நம் புருவ மத்தியிலிருக்கும் உயிரின் முக்கியமான வேலை…! – நடந்த நிகழ்ச்சி

Spiritual Third eye

நம் புருவ மத்தியிலிருக்கும் உயிரின் முக்கியமான வேலை…! – நடந்த நிகழ்ச்சி

 

எலெக்ட்ரிக் எலெக்ட்ரானிக் என்று விஞ்ஞானிகள் காட்டுகின்றார்கள். இன்று ஒரு காபி (HOTEL) கடையில் கூட இருக்கின்றது.
1.கையை நீட்டினால் போதும் தண்ணீர் வந்து விழுகும்.
2.எலெக்ட்ரிக்… எலெக்ட்ரானிக்… குழாயை நாம் திறக்க வேண்டியதில்லை…
3.கையை நாம் கழுவிக் கொள்ளலாம். கையை எடுத்தால் தானாக அடைத்துக் கொள்ளும்.
4.இன்னொரு இடத்தில் கையை நீட்டினால் சூடான காற்று வருகிறது. நம் கையில் இருக்கும் ஈரம் காய்ந்து விடுகிறது.

இதே மாதிரி ஒரு நாட்டிற்குள் அடுத்த எதிரி நாட்டு விமானம் வருகிறது என்றால் ராடார் அமைப்புகள் (RADAR SYSTEM) மூலம் அதனின் உணர்வுகளை நுகர்ந்து கொண்ட பின் இங்கே உடனே அறிவிக்கின்றது.

அறிவிப்பது மட்டுமல்லாதபடி அந்த ராடார் அமைப்பிலே உடனே அதை எதிர்த்துத் தாக்கும் உணர்வுகள் கொண்ட மற்ற இயந்திரங்களில் பொருதி வைத்திருக்கின்றார்கள். அது உடனே அந்த எதிரி நாட்டிலிருந்து வந்த விமானத்தைத் தாக்குகின்றது.

இதை எல்லாம் இன்றைய விஞ்ஞான அறிவால் உருவாக்கியுள்ளார்கள்.

எலெக்ட்ரிக் எலெக்ட்ரானிக்…!
1.நம் உயிர் ஒரு எலெக்ட்ரிக்
2.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் எலெக்ட்ரானிக் ஆக மாறுகின்றது.

உடலுக்குள் சந்தோஷமாக இருக்கின்றீர்கள். எதிர்பார்க்காதபடி உங்கள் பையனை ஒருவன் அடித்து விட்டான்…! என்று திடீரென்று கேள்விப்பட்டால் எப்படி இருக்கும்.

இந்த உடலுக்குள் நம் உயிர் குருவாக இருக்கின்றது. சொன்னவுடனே காதிலே கேட்டுக் கண் அந்த நினைவாற்றல் கொண்டு சுவாசித்து உயிரிலே மோதச் செய்கிறது.

உங்கள் கண்கள் என்ன செய்கிறது..?
1.கவர்ந்து உயிரிலே மோத வைக்கின்றது
2.அது தான் கண்ணன் சங்க நாதம் ஊதிய பின் “குருக்ஷேத்திரப் போர்” என்பார்கள்.
3.உயிரிலே பட்ட பின் அப்பொழுது இங்கே போர் நடக்கின்றது.
4.என் பிள்ளைக்கு என்ன ஆனதோ…! ஏது ஆனதோ…? என்ற உணர்ச்சியின் வேகம் வந்து விடுகிறது.
5.அப்பொழுது பாக்கி எந்தக் காரியமும் பார்க்க முடிகின்றதோ…? இல்லை…!

அந்த எலெக்ட்ரானிக்… உணர்ச்சியின் இயக்கங்கள் அதே இடத்திற்கு அழைத்துப் போய் தன் பையனைக் காப்பாற்றப் போகின்றது. பையனைப் பார்க்கிற வரையில் மன வலிமை இருக்காது.

ஒரு சமயம் என் வீட்டில் ஒரு திருமண நிகழ்ச்சிக்காகப் போயிருந்தார்கள். என் பையன் தண்டபானி கைப் பையன் (அவனாக மெதுவாக எழுந்து நடக்கக்கூடிய வயது).

நான் திருமணத்திற்குப் போகவில்லை. ஆனால் என் வீட்டில் அவனைக் கூட்டிச் சென்றிருந்தார்கள். அங்கே போனவுடன் இவனை விட்டு விட்டு அவர்கள் அங்கே இருந்தவர்களிடம் பேச.. கொள்ளவுமாக இருந்திருக்கின்றார்கள்.

கடைசியில் கிளம்பும் பொழுது அவர்வர்களுக்குண்டான வண்டி வசதி இருக்கிறது என்று இவனைக் கவனிக்காமலே அங்கேயே விட்டு வந்துவிட்டார்கள்

அங்கிருந்து எல்லோரும் வந்துவிட்டார்கள். பையனைக் கூப்பிட்டுச் சென்றவர்கள் “பையன் இவரிடம் இருப்பான்…! அவரிடம் இருப்பான்…! என்ற எண்ணத்திலேயே வந்து விட்டார்கள். (கல்யாண வீட்டிலே பையன் அனாதையாகச் சுற்றிக் கொண்டிருந்திருக்கின்றான்)

திருமணத்திற்குச் சென்று திரும்பி வந்தவர்களிடம் எங்கே தண்டபானி…? என்று நான் கேட்கிறேன்.

பிள்ளை அவரிடம் இருப்பான் என்று நினைத்தேன்… இவரிடம் இருப்பான் என்று நினைத்தேன்…! என்று சொல்லி யாரிடமும் இல்லாதபடி “காணோம்..!” என்றார்கள்.

சொன்னவுடனே குருநாதர் (ஈஸ்வரபட்டர்) காட்டுகின்றார்…!

அது வரையிலும் உனக்குத் தெரியவில்லை. “பையனைக் காணோம்…”” என்று காதிலே கேட்டவுடன் உன் உணர்வுகள் எப்படி இயங்குகிறது பார்…? என்று சொன்னார்.

உடனே நான் என்ன செய்தேன். என்னிடம் இருந்ததோ பிரேக் இல்லாத சைக்கிள் தான். காலை ஊன்றிக் கொள்வது தான் பிரேக்…!

சைக்கிளை எடுத்து அழுத்திக் கொண்டு வேகமாகப் போனேன். அந்தக் கல்யாண வீட்டில் யாரும் இல்லை. எல்லோரும் போய்விட்டார்கள்.

“இந்தப் பையன் யார்…? என்று தெரியவில்லையே.. தெரியவில்லையே…!” என்று அங்கே பாத்திரம் கழுவிக் கொண்டிருப்பவர் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றார்.

பையன் என்ன செய்திருக்கின்றான்…? அங்கே அவர்களிடம் போவது பிறகு உள்ளே செல்வதுமாகவே இருந்திருக்கின்றான். அவனுக்கு நைனா…! என்ற சொல்லைத் தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்லத் தெரியாது. அதையே சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றான்.

நான் இங்கிருந்து பதட்டத்தில் போய்க் கொண்டிருக்கின்றேன். போனவுடனே… கேட்டவுடனே… “இங்கே ஒரு பையன் இருக்கின்றான் ஆனால் யார் என்று தெரியவில்லை…! என்கிறார்கள்.

பார்த்தால் என் பையன் தான்…! ஒரு ஓரமாக நின்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றான்.
1.ஆக அவனை நான் பார்க்கும் வரையில்
2.அந்தப் பதட்டம் எனக்குள் இருக்கின்றது… பதட்டம் நிற்கவில்லை.

பதட்டத்துடன் அவனைக் கண்டதும் தூக்கப் போனால் பையன் என்னைப் பார்த்து முறைக்கின்றான்… என்னிடம் வர மாட்டேன் என்று…! காரணம்… எல்லோரும் சேர்ந்து என்னை விட்டு விட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்று…! வர மாட்டேன் என்கிறான்.

அப்புறம் அவனைச் சமாதானப்படுத்திச் சைக்கிளில் உட்கார வைத்து வீட்டிற்குக் கூட்டி வந்தேன். வீட்டுக்கு வந்த பின் “அந்த வயதில்” இரண்டு நாளாக என்னிடம் பேசவில்லை… என்னிடம் பேச மாட்டேன் என்கிறான்.

கல்யாணத்திற்குக் கூட்டிச் சென்றவர்கள் அவர்கள். ஆனால் நான் போய் அவனை அங்கிருந்து கூட்டி வந்தால் என் மீது கோபமாக இருக்கின்றான்.

நைனா…நைனா… என்று பிரியமாகக் கூப்பிடுபவன் அப்படிச் செய்கிறான். ஏனென்றால் இயற்கை…!
1.ஒவ்வொரு நொடிகளிலேயும் இப்படி எல்லாம் பல வழிகளில்
2.குருநாதர் உண்மைகளை உணர்த்திக் காட்டினார்.
3.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் எலெக்ட்ரானிக்காக (உணர்ச்சிகளாக) நம் உயிர் எப்படி இயக்குகின்றது…? என்பதை
4.நாம் நம்மை அறிந்து கொள்ளலாம்.

விதியைக் (வினைகளை) கழிக்க வேண்டிய முறைகள்

meditation high tech

விதியைக் (வினைகளை) கழிக்க வேண்டிய முறைகள்

 

என் (ஞானகுரு) வாழ்க்கையில் சிறிய பிள்ளையாக நான் இருந்ததிலிருந்து செய்த தவறுகளை எல்லாம் குருநாதர் (ஈஸ்வரபட்டர்) காட்டுகின்றார்.

ஒடக்கானைப் பிடித்து அது கண்களில் மிளகாய்ப் பொடியைப் போட்டு “அது ஆடுகிறதைப் பார்த்து நீ ரசித்திருக்கின்றாய்…!” எத்தனை தடவை இந்த மாதிரிச் செய்தாய்…?

அதே மாதிரி குருவியை உயிருடன் தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டுத் தீயை வைத்து எரித்து வாட்டியிருக்கின்றாய். கிணற்றில் குஞ்சு பொரித்த மைனாக் குஞ்சுகளின் கால்களில் கயிறைக் கட்டி இழுத்து அதன் கால்களை உடைத்திருக்கின்றாய்…! என்று இதை எல்லாம் சொல்கிறார் குருநாதர்.

நான் (ஞானகுரு) கல்யாணம் பண்ணிய புதிதில் ஒரு இடத்தில் நான் நடந்து போய்க் கொண்டிருக்கும் பொழுது அப்படியே கிறு…கிறு… என்று தலையைச் சுற்றிக் கொண்டு வந்தது. நடக்க முடியாமல் கீழே விழுந்து விட்டேன்.

அதை ஞாபகப்படுத்தி நிதானம் இல்லாமல் இன்ன இடத்தில் விழுந்தாய்…! என்று சொல்கிறார்.

அப்புறம் கல்யாணம் ஆன புதிதில் நானும் என் மனைவியும் போகும் பாதையில் ஒரு சிறிய பாலத்தில் ஒரு ரயில்வே தண்டவாளப் பகுதியைத் தாண்டிப் போக வேண்டியிருந்தது.

அந்த நேரத்தில் இரயில் வந்து கொண்டிருக்கின்றது. அதைப் பார்த்ததும்.. ஒதுங்கி ஓரத்தில் நிற்க வேண்டும் என்பதற்காக வேண்டி என் மனைவியிடம் “இந்தப் பக்கம் வாம்மா…!” என்றேன்.

கீழே குனிந்து பார்த்தால் ஒரே அசூசையாக அசிங்கமாக இருந்தது. ஐய்யய்யோ..! என்று சொன்னதும் என் மனைவி என்னைப் பிடித்து மீண்டும் இரயில் தண்டவாளத்திற்கே இழுத்தது.

ஆனால் வண்டியோ மிகவும் பக்கத்தில் வந்துவிட்டது. ஒதுங்க வேறு இடம் இல்லை. அப்புறம் அப்படியே தள்ளி விட்டபடி நானும் கீழே விழுந்தேன். இரயில் போய் விட்டது. நாங்கள் இரண்டு பேரும் எதை அசிங்கம் என்று சொன்னோமோ அதிலேயே விழுந்தோம்.

அதையும் குருநாதர் சொல்கிறார். அத்தகைய உணர்வின் இயக்கங்கள் அந்தச் சத்து உனக்குள் இருக்கப்படும் பொழுது அது “விதியாக” உனக்குள் அமைகிறது.

“டேய்…! அன்றைக்கு நான் தான்டா உன்னைக் காப்பாற்றினேன்..” என்று சொல்கிறார் குருநாதர்.

1.முன்னொரு சமயம் ஒரு பிறவியில் இருக்கும் போது நீ எனக்கு உதவி செய்திருக்கின்றாயடா…!
2.இப்பொழுது நான் இந்த அருள் சக்தியைப் பெற்றிருக்கிறேன்.
3,இப்பொழுது உன்னை நான் காப்பாற்றுகிறேன் என்கிறார் குருநாதர்

இதை எல்லாம் வரிசைப்படுத்தி மறைந்த உணர்வுகளை எல்லாம் குருநாதர் காட்டுகிறார்.

எனக்கு இரண்டு வயதில் அம்மை நோய் வந்திருந்தது. நான் இட்லி வேண்டும்..! என்று கேட்டு அழுகின்றேன். என் மனைவியுடைய சின்னம்மா (அப்பொழுதே சொந்தக்காரர்கள் தான்) வந்து என்ன செய்கிறது. சோற்றைப் பிசைந்து இட்லி மாதிரி செய்து கொண்டு வருகிறது.

ஏனென்றால் அந்தக் காலத்தில் தீபாவளி போன்ற பண்டிகைக் காலங்களில் தான் இட்லி எல்லாம் செய்வார்கள். இல்லை என்றால் வேறு எந்த வீட்டிலாவது செய்து வைத்திருந்தால் சிறிய பிள்ளைகளுக்கு வாங்கிக் கொடுப்பார்கள்.

சோற்றைப் பிசைந்து இட்லி மாதிரி செய்து கொடுத்தவுடன் நான் அந்த அம்மா மீதே “அதை வீசிவிட்டேன்…!” அதையும் குருநாதர் என்னிடம் சொல்கிறார்.

இந்த மாதிரி ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். என் வாழ்க்கையில் என்னென்ன…? எப்படி நடந்தது… என்னென்ன நிலைகள் இருந்தது…? என்று சொல்கிறார்.

நீ இளமையில் உன்னை அறியாது செய்த தவறுகள்
1.நீ எண்ணியதை எல்லாம் உன் உயிர் அதை ஜீவ அணுவாக மாற்றியது.
2.அதன் வழிப்படி ஒவ்வொரு தவறையும் நீ செய்யச் செய்ய அது பெருகிக் கொண்டே வருகிறது.
3.அந்த உணர்வுகள் பெருகிய பின் உடலில் உள்ள அந்தத் தவறான உணர்ச்சிகள்
4.உன்னை எப்படிக் கொண்டு போகும் தெரியுமா…? என்று கேட்கிறார்…?

இன்றும் சில சிறிய குழந்தைகள் பூச்சிகளைப் பார்த்தாலே அதை அடித்துக் கொன்று கொண்டே இருக்கும். பார்க்கலாம் நீங்கள். ஆக அறியாமல் செய்தாலும் நாம் எதைச் செய்கிறோமோ உயிர் அதை நுகர்ந்து நம் உடலுக்குள் தான் சேர்க்கிறது.

இதை எல்லாம் அறிந்து கொண்ட நிலையில் மனிதனின் வாழ்க்கையில் எப்படி இருக்க வேண்டும்..? என்பதைத் தெளிவாக எடுத்துச் சொன்னார்.

குருநாதர் காட்டிய வழியில் அதைத் தான் உங்களிடமும் அதைப் பின்பற்றச் சொல்கிறோம். ஏனென்றால் எது இருந்தாலும் அப்போதைக்கு அப்போது இது கழியும். (விதியின் விளைவுகள்)

நான் (ஞானகுரு) எல்லாருக்கும் நன்மை தானே செய்திருக்கின்றேன். எவ்வளவோ உயர்ந்த சக்திகளை எல்லாம் பெற்றிருக்கின்றேன்.
1.எனக்கு ஏன் கையில் எலும்பு முறிகிறது…?
2.என்னை ஏன் குருநாதர் (ஈஸ்வரபட்டர்) இப்படி எல்லாம் சோதிக்கிறார்..? என்று சொன்னால் என்ன ஆகும்…!
3.நான் செய்த பாவத்தின் நிலைகளை அனுபவித்துத் தான் தீரனும்.

ஆனால் அனுபவித்தாலும் மீண்டும் அந்த உயர்ந்த நிலை பெறும் போது மேலே பட்ட தூசிகளைத் தட்டி விட்டுத் துடைப்பது போல் துடைத்துக் கொண்டே தான் போக வேண்டும்.

1.அதாவது இந்த உடல் பற்று இல்லாதபடி
2.அந்த அருள் பற்றுடன் போனால் இந்தப் பற்று வராது.
(இதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.)

ஒரு சமயம் நான் குமாரபாளையத்தில் சுற்றுப்பயணம் செய்து வரும்போது ஒரு அம்மா வந்தது. அது உடலில் ஒரு தீயில் எரிந்த ஆவி இருந்தது. அதனால் ஐய்யய்யோ…! எரியுதே…எரியுதே… என்று குதிக்கும். அந்த அம்மாவின் வயது 45 இருக்கும்.

மேல சேலையைப் போட்டாலே குதிக்கும். ஐய்யய்யோ… எரியுதே என்னைக் கொல்கின்றீர்களே கொல்கின்றீர்களே..! என்று போட்ட துணியை வீசிவிட்டு ஒடும். ஏனென்றால் அந்த அம்மாவினால் அந்த எரிச்சலைத் தாங்க முடியவில்லை.

அங்கே சுற்றுப்பயணத்தில் வரப்படும் போது நம்மிடம் கூட்டி வர வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். ஆனால் துணியைப் போடமுடியவில்லை. அப்புறம் நான் சொன்னேன்.

அந்த அம்மாவைச் சுற்றித் துணியைக் கட்டி மறைத்துக் கொண்டு வாருங்கள். திரைக்கு பக்கம் அந்தப் பக்கம் பின்னாடி போகச் சொல்லுங்கள். துணியைப் போடாதீர்கள் என்று சொன்னேன்.

அதன்படி கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள். அங்கே கூட்டுத் தியானம் இருக்கும்படி சொன்னேன். பின் அந்த நேரத்தில் அந்த அம்மாவுக்காக நான் பாய்ச்சும் அலைகள் எப்படி அங்கே பாய்கிறது…? என்று குழந்தைகளை வைத்துப் பார்க்கச் சொன்னேன்.

அப்படிப் பார்க்கும் பொழுது அந்த அம்மா உடலில் இருந்த தீ பிடித்த ஆன்மா (ஆவி) வெளியில் போகிறது. உடனே அந்த அமமா எழுந்து உட்கார்ந்தது. துணியைக் கொடுத்துப் போடச் சொன்னார்கள்.

மறுபடியும் அந்த ஆன்மா வந்தவுடன் ஐய்யய்யோ எரியுதே எரியுதே என்று பல நிகழ்ச்சிகள் ஆகி அப்புறம் கடைசியில் அந்த அம்மா நன்றாக ஆனது. அந்த ஆவியின் செயல்கள் ஒடுங்கிவிட்டது.

அந்த நேரத்தில் குருநாதர் என்ன செய்தார்…? அங்கே அந்த அம்மாவுக்கு எரிச்சல் எப்படி அது உடலில் எரிகிறது என்று நீ பாருடா…! என்றார்.

பார்த்ததும் எனக்கு அப்படியே கப..கப.. என்று எரிகிறது.

ஆக அந்த உடலில் இருந்த ஆவியின் தன்மையை அடக்கினாலும் அந்த எரிச்சலான உணர்வலைகளை நான் கவரப்படும் போது நான் நுகர்ந்தறிந்த உணர்வுகள் எனக்குள் பதிவாகிறது.

அது உடலிலிருந்து எரிந்த அந்த ஆவியின் உணர்வலைகள் வந்ததை நான் சுவாசிக்கப் போகும் போது எனக்குள் கொஞ்ச நேரத்தில எரிய ஆரம்பிக்கின்றது.

இப்படி எரிகிறது என்றால் எரியக் காரணம் என்ன..? என்ற நிலையில் உடலிலே விளைந்தால் இது மாதிரித் தான் எரியும்…! என்று சொல்லிவிட்டு இன்னொன்றும் சொன்னார்..!

1.டேய்…. உன் சிறு வயதில் நீ குருவிகளை எப்படியடா சாப்பிட்டாய்…?
2.எத்தனை குருவிகளை உயிருடன் கம்பியில் கட்டித் தீயில் சுட்டுத் தின்றாய்…?

இங்கே இந்த அம்மா உயிருடன் இருக்கும் போது எரிகிறதே என்று நன்மை செய்யப் போனாய். தீயில் வெந்த ஆவி அந்த உடலிம் இருக்கிறது. ஆனால் நீ அதை அடக்க வேண்டும் என்கிற போது அந்த வேதனை உணர்வைச் சூரியனின் காந்தப்புலனறிவு இழுத்துக் கொண்டு வருகிறது

நீ கவரும் பொழுது அந்த உணர்வுகள் உனக்குள் வந்துவிட்டது.
1.காரணம் அந்தக் குருவிகள் எப்படித் தீயில் எரிந்ததோ அந்த அணுக்கள் உன் உடலில் இருக்கிறது.
2.அதற்கு அது சாப்பாடு தேவை.
3.அதை எடுப்பதால் உனக்கு எரிச்சல் தெரிகிறது என்று விளக்கமாகச் சொன்னார் குருநாதர்.

நடந்த நிழச்சி இது. அனுபவித்துத் தான் உங்களிடம் சொல்கிறேன்.

நான் என் சிறிய வயதில் செய்த தப்பு அது ஒரு விதியாக இருக்கிறது. அந்த நேரத்தில் அந்த அம்மாவைப் பார்த்தால் எரிச்சல் ஆகிறது. ஆனால் அவர்களைக் காப்பாற்றுகிறேன். எனக்குள் கொஞ்சம் மறைகிறது.

இப்படி நமக்குள் எத்தனையோ விதிகள் உண்டு இதை எல்லாம் மாற்ற வேண்டும். சொல்வது அர்த்தம் ஆகிறதா…?

1.நான் தினம் தியானம் செய்கிறேன்…?
2.எனக்கு ஏன் கஷ்டம் வருகிறது..? எனக்கு ஏன் நோய் வருகிறது என்று சொன்னால்
3.நாம் இந்தப் பூமிக்குள் தான் தான் இருப்போம். விண் செல்ல முடியாது.

ஆகையினால் தான் உங்கள் வாழ்க்கையில் எந்தக் கஷ்டம் வந்தாலும் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற வேண்டும் அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் எங்கள் உடலில் உள்ள ஜீவ அணுக்கள் பெற வேண்டும் என்று இப்படி எண்ணி எடுத்தோம் என்றால் நாம் அங்கே போகலாம்.

சில பேர் என்ன சொல்வார்கள் என்றால் என்னை எல்லோரும் சேர்ந்து எப்படி எல்லாம் பேசினார்கள்…! பாவிகள்… அவர்கள் எல்லாம் உருப்படுவார்களா…! என்று சொல்வார்கள்.

இப்படிப்பட்ட உணர்வுடன் இந்த உடலை விட்டுப் போனால் யாரை நினைத்தோமோ அதனால் நோயாகி அந்த உடலுக்குள் போய்ச் சேர்ந்து மீண்டும் பிறவி நிலைக்குத் தான் வரும்.

இதைப் போன்ற நிலைகளில் இருந்து நாம் தப்ப வேண்டும்…!

உடல் பற்றினால் வரும் விளைவுகளை இமயமலையில் வைத்துக் காட்டினார் குருநாதர் – நடந்த நிகழ்ச்சி

Magic stone - destination

உடல் பற்றினால் வரும் விளைவுகளை இமயமலையில் வைத்துக் காட்டினார் குருநாதர் – நடந்த நிகழ்ச்சி

 

ஒரு சமயம் குருநாதர் (ஈஸ்வரபட்டர்) இமயமலையில் வைத்து எனக்கு (ஞானகுரு) அனுபவங்களைக் கொடுத்தார். பனிப்பாறைகளுக்கு மத்தியில் நடந்து செல்லும் பொழுது நான் வந்த பாதையில் உள்ள பாறைகள் திடீரென்று இடிந்து விழுந்தது.

இடிந்ததும் நான் எப்படித் திரும்பப் போவது…? என்ற பயம் வந்து விட்டது. என் மனைவி குழந்தைகளின் மீது எண்ணம் வந்து விட்டது.

அப்பொழுது குருநாதர் சொல்கிறார். இன்று நீ பத்ரிநாத் கேதார்நாத் எல்லாம் போய்விட்டு வந்தாய். பல நிலைகளை அங்கே நீ தெரிந்து கொண்டாய்.

ஆனால் அந்தத் தெரிந்த உணர்வு கொண்டு வந்தாலும் இங்கே இந்தப் பாறையை கடந்து செல்லப்படும் பொழுது பனிப் பாறைகள் நொறுங்கி விழுந்துவிட்டது.

1.நொறுங்கிய பின் நீ எப்படித் திரும்பப் போவது என்று பயப்படுகின்றாய்.
2.அதனால் உனக்குள் ஒரு புயலே வந்துவிட்டது.
3.தலை சுற்ற ஆரம்பித்து விட்டது.
4.உன் மனைவியையும் உன் மக்களையும் நீ எண்ணத் தொடங்கி விட்டாய்.
5.பாசத்தால் அப்படி எண்ணும் போது இந்தக் குளிரிலிருந்து உன்னால் தப்ப முடியவில்லை.
6.(ஏனென்றால் குருநாதர் அந்தக் குளிர் பாதிக்காமல் இருப்பதற்காக நட்சத்திர உணர்வுகளை என்ன எண்ணச் சொல்லியிருந்தார். அதனால் குளிர் பாதிக்கவில்லை – பாச உணர்வால் மனைவி மக்களை எண்ணியதும் குரு சொன்னதை நான் எண்ண முடியவில்லை)
7.நீயே தப்ப முடியவில்லை என்றால் நீ போய் யாரைக் காப்பாற்றப் போகிறாய் என்று கேட்டார்…!

ஆகவே “மனமே இனியாகிலும் மயங்காதே…
பொல்லா மானிட வாழ்க்கையில் தயங்காதே…
நேற்றிருந்தார் இன்றிருப்பது நிஜமோ
நிலையில்லா இந்த உலகம் உனக்குச் சதமாமோ…? என்ற பாடலைப் பாடினார்.

நீ இந்த உடல் ஆசையை வைக்காதே. எது நடக்க வேண்டுமோ… அது நடக்கும். ஆனால் தீமைகள் நடக்காது தடுப்பதற்கு… உனக்கு நான் கொடுத்த சக்தி… “அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தை பற்றிச் சொல்லி உள்ளேன்…”

ஒரு சந்தர்ப்பம் நீ விமானத்தில் செல்லப்படும் போது அந்த விமானம் கவிழும் தருணத்தில் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை அப்பொழுது ஒரு நொடிக்குள் அங்கே நீ செலுத்தினாய்.
1.நீ விமானத்தில் உள்ளோரையும் காத்தாய்… உன்னையும் காத்துக் கொண்டாய்.
2.இது உனக்குள் இருக்கக்கூடிய எண்ண வலு…!

அதே சமயத்தில் எல்லோருமே ஒரு நாள் இந்த உடலை விட்டுச் செல்வோர் தான். அதிலிருந்து யாரும் தப்புவது இல்லை.

1.நாட்டுக்கே அரசனாக இருந்தாலும் சரி…
2.பெரிய மகான் என்று மக்கள் அனைவரும் போற்றிக் கொண்டு இருந்தாலும் சரி…
3.இந்த உடலின் விதி முடிந்து விட்டால்… ஏனென்றால் எதனுடைய அழுத்தம் அதிகமாகிறதோ அப்பொழுது உயிர் இந்த உடலை விட்டுப் பிரியத் தான் செய்யும்.

இந்த உடல் இச்சையை நீ பட்டு “என் மனைவி… என் குழந்தை…!” என்று நீ எண்ணினால் இந்த உடலை விட்டு நீ கீழே வந்து விடுகின்றாய். இப்பொழுது உன் உயிரான்மா பிரிந்தால்
1.உன் குழந்தையின் ஈர்ப்புக்குள் போவாய்… அல்லது உன் மனைவியின் ஈர்ப்புக்குள் தான் போக முடியும்.
2.அங்கே சென்ற பின் அந்த குழந்தையையும் மனைவியையும் நிம்மதியாக இருக்க விடுவாயா..?

நீ இங்கு இறந்து விடுகின்றாய் என்று வைத்துக் கொள்வோம். தன்னைக் காத்தவர் என்று ஆசையோடு இருக்கப்படும் போது இதே உணர்வுகள் அவர் உடலுக்குள் எளிதில் புகுந்து அவர்களையும் திருந்தி வாழ முடியாத நிலைகள் கொண்டு அனாதையாக ஆக்கி அவர்களையும் நோயாக்கி விடுகின்றாய்.

உன்னை நம்பிய அனைவருக்கும் இதே வேதனைகள் உருவாக்கபட்டு அவர்களையும் துரித நிலையில் மடியும் தன்மையை உருவாக்குகின்றாய். ஆகவே…
1.அந்த வேதனையைத் தான் உன்னால் அங்கே உருவாக்க முடியும்.
2.நீ அவர்களைக் காக்க முடியாது.
3.பாசத்தால் நீ எண்ணிய உணர்வுகள் கொண்டு அந்த உணர்வுடன் மடிந்தாலும் அவர்கள் உடலுக்குள் தான் செல்கின்றாய்
4.அவர்களையும் அழித்து விடுகின்றாய்…!

உடலுக்குப் பின் எந்த வேதனையையும் துயரத்தையும் நீ பட்டாயோ உன் உயிர் அதற்குத்தக்க உடலுக்குள் அழைத்துச் சென்றுவிடும்.
1.இன்று நீ மனிதனாய் இருக்கின்றாய்.
2.அடுத்து நீ எங்கே போகின்றாய் தெரியுமா..? என்று கேட்கின்றார் குருநாதர்.

உன் உடலில் எந்த வேதனைகளை அதிகமாக எடுத்தாயோ அந்த விஷம் (வேதனை என்றாலே விஷம்) என்ற நிலையைத் தனக்குள் ஜீரணித்துத் தன் உடலைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் அத்தகைய உயிரினங்களுக்குள் உன்னை உன் உயிர் அழைத்துச் செல்லும்.

பாம்பாகவோ மற்ற விஷமான ஜெந்துக்களாகவோ உன்னை அதற்குத் அங்கே உருவாக்கி விடும் என்று இமயமலையில் வைத்து அனுபவபூர்வமாகக் காட்சியாகவே தருகின்றார் குருநாதர்.

ஆனால்…
1.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை அதிகரித்து விட்டால்
2.இந்த மனித உடல் என்ற இச்சையில் இருந்து விடுபட்டு
3.துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் உடலிலே ஒளியான அணுக்ககளாக விளைந்து
4.உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியாக மாறுகின்றது.
5.உடலை விட்டு எந்த நேரம் உயிர் பிரிந்தாலும் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் சப்தரிஷி மண்டலத்திற்கு உயிர் அழைத்துச் சென்று
6.உன்னைப் பிறவியில்லா நிலை அடையச் செய்யும்… நீ அழியா ஒளியின் சரீரம் பெறலாம்…! என்று தெளிவாக எனக்கு உணர்த்தினார்.

விமான விபத்திலிருந்து எல்லோரையும் காப்பாற்றிய அனுபவம் – நடந்த நிகழ்ச்சி

Polaris protection

விமான விபத்திலிருந்து எல்லோரையும் காப்பாற்றிய அனுபவம் – நடந்த நிகழ்ச்சி

குருநாதர் (ஈஸ்வரபட்டர்) காட்டிய வழியில் இந்தியா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருக்கும் பொழுது ஒரு சமயம் நான் (ஞானகுரு) பத்ரிநாத் போய் விட்டு வந்து கொண்டிருந்தேன்.

எனது நண்பர் என்ன செய்தார்…! சென்னைக்குப் போகலாம்…! என்று சொல்லி என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு போகிறார். என் கையில் பணம் இல்லை.

டெல்லியில் இருந்து சென்னைக்கு விமானத்தில் வந்து கொண்டிருந்தேன். விமானம் டெல்லியை விட்டுப் புறப்பட்டு மேலே பறந்து சென்று சிறிது நேரம் தான் இருக்கும்.

அந்த விமானிக்கும் தெரியவில்லை. அந்த நேரத்தில் எப்படி… என்ன ஆனது… என்று தெரியாதபடி “கிர்…ர்ர்…” என்று எவ்வளவு உயரத்தில் மேலே போனதோ அதே வேகத்தில் “கிர்…ர்ர்…” என்று விமானம் கீழே இறங்குகிறது.

அப்பொழுது குருநாதர் அங்கே அதனுடைய இயக்கங்களைச் சொல்கிறார். இயற்கையின் நியதிகளில் நம் பிரபஞ்சத்தைச் சேர்ந்த இருபத்தியே ஏழு நட்சத்திரங்களும் இருபத்தியேழு விதமான உணர்வுகளை எடுத்துக் கொள்கிறது.

ஒரு நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்படும் துகளும் இன்னொரு நட்சத்திரங்களிலிருந்து வெளிப்படும் அது பிரபஞ்சத்தில் பூமிக்கு வெளியே மோதினால் அது ஆவிகளாக மாறப்படும்போது எந்தெந்தக் கோள் அந்தப் பாதையில் வருகின்றதோ அதனின் சத்தை அது எடுத்துக் கொள்கின்றது

ஆனால் எதிர்நிலையான நட்சத்திரங்களின் துகள்கள் வரப்படும்போது அது ஒன்றோடு ஒன்று மோதினால் என்ன ஆகின்றது…?

நம் பூமியில சூறாவளி என்று சொல்கிறோம் அல்லவா…! இதே போல் நம் பிரபஞ்சத்திற்குள்ளும் சூறாவளி உண்டு. அதைத்தான் அங்கே காட்சியாக உணர்த்துகின்றார் குருநாதர்.

பூமியின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் மேலே செல்லப்படும் பொழுது அங்கே அனுபவரீதியிலே காட்டுகின்றார்.
1.அங்கே எதிர்மறையான நட்சத்திரங்களின் உணர்வலைகள் அதிகமாகப் பரவி இருக்கும்போது
2.ஈர்க்கும் காந்தம் அங்கே குவிந்திருக்கின்றது.
3.விமானம் அந்த இடத்தின் அருகிலே சென்றதும் குவிந்த நட்சத்திரத்தின் அலைகள் கிர்…ர்ர்..! என்று கீழே இழுத்துக் கொண்டு போகிறது. (அந்த நேரத்தில் காட்டுகின்றார் குருநாதர்)

அந்த விமானத்தில் உள்ள பயணிகள் அத்தனை பேரும் அப்படியே கதிகலங்கிப் போனார்கள்.
1.எல்லோரும் சத்தம் போட்டார்கள்…!
2.நான் அசையாமல் உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கின்றேன்.

ஏதாவது அசம்பாவிதங்கள் ஆனால் விமானத்தை ஓட்டுகிறவர்கள் பயணிகளுக்குத் தைரியத்தைச் சொல்வார்கள். ஆனால் திடீரென்று இப்படி ஆனவுடனே விமானி (PILOT) முதல் எல்லோரும் கதிகலங்கிப் போனார்கள்.

வானியலை முன் கூட்டியே அறிந்து தான் விமானத்தை ஓட்டுகின்றனர். ஆனாலும்
1.சில பகுதிகளில் இதே மாதிரி மற்ற நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் அதிகரித்து
2.அதாவது எதிர்மறையான நட்சத்திரத்தின் துகள்கள் நம் பூமியின் உணர்வுக்குள் ஈர்க்கப்பட்டால்
3.அது மின் கதிர்களாக மாற்றப்படும் போது இது எதிர் நிலை ஆகிச் சுழல் காற்றாக மாறுகின்றது.
4.அப்படிப்பட்ட சுழல் காற்றுக்குள் நேராக விமானம் போகும் போது
5.ஒரு நொடியில் கீழே இறக்குகின்றது…! என்பதை அனுபவமாகக் காட்டுகின்றார் குருநாதர்.

நம் குருநாதர் சாதாரணமானவர் அல்ல…!
1.பைத்தியக்கான் தான்…!
2.கிழிந்த வேஷ்டியைத் தான் கட்டி இருந்தார்.
3.ஒவ்வொரு நொடியிலும் இந்த நிலையைக் காட்சி கொடுத்து உபதேசித்துக் கொண்டே வந்தார்
4.அந்தச் சந்தர்ப்பம் நான் தெளிவாகிக் கொண்டேன். அதனால் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தேன்.

கடைசியில் விமானம் வர வேண்டிய இடத்திற்குப் பாதுகாப்பாக வந்து இறங்கியது. அங்கே இறங்கியவுடன் எல்லாரும் சேர்ந்து என்னிடம் வந்து
1.நீங்கள் ஏன் சிரித்துக் கொண்டிருந்தீர்கள்…? என்று கேட்டனர்.
2.நீங்கள் சிரித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்ததைப் பார்த்தால்
3.நீங்கள் எங்கள் கூட வந்ததால் தான் நாங்கள் தப்பித்தோம் என்றனர்.

விமானத்தில் வந்த எல்லோரும் என்னிடம் ஆசீர்வாதம் வாங்கினார்கள். விமானத்திலிருந்து நான் கீழே இறங்கி வர முடியவில்லை.

ஐயா எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது…! என்று நான் சொன்னேன்.

இல்லை இல்லை…! விமானம் கிர்… என்று கீழே இறங்குகிறது. நீங்கள் மட்டும் சிரிக்கிறீர்கள்.. உங்களிடம் ஏதோ சக்தி இருக்கிறது…! என்று என்னைப் பிடித்து கொண்டார்கள்

ஆனால் எனக்குத் தெரியாமல் குருநாதர் என்னை அப்படி அங்கே இயக்கினார். அனுபவரீதியில இதை அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் உணர்த்திக் காட்டினார்.

விமானத்தில் விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு நுட்பமாகச் செயல்பட்டாலும் சந்தர்ப்பத்தில் இதைப் போன்ற விபத்துக்கள் நிறைய ஏற்பட்டு விடுகிறது.

குருநாதர் காட்டிய வழியில் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை நமக்குள் பாதுகாப்புக் கவசமாக்கிக் கொண்டால் நாம் எடுத்துக் கொண்ட அந்தச் சக்திகள் நம்மை நிச்சயம் காக்கும்…!

நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கே இந்த அனுபவத்தை உணர்த்துகின்றேன் (ஞானகுரு).

கொல்லூரில் நடந்த நிகழ்ச்சி – புலியிடம் பெற்ற அனுபவம்

Power and wisdom

கொல்லூரில் நடந்த நிகழ்ச்சி – புலியிடம் பெற்ற அனுபவம்

 

கொல்லூரில் யாம் (ஞானகுரு) இருக்கப்படும்போது மழை அதிகமாக பெய்து கொண்டிருக்கிறது. ஆறு மாதங்கள் மழைப் பெய்யும். குறைந்தது இரண்டு மூன்று மாதங்கள் விடாது மழை பெய்யும்.

இங்கு கார்த்திகை மாதம் மழை பெய்வது போன்று அங்கு ஆடி மாதம் விடாது மழை பெய்யும். யாம் அமர்ந்து கொண்டு மழையில் நனைந்துக் கொண்டே இருக்கவேண்டும். குருநாதர் சொன்னதை எல்லாம் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்.

அட்டைப் பூச்சிக் கடித்து இரத்தம் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது. மழை நீர் எனது மேலே பட்டதற்கும் இந்த இரத்தத்திற்கும் இரத்தத்தில் குளித்த மாதிரியாகி விட்டது. அட்டைக் கடிப்பது தெரியாது. இரத்த வாசனை வருகின்றது.

புலி சும்மாவா இருக்கும். இரத்த வாடை வந்தவுடன் அது மோப்பம் பிடித்து “கிர்…கிர்” என்று சுற்றி வருகின்றது.

இதை எமது குருநாதர் எம்மைப் பார்க்கச் சொல்கிறார். வாசனையை நுகர்ந்து அது சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றது. எம்மை அட்டை சாப்பிட்டது. குடித்துவிட்டு இரத்தம் வெளியிலே போகின்றது. வாசனையைக் கண்டு கொண்டு இந்த புலி வருகின்றது. அது சுற்றிச் சுற்றி வந்து நிற்கின்றது.

குருநாதர் எம்மை எழுப்பிவிட்டுப் பாதுகாப்பாக இருந்து அந்த உணர்ச்சியின் உடைய நிலைகளையும் வேகத்தையும் எண்ண அலைகளையும் கவனிக்கச் சொல்கிறார்.

இந்தச் சமயத்தில் அந்த ஆத்ம சுத்தி என்ற ஆயுதத்தை நீ எப்படி எடுக்க வேண்டும். இந்த உணர்வு கொண்டு அந்த உணர்வுடன் எப்படி பாய்ச்ச வேண்டும். எம்மிடம் குருநாதர் இரண்டு மூன்று ஆயுதங்கள் கொடுத்திருக்கிறார்.

1.ஒன்று யாம் வேகமாக எண்ணினோமென்றால் அதற்குக் கண் தெரியாமல் போகும்.
2.மற்றொன்று வாயை அசைக்க முடியாமல் போகும்.
3.இதுபோன்று இரண்டு விதமான சக்தி கொடுத்திருக்கின்றார்.
(ஒன்று தாக்க வந்தது. அதற்கென்று இந்த உணர்வை எடுத்துச் சுவாசித்தால் அதற்குக் கண் தெரியாமல் போகும். அல்லது வாய் அசைக்காதபடி கைகால்கள் அங்கேயே நின்று விடும்.)
4.மூன்றாவது அந்த எண்ணத்தைச் சுவாசித்தால் நமக்குச் சாதகமான நிலைகளில் அதனுடைய உணர்வை மாற்ற வேண்டும்.

நம்மிடம் இருந்து போகும் கெட்ட வாசனையைத் தடுத்து நிறுத்திவிட்டு நம்முடைய பாசமான உணர்வு
1.குழந்தைகளிடம் எப்படி அது பாசத்தைச் செலுத்துகின்றதோ அந்த மாதிரி ஒரு உணர்வைச் செலுத்தியவுடன்
2.அது எவ்வாறு கொஞ்சுகின்றது, குலாவுகின்றது என்ற நிலையைக் குருநாதர் எம்மிடம் காண்பிக்கிறார்.

இங்கே எனக்குப் பயம் துடிக்கின்றது. என்னதான் தியானம் இருந்தாலும், பதுங்கிப் பதுங்கிப் புலி அருகில் வருகின்றது. இப்படிச் சுற்றி வருகின்றது, அப்படிச் சுற்றி வருகின்றது.

புலிகள் இரண்டு ஜோடியாக வருகின்றது. ஒன்றாக இருந்தால் தப்பிக்கலாம். இரண்டும் அருகில் இருந்தால் எப்படியிருக்கும்…? மனது படக்…படக் படக்கென்று அடித்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

குருநாதர் கொடுத்த பவர் இருக்கிறது என்று தைரியமாக இருக்கின்றது. இதைப் பாய்ச்சிக் கண் தெரியாமல் போய்விட்டால் முதலில் அந்த கண் தெரியாத உணர்வை யாம் எடுக்க வேண்டும்.

கை கால் அசையாத நிலை இருக்கவேண்டும் என்றால் அந்த அலையை யாம் சுவாசிக்க வேண்டும். அந்த அலையைச் சுவாசித்துப் பிரித்து என் உடலில் சேர்த்துத் தான் பாய்ச்ச வேண்டும். பார்ப்பது செய்வதற்கு நன்றாக இருக்கும்.

பின் நாடட்களில் இதே உணர்வு வந்தவுடன் என்னுடைய கண்ணின் கருவிழி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மங்கி போகும். சக்தியைக் கொடுத்துவிட்டு இதையும் சொல்லியிருக்கிறார்.

எதையுமே செய்யாவிட்டால் புலி நம்மை அடித்துச் சாப்பிட்டுவிடும். அது எம் வாசனையை நுகர்ந்து அருகில் வரும்போது நீ இப்படிச் செய்தால் இப்படிப் போவாய்… கை கால்கள் வராமல் போவிட்டால் உன் அங்கங்களும் இந்த மாதிரி ஆகிவிடும் என்று இதையும் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆனால் புலிக்கு அதன் பசிக்கு எதையாவது அடித்து சாப்பிட்டுத்தான் ஆக வேண்டும். இங்கே யாம் நடந்து செல்லும்போது வில் மாதிரி அட்டைப் பூச்சி எம் மீது ஒட்டிக் கொள்கின்றது.

ஒட்டியது தெரியவில்லை. இரத்தத்தைக் குடித்துவிட்டு புளியங் கொட்டை மாதிரி தொப்பு தொப்பு என்று கீழே விழுகின்றது. இரத்தம் சொட்டுகின்றது. முதலில் எமக்குத் தெரியவில்லை. இரத்த வாசனை பட்டு புலி வந்த பின்புதான் எமக்குத் தெரிகின்றது.

இந்த இடத்தில் என்ன செய்ய வேண்டும்…? புலி ஒரு நிமிடத்தில் தாவினால் எத்தனையைத் தான் சிந்திக்க முடியும். ஆனால் பவர் கொடுத்திருக்கிறார். திடீரென்று வாரும்போது இதை எடுப்பதா…? அதை எடுப்பதா…?

திடீரென்று ஏதாவது வந்து விட்டால், நாம் ஐய்யய்யோ… ! அம்மா, அப்பா என்றுதானே சத்தம் போடுகிறோம். “ஈஸ்வரா…” என்றா சப்தம் போடுகிறோம்…? எவ்வளவு தூரம் சொன்னாலும் கூட ஐய்யய்யோ…! அம்மா என்றுதான் சப்தம் போடுகிறோம். இப்படிச் சொன்னாலும் பரவாயில்லை “ஐய்யய்யோ ஐய்யய்யோ” என்றுதானே சொல்கிறோம்.

“அம்மா…!” என்று சொன்னால் கூட இந்த உணர்வைக் கேட்டு நாய் கூட நிற்கும். அம்மா…! என்று யார் சொல்லப் போகிறார்கள்… சொல்ல மாட்டார்கள். “ஐய்யய்யோ ஐய்யய்யோ” என்று தான் சத்தம் போடுபார்கள். அல்லது லபோ லபோ என்பார்கள்.

“அம்மா…” என்றால் நாய் கடிக்காதே..! வேகமாகக் கடிக்க வரும்போது அம்மா….! என்று சொன்னால் போதும்.

அப்பொழுதுதான்…
1.அந்த தாய்ப் பாசத்திற்கு வேணடி என் அம்மாவை அந்த இடத்தில் நினைத்து
2.அந்தப் பாசத்தின் உணர்வின் நிலைகள் கொண்டு எம்மை எப்படி வளர்த்ததோ
3.அந்த உணர்வுடன் சேர்த்து நீ சுவாசி…! என்று குருநாதர் சொன்னவுடன்,
4.அந்த உணர்வலைகளை வேகமாகச் செலுத்தியவுடன் தன் குழந்தையிடம் எப்படிச் சுழல்கின்றதோ
5.அதே மாதிரி அந்த அலையை எடுத்து, அந்த உணர்வுகளை எடுத்துக் கொடுக்கச் சொல்லிச் சொன்னார்.

ஆனால் இதற்கு நேரம் ஆகும். இந்தத் தாய்ப் பாசத்தை எடுத்துக் கொடுப்பதற்கு நேரமாகும். இதை எடுத்துக் கொடுப்பதிற்குள் அது முந்திவிட்டால் நம்மைக் கொன்றுவிடும். உடனடியாக இதைச் செய்ய வேண்டும்.

இதை விடுத்து விட்டு உடனடியாக எண்ணியவுடன் அதன் கண்ணோ மகை காலோ போகவேண்டும் என்று எதை நினைக்கிறோமோ அது போய்விடும். அதற்குப் போய்விடும். ஆனால் கடைசியில் நமக்கும் கண்ணும் கை காலும் போய்விடும்.

மனிதனாக இருக்கும் நாம் ஒவ்வொரு அங்கமாக இழந்து விட்டால் அடுத்து இந்த உயிராத்மாவில் எது சேரும்…? அது தான் சேரும் என்று குருநாதர் இதையும் கொடுத்து அதையும் காட்டி எல்லாமே அனுபவமாகக் கொடுத்தார்.

யாம் உங்களுக்கு லேசாகச் சொல்கிறோம். ஆனால் கஷ்டப்பட்டுப் பார்த்து வந்தோம். உங்களுக்குள் வரக்கூடிய துன்பத்தை லேசாகப் போக்கும்படி ஆத்ம சுத்தி என்ற ஆயுதத்தை எடுங்கள் என்று சொல்கிறோம்.

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியை ஒவ்வொரு நிமிடமும் எடுத்து உங்கள் துன்பங்களைப் போக்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்கிறோம்.

பைத்தியம் போன்று வாழ்ந்த குருநாதர் தனக்குள் இருந்த சக்திகளை எம்மிடம் காட்டினார்

Gnanaguru - papanasam

பைத்தியம் போன்று வாழ்ந்த குருநாதர் தனக்குள் இருந்த சக்திகளை எம்மிடம் காட்டினார்

 

பழனியம்பதியில் குருநாதர் எமக்கு உறுதுணையாக இருந்த காலத்தில் யாம் (ஞானகுரு) மில்லில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தோம்.

ஒரு சமயம் நெய்காரப்பட்டியில் வசிக்கும் எமது நண்பர் இராமசாமி நாயுடு அவர்களை ஒரு மாந்திரீகவாதி சந்தித்து அவருடைய இடத்திலுள்ள ஒரு பெரிய மரத்தைத் தன்னுடைய மந்திர சக்தியால் வீழ்த்திவிட்டேன். இந்த மரத்தில் வசித்த பூதத்தைப் போக்கிவிட்டேன். இனிமேல் உங்களுக்கு நல்லதாக இருக்கும் என்று சில ஜோதிடங்களைக் கூறி பணம் கொடுங்கள் என்று மந்திரவாதி இராமசாமியைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் குருநாதர் எம்மை இராமசாமியைச் சந்தித்து வரும்படி அனுப்பி வைத்தார். அது சமயம குருநாதர் பாதரசத்தால் உருவாக்கப்பட்ட இரசமணியை எம்மிடம் கொடுத்து அதை வைத்திருக்கும்படிக் கூறினார்.

இரசமணியை என் கையில் கொடுத்து உன் நண்பனைப் போய்ப் பார் என்று கூறினார். குருநாதர் கூறிய வண்ணம் யாம் சென்று எமது நண்பரைப் பார்க்கும்போது அவர் கையிலும் ஒரு இரசமணி இருந்தது.

குருநாதர் எம்மிடம் கொடுத்த இரசமணி உருண்டையாக இருந்தது. நண்பர் தன் கையில் வைத்திருந்த இரசமணி சதுரமாக இருந்தது.

அந்த மந்திரவாதி இராமசாமி கையில் வைத்திருந்த இரசமணியைக் குறித்து சிலவற்றை அவரிடம் கூறிக் கொண்டிருந்தார். அவர்கள் இரண்டு பேரும் பேசிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நேரத்தில் எதிர்பாராதவிதமாக யாம் சென்றோம்.

அது சமயம் எமது சட்டைப் பையில் கணேஷ் பீடிக்கட்டு வைத்திருந்தோம். முன்பு யாம் தொப்பி சிகரெட் குடிப்பது வழக்கம். குருநாதர்தான் கணேஷ் பீடி பற்றிச் சில விஷயங்களைக் கூறி எம்மைக் கணேஷ் பீடி குடிக்கும்படி செய்தார்.

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் கணங்களுக்கெல்லாம் ஈசன் கணேசன் என்று பல உண்மைகளை எமக்கு குருநாதர் கூறினார். கணேஷ் பீடியில் விஷய்ம் இருக்கிறது என்று கூறினார் குருநாதர்.

ஆகையினால் எமது சட்டைப் பையில் கணேஷ் பீடிகளை வைத்திருந்தோம். அதே சமயத்தில் எம்மிடத்தில் மறைவாக தொப்பி சிக்ரெட் வைத்திருந்தோம்.

அங்கே இருந்த மந்திரவாதி என்னைப் பார்த்து தொப்பி சிகரெட் கொடுப்பா என்றார். கணேஷ் பீடி வெளியில் தெரியும்படி இருந்தது ஆனால். அதைக் கேட்பதை விட்டு தொப்பி சிக்ரெட் கொடுப்பா என்று எம்மைப் பார்த்துக் கேட்டார் அந்த மந்திரவாதி.

ஆனால், யாம் எம்மிடம் சிகரெட் எதுவும் இல்லை என்றோம்.

என்னிடம் எதுவும் மறைக்க முடியாது என்றார் மந்திரவாதி. நீ கொண்டு வந்த இரசமணியையும் என்னிடம் கொடு என்றார். நீ என்னிடம் மறைப்பாய் என்று எனக்குத் தெரியும். ஆனால், என்னிடம் நீ எதுவும் மறைக்க முடியாது என்று என்னைப் பார்த்துக் கூறினார் மந்திரவாதி.

ஆகவே, குருநாதர் எம்மிடம் கொடுத்திருந்த இரசமணியை எடுத்து அவர் கையில் கொடுத்தோம்.

யாம் கொடுத்த இரசமணியை வாங்கிக் கொண்ட மந்திரவாதி தன்னிடமிருந்த பாதரசத்தை யாம் கொடுத்த இரசமணியில் செலுத்தினார். இதனால் யாம் கொடுத்த இரசமணி கருத்துப் போய்விட்டது.

நீ கொடுத்த இரசமணியில் சக்தி கிடையாது என்று பார்த்துக் கொண்டாயல்லவா என்று எம்மைப் பார்த்துக் கேட்டார் மந்திரவாதி.

சக்தி உள்ளதா இல்லையா..,? என்று எனக்குத் தெரியாது. என் குருநாதர்தான் இதைக் கொடுத்தார் என்று கூறினேன்.

நீ கொண்டு வந்த இரசமணியில் சக்தி இல்லை என்பதைக் காட்டவே இது போன்று செய்து காண்பித்தேன் என்றார். தன் கையில் இருந்த சதுரமான இரசமணியை எம்மிடம் காண்பித்து, “இதில் ஒரு பக்கம் பார்த்தால் நாம் எண்ணுகின்ற மனித்ருடைய நிலையைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்” என்று கூறினார்.

மந்திரவாதி ஒரு குச்சியை எடுத்தார். அதே சமயத்தில் வானத்தில் பறந்து கொண்டிருந்து ஒரு காகத்தைக் காட்டினார். தன் கையில் இருந்த குச்சியை ஒடித்தார் மந்திரவாதி.

அது சமயம் மந்திரவாதி சுட்டிக் காண்பித்த காகத்தின் இறக்கை ஒடிந்தது. காகம் கீழே விழுந்த்து. என்னை எதிர்ப்பவனின் நிலையும் இது போன்று ஆகும் என்று என்னைப் பயமுறுத்தினார் மந்திரவாதி.

எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. என்னுடைய குருநாதர் இந்த இடத்திற்குப் போ என்று கூறினார், அதனால் வந்தேன். “நீங்கள் போ..,” என்று கூறினால் நான் இங்கிருந்து போய்விடுகின்றேன் என்று கூறினேன்.

எனக்குப் பயமாகிவிட்டது. ஏனென்றால் மாந்திரீகவாதி குச்சியை ஒடித்தால் காகத்தின் இறக்கையே ஒடிகிறது. எம்மையும் மந்திரவாதி ஏதாவது செய்துவிடுவாரோ என்று யாம் பயந்தோம்.

மந்திரவாதி இராமசாமியிடம் காட்டி “இந்த ஆளைப் போகச் சொல்” என்றார்.

இராமசாமி என்னைப் பார்த்து என் ரைஸ்மில்லில் இரு. சிறிது நேரத்தில் வந்துவிடுகிறேன் என்று கூறினார்.

என்ன இது பெரிய வம்பாகிவிட்டது? குருநாதர் போகச் சொன்னார் என்று நான் இங்கே வந்தேன். மந்திரவாதி காகத்தின் இறக்கையை ஒடித்தது போன்று என்னுடய கை காலை உடைத்துவிட்டால் என் பிழைப்பு என்னாவது என்ற பயம் வந்துவிட்டது. உண்மையில் இது நடந்த நிகழ்ச்சி.

இராமசாமி ரைஸ்மில்லுக்குப் போகச் சொன்னதும் ஆளை விட்டால் போதும் நான் சென்றுவிடுகிறேன் என்று செல்ல ஆரம்பித்தேன். அவர்களிருந்த இடத்தை விட்டு யாம் நகர்ந்து செல்லும்போது குருநாதர் ஒரு சப்தத்தைக் கொடுத்தார்.

“கூ.., கூ..,” என்று ஒரு பட்சியின் சப்தத்தைப் போன்று குரல் கொடுத்தார். ஆனால், எனக்கு அதன் அர்த்தம் புரியவில்லை. நான் வரும் அந்த வழியில் ஒரு மாமரம் அதனுடைய ஒரு நல்ல வலுவான கிளை “சடார்..,” என்று ஒடிந்து விழுந்தது.

அந்தக் கிளையில் பல காய்களும் இருந்தது. காய்கள் “பொல பொல” என்று கீழே விழுந்தது. “கூ.., கூ..,” என்ற சப்தம் குருவிடம் இருந்து வந்ததால் எனக்குக் கொஞ்சம் தைரியம் வந்தது.

பின், ரைஸ்மில்லுக்குச் சென்று அமர்ந்து கொண்டோம். இராமசாமி வருகைக்காகக் காத்திருந்தோம் நேரம் அதிகமாகிவிட்டது.

நான்கு மணி நேரம் கழித்து இராமசாமியும் மந்திரவாதியும் வந்தார்கள். அவர்கள் வரும்போது நான் ஒரு சேரில் உட்கார்ந்திருந்தோம். அவர்கள் வரும் நேரத்தில் யாம் சேரில் அமர்ந்திருந்ததால் மந்திரவாதி யாம் அமர்ந்திருந்த சேரை உடையும்படிச் செய்தார்.

இதனால் நான் கீழே விழுந்தேன். அதைப் பார்த்த மந்திரவாதி எம்மைப் பார்த்து “கே..க்..கே..க்..கே..,” என்று சிரித்தார். எம்மை “இங்கிருந்து போ..,” என்று சொல்லியது போன்று மந்திரவாதியின் இந்த்ச் செயல்.

மந்திரவாதியும் இராமசாமியும் ஒவ்வொரு சேரில் உட்கார்ந்து கொண்டார்கள். யாம் நின்று கொண்டிருந்தோம். அந்தச் சமயம் மந்திரவாதி அமர்ந்திருந்த சேர் நொறுங்கியது.

என்னப்பா.., என்னிடமே வித்தையக் காண்பிக்கின்றாயா..,?” என்று எம்மைப் பார்த்து மந்திரவாதி கேட்டார்.

அதற்கு யாம் எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது குருநாதருக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் என்ன நிலை இருக்கிறது என்பது எனக்குத் தெரியாது என்றோம்.

அது சமயம் குருநாதர், “உடனே பஸ் ஏறி வா..,” என்று எமக்குக் கட்டளையிட்டார். குருநாதரின் உணர்வுகள் என் காதில் ஒலித்தன.

மந்திரவாதி அமர்ந்த சேர் நொறுங்கியவுடன் நாம் இரண்டு பேரும் நண்பர்களாகிவிடுவோம் என்று மந்திரவாதி எம்மைப் பார்த்துக் கூறினார். அதன் பின் அவருடைய கதைகளை எம்மிடம் கூறினார்.

உன்னுடைய குருநாதர் சக்தி வாய்ந்தவர்தான். ஆனால், நீ மிகவும் அவரிடம் அவஸ்தைப்படுவாய், அவரிடமிருந்து நீ விலகிவிடு. உன்னுடைய குடும்பத்தை நீ காப்பாற்றுவதற்குண்டான உபாயத்தை நான் சொல்கிறேன். அத்ன் வ்ழி நடந்து கொள் என்று எம்மைப் பார்த்துக் கூறினார்.

இப்படி மந்திரவாதி எம்மிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் குருநாதர் என்னைக் கன்னத்தில் அடித்தது போல இருந்தது. “எழுந்து நீ வாடா..,” என்று கூறினார்.

அது சமயம் குருநாதரிடமுள்ள பழக்கத்திலிருந்து யாம் விடுபடுவதற்கு கூடுமான வரையிலும் பல அறிவுரைகளைக் கூறினார். உன் முகவரியைக் கொடு, உன்னை வீட்டில் வந்து பார்க்கிறேன் என்று மாந்திரீகவாதி கூறினார்.

“நீ பஸ் ஏறுடா..,” என்றார் குருநாதர். அந்த நேரத்தில் எம்மிடம் காசும் இல்லை. ரைஸ் மில்லுக்குச் சென்ற இடத்தில் எமது பணத்தை அங்கேயே மறந்து வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டோம்.

பஸ்ஸில் ஏறி உட்கார்ந்துவிட்டோம். சண்முக நதி (பழனி) பாலம் வரையிலும் பஸ் கண்டக்டர் டிக்கெட் கேட்கவில்லை.

ஆனால், சண்முக பாலத்தின் அருகே குருநாதர் நின்று கொண்டு யாம் வந்த பஸ்ஸைக் கைகாட்டி நிறுத்தினார். இந்த பஸ்ஸில் ஒரு திருடன் இருக்கின்றான், அவனை இறக்குங்கள் என்று கண்டக்டரிடம் கூறினார் குருநாதர்.

கண்டக்டர் “திருடன் யார்..,?” என்று குருநாதரிடம் கேட்டார். குருநாதர் ஒரு பைத்தியக்காரரைப் போன்று தோற்றமளித்ததால் பஸ் கண்டக்டர் குருநாதரின் வார்த்தையை நம்பாமல், பஸ்ஸில் திருடன் யாரும் இல்லை என்றார்.

அதே நேரத்தில் பஸ் டிரைவரும் ப்ஸ்ஸை நகர்த்த முயற்சி செய்தார். ஆனால், பஸ் நகரவில்லை.

திருடனை இறக்கி விடவில்லை என்றால் பஸ் போகாது என்று கூறினார். இப்படி இது அரை மணி நேரம் இந்த வாக்குவாதம் நடக்கின்றது.

பிறகு குருநாதர் பஸ்ஸிற்குள் ஏறி, “இவன் தன் திருடன், இவனை இறக்குங்கள்.., “ என்று எம்மைச் சுட்டிக் காண்பித்துக் கூறினார். இது நடந்த நிகழ்ச்சி.

பழனியில் இருக்ககூடியவர்கள் குருநாதரைப் பற்றிய உணமைகளையோ அவரிடம் இருக்கக்கூடிய சக்திகளையோ அறிய முடியாது.
1.அந்த அளவிற்கு மற்றவர்களிடம்
2.ஒரு பைத்தியம் போன்று நடந்து கொண்டார்.
3.தன்னிடம் உள்ள சக்திகளை ஒவ்வொன்றாக எம்மிடம் வெளிப்படுத்திக் காண்பித்தார் குருநாதர்.

“எனக்கு இந்த வித்தைகளே வேண்டாம்.., நீங்கள் செய்வதே போதும்..,” என்று கூறினோம். ஏனென்றால் குருநாதரின் நிலையைக் கண்டு எமக்குள் பயம்.

பஸ்ஸை விட்டு எம்மை இறங்கச் செய்து பழனி சண்முக நதி ஆற்றுப் பக்கம் எம்மை அழைத்துச் சென்றார் குருநாதர்.

அங்கே அமர்ந்து தரையில் குருநாதர் தனது காலால் ஒரு சக்கரத்தை “கிறு.., கிறு..,” என்று வரைந்தார்.

குருநாதர் தான் வரைந்த சக்கரத்திற்குள் ஒரு கத்தியை எடுத்துக் குத்தினார். “மேலே பாருடா..,” என்று எம்மைப் பார்த்துக் கூறினார்.
1.சக்கரத்தினுள் குத்திய கத்தி மேலே சூரியனை நோக்கிப் பறந்து சென்றது.
2.அந்தக் கத்தி சூரியனுக்கே சென்றது.

பிறகு குருநாதர் எம்மிடம் “நீ சந்தித்த மாந்திரீகவாதியின் நிலை இப்பொழுது எப்படி உள்ளது தெரியுமா..?”. தன் சக்தியை அவன் இழந்த நிலையில் உள்ளான் என்று கூறினார்.

இதுபோன்றவர்கள் சில பூதகணங்களைக் கைவல்யம் செய்து கொண்டுள்ளார்கள் என்பதை எனக்கு அங்கே உணர்த்தினார் குருநாதர்.

தெய்வீக வழிகளில் தெய்வ வழிபாடுகளைக் கொண்டுள்ளவர்களை இந்த மாந்திரீகவாதிகள் ஏமாற்றுகிறார்கள்.

தெய்வங்களின் பெயரைச் சொல்லி மற்றவர்களுக்கு ஆசைகளை ஊட்டி அவரை உயர்ந்த சீமானாகும் நிலைகளைச் செய்யும்போது அதன் வழிகளில் மந்திரவாதி தன்னையும் சீமானாக்கி அவருடைய மறைவில் மாந்திரீகவாதிகள் தான் வாழ்வதற்குண்டான நிலைகளைச் செய்து கொள்கின்றான்.

மாந்திரீகவாதி கற்றுக் கொண்ட வித்தைகள் அனைத்தும் அவனுடைய மனித உடல் வாழ்க்கைக் காலத்தோடு சரி.

இந்த மாந்திரீகவாதியின் உடலை விட்டுப் பிரிந்து செல்லும் உயிரான்மா இந்த மாந்திரீகவாதி தான் உடலுடன் வாழும் காலத்தில் ஜெபித்த மந்திரத்தை இன்னொருவன் ஜெபித்தான் என்றால் உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற மாந்திரீகவாதி தன்னுடைய உடலோடு வாழும் காலத்தில் செய்த அதே வேலையை ஜெபித்தவனின் உடலுக்குள் இருந்து செய்யும்.

ஜெபித்தவனையும் அதே தவறான நிலைக்கு அழைத்துச் சென்று வீழ்த்தும்.

ஜெபித்தவனின் உடலில் மாந்திரீகவாதியின் உயிரான்மா வாழும் காலத்தில் பல தவறின் உணர்வுகளைத் தனக்குள் சேர்த்துக்கொண்டதற்கொப்ப, ஜெபித்தவன் இறந்தபின், ஜெபித்தவனின் உடலை விட்டு வெளியே வரும் மாந்திரீகவாதியின் உயிரான்மா மீண்டும் மனிதரல்லாத உருவைப் பெறும்.

ஆக மனிதர்கள் மாந்திரீகம் என்ற நிலையில் தங்களின் உடலின் இச்சைக்குத்தான் இத்தனை வேலைகளும் செய்கின்றனர்.

மனிதர் தம் உயிரை மறந்து உடலின் இச்சைக் கொண்டு வாழ்ந்து வரும் இவ்வுலகில் மகரிஷிகள் காண்பித்த அருள்வழியில், தம் வாழ்க்கையில் அறியாது வரும்
1.தீமைகளைப் போக்கிடும் நிலையாக
2.இருளை வென்றிடும் நிலையாக,
3.உயிரில் ஒன்றும் உணர்வினை
4.ஒளியின் உணர்வாக ஆக்கிடும் நிலையாக
5.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை நுகர்ந்து பழகவேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை நுகர்ந்தால், உடலுக்குப் பின் உயிருடன் ஒன்றி வேகா நிலை பெற்று என்றுமே மரணமில்லா பெருவாழ்வாக வாழ்ந்திடும் பாக்கியத்தைப் பெற முடியும். சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் நாம் ஐக்கியமாக முடியும்,

இதுவே மனிதனின் கடைசி எல்லை என்று குருநாதர் எமக்கு உணர்த்தினார்.

எமது நண்பர் மனைவியின் உதிரப் போக்கை “பிரேக்..” போட்ட மாதிரி… நிறுத்தச் செய்தார் குருநாதர்

Arul Guru Gnanaguru

எமது நண்பர் மனைவியின் உதிரப் போக்கை “பிரேக்..” போட்ட மாதிரி… நிறுத்தச் செய்தார் குருநாதர்

 

எனக்கு (ஞானகுரு) மூல நோய் இருந்தது. அதே சமயத்தில் என்னுடைய நண்பர் தன் மனைவிக்கு உதிரப் போக்கு என்ற நிலைகள் வரப்படும்போது என்னிடம் சொல்லி குருநாதரிடம் கேட்டு மருந்து வாங்கிக் கொடுங்கள் என்றார்.

அப்பொழுதெல்லாம் விநாயகர் சிலை ஒன்றை வைத்து குருநாதர் (மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர்) சொன்னபடி அதை உற்றுப் பார்த்தால் காட்சிகள் கிடைக்கும். அந்தக் காட்சியின் தன்மை கொண்டு தெரிந்து சிலருக்குச் செய்வது உண்டு.

என்னுடைய சிறிய குழந்தை மீரா என்ற பெண்ணுக்குக் காட்சியாகக் கிடைக்கும். அது எல்லா விபரத்தையும் சொல்லும்.

இந்த மாதிரி நேரத்தில் என் நண்பர் வந்து தன் மனைவியின் உதிரப் போக்கை நீக்குவதற்கு குருநாதரிடம் மருந்து கேட்கச் சொல்கிறார்.

வீட்டில் கண் தெரியாத குழந்தை ஒன்று இருக்கின்றது, அது போக 4 பெண் குழந்தைகள் இருக்கின்றனர். இந்த உதிரப் போக்கு நிற்கவே இல்லை. டாக்டர்களால் ஆபரேஷன் செய்தும் முடியவில்லை. எனக்கு என்ன செய்வது என்று தோன்றவில்லை.

இன்றோ நாளையோ என்ற நிலையில் என் மனைவி உள்ளது. இரத்தக் கசிவு அதிகமாகி அதனால் சேதமாகி இந்த உடலை விட்டு மனைவியின் உயிர் பிரிந்துவிடும் போலிருக்கின்றது என்று என்னிடத்தில் சொல்கின்றார்.

சரி.., சாமியிடம் கேட்கலாம் என்று நான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

அப்படி நான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது குருநாதர் ரோட்டிலிருந்து சப்தம் போடுகின்றார். இங்கே நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றோம். ரோட்டிலிருந்து சப்தம் போடுகின்றார்.

“டேய்.., ஓமப் பொடியை வாங்கிக் கொடுக்கச் சொல்லுடா.., உதிரப் போக்கு சரியாகப் போய்விடும் என்று சொல்லுடா” என்கிறார். எனக்குத்தான் தெரியும் நண்பருக்குத் தெரியாது.

ரோட்டில் இருக்கும் எலக்ட்ரிக் போஸ்டில் கல்லைக் கொண்டு “தட்டோ.., தட்டு” என்று தட்டி காது கேட்க வைத்து
1.“ஓமப் பொடியை வாங்கி வரச் சொல்லுடா..,
2.சரியாப் போகும் என்று சொல்லுடா” என்கிறார் குருநாதர்.

நண்பர் சொல்கிறார் இங்கே இத்தனை மருந்து கொடுத்து ஒன்றும் ஆகவில்லை. அது என்னங்க..! ஓமப் பொடியை வாங்கிக் கொடுக்கச் சொல்கிறீர்கள்? இப்படிச் சொல்லிவிட்டு வாங்கப் போய்விட்டார்.

அதைச் சொன்னவுடன் என்ன செய்தார் குருநாதர்?

எனக்கு (ஞானகுருவிற்கு) ஆனி மூலம் இருந்தது என்னால் ரொம்ப நேரம் உட்கார முடியாது.

உனக்கே மூல நோய் இருக்கின்றது, நீ அவர்களுக்கு வைத்தியம் பார்க்கப் போகின்றாயா? என்கிறார் குருநாதர்.

கொஞ்ச நேரத்தில் பார்த்தால் “படீர்..” என்று வெளியில் தள்ளிவிடுகிற மாதிரி அந்த ஆனி வெளியில் வந்துவிட்டது. என் வேஷ்டியெல்லாம் இரத்தமாகிவிட்டது. வேறு வேஷ்டியை மாற்றிவிட்டு வந்தேன்.

ஓமப் பொடியை வாங்கிக் கொண்டு வந்து என் கையில் கொடுத்தார் நண்பர். அவரிடம் சொல்லிக் கொடுத்து உங்கள் மனைவியைச் சாப்பிடச் சொல்லுங்கள் என்றேன்.

சாப்பிட்டவுடன் “பிரேக்..,” போட்ட மாதிரி ஆகிவிட்டது. ஏனென்றால்,
1.குருநாதருடைய அருள் வாக்கு,
2.பார்ப்பது ஓமப் பொடி
3.குரு அருள் அங்கே இருக்கின்றது.
4.அதன் வழி அங்கே நன்றாகிவிட்டது.

நண்பர் ஓடி வருகின்றார். நிற்காது போய்க் கொண்டிருந்த உதிரப் போக்கு அது பிரேக் ஆனது மாதிரி ஆகிவிட்டது.

நாளைக்கு வரையிலும் பார்க்கலாம் என்றார். இப்பொழுது நின்று விட்டது. நாளைக்குப் பார்த்தால் நாளைக்கும் இல்லை…! நன்றாகிவிட்டது…!

இதே போல குருநாதர் அவருடைய உணர்வின் ஆற்றல் மிக சக்திவாய்ந்த நிலைகளில் இருப்பதால்
1.நாம் இங்கே பேசினாலும்
2.அவருடைய உணர்வுகள் நமக்குள் இயக்கப்பட்டு
3.சொல்லாகச் சொல்லச் சொல்லி
4.இந்த ஓமப் பொடிக்குள் வார்த்தையை விட்டு
5.நோய் சரியாகப் போகும் என்று சொல்லி அது கொடுக்கும்போது
6.இப்படித்தான் குருநாதர் அனுபவத்தில் கொண்டு வருகின்றார்.

அகோரிகளுக்கு முன்னாடி “என் தாய் காளியின் காட்சி…!”

Mathaji Kali

அகோரிகளுக்கு முன்னாடி “என் தாய் காளியின் காட்சி…!”

 

“ஆனந்த மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்…!” என்று இருக்கின்றார்கள். அதில் சேர்ந்தால் தவறு ஏதாவது செய்தால் கொலை செய்து விடுகிறார்கள். இப்படிக் கடவுளின் பேரைச் சொல்லிக் கொண்டு தன் மதம் என்ற நிலையில் இது ஒரு மார்க்கம் என்று தவறான வழியில் செயல்படுகிறார்கள்.

நான் (ஞானகுரு) காசிக்குப் போகும் போது அந்த அகோரிகள் மனிதப் பிணத்தை சாப்பிடுகிறார்கள் என்று சொன்னேன். யாருமே இதை நம்பவில்லை…!

அப்புறம் ரொம்ப நாள் கழித்து இந்தியா டுடே பத்திரிக்கையில் வந்த பின் நம்பினார்கள். அதில் ஒரு மாநில கவர்னரின் மகனும் இருந்தான். நர மாமிசத்தைச் சாப்பிடுகிறார்கள். பிரேதத்தை எடுத்துக் கொண்டு வந்து அறுத்துப் பச்சையாகவே சாப்பிடுகிறார்கள் என்று போட்டிருந்தார்கள்.

ஏனென்றால் நான் அங்கே நடப்பதை நேரடியாகப் கண்ணில் பார்த்தேன். அதைத்தான் சொன்னேன்.
1.இப்படி எல்லாம் உலகத்தில் இருக்குமா…!
2.அது எப்படிங்க அறுத்துச் சாப்பிட அரசு (GOVERNMENT) அனுமதிக்கும் என்றார்கள்…?

ஏனென்றால் என்னையே (ஞனாகுரு) அந்த அகோரிகள் கொன்று சாப்பிட வந்தார்கள். மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் சொன்ன முறைப்படி காசி கங்கைக் கரையில் நாற்பத்தெட்டு நாள் தியானம் இருந்து கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது ஓ…ஹோ… ஓ…ஹூ…! ஓ…ஹோ…ஹோ…ஹோ…! மாதாஜி…! என்று சப்தம் போட்டுக் கொண்டு தாளம் போட்டுக் கொண்டு என்னைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தார்கள்.

நான் இங்கே கங்கை மணல் திட்டில் வருவதற்கு முன் நாதுராம் என்ற ஒருவனிடம் பணத்தையும் கொடுத்து விலாசத்தையும் கொடுத்திருந்தேன். ஒரு டெலஸ்கோப்பையும் கொடுத்துவிட்டு இங்கே ஏதாவது வித்தியாசமாக ஆனால் நேராக மங்களூருக்குத் தந்தி கொடுத்துவிடு…! என்று சொல்லி இருந்தேன்.

நான் சொன்ன மாதிரி அவன் அங்கே கங்கைக் கரையிலிருந்து இங்கே என்ன நடக்கிறது…? என்பதை டெலஸ்கோப்பை வைத்துப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறான்.

இங்கே அகோரிகள் ஆடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். திடீரென்று அவர்கள் முன்னாடி காளி ரூபம் கிடைத்தவுடனே “மாதாஜி… மாப் கரோஜி…! மாதாஜி… மாப் கரோஜி…! என்று தாளத்தை மாற்றி எல்லாம் ரவுண்டு அடித்தார்கள்.

1.“என் தாய் காளியை…
2.அதாவது கல்கத்தா காளியை… அவர்கள் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்…!”
3.அந்த ரூபத்தில் வந்தவுடனே அப்படியே அரண்டு போய் “மாதாஜி மாப் கரோஜி…!” என்றார்கள்.

அப்புறம் அந்த நேரத்தில் நாதுராம் படகை அனுப்பி வைத்தான். நான் அங்கிருந்து திரும்ப வந்துவிட்டேன்.

அதே சமயத்தில் காசியில் பண்டாக்கள் என்று இருப்பார்கள். ஒவ்வொரு மடத்திற்கும் ஐம்பது பேர் நூறு பேர் என்று இருப்பார்கள். ஏதாவது என்றால் உடனே சண்டைக்குப் போவார்கள். கையில் துப்பாக்கி கத்தி எல்லாமே வைத்திருப்பார்கள். இப்படி இந்தப் போக்கிரிகள் வாழக்கூடிய இடம் காசி.

விவரம் தெரியாமல் அங்கே படகில் போனால் போதும். கங்கையிலே குதிப்பார்கள். உள்ளே சென்று போகின்ற படகை அப்படியே கவிழ்த்தி விடுவார்கள்.

தண்ணீருக்குள் போனவுடனே அப்படியே போட்டிருக்கும் நகை எல்லாம் அத்து எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவான். காசியில் இப்படி எல்லாம் காரியங்கள் நடக்கிறது. அங்கே தான் புனித நீராடுகிறார்கள்.

ஏனென்றால் இந்த ரகசியம் எல்லாம் அறிவதற்காக வேண்டித்தான் 48 நாட்கள் குருநாதர் என்னை (ஞானகுரு) அங்கே இருக்கச் சொன்னார்.
1.இங்கே என்ன நடக்கிறது…?
2.காசி விஸ்வநாதர் என்ன எல்லாம் செய்கிறார்…?
3.என்னென்ன பாவத்தை எல்லாம் போக்குகிறான் பார்…! என்று காட்டுகின்றார்.

ஏனென்றால் கங்கையிலே “நீர் சமாதி…!” என்று வைப்பார்கள். அங்கே இருக்கும் போக்கிரிகள் அவர்களுக்கு ஆகாதவர்களைக் கொன்று இங்கே தண்ணீரில் தள்ளி விட்டுப் போய்விடுவார்கள். தண்ணீரில் போய்விட்டது என்றால் யார் அடித்தார்கள்…? எவர் அடித்தார்கள்…? என்ற கேள்வி இல்லை.

காலையில் கங்கைக் கரையில் பார்த்தோம் என்றால் தலை கை கால் முண்டமெல்லாம் நாய் இழுத்துக் கொண்டு வந்து தின்று கொண்டிருக்கும். காசியில் அங்கே என்னென்ன நிலைகள் நடக்கிறது என்று எல்லாவற்றையும் பார்த்து விட்டு வந்தேன்.

அதே மாதிரி “அரிச்சந்திரா காட்..!” (இடுகாடு) என்று உண்டு. அங்கே வைத்து இறந்தவர்களை எரிப்பார்கள். பிரேதம் வேகும் பொழுதே இந்த அகோரிகள் வந்து விடுவார்கள்.

அது நல்ல சரீரமாக இருந்தது என்றால் உடனே “நிறுத்து…!” என்பார்கள். சரீரம் வெந்திருந்தது என்றால் அதற்குள் இருக்கும் ஈரலை எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவார்கள். அமாவாசை அன்றைக்கு இந்த வேடிக்கை எல்லாம் நடக்கும்.

நல்ல பிரேதமாக இருந்தால் அகோரிகள் பார்த்தவுடனே சலோ…! சலோ…! என்பான். உடனே விலகிக் கொள்வார்கள். விலகவில்லை என்றால் முழித்துப் பார்ப்பான். சாபமிடுவான்…! இதற்குப் பயந்தே விட்டு விலகிவிடுவார்கள். அந்தக் காட்டில் எல்லாம் அவர்களுடைய இராஜாங்கம் தான். அவர்களிடம் கப்பம் கட்டிவிட்டுத்தான் ஏரிக்க வேண்டும்.

அன்றைக்கு அரிச்சந்திரன் எப்படி இருந்தானோ அதே மாதிரித்தான் காவல் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். பிரேதத்தை எடுத்துக் கொண்டு போய் அதனின் நெற்றியில் சூடத்தைப் பொருத்தி வைத்து ஜெபத்தைப் பண்ணுவான்.

இந்தச் சரீரம் நகரும். நகர ஆரம்பித்தவுடனே அறுத்து அப்படியே பச்சையாகவே தின்பார்கள். அதாவது ஆண்டவனுக்காக வேண்டி அர்ப்பணிக்கிறோம் என்று செய்கிறார்கள்.

புதிதாக யாராவது போனாலும் இதை எல்லாம் பார்த்துப் பயந்தான் என்றால் அவனையும் கொன்று சாப்பிட்டு விடுவார்கள். ஏனென்றால் ஆண்டவனை அடைய வந்தான், அவனுக்காக வேண்டி உடலைக் கொடுத்தாலும் இந்த உயிர் ஆண்டவனிடம் போய்ச் சேருகிறது அதனால் பயப்படாமல் இதைச் செய்…! என்று இப்படி ஒரு தத்துவத்தை வைத்திருக்கிறார்கள்.

ஆண்டவனை அடைய வேண்டும் என்றால் அவன் உடலிலிருக்கக் கூடிய எதையும் கழிக்காமல் எல்லாவற்றையும் சாப்பிடுகின்றார்கள், ஆக ஆண்டவனுடன் ஐக்கியமாகின்றான் என்று இப்படி ஒரு தத்துவம்.

நான் (ஞானகுரு) இதை எல்லாம் பார்த்துவிட்டு வந்து இங்கே சொன்னால் யாருமே நம்பவில்லை. சாமி “டூப்” விடுகிறார்… சரியான “கப்சா” விடுகிறார்…! என்றே சொன்னார்கள்.

அப்புறம் பல வருடம் கழித்துப் பத்திரிக்கையில் வந்ததும் அந்தப் பத்திரிக்கையை எடுத்துக் கொண்டு வந்து என்னிடம் காண்பித்து “சாமி…! நீங்கள் ஏற்கனவே சொன்னீர்கள்.. அது நிஜமாகவே நடக்கிறது….! அன்றைக்கு டூப் விடுகிறீர்கள் என்று சொன்னேன்… என்னை மன்னித்து விடுங்கள்…! என்று சொன்னார்.

ஏனென்றால் இது எல்லாம் உலகில் நடக்கக்கூடிய நிகழ்ச்சிகள்.
1.உலகம் எப்படி இருக்கிறது…?
2.மதங்கள் எப்படி இயக்குகின்றது…? என்று இதெல்லாம்
3.முழுமையாகப் பார்த்துவிட்டு வந்து தான் உங்களுக்கு உபதேசிக்கின்றோம்… சும்மா இல்லை…!

மனிதன் மதத்தின் நிலைகள் கொண்டு செல்லும் பொழுது சாகாக்கலையாகிறது. இறந்தால் இந்த உடலில் எதைச் செய்தோமோ மீண்டும் அந்தக் கலையாக மீண்டும் உடலாக உருவாகும்.

ஆனால் மகரிஷிகள் அனைவருமே வேகா நிலை என்ற அழியா ஒளியின் சரீரம் பெற்றவர்கள். நாம் அதை அடைய வேண்டும். அந்தப் பக்குவம் வேண்டும்.

நம் வாழ்க்கையில் சந்தர்ப்பங்கள் சில குறைகளைக் காண நேரினும் அதை அகற்றும் இந்த ஞாபக சக்தியும் அந்த ஞானமும் பெற வேண்டும் என்பதற்கு தான் இதை உங்களுக்குள் பதிவாக்குவது.
1.உங்கள் நினைவாற்றலை விண்ணிலே செலுத்தச் செய்து
2.அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வை நுகரும் ஆற்றலைப் பெறச் செய்வதற்குத் தான் இதை உபதேசித்தது.

ஆகவே மகரிஷிகளின் உணர்வுகளை நமக்குள் வளர்ப்போம். அந்த அருள் ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு நம் உடலிலுள்ள ஒவ்வொரு உணர்வின் அணுக்களின் முகப்புகளிலும் அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளைச் செருகேற்றிக் கொள்வோம்.

அந்த மகரிஷிகள் அருள் உணர்வுகளைப் பற்றுடன் பற்றி இந்த வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகள் நம்மைப் பற்றாது ஆத்ம சுத்தி என்ற ஆயுத்தைப் பயன்படுத்தி எல்லோரும் மகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் இணைந்து வாழ்ந்திட வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கின்றேன்.

“கடவுளை அடைய வேண்டும்…!” என்ற நிலையில் மதங்கள் கலாச்சாரத்தைப் பற்றி டெல்லியில் நடந்த உலக மாநாடு

Kalki of our aoul

“கடவுளை அடைய வேண்டும்…!” என்ற நிலையில் மதங்கள் கலாச்சாரத்தைப் பற்றி டெல்லியில் நடந்த உலக மாநாடு

 

ஒரு சமயம் (40 வருடம் முன்பு) டெல்லியில் மதங்கள் கலாச்சாரங்களைப் பற்றி உலகெங்கிலும் உள்ளவர்களை வரச் சொல்லியிருந்தார்கள். நானும் (ஞானகுரு) போயிருந்தேன்.

கடவுளின் தன்மை நாம் அடைய வேண்டும் என்ற நிலையில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு நாட்டிலிருந்து ஒவ்வொன்றைச் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.

எல்லாம் தொடங்கியதும் ரஜ்னீஷ் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களைப் பார்த்தோம் என்றால் அவர்கள் பாட்டுக்கு ஆட ஆரம்பிக்கின்றார்கள், மேலே போட்டிருக்கிற துணியெல்லாம் கீழே விழுகிறது.

இது பக்தி மார்க்கங்களில் தன்னை அறியாது சொர்க்கம் போகும் மார்க்கங்கள் என்று எல்லோருக்கும் முன்னாடி இப்படிச் செய்கிறார்கள்.

ஒருவர் என்ன செய்தார் என்றால் கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் இருக்கிறார். குண்டலினி யோகா என்று சொல்லி மூச்சை நிறுத்தி அதாவது உள்ளுக்குள் அடக்கி வைத்துக் கொண்டு
1.நான் எத்தனை நாள் என்றாலும் பசி இல்லாமல் இருப்பேன்.
2.காற்றே இல்லாத இந்தக் கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் பிராணனை எடுத்து நான் உருவாக்கிக் கொள்வேன்.
3.மூன்று நாள் அடக்கி வைத்து இருக்கின்றான்.

அந்தச் சமயம் அங்கே குளிர் காலம். மார்கழியில் நல்ல குளிர் சும்மா வெளியிலே போனாலே கிடு…கிடு… என்று நடுங்கும். ஒரு சாமியார் சட்டை போடாமல் அங்கே உட்கார்ந்தார். துண்டு ஒன்றைப் போர்த்தியிருக்கின்றார்.

ஆனால் நான் அந்தத் துண்டு கூடப் போர்த்தவில்லை. சட்டை இல்லாமல் அப்படியே அங்கே உட்கார்ந்தேன். ஏனென்றால் குருநாதர் எம்மை ஏற்கனவே இமயமலையில் பனிப் பாறைகளுக்கு மத்தியில் பல இடங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தார் அல்லவா…!

கடைசியில் எல்லோருக்கும் ஐந்து நிமிடம் தான் பேச விட்டார்கள். சமாதி நிலை போன்றவர்களுக்கு மட்டும் ஒரு அரை மணி நேரம் கொடுத்தார்கள்.

ரஜ்னீஷ் ஆள்கள் எல்லாம் டேப் ரிகார்டு புஸ்தகம் எல்லாம் வைத்துக் கொண்டு வெளிநாட்டிலிருந்து நிறையப் பேர் வந்து இருக்கிறார்கள். அது வியாபாரம் நிறைய ஆகிறது.

பெரிய பெரிய ஆபிசராக இருக்கின்றார்கள். பார்த்தோம் என்றால் இது ஒரு கலை என்று ஆடுகிறார்கள். துணி மேலே இருக்கிறதில்லை. ஏனென்றால்
1.தன்னை மறந்து எவன் இருக்கிறானோ
2.அவன் ஆண்டவனை அடைவான் என்று இப்படி ஒரு நம்பிக்கை
3.ஆடுகிறார்கள் என்றால் அந்த உணர்வின் தொடர் கொண்ட ஆவிகள் தொடரும்.
4.ஆக எதை அடையப் போகிறார்கள் என்று ஒன்றும் புரியவில்லை.

என்னைப் பேசச் சொன்னார்கள். அங்கே செகரட்டரியில் தமிழ் மொழி பெயர்ப்பாளர் ஒருவரை வைத்துப் பேசச் சொன்னார்கள்.

குருநாதர் காட்டிய வழியில் அன்னை தந்தையிலிருந்து… கடவுள்…! என்ற நிலைகள் கொண்டு வந்து அந்த மெய் உணர்வுகளைக் கொஞ்சம் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். எல்லோரும் மெய் மறந்து போய் விட்டார்கள்.

நேரம் ஆகி விட்டது….! பேச்சை நிறுத்தலாமா…? என்று கேட்டேன். இல்லை இல்லை…! நீங்கள் பேசலாம் என்று என்னை விட்டுவிட்டார்கள்.

எனக்கு அடுத்துப் பேச வந்தவருக்கு என்னாகிப் போனது..? அவர் அந்த நேரத்திற்கு வந்து பேச வேண்டும் அல்லவா…! என்னைப் பேசச் சொன்னதும் அவரைக் கவனிப்பதற்கு யாரும் இல்லை. எல்லாக் கூட்டமும் என்னிடம் வந்துவிட்டது.

இஸ்ரேலில் இருந்து யூதர்கள் கூட அதில் வந்திருந்தார்கள். மற்ற நாட்டிலிருந்தும் இமயமலையில் இருக்கக்கூடியவர்களும் ஜைன மதம் புத்த மதம் என்ற் மற்ற மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் அங்கே வந்து இருந்தார்கள்.

அந்த இயற்கையின் உணர்வின் இயக்கங்களைப் பற்றியும் உயிரின் இயக்கங்களையும் பேச ஆரம்பித்ததும் ஐந்து நிமிடம் பத்து நிமிடம் ஆனது. பத்து நிமிடம் அரை மணி நேரம் ஆகிப் போனது.

அந்தக் கூட்டம் என்னை வெளியே விட மாட்டேன் என்கிறார்கள். அப்புறம் ஒரு வழியாக விட்ட பின் எல்லோருக்கும் ஆசீர்வாதம் கொடுத்தேன். ஆனால் நான் (ஞானகுரு) ஹிந்தியில அரையும் குறையுமாக இருந்ததால் அவர்கள் கேட்பதற்கு முழு விளக்கம் கொடுக்க முடியவில்லை.

அப்பறம் அங்கே இரண்டு நாள் இருந்து இன்னொருவர் உதவியுடன் ஹிந்தியிலே புத்தகத்தை அடித்துக் கொடுத்து விட்டு வந்தேன். ஏனென்றால்
1.மெய் ஞானிகள் கண்டுணர்ந்த அந்த இயற்கையின் உண்மையின் உணர்வுகளை
2.தானும் அறிந்து வளர்க்க வேண்டும் என்ற நிலையில் எத்தனையோ பேர் இருக்கின்றார்கள்.

ஆனால் இதைச் சரியான நிலையில் அறியாதபடி “கல்கி வந்து விட்டார்…!” என்கிறார்கள். கல்கி யார்…? என்றே தெரியாதபடி. கல்கி அவதரித்துவிட்டார் என்று சொல்கிறார்கள்..!

எங்கே வந்தார் கல்கி…?

1.நம் உயிர் கல்கி ஆகப்போகும் போது தீமையை வென்று அங்கே விண்ணுலகம் செல்வது தான் அது
2.மண்ணுலகில் வந்த தீமைகளை வீழ்த்திவிட்டு தீமையற்ற உலகை அடைவது தான் கல்கி…!
3.உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வுகளை எல்லாம் ஒளியாக மாற்றிவிட்டால் அது தான் கல்கி..!

குருநாதர் காட்டிய வழியில் இந்தியா முழுவதும் சுற்றுப் பயணம் செல்லும் பொழுது நடந்த நிகழ்ச்சிகளை அனுபவமாக இங்கே சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றோம்.

ஒரு தொண்ணூறு வயதுக் கிழவி உடலுக்குள் புகுந்த ஆன்மாவின் வீரியச் செயல்கள் – நடந்த நிகழ்ச்சி

sudalai madan

ஒரு தொண்ணூறு வயதுக் கிழவி உடலுக்குள் புகுந்த ஆன்மாவின் வீரியச் செயல்கள் – நடந்த நிகழ்ச்சி

 

ஒரு சமயம் நான் சித்தான (ஞானகுரு) புதிதில் ஒரு அம்மாவை என்னிடம் கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள். அந்த அம்மாவிற்குத் தொண்ணூறு வயது இருக்கும்.

எனக்கு வரும் இம்சைகளைத் தாங்க முடியவில்லை ஐயா…! என்று தன்னுடைய குறையைச் சொல்கின்றது. சொன்ன உடனே உஹ்ஹூ.. ஹ்ஹூ…! என்று அது ஆட ஆரம்பித்து விட்டது.

கூடக் கூப்பிட்டு வந்தவர்கள் என்ன செய்து விட்டார்கள்…? எல்லாம் அரண்டு ஓடுகிறார்கள். என்னடா…! இந்த மாதிரி இப்படி ஆடுகிறது என்று…!

பக்கத்தில் ஒரு உரல் இருந்தது. அந்தக் கல்லை அப்படியே தூக்குகிறது. அப்படியே தூக்கிப் போட்டு விடுவேன்…! என்று ஆட்டம் ஆடுகிறது.

இந்த மாதிரி எல்லாம் ஏதாவது சேஷ்டை செய்து விடும் என்று தான் துணைக்குக் கூட்டிக் கொண்டு வருகிறார்கள். அப்பொழுது அந்த அம்மா கண்களைப் பார்த்தோம் என்றால் தொண்ணூறு வயதுக் கிழவி என்று சொல்ல முடியாது. அவ்வளவு கொடூரமாக இருக்கிறது.

அப்பொழுது குருநாதர் இது எப்படி…? என்று அங்கே எனக்குக் காண்பிக்கிறார். எனக்குச் சாப்பாடு கொடு… சாப்பாடு கொடு…! என்று சப்தம் போடுகிறது.

மாடசாமி… அந்த சாமி… இந்த சாமி… என்று சில கோயில்களில் “மண்ணில் சுட்ட குதிரைகளைச் செய்து வைத்திருப்பார்கள்….!” அந்த ஓடு (மண்னால் செய்த ஓடு) தான் இதற்குச் சாப்பாடு.

அந்த அம்மாவிற்குப் பல்லே இல்லை. எனக்கு அதைக் கொடுடா…! என்று கேட்கிறது. ஏற்கனவே ஒரு கூடையில் அதைக் கொண்டு வந்திருந்தார்கள். அதைக் கொண்டு வந்து போட்டவுடனே நறு…மொறு…! நறு…மொறு…! என்று அப்படியே எடுத்துச் சாப்பிடுகிறது.

சாப்பிட்டு முடித்தவுடனே அப்பா… கொஞ்சம் தண்ணீர் கொடுடா சாமி…! என்கிறது. தண்ணீரைக் குடித்தவுடனே அந்த ஆவி ஒடுங்கிவிட்டது. அந்த அம்மா தன் கதையைச் சொல்கிறது.

இப்படித் தான் சாமி…! என்னுடைய நாற்பது வயதிலிருந்து இப்படிச் செய்து கொண்டிருக்கின்றது. என்னை வாழவே விடவில்லை. என் புருஷன் இரத்தத்தைக் குடித்துக் கொன்று விட்டது, வெளியில் தெரியவில்லை. நான் இந்த மாதிரி இதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கின்றேன். என்னைக் காப்பாற்றுங்கள் சாமி…! என்று கேட்கிறது.

அந்த அம்மாவுக்குத் தொண்ணூறு வயது. கொடூரமான உணர்வுகள் கொண்டு காட்சி கொடுப்பதும் தன்னை அறியாமல் இயக்கக் கூடியதும் பல்லே இல்லாமல் அந்த ஓடுகளைத் தின்பதுவும் ஆக இருக்கிறது.
1.அந்த உரலை அப்படியே தூக்குகிறது என்றால்
2.அதற்கு எவ்வளவு வீரியம் இருக்கும்…! என்று பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஓடுகளைத் தின்ற பிற்பாடு ஆடுகள் பல வெட்ட வேண்டுமாம். என்னமோ… இங்கு ஆடு இல்லாமல் போய்விட்டது. ஒன்றும் வெட்டச் சொல்லவில்லை….!

ரோட்டில் ஏதாவது போனது என்றால் அதைக் கொல்லும். பல்லைக் கொண்டு கடிக்கும். யாராலேயும் பிடித்து நிறுத்த முடியாது. ஒன்றும் சிக்கவில்லை என்றால் நம்மையே பிடித்துக் கடித்துவிடும்… இரத்தத்தையே உறிஞ்சிவிடும் என்று சொல்லித்தான் நாங்கள் ஓடிப் போய்விட்டோம் என்று கூட வந்தவர்கள் சொன்னார்கள்.

அப்புறம் அந்த அம்மாவிற்குச் சில விபரங்களைச் சொல்லிச் செய்யச் சொன்னேன்.
1.ஈஸ்வரா என்று புருவ மத்தியில் உன் உயிரை எண்ணு…!
2.சப்தரிஷி மண்டலங்களின் பேரருள் பேரொளி பெறவேண்டும் என்று எண்ணு…
3.என் உடலில் இருக்கும் இந்த ஆன்மா “பிறவி இல்லா நிலை அடைய வேண்டும்…! என்று சொல்லிக் கொண்டே இரு…!” என்றேன்.
4.அப்புறம் ஆசிர்வாதம் கொடுத்து நீ இந்த மாதிரிச் செய்து கொண்டே வா அம்மா என்று சொன்னேன்.

அதற்கப்புறம் நான் குருநாதர் சொன்ன வழியில் உலக அனுபவம் பெறுவதற்காக வெளியிலே போய்விட்டேன். மீண்டும் திரும்ப வந்த பின் அந்த அமமாவைப் பற்றி விசாரித்தேன்.

நீங்கள் சொல்லிவிட்டுப் போன பிறகு அந்த அம்மாவிடம் ஆட்டம் வரவில்லை. அது பாட்டுக்கு “ஈஸ்வரா… ஈஸ்வரா…! என்று சொல்லிக் கொண்டே கடைசியில் தன் உடலை விட்டுப் பிரிந்து விட்டது என்று சொன்னார்கள். இது நடந்த நிகழ்ச்சி.

இதை எல்லாம் எதற்காகச் சொல்கிறோம் என்று நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கருப்பணச்சாமிக்கு ஆடு கோழி பலி கொடுக்கிறார்கள் என்ற நிலையில் அந்த உணர்வை எடுத்து வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். அத்தகைய உணர்வு கொண்டவர்கள் உடலை விட்டுப் போன பின் இன்னொரு உடலுக்குள் போய்விட்டால் அருளாடத் தொடங்கும்.
1.ஆடு கொண்டடா…! என்று கேட்கும்.
2.கொடுக்கவில்லை என்றால் உன் குடும்பத்தையே நாசம் செய்து விடுவேன்டா…! என்று சொல்லும்.
3.இந்த மனித உடலில் ஏற்பட்டது தான் இந்தத் தெய்வங்களாக வருவது.
4.அதில் எவ்வளவு கொடூரப் பற்களைக் காண்பித்து இருக்கிறார்களோ அதே மாதிரிக் கண்களில் வரும்.

சில இடங்களில் ராட்சஷ பொம்மைகளைப் போட்டுக் காட்டுகிறார்கள். அதன் வழி வணங்கி அவர்கள் இறந்து விட்டார் என்றால் அதே உணர்வு இந்த அலைகளாக வந்து பாயும்.

இவர்கள் இறந்த பிற்பாடு இவர்கள் உடலில் சேர்த்த அலைகள் தான் பரவுகின்றது. அதை இன்னொருவன் நுகர்ந்தவுடனே குவித்து அந்த ரூபத்தை அங்கே காட்டும்.

ஏனென்றால் ஒரு மனித உடலில் விளைய வைத்த உணர்வின் அணுக்கள் தான்….
1.பேயைப் பார்க்கிறதும்
2.முருகனைப் பார்க்கிறதும்
3.காளியைப் பார்க்கிறதும்
4.மாடனைப் பார்க்கிறதும்.. இப்படி எல்லாமே…!

இதுகளெல்லாம் அன்றைய அரசர்கள் மற்ற உயிர்களைப் பலியிடப்பட்டு காவல் தெய்வமாக வைத்தனர். இது போன்ற நிலைகள் நம் நாட்டில் மட்டும் என்று இல்லை. உலகம் முழுவதும் இதைப் போன்ற காவல் தெய்வங்களை வைத்து இருப்பார்கள்.

கிறிஸ்தவர்களை எடுத்துக் கொண்டால் நாட்டை ஆட்சி புரிவதற்காகவும் தன்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காகவும் வேண்டி பிறந்த கன்றுகளை பலி கொடுப்பார்கள்.
இதே போன்ற நிலைகள் முஸ்லீம் நிலைகளிலும் உண்டு. ஏனென்றால் இவை எல்லாம் அந்த யூத வம்சத்திலிருந்து பல பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது தான்.

அதர்வண வேதம் என்ற நிலையில் ஒன்றை அழித்து ஒன்றின் நிலைகள் வந்தது தான் எல்லாமே. மனிதன் திரிபு செய்து வேதங்களை மந்திர ஒலிகளாக மாற்றப்பட்டு ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் வித்தியாசமாக வந்தது. இது மனித உடலுக்குள் எடுத்து சில வேலைகளைச் செய்யும் .

1.நம் நாட்டில் தோன்றிய பெரும் பகுதி ஞானிகள் அனைவருமே
2.விண்ணுலக ஆற்றலை வைத்து அகஸ்தியன் வழியிலே விண் சென்றவர்கள்.
3.இருந்தாலும் காலத்தால் அந்த நிலைகள் மறைந்தது.

அந்த மறைந்த உண்மைகளைத்தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் சிறுகச் சிறுக அந்த மெய் ஞானத்தின் உண்மையின் உணர்வுகளை உங்களுக்குள் ஊட்டிக் கொண்டே வருகின்றோம். எடுத்துப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்…!