கருவில் வளரும் குழந்தையின் பூர்வ புண்ணியத்தை நிர்ணயிக்கும் தாய் தந்தையரின் சந்தர்ப்பங்கள்…!

thirugnana-sambandhar-thevaaram

கருவில் வளரும் குழந்தையின் பூர்வ புண்ணியத்தை நிர்ணயிக்கும் “தாய் தந்தையரின் சந்தர்ப்பங்கள்…!” – குணாதிசயங்கள்

உதாரணமாக ஒரு தாய் ஒரு கெமிக்கல் (இரசாயணம்) தொழிற்சாலையில் வேலை செய்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அங்கே வேலை செய்து கொண்டு இருக்கும் போது அதில் உள்ள விஷத் தன்மைகளை அந்தத் தாய் நுகர நேர்கின்றது.

அதே சமயத்தில் அந்தத் தாய் கருவுற்றால் கருவில் இருக்கும் குழந்தைக்கு தாய் நுகரும் விஷங்கள் இணைந்தாலும் அந்தக் குழந்தை விஷத் தன்மையைத் தாங்கும் குழந்தையாக வளர்கின்றது.

ஆனால் அந்தத் தாய் வேலை செய்யும் போது அதிகமாக அந்தக் கெமிக்கலை நுகர்ந்து விட்டால் உடலில் கடும் நோயாகி அது மடியும் தன்மை வருகின்றது.

அதே சமயம் தந்தை… அந்தக் கெமிக்கல் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்த்து இந்த விஷத்தின் தன்மை அதிகமாக நுகர்ந்து அதிலே உருபெறும் கருவின் தன்மை பெண்பாலின் நிலைகள் கொண்ட இந்த. சுக்கிலத்துடன் கலக்கப்படும் போது என்ன ஆகின்றது…? (ஆனால் தாய் அங்கே வேலை செய்யவில்லை)

ஆணில் விளைந்த விஷத் தன்மை சுக்கிலத்திலும் கலந்து இரண்டும் கருமுட்டையாக உறைந்து இணைக்கப்படும் போது கருவிலே இருக்கும் குழந்தையின் உடல்களிலே விஷத் தன்மையான நிலைகள் கலந்து கடும் நோயாக உருவாகத் தொடங்கி விடுகின்றது.

1.தாயுடன் இணைந்த உணர்வுகள் (முதலிலே சொன்னது) கருவாக வளர்க்கப்படுவதற்கு
2.இதை உணவாகக் கொடுக்கின்றது. குழந்தை உரு பெறும் தன்மை சீராக்குகின்றது.
3.ஆனால் தந்தையின் உடலில் விளைந்த விஷத்தின் தன்மை
4.திடப்பொருளாகவும் உடலாக மாற்றப்படும் போது
5.குழந்தை உடலில் நோயாக மாறுகின்றது.

தாய் அந்தக் கெமிக்கலைத் தன் உணர்வாகச் சுவாசிக்கும் போது தாயிற்கு நோயாக மாறுகின்றது. கருவிலே இருக்கக்கூடிய குழந்தைக்கு அந்த உணர்வுகள் பட்டபின் அது நோயாக மாறுவதில்லை.

அதே சமயம் மற்றொரு குழந்தை கடுமையான நோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இப்படிச் சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் குழந்தையை கருவுற்ற தாய் நுகர்ந்தது என்றால் என்ன ஆகின்றது…?

நோயினால் அவதிப்படும் அந்த உணர்வுகளை அந்தத் தாய் உற்றுப் பார்த்து நுகர்ந்து கருவிலே இணையப்படும் பொழுது கருவிலிருக்கும் குழந்தைக்கு இது பூர்வ புண்ணியமாகின்றது.

1.தாய் உற்றுப் பார்த்த குழந்தை உடலில் எந்த நோய் உருவானதோ
2.அதே நோய் இங்கே கருவில் விளையும் குழந்தைக்கும் உருவாகின்றது.
3.இதற்குண்டான வித்தியாசங்களைச் சொல்கிறேன்.

மற்ற விஷத் தன்மைகளைப் பார்க்கும் போது தான் சுவாசித்த உணர்வுகள் அணுக்களில் வளரப்பட்டுத் தாய்க் கருவிலே விளையப்படும் போது “விஷத்தை வெல்லும் சக்தியாகக் குழந்தை பெறுகின்றது…!”

உதாரணமாக ஒரு கருவுற்ற தாயைத் தேள் கொட்டி விட்டால் அந்த விஷத் தன்மை கருவில் இருக்கக்கூடிய குழந்தைக்கு ஊடுருவி விடுகின்றது. மருந்து கொடுத்ததும் தாய் பிழைக்கின்றது.

ஆனால் அதே சமயம் அந்தக் குழந்தை பிறந்த பின் அதன் மீது தேளை வைத்திருந்தாலும் தேளின் விஷம் அந்தக் குழந்தையைப் பாதிக்காது.

அதே போல் ஒரு விஷப் பாம்பு கருவுற்ற தாயைத் தீண்டிவிட்டால் இந்த விஷத்தின் தன்மைகள் உடலுக்குள் போகின்றது. மருத்துவம் செய்த பின் தாய் மீண்டு விடுகின்றது.

ஆனால் பாம்பின் விஷம் கருவிலிருக்கக்கூடிய குழந்தைக்கு ஊடுருவப்பட்டு விஷத்தை வெல்லும் அந்தச் சக்தியைப் பூர்வ புண்ணியமாகப் பெறுகின்றது.

இந்த மாதிரிப் பலவிதமான உணர்வுகள் மாறி அந்தக் கருவில் விளையும் சிசுகளுக்கு உருவாகின்றது. இதெல்லாம் இயற்கையின் நியதிகள்.

பரிணாம வளர்ச்சியில் வளரக்கூடியது மற்ற உயிர் இனங்கள். ஆனால்
1.பரிணாம வளர்ச்சியில் வளர்ச்சி அடைந்த மனிதன் உணர்விற்குள் விளைந்தது
2.இன்னொரு உடலுக்குள் புகுந்த உடனே
3..அங்கே வளர்ச்சி அடைந்த நிலைகள் இங்கே மீண்டும் வளர்ச்சி அடையும் தொடருக்கு வந்து விடுகின்றது – விஷத்தின் தன்மையாக…!

இந்த இரண்டிற்கும் உண்டான வித்தியாசத்தை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இதைச் சொல்கிறோம்.

ஏனென்றால் மனிதனாக வளர்ச்சி அடைந்த நாம் இன்றைய வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளையும் வேதனைகளையும் நீக்கத் தவறினால் நம் உயிரான்மாவில் நஞ்சு பெருகி மீண்டும் மனிதனல்லாத உருவைத்தான் பெற முடியும்.

1.அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வை நாம் நுகர்ந்து தீமைகளை மாற்றப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.
2.ஒளியான உணர்வுகளை நம் உடலில் பெருக்கி ஒளியான அணுக்களாகப் பெருக்க வேண்டும்.
3.நம் உயிராத்மாவை ஒளியாக ஆக்க வேண்டும்.
4.நமக்கு அழியாச் சொத்து அது தான்…!

ஆடி “பதினெட்டாம் பெருக்கு”

Image

Adi perukku

ஆடி “பதினெட்டாம் பெருக்கு”

 

ஒவ்வொரு வருடத்திலும் பனிரெண்டு மாதம் என்றால் ஒவ்வொரு மாதத்திலும் சூரியனிலிருந்து வெளிப்படும் உணர்வின் கதிர் இயக்கங்களும் மற்ற கோள்களில் இருந்து வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளும் மற்ற நட்சத்திரத்தில் இருந்து வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளும் இந்த மூன்றும் கலவைகள் ஆவதை “ராசிகள்” என்று காட்டினார்கள்.

ஒவ்வொரு நட்சத்திரத்தின் தொகுப்பிலிருந்தும் பனிரண்டு மாதங்களிலும் அது கவர்ந்து எந்தெந்த நட்சத்திரங்கள் இந்த மாதங்களில் மூன்றும் ஒன்றாக அருகிலே கலந்து அது கவர்ந்து கொண்ட சக்திகளை மற்ற கோள்கள் கவர்ந்து
1.அது எவ்வாறு நமது பூமிக்குக் கிடைக்கின்றதென்ற நிலையையும்
2.அதே உணர்வின் சத்தை எவ்வாறு பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நிலைப்படுத்துவதற்குத் தான்
3.மாதங்களைப் பனிரண்டு ராசிகளாகப் பிரித்தார்கள்.

இந்த இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களும் பனிரண்டு ராசிக்குள் இரண்டு நட்சத்திரம் மூன்று நட்சத்திரம் நான்கு நட்சத்திரம் என்று இந்த அலைவரிசைகளை அது கலந்து அதை ஒவ்வொரு கோளும் தனக்குள் கவர்ந்து வரும் நேரத்தில் நமது பூமி இதை எவ்வாறு ஒவ்வொரு மாதமும் கவர்கிறதென்ற நிலையை ராசி என்று காட்டினார்கள்.

பூமிக்குள் இருக்கும் தாவர இனங்கள் அதற்குள் எதை எதைச் சேர்த்துக் கொண்டதோ அதனதன் வளர்ச்சிகள் அந்தந்த மாதங்களில் வரும் போது
1.அதனுடைய பெருக்குகள் எவ்வாறு இருக்கின்றன… எப்படிப் பெருகி வருகிறது…!
2.கவர்ந்து தன் சக்திகளை எப்படிப் பெருக்கி கொள்கிறதென்ற நிலையைக் காட்டுகின்றார்கள்.

இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களும் பனிரண்டு ராசிகளானாலும் இந்த நட்சத்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளை ஒன்பது கோள்களும் அது எடுத்து அதை வெளிப்படுத்தும் போது சூரியன் அதைத் தனக்குள் கவர்ந்து ஒளிக் கதிர்களாக வெளிப்படுத்துகின்றது.

ஒளிக்கதிர்களாக வெளிப்படுத்தியதை நமது பூமி எந்தெந்த நட்சத்திரத்திற்கு நேர் முகமாகத் துருவப் பகுதி (வடக்கு) இருக்கின்றதோ அதன் வழியாகக் கவர்ந்து பூமிக்குள் வருவது தான் இங்கே வளர்ந்த அதனதன் தாவர இனங்களுக்கு ராசியாகப் பெறுகின்றது.

மற்ற கோள்கள் எடுத்தது ஒவ்வொரு தொகுதியும் நட்சத்திரங்களின் தொகுப்புகளையும் அது பூமிக்குள் சேரும் நிலையை அந்த எல்லையை வகுத்து (அட்சரேகை என்று விஞ்ஞானத்தில் சொல்வார்கள்)
1.இன்னன்ன பகுதியில் இன்னன்ன ராசிகள் இவ்வளவு வருகிறது.
2,இன்னென்ன வழியில் நட்சத்திரங்களின் சக்திகளும் கோள்களின் சக்திகளும் பரவுகின்றது
3.கோள்களின் சக்தியும் நட்சத்திரங்களின் சக்தியும் அது கலந்து வந்து நமது பூமியில் தாவர இனங்கள் கலவையாகிறது
4.பூமிக்குள் பல கலவைகளான பின் பல பாறைகளும் மற்றவைகளும் உருவாகிப் பற்பல உலோகங்களாகிறது
5.உலோகச் சக்தியிலிருந்து வெளிப்படும் உணர்வுகள் ஆவியாவதை மீண்டும் சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து அலைகளாக மாற்றி
6.நமது பூமிக்குள் அதனுடைய பெருக்கங்கள் இப்படி ஆகிக் கொண்டே வருகிறது என்பதைக் காட்டும் நிலையே “ஆடி பதினெட்டாம் பெருக்கு…!”

அதாவது “ஆடி…!” என்பது எல்லா வகையிலும் இசைந்து அந்த இயக்கத்தின் தன்மைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று அசைந்து சென்று… ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி… மோதலுக்குத்தக்க ஒவ்வொன்றும் உணர்வுகள் மாறுகின்றது…! என்பதையே அவ்வாறு காரணப் பெயர் வைத்துக் காட்டினார்கள் ஞானிகள்.

அப்படி இயக்கங்கள் பெருகிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் ஒவ்வொரு வருடத்திலும் ஒவ்வொரு மாதத்திலும்
1.மனிதன் எவ்வாறு தனக்குள் நல்ல நினைவுகளைக் கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும்…?
2.தன் உயிரான்மாவை எப்படி உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்…?
3.உயர் ஞானத்தை எப்படித் தனக்குள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்…? என்று சிந்திக்கும்படி செய்தார்கள்

ஆகவே ஒளியான உணர்வுகளைப் பெருக்கி… உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாகப்
1.பத்தாவது நிலை அடைந்து…
2.எட்டுத் திக்கிலிருந்து வரும் எத்தகைய நஞ்சாக இருந்தாலும் அதை அடக்கி
3.ஒளியாக மாற்றுவதே பதினெட்டாம் பெருக்கு…!

அதனால் தான் அன்றைய நாளில் நம் முன்னோர்களை எண்ணச் செய்து அவர்கள் உயிரான்மாக்களை இன்னொரு உடல் பெறாதபடி அழியாத நிலையாக ஒளியாகப் பெருக்கும்படி சொன்னார்கள் ஞானிகள்.

நாம் ஞானிகள் காட்டிய வழியில் செயல்படுகின்றோமா…?

அகஸ்தியன் பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கண்டுணர்ந்த பேருண்மைகளை இன்று நாமும் காண்போம்…!

Image

அகஸ்தியர் - பாபநாசம்

அகஸ்தியன் பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கண்டுணர்ந்த பேருண்மைகளை இன்று நாமும் காண்போம்…!

 

பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் அகஸ்தியன் சிறு குழந்தையாக இருக்கப்படும் போது நமது பூமி துருவப் பகுதியில் கவர்ந்து வருவதைத் தன் ஐந்தாவது வயதில் கண்டுணர்ந்தான்.
1.வானஇயல் தத்துவம் புவியியலாக மாறுவதைத்
2.தன் தாய் தந்தையிடம் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கின்றான்.

அகஸ்தியன் எதைக் கண்டானோ “அந்தச் சொல்… அன்றைய பாஷையில்…!” ஜாடைகளாகச் சொல்லி அந்த உண்மைகளைச் சொல்கின்றான்.

அவன் சொன்ன நிலைகள் என்ன…? மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் அதைக் கண்டுணர்ந்து இங்கே எடுத்து அதை வித்தாக வைத்து (கருவாக – மூலதனமாக) வானுலகை நீ எப்படிப் பார்க்க வேண்டும்…? என்று எமக்குக் (ஞானகுரு) காண்பித்தார்.

நம் பிரபஞ்சத்தில் பல பல நிறங்கள் மாறிக் கொண்டே வருகிறது. பூப்பொறிகிற மாதிரி ஒன்றோடு ஒன்று மோதிச் சிதறிச் சிதறி பல நிறங்கள் மாறுகிறது.

அப்படிச் சிதறும் பொழுது ஆவி (VAPOR) மாதிரிப் போய் மேகக் கூட்டமாக ஒரு பக்கத்தில் ஒதுங்குகிறது. அதில் மோதப் போகும் போது ஒரு மத்தாப்பு விட்டால் எப்படி அதிலிருந்து சிதறுகிறதோ அதிலே பல ரூபங்கள் மாறுகிறதோ அதைப் போன்று எத்தனையோ வகையான ரூபங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் மாறுகின்றது. வானஇயலில் இவ்வாறு இது மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றது.

அகஸ்தியன் தனக்குள் பார்த்து அவனில் இருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வுகள் இது. அன்றைக்கு அகஸ்தியன் உடலில் இருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வுகள் இன்றும் இருக்கின்றது.

ஆனால் அன்று ஐந்து வயது நிரம்பிய தன் குழந்தையின் அறிவைக் கண்டு அகஸ்தியனின் தாய் தந்தையர்கள் மிகவும் ஆனந்தப்படுகின்றார்கள்.

ஆனந்தப்பட்டாலும் அவர்கள் உடல்களில் பூசிக் கொண்ட பலவிதமான விஷத் தன்மை கொண்ட மூலிகைகள் பச்சிலைகளின் வாசனைகளை நுகரும் பொழுது உடலில் அணுக்களாக மாறி அவர்கள் உடல்களிலே நோயாக மாறுகின்றது.

யார்…? அகஸ்தியருடைய தாய் தந்தையருடைய உடல்களிலே அந்த விஷத் தன்மை பெருகி அவர் மனிதனாக உருவாக்கியதற்கு எதிர் நிலையாகின்றது.

அகஸ்தியனின் தாய் தந்தையர் மிருகங்கள் விஷப் பிராணிகளிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காகப் பல தாவர இனங்களையும் பச்சிலைகளையும் அரைத்துப் பூசிக் கொண்டார்கள்.

அந்த மணத்தை நுகரும் மிருகங்களும் மற்ற உயிரினங்களும் இவர்கள் பக்கம் வருவதில்லை. அஞ்சி ஓடி விடுகிறது.

ஆனால் அவர்கள் உடலை உருவாக்கிய அணுக்களில் விஷத் தன்மை கொண்ட தாவர இனங்களின் மணங்களைச் (உடலில் பூசியதை) சுவாசிக்கும் பொழுது உடலுக்குள் சென்று
1.எப்படி மிருகங்கள் இந்த வாசனையைக் கண்ட பின் அஞ்சி ஓடுகின்றதோ
2.இதைப் போல இவர்கள் உடல்களிலே அந்த வாசனைகள் சிறுகச் சிறுகப் புகுந்து
3.இவர்கள் உடல்களிலே நோய்களாக மாறுகின்றது.
4.அகஸ்தியனுடைய ஐந்தாவது வயதில் அவர்கள் மடிந்து விடுகின்றார்கள்.

ஆனால் தாயின் கருவிலே முதலில் சிசுவாக இருந்த அகஸ்தியனுக்கோ அந்த விஷத்தின் ஆற்றலை மாற்றி விஷத்தை அடக்கிடும் அணுக்களாக வளர்ச்சி பெற்றது அது அவனின் பூர்வ புண்ணியம்.

அகஸ்தியன் தான் கற்றுணர்ந்த உணர்வுகளைத் தன் அருகிலே மற்ற குழந்தைகளுக்குச் சொல்லால் சொல்லப்படும்போது அவர்களும் செவி கொண்டு கேட்கின்றார்கள்.

அப்படிக் கேட்டுணர்ந்த உணர்வுகள் அவர்கள் உடலிலே விளைகின்றது. நேருக்கு நேர் விளைகின்றது. அக்காலத்தில் அவருடன் சூழ்ந்து வாழ்நதவர்களுக்கெல்லாம் இந்தச் சக்தி பெறுகின்றது.

உதாரணமாக தெருவில் ஒரு போக்கிரிப் பையன் இருந்தால் போதும். அவன் செய்யும் சேட்டை எல்லாம் அவன் கூடப் பழகியவர்கள் உணர்வுகளை என்ன செய்யும்…?

அந்தத் தெருவில் இருக்கிற எல்லாப் பையன்களும் போக்கிரியாக மாறிக்கொண்டு இருப்பார்கள். ஒரு பையன் கூட நல்ல பையனாக வர மாட்டார்கள்.

ஏனென்றால் ஆரம்பத்தில் குழந்தைப் பருவத்தில் நல்ல குழந்தையாக இருந்தாலும் ஒரு பையன் ரொம்பச் சேட்டை செய்கின்றான் என்று அதை உணர்வை உற்றுப் பார்த்தால் அந்த உடலில் வருவது எல்லாம் இங்கே நிச்சயம் மாற்றங்கள் ஏற்படும்.

இதைப் போன்று தான் அகஸ்தியன் கூடப் பழகிய அவன் சகாக்களும் அகஸ்தியன் கண்ட உண்மைகளை அறியும் நிலை பெற்றார்கள்.

அக்காலங்களில் அகஸ்தியன் வாழ்ந்த பகுதி அந்தத் தென்னாடு எல்லாம் இப்போது கடலுக்குள் போய்விட்டது. அகஸ்தியன் உரு பெற்ற இடம் கடலுக்குள் மலையாக இருக்கின்றது. அதன் பின் மேவிய நிலைகள் தான் இப்பொழுது நாம் பார்க்கும் இந்தப் பூமி எல்லாம்.

அகஸ்தியன் நீர் வேண்டும் என்று நினைக்கப்படும் போதெல்லாம் எப்பகுதியில் இருந்து எந்தெந்த உணர்வுகளைச் சுவாசித்தானோ வானுலக ஆற்றலை எடுத்ததனால் அந்த உணர்வுகள் அந்தப் பாறையிலே படும்.

மேகங்களைக் குவித்து நீராக வடியும்.

இதுகளெல்லாம் அகஸ்தியன் உணர்வுகள் வெளிப்பட்டு இது வெளிவந்ததை குருநாதர் எம்மை நுகரச் செய்து அவர் கண்ட காட்சிகளைக் காணும்படிச் செய்தார்.

இதைப் பதிவாக்கிக் கொண்டாலே போதும். அந்த மாமகரிஷி கண்ட பேருண்மைகளை நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் நிச்சயம் காண முடியும்.

அதை இப்பொழுது எதற்காக உங்களிடம் பதிவு செய்கின்றேன் என்றால்
1.விஞ்ஞான அறிவால் வான மண்டலமும் நம் பூமியும் விஷத் தன்மையாக மாறிக் கொண்டு வரக்கூடிய இந்த நேரத்தில்
2.தாயின் கருவில் இருக்கும் போதே விஷத் தன்மை முறித்து
3.உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றும் திறன் பெற்ற அந்த அகஸ்தியன் உணர்வுகளை
4.நீங்களும் கவர்ந்து உங்களுக்குள் பதிவாக்கி அதை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்குத் தான்
5..குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களுக்குள் பதிவாக்குவது.
6.இப்பொழுது உங்கள் உணர்வுகள் எல்லாம் அந்த அருள் ஞானி அகஸ்தியனுடைய உணர்வுடன் கலக்கின்றது.
7.அகஸ்தியனைப் போன்றே நஞ்சை ஒளியாக மாற்றும் ஆற்றல் பெறுகின்றீர்கள்.

சாகாக்கலைக்கும் வேகா நிலைக்கும் என்ன வித்தியாசம்…?

ramalinga-adigal-vallalar

சாகாக்கலைக்கும் வேகா நிலைக்கும் என்ன வித்தியாசம்…?

நஞ்சின் இயக்கத் தொடர் கொண்டது தான் ஒவ்வொரு உயிருமே…!

அதாவது நட்சத்திரங்களில் வெளிப்படும் கதிரியக்கங்கள் இரண்டும் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி ஒன்றை ஒன்று வென்றிடும் நிலைகள் கொண்டு எதிர் கொண்டு தாக்கிடும் பொழுது நஞ்சின் தன்மை உச்சகட்டம் அடைகின்றது.

அப்பொழுது அதனால் துடிப்பின் நிலைகள் ஆகி வெப்பம் உருவாகின்றது. வெப்பத்தினால் உண்டாகும் அதனுடன் இணைந்த ஈர்ப்பு சக்தியான காந்தம் தன் அருகிலே இருக்கும் ஒரு கோளின் சத்தைக் கவரப்படும் போது அது ஒரு உயிரணுவின் தோற்றமாக உருவாகின்றது.

இவ்வாறு உயிரணுவாகத் தோன்றிய பின் எந்த நெருப்பில் பட்டாலும் அந்த உயிர் வேகாது. (அழியாது)

ஒரு உயிரணு பூமிக்குள் வந்த பின் தான் எடுத்துக் கொண்ட ஒரு தாவர இனத்தின் சத்தைத் தனக்குள் சமைத்து அந்த உணர்வுக்கொப்ப உடலாக மாற்றி மாற்றி மனிதன் வரை வந்தது தான் இந்த உயிர்.

மனிதனாக இருக்கும் நிலையில் எந்த உயிரானாலும் நெருப்பிலே போட்டால் அது வேகுவதில்லை. ஆனால் உடல்கள் அனைத்தும் கருகிவிடும்.

அதாவது ஆதியிலே விஷத்தின் தாக்குதல் கொண்டுதான் நெருப்பாக உருவானது. ஆனால் நெருப்பிற்குள் நஞ்சைப் போட்டால் அந்த நஞ்சு கரைந்து விடுகிறது. நெருப்பின் தன்மை அடையப்படும் போது அந்த நஞ்சினைப் பொசுக்கி விடுகின்றது.
1.நஞ்சால் தான் நெருப்பானது.
2.ஆனால் நெருப்பால் அந்த நஞ்சினைக் கொல்லும் செயலும் உண்டு.

அருள் ஞானிகள் தங்கள் உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வின் தன்மையை ஒளியாக்கி ஒளியின் சரீரம் ஆன பின் எந்த நஞ்சும் தன்னைக் கொல்லாது நஞ்சினையே தனக்குள் அடக்கி அதனின் உணர்வின் சத்தை ஒளியாக மாற்றித்தான் விண்ணுலகம் சென்றார்கள்.

1.விண்ணுலக ஆற்றல் எப்படிப்பட்டது…?
2.அதிலே உயிரணுக்களின் தோற்றங்கள் எவ்வாறு ஆனது…?
3.உயிர் அணுக்களின் தோற்றமான பின் அதனின் வளர்ச்சியில் மனித உருக்கள் எப்படி வந்தது…?
4.மனிதனான பின் உயிருடன் ஒன்றிய ஒளிச் சரீரமாகச் சப்தரிஷி மண்டலமாக எப்படி ஆனார்கள்..? என்பதை
5.மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குத் தெளிவாக்கினார்.

அந்த மகரிஷிகள் அவர்கள் எப்படி ஒளியின் சுடராக ஆனார்களோ அந்த உணர்வின் தன்மையை இப்போது நீங்கள் கேட்டுணரும் போது உங்கள் உடலுக்குள்ளும் அது பதிவாகின்றது.

அதே சமயத்தில் மகரிஷிகள் ஞானத்தின் தன்மை கொண்டு தனக்குள் வளர்த்துக் கொண்ட உணர்வின் ஒளி அலைகள் நமக்கு முன் படர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

அப்படிப் படர்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்த உணர்வுகளை ஈஸ்வரா என்று உங்கள் உயிரை எண்ணி ஏங்கி நுகரப்படும் பொழுது உங்கள் கண்ணுக்கு முன்னாடியும்… அது “மின்னிக் கொண்டு…” வருவதைப் பார்க்கலாம்.

அந்த மின் அணுக்களின் தன்மையில் சப்தரிஷி மண்டலங்களாகத் திகழ்ந்து கொண்டு இருப்பதையும் நீங்கள் காணலாம்.

1.நீங்கள் கூர்ந்து கவனித்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு
2.இதைப் பதிவு செய்து கொண்ட நிலைகளுக்கொப்ப
3.அந்த ஈர்ப்பின் நிலைகளில் விண்ணின் ஆற்றலை நீங்களும் நுகர்ந்தறியும் நிலையாக
4.சப்தரிஷி மண்டலங்களாக வாழ்ந்து வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் அதனின்று உமிழ்த்திக் கொண்டு இருக்கும்
5.பேரருள் பேரொளி உணர்வுகளை எல்லோரும் நுகரும் ஆற்றல் பெறவேண்டும்
6.”வேகா நிலையை…!” நீங்கள் அடைய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இதைச் செயல்படுத்துகின்றோம்.

சமீபத்தில் வாழ்ந்த இராமலிங்க அடிகள் அவர்களும் சாகாக்கலை நீக்கி வேகா நிலை பெறவேண்டும்…! என்றும் அதே சமயத்தில் போகாப்புனல்… அதாவது இன்னொரு உடலுக்குள் சென்று மீண்டும் “நான் பிறவிக்கு வரக் கூடாது…!” என்று தெளிவாக்கியுள்ளார்.

 

எண்ணத்தில் உயர்ந்தவனுக்கு முடிவு ஏது…..?

Human thoughts

எண்ணத்தில் உயர்ந்தவனுக்கு முடிவு ஏது…..?

1.எண்ணும் எண்ணமே தான் மனிதன்.
2.எண்ணமே தான்… மனிதன் தான் எண்ணம்…!
3.எண்ணமும் மனிதனும் ஒன்று தான். தேவனும் மனிதனும் ஒன்று தான்.
4.எண்ணம் என்பது மனிதனின் பூர்வ புண்ணியப் பலன்.
5.ஒரு மனிதனை உயர்த்துவதும் அவன் எண்ணம் தான். மனிதனை இறக்குவதும் அவன் எண்ணம் தான்.
6.எண்ணத்தால் உலகையும் ஆளலாம். எண்ணத்திலிருந்து உறங்கவும் செய்யலாம்.
7.ஆனால் உறங்கிவிட்ட எண்ணத்திற்கு உலகமே இல்லை.
8.மனிதனின் எண்ணம் எல்லாம் பெரும் மலை போல் உயர்ந்திட வேண்டும்.
9.மடு போலக் குறுகியிருக்காமல் மலை போல் உள்ளவனுக்கே வாழ்க்கை எல்லாம் கிடைக்கும்.
10.எண்ணத்தைக் குறுக்கியவனுக்குக் குறுகிய வாழ்க்கையே அமையும்.
11.எண்ணத்தில் உயர்ந்தவனுக்கு முடிவேது…?
12.எண்ணத்தை உயர்த்தி உயிரான ஈசனை நினைத்துவிட்டால் அவன் வந்து வழி நடத்திடுவான்.

ஆகவே எண்ணும் எண்ணம் எல்லாம் உயர்ந்ததாக இருக்க வேண்டும்….! என்று சொல்லும் பொழுது எண்ணும் எண்ணம்… எனும் பொழுது
1.அதை நம்மால் செயல்படுத்த முடியுமா…? என்று எண்ணக் கூடாது.
2.எண்ணும் பொழுதே “அதைச் செய்திடுவோம்…!” என்றே எண்ண வேண்டும்.
3.எந்தக் காரியத்தைச் செய்தாலும் ஆசையுடனே செய்ய வேண்டும்.
4.ஆசையுடன் செய்திடும் பொழுது தான் அந்த எண்ணம் உயர்ந்து நிற்கும்.

மனிதனாகப் பிறந்தவன் எந்தக் காரியத்தையும் செய்யும் வலிமையான அருளைப் பெற்றுத்தான் பிறந்திருக்கின்றான். மனிதனாகப் பிறந்த அந்தப் பாக்கியத்தை மாற்றிடாமல் தன் எண்ணத்தைக் குறுக்கிவிடாமல் மலை போல் உயர்த்தி விட்டால் மாமனிதனாக வாழ்ந்திடுவான்.

எண்ணும் எண்ணமே இறைவன்… இறையின் செயலே தெய்வம்…! நாம் எண்ணுவதே தெய்வமாக உள் நின்று இயக்குகிறது. நல்ல எண்ணங்களை எண்ணி நல்ல சொல்களைப் பேசினால் நாவெல்லாம் இனித்திடும்… மனமெல்லாம் மணக்கச் செய்யும்.

நல்ல எண்ணங்களை எண்ணும் பொழுது மெய் ஞானிகளின் அருளை எளிதில் பெறலாம். பெற்றுவிட்டால் அவர்களே நம்மை மெய் வழியில் நடத்திச் செல்வார்கள்.

அத்தகைய பேரின்ப நிலை பெற்றுவிட்டால் மனிதனே தான் தெய்வம்…!

நம் உடலுக்குள் உருவாகும் அணுக்களின் மாற்றமும்… நோய் வரக் காரணமும்…

Polari sages

நம் உடலுக்குள் உருவாகும் அணுக்களின் மாற்றமும்… நோய் வரக் காரணமும்…

தாவர இனங்கள் தான் சுவாசித்த சத்தின் தன்மைக்கொப்ப அந்த இலையின் ரூபங்கள் அமைகின்றது. அந்த மரத்தின் அமைப்பும் இருக்கின்றது.

அதைப் போலத் தான் பல பல தாவர இனத்தின் மணத்தை நுகர்ந்து அதன் உணர்வின் சத்தை உணவாக நம் உடலுக்குள் சேர்த்துக் கொள்கிறோம்.

1.எப்படி நூலாம்படைப் பூச்சி தன் மலத்தை உமிழ்த்திக் கூடு கட்டுவது போல்
2.ஒரு பட்டுப் புழு தன் மலத்தை வெளிப்படுத்திக் (பட்டு நூல்) கூடுகளைக் கட்டிக் கொள்வது போல
3.நாம் சுவாசித்த உணர்வுகள் அனைத்தும் அதனின் மணம் அணுக்களாக மாறி
4.அதனுடைய மலமே நம் உடல் உறுப்புகளாக (கூடுகளாக) மாறுகின்றது.
5.உருவான பின் அது அது தன் தன் இனத்தை அது கவர்ந்து (சுவாசத்தின் மூலம்) வளரும்.

பல தாவர இன வித்துக்களை நாம் உருவாக்கி இருக்கின்றோம். அந்த வித்தை மண்ணிலே ஊன்றும் பொழுது அதிலே எது எது கலந்திருக்கின்றதோ அந்த உணர்வின் சத்தை அது கவர்ந்து செடியாகவும் மரமாகவும் வளர்கின்றது.

இதைப்போன்று தான் நம் உடலிலே இருக்கக்கூடிய அணுக்களும் உருவாகின்றது. நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுகளும் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவுகளும் ஆவியாக மாறும் போது அதனை அந்த அணுக்கள் உணவாக எடுத்து வளர்ந்து அணுவின் மலம் உடலாகி உறுப்புகளைப் பாதுகாப்பாக வளர்க்கச் செய்கின்றது.

ஆனால் எதிர் மறையான உணர்வுகளை நாம் சுவாசிப்போம் என்றால் மாறுபட்ட அணுக்கள் நமக்குள் உற்பத்தியாகின்றது.
1.பின் அந்த நல்ல அணுக்களால் உருவான உறுப்பில் இதனுடைய மலங்களை இட்டு
2.அதைக் கரைத்துத் தன் உணவாக உட்கொள்ளத் தொடங்கி விடுகின்றது.

பயிர்களை ஆடு மாடுகள் மேய்ந்தாலும் ஆட்டையும் மாட்டையும் நரி புலி கொன்று அதனின் உடலை உணவாகப் புசிக்கின்றது. விட்டில் பூச்சிகளைக் குருவிகள் கொத்திச் சாப்பிடுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் ஏற்கனவே சுவாசித்த நல்ல அணுக்களுக்கு எதிர் மறையாக வேறு எண்ணங்களை நாம் எண்ணி எடுத்துச் சுவாசிக்கும் பொழுது எதிர்மறையான அணுக்கள் உற்பத்தி ஆகி முதலில் உருவான நல்ல அணுக்களை விழுங்கத் தொடங்கும்.

இப்படி விழுங்கியபின் தன் மலத்தை இடப்படும் பொழுது நம் உடலிலுள்ள உறுப்புகள் மாறுபட்ட நிலைகளில் கோணலாகவும் மாணலாகவும் அல்லது சிறுக்கும் நிலையும் வந்து விடுகின்றது.

இப்படித்தான் நமது வாழ்க்கையில் பிறர் படும் கஷ்டங்களை பிறர் செய்யும் தவறுகளைக் கண்ணுற்றுப் பார்க்கப்படும் போது அதை நுகர்ந்த பின் நமக்குள் இருக்கும் நல்ல குணங்கள் மறையத் தொடங்குகின்றது.

தவறு செய்யும் உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் சென்ற பின்
1.நம் நல்ல உணர்வுகள் அனைத்தும் செயலற்றதாக மாறி
2.நல்ல உணர்வுகளால் உடலான இந்த உடலையும் அது நலியச் செய்கின்றது.
3.நம் எண்ணமும் நலிந்து விடுகின்றது.

இவ்வாறு நம் நல்ல குணங்கள் அனைத்தும் சிறுகச் சிறுக சிறுக மறைந்து மனிதனாக உருவாக்கிய நிலையில் சீராக இயங்காது நோய்கள் உருவாகின்றது. எந்தெந்த குணத்தை நாம் அதிகரித்தோமோ அந்த குணத்திற்கொப்ப நமக்குள் நோய்கள் வருகின்றன.

பல கோடிச் சரீரங்கள் பெற்றுப் பரிணாம வளர்ச்சியில் முழுமையாகி மனிதனாக விளைந்து வந்தாலும் மனிதனான பின் சந்தர்ப்பத்தால் நாம் நுகரும் தீமையின் உணர்வுகளால் தேய் பிறையாகி நம்முடைய உணர்வுகள் தேய்ந்து கொண்டே போகிறது.

ஆனால் தேயாத நிலைகள் பெற்றவர்கள் மகரிஷிகள். அதாவது நம்மைப் போன்று மனிதர்களாக வாழ்ந்தவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் வந்த தீமைகளை வென்று தீமைகளை வென்றிடும் ஆற்றல் மிக்க நிலைகளை உடல்களிலே விளைய வைத்துக் கொண்டார்கள்.

தன் உடலிலே மற்ற தீமைகள் கலந்தாலும் அது அனைத்தையும் ஒளிச் சுடராக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமான அகஸ்தியர் துருவனாகி துருவ மகரிஷியாகி துருவ நட்சத்திரமாக இன்றும் உள்ளார்.

அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வின் சத்தை அவருக்குப் பின் வந்த மனிதர்கள் கவர்ந்து தங்கள் உடலில் விளைய வைத்துப் பூரண நிலாவாக அழியாத நிலைகள் கொண்டு சப்தரிஷி மண்டலங்களாக வாழ்ந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

அந்த மகரிஷிகள் வெளிப்படுத்திய உணர்வுகள் அனைத்தும் நம் பூமியிலே படர்ந்து கொண்டுள்ளது. அந்த மகரிஷிகளின் உணர்வைக் கவர்ந்து நம் உடலிலிருக்கும் அனைத்து அணுக்களுக்கும் உணவாகக் கொடுத்தால் தீமை செய்யும் அணுக்களை வலு இழக்கச் செய்யும்.

நம் உணர்வுகள் அனைத்தும் அந்த மகரிஷிகள் ஆனது போல் ஒளியாக மாறும்.

 

உலகை ஆட்டிப் படைக்கும் தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் மக்களாக நீ உருவாக்கு…! என்றார் ஈஸ்வரபட்டர்

Sages chacra

உலகை ஆட்டிப் படைக்கும் தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் மக்களாக நீ உருவாக்கு…! என்றார் ஈஸ்வரபட்டர் 

வேதனை… வேதனை… வேதனை…! என்ற உணர்வை எடுத்துக் கொண்டால் அந்த விஷத்தின் அளவுகோல் அதிகமானால் அது நம் உடலுக்குள் கேன்சராக மாறுகின்றது. (வேதனை என்றாலே விஷம்..!)

நம் உடலுக்குள் அத்தகைய விஷமான அணுக்கள் பெருகிய பின் தன் விழுதுகளைப் பாய்ச்சி மற்ற நல்ல அணுக்களுக்குப் போகும் விஷத்தை இது கவர்ந்து கொண்டபின் இந்த மனித உடலை உருவாக்கும் அணுக்களெல்லாம் “நீர் சத்தாக…!” மாறுகின்றது.

நல்ல அணுக்களின் இயக்கச் சக்தி குறைக்கப்படும் பொழுது இந்த இரத்தத்தின் தன்மை குறைகின்றது. இரத்தக் கேன்சராக மாறும் போது இந்த அணுக்களிலுள்ள விஷம் மற்ற அணுக்களுக்குக் கொண்டு போய் இதே வேதனைகளை உருவாக்கிவிடுகின்றது.

இதைத் தெளிவாக எமக்குக் காட்டுகின்றார் குருநாதர்.

விஷத்தன்மை அதிகமாகிக் கேன்சராக மாறும்போது அதற்கு மருந்து இல்லை. ஆனால் அக்காலங்களில் இந்தக் கேன்சர் என்ற நிலை இல்லை.

பச்சிலையை எடுத்து அரைத்து அந்த விஷத்தின் தன்மை கொண்டு ஒரு துளி எங்கே புற்று நோய் இருக்கின்றதோ அங்கே தடவி விட்டால் அந்தக் கண்களின் (புற்றின்) வழி கொண்டு அந்தப் புற்றை உருவாக்கிய அணுக்கள் மடிந்துவிடுகின்றது.

இதைக் காட்டுவதற்காக வேண்டி எம்மைக் (ஞானகுரு) காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று
1.சில பச்சிலைகளையும் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டினார்.
2.இந்த உணர்வை உனக்குள் பதிவு செய்து கொள்.
3.இந்த உணர்வினை “வாக்காக” நீ அவர்களுக்குள் கொடு.
4.அதே அணுவின் தன்மை அங்கே விளையும்.

அவர் தொடர்ந்து எடுத்தார் என்றால் அவர் செய்த தீமைகளைப் போக்கும் நிலை அங்கே வருகின்றது. அவர் எண்ணியதை அவர் உயிர் உருவாக்குகின்றது. அந்த அணுக்களைப் பெருக்குகின்றது.

ஒருவர் கோபமாகப் பேசுவதை நாம் அதிகமாகக் கேட்க நேர்ந்தால் நமக்குள் அது இரத்தக் கொதிப்பாக மாறுகின்றது. அதைப் போல
1.நான் உனக்குக் காட்டியபடி கேன்சர் நோயை நீக்கிடும் உணர்வை நீ நுகர்ந்தாய்.
2.அந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு கேன்சர் செயலற்றதாக ஆகவேண்டும் என்ற ஒரு வாக்கினை அவர்களுக்குக் கொடு.

யாரொருவர் இந்தப் பதிவினை நினைவு கொண்டு தியானிக்கின்றனரோ நஞ்சினை வென்ற அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் அங்கே பெருகும். அப்பொழுது அவருக்குள் இருக்கும் அந்தக் கேனசர் ஒடுங்கும்.

அவர்கள் எதை எண்ணுகின்றார்களோ அதை “அவர்கள் உயிர் தான்… இயக்குகின்றது…” “நான் செய்கின்றேன்…” என்று நீ இதைச் செய்தால் அவர்கள் செய்யும் உணர்விலிருந்து தீமையிலிருந்து விடுபட மாட்டாய்.

1.உடல் நல்லதாகிவிட்டால் நல்லதான பின் மீண்டும் வேதனைப்படும் செயல்களைத்தான் செய்வார்கள்.
2.அந்த வேதனை உணர்வைத்தான் நுகர்வார்கள்… மீண்டும் அதே நோய் உருவாகும்.

அவரில் விளைந்த உணர்வுகள் மற்றவர்கள் அவருடன் உறவாடும்போது அங்கே பதியும். பதிந்த உணர்வே மீண்டும் செயலாகும். இதை மாற்றும் நிலை இல்லை.

இதை மாற்றவேண்டும் என்றால் விஷத் தன்மை பரவாது தடுக்க வேண்டும் என்றால் அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வை நுகரச் செய். இந்த உணர்வின் தன்மை இருளை மாய்க்கச் செய்…!

உணர்வின் துணை கொண்டு பிறவியில்லா நிலை அடையச் செய்யும் பருவம் பெற்றது இந்த மனித உடல்.

அவர்களின் உயிரை நீ ஈசனாக மதி. அந்த உடலைக் கோவிலாக மதி. உடலைச் சிவமாக மதி. அதற்கு “அருள் சேவை…!” என்ற நிலைகள் கொண்டு அருள் ஞானத்தை வினையாகச் சேர்க்க ஊழ்வினை என்ற வித்தாக ஊன்று.

1.அந்த வித்தினை எவர் வளர்த்துக் கொள்கின்றனரோ
2.அவர் இந்தப் பாவ வினையும் சாப வினையும் நீக்கும் நிலை பெறுகின்றார்கள்.
3.தீய வினைகளிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர்.

இதை வளர்க்க எண்ணினால் உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் தன்மை வளர்கின்றது. இதை வளர்த்தால் தான் அதைப் பெற முடியும்.

ஆனால் உன் கையால் நீ பலருக்கு மருந்தைக் கொடுத்து நோய்களை நீக்கி நன்மை செய்தாலும் அடுத்த கணம் நல்லதானாலும் அந்த நேரத்திற்குத்தான் நல்லதை எண்ணுவார்கள்.

அடுத்தாற் போல் இவர்கள் என்ன செய்வார்கள்…? மீண்டும் பிறர் வேதனைப்படும் உணர்வை நுகர்ந்தறிவார்கள். நுகர்ந்த உணர்வுகள் அந்த வேதனைப்படுத்தும் சொல்லாக மீண்டும் இவருக்குள் வரும்.

அந்த வேதனை இவருக்குள் ஊழ்வினை என்ற வித்தாகப் பதிவான பின் நிலை மீண்டும் அதை நுகர்ந்து தீய அணுக்களைத்தான் உருவாக்கும். நீ செய்த நன்மையும் பயனற்றுப் போகும்…! என்று தெளிவாக்கினார் குருநாதர்.

ஆகவே
1.ஞானிகள் விளைய வைத்த ஞான வித்தை அவர்களுக்குள் ஊன்றிவிடு.
2.அதை வளர்க்கும் உபாயத்தைக் கூறு.
3.அதன் வழியே அவர்கள் நுகரட்டும்.
4.அருள் பெறட்டும். இருளை அகற்றட்டும்.

மனிதனான பின் இதுதான் விநாயகர் தத்துவத்தில் முழு முதல் கடவுள். ஆகவே தீமைகளை அகற்றிடும் உணர்வுகளை விளைய வைத்துத் தீமைகள் அகன்றிட வேண்டும் என்று கூட்டுத் தியானங்கள் இருந்து இந்த உணர்வுகளைப் பரவச் செய்தோம் என்றால் “தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் மக்களும்… அதிகரிப்பார்கள்…!”

இவ்வாறு இதைப் போன்ற உணர்வின் தன்மை விளையப்படும் பொழுது நினைவுகள் அங்கே பயன்படுத்தக் கூடிய நிலைகள் இருக்கும். இதை நீ செய்…! என்றார் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர்.

அதைத்தான் யாம் இப்பொழுது செய்கின்றோம்.

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் ஒளி நாங்கள் பெறவேண்டும் என்று அந்த அருள் உணர்வை நுகர்ந்தால் தீய வினைகளை மாற்றும் திறன் நிச்சயம் நீங்கள் பெறுகின்றீர்கள்.

மகரிஷிகளைப் பற்றிய உண்மை நிலைகள்

Inner eye awakening

மகரிஷிகளைப் பற்றிய உண்மை நிலைகள் 

உதாரணமாக ஒரு நட்சத்திரத்தில் இருந்து வெளிப்படும் கதிரியக்கச் சக்தி அது மின் அணுவின் தன்மை கொண்டது. அது மிகவும் நஞ்சு கொண்டது.

நம் பிரபஞ்சம் சுழன்று வரப்படும் போது அந்தச் சுழற்சியின் நிலைகளில் முன்னணியில் இருப்பது இந்த 27 நட்சத்திரங்கள் தான்.

அகண்ட பேரண்டத்தில் பிற மண்டலங்களிலிருந்து வரும் சக்திகளை இந்த நட்சத்திரங்கள் கவர்ந்து தன் கதிரியக்கச் சக்திகளை அதிலே பாய்ச்சி அதை நம் சூரியக் குடும்பத்திற்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாக பால்வெளி மண்டலங்களாக மாற்றுகின்றது.

அதாவது 27 நட்சத்திரங்களும் தனக்குள் எடுத்து கொள்ளும் அந்தப் பேரண்டத்தின் ஆற்றல்களைத் தன் நஞ்சின் தன்மையால் வீழ்த்தி இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஏற்றதாக மாற்றுகின்றது.

மாற்றிய நிலைகள் சிறுகச் சிறுகப் பிரபஞ்சத்தின் ஈர்ப்புக்குள் வரும் போது அது படர்ந்து… தேய்ந்து… தூசுகளாகப் படர்ந்து வருவதை… மற்ற கோள்கள் நுகர்ந்து உணவாக எடுத்துப் பாறைகளாக மாற்றுகின்றது.

அந்தக் கோள்கள் உமிழ்த்தும் சக்திகளைச் சூரியன் தனக்குள் கவர்ந்து அதிலுள்ள நஞ்சினைப் பிரித்து ஒளியாக மாற்றுகின்றது. (நம் பூமியில் அதை வெயிலாகக் காணுகின்றோம்)

ஆனால் 27 நட்சத்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் தூசிகள் துகள்கள் வேறு எதிலும் சிக்காது நம் புவியின் ஈர்ப்புக்குள் வந்தால் நம் பூமிக்குள் (மண்ணுக்குள்) பதிந்துவிடுகின்றது,

பின் விண்ணில் இருந்து வரும் எந்த நஞ்சின் தன்மையை எந்த நட்சத்திரத்தின் தன்மையால் அது உருவானதோ அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் சத்தை இது வலு கொண்டு கவர்ந்து கருக்களாக உருவாகின்றது.

கருவான பின் அதே நட்சத்திரத்தின் ஆற்றலைச் சுவாசித்து வளர்ச்சி அடைந்து அதனுடைய அளவுகோல் (பருவம்) வந்த பின் வெடித்துத் தனித்த வைரமாக விளைகின்றது.

இதைப் போன்று தான் ஒரு நஞ்சு கொண்ட பாம்பினமும் மற்ற உயிரினங்களைத் தாக்கி அதற்குள் நஞ்சைப் பாய்ச்சி அதனின் சத்தை உணவாக எடுத்துக் கொள்கிறது. கவர்ந்த உயிரினத்தின் நஞ்சின் விளைவுகள் பாம்புக்குள் அதிகரிக்கின்றது. இவ்வாறு
1.எத்தனை உயிரினங்களின் மேல் தன் நஞ்சினைப் பாய்ச்சிப் பாய்ச்சி உணவாக எடுத்ததோ
2.அது (உணவு) தன் உடலுக்குள் வந்த பின் திரும்பத் திரும்ப அதை வடிகட்டி
3.ஆகாரத்துடன் கலந்து உடலிலே நஞ்சின் தன்மை அதிகமாக விளைந்து விளைந்து
4.பின் அந்த நஞ்சே உறைந்து “நாகரத்தினமாக…!” உருவாகின்றது.

யானைகளுக்கும் இதைப் போல ஒரு முத்து வளரும். சிறுகச் சிறுகத் தான் சிந்தித்த உணர்வின் தன்மை சுவாசித்த பின் யானையின் சிரசிலே இதைப்போல விளையும். அதை யானை மதக்கல் என்பார்கள்.

200 வருடம் 300 வருடம் ஒரு மனிதன் வாழ்கிறான் என்றால் அத்தகைய மனிதனுக்குள்ளும் (புருவ மத்தியில்) இதைப்போல விளையும். இது எல்லாம் இயற்கையின் நியதிகள்.

ஆனால் மகரிஷிகளோ விண்ணின் ஆற்றலைத் தனக்குள் சுவாசித்துத் தன் உணர்வுள் அனைத்தையும் உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வின் சத்தாக ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டவர்கள்.

எந்த நஞ்சின் தன்மையும் தன்னைத் தாக்காது உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றி இன்றும் துருவ நட்சத்திரமாக வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவன் அகஸ்தியன். நம் பூமியிலிருந்து விண் சென்ற முதல் மனிதன் அவன் தான்…!

ஒரு நட்சத்திரத்தின் துகள் மண்ணுக்குள் கருவான பின் மற்ற நிலைகளைப் பிரித்துத் தன் உணர்வின் சத்தைக் கவர்ந்து ஒளியாக எடுத்து ஒளியின் சுடராக… “வைரமாக…!” விளைகின்றது.

அதைப்போல மனிதனாக வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்க்கையில் வந்த தீமைகளை எல்லாம் அகற்றி உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக விளைந்தவர்கள் மகரிஷிகள்.

அதாவது விண்ணிலிருந்து வரக்கூடிய நிலையை நட்சத்திரங்கள் தன் கதிரியக்கச் சக்தியைப் பாய்ச்சி அதனைச் செயலற்றதாக்கி இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஏற்றதாக அதை உணவாக எப்படி மாற்றுகின்றதோ இதைப்போல
1.மகரிஷிகள் அந்த விண்ணின் ஆற்றல்களைக் கவர்ந்து தனக்குள் தெளிந்த நிலையாகப் பெற்று
2.இதைக் காட்டிலும் நஞ்சான நிலைகள் எதுவும் இல்லை என்ற நிலையில்
3.அந்த நஞ்சின் தன்மையைத் தனக்குள் உணவாக எடுத்து
4.அதனின் உணர்வின் சத்தை ஒளியாக மாற்றி
5.என்றும் எதுவும் தன்னை அசைத்திடாத நிலைகள் கொண்டு
6..”என்றும் பதினாறு” என்று வாழ்ந்து வளர்ந்து கொண்டுள்ளார்கள் மகரிஷிகள்.

அந்த எல்லையை அடையும் மார்க்கத்தைத் தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குக் காட்டினார். அதைத் தான் உங்களிடமும் சொல்லிக் கொண்டே வருகின்றோம்…!

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சூட்சம நிலைகளை ஞானிகள் எப்படிப் பார்த்தார்கள்…?

dhuruva-maharishi-agastya

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சூட்சம நிலைகளை ஞானிகள் எப்படிப் பார்த்தார்கள்…?  

மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து அதை எந்தெந்த விளக்குகளில் (LIGHT BULBS) இணைக்கின்றோமோ அதற்குத் தக்க நிறங்களில் வெளிச்சம் வெளிப்படுகின்றது.

அதே மின்சாரத்தை மற்ற கருவிகளிலும் உபகரணங்களிலும் இணைக்கும் பொழுது அதனதன் நிலைகளுக்குத் தக்கவாறு அந்த இயந்திரங்களை இயங்குகின்றது.

நம் உயிரின் வேலையும் இதே போன்றது தான்.

உயிருக்குள் ஏற்படும் துடிப்பின் நிலை கொண்டு அது இயக்கச் சக்தியான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றது. அதே சமயத்தில் நாம் எண்ணிய உணர்வின் சத்தை எல்லாம் ஜீவ அணுக்களாக (உடலாக) அது உருமாற்றிக் கொண்டே வருகின்றது.

இவ்வாறு நமது உயிர் நம் உடலுக்குள் இருந்து செயல்பட்டு வரும் இந்த நிலையில் சூட்சமத்தில் மறைந்திருக்கும் நிலையை (சுவாசிக்கும் உணர்வுகளை) நாம் கண் கொண்டு பார்க்க முடிவதில்லை.

ஒவ்வொரு நொடிப் பொழுதும் நாம் நுகர்ந்தறியும் உணர்வுகள் அனைத்தும் நல்லதாக இருந்தாலும் சரி… கெட்டதாக இருந்தாலும் சரி…
1.அதைச் சுவாசித்துப் புருவ மத்தியிலிருக்கும் உயிரிலே உராயப்படும் போது தான்
2.அது இயக்கப்பட்டு உடலுக்குள் அந்தந்த உணர்ச்சிகளாகக் காண்பிக்கின்றது.

நாம் கண் கொண்டு திடப்பொருள்களைக் காணுகின்றோம். உதாரணமாக ஒரு மனிதனைப் பார்க்கின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவனோ தவறு செய்து கொண்டிருக்கின்றான்.

அந்த மனிதன் தவறு செய்யும் உணர்வுகள் வெளிப்பட்டதை சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து அலைகளாக மாற்றினாலும் நம் கண்ணுடன் இணைந்த காந்தப்புலன் நாம் அவரை உற்று நோக்கும் பொழுது அவனின்று வெளிப்படும் உணர்வலைகளை நம்மை நுகரச் செய்கின்றது.
1.நுகர்ந்த உணர்வுகள் உயிருடன் பட்டபின் – அகக்கண்ணாக
2.உடலுக்குள் அந்த உணர்வினைப் (தவறு செய்கிறான்) பரப்பி நம்மை அறியச் செய்கின்றது.

கண்ணால் திடப்பொருளைக் (மனிதனைக்) கண்டாலும் சுவாசிக்கும் பொழுது நம் உடலுக்குள் அந்த உணர்வின் தன்மை வருகின்றது. அதாவது உணரும் தன்மை வந்தாலும்
1.சுவாசித்த உணர்வின் தன்மையை நம் உயிர் இயக்கிக் காட்டுகின்றது.
2.இயக்கிய உணர்வின் தன்மைகளை நம் உடலிலே இணைத்து விடுகின்றது.
3.இவ்வாறு உள்ளுக்குள் வரும் அந்த உணர்வுகளை – சூட்சமத்தில் இருப்பதைப் பார்க்க முடியவில்லை.

நல்ல திடகாத்திரமான மனிதர்களாக நாம் முதலிலே காணுகின்றோம். ஆனால் அவர்களுக்குள் அடிக்கடி வேதனை சோகம் என்று வரப்படும் போது அந்த உணர்வுகள் அவர்கள் உடலிலே பாய்ந்து அந்த உணர்வின் இயக்கங்களால் உடல்கள் சோர்வடைவதும் நோயாகி வேதனைப்படுவதையும் நாம் பார்க்கலாம்.

இது நாம் திடப்பொருளில் (அவர்கள் உடலைப் பார்த்து) காணும் நிலைகள்.

சில மனிதர்கள் உடல் நலமாக இருப்பினும் சந்தர்ப்பத்தினால் தான் எடுத்துக் கொண்ட வேதனையான உணர்வுகள் அதிகரிக்க தான் சுவாசித்த நிலைகள் தன் உடலிலே நிம்மதியற்ற நிலைகளாகி உடலை அப்படியே உருக்கிவிடும்.

காரணம் அது எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் நாம் எந்த வித்தின் தன்மை அடைகின்றதோ இந்த வேதனை என்பது நஞ்சான வித்து. உடலை நலியச் செய்துவிடுகின்றது.

தினசரி வாழ்க்கையில் நம் உடலிலே எத்தனையோ கோடிக்கணக்கான உணர்வுகளை எண்ணங்களாகப் பதியச் செய்து சதா சிவமாக உடலாக ஆக்கிக் கொண்டு இருக்கும் நிலையில்
1.எந்தெந்த குணங்களின் எண்ணங்கள் உடலுக்குள் அதிகரிக்கின்றதோ
2;அது தான் கணங்களுக்கு அதிபதியாக முன்னாடி நிற்கிறது
3.காரணம் எல்லா குணத்தையும் அது அடக்கிவிடுகின்றது.

நம்மை எது மாற்றுகிறது…? நம்மை எது இயக்குகிறது…? நம் நல்ல குணங்கள் வலிமை இழப்பது ஏன்…? நமக்கு நோய் வருவது எதனால்…? என்று நமக்குள் நடக்கும் நிலைகளைத் “தன்னைத் தான் அறிதல்” என்ற நிலையில் நம்மை நாம் அறிந்து கொள்வதற்கே இதைச் சொல்கிறோம்.

ஆகவே எப்பொழுதெல்லாம் எதிர்மறையான நிலைகளைச் சந்திக்கின்றீர்களோ (மனம் அமைதி இழக்கின்றதோ) அப்பொழுதெல்லாம் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருளவாய் ஈஸ்வரா அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர்ந்திட அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று ஆத்ம சுத்தி செய்தீர்கள் என்றால் உங்களுக்குள் இயக்கும் நிலையை அது பிரித்துக் காட்டும்.

1.உங்கள் உடலில் விளைந்தது எது..?
2.நீங்கள் சுவாசித்தது எது…?
3.அடுத்தவர்கள் உடலில் விளைந்தது எது…?
4.மகரிஷிகள் தீமைகளை எப்படி வென்றார்கள்…?
5.அவர்கள் எப்படி ஒளியின் சரீரம் பெற்றார்கள்…?
6.அழியாத நிலைகள் கொண்டு இன்றும் எப்படி எப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்ற பேருண்மைகளை அறிய முடியும்.
7.அந்த ஆற்றல்களைப் பெற்று அவர்களைப் போன்று ஆகவும் முடியும்.

மகரிஷிகள் பெற்ற ஆற்றல்களையும் சக்திகளையும் உபதேச வாயிலாகத்தான் உங்களுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டே வருகின்றோம்

Trust yourself (3)

மகரிஷிகள் பெற்ற ஆற்றல்களையும் சக்திகளையும் “உபதேச வாயிலாகத்தான் உங்களுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டே வருகின்றோம்…!” – ஞானகுரு

பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நம் பூமியில் மனிதராக வாழ்ந்த அகஸ்தியன் தன் வாழ்க்கையில் வந்த உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றிய நிலை கொண்டு இன்று துருவ நட்சத்திரமாக இருக்கின்றான்.

அவனைப் பின்பற்றி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒளியான உணர்வுகளைக் கவர்ந்தவர்கள் அனைவருமே முப்பத்து முக்கோடி தேவாதி தேவர்கள் என்ற நிலையில் சப்தரிஷி மண்டலமாக இருக்கின்றார்கள்.

ஏனென்றால் இதை ஒவ்வொரு சமயமும் ஒவ்வொரு நிலைகளுக்கும் சொல்லியே ஆக வேண்டி வருகின்றது.

இன்றைக்கு நாம் ஒரு வித்தை விதைத்து விட்டால் அதற்கு அந்தந்தக் காலப் பருவத்தில் உரமிட்டு அந்தந்தக் காலத்திற்குத் தக்க நீரை விடுகின்றோம்.

வித்தைப் போட்டு விட்டால் போதும்…! என்று அதனின் வளர்ச்சிக்குகந்த நிலைகளை அவ்வப்பொழுது நாம் செயல்படுத்தவில்லை என்றால்
1.போட்ட விதைகள் அனைத்தும் வீணாகிப் போகும்.
2.சரியான விளைச்சலையும் காண முடியாது.
3.விதைகள் இல்லை என்றால் மீண்டும் முளைக்க வைக்கவும் முடியாது.
(இது எல்லோருக்கும் தெரிந்தது தான் யாம் ஒன்றும் புதிதாகச் சொல்லவில்லை)

அதைப் போன்று தான் ஞானிகளின் உணர்வின் இயக்கங்களை
1.மீண்டும் மீண்டும் எண்ணங்களாக உங்களுக்குள் தூண்டப்படும் போது நீர் ஊற்றுவது போலவும்
2.ஞானிகளின் இயக்கத்தின் ஆற்றல்களை உபதேச வாயிலாகச் சொல்லும்போது உரமிடுவது போன்றும் ஆகின்றது.

செடிகளுக்கு உரத்தை இணைத்த பின் அது வலுபெற்று தன் இனமான சத்தைக் கவர்ந்து செழித்து வளர்கின்றது. உரத்தின் ஆற்றல் இருக்கும் வரையிலும் செடி தன் சத்தைக் கவர்கின்றது.

உரத்தின் ஆற்றல் தணியப்படும் போது செடி மீண்டும் அது வாடுகின்றது. மறு முறை அதற்கு உரமிட்டவுடன் மீண்டும் தளிர்த்து எழுகின்றது.

விஞ்ஞானத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பேட்டரியில் உள்ள மின் ஆற்றல் அது குறையும் பொழுதெல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் அதற்குள் மின்சாரத்தை ஏற்றிக் கொடுக்க வேண்டும்.

இதைப் போன்று தான் உபதேசிப்பதை ஒரு முறை கேட்டுணர்ந்தாலும் பதிந்த நிலைகள் கொண்டு அடிக்கடி இதைப் பற்றிய எண்ணங்கள் வரப்போகும் போது அது நீராக மாறுகின்றது.

அவ்வாறு நீராக அது வந்தாலும் அந்த மகரிஷிகள் பெற்ற அருள் உணர்வின் தன்மைகளை மீண்டும் மீண்டும் உணர்வலைகளாக உங்களுக்குள் படரச் செய்யும் போது அது உங்களுக்குள் உரமாக ஆகின்றது.

அந்த மகரிஷிகள் உடலில் ஒளியின் சரீரமாக ஆகும் உணர்வுகள் எவ்வாறு விளைந்ததோ அதைப் போல நமக்குள்ளும் அது விளையத் தொடங்கும்.

ஆக சாதாரண மக்களாக நாம் இருப்பினும் ஒரு முறை பதிவு செய்ததை மறு முறை இயக்கப்படும் போது
1.அந்த மகரிஷியைப் போன்ற உணர்வின் இயக்கங்களாக நமக்குள் இயங்கி
2.அதைப் பற்று கொண்டு நாம் தியானிக்கும் பொழுது
3.செழித்து ஓங்கும் உணர்வாக நமக்குள் விளைகின்றது.

ஆகவே வாழ்க்கையில் எப்பொழுதெல்லாம் மனதில் சோர்வும் உடலில் வேதனையும் வருகின்றதோ அப்பொழுதெல்லாம் இந்த உபதேசங்களைப் படித்துப் பாருங்கள். “உங்களை உற்சாகப்படுத்தும் சக்தி… அதிலிருந்து தன்னாலே வரும்…!”

அதற்காக வேண்டித்தான் இதைச் சொல்வது.