தீமைகள் வரும் பொழுது “புருவ மத்தியில் துருவ நட்சத்திரத்தை எண்ணி” மூடிப் பழக வேண்டும்

பல கோடி உடல்களில் தீமையை நீக்கிய “துருவ நட்சத்திரத்தின் பெரருளைப் பெறும்” அந்தச் சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

1.அந்தச் சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்தி நமது கண்களின் நினைவிற்கு கொண்டு வரவேண்டும்.

2.பின் புருவ மத்திக்குக் கண்களின் நினைவைக் கொண்டு வரவேண்டும்.

3.நம் மூக்கின் வழி சுவாசிப்பதற்கு மாறாகக் கண் வழி கவர்ந்து இதை நமக்குள் இணைக்கின்றோம்.

4.இது வலிமையான பின் உணர்வின் பிராணயாமம்.

5.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் இயக்கமாக மாற்றுகின்றோம். இது தான் முருகு – மாற்றி அமைக்கும் சக்தி.

தீமைகளை நீக்கிய அருள் உணர்வை உயிரிலே இணைத்தபின் தீமைகள் நம் உடலுக்குள் செல்லாது உடலைச் சுற்றியே நிற்கும்.

அந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் எங்கள் இரத்த நாளங்களிலே கலந்து எங்கள் உடல் உறுப்புகளை உருவாக்கிய அணுக்கள் அனைத்தும் பெறவேண்டும் என்று வலுவெற்ற வேண்டும்.

ஒரு நிமிடம் வலுவானபின் அந்தச் சக்தி உடலுக்குள் வலுவாக்கப்படும்போது உடலைச் சுற்றி இருக்கும் தீமைகள் நம்மைவிட்டு அகலும்.

துணியில் அழுக்குப்பட்டால் எப்படிச் சோப்பைப் போட்டு நுரையை ஏற்றி அழுக்கை அப்புறப்படுத்துகின்றோமோ அதைப் போல துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளை நம் உடலுக்குள் செலுத்தி அதை வலுவாக்கித் தீமைகளை நம் ஈர்ப்பு வட்டத்தை விட்டு அகன்று செல்லச் செய்கின்றோம்.

ஒரு நோயாளியைப் பார்த்திருந்தால் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரொளியை நீங்கள் பெற்று உடல் நலம் பெறுவீர்கள் என்று வாக்கினை அங்கு பதிவு செய்தால் அவரும் நலம் பெறுவார்.

இராமனின் பக்தன் ஆஞ்சனேயன் சுவைக்கொப்ப எண்ணங்கள் சீதாராமன். தீமைகளை நீக்கியது துருவ நட்சத்திரம் அது சீதாராம். அந்த ராமனின் பக்தன் ஆஞ்சனேயன். அவன் வாயு புத்திரன் சுக்ரீவனின் மந்திரி.

சுக்ரீவன் என்பது துருவ நட்சத்திரம். அதை எண்ணத்தால் எண்ணி (சீதாராம்) நமக்குள் வலுப் பெற்று மற்றவர்கள் பெறவேண்டும் என்று சொல்லும்போது அந்த வலுவான எண்ணம் (ஆஞ்சனேயன்) வாயுவாகச் சென்று மற்றவர்களையும் பெறச் செய்யும்.

மற்றவர்களின் வேதனையை நுகர்ந்தால் அது வாலி. நம் நல்ல குணங்களை அடக்குகின்றது. உடலுக்குள் சென்றால் இராவணன். நல்ல குணங்களைக் கொல்கின்றது.

வாலியை உள்ளுக்குள் செல்ல விடாமல் இராமன் பாறையைப் போட்டு மூடி விடுகின்றான்.

1நமது உயிரின் துணை கொண்டு

2.நமக்கு மேல் இருக்கின்ற அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தை எண்ணி புருவ மத்தியில் மூடிப் பழக வேண்டும்.

3.மூடிப் பழகிவிட்டால் நாம் நுகர்ந்த உணர்வின் செயலாக்கம் குறைந்துவிடும் என்பதற்காக

4.இராமாயணக் காவியத்தில் இவ்வளவு தெளிவாகக் கொடுக்கின்றார்கள்.

நமது உடலுக்குள் தீமை புகாது தடுத்து நிறுத்தி நாம் சொல்லாகச் சொல்லப்படும் பொழுது நமது சொல் வெளிப்பட்டு பிறர் செவிகளில் படுகின்றது.

அவருடைய கண் நம்மைப் பார்த்து உணர்வை நுகர்கின்றது. உயிரிலே பட்டு வாயுவாக மாறுகின்றது. அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் அங்கே இணைகின்றது.

மற்றவர்களும் தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் சந்தர்ப்பம் உருவாகின்றது. இதுதான் இராமனின் பக்தன் ஆஞ்சனேயன். சுக்ரீவனின் மந்திரி என்று இராமாயணக் காவியத்தில் தெளிவாகக் காட்டப்பட்டது.

இராமேஸ்வரத்தில் “27 கிணறைக் காட்டியுள்ளார்கள்” மனிதனுடைய பொக்கிஷம் அத்தனையும் அதிலே உண்டு

நம் எண்ணத்தால் உருவாக்கப்பட்டது தான் நமது உடல். இதைத்தான்  “இராமேஸ்வரம்”என்று வைத்தார்கள் ஞானிகள்.

நாம் எதை எண்ணினோமோ அதன் வழிப்படி இந்த உடலான பரத்தை உருவாக்கியது உயிர். இதுதான் இராமேஸ்வரம்,

இதை ஸ்தல புராணமாக உருவாக்கி இதே எண்ணத்தால் ஒளி என்ற உணர்வு பெற்ற துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வைப் பெறச் செய்வதற்கு  இராமேஸ்வரத்தை அமைத்தார்கள்.

அங்கு அதிகாலை 4.00 மணியில் இருந்து 6.00 மணிக்குள் துருவ நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கலாம் என்பதற்காகக் கடலுக்கருகில் கோவிலை அமைத்தார்கள்.

அதன் உணர்வை ஒரு மண்டலம் (48 நாட்கள்) வளர்த்துக் கொண்டபின்  நம் குடும்பத்தில் நமது மூதாதையர்களையோ உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்றவர்களையோ விண் செலுத்தித் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் வாழும் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைக்க முடியும்.

மூதாதையர்களின் உணர்வு நமக்குள் உண்டு.

அதன் துணை கொண்டு “எங்களுடன் வாழ்ந்து வளர்ந்த குலதெய்வமான உயிராத்மாக்கள் சப்தரிஷி மண்டலத்தில் கலந்து உடலில் பெற்ற நஞ்சுகள் கரைந்து பெருவீடு பெருநிலை அடைந்து அழியா ஒளி சரீரம் பெறவேண்டும்”என்று பிறவி இல்லா நிலையை அடையச் செய்யும் இடம் அது.

1.சிறிது காலமே மனித உடலில் வாழ்கின்றோம்.

2.அதற்குள் இந்த மனித உடலில் “மனதைக் குவித்தல்” வேண்டும்.

3.அதாவது மனதில் எல்லாக் குடும்பங்களும் நல்லது பெறவேண்டும், என்று எண்ண வேண்டும்.

4.இதைத்தான் இராமேஸ்வரத்தில் இராமன் மணலைக் குவித்ததாக இராமாயணத்தில் காட்டினார்கள்.

இராமேஸ்வரத்தில் “மனிதனுடைய பொக்கிஷம்” அத்தனையும் உண்டு.

27 நட்சத்திரங்களின் சத்தைச் சூரியன் எவ்வாறு பாதரசங்களாக மாற்றுகின்றதோ அதே போன்று 27 நட்சத்திரங்களின் சத்தைச் சூரியன் கவர்ந்து இயக்க அணுவாக மாற்றியதை  ஜீவ அணுவாக்கி இந்த  உடலை உருவாக்கியது உயிர்.

1.மனிதனான பின் 27  நட்சத்திரத்தையும் சேர்த்து

2.முழுமை அடையும் பக்குவத்தைத்தான் இராமேஸ்வரத்தில் காட்டினார்கள்.

இராமேஸ்வரத்தில் 27 கிணறைக் காட்டி இருப்பார்கள். எது எது உணர்வுகள் ஊற்றெடுத்து நமக்குள் ஒன்றாக்குகின்றது என்று இராமேஸ்வரத்தில் காட்டப்பட்டது.

நம் மனதைக் குவிக்கும் இடம் இராமேஸ்வரம்.

அங்கு நம் மூதாதையர்களை எண்ண “எங்களுடன் வாழ்ந்து வளர்ந்த, மூதாதையர்களின் உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற உயிராத்மாக்கள் அனைத்தும்

1.சப்தரிஷி மண்டலத்தில் கலந்து

2.உடலில் பெற்ற நஞ்சுகள் கரைந்து,

3.துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் வாழவேண்டும்”

4.என அவர்களை விண் செலுத்தும் இடம் அது.

5.மனிதன் ஒருவன் தான் அதைப் பெறமுடியும். கடைசி முடிவு.

அணுக்களாகச் சேர்த்துச் சூரியனாகிப் பிரபஞ்சமாகிப்  பிரபஞ்சத்தில் உயிரணுவாகி உயிரணு தோன்றியபின் “ஒளியின் உடலாவதுதான்”  இறுதி நிலை.

ஆகையால்  முதாதையர்களை முறைப்படி விண் செலுத்தினால்  அவர்கள் பிறவி இல்லா நிலை அடைகின்றனர்.  அவர்கள் முன் சென்றால்  அவர்களைப் பின்பற்றி நாம் எல்லோரும் அங்கு சப்தரிஷி மண்டலத்திற்குச் செல்லலாம்.

நம் வாழ்க்கையில் அறியாது வரும் துன்பங்களை நீக்கிடவே ஆலயங்களை உருவாக்கினார்கள் ஞானிகள் – துன்பங்களை நீக்கினால் உங்கள் வீடு கோவிலாகின்றது

வாழ்க்கையில் நல்லதையே செய்து கொண்டு எவருக்கும் தீங்கு செய்யாமல் இருந்தாலும் சந்தர்ப்பவசத்தால் எதிர்பாராது பயந்து விடுகிறோம்.

அச்சமயம் பய உணர்வலைகள் நம் உடலில் சேர்ந்து விடுகின்றது.

நண்பர் ஒருவர் அவருக்கு ஏற்பட்ட கஷ்ட நஷ்டங்களை வேதனையுடன் சொல்லுகிறார். அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். அவர் வேதனையுடன் சொன்ன உணர்வலைகள் நம் உடலில் சேர்ந்து, நம்மையும் வேதனைப்படச் செய்துவிடுகின்றது. இவ்வாறு

1. நம் வாழ்க்கையில் நாம் தவறு செய்யாமலேயே
2. பல துன்பங்கள் பலவித வேதனை உணர்வுகள் நம்மையறியாது சூழ்ந்து கொண்டு

3.மன அமைதியைக் குலைக்கின்றது நோயை உருவாக்குகின்றது.

ஆகவே துன்பப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களின் துன்ப உணர்வுகளைப் போக்கவே ஞானிகள் அன்று ஆலயங்களை அமைத்தார்கள்.

எந்தக் கோவிலுக்குச் சென்றாலும் முதலில் விநாயகர் கோவிலுக்குச் சென்று விநாயகரைப் பார்த்து ஓம் ஈஸ்வரா’ என்று உயிரை நினைத்து வணங்க வேண்டும்.

பின் வானை நோக்கிப் பார்த்து இவற்றையெல்லாம் அருளிய, மகரிஷிகளின் அருளாசியை நாங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்று ஏங்கவேண்டும்.

பின் கண்களை மூடி துருவ மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை எங்கள் ஜீவான்மாக்கள் பெறவேண்டும் என்ற உணர்வுடன் உடலுக்குள் நினைவைச் செலுத்த வேண்டும்.

கண்களைத் திறந்து, தீப ஆராதனை காட்டும் பொழுது கண்களைத் திறந்து வழியறிந்து செயல்படும் ஞான நிலை பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று எண்ணி ஏங்கவேண்டும்.

அங்கிருக்கும் மலரைப் பார்த்து மலரின் நறுமணம் நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்றும் கனிகளைப் பார்த்து இக்கனிகளின் சுவை போன்று எங்கள் சொல்லும் செயலும் சுவை பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்றும் எண்ணி ஏங்கவேண்டும்.

பின் இங்கு வருபவர் அனைவரும் மகரிஷிகளின் அருளாசி பெறவேண்டும். அவர்கள் வாழ்வில் நலமும் வளமும் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று எண்ணி ஏங்கவேண்டும்.

கோவிலுக்குச் செல்லும் பொழுது முதலில் விநாயகர் ஆலயத்திற்குச் சென்று மேலே குறிப்பிட்டவாறு தியானிக்க வேண்டும். அடுத்து உள்ளே செல்லும் பொழுது,

1.கோபுர வாயிலுக்கு முன் வந்தவுடன்… “கோபுரத்தைப் பார்த்து”

2.என்னில் “உயர்வான எண்ணம்” பெறவேண்டும் என்று எண்ணி ஏங்கவேண்டும்.

பின் இதே உணர்வுடன் யாருடனும் பேசாமல் பிரகாரத்தைச் சுற்றி வலம் வந்து சன்னதிக்கு முன் அமைந்திருக்கும் கொடிக்கம்பம் அல்லது தூபஸ்தூபி இருக்கும் இடத்தில் ஒரு நிமிடம் நின்று “சன்னதியை” நேராகப் பார்க்க வேண்டும்.

இந்த தெய்வ குணத்தை நாங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா, என்ற ஏக்க உணர்வுடன் உங்கள் உயிரை நினைத்து வானை நோக்கிப் பார்க்கவேண்டும்.

வானை நோக்கிப் பார்க்கும் பொழுது இந்தத் தெய்வ குணத்தை அருளிய துருவ மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வுடன் ஏங்கியவாறே கண்களை மூடி அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படரவேண்டும் ஒரு நிமிடம் தியானித்துவிட்டுக் கண்களைத் திறந்து ஆலயத்திற்குள் செல்ல வேண்டும்.

பிரகாரம் வலம் வரும் பொழுது இந்தத் தெய்வ குணமாக எங்கள் சொல்லும் செயலும் இருக்க வேண்டும் என்ற உணர்வுடன் வலம் வந்து மூலஸ்தானம் வந்தவுடன் “இதே உணர்வுடன் மூலவரைப் பார்த்துக் கொண்டிருங்கள்”.

தீப ஆராதனை காண்பிக்கும் பொழுது வழியறிந்து செயல்படும் இந்த “ஜோதி நிலை” பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வுடன் பாருங்கள்.

அப்போது மூலவருக்குச் சாத்தப்பட்டுள்ள மலர் அலங்காரம் தெரியும் அச்சமயம் இந்த மலரின் நறுமணம் நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வுடன் ஏங்குங்கள்.

அங்கே படைத்துள்ள கனிகள் நமக்குத் தெரியும். அப்பொழுது அந்தக் கனிகளைப் பார்க்கும் பொழுது, கனிகளின் சுவையைப் போன்று எங்கள் சொல்லும் செயலும், சுவை பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வுடன் எண்ணி ஏங்கி ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடித் தியானியுங்கள்.

தெய்வச் சிலையைப் பார்க்கும்போது “இந்தத் தெய்வ நிலை” நாங்கள் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வை ஒரு நிமிடம் உடல் முழுவதும் செலுத்த வேண்டும்.

இங்கு வருபவர்கள் அனைவரும் இந்தத் தெய்வ நிலை பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வைப் பாய்ச்சுங்கள்.

சன்னதியில் இருந்து வெளியில் வந்தபின் ஆலயத்தில் அமைதியான இடத்தைப் பார்த்து ஓரமாக அமர்ந்து கொண்டு மேற்குறிப்பிட்டவாறு ஐந்து நிமிடம் கண்களை மூடித் தியானிக்க வேண்டும்.

பின் கண்களைத் திறந்து இந்த ஆலயத்திற்கு வரும் மனிதர்களின் உடல்களை ஆலயமாக எண்ணி அந்த உடல்களை இயக்கி ஆண்டு கொண்டிருக்கும் உயிரைக் கடவுளாக எண்ணி

1.இங்கு அருள் பெற வரும் உயிராத்மாக்கள் அனைவரும்

2.துருவ மகரிஷிகளின் அருள்சக்தி பெற்று

3.எல்லா நலமும் வளமும் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வை ஆலயங்களில் படரச் செய்யுங்கள்.

இந்த முறைப்படி ஆலயங்களுக்குச் சென்று வழிபட்டு தியானிப்பதால் ஞானிகள் மகரிஷிகள் உபதேசித்த அருள் சக்திகள் உங்கள் ஆத்மாவில் சேருகின்றன. அதனால் உங்கள் ஆத்மா தெய்வ நிலை பெறுகின்றது.

நீங்கள் ஆலயத்தில் பத்து நிமிடம் தியானத்தில் அமர்ந்து ஆலயத்திற்கு வரும் அனைவரும் வாழ்க்கையில் நலமும் வளமும் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற உணர்வுடன் படரச் செய்த மூச்சலைகளால் ஆலயத்திற்கு வரும் அனைவரும் அவர்கள் வாழ்வில் நலமும் வளமும் பெற உதவி செய்தவர்களாவீர்கள்.

கோவிலிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்து வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்து நம் குடும்பத்தில் அனைவரும் தெய்வ குணம் பெறவேண்டும். நம்மிடம் வியாபார நிமித்தம் வருபவர்கள் நலமும் வளமும் பெறவேண்டும். நாம் தொழில் செய்யும் இடங்கள் செழித்தோங்க வேண்டும் ஈஸ்வரா என்று ஐந்து நிமிடம் தியானியுங்கள்.

தியானித்துவிட்டு கோவிலிலிருந்து கொண்டு வந்த திருநீறு மலர்களை நீருள்ள சொம்பில் போட்டு மேற்கூறிய உணர்வுடன் அந்த நீரை “வீட்டில் உள்ள அனைத்து இடங்களிலும் தெளித்துவிடுங்கள்”.

இவ்வாறு செய்வதால் வீட்டில் உள்ள தீய உணர்வலைகள் மறைந்து நல்ல உணர்வலைகள் படரும்.

1.வீடு கோவிலாகிறது.

2.உங்கள் எண்ணம் தெய்வமாகின்றது.

3.உங்கள் உயிர் கடவுளாகிறது.

“உயிரான ஈசனுக்குச் செய்ய வேண்டிய பணி எது…” என்று எனக்குக் காட்டினார் குருநாதர்

உயிரே கடவுள்.

1.உன் உடலை ஆள்பவனும் ஆண்டவனாக இருப்பவனும் உன் உயிர்தான்.

2.உடலின் இயக்கத்தின் உணர்வில் எழும் எண்ணத்தினால்

3.சுவாசிக்கும் உணர்வே (உன் உயிர்) இறையாகி

4.உடல் வளர இறைவன் ஆகின்றான்.

உன் உடலில் சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வின் ஆற்றலை உன் சொல்லின் செயலின் ஆற்றலும் அதாவது மயில் துத்தத்தைக் (விஷத்தை) கண்களால் பார்க்கின்றாய் என்று வைத்துக்கொள்.

அதைப் பார்க்கும் பொழுது அமைதி கொண்டிருக்கின்றது. ஒரு தீங்கும் செய்வதில்லை. அதை நீ சாப்பிட்டால் உன் உடலின் இயக்கமே மாறுபட்டு குமட்டலும் வாந்தியும் வரச் செய்கின்றது.

1.உடலைச் சோர்வடையச் செய்கின்றது.

2.இறந்துவிடுவோமோ என்று தோன்றுகின்றது.

இதைப் போன்றே மிளகாயைப் பார்க்க அமைதியாகத் தெரிகின்றது. சாப்பிட்டாலோ “ஆ…” என்று அலறச் செய்கின்றது. காரத்தைத் தணிக்க எண்ணம் தோன்றுகின்றது. நீரைத் தேடிச் சென்று குடிக்கச் செய்கின்றது.

சுவையான இனிப்பைச் சாப்பிட்டாலோ மனது மகிழ்ச்சியடைகின்றது. ஆனால் இனிப்பு அதிகமாகிவிட்டாலோ அதைத் தணிக்க எண்ணம் தோன்றுகின்றது. நீரைத் தேடிச் சென்று குடிக்கச் செய்கின்றது.

இதைப் போன்றே நீ சுவாசிக்கும் உணர்வின் செயலே தெய்வம் ஆகின்றது. தெய்வச் செயலாக அமைகின்றது.

நீ வாழ்க்கையில் பற்பல குணங்கள் கொண்ட மனிதர்களிடம் தொடர்பு கொள்ளும் சந்தர்ப்பம் ஏற்படுகிறது. அச்சமயம் எதிர்பாராது ஒரு முரடனிடம் வாக்குவாதங்கள் முற்றுகின்றது என்று வைத்துக் கொள்வோம்.

நீ உனக்குள் வலுவை மனதில் வைத்து “உன்னை அழித்துவிடுகிறேன் பார்… என்று முரடனைப் பார்த்துச் சொல்கிறாய்.”

உன் சொல்லில் வெளிப்படும் உணர்வுகள் முரடனின் செவிகளில் ஒலித்து அவன் உடலின் உணர்வுகள் உந்தப்பட்டு உன்னை அழித்துவிடும் எண்ணம் அவனுக்கு அதிகம் உருப்பெறுகிறது.

இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் நீ சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் உன் இரத்தத்தில் கலந்து முரடனை அழித்துவிடும் எண்ணத்தை உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கும்.

“முரட்டுத்தனமான உணர்வுகள்…” உன் உடலில் சேர்ந்து கொண்டு வினையாக விளைந்து உன் உடலில் ஆத்மாவாகச் சேர்ந்து சேர்த்துக் கொண்ட வினைகள் அணு சிசுக்களாக உருப்பெற்று விடுகின்றன.

உன் உடலை விட்டு உயிர் வெளியே செல்லும் பொழுது உயிரின் ஈர்ப்பில் வளர்ச்சி பெற்ற உன் உணர்வின் வினைகள் மறு பிறவியில் மற்றொன்றைக் கொன்று புசிக்கும் மிருக உருவமாக உடலைப் பெற்றுவிடும் என்று உணர்வாகவும் காட்சியாகவும் உணர்த்தினார்.

இதையெல்லாம் அறிந்ததும் என்னை அயறியாது எனக்குப் பய உணர்வுகள் வந்துகொண்டிருந்தது.

1.என் சொல்லும் செயலும் நன்மை செய்யும் நிலை பெறவேண்டும்.

2.என் சொல்லும் செயலும் பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாது காக்க வேண்டும் என்று குருநாதரிடம் வேண்டினேன்.

அவர் பலமாகச் சிரித்துவிட்டு “உயிரே கடவுள்…”அவன் வீற்றிருக்கும் ஆலயம் உன் உடல். அதில் அசுத்தம் சேராது காக்க வேண்டியது உன் கடமை. உன்னையறியாது அசுத்தமாவதைச் சுத்தம் செய்வது உன் பொறுப்பு என்று கூறினார்.

இந்தப் பூமியில் மனிதர்களாக வாழ்ந்து வாழ்க்கையில், தன்னுள் சேர்த்த தீய உணர்வுகளை மாய்த்து மகரிஷிகளாகி உயிருடன் உணர்வுகள் ஒளியின் ஒளியாக ஒன்றி ஒளியின் உருவமாக ஒளிர்ந்து விண்ணில் சப்தரிஷி மண்டலங்களாகத் திகழ்ந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் ஆற்றலை

1.அந்த மகரிஷிகள் வெளிப்படுத்தும் உணர்வின் ஒளி அலைகளை உனக்குள் சேர்த்து,

2.உன்னையறியாது உன்னில் சேர்ந்த தீய உணர்வுகளை மாய்த்து

3.உன் எண்ணம் சொல் செயல் புனிதம் பெறு.

4.இதுவே உனக்குள் உயிராய் வீற்றிருந்து உன்னை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் ஆண்டவனுக்கு நீ செய்யும் பணியாகும்.

இப்பணியில் ஆண்டவனின் பணியாக “நீ ஒளி நிலை பெறுவாயாக…!” என்று ஆசீர்வதித்தார்.