நமக்காக வேண்டித்தான் ஆலயங்களுக்குச் சென்று வணங்குகின்றோம்… ஆனால் அந்தத் தெய்வம் நமக்கு எதைத் தர விரும்புகிறது என்று அந்தத் தெய்வத்தின் ஆசையை… எண்ணத்தை நாம் சிறிதளவாவது எண்ணுகின்றோமா…!

கோவிலுக்குச் சென்று அவனுக்கு இரண்டு தேங்காய் பழத்தை வைத்து உடைத்தோம் என்றால் நம் காரியங்கள் அனைத்தும் நடக்கும். சிக்கல்கள் எல்லாம் சரியாகும் என்ற நிலையில் செல்வார்கள்.

விரதம் இருந்து இது எல்லாம் செய்த பின் “நினைத்தது நடக்கவில்லை” என்றால் என்ன சாமி இது…,?

நாம் எத்தனை நாள் விரதமிருந்தேன்…? எல்லாம் செய்தேன்…! எத்தனை நாள் தான் இந்தச் சாமி என்னைச் சோதிக்கிறது என்று பார்க்கிறேன்…! என்பார்கள்.

முதலில் சாமி கடவுள் என்று கும்பிடுவார்கள். கடைசியில் அதைக் “கல்” என்றே நினைக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். கோவிலில் அப்படித்தான் நினைக்கின்றோம்.

அந்தச் சிலை தான் கடவுள் என்ற நிலைகளும் தெய்வம் என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றோமே தவிர அந்த மெய் ஞானிகள் காட்டிய நிலைகளை எண்ணி எடுப்பார் யாரும் இல்லை.

நாம் எல்லோரும் சாமி சாமி என்று வணங்கினாலும் ஞானிகள் அந்தச் சாமி சிலை வைத்ததின் நோக்கத்தை எண்ணுவார் யாருமே இல்லை.

அருள் ஞானத்தை வாரி வழங்கும் அந்த ஞான ஸ்தானத்தில்

1.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும்

2.அந்தத் தெய்வத்தின் சக்தியைப் பெறவேண்டும்

3.தெய்வீகக் குணத்தைப் பெறவேண்டும்

4.தெய்வீகப் பண்புகளைப் பெறவேண்டும்

5.மகரிஷிகள் பெற்ற மெய் ஞான சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும்

6.இந்த ஆலயம் வரும் அனைவருக்கும் இந்தச் சக்திகள் கிடைக்க வேண்டும் என்று

இதை எண்ணினாலே இந்த வாழ்க்கையில் நாம் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதற்குத் தேவையான எல்லாமே கிடைக்கும்.

ஆலயங்கள் காட்டப்பட்ட தெய்வமோ நமக்குப் அருள் ஞானப் பொக்கிஷத்தைத் தரத் தயாராக இருக்கின்றது. ஆனால் நாம் ஆதைப் பெறும் எண்ணம் இல்லாதபடி எதை எதையோ கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

“தெய்வத்திற்கு எல்லாமே தெரியும்…!” என்பார்கள். அப்படிப்பட்ட அந்தத் தெய்வத்திடம் அதனின் (தெய்வத்தின்) சக்தியை கேட்டுப் பெறும் எண்ணம் நம்மிடம் இல்லை.

எந்தவிதமான நோக்கமும் இல்லாமலா தெய்வத்தை ஞானிகள்  அங்கே வைத்துள்ளார்கள்…?

வரும் தீமைகள் அனைத்தையும் நீக்கக்கூடிய ஆற்றலையும் ஞானத்தையும் சக்தியையும் கொடுத்து நம்மை ஞானியாக உயர்த்துவதற்காக இருக்கும் தெய்வத்திடம் “எனக்கு அதெல்லாம் தேவையில்லை…! அன்றாடப் பிரச்சினைகளை மட்டும் நீ தீர்த்துக் கொடு…! அது போதும்…!” என்று வேதனைப்பட்டும் ஆத்திரப்பட்டும் துயரப்பட்டும் அழுது கொண்டும் புலம்பிக் கொண்டும் கேட்டால் அதை எப்படி அந்தத் தெய்வம் கொடுக்க முடியும்…?

நன்றாக சிந்தித்துப் பாருங்கள். தீமையை நீக்கும் சக்தியை ஏங்கிப் பெற்றால் அந்த நல்ல சக்திகள் நமக்கு அங்கே கிடைக்கும். தீமைகளை எண்ணி வேதனைப்பட்டு தீமைகளைச் சொல்லி அதைக் கேட்டால் தீமைகள் தான் நடக்கும்.

கை அழுக்காகிவிட்டால் நல்ல தண்ணீரைத் தேடிச் செல்கிறோம். அழுக்குத் தண்ணீரைத் தேடுவோமா…? நல்ல நீரை விட்டுத் தூய்மையாக்கினால் தான் கை சுத்தமாகும்.

ஆகவே ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் நம் வாழ்க்கையில் நல்லதைத் மறைக்கும் தீமைகளை எல்லாம் அகற்றிப் பழகுதல் வேண்டும்.

பிறர்படும் வேதனைகளைக் கேட்கின்றோம். “நல்ல உணர்வை அது மறைத்து விடுகின்றது”. அதை நீக்க மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும் என்று எண்ணி இதைப் பிளத்தல் வேண்டும்.

ஒரு அணுவைப் பிளந்து அதை ஒருக்கிணைந்து அணு குண்டாகச் செய்து அதை வெடிக்கச் செய்கின்றனர். கல்லுக்குள்ளும் இரும்புக்குள்ளும் கதிரியக்கம் உண்டு.

தன் இனத்தைச் சேர்த்துச் சேர்த்து அந்த உணர்வின் தன்மை பரவப்படும் பொழுது ஒரு நொடிக்குள் இரும்பானாலும் கரைந்து காணாமல் போய்விடும். கல்லாக இருந்தாலும் உருகிக் காணாமல் போய்விடும். அதே கதிரியக்கம் தான்.

இதைப் போன்று தான் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியைச் சிறுகச் சிறுக நமக்குள் சேர்த்து அதனை நமக்குள் சேமிக்க வேண்டும்.

1.பின் உணர்வால் வளர்ந்த இந்த உடலை

2.இந்த உடல் பெறும் உணர்வைக் காணாது செய்துவிடும்.

3.உணர்வின் தன்மை உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் சரீரமாக நிலைத்து இருக்கும்.

அந்த மகரிஷிகள் எதைப் பெற்றார்களோ அதன் வழிக்குக் காரணப் பெயரை வைத்துக் காவியங்களையும் ஆலயங்களையும் அமைத்தார்கள்.

அதைக் கருத்துடன் ஏற்றுக் கொண்டால் அந்தக் கருத்தின் உணர்வு “உன்னை வாழ வைக்கும்…!” என்ற நிலைகளை நமது காவியங்கள் தெளிவுற எடுத்துரைத்துள்ளது.

எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் “இப்படி… ஆகிவிட்டதே…!” என்று வேதனைப்படுவதைக் காட்டிலும் “வேதனைகளை நீக்கிய அருள் ஞானிகளின் உணர்வுகளை” எண்ணி ஏங்கி எடுக்கப் பழக வேண்டும்

இயேசு அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் தாய் கருவிலே பெற்ற உண்மையின் உணர்வுகள் கொண்டு மக்களுக்குப் பல நன்மைகள் செய்தார்.

மக்கள் அதனால் நல்லதாகி மகிழ்ச்சி அடைந்தாலும் மக்கள் எடுத்துக் கொண்ட வேதனையின் உணர்வுகளை அவர் கவர நேர்ந்தது.

அவர் மக்களுக்கு நல்லதாக வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது மற்றவர்களுக்கு நல்லதானது.

1.ஆனால் அவர் உடலில் தீமையின் விளைவே வந்தது.

2.துன்புறுத்தும் உணர்வே வந்தது.

மக்களுக்குப் பல நன்மைகளை அவர் செய்தாலும் அன்று ஆண்ட யூத சட்டத்திற்கு விரோதமானது என்று அவரைச் சிலுவையில் அறைந்தார்கள். என் தந்தையே… “என்னைக் கைவிட்டுவிட்டாயே…!” என்று அவர் வேதனைப்பட்டார்.

அதே சமயத்தில் அங்கே ஒரு கொள்ளைக்காரனையும் தண்டனைக்காகச் சிலுவையில் அறைந்திருந்தார்கள். இவரைப் பார்க்கும் பொழுது “அவனுக்கு அந்த வேதனை தெரியவில்லை…!”

ஏனென்றால் மக்களுக்கு நன்மை செய்தார்…! அவருக்கு இந்தத் தண்டனையா…? என்று அவரை அவன் எண்ணும் பொழுது

1.அவர் செய்த நன்மையின் உணர்வுகள் அவனுக்குள் வந்து

2.தன் வேதனையை மாற்றியது.

3.திருடன் அவன் தீயதை மறந்து நல்லதை எடுத்தான்.

4.அவனுக்கு வேதனை தெரியவில்லை.

இதே போலத்தான் நமது வாழ்க்கையில் இன்று உலகில் எத்தகைய தீமைகள் நிகழ்ந்தாலும் அவைகளை அழுத்தமாகத் திரும்பத் திரும்ப எண்ணிப் பார்க்க வேண்டியதில்லை.

1.தீமைகள் பல வந்தாலும்…

2.தீமைகளை எண்ணிக் கொண்டிருந்தால்…

3.தீமைகளைத் தடுக்க முடியாது…!

4.தீமைகளை அகற்றும் சிந்தனை வர வேண்டும்.

5.தீமைகளை அகற்றிய சக்திகளை நாம் எண்ணி ஏங்கி எடுத்துப் பழக வேண்டும்.

நமக்குள் அத்தகையை தீமையான உணர்வின் தன்மை இயங்காது தடுக்க நஞ்சினை வென்ற அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை எடுத்து நம் உடலில் உள்ள அணுக்களுக்குப் பாய்ச்சித் தீமைகள் நமக்குள் வராதபடி தடுத்து நிறுத்த முடியும்.

அதை நாம் நுகர்ந்தால் அந்தக் கணக்கு கூடினால் இந்த உடலுக்குப் பின் நாம் பிறவியில்லா நிலை என்னும் நிலையை அடைகின்றோம்.

“சீதா ராமா… ஹரே ராம்… ஹரே ராம்…! என்று காந்திஜி வெளிப்படுத்தினார். “ஹரி” என்றால் சூரியன். அது நுகர்ந்து கொண்ட உணர்வின் இயக்கமே நமக்குள் எண்ணங்களாக வருகின்றது என்று உணர்ந்தவர் காந்திஜி.

பகைமைகளை நீக்கி சகோதரத்துவத்துடன் ஒன்றுபட்டு வாழ வேண்டும் என்று அவர் வெளிப்படுத்திய அவர் உடலுக்குள் விளைந்த உணர்வுகள் இன்றும் காற்றிலே உண்டு.

1.மகான்கள் இட்ட நல்ல உணர்வுகள் இங்கே இருக்கப்படும் பொழுது

2.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நாம் பெற்றோம் என்றால்

3.அந்த மகான்களின் உணர்வுகள் நமக்குள் அறிவை ஊட்டி

4.இருளை அகற்றும் அந்த அருள் ஞானத்தை நாம் பெறமுடியும்.

தன் குழந்தைகளையே சிலர் “இவனெல்லாம் எங்கே உருப்படப் போகிறான்..!” என்று சாபமிடுவார்கள் ஏன்…? அதனின் விளைவுகள் என்ன ஆகும்…?

குழந்தைகளைப் படிக்க வைக்கின்றோம். சரியாகப் படிக்கவில்லை என்றால் என்ன ஆகின்றது? நாம் என்ன நினைக்கின்றோம்?

எப்படியோ நல்ல முறையில் படிக்க வைத்து உயர்ந்த நிலைக்கு அனுப்பலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் சரியாக வரவில்லை என்று கவலைப்படுகின்றோம்.

“இப்படி ஆகி விட்டதே…” என்று பல கவலைகளை எடுத்துக் குழந்தைகளிடம் பேசப்படும்போது அதன் மனதில் கவலையான உணர்வுகள் நினைவுக்கு வருகின்றது.

அப்பொழுது நாம் அந்தக் குழந்தைக்கு எதைச் சமைத்துக் கொடுக்கின்றோம். நல்ல உணர்வுகளைக் கொடுக்கின்றோமா..?

ஏனென்றால் நாம் நண்பனுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் நன்மை செய்தால் “விக்கலாகின்றது”. காரியங்கள் நல்லதாகின்றது. துரோகம் செய்தான் பாவி என்றால் புரையோடுகின்றது. காரியங்கள் எல்லாமே தடையாகிவிடுகின்றது.

அப்பொழுது பாசத்தால் தன் குழந்தை படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசைப்பட்டாலும் படிக்கவில்லை என்கிற பொழுது “இப்படிச் செய்கின்றானே.., அப்படிச் செய்கின்றானே…! இவன் எங்கே உருப்படப் போகின்றான்…,?” என்ற கோபப்பட்டு அந்த உணர்வுடன் சொல்கின்றோம்.

ஒவ்வொரு நாளும் நமக்குள் இதை எண்ணி இப்படிப்பட்ட உணர்வுகளைச் சமைத்து என்ன செய்கின்றோம்?

மீண்டும் அவனை எண்ணும்பொழுதெல்லாம் வீட்டுக்கு வருபவர்களிடம் எல்லாம் சொல்வோம்.

எல்லோரும் நன்றாகப் படிக்கிறார்கள். ஆனால் இவனைப் பார்த்தால் இப்பொழுது சுட்டித்தனம் ஜாஸ்தி ஆகிவிட்டது. வெளியிலே சுற்றப் போகிறான் என்று சொல்வார்கள்.

1.இப்படி நினைத்து

2.மற்றவர்களிடம் தான் சொல்கிறோம் என்று நினைக்கிறோம்.

3.ஆனால், அவனை நினைத்து நாம் சொல்லும் உணர்வுதான்

4.அங்கு குழந்தைக்குள் சென்று பாய்கின்றது என்பதை யாரும் நினைப்பதில்லை.

5.அந்த உணர்ச்சிகள் அவனைத் தூண்டி இன்னும் கொஞ்சம் விளையாட்டுக்கு தான் போகச் சொல்லும்.

6.அப்போது நம்முடைய உணர்வுகள் தான் அவனை இயக்குகின்றது.

எப்படித் தீமை செய்த உணர்வுகளை எண்ணும்போது “எனக்குத் துரோகம் செய்தான் பாவி..,” என்றால் நமக்கு வெகு தொலைவில்… இருந்தாலும் அந்த உடலை இயக்குகின்றது.

அதே சமயத்தில் நன்மை செய்தார்கள் என்று எண்ணினால் வெகு தொலைவில் இருந்தாலும் விக்கலாக வருகின்றது. இப்படி ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு இருக்கின்றது.

தொடர்பு இல்லாது எவரும் இல்லை.

இதைப் போன்ற நிலைகளை எல்லாம் மாற்ற நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

1.குழந்தை அவன் அறியாமல் இயக்கும் அந்த இருளைப் போக்கும் நிலையை

2.நாம் இங்கு நமக்குள் சமைத்து அந்த உணர்வுகளைப் பாய்ச்சி

3.அதை இணைத்துச் சொல்லாக அவனிடம் சொன்னால்

4.குழந்தை உடலில் நல்ல உணர்வுகளாகப் படர்கின்றது.

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை நங்கள் பெறவேண்டும். எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும். எங்கள் உடல்களில் உள்ள ஜீவாத்மா ஜீவ அணுக்கள் பெற வேண்டும்.

எங்கள் குழந்தை அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெற வேண்டும். அவன் பொருளறிந்து செயல்படும் சக்தி பெற வேண்டும். அவனுக்குக் கல்வியில் நாட்டம் வர வேண்டும். கல்வியில் உயர்ந்த ஞானம் பெற வேண்டும். அவன் தெளிவான நிலையில் வாழ வேண்டும் என்ற உணர்வுகளைப் பாய்ச்சிடல் வேண்டும்.

“இப்படி யாராவது நாம் சொல்கின்றோமா? செய்கின்றோமா…!”

அனுமான் இலங்கையைத் தகனம் செய்தான் – வானரப்படைத் தலைவன் சுக்ரீவன்

தீமைகளை நீக்குவதற்காக நாம் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வலைகளை வலுவான நிலைகள் கொண்டு எடுக்கும்போது நம் உணர்வின் தன்மை எப்படி ஆகின்றது?

(சீதா எண்ணிய) அந்த உணர்வின் தன்மை வரப்படும்போது

1.அந்த உணர்ச்சியின் எண்ணங்கள் கணவருக்குத் தூண்டப்பட்டு

2.அதைக் காக்கும் படைகலன்களாக வருகின்றது.

3.ஆகவே இதையெல்லாம் சேர்த்து “வானரப்படை”.

தான் எண்ணிய உணர்வுகள் வலுவாகி அந்த உணர்வின் தன்மை அந்த உணர்வின் தன்மை பெற்ற பின் தனக்குள் “பாதுகாப்பு” என்ற உணர்வு வருகின்றது.

நமக்குள் அந்த நல்ல குணத்தைச் சேர்க்கச் சேர்க்க நம் ஆன்மாவில் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வலைகள் வானரப்படைகளாகச் சேர்க்கின்றது.

தீமைகளை நீக்கும் நிலையாக தனக்குள் அந்தப் பாதுகாக்கும் நிலைகள் கொண்டு அது போர் செய்து சீதாவை மீட்டும் தன்மை வருகின்றது.

நாம் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நமக்குள் சேர்க்கச் சேர்க்க

1.தீமைகளை நீக்கும் உணர்வுகள் அசுர உணர்வுடன் இங்கே மனதிலேயே போர் நடக்கின்றது.

2.உடலுக்குள் சென்றபின் அரக்க உணர்வுக்கும் அதற்கும் போர் நடக்கின்றது.

3.சீதா இருக்கும் அந்த நிலையில் இலங்கைக்குள் (உடலுக்குள்) பல உணர்வுகளின் தன்மை கொண்டு நெருப்பு வைத்து ஆஞ்சநேயர் கொளுத்துகின்றார்.

அப்பொழுது அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வு நமக்குள் சேர்கின்றது. தீமைகள் அகற்றப்படுகின்றது.

ஆகவே நம் உடலுக்குள் அந்தத் தீமையை நீக்கும் உணர்வைச் செலுத்தப்படும்போது அந்த சீதாவை – சந்தோஷத்தை நாம் மீட்ட முடியும்.

(உயிர் – விஷ்ணு; உயிரின் காந்தம் –  இலட்சுமி; இராமன் – எண்ணங்கள்; சீதா என்றால் சுவை – மகிழ்ச்சி; உடல் – இலங்கை; உடலின் இச்சை – இராவணன்; சுவாசம்– அனுமான்; துருவ நட்சத்திரம் – சுக்ரீவன்)

27 நட்சத்திரங்களும் “உயிரணுவின் தோற்றமும்” – அகஸ்தியன் கண்டது

நம் சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள 27 நட்சத்திரங்களும் வித்தியாசமான நிலைகளில் உயிரணுக்களைத் தோற்றுவிக்கும் நிலை வருகின்றது.

பூமியோ மற்ற கோள்களோ சுழலும் பொழுது வெப்பமும் ஒரு பகுதியில் ஈர்க்கும் தன்மையும் வருகின்றது.

உயிரணு ஒன்றுக்குள் ஒன்று துடிப்பாகப்படும் பொழுது

1.இந்தத் துடிப்பின் தன்மை அடைபட்டு அதனால் மோதும் தன்மையும்

2.இதிலே ஏற்படும் நிலைகள் ஈர்க்கும் தன்மை வரப்படும் பொழுது

3.தனக்குள் இழுத்து ஒன்றை வளர்க்கும் தன்மை பெறுகின்றது.

இப்படி உருவானது தான் உயிர்.

இதைத்தான் நாராயணனின் மறு அவதாரம் விஷ்ணுவாகத் தோன்றுகின்றான் என்று காட்டப்பட்டுள்ளது.

சூரியன் சுழலும் பொழுது ஒலி வருகின்றது “சோ… …கம்”.

1.அதாவது தன் நிலைகளில் மற்றதை விரிவடையச் செய்து

2.தனக்குள் இழுத்து “கம்…” – “சோ… …கம்”.

3.விஷத்தை வெப்பத்தால் நீக்கி விட்டுத் தனக்குகந்ததாக எடுத்துக் கொள்கின்றது என்று

4.அந்த நாத சுருதியின் தன்மையை அன்று வியாசகர் தெளிவாகக் காட்டினார்.

பூமியின் நாதம் “ஓ…ம்” என்று இருப்பினும் வியாழன் கோள் மற்ற நிலைகளுடன் மோதப்படும்பொழுது அதனுடைய சுருதியின் நிலைகள் பல விதமாக வரும்.

நாதங்கள் எதனெதன் நிலைகளில் மோதுகின்றதோ அதற்குள் “ஓஒஓ…ஓஒஓ…ஓஒஓம்…ம்…ம்”என்று இந்த மாதிரி அலைகள் தனக்குள் இசைகள் கூடியும் குறைத்தும் வரும்.

அது நுகரும் உணர்வுக்குள் மலரும் தன்மையும் வளரும் தன்மையும் என்ற நிலைகளில் இந்த ஒலி அலைகளைக் கண்டுணர்ந்தவன் ஆதியிலே அகஸ்தியன் என்றாலும் பின்னாடி வந்த வியாசகர் 4000 ஆண்டுகளுக்குள்  மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்தப்பட்ட பேருண்மைகள் இது.

அதற்கு முன்பு பலர் பெற்றாலும் இந்த உண்மையின் உணர்வுகளை அவரவர்கள் அறிவிலே தெரிந்தது தான் வளர்ச்சி கொண்டது.

மற்ற கோள்கள் சுழலும் பொழுது வெப்பமும் தனக்குள் ஈர்க்கும் சக்தியால் உணவாக எடுத்து விளையும் தன்மையும் வருகின்றது.

1.இப்படி நட்சத்திரங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதியும்

2.வியாழன் கோளின் சத்தும் மூன்றும் சேர்ந்து ஒரு உயிரணுவாக உருவாக்கப்படும் பொழுது

3.எதனின் நிலைகள் கவர்ந்ததோ அதனின் வழி கொண்டு தான் அந்த உயிரணுவின் இயக்கம்.

“எந்த நிலை வந்தாலும் நம் நிலை மாறாது,,, தீமையை நீக்கும் பழக்கமாக…” நாம் கொண்டு வருதல் வேண்டும்

நம் உடல் என்ன செய்கின்றது? நாம் சாப்பிட்ட உணவுக்குள் மறைந்துள்ள நஞ்சை மலமாக மாற்றிவிட்டு நல்லதை நம் உடலாக மாற்றுகின்றது.

அப்பொழுது நன்மை தீமை என்று தெரிந்து கொள்ளக்கூடிய நிலை இருக்கின்றது. தெரிந்தாலும் நாம் என்ன செய்கின்றோம்?

மாடு ஆடு இவைகளை வளர்க்கின்றோம். சாணத்தை அங்கேயே தான் போடுகின்றது. அது மேலேயே தான் படுக்கின்றது. அதற்கு முடிந்த அளவு அது தான். வேறு வழியில்லை.

நாம் அவைகளைக் கட்டிப் போட்டு வைத்திருக்கின்றோம். இவ்வாறு கட்டிப் போட்டு வைத்த நிலைகளில் வேறு வழி இல்லை என்கிற பொழுது அந்த நிலை ஆகின்றது.

கட்டிப் போட்ட நிலைகளில் இப்படி இந்த உணர்வு பழக்கமாகிவிட்டால் வேறு ஒரு இடத்திற்குக் கொண்டு சென்றாலும் சாணத்தை இட்டபின் மீண்டும் அதிலேயே தான் படுக்கும்.

இயற்கையின் நிலைகள் இது. ஆக எதன் உணர்வு பட்டதோ அதனின் ஞானம் அங்கே வேலை செய்கின்றது.

இதைப் போன்று தான் நம் வழக்கிலும் நம்மிடம் நல்ல குணங்கள் இருப்பினும் பிறிதொருவர் தவறு செய்யும் உணர்வுகளை நாம் நுகர்ந்து பழகி விட்டால் அதனின் உணர்வுகள் நமக்குள் வந்தபின்

1.அந்தத் தவறின் நிலையையே வளர்க்கச் செய்யுமே தவிர

2.தூய்மைப்படுத்தும் நிலை இல்லாது

3.மீண்டும் அந்த அசுத்தமான சொல்லில் செயலில் தான் வாழ்க்கை அமையும்.

4.அதனின் உணர்வாகத்தான் நம் சொல்லும் செயலும் அமையும்.

ஆகவே இதைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் அல்லவா…? தூய்மைப்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இருளை நீக்கி ஒளி என்ற உணர்வு பெற்ற அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று எண்ணுதல் வேண்டும். அந்த அருள் ஞானத்தை நமக்குள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

1.தீமைகளைக் கண்டு

2.தீமைகளை நுகர்ந்து

3.தீமைகளைச் சேர்க்கும் பழக்கத்தை மாற்றி

4.மகரிஷிகளை எண்ணி நம் உயிரைப் புருவ மத்தியில் எண்ணி

5.அந்த அருள் ஆற்றலை நமக்குள் சேர்த்துத்

6.தீமைகளைத் தடுத்து நிறுத்தி

7.அந்த ஆற்றல்களை எல்லோருக்கும் பாய்ச்சி

8.மற்றவர்களையும் நல்லவராக்க வேண்டும் என்ற

9.இந்தப் பயிற்சியை நாம் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

“எந்த நிலை வந்தாலும் இந்த நிலை மாறாது…!” உயிரையும் மகரிஷிகளையும் எண்ணி அந்த அருளாற்றலைச் சேர்ப்பதையே நம் பழக்கமாக நம் மூச்சாக நம் வாழ்க்கையாக அமைத்தல் வேண்டும்.

காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று பல இன்னல்களைக் கொடுத்துத்தான் “மகரிஷிகளைப் பற்றி…” உணர்த்தினார் குருநாதர்

பல லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் அகஸ்தியன் கண்டுணர்ந்த உண்மைகளை நுகர்ந்தறியும் சந்தர்ப்பம் வேடனான வான்மீகிக்குக் கிடைத்தது.

எந்த உண்மையை அகஸ்தியர் கண்டுணர்ந்தாரோ அதை வான்மீகியும் உணர்ந்தறிந்து வெளிப்படுத்தினார்,

1.வேடனான வான்மீகிக்குக் கிடைத்த சந்தர்ப்பம் போல

2.அகஸ்தியனுக்குக் கிடைத்த சந்தர்ப்பம் போல

3.உனக்கும் (ஞானகுரு) ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்தித் துன்பத்தை ஊட்டி

4.உண்மையின் உணர்வை அறியச் செய்வதற்காக

5.உன்னைக் காட்டிற்குள் அழைத்து வந்தேன் என்றார் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர்.

இயற்கையின் உண்மைகள் எவ்வாறு இயங்குகிறது? இந்த இயக்கத்தின் தன்மைகளை நீ எவ்வாறு உணரப் போகின்றாய்?

1.எவ்வாறு இதை உணர்கின்றாய்?

2.எவ்வழியில் நீ உணரப் போகின்றாய்?

3.எவ்வழியில் நீ செயல்படுத்தப் போகின்றாய்? என்றார் குருநாதர்.

இங்கே காட்டுப் பகுதியில் நான் வரப்படும் பொழுது எனக்கு உணவு இல்லை. சரியான உறக்கம் இல்லை.

அதே சமயத்தில் காட்டுப் பகுதியில் அட்டைகள் அதிகம். என்னை அறியாமலே அட்டைகள் ஒட்டிக் கொள்கின்றது. அது இரத்தத்தைக் குடிக்கின்றது. எனக்குத் தெரியாது.

ஆக காட்டிற்குள் சாப்பாடு குறைவு.  இருக்கிற இரத்தத்தை அது சாப்பிடுகிறது. அப்போது எனக்கு மயக்கமே வந்து விடுகிறது.

சாமி…! என்றேன் குருநாதரிடம் நான்.

நீ உண்மையைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் அல்லவா?  உன்னை எது இயக்குகின்றது? அந்த உணர்வு இயக்குவதிலிருந்து நீ எப்படி மீள வேண்டும் என்பதனை உணர்வதற்குத் தான் உனக்கு இத்தகைய அனுபவம்.

குருநாதர் என்னைக் காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று அகஸ்தியன் கண்ட உண்மை அந்த வான்மீகி அவருக்குள் பட்டுத் தீமையை அகற்றும் வலிமையை எப்படிப் பெற்றார்…?

அவருடைய சந்தர்ப்பம் தீமையை நீக்கும் ஆற்றலை எப்படி நுகர்ந்தார் என்ற உண்மையை உணர்த்துவதற்கு என்னை இப்படித் துன்பக் கடலில் ஆழ்த்தினார்.

இந்தத் துன்பத்தின் நிலைகளிலிருந்து நீ பெறும் உண்மையை அறியப்படும் பொழுது தான் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் சந்தர்ப்பங்களில் நல்ல உணர்வுகளை மாற்றும் நிலைகளை நீ உணர முடிகின்றது.

1.நல்லதைப் பெறவேண்டும் என்று ஆசை கொண்டு வந்தாய்.

2.ஆனால் இடைமறித்து உன்னை எப்படி எல்லாம் இவை மாற்றுகின்றது.

3.ஆனால் எதற்குள் நீ சிக்குகின்றாய்? நீ எதைப் பெற இங்கே வந்தாய்?

4.நீ எதைப் பெறவேண்டும்? நீ எதன் வழியில் நீ வாழ வேண்டும்?

5.உனக்குள் எதை வலுபெறச் செய்ய வேண்டும்? என்பதை உணர்த்துவதற்குத்தான்

6.உன்னைக் காட்டிற்குள் அழைத்து வந்தேன். என்று குருநாதர் கூறினார்.

வான்மீகி (முதலில்) முரடன். நீயும் ஒரு முரடன் தான். நீயும் அடிக்கடி குற்றம் செய்பவன் தான். குற்றத்தை எதனால் நீ செய்கின்றாய்? குற்றவாளியாக நீ எப்படி ஆகின்றாய்?

ஆக உன்னுடைய சந்தர்ப்பமே உன்னைக் குற்றவாளியாக்குகின்றது.

அந்தக் குற்றத்திலிருந்து மீளும் உணர்வும் அதனுடைய சக்தியும் நீ பெறுவதற்காக வேண்டி இயற்கையின் நிலைகள் எவ்வாறு இயங்குகிறது என்ற நிலையை நீ உணர உன்னைக் காட்டுப் பகுதிக்கு அழைத்து வந்தேன்.

1.அதனதன் பசிக்கு அதனதன் உணர்ச்சிகளை உந்துகின்றது.

2.அதனதன் செயலாக்கங்களைச் செயலாக்குகின்றது.

காட்டுக்குள் இருக்கும் கொசுக்கள் மிகவும் கடுமையானது. காட்டுக்குள் ஒரு விதமான கண்ணுக்குப் புலப்படாத ஈக்கள் உண்டு. மேலே பட்டால் அரிப்புகள் ஏற்படும்.

அரிப்பு ஏற்படும் பொழுது நீர் போன்று வடியும். நாம் தேய்ப்போம். அதில் வேர்வை போன்ற நீர் வெளியே வரும். அதை அந்த ஈக்கள் எப்படி உணவாக உட்கொள்கின்றது. இவை உன் கண்ணுக்குப் புலப்படாது.

ஆனால் உடலில் அரிப்பு வரும் பொழுது நீ தேய்க்கின்றாய். இப்போது பார்…! இந்த அணுக்கள் எவ்வாறு உருப்பெற்றது. இந்த உணர்வின் தன்மை எப்படி இயங்குகின்றது. அது ஜீவன் உள்ளதாக எப்படி இருக்கின்றது.

உன் கண்ணுக்கே புலப்படவில்லை. ஆனால் அணுத்தன்மை வருகின்றது. உன் உடலில் எப்படி அரிக்கின்றது? அரிப்பின் தன்மை எவ்வாறு இயக்குகின்றது? நீ எதை இயக்குகின்றாய்..? நீ எதைப் பெற வந்தாய்…?

1.நான் உபதேசிக்கும் நிலைகளிலிருந்து உனது நினைவலைகள் எவ்வாறு மாறுகின்றது?

2.இதிலிருந்து உன் நினைவலைகளை எவ்வாறு மாற்றவேண்டும்?
3.எதன் வலிமையை நீ பெறவேண்டும் என்று பல வினாக்களை எழுப்பினார் குருநாதர்.

இப்படி ஒவ்வொரு நொடியிலேயும் இயற்கையின் இயக்கங்களை உணரும்படி அந்தப் பக்குவ நிலையைப் பெறுவதற்குத்தான் எம்மைக் காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.

காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று இந்த உண்மையின் இயக்கங்களைத் தான் அறிந்த உண்மையை உணர்வாக வெளிப்படுத்திக் காட்டினார் குருநாதர்.

அகஸ்தியன் கண்ட உண்மையின் உணர்வுகள் அனைத்தும் சூரியனின் காந்த சக்தி கவரப்பட்டு அலைகளாகப் படர்ந்துள்ளது.

இரண்டு பட்சிகள் கூடிக் குழாவி மகிழ்ந்திருந்த வேளையில் வேடனான வான்மீகி ஒன்றை வீழ்த்தினார்.

அந்தப் பட்சியின் பாச உணர்வுகள் தாக்கப்பட்ட நிலையில் வானை நோக்கி ஏகும் பொழுது சூரியனின் காந்தப் புலனறிவு கவர்ந்து வைத்திருந்த அகஸ்தியனின் உணர்வலைகள் வான்மீகி உடலுக்குள் வருகின்றது.

அந்தப் பட்சியின் காரணமாக அகஸ்தியனின் உணர்வுகள் வான்மீக்கு உண்மையை உணர்த்தி அவருக்குள் இருந்த தீமையின் நிலைகளை அகற்றி தெளிந்த மனம் கொண்டு உலகுக்கே உண்மைகளை இராமாயணக் காவியமாக வெளிப்படுத்தினார்.

ஒவ்வொரு மகரிஷியும் எப்படி விண்ணின் ஆற்றலையும் அகஸ்தியர் கண்டுணர்ந்த பேருண்மைகளையும் பெற்றார்கள்? ஒளியின் சரீரமாக எப்படி ஆனார்கள்?

அந்த நிலையை ஒவ்வொரு மனிதனும் எப்படிப் பெற முடியும்? விண் செல்லும் அந்த மார்க்கம் என்ன என்பதை அறிந்துணர்வதற்காகக் காட்டிற்குள் பல இன்னல்களைக் கொடுத்து உணர்த்தியருளினார் குருநாதர்.

நம்மைச் சுற்றி உருவாக்க வேண்டிய “அருள் ஒளி வட்டம் – பாதுகாப்புக் கவசம்”

பரிணாம வளர்ச்சியில் வந்த மிருக இனங்கள் வெகு தூரத்தில் இருந்தே மணத்தால் உணர்ந்து உணவோ எதிரிகளையோ அறிந்து கொள்கின்றது. தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் நுகர்ந்தறியும் ஆற்றல் பெற்றவைகள் தான் மிருகங்கள்.

அதிலிருந்து வளர்ச்சி பெற்று மனிதனாக வந்த பின் தொழிலின் நிமித்தம் உணர்வுகளை அதிகமாகச் செலுத்தும் போது குடும்பப் பாரங்களை அதிகமாகச் செலுத்தப்படும் போது இது தான் முன்னணியிலே வருகின்றது.

வெகு தூரத்தில் இருந்து நமக்குள் அதாவது சலிப்பானவரை சங்கடப்படுவோரை வெறுப்பானவரை வேதனைப்படுவோரை உற்றுப் பார்த்தது எல்லாம் நம் உடலுக்குள் பதிவாகி இருக்கின்றது.

அவ்வாறு நமக்குள் பதிவாகி இருப்பதனால் அந்த உணர்வுகள் வந்தாலும் நாம் அதைப் பற்றிய இயக்கங்களை (நன்மை தீமைகளை) அறிய முடியாத நிலைகளில் தான் இருக்கின்றோம். ஏனென்றால்

1.வேலையின் நிமித்தம் வரும் பொழுது அந்த அழுத்தம் அதிகமாகி விடுன்றது.

2.குழந்தைகள் நாம் செல்லமாக வளர்க்கவேண்டும் என்ற ஆசை வருகின்றது.

3.நாம் கடன் கொடுத்தவர்கள் திரும்ப வரவில்லை என்றால் அதனுடைய உணர்வு அழுத்தமாகின்றது.

4.இத்தகைய தீமையான உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் போகின்றது

5.அது நம்மைப் பாதிக்கப் போகின்றது என்பதை நாம் உணர்வதில்லை.

அந்தத் தீய உணர்வுகள் அனைத்தும் உடலுக்குள் சென்று விளைந்து நம் நல்ல அணுக்களை மாற்றியபின் தான் வேதனை என்ற உணர்வாக நாம் அறிய முடிகின்றது.

மற்ற உயிர் இனங்கள் அனைத்தும் தீமை என்ற உணர்வுகள்

1.அந்த மணத்தைக் கண்ட பின் அது நுகராது மறுத்து விடுகின்றது.

2.அல்லது தடுத்து விடுகின்றது. அதற்கு அந்தச் சக்தி உண்டு.

ஆனால் மனிதனுக்கு இதை நீக்கும் சக்தி இருந்தும் அது நாம் நீக்க முடியாதபடி “உணர்வின் வேகத்திலயே…” நாம் செல்கின்றோம்.

இதை எல்லாம் நாம் மாற்றி அமைக்கக்கூடிய சக்தியாக நீங்கள் பெறவேண்டும் என்பதற்குத்தான் அடிக்கடி இந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளைப் பற்றிப் பதிவாக்குகின்றோம்.

பல தீமைகளை நாம் பார்த்தாலும் அந்தத் தீமையின் உணர்வு நாம் நுகர்ந்தது நம் உடலுக்குள் சென்று அந்தத் தீமையான செயலைச் செயல்படுத்தாத படி தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

குழம்பு வைக்கும்போது அதனுடன் காரமான மிளகாயைச் சேர்த்து நமக்குச் சுவையாக மாற்றிக் கொள்கின்றோம்.

அதைப் போல தீமையான உணர்வுகள் நமக்கு அடிமையாக்க வேண்டுமே தவிர நாம் அவைகளுக்கு அடிமையாகி விடாதபடி நம் நல்ல குணங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அதற்காகத்தான் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை நுகர்வதற்கு உங்களுக்கு இந்தப் பயிற்சியைக் கொடுக்கின்றோம்.

இன்றைய உலகில் நடக்கும் தீவிரவாதங்களும் பல கொலைகளும் கொள்ளைகளும் பல அசுர உணர்வுகளும் வெளிப்படும் உணர்வுகளை அது நம் உடலுக்குள் ஆக்கிரமித்துவிடக் கூடாது.

நம்மைக் குற்றவாளியாகவும் அல்லது கொலை செய்பவனாகவும் அல்லது நம் உடலுக்குள் இருந்து நல்ல அணுக்களைக் கொன்று அது கடும் நோயாக மாறும் தன்மைகளிலிருந்தெல்லாம் நாம் மாறிப் பழக வேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி உணர்வுகளை இந்த உடலில் அடிக்கடி எடுத்துச் சேர்த்துக் கொண்டே வந்தால் நமது மூச்சலைகள்

1.நம்மைச் சுற்றி ஒரு பெரும் அருள் ஒளி வட்டமாக மாறும்.

2.அப்போது தீமை என்ற உணர்வுகள் நமக்குள் வராதபடி அது ஒதுக்கிவிடும்.

3.எல்லோரும் ஒதுக்கிவிட்டால் ஈர்க்கும் சக்தி இல்லை என்றால்

4.தீமை செய்யும் அந்தக் கொடிய உணர்வலைகளைச் சூரியன் கவர்ந்து கொள்கின்றது.

துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நம் உடலிலே பெற வேண்டும் என்று நாம் பெரும் கூட்டமாகக் கூட்டுத் தியானங்களைச் செய்து இந்த வலுக்களை அவ்வப்போது கூட்டிக் கொள்தல் வேண்டும்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் அடிக்கடி இதை மாற்றிக் கொண்டால் இந்தப் பிரபஞ்சமே அழிந்தாலும் நாம் ஏகாந்தமாக அந்த மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் ஒளியின் சரீரமாக வாழலாம்.