நம் மனதிற்குள் வந்து மோதும் பல விதமான எண்ணச் சிதறல்களும்… அதைச் சமப்படுத்தும் வழி முறையும்…!

மின்சாரத்தின் (ELECTRIC) துணை கொண்டு ஒரு கம்ப்யூட்டரை இயக்கப்படும் பொழுது எதனின் அழுத்தத்தைக் கொடுக்கின்றோமோ அதை எலெக்ட்ரானிக்காக (ELECTRONIC) மாற்றி அதற்குத் தக்க செயல்களைச் செய்து இயக்கிக் காட்டுகின்றது.

அந்தக் கம்ப்யூட்டர் இயங்குவது போலத்தான் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் உயிரிலே மோதியவுடனே உணர்ச்சிகள் (எண்ணங்கள்) தோன்றி நம் உடல் முழுவதற்கும் பரவிக் கிடக்கும் அந்தந்த செல்களை இயக்கியவுடனே அதற்குத் தக்கவாறு நம்முடைய உடலின் இயக்கங்கள் ஆகின்றது.

ஒரு துணி நெய்யும் இயந்திரத்திலோ (SPINNING) அல்லது எம்ப்ராய்டரி (EMBROIDERING) பூ வேலைகளைச் செய்யக்கூடிய இயந்திரத்திலேயோ ஒன்றை அழுத்தி ஆணையிட்டால் (AUTOMATIC) போதும்.

அதனுடைய நேரப் பிரகாரம் (TIME) ஒவ்வொரு நிமிடத்திற்கும் மாற்றி மாற்றிப் இயக்கப்படும் போது அங்கே சரியான அமைப்புகளையோ (DESIGN) அல்லது பூ வேலைகளையோ அந்தத் துணிகளில் நெய்யும். அதைப் போன்று தான்
1.நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை எதுவோ அந்த உணர்வுகள் இயக்கப்பட்டு
2.ஒவ்வொரு குணத்திற்குத் தக்கவாறு நம்முடைய அங்கங்கள் இயக்குவதும்
3.நம்முடைய சொல்கள் வெளி வருவதும் (நம் பேச்சு)
4.கண்ணிலே எதிர் நிலையான அலைகள் உணர்வலைகளாகப் பாய்வதும் (நம் பார்வை)
5.ஒரு பொருளைப் பார்க்கும் நிலைகளும் அதனின் இயக்கமாக அமைகின்றது.
6.நாம் தவறு செய்யவில்லை என்றாலும்.. நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் இப்படித்தான் இயக்கும்.

ஆனால் கண் கொண்டு நாம் ஒருவரைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியாது. அப்படிப் பார்த்தாலோ அவர்கள் செய்யும் தவறான உணர்வுகள் நம் உயிரிலே பட்டவுடனே அந்த உணர்ச்சிகள் “பொங்கி எழுகின்றது….!”

அந்த உணர்வலைகள் சீறிப் பாய்ந்து நம் உடல் முழுவதற்கும் படரப்போகும் போது போராகின்றது. நெகட்டிவ் பாசிட்டிவ் (+/-). நம்முடைய உயிரின் துடிப்பின் நிலையே அப்படித்தான் இருக்கின்றது.

உயிரணுவிற்குள் இருக்கக்கூடிய கதிரியக்கச் சக்தியும் வெப்ப காந்தமும் இரண்டும் மோதும் போது போர். அதனுடன் வியாழனின் சத்தின் எதிர் கதிரியக்கம் சேர்க்கப்படும் போது சுழற்சியாகின்றது.

1.உயிரணுவிற்குள் இப்படித் “திருகிக் கொண்டு” இருக்கும் இந்த உணர்வின் தன்மைள்
2.அந்த எதிர் நிலையான தாக்குதலாகும் போது தான் அது சீர்பட்டு
3.நேர் துடிப்பாக உயிருக்குள் துடிப்பு ஏற்படுகின்றது.
4.ஆக போர் முறைகளில் தான் இந்த உலகமே இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.

சத்ரு… மித்ரு… என்ற இயக்கச் சக்தி இல்லை என்றால் நம் வாழ்க்கையில் சீராக ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

நாம் ரோட்டிலே போகின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஒரு பஸ் வேகமாக வருகின்றது. அந்த உணர்வின் வேகத் துடிப்பை நமக்குள் ஈர்த்து நம் நல்லதுடன் மோதும் போது தான் “நமக்கு ஆபத்து…! என்று அறிந்து விலகிக் கொள்கின்றோம்.

அந்தப் பஸ்ஸின் வேகத்திற்குத் தக்கவாறு இந்த உணர்வின் இயக்கம் நம்மைக் காத்துக் கொள்ளும் உணர்வாக நம்மை உந்தித் தள்ளுகின்றது.
1.மனிதனின் வாழ்க்கையில் மோதும் உணர்வுகள் அனைத்தும்
2.இதைப் போன்று தான் இயக்குகின்றது.

நாம் நல்ல குணத்தைக் கொண்டு இருக்கும் போது ஒருவன் தவறு செய்கிறான் இருந்தால் இந்த உணர்வின் தன்மை உயிரிலே பட்டுக் குருக்ஷேத்திரப் போராகின்றது.

அதே சமயம் நம் நல்ல குணங்களுக்குள் சேர்ந்தவுடனே மேல்வலி தலைவலி வந்து விடுகின்றது. உடலுக்குள் மகாபாரதப் போராகின்றது.

இந்த பூமிக்குள் தோன்றிய அனைத்துச் சக்தியும் அது ஒன்றுக்குள் ஒன்று மோதிப் போராகும் நிலையை மகாபாரதப் போர் என்று ஞானிகள் காட்டுகின்றார்கள்.

ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் சக்தி சுவாசிக்கும் போது ஒவ்வொரு அணுக்களின் செல்களிலும் எதிர் நிலையாகி அது நமக்குள் மாறுபட்டுக் கலக்கும் நிலைகள் கொண்டு நம்மை அறியாமலே உடல் வேதனையும் மற்ற நிலைகளும் ஏற்படுவது உண்டு.

உதாரணமாக நல்ல குணம் கொண்டு நாம் வீட்டிலிருக்கும் பொழுது எதிர் வீட்டிலே ஒருவருக்கொருவர் காரசாரமாக திட்டிச் சண்டை போடுகிறார்கள். அதை நாம் உற்றுப் பார்க்கின்றோம்.

நல்ல குணம் கொண்டு நாம் பார்த்தாலும் அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் சண்டையின் உணர்வுகள் நமக்குள் மோதியவுடன் ஈர்க்கும் சக்தியான காந்தம் இந்த எதிர் நிலையான வலுவை நமக்குள் ஈர்க்கின்றது.

நம் உடலுக்குள் இருக்கக்கூடிய அணு செல்கள் அதை இழுத்து நம் ஆத்மாவாக மாற்றுகின்றது. பரமாத்மாவிலிருந்து இழுக்கின்றது.

நம் பூமி ஒரு பரம். விண்ணிலிருந்து வரும் சக்திகளைப் பூமி தனக்குள் எடுத்துக் கொண்டாலும் இதிலிருந்து வெளிப்படும் சக்தியை சூரியனுடைய காந்த சக்திகள் தனக்குள் கவர்ந்து பூமியின் ஆத்மாவாகப் பரமாத்மாவாக (காற்று மண்டலமாக) மாற்றுகின்றது.

சண்டை செய்வோரிடமிருந்து வெளிப்படும் சக்தியைச் சூரியனின் வெப்ப காந்தங்கள் கவர்ந்து கொள்கின்றது. கண் கொண்டு பார்க்கும் போது அந்த அலைகளை நாம் சுவாசிக்க நேர்கின்றது.

நாம் பாசமாக இருக்கின்றோம். அங்கே ஒருவர் அடிபடுகிறார். அதைப் பார்த்ததும் சோர்வடைகின்றோம். அதே சமயத்தில் யார் அடிக்கின்றார்களோ அவரைப் பார்த்ததும் வெறுப்படைகின்றோம்.

வெறுப்பான உணர்வும் சோர்வான உணர்வும் இரண்டும் கலந்து நம் நல்ல குணங்களுடன் சுவாசிக்க நேர்கின்றது. சுவாசித்தவுடனே நமக்குள் போர் நடக்கின்றது. உயிருக்குள் பட்டவுடனே இங்கே எரிச்சலாகின்றது.

சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் நம் உயிருக்குள் மோதும் போது நல்லது கெட்டது என்று இயக்கி அதிலிருந்து அந்த நேரம் விலகினாலும் உடலுக்குள் செல்லும் அந்தத் தீமையான உணர்வுகளைச் சீர்படுத்தவில்லை என்றால் அதுவே நமக்குள் நோய் வரக் காரணமாகின்றது.

1.நாம் சந்திக்கும் சந்தர்ப்பம்…
2.நாம் நுகர்ந்த உணர்வு எதுவோ… அது தான் நம்மை இயக்குகின்றது என்பதை
3.நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

“பிரம்மாவைச் சிறைப்பிடித்தான் முருகன்…!” என்பது போல் சந்தர்ப்பங்களை நல்லதை உருவாக்கும் சந்தர்ப்பமாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

தீமை செய்யும் உணர்வுகள் நமக்குள் உருவாகாதபடி மெய் ஞானிகளின் உணர்வை நமக்குள் சேர்க்கும் பழக்கம் வந்து விட்டால் அந்த ஞானிகள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை வாழ முடியும். அவர்கள் அடைந்த எல்லையை நாமும் அடைய முடியும்.

“தீமைகளை வகுந்திட…” நரசிம்ம அவதாரம் எடுக்க வேண்டும் 

பத்து அவதாரத்தில் நரசிம்ம அவதாரம் முக்கியமானது. நாம் இப்போது அந்த நரசிம்ம அவதாரத்தில் இருக்க வேண்டும். அதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்தினோம் என்றால் நமக்குப் பயன் தரும்.

நரசிம்ம அவதாரம் என்றால்
1.அதாவது மனிதனும் இல்லை மிருகமும் இல்லை.
2.ஆகாசமும் இல்லை பரவெளியும் இல்லை.
3.வாசல்படியில் வைத்து இரண்யனைப் பிளந்தான் என்று காட்டியிருப்பார்கள்.

நாம் சுவாசிக்கும் நிலை நம் மூக்கு தான் நமக்கு வாசல்படி. நாம் கோபமான உணர்வுகளை எடுக்கப்படும் போது அந்த அசுர சக்திகள் நம் சுவாசத்தின் வழியாகப் புகுந்து… உயிரிலே பட்டு பிரணவமாகி (ஜீவன்)… அணுக்களாக விளைந்து… நம் உடலாகின்றது…!

இரண்யன் எப்படிப்பட்ட வரம் கேட்கின்றான்…? எந்தத் திக்கிலிருந்தும் வந்து என்னை யாரும் எதுவும் அழிக்கக் கூடாது…! என்று தான் கேட்கின்றான்.

இரண்யன் என்றால் நாம் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு உணர்விலும் அந்த விஷங்கள் உண்டு. அந்த விஷத்தின் அளவுகோல் எதுவோ அதற்குத்தக்கத் தான் அந்த உணர்வின் தன்மை (குணம்) நம்மை இயக்கும். அதனால் நம் உடலுக்குள்ளும் மாற்றமாகும்.

பல கோடிச் சரீரங்களில் நாம் நுகர்ந்த அத்தகைய விஷங்களைக் கழித்துக் கழித்துத்தான் அதற்குத் தகுந்த உறுப்புகள் உருவாகி மனித உடலாக இன்று வந்திருக்கின்றோம்.

மனிதனான பின் விஷத்தை ஒளியாக மாற்றும் நிலை இந்த மனித உடலிலிருந்து பெறவேண்டும் என்று தான் நம் சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றது.

அதற்காக வேண்டித் தான் இங்கே வாசற்படியிலே வைத்து… “இரண்யனைப் பிளக்க வேண்டும்…!” என்று காட்டுகின்றார்கள் ஞானிகள்.

வாசல்படிக்கு மேலாகப் புருவ மத்தியில் தான் நம் உயிர் இருக்கின்றது. ஆக உயிர் – மனிதனும் இல்லை மிருகமும் இல்லை.

ஆற்றல் மிக்க அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வுகளை உயிரின் நினைவுகள் கொண்டு நுகர்ந்து வாசலில் வைத்து அடைத்து விட்டால் அசுர உணர்வின் சக்திகள் உடலுக்குள் புகாது மாய்க்கப்பட்டு விடுகின்றது.

அப்பொழுது தீமைகளை நாடாது நமக்குள் நல்லதை வளர்க்கும் தன்மை வருகின்றது. ஆகையினாலே மனிதனாகப் பிறந்த நாம்
1.அந்த மெய் ஒளியின் ஆற்றலை எடுத்து
2.உயிரிலே வைத்து நெருப்பாகக் கூட்டும் பொழுது – நர நாராயணனாக ஆகி
3.நம்மை அறியாது நுகரும் விஷத்தின் தன்மைகள் மாய்க்கப்படுகின்றது

ஆகவே வாசற்படியில் வைத்து இரண்யனைப் பிளக்கும் இந்த நிலையைத்தான் நரசிம்ம அவதாரம் என்று ஞானிகள் சொன்னார்கள். இதை மனிதன் ஒருவன் தான் செய்ய முடியும்.

எந்த அளவிற்கு (எத்தனை தடவை) நாம் மகரிஷிகளின் உணர்வை எண்ணிப் புருவ மத்திக்கு நம் நினைவாற்றலைக் கொண்டு வருகின்றோமோ அந்த அளவிற்குப் பலன்களைப் பெறமுடியும்.
1.தீமைகள் நம்மை அணுகாத நிலையும்
2.மெய் ஒளியின் சுடராக நம் உயிராத்மா மாறுவதையும்
3.நிச்சயம் உணர முடியும். காணவும் முடியும்.

இந்தத் தியானத்தின் மூலம் மாந்திரீகமோ தாந்திரீகமோ எதுவும் அருகில் வராது…!”

மாந்திரீகம் தாந்திரீகம் என்று செய்பவர்கள் கருவை வைத்து (ஒரு உடலில் விளைந்த உணர்வை) விளையாடுவார்கள். அந்தக் கருவை வாடகைக்கு வாங்கிப் பல வித்தைகளைச் செய்வார்கள்.

அந்தக் கரு வித்தை விளையாடுகிறவர்களோ அல்லது அதைப் போன்ற சாமியார்களையோ நீங்கள் பார்க்கலாம். அவர்கள் அப்படியே இருந்து கொண்டிருப்பார்கள்.
1.திடீரென்று இப்படி ஒரு சுண்டு சுண்டும்.
2.அப்படிச் சுண்டினால் ஏவப்பட்ட ஆவியின் உணர்வு அங்கு இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

சிலர் பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள். தலையை “வெடுக்…” என்று சுண்டுவார்கள். எதைக் கருவாக உள்ளுக்குள் செலுத்தினானோ அந்த ஆவி உள்ளே இருக்கின்றது என்பதை நீங்கள் அடையாளம் கண்டுபிடித்துக் கொள்ளலாம்.

ஏனென்றால் பிறரிடத்தில் எடுத்து கொண்ட ஆவியின் தன்மைகள் அதனின் இயக்கம் அப்படிக் காட்டும். அந்த ஆவியின் தன்மை கொண்டவர்களுக்குத் தியானம் சீராக எடுக்கின்றவர்களைப் பார்த்தாலே “மயக்கம்…” வரும்.

கொடுமைப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மா அந்த உடலுக்குள் இருந்தது என்றால் இந்த உண்மையை தியானம் செய்பவர்கள் எடுத்துச் சொல்லும் போது அவர்கள் கண் என்ன செய்யும்…? நம்மை அப்படியே முறைத்துப் பார்க்கும்.

என்னை அதர்மத்தில் கொன்றார்கள்…! என்ற இந்த உணர்வை இந்த உடலுக்குள் இருந்து தன் “கண்” வழியாகக் காட்டும். தியானம் செய்ப்வர்கள் நீங்கள் அனுபவரீதியில் இதைத் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

1.நாம் என்ன நினைப்போம்…?
2.நான் அவர்களை ஒன்றுமே சொல்லவில்லை…!
3.என்னை “இப்படி முறைத்துப் பார்க்கின்றார்களே…!” என்று எண்ணுவோம்.
4.ஏனென்றால் அந்த உணர்வின் அலைகள் அந்த உடலுக்குள் இருக்கின்றது.

கரு வித்தைகளை வாங்கிக் கொண்டு வந்தவர்கள் நிறையப் பேரிடம் இதைப் பார்க்கலாம். பேசிக் கொண்டு இருந்தவுடனே இப்படி வெடுக்கென்று சுண்டுவது… தலையைச் சுண்டுவது… தெரியாத மாதிரி எல்லாம் அவர்கள் நடித்துப் பார்ப்பார்கள்.

மாந்திரீகம் தாந்திரீகம் செய்பவர்களும் சரி…! யாருக்குள் அதை அவர்கள் பாய்ச்சினார்களோ அவர்களும் சரி…! மீண்டும் இன்னொரு உடலுக்குள் சென்று நரக வேதன்யைத்தான் அனுபவிக்க முடியும். தப்பிக்கும் மார்க்கமில்லை.

ஏனென்றால் இன்னொரு ஆன்மா ஒரு உடலுக்குள் போகும்போது என்னென்ன வேலைகள் செய்கின்றது…? என்பதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்வதற்காக இதைச் சொல்கிறோம்.

பக்தி மார்க்கத்தில் நல்ல ஒழுக்கங்களை நாம் கடைப்பிடிக்கின்றோம். ஆனால் தீமையின் நிலைகளோ மிகவும் வலுபெற்றது.

நல்லதை எண்ணி நாம் செயல்படும் பொழுது அந்தத் தீமையின் நிலைகளை அறிகின்றோம். இருந்தாலும் அந்தத் தீமையை விளைவிக்கும் உணர்வே நமக்குள் வலுபெறுகின்றது.

நாம் வீடு கட்டி விடுகின்றோம். தூசி வருகின்றது. துடைக்காமல் விட்டால் என்ன செய்யும்…? தூய்மைப்படுத்துகின்றோம் அல்லவா…!

தரையில் எண்ணெய் சிந்திவிடுகின்றது. அதிலே அழுக்குப் பட்டால் பிசு…பிசு.. என்று ஒட்டுகின்றது. அந்த எண்ணெயில் கிரசினைப் (KEROSENE) போட்டுத் தேய்த்தவுடனே பிசு பிசுப்பான எண்ணெய்களை எல்லாம் நீக்கிவிடுகின்றது.

1.அப்போது எண்ணெய் கொட்டி விட்டது நான் கூட்டினேன்.
2.மீண்டும் அழுக்கு அதிலே ஒட்டுகின்றது… என்று
3.அப்படியே விட்டு கொண்டே இருக்கின்றோமா…?
4.அதற்குத் தக்க உபாயத்தைக் கூட்டி நாம் இதைத் துடைக்கின்றோம் அல்லவா…!

இதைப்போல வாழ்க்கையில் எத்தனையோ வகையான நிலைகள் நமக்குள் “ஒட்டிக் கொள்கின்றது….!” அதை நாம் சுத்தப்படுத்த வேண்டும். சுத்தப்படுத்துவதற்குண்டான சக்திகளை நீங்கள் பெறுவதற்குத் தான் இதை உபதேசிக்கின்றோம்.

மகரிஷிகளின் உணர்வை நீங்கள் நினைவு கொண்டு எடுத்துப் பழக வேண்டும். உங்களை அறியாது ஏதாவது வந்தாலும் கூட உங்களைக் காத்துக் கொள்ள உங்களுக்கு அந்தச் சக்தி கிடைக்க வேண்டும் என்று சதா ஜெபம் இருக்கின்றேன்.

மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நான் (ஞானகுரு) பெறுகின்றேன். அதை எனக்குள் வலுவாக்கிக் கொண்ட பின் நீங்கள் எந்த நல்லதையெல்லாம் செய்கின்றீர்களோ அது நல்லபடியாக ஆக வேண்டும் என்று ஜெபம் இருக்கின்றேன். (நீங்கள் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று தான் நான் ஜெபம் இருக்கின்றேன்)

ஒரு டி.வி. நிலையத்தில் ஒளிபரப்பு செய்கிறார்கள் என்றால் அதே ஸ்டேசனைத் திருப்பி வைக்கும் போது அதை நாம் வீட்டிலிருந்து பார்க்க முடிகின்றது. அதைப் போன்று தான்
1.“ஈஸ்வரா…! என்று உங்கள் உயிரை நினைக்கும் போதெல்லாம்
2.உங்களுக்குள் அந்த மகரிஷிகளின் அலைத் தொடர்பு கிடைத்து
3.அந்தச் சக்தி வாய்ந்த உணர்வலைகள் கிடைக்கும்.

ஆகவே அருள் உணர்வுகளை நீங்கள் வளர்ப்பதற்குச் சந்தர்ப்பம் நிறைய இருக்கின்றது. இந்த வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு நொடியும் நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழிகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

இது ஒன்றும் கஷ்டமில்லை. உங்களால் வளர்க்க முடியும்.

ELECTRONIC CONTROL போல் தீமைகளை நிறுத்திட முடியும்…! 

வெளியிலே பார்த்தீர்கள் என்றால் எத்தனையோ பேர் தவறு செய்கின்றார்கள். உங்களுக்கு யாரும் தீங்கு செய்ய வேண்டாம்.

ஒருத்தன் ஒருவன் உதைக்கின்றான் என்று பார்த்தீர்கள் என்றால் என்ன ஆகின்றது…? அந்த உணர்வுகள் நம் நல்ல குணத்துடன் சேர்த்து கெட்டதாகி விடுகின்றது.

நாம் தவறு செய்யவில்லை என்றாலும் தவறு நடப்பதைப் பார்த்ததும் “ஜிர்ர்ர்…” என்று நமக்குக் கோபம் வருகின்றது. அதை எப்படிச் சமப்படடுத்ததுவது அல்லது மாற்றுவது…?

உதாரணமாக ஒரு கம்ப்யூட்டரில் பதிவாக்கி ஆணையிட்டு (PROGRAMMING) வைத்து விடுகின்றார்கள். எதன் வலு இருக்கின்றதோ அதற்குக் கீழே மாற்றமானால் அந்தத் தணிந்ததை அதை அடக்குகின்றது.

அதாவது அடக்கக்கூடிய ஒலியின் அறிவைக் கொடுத்தோம் (ELECTRONIC CONTROL) என்றால் அது இதை அடக்குகின்றது. இயந்திரத்தையோ அல்லது அதனின் செயல்பாடுகளைச் சீராக்கி இயக்குகின்றது.

மழை காலமோ குளிர் காலமோ வருகிறதென்று சொன்னால் அந்தந்தப் பருவ காலத்தில் வெப்ப நிலை மாற்றமாகின்றது.

தன்னிச்சையாக (AUTOMATIC) கம்ப்யூட்டரில் போட்டுப் பதிவு செய்து ஆணையிட்டு வைத்திருக்கின்றார்கள். வெப்பம் குறைகிறது என்று சொன்னால் அது அந்தக் குளிர்ச்சி ஆனவுடனே “டக்…” என்று மாற்றி சமமான வெப்பத்தைக் கொடுக்கின்றது. (AIR CONDITIONER, FRIDGE)

வெப்பம் அதிகமானால் இதை நிறுத்துகின்றது. மீண்டும் குளிர்ச்சியைக் கொடுக்கின்றது. வெப்பத்தைச் சமப்படுத்துகின்றது.

இயந்திரம் இந்த வேலையைச் செய்கின்றது. ஆனால் அந்த இயந்திரத்தை உருவாக்கியதே மனிதன் தான். இது இந்த வேலை தான் செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளை இடுகின்றான். அந்த ஆணைப்படி அது இயக்கிச் சீராக்குகின்றது.

புற நிலைகளுக்கு இதை விஞ்ஞானிகள் செய்தாலும் அக நிலைக்கு நம்முடைய மெய் ஞானிகள் காட்டிய முறைப்படி ஆறாவது அறிவு கொண்டு அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை எடுத்துப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும். அப்படிப் பழகிக் கொண்டால்
1.தீமைகள் வரும் சமயம் உடனடியாக அதை அறிந்துணர்ந்து அடக்க முடியும்.
2.எந்தெந்த உணர்வுகளை எப்படி எப்படிச் சமப்படுத்த வேண்டும் என்ற
3.அறிவின் ஞானம் நமக்குக் கிடைக்கும்.

ஒரு சப்… என்று இருக்கின்ற மாவில் காரத்தைப் போட்டால் காரம் ஒடுங்குகின்றது. சுவை வருகின்றது.

இதே மாதிரித் தான் நம் வாழ்க்கையில் தீமைகள் வரும் சமயம் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் ஒளியை அதனுடன் இணைத்து அதை அடக்கிப் பழகுதல் வேண்டும்.

ஒரு தீபத்தைக் காட்டியவுடனே வழி (பாதை) தெரிகின்றது. இது தான் தீப வழி. அதாவது
1.வெளிச்சத்தில் நாம் வாழ வேண்டும்
2.தெளிவாக வாழ வேண்டும்…. தெளிந்து வாழ வேண்டும்
3.நாம் எதிலும் “தெளிவாக இருக்க வேண்டும்” என்பது தான் அதனுடைய பொருள்.

தீபம் என்றால் வெளிச்சம். தீபம் இருந்தால் தானே வெளிச்சமாகின்றது. அதன் வழியில் நாம் நடக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் ஒளியை எடுத்துக் கொண்டே வந்தால் நம் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ளலாம்.

தீமைகளை அடக்கி அதன் மீது சவாரி செய்ய வேண்டும்…! 

விநாயகனை வணங்காமல் கோயிலுக்குள் போனால் பலன் ஏதும் இல்லை என்று சொல்கிறோம். அந்த நல்ல வினை எது…? நல்ல வினையை எப்படி நமக்குள் சேர்க்க வேண்டும்…? நல்ல பலனை எப்படிப் பெறவேண்டும்…?

1.அந்த அருள் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும்.
2.அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும்.
3.எங்கள் ஜீவாத்மா பெற வேண்டும் என்று எண்ண வேண்டும்.
4.அதாவது தீமைகளை வென்ற வினைகளை நமக்குள் சேர்க்க வேண்டும்.

நாம் யார் யாரை எல்லாம் பார்க்கின்றோமோ அவர்கள் எல்லாம் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும். வாழ்க்கையில் நலமும் வளமும் பெறவேண்டும்.

ஏனென்றால் நாம் பார்த்தவர்கள் எல்லாம் நம்மிடம் இருக்கின்றார்கள். அதாவது அவர்களின் உணர்வுகள் எல்லாம் நம் உடலுக்குள் இருக்கின்றது என்று குருநாதர் உணர்த்துகின்றார்.

எத்தனையோ பேரைப் பார்த்த அந்த உணர்வுககள் அனைத்தும் பல பல வினைகளாக நமக்குள் விளைந்திருக்கின்றது. அதற்குள் அந்த மகரிஷிகளின் உணர்வை இணைக்கச் செய்து நல்ல வினைகளாக மாற்ற வேண்டும்.

குருநாதரைச் சந்தித்த ஆரம்பத்தில் இதை எனக்கு உணர்த்துவதற்காக என்ன செய்தார்….?
1.விநாயகர் மேலே சவாரி ஏறி உட்கார்ந்து
2.”நான் தான்டா விநாயகன்…” என்று சங்..சங்…சங்… என்று குதிக்கின்றார்,

வருகின்றவர்கள் போகின்றவர்கள் எல்லாம் இதைப் பார்த்து என்ன சொல்கிறார்கள்.

ஏனய்யா…! பைத்தியத்தைக் கொண்டு இப்படி விநாயகர் மேலே ஏற விட்டு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றாய்…? ஏன் இந்த மாதிரிச் செய்து கொண்டிருக்கின்றாய்…? என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள் சொல்வதைப் பார்த்தால் எனக்குக் கஷ்டமாகத் தான் இருந்தது.

ஆனால் குருநாதர் விளக்கம் கொடுக்கும்போது தான் அதனின் உட்பொருள் என்ன என்று அறிய முடிந்தது.

எது….?

நமக்குள் எதை அடக்க (சவாரி) வேண்டும்…? என்று உணர்த்துகின்றார்.

குருநாதர் முதலிலே இந்த மாதிரி வேலைகளைச் செய்வார். ஆனால் பின்னாடி தான் உண்மைகளை எல்லாம் விளக்கிக் காட்டுவார்.

1.நான் பார்க்கின்றவர்கள் எல்லாம் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.
2.நான் பார்த்தவர்கள் குடும்பம் எல்லாம் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.
3.எல்லோரும் மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் மகிழ்ந்து வாழ வேண்டும் என்ற இந்த உணர்வுடன்
4.அந்த மகரிஷியின் அருள் சக்தியை நீ பெறுவதற்கு உன் எண்ணம் முயற்சியாக இருக்க வேண்டும் என்றார்.

தீமைகளைத் திரும்பத் திரும்ப எண்ணாமல் “விட்டுவிட்டோம்…” என்றால் தீமைகள் நமக்குள் வளரவே முடியாது…!

சந்தர்ப்பத்தால் ஒருவர் மேல் நமக்கு வெறுப்பாக வருகின்றது. அப்போது அவர் உணர்வை நமக்குள் பதிவாக்கிக் கொள்கின்றோம். அதே சமயத்தில் அவரும் நம் மீது வெறுப்பு அடைகிறார். இரண்டுமே நமக்குள் பதிவாகின்றது.

1.நாம் கோபமாக இருக்கின்றோம் என்பது தெரிகின்றது.
2.நம் மேல் அவர் கோபமாக இருப்பதும் தெரிகின்றது.
3.அவர் கோபிக்கின்றார் என்று தெரிகின்றது… எதனால் கோபித்தார்…? என்கின்ற வகையிலும் தெரிகின்றது.
4.அதாவது வெளிச்சத்தில் “பொருள்கள் தெரிவது போல்” இது எல்லாமே தெரிகின்றது.

மகாபாரதத்தில் கௌரவர்கள் பஞ்ச பாண்டவர்கள் என்று தனித் தனியாகக் காட்டுகின்றனர். பாண்டவர்கள் ஐந்து பேர். கௌரவர்கள் நூறு பேர்.

கௌரவர்கள் என்ன செய்கின்றார்கள்…? அவர்கள் எதையும் விட்டுக் கொடுப்பதில்லை.
1.தான் எடுத்த காரியத்தை சாதிப்பது…! இது தான் கௌரவர்கள்களுடைய வேலை.
2.”நாங்கள் ஜெயிக்க வேண்டும்….” என்று எண்ணத்திலேதான் செயல்படுகிறார்கள்.

அதாவது நாம் எடுத்துக் கொண்ட அந்தக் குணம் அதனின் இயல்பை விட்டுக் கொடுப்பதில்லை.

அந்த மாதிரித்தான் நமக்குள் இருக்கக்கூடிய (உணர்வுகள்) அந்தப் பிடிவாத குணம்
1.ஒருவருக்கு நாம் தாழ்பணிவதா…? என்கிற நிலை வருகிறது (நமக்கே இது தெரியும்)
2.நாம் விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது என்று தெரிகின்றது
3.நமக்கு விட்டுக் கொடுப்பதற்கு மனம் இல்லை.
4.நாம் விட்டுக் கொடுத்தாலும் அவர் விட்டு கொடுப்பதற்கு மனம் இல்லை.

அப்போது விட்டுக் கொடுக்காமல் இருக்கக் காரணம் என்ன…? ஒரு செடியில் விளைந்த வித்தை நிலத்தில் ஊன்றினால் என்ன செய்யும்…?

அந்தச் செடியில் (தாய்ச் செடி) இருக்கின்ற சத்தை ஏற்கனவே சூரியன் எடுத்து வைத்திருக்கின்றது. அதில் விளைந்த வித்தை நிலத்தில் ஊன்றினால் சூரியன் கவர்ந்து வைத்திருக்கும் அந்தச் சத்தைப் பூமியின் ஈர்ப்பின் துணை கொண்டு அது இழுக்கின்றது.

அதற்குள் சேர்கின்றது. அந்த உணர்வுக்கொப்ப அந்தச் செடி விளைகின்றது. பின் தன் இனத்தை விருத்தி செய்கின்றது.

அதே போன்று தான் ஒரு மனிதன் உடலில் அந்தப் பிடிவாத குணம் விளைகின்றது என்றால் அந்த வித்துதான் சொல்லாகப் போய் பாயும்.

அந்த உணர்வுகள் பாயும் பொழுது உயிர் அதை நுகர்கின்றது. நம் எலும்புக்குள் இருக்கும் ஊனுக்குள் அதனின் வித்தாகப் பதிவாக்கி விடுகின்றது.

வித்தாகப் பதிவாக்கப்படும் போது “கோபிக்கின்றான்” என்று தெரிகின்றது.
1.அவர் உணர்வுகள் நம் உடல் முழுவதும் சுழலும் பொழுது
2.பதட்டமும் கோபமும் இன்னும் கொஞ்சம் நமக்கு அதிகமாக வரும்.
3.ஏனென்றால் நுகர்ந்த அந்த உணர்வு தான் நம்மை இயக்குகின்றது.

அப்புறம் என்ன செய்கின்றோம்…?

ஒரு கோழி கருவாக (கருவுற்று) இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்போது அந்த நேரத்தில் என்ன செய்கின்றது…?
1.உருவான கரு “முட்டையாக…!” முழுமையாவதற்கு கேறிக் கொண்டே இருக்கிறது.
2.அந்த உணர்வின் ஒலிகளை எடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
3.கேறவில்லை என்றால் முட்டை கூகையாகிப் போகும்.
(கேறுதல் என்றால் சப்தமிடுதல். கூகை – கூமுட்டை அதில் குஞ்சு உருவாகாது)

அதைப் போன்று தான் ஒருவன் நம்மைத் திட்டுகிறான் அல்லது கோபத்தில் ஒன்றைச் சொல்லி விட்டான் என்றால் “சரி போகட்டும்…!” என்று அதை “விட்டு விட்டோம்…” என்று சொன்னால் அது நமக்குள் சுத்தமாக விளையாது.

எது…?

“இப்படித் திட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றானே…” அவன் எப்படி இப்படிப் பேசலாம்…? நம்மை அவன் இப்படித் திட்டலாமா…? என்று நாம் திரும்ப திரும்பச் சொன்னோம் என்றால் அவன் எந்தக் கெடுதலை எண்ணிச் சொன்னானோ அது நமக்குள் விளைகின்றது.

அதாவது ஒரு தடவை திட்டியிருந்தாலும் அது நமக்குள் பதிவானாலும் அதை மீண்டும் மீண்டும் எண்ணும் பொழுது கோழி கேறுவது போன்று ஆகி
1.கோபித்துப் பேசிய உணர்வுகள் நமக்குள் ஒரு முட்டையாக முழுமை அடைந்து விடுகின்றது.
2.அது வெடித்து கோபத்தை ஊட்டும் அணுவாக வெளி வந்து
3.அவன் கோபித்துப் பேசியது போல் நம்மையும் பேச வைக்கும்.

அதனின் வளர்ச்சியில் ஒருவரிடம் பதிவு செய்து விட்டால் அடுத்து அவரைப் பார்த்தவுடனே நமக்குக் கோபம் வருகின்றது. மனதை அடக்கினாலும் முடியவில்லை…!

மற்றவர்கள் சொன்னாலும்… எங்கேங்க….? கோபத்தை என்னால் அடக்கவே முடியவில்லை. அவனைப் பார்த்ததும் எனக்குக் கோபம் பயங்கரமாக வருகிறது என்பார்கள்.

அதை எல்லாம் மாற்றுவதற்காகத்தான் நம் குருநாதர் காட்டிய வழியில் “ஆத்ம சுத்தி” என்ற சக்தி வாய்ந்த ஆயுதத்தை உங்களுக்குக் கொடுக்கின்றோம்.

யார் எதைச் சொன்னாலும் அடுத்த கணமே ஈஸ்வரா என்று புருவ மத்தியில் உங்கள் உயிரை எண்ணி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெறவேண்டும் என்று கண்ணின் நினைவை விண்ணிலே செலுத்தி கவர்ந்த அந்த அருள் சக்திகளைக் உடலுக்குள் பரவச் செய்தால் திட்டுபவரின் உணர்வுகள் நமக்குள் வராது.

திட்டுபவனை மீண்டும் மீண்டும் எண்ணினால் கெடுதல் செய்யும் உணர்வுகள் நமக்குள் விளைந்து நம்மையும் கெடுக்கும். கெடுதலான செயல்களைச் செய்ய வைக்கும்.

1.தீமைகளை நீக்கி உணர்வை ஒளியாக மாற்றிய மகரிஷிகளை எண்ணினால்
2.கெடுதல் செய்யும் உணர்வுகள் நமக்குள் வளராது தடுக்கும்.
3.கெடுதல்கள் செய்பவர்களையும் இந்த உணர்வுகள் போய்ச் சிந்திக்கச் செய்யும்.
4.கெடுதல் செய்யும் அந்த எண்ணத்தையே அவர்களுக்குள் மாற்றிவிடும்.

செய்து பாருங்கள்…! உங்கள் அனுபவம் பேசும்…

“அடிக்க…அடிக்க அடி மேல் அடிக்க…அடிக்க…!” பேராற்றல் மிக்க சக்திகள் உங்களுக்குள் வரத் தொடங்கும்…! – பயிற்சி

நாம் தவறே செய்திருக்க மாட்டோம். யாராவது ஒன்றைச் சொல்லி இருப்பார்கள். சாபமிட்டார்கள் என்றால் அதை நாம் கூர்ந்து கவனித்துக் காது கொடுத்துக் கேட்டால் போதும்
1.நான் ஒன்றும் செய்யவில்லையே…
2.”இப்படிச் செய்கிறார்களே…! என்று நாம் பதறிப் போவோம்…..

அப்போது அவர்கள் சொல்வதை நம் உடலிலே வினையாகச் சேர்த்து விடுகின்றோம். இது கடுமையான விஷம். இதை மாற்ற வேண்டும் என்றால் ஒரு ஐந்து நிமிடம் வலுவாக ஆத்ம சுத்தி செய்து கொள்ள வேண்டும்.

மகரிஷியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று புருவ மத்தியிலிருக்கும் உயிரான ஈசனிடம் வேண்டிவிட்டு அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று உடலுக்குள் செலுத்த வேண்டும். அதற்குப் பின் யார் நம்மைச் சாபமிட்டாரோ…
1.மகரிஷியின் அருள் சக்தி அவருக்குக் கிடைக்க வேண்டும்.
2.என்னைப் பார்த்துப் பேசும் போது அவர் நல்ல சொல்களைச் சொல்லும் நிலை ஏற்பட வேண்டும்
3.அவர் பிறரிடம் பேசினாலும் அந்தப் பேச்சு நல்லது பெறக்கூடிய நிலையாக உருவாக வேண்டும் என்று
4.அவருடைய எண்ணத்தை நமக்குள் ஊடுருவ விடாதபடி இதைத் தடுக்க வேண்டும்.

இது தான் சூரசம்ஹாரம் என்பது.

“தீபாவளி” – அதாவது அசுர சக்தியைச் சம்ஹாரம் செய்வது என்றால் பிறர் பேசக்கூடிய சாபங்கள் வந்து
1.நம்மை அழித்து விடக்கூடாது
2,நம் நல்ல எண்ணத்தை அழித்து விடக்கூடாது.
3.நம் உடலுக்குள் நோயாக வந்து விடக்கூடாது.

இதற்காக வேண்டித்தான் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை நமக்குள் சேர்க்க வேண்டும் என்று சொல்வது. இது தான் ஆத்ம சுத்தி என்பது. நம்மைத் திட்டினார்கள் என்றால் உடனே ஆத்ம சுத்தி செய்ய வேண்டும்.

குழந்தை நோய்வாய்ப்பட்டு இருக்கின்றான் என்றால் “இப்படி ஆகிவிட்டதே…!” என்று வேதனைப்படுகின்றோம். ஏனென்றால் குழந்தை மேல் நாம் பாசமாக இருக்கின்றோம்.

அப்போது அந்த நோய் என்ன செய்கின்றது…? நம்மைக் கொல்கின்றது. அப்போது அந்த அசுர சக்தியை என்ன செய்ய வேண்டும்…?

அந்த சக்தியால் தான் நோயாக ஆகி அவஸ்தைப் படுகின்றார்கள். ஆகவே அந்த அசுர சக்தி நமக்குள் புகாதபடி தடுக்க வேண்டும். அதை நீக்குவதற்கு
1.அம்மா அப்பா அருளால் மகரிஷியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று ஒரு நிமிடம் தியானிக்க வேண்டும்
2.மகரிஷியின் அருள் சக்தி எங்கள் உடல் முழுவதும் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று உடலுக்குள் தியானிக்க வேண்டும்.
3.இரண்டு நிமிடம் மூன்று நிமிடம் கூட உடலுக்குள் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைப் படரச் செய்யலாம்.

ரொம்பவும் பாசமாக நெருக்கமாக இருந்தீர்கள் என்றால் அவர்கள் உணர்வைப் பார்த்தவுடனே அந்த நோயை இழுத்து உங்களைப் பதறச் செய்யும்.

அந்த நேரத்தில் கொஞ்ச நேரமாவது மன பலத்தை உங்களால் கொண்டு வர வேண்டும் என்றால் முடியாது.

அந்த மன பலம் பெறுவதற்காக வேண்டித்தான் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களுக்கு அந்தச் சக்திகளைக் கிடைக்கச் செய்வதற்காக இதை உபதேசிக்கின்றோம்.

இந்தக் காற்றிலிருந்து மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை எடுத்து உங்களைக் காத்துக் கொள்ளும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றோம்.
1.ஒரு தடவைச் சொல்லி வரவில்லை என்றாலும்
2.அடுத்த கணம் அதைத் தூண்டி எடுக்க முடியும்
3.ஏனென்றால் “அடிக்க…அடிக்க அடி மேல் அடிக்க…அடிக்க…! அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி உங்களுக்குள் வந்து கொண்டே இருக்கும்…!”

ஒன்றும் அறியாத குழந்தையாக இருக்கின்றது. நோயாகி விட்டதென்றால்
1.மகரிஷிகள் அருள் சக்தியால் உன் நோய் விலகும்
2.நீ உடல் நலம் பெறுவாய்… சீக்கிரம் குணமடைவாய்…! என்று
3.அந்தக் குழந்தையின் “கண்ணிலயே பார்த்து” இதைச் சொல்லுங்கள்.

வெறுமனே தண்ணீரையோ அல்லது மருந்தோ ஏதோ ஒன்றைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு மகரிஷியின் அருள் சக்தி பெற வேண்டும் என்று எண்ணி அந்த உணர்வுடன் அதைக் குழந்தைக்குக் கொடுங்கள்.

குழந்தை உடலில் நோய் உண்டாக்குவதைச் சம்ஹாரம் செய்ய வேண்டும். அதே சமயத்தில் நமக்குள்ளும் அது வராதபடி சம்ஹாரம் செய்ய வேண்டும்.

ஒருவர் மேல் நாம் பிரியமாக இருக்கும் போது அவர் துன்பப்படுவதைப் பார்த்தால் நமக்குள்ளும் இருள் சூழ்ந்து விடுகின்றது. அந்தத் துன்பத்தில் இருந்து நம்மால் விலக முடியவில்லை.

ஆனால் மேலே சொன்ன முறைப்படி ஆத்ம சுத்தி செய்து மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைப் பெறவேண்டும் என்று எண்ணிணால் இரண்டு பேரும் நன்மை அடைகின்றோம்.
1.அவர்களையும் நோயிலிருந்து விலக்குகின்றோம்…
2.நம்மையும் காத்துக் கொள்கின்றோம்…!

“வியாபாரம் ஆகவில்லையே…! என்று அடிக்கடி நினைத்தோம் என்றால் அந்த வேதனையை எடுத்துக் கொண்டு அடுத்தாற்போல சரக்கு எடுத்துக் கொடுத்தால் அந்த உணர்வு வாங்குபவர்களிடமும் இயக்கி நம் வியாபாரத்தை கூடக் கொஞ்சம் மந்தமாக்கும்.

ஆகவே கடையில் போய் உட்கார்ந்தவுடனே இத்தகைய அசுர சக்திகள் நம் உடலில் இல்லாதபடி… அவைகள் நம்மை இயக்காதபடி… சம்ஹாரம் செய்ய வேண்டும்.

கடையில் போய் அமர்ந்தவுடனே… மகரிஷியின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும். மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி இந்தக் கடை முழுவதும் படர வேண்டும். இங்கே வரும் வாடிக்கையாளர்கள் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும். அவர்கள் வாழ்க்கையில் எல்லா நலமும் வளமும் பெறவேண்டும் என்று எண்ணி அந்த உணர்வைப் பரப்புங்கள்.

அந்த உணர்வுடன் பொருளை எடுத்துக் கொடுங்கள். உங்கள் வியாபாரம் சீராகும். உங்களுக்கும் உங்கள் கடையில் பொருளை வாங்குவோருக்கும் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

செய்து பாருங்கள்….!

தொழில் செய்யும் இடங்களில் டென்சன் (TENSION) ஆகாமல் இருக்க என்ன செய்ய வேண்டும்…?

தொழிலுக்கு அதிபதியாக நான் இருக்கிறேன். தொழில் நடக்கும் இடங்களைச் சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டு வருகின்றேன் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.

என்னுடைய உணர்வின் வேகத்தால் அங்கே வேலை பார்ப்பவர்களைக் கடுமையாகப் பார்க்கிறேன். என் சொல் அங்கே அவர்களிடம் படுகின்றது.

அந்தத் தொழிலாளியின் செவியிலே பட்டபின் என்னை உற்றுப் பார்ப்பான்.
1.உற்றுப் பார்க்கப்படும் போது நான் எந்த வெறுப்பின் நிலை அடைந்தேனோ
2.அது அவனிடம் பட்டு அடுத்து முதலாளி என்ற அச்ச உணர்வுகள் இருப்பின்
3.இந்த உணர்வின் தன்மை அது அவன் செயலைப் பலவீனப்படுத்தும் நிலையாகவே அங்கு வருகின்றது.

முதலாளி வந்து பார்த்துவிட்டுச் சென்றார் என்று அந்தத் தொழிலாளி எண்ணினாலும் அடுத்த கணம் நகர்ந்தபின்
1.நான் எப்படி வெறுப்பின் தன்மை கொண்டு இருந்தேனோ
2.அதே வெறுப்பான உணர்வுகள் கொண்டு அவன் இயந்திரத்திலோ மற்றதிலோ கணக்கிலேயோ உற்றுப் பார்க்கப்படும் போது
3.இவன் உணர்வுக்கொப்பதான் கண்ணின் புலனறிவு ஓடும்.

ஒரு தறியை நெய்கிறான் என்றால் அந்த இயந்திரத்திலே இருக்கும் நாடா துரித நிலைகளில் ஓடினாலும் அதற்குள்ளும் ஒரு ஈர்ப்பின் தன்மை உண்டு.

இயந்திரமோ நாடாவோ எல்லாவற்றுக்குள்ளும் காந்தப் புலன் உண்டு. எந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு அதை உற்று நோக்குகின்றோமோ அவனின் வெறுப்பான உணர்வலைகள் அதிலே பட்டபின் பார்க்கலாம்.
1.அந்த நாடா குதித்து ஓடும்
2.ஏனென்றால் அது சீராக ஓடுவதை இந்த வெறுப்பின் உணர்வுகள் இயக்கி இந்த நிலையைச் செய்யும்.

நான் முதலாளி பார்த்து விட்டு வந்தேன் என்றாலும் என்னிடம் வேலை செய்பவனைக் கடுமையாக வெறுத்துப் பேசும் பொழுது
1.முதலாளி என்ற உணர்வுகள் அவனிடம் கலந்து
2.அந்தச் சோர்வின் தன்மை அங்கே இயக்கி நாடா வெளியே ஓடும்.

இப்படி…. மற்றவர்களினுடைய நிலைகளில் ஒவ்வொரு செயல்களையும் நாம் உற்றுப் பார்த்தாலும் அந்த உணர்வுக்குத் தக்கவாறு நம் தொழிலும் படுகிறது. ஆனால் நாம் யாரும் தவறு செய்யவில்லை.

நமக்குள் விளைந்த உணர்வின் தன்மை கலந்து கலந்து மற்றவர்களின் உணர்வின் தன்மை
1.நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பவர்களிடத்திலும் கலந்து
2.நமக்கே அது எதிரியாக்கிவிடுகின்றது.

நாம் வீட்டிலே அமர்ந்திருக்கும் பொழுது இதே போன்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தால் அந்த இடத்தில் இத்தகைய உணர்வுகள் அதிகமாகப் பதிந்து விடுகின்றது.

சூரியனின் வெப்ப காந்த சக்தியின் அலைகள் படரப்படும் பொழுது பதிந்த உணர்வுகள் மீண்டும் அலைகளாகப் படர்ந்து மீண்டும் நமது ஆன்மாவில் கலந்து அதையே (எதை அதிகமாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தோமோ) அதிகமாக நினைவு கூறும் தன்மை வந்து விடுகின்றது.

“தொழிலிலே நஷ்டம்…நஷ்டம்… கஷ்டம்…கஷ்டம்…!” என்று எண்ணத்தை எடுத்துக் கொண்டால் வீட்டிலே அமர்ந்திருக்கும் போது அதையே நினைத்துக் கொண்டிருப்போம்.

நஷ்டம் நஷ்டம் என்று எண்ணி எதை உடலுக்குள் விளைய வைத்தோமோ இந்த உணர்வுகள் ஆழமாக நம் வீட்டிலே பதிந்து
1.அது மீண்டும் நினைவாற்றலாக நமக்குள் வந்து
2.அந்தச் சங்கடத்தையும் சலிப்பையும் உண்டாக்கச் செய்கின்றது.

இப்படித்தான் நம் சாதாரண வாழ்க்கையில் இருள் சூழ்கின்றது.

யதார்த்தமான நிலைகளில் பிறர் செய்யும் தவறுகளை உணர்ந்தறிகின்றோம். இத்தகைய சூழலில் இருந்து நாம் விலகிச் செல்ல வேண்டும் என்ற அறிவின் தன்மையும் இருக்கின்றது.

இருந்தாலும் சந்திரனை மற்ற கோள்கள் மறைக்கும் பொழுது அதற்குப் போகும் ஓளிக் கற்றைகளைத் தடுத்து சந்திரனின் ஒளி மங்குகின்றதோ இதைப் போன்று தான் நமக்குள் இருக்கும் நல்ல உணர்வின் தன்மை தடைபடுகின்றது.

நாம் தவறு செய்யாமலே இப்படி ஒன்று வருகின்றது. இதைத் தடுக்க வேண்டுமல்லவா…!

அதற்குத்தான் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளைப் பற்றிச் சொல்லி உங்களுக்குள் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றோம்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் இருள் சூழும் சந்தர்ப்பங்களில் அதிலிருந்து விடுபட துருவ நட்சத்திரத்தினை எண்ணி அதிலிருந்து வெளிப்படும் பேரருள் பேரொளி நாங்கள் பெறவேண்டும் எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று உடலுக்குள் சேர்க்க வேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் நமக்குள் பெருகிய பின்
1.இருள் சூழச் செய்யும் உணர்வுகளைச் செயலற்றதாக்கி
2.ஒளியான உணர்வின் அறிவாக ஞானமாக இயக்கச் செய்து
3.சிந்தித்துச் செயல்படும் தன்மையாக நம்மை இயக்கும்

அந்தந்தச் சந்தர்ப்பத்திற்கு நம்மில் வந்து மோதும் உணர்வுகளுக்கொப்ப அதை எப்படிச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்ற நிலையும் நல்லதாக்கச் செய்யும் பரிபக்குவ நிலையும் நமக்குள் வரும்.

நம் சொல் செயல் புனிதம் பெறும். மற்றவர்களையும் அது தெளிந்திடும் நிலையாக இயக்கச் செய்யும்.

“சித்திரை” – நம் நல்ல குணங்களை மறைக்கும் சிறு சிறு தோஷங்களை எப்படி அகற்றுவது…?

ஒரு ஆடு ஒரு நரியைப் பார்க்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். நரியோ வலிமையானது. நரியிலிருந்து வெளிப்படும் உணர்வினை ஆடு நுகர்ந்தால் ஆட்டின் உணர்வுகள் அனைத்தும் நரியின் உணர்வாக மாற்றப்படுகின்றது.

அந்த நரியை அடிக்கடி சந்தித்து அது இதைக் கொன்று புசிக்கும் அந்த உணர்வுகள் ஆட்டிடம் தோன்றினால் அந்த உணர்வின் தன்மை வரப்படும் போது ஆட்டின் உணர்வினை இது மறைத்து விடுகின்றது.
1. நரியின் உணர்வுகள் ஆட்டின் உணர்வுகளை மறைத்து
2.அதை மூடிக் கொள்கின்றது.

ஆட்டின் திரையை நீக்கிய பின் அந்த நரியின் உணர்வுகள் பெருத்து அந்த உணர்வின் தன்மை ஆட்டின் உடலில் வித்தாகி விடுகின்றது.

ஆட்டின் உடலை விட்டு (அந்தத் திரையை நீக்கி) உயிர் வெளி வந்தால் நரியின் உணர்வைக் கவர்ந்து அதன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு நரியின் உடலுக்குள் புகுந்து நரியாகப் பிறக்கும் தன்மை வருகின்றது.

அதைத் தான் வேதங்கள் கூறுவது ரிக் சாம அதர்வண யஜூர் மீண்டும் சாம என்பது.

ஒரு ஆடும் அந்த உடல் ரிக் சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வுக்கொப்ப ரிக் ஆகின்றது. ஒரு நரியும் அது சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வுக்கொப்ப அதுவும் ரிக் ஆகின்றது.

ஆட்டின் மணமோ சாந்தமானது. நரியின் உணர்வை நுகரப்படும் போது இந்த ஆட்டின் உணர்வை அது மறைத்து விடுகின்றது. ஆட்டின் உணர்வை மறைத்த பின் நரியின் உணர்வே வலு பெறுகின்றது.

உதாரணமாக பாலில் பாதாமைப் போடுகின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அந்தப் பாதாம் கலந்த பாலைச் சாப்பிட்டால் அது நம் உடலுக்குச் சத்து தான்.

ஆனால் அந்தப் பாலில் ஒரு துளி விஷம் பட்டால் பாதாமிலும் ஊடுருவி விடுகின்றது. பாதாமின் சத்தையும் இழக்கச் செய்கின்றது. இதைப் போல
1.ஆடு நரியின் உணர்வுகளைச் சுவாசிக்கும் போது
2.அதனுடைய விஷத் தன்மைகள் ஆட்டின் சாந்தமான உணர்வை ஆக்கிரமித்து
3.இது ஒரு திரையாக மாற்றிவிடுகின்றது.

இந்தத் திரை மறைவு ஆன பின் சாந்த உணர்வு கொண்ட ஆடாக இருந்தாலும் வலிமை பெறும் நரியின் தன்மையை ஆடு பெறுகின்றது.

உடலை விட்டு வெளி வந்தபின் ஆட்டின் உயிரான்மா நரியின் ஈர்ப்புக்குள் சென்று நரியாக உரு மாறுகின்றது. ஆட்டின் உடல் என்ற திரையை மாற்றிய பின் நரியாக உருபெறும் தன்மை வருகின்றது.

ஞானிகள் அதைத்தான் “சித்திரை…” என்று காட்டினார்கள்.

ஏனென்றால் நம் மனித வாழ்க்கையிலும் இதைப் போன்று எத்தனையோ கோடி உணர்வுகள் ஒவ்வொரு நாளும் சிறு சிறு திரைகளாக நம் நல்ல குணங்களை மறைத்து விடுகின்றது.

நம் நல்ல குணங்களை மறைக்கும்
1.அந்தச் சிறு சிறு திரைகளை நீக்கவில்லை என்றால்
2.ஆடு நரியாக ஆனது போல் நம் நல்ல குணங்கள் மாறி
3.சந்தர்ப்பத்தால் நுகர்ந்த தீமையான உணர்வுகளின் இயக்கமாக அது நம்மை மாற்றிவிடும்.
4.நம் நல்ல குணங்கள் மறையத் தொடங்கும்.

அதை நீக்கும் நிலையாகத்தான் ஆத்ம சுத்தி என்ற ஆயுதத்தைக் கொடுத்துள்ளோம்.

“ஓ…ம் ஈஸ்வரா…” என்று புருவ மத்தியில் உயிரை எண்ணி மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும் அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று உடலுக்குள் உள் முகமாகச் செலுத்துதல் வேண்டும்.

அவ்வாறு செலுத்தப்படும் பொழுது நம் ஆன்மாவில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் தீமையான உணர்வலைகளைப் பிளந்து (சிறு திரைகளைக் கிழித்து) நம் ஈர்ப்பை விட்டு அகலச் செய்யும்.

நம் ஆன்மா தூய்மை அடையும். நம் நல்ல குணங்கள் வலிமை பெறும்.

கையில் அழுக்குப் பட்டாலோ… அல்லது துணியில் அழுக்குப் பட்டாலோ… “எப்படி உடனடியாக அதைச் சுத்தம் செய்கிறோமோ…!” அதைப் போன்று தீமையான உணர்வுகளை நாம் நுகர்ந்தால் அடுத்த கணமே ஆத்ம சுத்தி செய்து தூய்மையாக்க வேண்டும்.