்விட்டது என்று சொல்வார்கள். நல்ல அணுக்கள் மடியும்போது இருக்கிற எலும்புகள் இப்படி ஆகிவிடுகின்றது. நாம் தவறு செய்யவில்லை.

மனிதனாக வருவதற்கு முன் மற்ற உயிரினங்களாக இருக்கும் பொழுது நாம் எவ்வளவோ நரக வேதனைப்பட்டோம். அதிலெல்லாம் தப்ப வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டு எல்லாவற்றிலும் தப்பிக்கக் கூடிய மனித உடல் கொடுத்த பிற்பாடு நாம் வேதனைப்படுவோரைப் பார்த்தால் துடைக்காமல் விட்டால் நம் உடலுக்குள் இத்தனையும் வருகின்றது.

சரவாங்கி நோய் வந்ததென்றால் எத்தனை வலி…! கழுத்து பிடித்துக் கொண்டால் எத்தனை வலி…! கண் வலித்ததென்றால் எத்தனை வலி…! நெஞ்சு வலி பிடித்ததென்றால் எத்தனை வலி…! கல்லீரலிலும் மண்ணீரலிலும் வலி வந்தவர்கள் எத்தனை வேதனைப்படுகின்றார்கள்…?

ஆனால் ஒரு நாளில் செத்தது…! எது…? உதாரணமாக மானை நரி அடிக்கப்படும் பொழுது வேதனைப்படுகின்றது. அடித்து ஒரு மணி நேரத்தில் அந்த வேதனை உணர்வு கொண்டே மான் நரியை எண்ணி நரியின் உடலுக்குள் மானின் உயிர் சென்று நரியாகப் பிறக்கின்றது.

ஆனால் எத்தனையோ கோடி உடல்களை இப்போது கடந்து வந்த பிற்பாடு வாழ்க்கையில் வேதனை என்ற உணர்வுளை எடுத்து வளர்த்துக் கொண்டால் நம் ஒவ்வொரு உறுப்புகளிலும் இப்படி வேதனை.
1.நோயில்லாதவர்கள் வலியில்லாதவர்கள் யாராவது இருக்கின்றார்கள் என்று உங்களால் சொல்ல முடியுமா…?
2.எதாவதொரு வகையிலே ஒரு உறுப்பில் வலி இருந்து கொண்டே தான் இருக்கும்.
3.ஆக நம் உறுப்புகளைப் பாழாக்கிக் கொண்டே வருகின்றோம்.

தீமை என்று தெரியக்கூடிய சக்தி மனிதனுக்கு இருந்தும் அந்தத் தீமையைத் துடைக்கத் தவறினால் அது உடலுக்குள் நஞ்சாக விளைந்து நல்ல உறுப்புகளின் இயக்கத்தை மாற்றி நோயாக்கி விடுகின்றது. கேன்சர் வந்துவிட்டால் எத்தனை நரக வேதனைப்படுகின்றார்கள்…? உயிர் போவதற்கு முன்னால் எத்தனை பாடுபடுகின்றார்கள்…!

நரி மானைக் கொல்லும் போது வேதனையை எடுத்து அது நரியாகப் பிறந்து விடுகின்றது. ஆனால் மனிதனாகி விஷத் தன்மையை இப்படிச் சந்தர்ப்பத்தில் வளர்த்துக் கொண்ட பின்
1.அடுத்து நரியாகவோ பாம்பாகவோ விஷத்தின் தன்மையான உடலைப் பெறுவதற்கு
2.நல்ல உறுப்புகள் குறையப்படும் பொழுது ஒவ்வொருவரும் எத்தனை வேதனைப்படுகிறார்கள்..?

கேன்சர் நோய் இருக்கக்கூடியவர்கள் சிறுநீரகம் செயலிழந்தவர்கள் இருதய நோய் உள்ளவர்கள் கல்லீரல் நோய் உள்ளவர்கள் வயிற்றில் புண் வந்தவர்கள் வேதனையை நுகரப்படும் பொழுது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடல் பாழாகி நரக வேதனையை உருவாக்கி நரக லோகத்திற்கே அழைத்துச் சென்று விடுகின்றது…!
1.யார்…? நம் உயிர் தான்…!
2.நாம் எண்ணியதை உயிர் இறையாக்குகிறது
3.உணர்வின் செயலாக உடலை இயக்குகிறது
4.ஒவ்வொரு நொடிப்பொழுதும் நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகளை எல்லாம் உடலாக்கியது.
5.ஆனால் வேதனைப்படும் உணர்வுகளை எடுத்துக் கொண்டால் மீண்டும் (கடைசியில்) எங்கே கொண்டு போகின்றது…?
7.நரக லோகத்திற்கே நம்மைக் கொண்டு போகின்றது நம் உயிர்.
8.செல்வம் இருந்தாலும் கூட அந்தச் செல்வத்தைப் பாதுகாக்கும் நிலையற்றுப் போய்விடுகின்றது.
9.நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகள் நம் உடலில் என்ன செய்கின்றது என்று தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஆகவே நாம் சாப்பிடும் உணவில் மறைந்திருக்கும் நஞ்சை மலமாக மாற்றி நல்ல உணர்வுகளை வளர்க்கும் சக்தி கொண்ட இந்த மனித உடலில் நாம் சரியான முறையிலே இந்த வாழ்க்கையைப் பக்குவப்படுத்தத் தவறினால் நம் சந்தர்ப்பம் அடுத்து “மனிதனல்லாத உடலை உருவாக்கிவிடும்…! என்பதனை நாம் தெளிவாக உணர்தல் வேண்டும்.

அதீத வெப்பத்தின் தணலால் உடலில் உண்டாகும் நோய்கள்…!

நம் உயிரின் இயக்கத்தை ஈசன் என்றாலும் அதற்குள் ஏற்படும் துடிப்பினால் ஏற்படும் வெப்பத்தை விஷ்ணு என்றும் ஞானிகள் காட்டியுள்ளார்கள். அதே சமயத்தில் விஷ்ணுவிற்குக் காளி என்றும் பெயரை வைத்திருக்கின்றார்கள். ஏன்…?

சிறு தீயை வைத்து அதை விளக்காக ஏற்றும் போது அந்த விளக்கின் ஒளியில் நாம் பொருள்களைக் காண முடிகின்றது. சிறு தீயின் உதவியால் பாத்திரத்தை வைத்துச் சமையல் செய்ய முடிகின்றது.

அதிக தீயை வைத்துக் கொதிகலனாக்கும் பொழுது கடினமான இரும்பையும் உருக்கி விடுகின்றோம். இரும்பையே உருக்கும் அத்தகைய நெருப்போ மற்றதை எல்லாம் அழித்திடும் சக்தி பெற்றது. அதே போலத்தான்
1.சாதாரண எண்ணங்களை எண்ணும் போது
2.நமது உயிரின் இயக்கத்தின் ஓட்டத் துடிப்பு குறைந்து
3.சாந்த நிலையாக நம்மை இயக்கச் செய்கிறது.
4.ஆனால் அதுவே இயக்கத்தின் வேகத் துடிப்பு அதிகமாகும் போது வெப்பத்தின் தணல் அதிகமாகின்றது.
5.அப்படி வெப்பத்தின் தணல் அதிகமாகும் போது மற்றதை எரித்திடும் உணர்வின் அலைகள் நமக்குள் பெருகுகின்றது.
6.அதனால் தான் விஷ்ணுவைக் காளி என்றும் பெயரை வைத்து அழைக்கின்றார்கள்.

உதாரணமாகப் பிறர் நம்மைப் பற்றித் தவறான சொல்களைச் சொல்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். நாம் அதைக் கேட்கும் போது உணர்ச்சி வசப்பட்டுக் கோபம் அடைகின்றோம்.
1.அந்தக் கோபத்தால் சிந்திக்கும் திறன் இழந்து
2.சாந்தமாகப் பேசும் இயக்கத்தையும் இழந்து விடுகின்றோம்.

ஏனென்றால் அவர் சொன்ன தவறான உணர்வை நுகர்ந்த பின் அந்தக் கொதிகலனாக ஏற்படும் உணர்வின் சக்தியை நமக்குள் உருவாக்கி விடுகின்றது நமது உயிர்.

தவறான உணர்வை நுகர்வோம் என்றால் விஷ்ணு ஓங்காரக் காளியாக மாறி நெருப்பின் தணல் அதிகமாகி
1.எவன் தவறு செய்கிறானோ அவனின் உணர்வும் நம் நல்ல உணர்வும்
2.இந்த இரண்டும் சேர்க்கப்படும் போது இயக்கத்தின் ஓட்டம் அதிகமாகின்றது.
3.அதனால் ஏற்படும் விளைவுகள் அந்தத் தீமையைக் கொதிகலனாக மாற்றுகின்றது.

செடியோ செத்தைகளோ நெருப்பில் விழுந்தால் கருகி விடுகின்றது. ஆனால் இரும்போ அந்த வெப்பத்தைத் தாங்குகின்றது. ஆக நெருப்பின் தணல் நமக்குள் கொதிகலனாக அதிகமாகும் போது நம் நல்ல உணர்வுகள் தாங்காது இரத்தக் கொதிப்பாக மாறுகின்றது…!

அப்பொழுது நல்ல உணர்வுகளைச் செயலற்றதாக மாற்றி நல்லதை விளைய விடாது இது தடுக்கின்றது. இதையும் உருவாக்குவது யார்…? நமது உயிரே.

ஒருவன் தவறு செய்கின்றான். கண்ணுற்றுப் பார்த்த பின் அவனின் உணர்வைத் தவறென்று உணரப்படும் போது எதிர் நிலையாகி உராய்வின் தன்மை அதிகமாகிறது.
1.அதிலே ஏற்படும் தீயின் ஓட்டத்தால் உணர்வின் ஆக்கங்கள் அதிகமாகின்றது.
2.நம்முடைய சிந்திக்கும் திறனை மறைத்து விடுகின்றது.
3.அந்தக் கொதித்தெழும் உணர்வின் சத்து நமக்குள் ஆழமாகப் பதிந்து இரத்தக் கொதிப்பாக வருகின்றது.
4.அடுத்து நாம் எதைச் சிந்தித்தாலும் சிந்திக்க முடியாத நிலைகளும்
5.சிறு குறைகளைக் கண்டாலும் கூடக் கொதிக்கும் தன்மையாக நமக்குள் விளைந்து விடுகின்றது.

சாதாரண நெருப்பில் ஒரு பொருளை இட்டால் அது அப்படியே இருக்கின்றது. ஆனால் மரக் கட்டையை அதிகமாகச் சூடாக்கினால் அது நெகிழ்ந்து வளைவது போல
1.நமது உயிரின் ஓட்டத்திற்குள் நுண்ணிய அலைகளாக இயக்கும் நரம்பியலின் தன்மைகளை
2.அதற்குள் இருக்கும் அமிலத்தை (ACID) இது குடித்து விடுகின்றது.

நரம்புகளுக்குள் அமிலத்தின் (ACID) தன்மை இயங்கவில்லை என்றால் நமது அங்கங்கள் சுருங்கி விடும். அதனால் தான் இரத்தக் கொதிப்பு உள்ள சிலருக்குக் கை கால்கள் சுருங்கி விடுவதும் உள் நாக்கு இழுத்துக் கொள்வதும் அல்லது செயலற்றதாகவும் ஆகி விடுகிறது.

நீரைக் கொதிக்க வைத்து அதிலே மரக்கட்டையைப் போட்டால் அந்தக் கட்டையை எடுத்து நாம் வளைக்க முடியும். ஏனென்றால் நீரின் ஆவிகள் கட்டைக்குள் சென்று அதைச் எளிதாக்குகிறது.

இதைப்போலத்தான் நாம் எடுக்கும் உணர்வுகள் சீரான வெப்பத்தின் தன்மையாக வரும்போது எதை எதையெல்லாம் எண்ணுகின்றோமோ நரம்புகள் சீராக வளைந்து கொடுத்து நம்முடைய செயல்களுக்கு ஆக்கமாகின்றது.

ஆனால் அதுவே அதிகமான வெப்பத்தின் தன்மை கூடும்போது நரம்புகளில் உள்ள அமில சக்திகளை மாற்றி வடிகட்டும் திறன் இழந்து நாம் சுவாசித்த உணர்வுகள் அந்த அமிலத்தையே கொதிக்கச் செய்து முழுமையாக விழுங்கி விடுகிறது.

அப்பொழுது அந்த அமிலத்தின் துணை கொண்டு உறுப்புகளை இயக்கக்கூடிய அந்த நரம்புகள் சுருங்கப்படும் போது கை கால்களை எல்லாம் முடக்கி விடுகின்றது.

இதற்கெல்லாம் வைத்தியம் பார்த்தார்கள் என்றால் நரக வேதனையை அனுபவிப்பார்கள். எல்லோரைப் போல நன்றாகத்தான் இருந்தோம். ஆனால் இன்று நம்முடைய நிலை இவ்வாறு ஆகி விட்டதே என்ற எண்ணங்களினால் சோர்வும் வேதனையும்படும் போது நஞ்சின் தன்மை அதிகரித்து விடுகின்றது.

வேதனை பெருகும் போது நமது உடல் உறுப்புகள் சீராக இயங்காது. உறுப்பின் தன்மையும் சிறுகச் சிறுக மாறி உறுப்புகளை உருவாக்கிய அணுக்கள் அனைத்தும் மடியத் தொடங்கி விடுகின்றது. பின் எலும்புருக்கி (டி.பி.) நோயாகின்றது.

நாம் எடுக்கும் நல்ல உணர்வினுடைய அணுக்கள் அதனுடைய மலத்தால் தான் நல்ல எலும்பாக உருவானது. ஆனால் வேதனை என்ற உணர்வுகள் தாக்கும் போது விஷத்தைக் குடித்தால் நாம் எப்படிக் குறுகுகின்றோமோ அதைப் போல்
1.வேதனையால் உருவான அணுக்கள் பெருகிய பின் அதனுடைய மலத்தை இடும் போது
2.நல்ல எலும்பாக உருவாக்கிய அணுக்களை அது விழுங்கத் தொடங்கி விடுகின்றது.
3.எலும்பையே அது தின்றுவிடுகின்றது.

ஆனால் நாம் தவறு செய்யவில்லை. பிறர் செய்யும் தவறுகளையும் அவர்கள்படும் வேதனைகளையும் நாம் பார்த்துக் கேட்டுணர்ந்த நிலைகளால் இவ்வாறு வந்துவிடுகின்றது

காரிலே பிரேக் ஆயில் (OIL BRAKE) குழாய்கள் மூலம் சென்று எப்படி வேலை செய்கின்றதோ ஆயில் ஜாக்கி (HYDRAULIC JACK) மிகப் பெரிய இயந்திரங்களைத் தன் அழுத்தத்தின் தன்மை கொண்டு தூக்குவது போல
1.நமது உணர்வின் நினைவலைகள்
2.நரம்பியல்களுக்குள் இருக்கும் அமிலத்தின் மூலமாக இயக்கப்பட்டு
3.எந்த அளவுக்குத் தேவையோ அந்த அளவுக்குக் கையோ காலோ அதனதன் உறுப்புகளை இயக்குகின்றது.

நல்ல உணர்வின் அமிலமாக இருந்தால் சீராக இயக்குகின்றது. ஆனால் வேதனையால் பெருகும் உணர்வின் அமிலத் தன்மைகள் நரம்புகள் வழி கூடி எலும்புடன் ஒட்டிய நிலைகளில் இயக்கும் பொழுது அங்கங்களைச் சீராக இயக்க முடியாதபடி ஆகின்றது.

அதனைத் தொடர்ந்து நாம் சுவாசிக்கும் வேதனையான உணர்வுகள் நுரையீரலில் இருக்கும் சுவாசப் பைகளிலும் குடிகொண்டு அதனுடைய மலத்தை உமிழ்த்தி சுவாசப் பையை உருவாக்கிய அணுக்களையும் உட்கொள்ளத் தொடங்கி விடுகின்றது. காச நோயாகின்றது.

இப்படி சந்தர்ப்பத்தால் நாம் எடுக்கும் உணர்வுகளால் மனித உடலை உருவாக்கிய அணுக்கள் அனைத்தும் மடிகின்றது. அதைக் கொன்று புசிக்கின்றது, நாம் எண்ணிய எண்ணத்தால் உறுப்புகள் நலிவடைகின்றது.

இதிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டுமா இல்லையா…? சிந்தியுங்கள்…!

சர்க்கரைச் சத்தும் இதய அடைப்பும் (HEART ATTACK)

நம்முடைய சகஜ வாழ்க்கையில் சந்தர்ப்பத்தால் ஆத்திரமும் கோபமும் அதிகமாக நமக்குள் எடுத்துக் கொண்டால் நம்மிடம் இருக்கக்கூடிய மகிழ்ச்சி என்ன செய்கின்றது…?

அது கொதிக்க ஆரம்பிக்கின்றது.

அதாவது மகிழ்ச்சி என்ற உணர்வு சிறுகச் சிறுக நம்மிடம் இணையாதபடி அந்த அமிலத்தின் சக்தியைப் பிரித்திடும் நிலையாகிS சர்க்கரைச் சத்து நோயாக வந்து விடுகின்றது.

சர்க்கரை சத்து – அந்த இனிப்பின் (GLUCOSE) தன்மை கொண்டு இருதயத் துடிப்பின் நிலைகள் குறைவாகும்.

ஏனென்றால் மகிழ்ச்சியான உணர்ச்சியை ஊட்டி அந்த இனிமையின் தன்மையை நகர்த்திக் கொடுக்கும் அந்த நுண்ணிய நரம்புகளுக்குள் சர்க்கரைச் சத்து (நோயால்) இயக்கப்படும் போது இதயத் துடிப்பு குறைவாகும். இதை டாக்டரால் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

நமக்குள் இருக்கக்கூடிய உணர்வின் தன்மை பிரியப் போகும் போது இணையவில்லை என்றால் துடிப்பைக் குறைக்கத்தான் செய்யும். அதாவது
1.மற்றவர்கள் செய்யும் செயலைக் கண்டு
2.தாங்க முடியாதபடி உணர்ச்சிவசப்படும் நிலையில் (TENSION)
3.ஏற்க மறுக்கும் பொழுது அது நமக்குள் இணையாது.

உதாரணமாகப் பாலைக் காய்ச்சுகிறோம். அதற்குள் தான் வெண்ணெய் இருக்கின்றது.
1.ஆனாலும் புளிப்பின் சத்தை அதனுடன் சேர்த்தவுடனே
2.என்ன தான் கடைந்தாலும் வெண்ணெய் வருமா…?
3.வெண்ணெயைப் பிரித்து எடுக்க முடியுமா…? முடியாது.
4.பால் தயிராக மாறிய பின் தான் அதைக் கடைந்து எடுக்க முடியும்.

இதைப் போன்று தான் நமக்குள் இயக்கச் சக்தியாக இருக்கக்கூடிய நுண்ணிய நரம்புகளுக்குள் (அமிலத்தின் தன்மைகளுக்குள்) நாம் சிந்திக்கும் மாறுபட்ட இந்த உணர்வின் தன்மை இயக்கச் சக்தியாகப் பட்டவுடனே துடிப்பைப் பலவீனமாக்கி விடுகின்றது.

சர்க்கரை சத்து ஒருவருக்கு அதிகமாகி விட்டது என்றால் மயக்க நிலை ஜாஸ்தியாக வரும் – பார்க்கலாம் நீங்கள்.

அதே சமயத்தில் அவர் அதிகமான சந்தோஷமானால் என்ன செய்யும்…? ஏற்றுக் கொள்ளாத நிலைகள் கொண்டு இதயம் பலவீனமாகும். “டக்…!” என்று உயிர் போகும். அதற்கப்புறம் மகிழ்ச்சி எங்கே இருக்கின்றது…?

நாம் என்னமோ நினைக்கின்றோம்…!

ஆனால் ஒவ்வொரு உணர்வின் ஆற்றலும் எவ்வாறு நமக்குள் அமிலங்களின் தன்மையாக வடிக்கப்பட்டு நரம்புகளின் நிலைகளில் அது இயக்கச் சக்தியாக மாறி உடலை எப்படிச் செயல்படுத்துகின்றது என்ற நிலையைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் இதையெல்லாம் உடலுக்குள் ஊடுருவி எம்மை (ஞானகுரு) அறியும்படி செய்தார். அதைச் சமப்படுத்திட எதையெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்றும் சொன்னார்.

இதை உங்களிடம் சொல்லக்கூடிய காரணம் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழிப்படி
1.உங்கள் உயிரைக் கடவுளாக மதிக்கின்றேன்.
2.உங்கள் உடலைக் கோவிலாக மதிக்கின்றேன்.
3.உங்களுக்குள் இருக்கும் ஆயிரத்தெட்டு நற்சக்திகளைத் தெய்வமாக மதிக்கின்றேன்.

இவ்வாறு மனிதரை உருவாக்கிய நிலைகளில் சந்தர்ப்பத்தால் உங்களைத் துன்புறுத்தும் நோய்களிலிருந்து மீண்டு மகிழ்ச்சியான நிலைகள் பெறவேண்டும் என்பதற்குத்தான் இதைச் சொல்கிறேன்.

சாமி…! நீங்கள் சொன்ன மாதிரி நாங்கள் செய்தோம்…!
2.மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை எங்கள் உடல் உறுப்புகள் முழுவதும் பெறச் செய்தோம்
3.அதனால் எங்களுக்கு உடல் நலமும் மன அமைதியும் கிடைத்தது
4.நாங்கள் சந்தோஷமாக இருக்கின்றோம்…! என்ற இந்த
5.நல்ல வார்த்தையைத்தான் உங்களிடமிருந்து நான் எதிர்பார்க்கின்றேன்.
6.என்னை புகழ்ந்து பேச வேண்டும் என்பதற்காக இதைச் சொல்லவில்லை…!
7.எனக்குப் புகழ்ச்சி தேவையில்லை.

எண்ணத்தினால் உங்களுக்குள் வந்த நோய்களை உங்கள் எண்ணத்தினாலேயே போக்க முடியும். உங்களை நீங்கள் நம்புங்கள்…!