தில்லை நடராஜா… தில்லை அம்பலத்தாண்டவா…! – திருமூலர் சொன்னது

“நெருப்பில் இருந்து தான் நீர் தோன்றியது…!” என்று திருமூலர் அன்று உணர்த்தினார்.

ஆதியிலே எதுவுமே இல்லாது சூனியப் பிரதேசமாக இருந்தாலும் அந்த விஷம் விஷமற்றதைத் தாக்கும் பொழுது வெப்பம் உருவாகின்றது,

வெப்பத்தால் ஒன்றுடன் ஒன்று வேக வைக்கும் பொழுது அந்தச் சத்துகள் இரண்டற இணைந்த பின் ஆவிகள் வெளிப்படுகிறது.

ஆவிகள் அடர்த்தியாகும் பொழுது மேகமாக மாறி மேகத்திற்குள் மாறுபட்ட ஆவிகள் மோதும் போது நீராக வடிகின்றது என்ற நிலையைத் தெளிவாகத் திருமூலர் உரைத்துள்ளார்.

நீராக மாறி அடை கூடி நகரும் பொழுது மற்றதைத் தனக்குள் கவர்ந்து மீண்டும் வெப்பமாகி அது உறையும் பொழுது ஒரு திடப் பொருளாகின்றது.

ஆதியிலே எல்லையே இல்லாத பரந்த வெளியில் முதன் முதலில் ஒரு திடப்பொருள் உருவாகும் பொழுது அது பரம் பொருளாகின்றது. பொருளுக்குள் உள் நின்று இயக்கும் சக்தியைப் “பரமேஸ்வரா…!” என்று அழைத்தார்.

திருமூலர் நான்காயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் இதைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்துள்ளார்.

எல்லையே இல்லாத இடத்தில் பரம் பொருளாக (உலகம்) உருவாகின்றது. பெரிய கோளாக உருவாகும் போது இது சுழற்சியின் நிலைகள் கொண்டு நிற்காமல் ஓடுகிறது.

1.நிற்காமல் ஓடியதால் அதைத் “தில்லை நடராஜா…” என்று காரணப் பெயர் வைக்கின்றார்
2.அதாவது அது நிற்காமல் ஓடும் போது அரசனாக நின்று இந்த உலகை எவ்வாறு அது உருவாக்கியது என்ற நிலையை நிலைப்படுத்துகின்றார்.

அதிலே உருவான உணர்வின் தன்மை உயிரணு தனக்குள் நுகர்ந்த உணர்வுக்கொப்ப “தில்லை அம்பலத்தாண்டவா…”

1.உயிரினங்கள் தான் நுகர்ந்த அந்தந்த உணர்வுக்கொப்ப உரு அமைவதும்
2.அதற்கொப்ப அதனுடைய நாத ஒலிகளை எழுப்புவதும்
3.இந்த உணர்வுக்கொப்ப ரூபங்கள் அமைவதும்
4.அவைகளின் நடை உடை பாவனைகளைப் பார்த்து ஆயிரத்தெட்டு நடனங்களைக் காட்டினார் திருமூலர்.
5.அதுவே மனிதனுக்குள் வரும் போது நூற்றியெட்டு நடனங்களாக காட்டினார்.

நடனக் கலை என்று இன்று நடராஜருக்கு நாட்டியாஞ்சலி செய்தால் நடராஜர் நமக்கு ஏதோ செய்வார் என்று இப்படி சாங்கியங்களைச் செய்து வரம் கேட்பவர்களாகத்தான் இன்று இருக்கின்றோம்.

இதை எல்லாம் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

அந்த ஸ்தலத்தில் சிதம்பரத்திலிருந்து அதை நாம் பெறவில்லை. அங்கே நாம் பூஜை செய்வதும் அதனுடைய வாரிசுகளுக்குக் கொடுத்து விட்டு அருள் வாங்குவது என்ற நிலையில் தான் இருக்கின்றோமே தவிர திருமூலர் உணர்த்திய பேருண்மையை அறிவதற்கு இல்லை.

அவரின் வாரிசுகளாவது இன்று சீராக இருந்து அவர்களாவது அந்த உண்மையைப் பெற்று இருக்கிறாரா என்றால் இல்லை.

கிடைத்த மட்டும் லாபம் என்ற நிலையில் இந்த வாழ்க்கையின் நிலைகளைத்தான் ஓட்டுகின்றாரே தவிர அந்த மகா ஞானி திருமூலர் காட்டிய மெய் வழியைப் பின்பற்றவில்லை.

அவர் பிறவியில்லா நிலைகள் அடைந்தார். அதைப் பெற வேண்டும் என்ற நிலை இல்லை. ஏனென்றால் விஞ்ஞான அறிவால் மனிதனுடைய எண்ணங்கள் முழுவதும் அழியும் இத்தருணத்தில் இதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றோம்.

1.திருமூலர் காட்டிய நெறிகள் கொண்டு
2.மெய்ப் பொருளைக் கண்டுணர்ந்த அந்த மகரிஷிகள் உணர்வை நமக்குள் எடுத்தால்
3.வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளை நீக்க முடியும்
4.விஞ்ஞானப் பேரழிவிலிருந்து நம்மைக் காக்க முடியும்.

இந்த ஆலயம் வருவோர் அனைவரும் மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வுகளைப் பெற வேண்டும். பொருள் காணும் நிலைகள் பெற வேண்டும். இந்த வாழ்க்கையில் மகிழ்ந்திடும் நிலை பெற வேண்டும். என்று எண்ணி இந்த முறைப்படி தியானியுங்கள்.

எல்லோருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று அந்த ஆலயத்தில் தவம் இருங்கள்.

ஒவ்வொரு மனிதனும் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும். அவர்கள் குடும்பங்கள் நலம் பெற வேண்டும் என்ற இந்த உணர்வை எடுத்தால் இது தான் தவம்.

ஆண்டவனை நான் காணப் போகின்றேன் அவன் அருளை நான் பெறப் போகின்றேன் என்று இருப்பது தவம் அல்ல.

ஒவ்வொரு மனிதனையும் ஆண்டு கொண்டு இருப்பது உயிர். அது தான் தில்லை அம்பலத்தாண்டவா…!

1.ஆண்டவனாக இயக்கிக் கொண்டு இருப்பதும்
2.எண்ணியதை ஈசனாக உருவாக்கிக் கொண்டு இருப்பதும்
3.உணர்வின் அணுவை உடலாக்கிக் கொண்டு சிவனாக்கிக் கொண்டு இருப்பதும்
4.சிவத்துக்குள் சக்தியாக்கி இயக்கிக் கொண்டு இருப்பதும் உயிரே.

ஆகவே அந்த உடலை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் உயிர் வீற்றிருக்கும் ஆலயத்தில் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தச் செய்யும் போது அந்த ஆண்டவனின் அருளை நாம் பெற முடியும்.

எல்லோரும் மகிழ வேண்டும் என்று எண்ணினால் இது தவம். அந்த மகிழ்ச்சியின் தன்மை நமக்குள் போற்றும் நிலை வந்தால் அந்த தவத்தின் பலனை நாம் பெறுகின்றோம். ஆலயங்களில் இந்த முறைப்படி எண்ணிப் பெறுங்கள்.

அந்த மெய் ஞானிகள் காட்டிய வழிகளில் நாம் இதைச் செயல்படுத்துவோம். இந்தக் காற்று மண்டலத்தில் உள்ள நச்சுத் தன்மையை அகற்றுவோம். நமக்குள் அறியாது புகுந்த அந்த நஞ்சின் தன்மையை அதை வளராது தடுப்போம். உலக மக்களைக் காப்போம்.

அடுத்து வரும் சந்ததியினர் கருவில் வளரும் குழந்தைகளுக்கு ஞானியருடைய உணர்வைப் போதிப்போம். அதைப் பூர்வ புண்ணியமாக அமைப்போம்.

பிறந்த பின் உலகைக் காத்திடும் ஞானிகளாகக் காப்போம்… வளர்ப்போம்… அதைச் செயலாக்குவோம்… என்று “உறுதி கொள்வோம்…!”

“அன்றைய சித்தனின் ஆற்றல் சாதாரணமானதல்ல…! – 

மின்னல்கள் கடலுக்குள் பாய்ந்தால் மணலாக மாறுகின்றது. அந்த மணலை எடுத்து அதிலுள்ள யுரேனியத்தைப் பிரித்து எடுக்கின்றார்கள் விஞ்ஞானிகள். அதை வடிகட்டி பல மடங்கு செறிவூட்டி எடுத்து வைத்துக் கொள்கின்றார்கள்.

உதாரணமாக நூறு டன் விறகை எறித்து நெருப்பை உண்டாக்கினால் எந்த அளவு வெப்பத்தின் கனல் கிடைக்குமோ அதே வெப்பத்தை இந்த “ஒரு அவுன்ஸிலேயும்…” குறைவாக உள்ள செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் கொடுக்கின்றது.

அதனுடைய வேகம் நீரைச் சீக்கிரம் கொதிகலனாக மாற்றி அதை ஆவியாக மாற்றி இயந்திரங்களை இயக்கச் செய்யக்கூடிய நிலைகளாகின்றது.

அணு மின் நிலையங்களில் மிக மிகக் குறைவான எடையுள்ள யுரேனியத்தை வைத்து வருடம் முழுவதற்கும் மின்சாரத்தைத் தயாரிக்கின்றார்கள்.

ஆனால் அதே மின்சாரத்தை நிலக்கரியை வைத்து உற்பத்தி செய்ய வேண்டும் என்றால் பல ஆயிரம் டன் தேவைப்படுகின்றது.

இதை எல்லாம் மனிதன் தான் இன்று செய்கின்றான்.

பெரும் பாறையாக இருக்கின்றது என்றால் அதைக் கடினமான இரும்பு உளியைக் கொண்டு அதற்குண்டான இயந்திரத்தை வைத்து அதைப் பிளக்கின்றார்கள். ஏனென்றால் இரும்பிற்கு அவ்வளவு வலு இருக்கின்றது.

இயந்திரங்களில் இரும்பை அதிகமாக உபயோகப்படுத்தினாலும் மனித உணர்விற்குள் (உடலுக்குள்) அந்த இரும்பின் சத்து அதிகமாகச் சேர்ந்து விட்டால்
1.இரும்பு எப்படி மற்றதை எப்படிப் பிளக்கின்றதோ
2.இதைப் போல மனித உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல உணர்வின் சத்துக்களைப் பிளக்கும் நிலையாகி
3.இடி மின்னலைப்போல உடலில் வலியும் அதனால் பல நோய்களும் ஏற்படுகின்றது.

ஒவ்வொரு தாவர இனங்களிலேயும் ஒவ்வொரு விதமான உலோகத்தின் தன்மை அதிகமாக விளைந்திருக்கும். அந்தத் தாவர இனச் சத்துக்களைத் தான் நாம் புழுவிலிருந்து மனிதனாக வரும் வரையிலும் உணவாக உட் கொண்டு வந்துள்ளோம்.

அந்தத் தாவர இனத்தின் மணமே மனிதனுடைய எண்ணங்கள் ஓங்கி வளர்வதற்குக் காரணமாகவும் அமைந்துள்ளது.

சந்தர்ப்பத்தால் நாம் உணவாக உண்ணும் காய்கறியிலோ அல்லது நம் எண்ணத்தால் பல நிலைகள் சுவாசிக்கும் போது இந்த இரும்புச் சத்து நம் நல்ல குணங்களுக்குள் கலந்து விட்டால் கடுமையான நோய்களாகி விடுகின்றது.

இப்படி இருக்கக்கூடிய நிலையை அன்றைய சித்தன் என்பவன் இது மனித உடலில் தொல்லை கொடுக்கிறது என்பதை அறிந்து அதை எப்படி நீக்குவது…? என்று சிந்திக்கின்றான்.

அப்படி அவன் சிந்தித்து வரும் நிலையில் அவன் நுகர்ந்து எடுத்துக் கொண்ட நிலைகளில் அதை நீக்கக்கூடிய வல்லமை அவனுக்குள் அது வலிமை பெறுகின்றது.

அப்பொழுது பல தாவர இனங்களைப் பறித்து இரும்பை அதற்குள் கலந்து புடம் போடுகின்றான்.
1.அப்பொழுது இரும்பிற்குள் இருக்கும் பாறையை உடைக்கக்கூடிய அந்தக் கடுமையான சத்து வலு இழந்து
2.இரும்பின் சத்தான நிலைகள் கரைந்து போகும் அளவுக்கு அதை
3.ஒரு பஸ்பமாக உருவாக்குகின்றான் அந்தச் சித்தன்.

மனித உடலுக்குள் எவ்வளவு தொல்லைகள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததோ அந்த உணர்வின் வலுவை அடக்க இந்தப் பஸ்பத்தைக் கொடுக்கின்றான்.

கொடுக்கும் பொழுது மனிதனுக்குள் கடுமையாக வேதனைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் அந்தச் சக்தியைக் கரைத்து விடுகின்றது.

அப்போது அது உடல் நலம் பெறும் சக்தியாக அங்கே வருகின்றது. இப்படி ஒரு மனிதனின் உடலிலே துன்பங்களை ஊட்டும் இந்த உணர்வின் சத்தை அன்று நீக்கினான் சித்தன்.

“எதனுடன்… எதைச் சேர்த்தால்… என்ன ஆகும்…?” என்ற நிலையில் மனிதன் ஆரோக்கியமாக வாழும் நிலைக்காகத்
1.தாவர இனத்தின் சத்திற்குள் உலோகத்தினை இணைத்து
2.தன் எண்ணத்தால் உருவான அந்த சத்தினை இணைக்கச் செய்து
3.அதை உருவாக்கி அதைப் புடமிட்டுச் செய்த இந்த உணர்வுகள்
4.அந்தச் சித்தனின் உடலில் “மிகச் சக்தி வாய்ந்த நிலையாக விளைகின்றது…”

அவர் உருவாக்கிய இந்த மருந்தோ மனித உடலில் இருக்கக்கூடிய நோயை எல்லாம் நீக்குகின்றது. ஆனால் அந்தச் சித்தனோ இத்தகைய கடினமான நிலைகள் தன் உடலிலே வளர விடாத நிலைகளில்
1.அவர் எடுத்துக் கொண்ட ஆற்றல்கள்
2.மெய் ஞானத்தின் உணர்வின் அணுக்களாக அவன் உடலில் விளைகின்றது.

இப்படிக் கடின சக்திகளை வென்றிடும் அந்த உணர்வின் சத்துகள் அந்த உடலிலே விளையப்படும் போது அவனுடைய சிந்தனைகள் அனைத்தும் அவ்வுடலிலே
1.எந்தெந்தக் குணங்களினால் எந்தக் கடினமான நிலைகள் வருகின்றதோ
2.அதை நிவர்த்திக்கும் “உணர்வின் ஞானம்” அங்கே உருவாகின்றது.

அதன் வழி கொண்டு தன் உடலில் வந்த தீய விளைவுகள் அனைத்தையும் நீக்கி தன் உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய அனைத்தையுமே தனக்குக் கட்டுப்படும் நிலையாக அதைச் சரணமடையச் செய்தான் அந்தச் சித்தன் என்பவன்.

அதிலே முதன்மையானவன் ஆதியிலே தோன்றிய அகஸ்தியன்.

விண்ணிலிருந்து பூமிக்குள் விஜயம் செய்த உயிர் ஒளியாக இருந்தது போல அகஸ்தியர் தன் உடலில் வளர்த்துக் கொண்ட உணர்வு அனைத்தையும் ஒளியின் சரீரமாக வளர்த்துத் துருவ நட்சத்திரமாக இன்றும் உள்ளார்.

1.விண்ணிலிருந்து வரக்கூடிய பேராற்றல்களையும்
2.பேரண்டத்தில் இருந்து வரக்கூடிய விஷத்தின் தன்மைளையும் (எதுவாக இருந்தாலும்)
3.துருவ நட்சத்திரமாக இருக்கும் அந்தத் துருவ மகரிஷி அவைகளை முறித்து
4.வரும் கதிரியக்கச் சக்திகளையும் கடினமான உலோகத்தின் தன்மைகளையும் தனக்கு உணவாக எடுத்துக் கொண்டு
5.ஒளியின் சரீரமாக இன்றும் திகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களுக்கு அத்தகைய ஆற்றல்களைத்தான் இப்பொழுது கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

மாடு மேய்ப்பவன் மூலம் பதஞ்சலி அறிந்து கொண்ட பேருண்மைகள்

பதஞ்சலி முனிவர் தனக்குள் அந்த விண்ணுலக ஆற்றலை அகஸ்தியன் காட்டிய இந்த முறைகளை மாற்றி கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் நிலைகளைச் செய்தவர்

அதாவது விஷத்தின் தன்மை தனக்குள் செருகேற்றி பாம்பின் உடலுக்குள் புகுந்த பின் பாம்பின் உடலிலுள்ள நஞ்சை இன்னோர் உடலுக்குள் பாய்ச்சி அந்த உடலின் வலிமையை இழக்கச் செய்து அந்த உடலுக்குள் புகுந்து அந்த உடலை ஆட்கொண்டு தன் செயலாக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் முறைகள் தான் அது.

அந்த அரசனுக்குத் தான் முனிவர் என்று பெயர் வைத்துப் பதஞ்சலி முனிவர் என்றார்கள்.

மந்திர ஒலியைத் தன் மக்களுக்குள் பதியச் செய்து தன் மதத்தின் கீழ் மடிந்த மக்களின் உணர்வைத் தனக்குள் கவர்ந்து… கவர்ந்து… மிக சக்தி வாய்ந்தவர்களாக மாறுவார்கள்.

யாரைக் கண் கொண்டு பார்த்தாலும் தன் ஆற்றலைப் பாய்ச்சி அவர்களை அடக்கி ஆட்சி புரியும் நிலைகள் பெற்றவர்கள். அப்படிப்பட்டவர்களைத் தான் முனிவர் என்று சொல்வார்கள்.

1.இன்றும் அந்த மந்திர ஒலிகள் பெற்று இறந்தவர்கள் இன்னொரு உடலுக்குள் சென்றால்
2.புகுந்த உடலிலுள்ளோர் ஒரு மனிதனை அறியாது கண் கொண்டு பார்த்தாலும்
3.அந்த மனிதனுடைய உடல் கருகும்.
4.இரும்பைக் காட்டினால் உருகும். ஆனால் அவனுக்கே தெரியாது.

இதை நேரடியாக நான் (ஞானகுரு) கண்டுணர்வதற்காக ஒரு சமயம் பம்பாய் நகருக்கு அருகில் ஒரு குக்கிராமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார் குருநாதர்.

அங்கே உள்ள ஒரு பையனுக்கு அது ஒன்றும் தெரியாது. அவன் உடலுக்குள் புகுந்த அந்த ஆவியால்
1.யாரையாவது அவன் பார்த்தான் என்றால் அல்லது நினைத்தான் என்றால்
2.அந்த உடலில் ஓட்டையே போட்டு விடும்.
3.ஒரு இரும்பைப் பார்க்கிறான் என்றால் கரைந்து அப்படியே தொங்கும்.
4.அந்த அளவிற்கு வெப்பக் கனல் அவன் உடலிலிருந்து வருகிறது.

இதை எதற்காகச் சொல்கிறேன் என்றால் மந்திர ஒலிளைப் பாய்ச்சி ஒரு மனிதனின் உடலில் உருவாக்கப்பட்ட உணர்வின் துணை கொண்டு பல மாயாஜாலங்களைச் செய்து காட்டிவிட்டு ஆண்டவனையே நான் கைவல்யப்படுத்துகிறேன் என்று சொல்கிறார்கள்.

அதனின் உண்மை நிலைகளையும் காட்டினார் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர். மாயாஜாலத்தில் என்னை அங்கே அழைத்துக் கொண்டு போய்க் காட்டினார்.
1.குருநாதர் என்னைக் கட்டி அரவணைத்தார்
2.அவருடன் சேர்ந்தபின் என்னையும் ஆவியாக மாற்றுகிறார்.
3.கண நேரத்தில் அங்கே (பம்பாய்) செல்லும் போது அந்தப் பையனின் நிலையைக் காட்டுகின்றார்.

இது நடந்த நிகழ்ச்சி. நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகச் சொல்கிறேன்…!

இதைப் போன்று தான் அன்று பதஞ்சலி முனிவர் (அந்த அரசன்) அதர்வண வேதத்தைத் தனக்குள் கடைப்பிடித்து அதிலே வளர்ச்சி பெற்றவன்

மாற்று அரசர்கள் போர் முனைக்கு வரும் போது அவர்களிடமிருந்து எப்படித் தப்ப வேண்டும்…? எப்படித் தாக்க வேண்டும்…? என்று இதைப் பரிட்சாந்தரமாகச் செய்து பார்ப்பதற்காகத் தான் கற்றுணர்ந்த உணர்வினை தன் சேனாதிபதியிடம் சொல்கிறான்.

நான் பாம்பின் ரூபமாக மாறுகின்றேன், இந்த உடலை விட்டு நான் வெளியேறிய பின் என்னுடைய மனித உடலை நீ பாதுகாப்பான இடத்தில் பத்திரமாக வைத்திரு…! என்று சொல்கிறான்.

“சரி” என்று சொன்னான் அந்தச் சேனாதிபதி.

போர் முரசு கொட்டி வரும் மாற்று அரசனிடமிருந்து எப்படி நாம் தப்பிக்க வேண்டும் என்று பதஞ்சலி பரீட்சாந்திரமாகப் பார்ப்பதற்காகப் பாம்பின் உடலில் சென்ற பின் அந்தச் சேனாதிபதி என்ன செய்கின்றான்…!

இது தான் நமக்கு உகந்த தருணம் என்ற நிலைகளில் கூடு விட்டுக் கூடு பாய்ந்த பதஞ்சலி முனிவரின் உடலைச் சிதைத்து எரித்து விட்டான்.

எதிரி அரசனிடம் சரணடைந்து இந்த சாம்ராஜ்யத்தை எனக்குக் கொடுத்தால் போதும் என்று அந்தச் சேனாதிபதி சொன்னான்.

அவன் ஆட்சி புரிவதற்காக வேண்டி இவனை வீழ்த்தினான் அந்தச் சேனாதிபதி. அவன் உணர்வின் சூழ்ச்சியில் சிக்கிய பதஞ்சலியோ காடு மேடெல்லாம் பாம்பாக ஊர்ந்து செல்கின்றான்.

எந்தப் பகுதியில் அந்தக் காடு மேடுகளில் பதஞ்சலி முனிவர் அலைந்தார் என்று அறிந்து கொள்ள வெறும் வேஷ்டி துண்டுடன் ஒரு கிராமத்துக்காரன் போல் சிதம்பரம் பகுதிக்குச் சென்று அவர் போன பாதைகளை எல்லாம் போய்ப் பார்த்து வந்தேன்.

அன்று நடந்த நிகழ்ச்சிகள்… அந்த உணர்வலைகள்… அது எப்படிப் பூமியில் படர்ந்துள்ளது. அதைச் சூரியனின் காந்த சக்தியை எவ்வாறு கவர்ந்துள்ளது…? என்ற நிலையை உணர்த்துகின்றார் குருநாதர்.

(இன்று இருக்கும்) சிதம்பரம் கோவிலுக்கு முன் தெப்பக்குளம் ஒன்று உண்டு. அந்த இடத்தில் விநாயகர் கோவில் ஒன்று உண்டு. அங்கே அக்காலத்தில் ஒரு பாம்புப் புற்று உண்டு.

அந்தப் புற்றுக்குள் தான் பதஞ்சலி நுழைந்து சுழன்று வந்தார். தான் செய்து கொண்ட உணர்வின் தன்மையால் அங்கே சிந்திக்கும் திறன் இல்லை.

ஆனாலும் தன் செயல்களைச் செயல்படுத்த அதற்குகந்த உடலைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக வேண்டி ஊர்ந்து சென்று காடு மேடு சுற்றினார்.

அப்பொழுதுதான் சூதுவாதற்ற ஒரு மாடு மேய்ப்பவனின் அருகில் சென்று இவனைத் தீண்டி இந்த விஷத் தன்மையை அந்த உடலுக்குள் பாய்ச்சி அந்த விஷத்தின் துணை கொண்டு அவன் உடலுக்குள் சென்று அவன் உணர்வை அடக்கி அந்த உடலைச் செயல்படுத்தத் தொடங்கினான் பதஞ்சலி.

சாயங்காலம் மாடுகளுடன் சேர்ந்து அந்த உடலின் (மாடு மேய்ப்பவன்) வீட்டுக்குச் செல்லுகின்றான்.

அப்போது அவனின் மனைவி கணவன் காட்டில் மாட்டை மேய்த்து விட்டு வந்திருக்கின்றான் என்று சொல்லிப் பல பணிவிடைகள் செய்கிறாள்.

அவனுக்குத் தண்ணீர் கொடுப்பதும்… தண்னீரை மேலே ஊற்றிக் குளிப்பாட்டுவதும்…! இப்படி தொடரப்படும் போது இவனுக்குக் “கூச்சம்” வருகிறது.

ஏனென்றால் மாடு மேய்ப்பவனின் உடலுக்குள் புகுந்த நிலைகளில் அந்த உணர்வுகளைப் பார்க்கப்படும் போது விலகி விலகிச் செல்லுகின்றான்.

அப்போது தன் மனைவி சந்தேகிக்கும் நிலைகள் வருகிறது. ஏனென்றால் தன் கணவனை வரவேற்பதும் அவனை மகிழச் செய்வதும் ஒரு மனைவியின் கடமை என்று அவள் அவ்வாறு செய்கிறாள்.

அப்பொழுது தான் பதஞ்சலி சிந்திக்கத் தொடங்குகின்றான்…!

அரசனாக இருக்கும் போது மாற்று அரசனின் மகளைத் திருமணம் செய்து கொண்டேன்.
1.ஆனாலும் அந்த அரசிக்கு நான் அஞ்சியே வாழ வேண்டியிருந்தது
2.தான் இட்ட சட்டத்தின்படி மக்களுக்கு அஞ்சியே நான் வாழ வேண்டியிருந்தது
3.நாட்டைக் காத்திடும் தன் சேனாதிபதிக்கு அஞ்சி வாழ வேண்டியிருந்தது. (ஏனென்றால்) அவனுக்குக் கொடுத்த அதிகாரத்தின் துணை கொண்டு தன்னைத் தாக்கிடாது அவன் என்ன செய்கிறான் என்று அதற்கு உளவாளிகளை வைத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

இத்தனை நிலைகளுக்கும் மத்தியில் சாம்ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்து எவ்வளவு பெரிய சக்தியைக் கற்றுணர்ந்திருந்தாலும் இந்த நாட்டைக் காக்கும் காவலாளியான சேனாதிபதியே “தன்னை வீழ்த்தி விட்டானே…!” என்று சிந்திக்கின்றான் பதஞ்சலி.

ஆனால் ஒரு சாதாரண மாடு மேய்ப்பவனுடைய வீட்டில் அவனுக்கு அவன் மனைவி செய்யும் சேவைகளைக் கண்ட பின் உண்மையின் உணர்வினை அறியத் தொடங்குகின்றான்.

தான் அரசனாக இருக்கும் போது கற்றுணர்ந்த ஞானிகளால் காட்டப்பட்ட வேதங்கள் ரிக் வேதம் சாம வேதம் அதர்வண வேதம் யஜுர் வேதம் என்ற நான்கு மறைகளின் பேருண்மையை அப்பொழுது உணரத் தொடங்குகின்றான்.

(திருமூலரின் உண்மை நிலைகளை அறிவதற்காக “அன்றைய காலத்திற்கே…” குருநாதர் என்னை அழைத்துச் சென்று காட்டினார்)

அவனின் உணர்வின் நினைவாற்றலில் எதை எதை இந்த உலகம் எவ்வாறு பெறுகிறது என்ற நிலையை அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் வருகின்றது.

“தில்லை” – பூமி ஒரு எல்லையாக நின்று வான் வெளியில் சுழன்று கொண்டு நிற்காமல் தன் சுழற்சியின் வேகத்தால் ஈர்ப்பதும் சுழற்சியால் தனக்குள் வெப்பமாவதும் தான் கவர்ந்து கொண்ட உணர்வுகள் விளைவதும் எப்படி…? என்ற பேருண்மைகளை அறிகின்றான்.

அதற்குத் “தில்லை நடராஜா…!’ என்று காரணப் பெயரைச் சூட்டுகின்றான். இந்தப் பூமி நின்று விட்டால் நாம் என்ன கதியாவோம்,,,? என்று இந்த உணர்வின் தன்மையை வெளிப்படுத்தும் போது தான் “திருமூலர்” என்ற பெயர் அவருக்கு வருகிறது.

பூமியின் செயலாக்கத்திருந்து உரு பெறும் உணர்வின் அணுக்களின் செயல்கள் விண்ணுலக ஆற்றலால் எவ்வாறு பெற்றது என்றும் அங்கே வெளிப்படுத்துகின்றான்.

உலகம் உருவாவதற்கு முன் பேரண்டத்தில் இலகுவான வெப்பத்தின் தன்மை தான் ஆதியிலே மூலமாக இருக்கிறது.

அந்த வெப்பத்தில் ஆவியாக உரு பெற்று அமைதி கொண்ட ஆவியாக அது வளர்ச்சி பெறப்படும் போது நாளாக ஆக அதனின் தன்மை விஷத் தன்மையாக மாறுகிறது.

அந்த விஷத்தன்மை அடைந்த பின் புதிதாக உருவாகும் ஆவியின் தன்மையைத் தாக்கி வெப்பமாக மாற்றுகிறது. வெப்பமாக மாற்றிய பின் அணுவாக மாறுகிறது.

1.விஷத்தின் தாக்குதலை ஆதிசக்தி என்றும்
2.தாக்குதலால் உருவாகும் வெப்பத்தைப் ஆதிபராசக்தி – எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும் நிலை என்றும்
3.வெப்பத்தின் தன்மை கூடும் போது ஈர்க்கும் காந்தம் உருவாவதை ஆதிலட்சுமி என்றும்
4.ஆதிபராசக்தி என்றும் ஆதிசக்தி என்றும் ஓர் அணுவின் தன்மையை
5.அந்த இயக்கத் தொடரை திருமூலர் உணர்த்துகின்றார்.
(ஆதியிலே உருவான நிலை எப்படி என்பதைத்தான் அவர் வெளிப்படுத்தினர் – தில்லை இரகசியம் என்பது)

இவ்வழியில் அணுக்களின் சேர்க்கையால் இந்த பூமி உருவானது உணர்வுக்குத்தக்க அணுக்கள் மாற்றமானது என்ற பேருண்மையைப் பாடுகிறார்.

1.பற்பல உணர்வுகள் மோதுண்டு மோதுண்டு
2.அதில் அணுக்களின் தன்மை பெருகப் பெருக
3.அணுக்கள் ஒவ்வொன்றும் தனக்குள் கவர்ந்த உணர்வுகள் மாற மாற
4.ஒன்றைக் கண்டு மற்றொன்று அஞ்சி ஓடுவதும் மற்றொன்றோடு மோதுவதும்
5.மோதலில் ஏற்படும் இணைந்து வெப்பமாவதும் இரண்டு சத்தும் இரண்டறக் கலப்பதும்
6.அணுக்களின் வளர்ச்சியும் அணுக்களில் மாற்றம் எவ்வாறு உருவாகிறது என்ற நிலைகள் அங்கே உணர்த்துகின்றான்.

அதிலே தோன்றிய அந்த அணுக்களின் தன்மை தான் ஆவியாகி மேகமான பின் மேகத்துக்குள் இந்த அணுக்களுக்குள் போர் முறை ஆகப்படும் போது தான் நீராக மாறுகின்றது. நெருப்பிலிருந்து தான் “நீர் தோன்றியது…!” என்று உணர்த்துகின்றார் திருமூலர்.

அந்த நீருக்குள் அணுக்கள் சிக்கி எடை கூடிய நிலையில் ஓடும் போது அதனுடைய உராய்வில் மீண்டும் இந்த நீர் ஆவியாக மாறி இணைந்து கொண்ட உணர்வுகள் ஒன்றாகச் சேர்த்து ஒரு பரமாகிறது. “பரம்பொருள்” ஆனதென்று உணர்த்தினார் திருமூலர்.

ஒரு அமைதி கொண்ட மாடு மேய்ப்பவனின் உடலுக்குள் கூடு விட்டு கூடு பாய்ந்தபின் தான் கற்றுணர்ந்த அனுபவத்தை அந்த அகஸ்தியன் உணர்வை நுகர்ந்து பேருண்மைகளை வெளிப்படுத்துகின்றான்.

மனித வாழ்க்கையில் உணர்வின் தன்மையை ஒளியாக மாற்றிய அகஸ்தியன் துருவ மகரிஷியாக துருவ நட்சத்திரமான நிலையும் அதன் வழியில் பின்பற்றிச் சென்ற சப்தரிஷி மண்டலங்கள் எவ்வாறு இருக்கிறது என்ற நிலையையும் திருமூலர் வெளிப்படுத்திக் காட்டுகின்றார்.

அவர் வெளிப்படுத்தியதை மாற்றித் விட்டு திருமூல மந்திரம் என்று இவர்களுக்கு உகந்த நிலைகள் கொண்டு “மந்திர ஒலியிலே…” சாடி விட்டார்கள்.

அந்தத் திருமூலரின் சமாதியைத் தான் தில்லையம்பதியில் சிதம்பர ரகசியம் என்று இன்றும் காட்டிக் கொண்டு பொருள் தேடுகிறார்கள். பணத்திற்காகத் தில்லை ரகசியம் என்று காட்டுகிறார்கள்.

தீமையான உணர்வுகளை அடக்கி ஒடுங்கச் செய்யும் மெய் ஞானிகளின் ஆற்றல்கள்

விஞ்ஞானி அணுவைப் பிளக்கும் நிலையாக அணு குண்டைச் செய்து வைக்கின்றார்கள். அதே சமயத்தில் அதைப் பாதுகாப்பாக வைப்பதற்காக ஹைட்ரஜனை (HEAVY HYDROGEN) உபயோகிக்கின்றார்கள்.

அதாவது ஒரு அணுவிற்குள் இருக்கக்கூடிய ஆற்றலைப் பிளந்தாலும் அதனால் மற்ற தீயது விளைவிக்காது தடுப்பதற்காக
1.“கண நீர்” அதாவது நீரை வடித்து உப்பின் சக்தியை அதிகமாக்கி
2.இதனுடைய ஆற்றலைக் கலக்கச் செய்யும் பொழுது வெடிக்க விடாது செய்து விடும்
3.கண நீரின் அழுத்தத்தால் “NUCLEAR REACTION” – அது செயல்படாது

இவ்வாறு ஹைட்ரஜன் கொண்டு அணுக் கதிரியக்கத்தை அடக்குவது போல்
1.விண்ணிலே வரும் விஷக் கதிரியக்கங்கள் அனைத்தையும்
2.அடக்கிடும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள் மெய் ஞானிகள்
3.அதாவது கணநீர் போன்று ஹைட்ரஜன் ஆனார்கள் மெய் ஞானிகள்

விண்ணிலே சுழன்று கொண்டிருக்கும் அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வுகளை நாம் எடுத்துக் கொண்டால் நம் உணர்வுகள் அனைத்தும் பேரொளியாகப் பளிச்சிடும் நிலைகள் பெறுவோம். எத்தகைய நஞ்சான உணர்வுகளையும் நாம் ஒடுக்க முடியும்.

ஞானிசெய்வது போல அன்று மெய்ஞானி தனக்குள் கண்டுணர்ந்த நிலைகள் கொண்டு,
அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் நல்லதைத்தான் எண்ணுகின்றோம். பிறர் துன்பப்படுவதைப் பார்த்து இரக்கப்பட்டோம்.
1.அவர்கள் உடலில் விளைந்த துயரமான உணர்வுகள்
2.நமக்குள் மாறி அந்த சக்தியாக நமக்குள் இயங்கத் தொடங்குகின்றது.

இதை நீக்க என்ன செய்ய வேண்டும்…? என்ற அந்த நினைவினைக் கூட்டுவதற்குத்தான் விண்ணை நோக்கி ஏங்கும்படியாக ஒவ்வொரு ஆலயத்திலும் தூப ஸ்தூபி வைத்திருக்கின்றார்கள்.

அருள் மகரிஷியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்று உயிரான ஈசனிடம் புருவ மத்தியில் வேண்டிச் சுவாசிக்க வேண்டும்.

பின் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று நம் உடலுக்குள் இருக்கும் எல்லா அணுக்களையும் பெறச் செய்ய வேண்டும்.

இதைத் தான் கருவிற்குள் இருக்கக்கூடிய குழந்தைக்குக் கண்ணன் உபதேசித்தான் என்று சொல்வது. ஏனென்றால் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் அனைத்தும் அது உடலுக்குள் ஒவ்வொன்றும் கருவாகித்தான் அணுவாக விளைகின்றது.

ஆகவே அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வின் தன்மை பெற வேண்டும் என்று ஏங்கி
1.அந்த நினைவலைகளைச் சிறுகச் சிறுக எண்ணிப்
2.பின் மொத்தமாக உடல் முழுவதற்கும் நினைவு கூட்டி
3.அந்த மகரிஷியின் அருள் ஒளி படர வேண்டும் என்று
4.கண்ணின் நினைவு கொண்டு நினைவின் அலைகளை உடலுக்குள் செலுத்தி
5.கருவிற்குள் (இருக்கக்கூடிய உணர்வுகளுக்கு) உபதேசிக்க வேண்டும்.

அப்போது அந்த உணர்வுகள் வீரியம் ஆகி ஒளி பெறும் உணர்வின் அணுக்கருக்களாகி ஒளியான அணுக்களாக உருவாகும்.

பள்ளிக்கூடத்தில் ஒன்றாம் வகுப்பு படிக்கப்படும்போது “அஆஇஈ” ஒன்றும் தெரியாது. சொல்லிக் கொடுக்கும் பொழுது இரண்டாவது தடவையோ மூன்றாவது தடவையோ தெரியாது. ஆனால் நான்காவது தரம் சொன்னது பதிவாகிய பின் ஆ ஈ ஊ என்று நாம் பேசுகிறோம் அல்லவா…!

ஆங்கிலமோ ஹிந்தியோ தெரியாத பிள்ளைக்கு அவைகளைக் கற்றுக் கொடுக்கின்றோம். அதே மாதிரித்தான் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வின் நினைவின் அலைகளை
1.ஞானிகளின் அருள் உணர்வுடன் கலந்து கொண்டால்
2.நமக்குள் அது என்ன செய்யும் என்று உபதேசம் கொடுக்க வேண்டும்.
3.அப்போது தான் அந்த உணர்வுகள் நமக்குள் அடங்கும் (கண நீரை வைத்து அடக்கி வைப்பது போல்)
4.தீமை செய்யும் அணுக்கள் நன்மை செய்யும் அணுக்களாக மாற்ற முடியும்.
5.ஏனென்றால் மனிதன் சிருஷ்டிக்கும் தன்மை பெற்றவன்.

டேப் ரெகார்டரில் பதிவு செய்வது போல் நமக்குள் இருக்கக்கூடிய உணர்வலைகளுக்குள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று அன்று ஞானி சொன்னான்.

ஆனால் அதையெல்லாம் தூக்கிக் குப்பையில் எரிந்து விட்டோம். இன்று குருநாதர் காட்டிய வழியில் இதை யாம் உபதேசிக்கின்றோம் என்றால் இவர் என்ன புதிது புதிதாக ஏதோ சொல்கின்றார் என்று எண்ணுகின்றார்கள்.

பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த அந்த அகஸ்தியன் கண்டுணர்ந்த பேருண்மைகளைத்தான் உணர்த்தி வருகின்றோம்.

அன்றைய சித்தர்கள் மற்றவர்கள் துன்பங்களையோ நோய்களையோ நீக்கக் காசோ பணமோ வாங்கவில்லை…! ஏன்…?

ஆரம்பத்தில் ஒன்றுமே தெரியாத குழந்தைகளைப் பள்ளிக்குக் கொண்டு போனோம் என்றால் அந்தக் குழந்தைக்கு தமிழ் பாஷையைத் தவிர வேற எதுவும் தெரியாது.

ஆனா ஆங்கிலத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்க வைத்துப் படிக்க வைத்தால் அதைக் “கட…கட…” வென பதிய வைக்கிறது. அடுத்துத் தன் வளர்ச்சியில் ஆங்கிலத்தில் எழுதவோ பேசவோ செய்கிறது.

பள்ளிகளில் குழந்தைகளை நாம் இப்படி உற்பத்தி செய்கிறோம்.., சிருஷ்டித்துக் கொள்கிறோம். ஆனால் மற்ற உயிரினங்கள் இதைச் செய்ய முடிவதில்லை.

பள்ளிப் படிப்பில் பாட நூல்களைக் கற்கின்றோம். கற்ற வழியில் ஒவ்வொரு பொருள்களையும் பற்றிய அறிவு வருகின்றது.

வந்த பின் அவைகளை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைத்தால் அது எந்த நிலை வரும் என்று கண்டறிகின்றோம். அந்தச் சந்தர்ப்பத்தை நாம் தான் உருவாக்குகிறோம்.

அந்த உணர்வின் (அறிவாக) வினையை நமக்குள் சேர்க்கின்றோம். சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வுகளைக் கொண்டு நாம் எத்தனையோ பொருள்களையும் கண்டுபிடிப்புகளையும் உற்பத்தி செய்கின்றோம்.

சாதாரணமாக சூரியனிலிருந்து வெளிப்படக்கூடிய ஒரு வெப்ப காந்தம் எந்தச் சத்தினைக் கவர்ந்ததோ அதனின் அடிப்படையிலே பூமியிலே அது படர்ந்து விடுகின்றது. மண்ணுடன் மண்ணாக விளைகின்றது.

மண்ணுடன் கலந்திருந்தாலும் அதற்குள் விளைந்த அந்த உலோகத்தை விஞ்ஞானி பிரித்தெடுக்கின்றான். தனி உலோகமாகவே அதை உருக்கித் தூய்மைப்படுத்தி எடுக்கின்றான்.

அதனை மற்ற உலோகத்துடன் இணைத்துத் தனக்கு வேண்டிய நிலைக்குப் பக்குவபடுத்துகின்றான் மனிதன்.

புற நிலைகளில் இதைச் செய்யும் ஆற்றலை நாம் பெற்றுள்ளோம். இது எல்லோருக்கும் தெரிந்தது தான். ஒன்றும் புதிதில்லை.
1.ஆனால் ஞானிகளும் மகரிஷிகளும் தாவர இனத்தை நுகர்ந்தனர்.
2.அந்த உணர்வின் ஆற்றலைத் தனக்குள் பருகினர்.
3.தாவர இனத்தின் உணர்வின் ஆற்றலை அறிந்தனர்.

ஒரு தாவர இனத்தின் தன்மையை முதலில் உட்கொண்டு அடுத்து மற்ற தாவர இனத்தை நுகர்ந்து அதற்குள் எதிர் நிலையான மறைகளாகி மிருகங்கள் எப்படி உருவானது…? உயிரினங்களுக்குள் எப்படி எதனால் மாற்றங்கள் வருகிறது…? என்று கண்டறிந்தார்கள்.

அதே சமயத்தில் அந்தத் தாவர இனச் சத்தை நுகர்ந்து மனித உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய நஞ்சின் தன்மையை நீக்குவது எப்படி என்று அந்த உணர்வின் ஆற்றலை அன்றைய சித்தர்கள் தனக்குள் வளர்த்துக் கொண்டார்கள்.

சித்தர்கள் அவ்வாறு (நஞ்சை நீக்க வேண்டும்) வளர்த்துக் கொண்ட எண்ணங்கள் அங்கே உருவாகின்றது.
1.எண்ணத்தால் வளர்த்துக் கொண்ட அந்த நினைவலைகளை
2.மற்ற பொருளுடன் சேர்த்து இணைக்கச் செய்து,
3.மருந்தாக உற்பத்தி செய்கின்றார்கள்… சித்தர்கள்

மனிதனின் வாழ்க்கையில் அறியாத நிலைகளில் எதிர் நிலையாக வந்த எண்ணங்களால் நோயின் தன்மை அடையப்படும் பொழுது அந்த மருந்தினைக் கொடுத்து மனிதனின் நோயை நிவர்த்தி செய்தார்கள்.

இவன் உருவாக்கிய மருந்து அந்த நோயை நீக்குகின்றது. நோய் நீங்கிய பின் மக்கள் துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டு மகிழ்ச்சியின் தன்மையை அடைகின்றார்கள்

1.மக்களுக்குள் அப்படி மகிழ்ச்சியை உருவாக்கிய அன்றைய சித்தன்
2.இதற்காக வேண்டி யாரிடமும் காசு வாங்கவில்லை.

மக்கள் அவர்கள் துன்பத்திலிருந்து விடுபடவேண்டும் என்று அவன் துன்பப்பட்டுப் பல நிலைகளைச் செய்தான்.

துன்பம் நீங்கி அவர்கள் இடும் இன்பத்தின் மூச்சின் அலைகளைத்தான் ஒவ்வொரு சித்தனும் அவன் எதிர்பார்த்தான்.
1.நீ மகிழ்ந்திரு…!
2.மகிழ்ச்சி பெறு…!
3.மகரிஷிகளின் அருள் ஒளி பெறு…!
4.அந்த அருள் ஒளி பெறும் தகுதியை நீ பெறு என்றான்.

கீதையிலே நீ எதை எண்ணுகின்றாயோ அதுவாகின்றாய் என்ற நிலைக்கொப்ப அந்தத் தகுதியை அந்தச் சித்தன் அவன் தனக்குள் பெற்றான்… உருவாக்கினான்.

அந்தச் சித்தன் தன் உணர்வுக்குள் துன்பத்தை மாற்றும் சக்தியாக வளர்த்து விளைய வைத்துக் கொண்டான். அவன் உடலில் இருந்து வெளிப்படுத்தப்பட்ட அத்தகைய உணர்வுகள் சூரியனின் காந்த சக்தியால் கவர்ந்து வைத்துள்ளாது.

அந்தச் சித்தனின் நினைவு கொண்டு அதனின் உணர்வை நாம் நுகர்ந்து எடுத்துக் கொண்டால்
1.அவன் எப்படித் துன்பத்தை நீக்கும் உணர்வின் தன்மையை வளர்த்துக் கொண்டானோ
2.அதனின் உணர்வின் தன்மை நமக்குள் சென்று
3.தீமையை நீக்கும் உணர்வின் ஆற்றல் நமக்குள் பெறப்பட்டு
4.அதிலிருந்து நம் நல் உணர்வைக் காக்கும் நிலைகள் வரும்.

தாவர இனச் சத்தை உலோகத்திற்குள் கலந்து புடமிட்டு அந்தச் சக்திகளை வளர்த்துக் கொண்டவர்களே மெய் ஞானிகள் 

விஞ்ஞானி கடினமான பாறைகளையும் ஒரு இரும்பைக் கொண்டு மிக எளிதாக அறுத்து எறிகின்றான்.

மரத்தை ரம்பம் கொண்டு அறுக்கக் கடினமாக இருக்கின்றது. ஆனால் விஞ்ஞானியோ
1.இரும்பைச் செறிவு ஏற்றி
2.அதை மிகவும் ஆற்றல் மிக்கதாக மாற்றி
3.மிகக் கடினமான பாறைகளையும் எளிதில் அறுத்து எறிகின்றான்.
4.எவ்வளவு எளிதாகச் செய்ய முடியுமோ அவ்வளவு எளிதாகச் செய்துவிடுகின்றான் விஞ்ஞானி.

இரும்புக்கு எந்த அளவுக்கு வலுவாக இருக்கின்றதோ அதைப் போன்று சற்று வலுவாகத் தட்டினால் வளைந்து நெளிந்துவிடக் கூடிய உலோகமான அலுமினியத்தை விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு செருகேற்றி வலுகொண்டதாக மாற்றுகின்றான் விஞ்ஞானி.

சில உலோகத்தின் நிலைகளை கரும்புச் சாற்றுக்குள் கலந்து அதிலுள்ள அழுக்கைப் பிரித்து வெண்மையான சர்க்கரையாகச் சுவை கொண்டதாக மாற்றுகின்றான்.

அப்படி அழுக்கை நீக்கினாலும் அழுக்கான கழிவை விஞ்ஞான அறிவால் மற்ற பொருள்களைச் சேர்த்துப் பிளாஸ்டிக்காக உருப்பெறச் செய்கின்றான்.

அவ்வாறு உருப்பெறச் செய்தால் இந்த பிளாஸ்டிக் அழிவதேயில்லை.

இந்த இனிப்பான சத்தைக் கவர்ந்து கொள்ளும் இச்சக்தியினை விஞ்ஞானி பிரித்து அதைப் பிளாஸ்டிக்காக மாற்றுகின்றான். அதை மண்ணிலே போட்டாலும் மக்குவதில்லை.

இரும்பு உலோகமோ மண்ணிலே போட்டால் அது மக்கிவிடுகின்றது. இரும்புக்குள் மற்ற உப்புச் சத்தின் நிலைகள் பட்டாலோ இரும்பு மண்ணைப் போல ஆகிவிடும்.

அதையும் தனக்குகந்த அமிலத்தின் தன்மையை காற்றலைகளாக மாற்றி அந்தக் காற்றலையின் அழுத்தத்தை இரும்புக்குள் பாய்ச்சி இரும்பு துருப் பிடிக்கும் நிலையை இழக்கச் செய்து அதை “எவர்சில்வர்” ஆக மாற்றுகின்றான் விஞ்ஞானி.

விஞ்ஞானிகள் மிகச் சக்திவாய்ந்த நிலைகளைச் செய்கின்றனர்.

யாம் (ஞானகுரு) இதையெல்லாம் புத்தகத்தில் படிக்கவில்லை. பார்த்துச் சொல்கிறோம். படிக்கவில்லையென்றாலும் குருநாதர் காட்டிய நிலைகள் கொண்டு பார்த்தோம்.

அதை எவ்வாறு செயல்படுத்துகின்றனர்? அந்த உணர்வின் தன்மை எவ்வாறு மாறுகின்றது? என்பதை குருகாட்டிய வழியில் அவரின் ஆற்றல் மிக்க அந்தச் சக்தியின் துணை கொண்டுதான் இதை யாம் அறிந்திட முடிகின்றது.
1.உங்களுக்கு அதை உபதேசிக்கவும் முடிகின்றது.
2.உங்களுக்கு உணர்த்திடவும் முடிகின்றது.

அன்று சாதாரண மனிதனாக இருக்கும் பொழுது பிறிதொரு மனிதனின் நோயை நீக்கச் செய்தான் மெய் ஞானி.

ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் சந்தர்ப்பத்தால் மனிதன் சந்திக்க நேரும் குணங்கள் அவனுக்குள் வளர்ந்த நல்ல பண்பையும் பாசத்தையும் பரிவையும் அன்பையும் அறிவையும் துணிவையும் ஞானத்தையும் இழக்கச் செய்துவிடுகின்றது.

அத்தகையை விஷத்தின் தன்மைகள் அது மனிதனின் உடலில் தீய விளைவுகளை விளைவிக்கின்றது.

அந்தத் தீயவிளைவுகளை நீக்க அன்று சிந்தனையுடைய நிலைகள் கொண்டு சிந்தித்துத் தன் எண்ணத்தை வலு கூட்டி விண்ணிலே செலுத்தி விண்ணின் ஆற்றலைத் தனக்குள் பெற்றான் மெய் ஞானி.

விண்ணின் ஆற்றல் தாவர இனச்சத்துக்களின் எந்த அளவு கலந்துள்ளது. அதனின் வீரிய செயல்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றது என்றும் கண்டுணர்ந்தான் மெய்ஞானி.

அந்த வீரிய செயலுக்குக் காரணமான உலோகங்களின் அமைப்புகள் எவ்வாறு உள்ளது என்றும் இந்த உலோகத்திற்குள் பிறிதொன்றாக மாற்றிடும் அந்த வீரிய சக்தியைக் கண்டுணர்ந்து நுகர்ந்து அதனின் ஆற்றலைத் தனக்குள் எண்ண வலுவாகக் கூட்டிக் கொண்டான்.

அதைக் கொண்டுதான்
1.தாவர இனச் சத்தை உலோகங்களுடன் கலந்து புடமிட்டு
2.அதன் தரத்தை வலுவுடையதாக்கி
3.மனிதனுக்கு வரும் எத்தகைய தீமையாக இருந்தாலும் அதை நீக்குகின்றான் மெய் ஞானி.

அகத்திற்குள் வளர்த்துக் கொண்ட ஆற்றலின் துணை கொண்டு வேகா நிலை அடைந்து மரணமில்லாப் பெரு வாழ்வு வாழ்கின்றார்கள் அந்த மெய் ஞானிகள்.

போகன் மக்களை மகிழ்ச்சி அடையச் செய்து அவர்கள் மகிழ்ச்சியைத் தான் சுவாசித்து உயிராத்மாவை ஒளியாக்கி “விண் சென்றான்”

1.மனிதன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும்?
2.தன்னை அறியாது வரும் தீமைகளை எப்படி அகற்ற வேண்டும்? என்று
3,அன்று 5300 ஆண்டுகளுக்கு முன் போகர் வழி வகுத்த நிலைகள்.

நம் ஒவ்வொருவர் உயிரையும் கடவுளாக மதித்தான். அவனால் உருவாக்கப்பட்ட ஆலயம் என்று ஒவ்வொரு உடலையும் எண்ணினான். அதற்குள் மனிதனாக உருவாக்கிய 1008 குணங்களையும் அரும் பெரும் சக்திகளாக எண்ணினான்.

அந்த மனிதர்கள் மகிழ்ந்தால் அதன் மூலம் மகிழ்ச்சியின் தன்மையைத் தான் பெற வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில் தான் கண்டுணர்ந்த நிலையை முருகன் சிலையாக நவபாஷாணத்தில் உருவாக்கினான்.

முருகனைக் கண்டு எத்தனை பேர் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனரோ அந்த மகிழ்ச்சியின் தன்மை ஏகி மனிதனுக்குள் உருவான உணர்வின் சத்தை இவன் அந்த உணர்வாகத் தன் உடலுக்குள் வளர்த்துக் கொண்டான்.

அதைப் பெறுவதற்காகத்தான் தன் உடலினின்றே பல கோடித் தாவர இனச் சத்தைப் போகித்து மோகித்து அதைக் காயகல்பமாக மாற்றிக் கொண்டான்.

அந்த நிலையைத் தான் பெறக்கூடிய பாக்கியமாக அடையும் வரையிலும் இன்னொரு உடலுக்குள் போகாது இந்த உடலினின்றே அவன் செயல்படுத்தினான்.

அவன் கண்டுணர்ந்த உணர்வின் சத்தை மக்கள் எடுக்கும் சந்தர்ப்பமாகப் பழனி மலையில் சிலையாக உருவாக்கினான்.

1.மக்கள் மகிழ்ந்து வெளிப்படுத்தும் உணர்வின் ஆற்றலை அவனுக்குள் பெருக்கி
2.மெய் ஞான உணர்வைத் தனக்குள் ஒளியாக்கி
3.அந்த நினைவின் ஆற்றல் கொண்டு உடலை விட்டு விண் செல்லும் மார்க்கத்தைக் கொண்டு வந்தான்.

இன்றும் சப்தரிஷி மண்டலத்தில் ஒரு அங்கமாக ஒளியின் சரீரமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றான்.

இது தான் போகன் அன்று செய்த நிலைகள்.

அந்த போகமாமகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நாம் பெற்று அவன் செய்தது போன்று நம் பார்வையால் சொல்லால் செயலால் மூச்சால் மக்களை மகிழச் செய்வோம்.

1.பிறர் வெளிப்படுத்தும் மகிழ்ச்சியான உணர்வுகளை
2.நம் உயிராத்மாவிற்கு ஊட்டமாக ஏற்று
3.போகரைப் போன்று ஏகாந்தமாக நாமும் விண் செல்வோம்.

“மகா மகான்களாக” நீங்கள் வளர்வீர்கள்…!

பிறருடைய பிணிகளிலிருந்து தீமைகளிலிருந்து அவர்களை விடுபடச் செய்யும் மகான்களாக நீங்கள் வளர வேண்டும். நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் நம் குரு காட்டிய அருள் வழியில்… அந்த மகானாக மாறியே ஆக வேண்டும்.

இன்று விஞ்ஞான உலகில் அஞ்ஞான வாழ்க்கை வரப்படும் போது இது செய்யப்பட வேண்டும்.

1.உடலை விட்டு ஒருவர் போனபின்
2.அவரை நான் மகானாக ஆக்கினேன் என்று அந்த நிலைக்குப் போய்விடாதீர்கள்
3.அவர் உயர்ந்த நிலைகள் பெற வேண்டும் என்று
4.அந்த உணர்வின் தன்மையைக் கூட்டிக் கொள்ளுங்கள்.
5.“நான் செய்தேன்…!” என்ற உணர்வு வந்து விட்டால் அகம் வந்துவிடும்.

இந்த அகத்தின் தன்மை துணிந்து விட்டால் இந்த உணர்வு கொண்டு “நான் இதைச் செயலாக்குகிறேன் பார்…!” என்று அகத்துடன் கூறுவோம்.

இந்த உணர்வின் தன்மை உடலில் உள்ள அணுக்களில் எதிர் நிலையை உருவாக்கும். பின் “உங்கள் வாக்குப் பலிக்காது..!”.

துன்பம் கஷ்டம் நஷ்டம் என்று கேட்டறியும் போதெல்லாம் அடுத்த நிமிடம் உங்களுக்குக் கொடுத்த ஆற்றலின் துணை கொண்டு ஆத்ம சுத்தி செய்து கொள்ளுங்கள்.

அருள் மகரிஷியின் உணர்வுகள் நாங்கள் பெற வேண்டும், எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் எங்கள் ஜீவான்மா பெற வேண்டும் என்ற உணர்வினை உள் செலுத்தி அதைத் தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

கஷ்டப்படுபவர்களிடமும் நஷ்டம் அடைந்தவர்களிட்ம் சொல்லி அந்த மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வை எண்ணி ஏங்கி எடுக்கச் சொல்லுங்கள். அப்படி எடுப்பதால்
1.குடும்பத்திலோ வியாபாரத்திலோ அது எப்படி இருக்கிறது என்ற தெளிந்த சிந்தனை வரும்.
2.அதை நீக்குவதற்குண்டான தக்க உபாயங்கள் வரும்.
3.உங்கள் குடும்பத்தில் அனைவரும் நலம் பெறுவர்.
4.உங்கள் வாடிக்கையாளர் நலம் பெறுவர்… பொருளைப் பயன்படுத்துவோர் நலம் பெறுவர்.
5.உங்கள் வியாபாரம் பெருகும். அருள் ஞானம் வளரும்.
6.அருள் வழியில் மகிழ்ச்சி பெறுவீர்கள் என்ற
7.உங்கள் வாக்கை அவர்களுக்குப் பதிவு செய்யுங்கள்.

இதே போன்று அவர்களையும் அதன் வழி செயல்படுத்தும்படிச் செய்யுங்கள்.

சிறிது காலம் செய்தால் அவர் உணர்வுகள் அங்கே விளைகின்றது. அவர் இந்த நல்ல நினைவாற்றலுடன் ஒரு பொருளை எடுத்துக் கொடுத்தால் மற்றவர்களுக்கும் நல்லதாகிறது.

அதே சமயத்தில் தன் வியாபாரத்திற்காக பொருளை வாங்கச் சென்றாலும் நல்ல பொருளைத் தரம் பார்த்து வாங்கும் நிலையும்  வருகிறது.

வேதனையான எண்ணம் கொண்டு
1.எனக்குக் கஷ்டம்… நஷ்டம்… என்ற உணர்வுடன் தொடர்பு கொண்டு சென்றால்
2.இந்த உணர்வின் அலைகள் ஒரு பொருளைத் தரம் பார்க்க விடாது.
3.தரம் இல்லாத பொருளை வாங்கி வருவோம்.
4.வியாபாரம் ஆகவில்லை… என்னை ஏமாற்றி விட்டான்…! என்று சொல்லுவோம்.

இந்த உணர்வுக்கொப்பத் தான் அந்த அறிவின் தன்மை இயக்கும். அந்தப் பொருளையும் நமக்குக் கண் உணர்த்தும்.

கோபமாக இருக்கும் போது பாருங்கள் கண்கள் சிவக்கும். வேதனையான சமயத்தில் நீல நிறமாக இருளடைந்தது போன்று இருக்கும். அதனால் உடல் சோர்வடைவதையும் பார்க்கலாம்.

நினைவின் தன்மை கொண்டு கண்களால் உற்றுப் பார்த்துத்தான் பொருளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம். அதைத் தான் கீதையில், “ நீ எதை எண்ணுகிறாயோ அதுவாகிறாய்” என்று சொன்னார்கள்.

தொழில் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை கொண்டு சம்பாரிக்க எண்ணி பொருளைச் சேமிக்க விரும்புகின்றோம். அதற்குண்டான வழியில் நாம் சொல்லைச் சொல்லும் போது மற்றவர்கள் கேட்டுணரும் போது சிலர் பகைமையாக்கிக் கொள்வார்கள்.

பகைமை கொண்ட உணர்வை அவர்கள் எடுத்து விட்டால் நாம் செய்யும் காரியத்திற்குத் தடை விதிப்பார். அவர் சிக்கல்களை நமக்கு ஏற்படுத்துவார்.

1.அவர் தெரியாமல் செய்தாலும் அல்லது ஏமாற்றிச் சொன்னாலும் கூட
2.இந்த அருள் உணர்வுகள் கலந்தபின் ஏமாற்றுகிறார் என்று நமக்குத் தெரியும்.
1.ஏமாற்றும் உணர்வு வரும் போது அவனும் ஏமாறுவான்.
3.ஏமாற்றும் தன்மை வரும் போது சோர்வு வரும்.
4.சோர்வு வரும் போது வளரும் தன்மை குறைவு.
5.வளரும் தன்மை குறையும் போது வேதனை.
6.வேதனை என்ற உணர்வு வரும் போது நோய்.

இதைப் போன்ற நிலைகள் மனிதர்களை மாற்றி அமைத்து விடுகின்றது.

குருநாதர் காட்டிய வழியில் நடந்து மகா மகான்களாக நீங்கள் ஆக வேண்டும். விஞ்ஞான வழியில் வந்த அஞ்ஞான வாழ்க்கையிலிருந்து மக்களை மீட்க வேண்டும்.

அஞ்ஞான வாழ்க்கையாக இயக்கச் செய்யும் இந்தக் காற்று மண்டலத்தையே நம்மால் மாற்ற முடியும். அஞ்ஞான வாழ்க்கையாக இயக்கும் நிலை இந்தக் காற்றில் இருந்தாலும் அதை நுகராது தடுக்கும் தன்மையும் நமக்கு வரும்.

அனைவரும் காலை துருவ தியானத்தில் இதைப் போல செய்து அனைவரும் நலம் பெற வேண்டும் என்று எண்ணும் போது அனைவருக்கும் அருள் பாலிக்கும் உணர்வுகள் கிடைக்கிறது.

1.அடிக்கடி ஆங்காங்கு கூட்டு தியானங்கள் செய்யுங்கள்.
2.தியானம் செய்த பின் அந்த குடும்பங்கள் நலம் பெற வேண்டும் என்று எண்ணுங்கள்.
3.மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் தபோவனத்தில் வெளியிட்ட நூல்களைப் படித்துக் கொள்ளுங்கள்
4.உங்களால் சொல்ல முடியவில்லை என்றாலும் அந்த நூல்களை மற்றவர்களுக்குப் படித்துக் காட்டுங்கள்.
5.படிக்கும் போது மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வுகள் அங்கே சக்தி வாய்ந்த அலைகளாகப் படருகின்றது.

ஒவ்வொரு உயிரையும் ஈசனாக மதிக்கும் நிலையும் உயிரால் உருவாக்கப்பட்ட உடலை ஆலயமாகவும் மதிக்க முடிகிறது. மனிதனாக உருவாக்கிய நற்குணங்களைக் காக்கும் நிலையும் வருகிறது.

பிறரைக் காக்க வேண்டும் என்று எண்ணும் போது அந்த உணர்வின் தன்மை நமக்குள்ளேயே வளருகின்றது.

நம் உடலைக் காக்கின்றோம். உயிரியான ஈசனை உணர்கின்றோம். மெய் உணர்வைப் பெருக்குகின்றோம். அஞ்ஞான வாழ்க்கையிலிருந்து மெய் ஞான வாழ்க்கைக்குச் செல்லுகின்றோம்.

விஞ்ஞான உலகத்தால் அஞ்ஞானமாக வாழ்ந்து அசுர உணர்வு கொண்டு மதத்திற்கு மதம் இனத்திற்கு இனம் அசுரர்களாக மாறும் நிலை வந்து விட்டது.

இதனின் நிலைகளை உணர்த்தும் விதமாக – நம் உடலுக்குள் அடிக்கடி தீங்கான நிலைகளை எடுக்கும் போது
1.இந்திரலோகத்துக்குள் அசுரன் புகுந்து
2.எங்களைச் செயலற்றதாக மாற்றுகின்றான் என்ற காவியத் தொகுப்பே உண்டு,

வேதனை வெறுப்பு கோபம் என்ற நிலைகளை வளர்த்து விட்டால் நல்ல காரியத்தைத் தடுக்கும் நிலைகள் நம் உடலுக்குள் வருகிறதென்று பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே காட்டினார்கள்.

மனித உடலான இந்திரலோகத்தில் பகைமை உணர்வுகள் நுழைய இடம் கொடுத்தால் அந்தப் பகைமை உணர்வுள் ஆட்கொண்டு அது நம்மைச் செயலற்றதாக மாற்றுகின்றது.

பழி தீர்க்க வேண்டும் என்ற அசுர உணர்வுகளாக மாற்றுகின்றது. அசுரனாக மாறி அசுர செயல்களைச் செய்தால் பிறிதொன்றைக் கொன்று உணவாக உட்கொள்ளும் புலியாகவோ நாயாகவோ நரியாகவோ மாற்றுகின்றது.

இது போன்ற அசுர உணர்வுகளிலிருந்து மாறி அருள் ஞானியின் உணர்வுகளை எடுத்து அனைவரும் மெய் ஞான வாழ்க்கை பெற வேண்டும் என்றும் மெய் ஞானியின் உணர்வுகள் அனவருக்குக்குள்ளும் வளர வேண்டும் என்றும் அவர் உடலுக்குள் அறியாது சேர்ந்த தீமையின் நிலைகள் நீங்க வேண்டும் என்றும் ஆங்காங்கு கூட்டு தியானங்களை ஏற்படுத்துங்கள்.

ஒருவர் துன்பப்பட்டால் தனித்து இருப்பதற்கு மாறாக அந்தக் குடும்பத்தில் ஒன்று சேர்ந்து கூட்டுத் தியானத்தை மேற்கொண்டு ஒரு கலசத்தைத் வையுங்கள்.

1.கலசத்திற்கு முன் அமர்ந்து 48 நாள் இந்த நினைவை நீங்கள் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்வோம்.
2.அதை வைத்து அவர் தொடரும் போது சிறுகச் சிறுக அவர் குடும்பத்தில் உள்ள குறைகள் நீங்கும்.
3.நினைவாற்றலைப் பெருக்கிக் கொண்டிருக்கும் அருள் உணர்வுகள் வளரும்.
4.பகைமை உணர்வுக்கு இடம் கொடுக்காமல் அருள் வழியில் வளரச் செய்யும்.

இந்த உணர்வைச் செலுத்தப்படும் பொழுது பகைமையற்ற வாழ்க்கையை நமக்குள் வாழச் செய்கிறது.

நீங்கள் எடுப்பது மகரிஷிகளின் குரு அருள். உங்கள் சொல்லையும் செயலையும் பிறர் நுகரும் போது நீங்கள் அங்கு ஈசனாக உருவாக்க வேண்டும்.

இதன் வழி நாம் பக்குவப்பட்டு உலகைக் காத்திடும் நிலை வர வேண்டும். வருவீர்கள்…! நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் மகானே…!

ஆதிசங்கரர் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் “நிரூபித்துக் காட்டிய அத்வைதத்தின் (சூட்சமத்தின்) பேருண்மைகள்”

காசியில் இருக்கும் விநாயகருக்கு நீ யாகங்கள் செய்து வந்தால்தான் நல்லது என்று ஆதிசங்கரரிடம் சொல்கிறார்கள் துவைதவாதிகள்.

ஆதிசங்கரர் நாம் அதைச் செய்ய வேண்டியதில்லை என்றார். இந்த உடலுக்குள் உணர்வின் எண்ணங்கள் உண்டு. அதை எண்ணத்தாலே எடுத்துச் சுவாசிக்கும்போது எண்ணிய சக்திகளைப் பெற முடியும் என்றார்.

1.நம் உயிரின் துடிப்பைக் கூட்டி
2.எண்ணத்தின் வலு கொண்டு
3.மெய் ஞானியின் அருள் உணர்வைச் சுவாசிக்க முடியும் என்று நிரூபித்துக் காட்டினார்.

அன்றிருக்கக்கூடிய துவைதவாதிகள் அரசர்கள் இவருக்கு எதிர்ப்பு நிலை ஆகின்றனர். ஜைன மதம் ஒரு பக்கம் தாக்குகிறது. இந்து மதம் ஒரு பக்கம் தாக்குகிறது.

இவர் போகும் பக்கமெல்லாம் எதிர்ப்பு. இந்த உண்மையை எடுத்துச் சொல்லும்போது எதிர்ப்பு தான் அதிகமாகிறது.

அந்தத் துவைதவாதிகள் அனைவருமே மனித உடலில் விளைந்த அந்த மந்திரத்தை எடுத்து வேலை செய்கின்றார்கள்.

ஒருவனுக்கு வயிற்று வலி வரவேண்டுமா…! வயிற்று வலியுடன் இறந்தவன் எந்த மந்திரத்தாலே இறந்தானோ அந்த உணர்வின் தன்மையை மந்திரத்தால் எடுத்து அடுத்தவர் உடலில் செருகினால் போதும். அவனுக்கும் வயிற்று வலி வரும்.

வாத நோயால் இறந்தவனுடைய உடலில் இருந்து பிரித்து மற்றொருவனுக்கு அந்த மந்திரத்தைச் செருகினால் அவனுக்கு வாத நோய் வந்துவிடும். “இதுதான் ஏவல்…!”

தெய்வத்திற்கு சக்தி இருக்கிறது என்ற நிலையில் இங்கே சிலைகள் செய்து உருவங்களாக அமைத்து கதைகளாகச் சொல்லி அவர்கள் எடுத்துக் கொண்ட நிலைகளுக்குச் செயல்படுத்தினார்கள்.

(நாம் இன்றும் இன்னென்ன செயல்களுக்கு இன்னென்ன மந்திரத்தை ஜெபித்தால்தான் நல்லது என்று தவறான பாதையில் செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்)

அன்று அத்வைதத்தின் உண்மையினுடைய நிலைகளை அன்று ஆதிசங்கரர் வெளிப்படுத்தி அதை ஸ்தாபித்துக் காட்டினார்.

ஆனால் அன்றைய துவைதவாதிகள் நீ வேள்விகள் செய்யாவிட்டால் அவஸ்தைப்படுவாய் என்று ஆதிசங்கரரிட்ம் சொன்னார்கள். சொன்னதோடு மட்டுமல்லாது ஏவல் செய்து இவருக்கும் வயிற்றுவலி வர வைத்துவிட்டார்கள்.

வயிற்று வலி வந்தபின் ஆதிசங்கரர் கடும் நிலைகளில் சுவாசித்து அத்வைத நிலைகளில் தன் வயிற்று வலியை நிவர்த்தி செய்தார். நிவர்த்தி செய்து அந்தத் தத்துவத்தைத் தன் நிலையை நிலைநாட்டிக் காட்டுகின்றார்.

வேதியர்கள் அன்று துவைதத்தின் தத்துவத்தை இவரிடத்தில் வாதிட்டு பல எத்தனையோ வேலைகளைச் செய்தார்கள். அதையெல்லாம் மாற்றித் தன் நிலைகளை அங்கே வெளிப்படுத்தினார் ஆதிங்கரர்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் அன்று நடந்த அந்த உணர்வின் அலைகளை எடுத்து எமக்குக் (ஞானகுரு) நேரடியாகவே காட்டினார்.

இப்படி ஆதிசங்கரர் அதைச் செயல்படுத்தும்போது அன்று அரசர்கள் சிலைகளுக்கு முன்னால் யாகங்கள் வளர்ப்பதும் சிலைகளுக்கு அபிஷேகம் செய்வதும் பால் ஊற்றிப் பிற நிலைகள் செய்வதும் தான் உண்மையான பக்தி என்ற நிலைகளில் அவர்கள் வாதிட்டனர்.

ஆனால் ஆதிசங்கரர் சொன்னது நம் உயிர் தான் நெருப்பு. நாம் எண்ணும் எண்ணங்கள் சுவாசமாகி உயிரான ஈசனிடத்தில் (நெருப்பில்) அந்த சுவாசங்கள் பட்டு அது உடலாக உறைகின்றது.

நாம் எந்தெந்தக் குணங்களை எண்ணுகிறோமோ அந்தக் குணமே நம் உயிரில் பட்டு அந்த அபிஷேகங்கள் நடக்கின்றது. அவ்வாறு அபிஷேகம் செய்யும்போது நம் உடலிலுள்ள நல்ல குணங்களுக்குப் போய் சேருகின்றது. நல்ல குணங்களுக்கு மகிழ்ச்சி ஊட்டுகின்றது.

ஆலயங்களின் தத்துவமே அது தான் என்று தெளிவாகக் காட்டினார்.

விவேகானந்தருக்கு இராமகிருஷ்ணர் தொட்டுக் காட்டியது என்ன…?

“கடவுளைப் பார்க்க வேண்டும்..,” என்ற மிகுந்த வேட்கை கொண்டவர் விவேகானந்தர்.

தான் கல்விச் சாலையில் படித்தாலும் அன்று பக்தி மார்க்கங்களில் உள்ள நிலைகள் கொண்டு கடவுளை அறிய வேண்டும் என்று அவருடைய வீரிய உணர்வுகள் கொண்டு பல நிலைகள் எடுத்தாலும் அவருக்குச் சரியான “விடை” கிடைக்கவில்லை.

பித்தரைப் போன்று இருக்கும் இராமகிருஷ்ண பரமகம்சரிடம் செல்பவர்களுக்குத் தக்க விடைகள் கிடைக்கின்றது என்று அறிந்த பின் அவரை அணுகுகின்றார் விவேகானந்தர்.

கடவுள் என்பது எப்படி இயக்குகின்றது என்று அவருக்குள் (பரமகம்சர்) அறிந்த சக்தியின் தன்மை கொண்டு

1.விவேகானந்தர் தன்னைத் தேடி வருகின்றார் என்பதை உணர்ந்து
2.தான் படுத்திருக்கும் இடத்திற்குக் கீழ் பாய்க்கு அடியில் முட்களையும் வேதனைப்படுத்தக்கூடிய சில பொருள்களையும் போடுகின்றார் இராமகிருஷ்ணர்.

இதை உற்றுப் பார்த்தபின் விவேகானந்தர் கேட்கின்றார். இது… என்ன..?” முட்கள் போட்டிருக்கின்றது.., இதன் மேல் உட்கார்ந்திருந்தால் வலிக்கவில்லையா…!

அப்பொழுது பரமகம்சர் சொல்கின்றார்.

1.(எனக்கு) “வலிக்குமே…” என்று நீ நினைக்கின்றாய். நான் இதைப் பார்க்கவில்லை…! அதனால் எனக்கு வலிக்கவில்லை…!
2.எனக்கு வலி தெரியவில்லை என்கிறார்.
3.அதன் மேல் எண்ணத்தைச் செலுத்தினால் தான் “எனக்குள் அது இயக்கும்” என்று விவேகானந்தருக்கு உணர்த்துகின்றார்.

பின் அவரைத் தொட்டுக் காட்டுகின்றார். அவர் உடலைத் தொட்டபின் அந்த உணர்வுகள் விவேகானந்தருக்குள் பாய்ந்தபின் சில உண்மையின் நிலைகளை உணர்கின்றார்.

உனக்குள் நின்று இந்த உணர்வின் செயல்கள் எவ்வாறு இயக்குகின்றது…? “இது தான் கடவுள்”.

1.என்னை முள் குத்தும் என்று நீ எண்ணுகின்றாய்
2.அந்த உணர்வின் சக்தி உன் உயிரின் தன்மை
3.அது உள் நின்று அது உணர்த்துகின்றது.
4.அந்த உணர்த்திய சக்தி உனக்குள் வந்த பின் “வேதனைப்படுவேன்.., என்று உணர்த்துகின்றது”. இது தான் கடவுள்.
5.நீ எண்ணியது எதுவோ அந்த உணர்வுக்குத் தக்கவாறு உள் நின்றே அது உணர்த்துகின்றது.
6.இவ்வாறு தான் கடவுள் அது செயலாக்குகின்றான் என்ற நிலையை அன்று விவேகானந்தருக்குத் தெளிவுபடுத்திக் காட்டினார் இராமகிருஷ்ணர்.

கடவுளின் செயலாக்கங்கள் – உயிர் எவ்வாறு உள் நின்று இயக்குகின்றதோ அதைப் போல எனக்கு வேதனை என்று எண்ணும் பொழுது இந்த உணர்வின் தன்மை உனக்குள் நின்று வேதனை என்ற உணர்வை உணர்த்துகின்றது.

1.கடவுளின் இயக்கம் இதுதான்.
2.கடவுளைக் கண்ணால் பார்க்க முடியாது.

உனக்குள் இருந்து உயிர் இயக்கினாலும் அவனை நீ காணமுடியவில்லை. உனக்குள் பல கோடி குணங்கள் இருப்பினும் அதனை நீ காண முடியவில்லை.

நினைவின் ஆற்றல் வரும் பொழுது தான் உனது ஆன்மாவாக மாறுகின்றது. நுகர்ந்தபின்தான் உன் உயிரின் இயக்கங்கள் இவ்வாறு இயக்குகின்றது என்று தெளிவுபடுத்தினார் இராமகிருஷ்ண பரமகம்சர்.

நமது உயிர் கடவுளாக நின்று இயக்கினாலும் நாம் எந்தெந்த குணங்களை எடுக்கின்றோமோ அதுவே நமக்குள் கடவுளாக நின்று நம்மை இயக்குகின்றது.

இந்தப் பேருண்மையைத்தான் அன்று இராமகிருஷ்ண பரமகம்சரும் எடுத்துச் சொன்னார்.

அதன் பின் தான் அப்பொழுது அவர் உணர்த்திய உணர்வின் தன்மை கொண்டு தான் அன்று விவேகானந்தர் ஒவ்வொரு உயிரையும் கடவுளாக மதித்தார்.