ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு என்று எந்தச் சட்டமும் இல்லை… எல்லோரும் பெறலாம்…!

முழு முதல் கடவுள் விநாயகர்

ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு என்று எந்தச் சட்டமும் இல்லை… எல்லோரும் பெறலாம்…! 

தியானத்தில் உங்களுக்குச் சக்தி கொடுக்கிறோம். எல்லோருக்கும் செய்வதைக் காட்டிலும் உங்களுக்கு அந்த பவரைக் கொடுக்கிறோம்.

ஆனால் பொது வாழ்க்கையின் நிலை கொண்டு உங்களைக் காட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வரவில்லை.
1.யாரையும் நான் (ஞானகுரு) சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும்…! என்றோ
2.இப்படித்தான் நடக்க வேண்டும்…! என்ற நிலைக்கோ நான் கட்டாயப்படுத்தவில்லை.

தர்மத்தையும்… நியாயத்தையும்.. ஞானிகளின் உணர்வுகளையும்… அது எப்படி இயக்குகிறது..? என்ற நிலைகளையும் உங்களுக்குள் பதியச் செய்கிறேன். அதை நீங்கள் வளர்த்துக் காட்ட வேண்டும்.

“இங்கே இப்படித்தான் சட்டம்…!”” என்ற நிலைகள் கொண்டு வந்தால் அந்தக் கட்டுப்பாடு தளர்ந்து விடும். சில நாள் கூட நிற்காது.

ஆனால் அந்த ஞானிகள் கண்டுணர்ந்த உண்மையின் நிலையை பதிவு செய்யப்படும்போது இதை நீங்கள் வளர்த்துக் கொண்டால் அது உங்களை உயர்த்திக் காட்டும்.
1.அதன் வழியில் உங்கள் மனதால் ஏற்றுக் கொண்டால் போதுமே தவிர
2.கட்டுப்பாடு எல்லாம் ஒரு திறை மறைவுதான்.

எந்த நிலைகள் எதன் வழி வந்தாலும் ஒரு சட்டத்தை இயற்றி இப்படித்தான் வர வேண்டும் என்று வந்தால் அவருடைய உணர்வுகள் அந்த கட்டுக்கோப்பு நிலைத்திருக்காது.

அந்த இயற்கையின் உண்மை நிலைகளை எடுத்து விரிவாக்கி அருள் ஞானிகளின் பாதையைப் பதிவாக்கி அதை உங்கள் நினைவுகளில் இருக்கச் செய்து அதன் வழிகளில் நீங்கள் இயங்கத் தொடங்கினால் அது இயங்கும். அப்படி இருந்தால் தான் மாற்ற முடியும்.

1.அதனால்தான் உங்கள் உயிர் எதை இயக்குகின்றது என்றும்
2.அது எப்படி உருவாக்குகிறது என்றும் சொல்கின்றோம்.
3.நாம் எண்ணிய எண்ணங்கள் எப்படி இயங்குகின்றது…?
4.இதிலிருந்து நாம் எப்படி உருவாக்க வேண்டும்…? என்று தெளிவாக்குகிறோம்.

ஆறாவது அறிவு கொண்ட மனிதன் பிரம்மாவைச் சிறைப்பிடித்தான். நாம் உருவாக்கும் ஆற்றலைப் பெற்றவர்கள். அப்படியானால் நாம் எதை உருவாக்க வேண்டும்..?

தீமையை வென்ற அருள் ஞானிகளின் உணர்வை நம் உடலுக்குள் உருவாக்க வேண்டும். நாமும் அந்த மெய் ஞானிகளைப் போன்று வளர வேண்டும். அது தான் கார்த்திகேயா.

குருநாதரை (ஞானகுருவை) நான் ரொம்ப மதிக்கிறேன். அவர் மிகவும் உயர்வாகச் சொல்கிறார்…! என்று போற்றி விட்டுக் கடைசியில் கொண்டு போய்க் குழியில் தள்ளி விடாதீர்கள். அது எனக்குத் தேவையற்றது.
1.நான் யாருடைய போற்றுதலுக்கும் வரவில்லை.
2.உங்களை உயர்ந்த நிலைகளில் எண்ணும் நிலைகளுக்கு குரு கொடுத்த ஆணைகளைச் சிறப்பித்துப் பழகுங்கள்
3.இதை நாம் பழகி அதை நமக்குள் வளர்த்தல் வேண்டும்.

ஏனென்றால் நாம் பிறருக்குச் சொன்னாலும் நிற்காது. இங்கு நாம் அமைத்துக் கொண்ட நிலைகளில் எப்படி உருவாக்க வேண்டும் என்று அதை நாம் இன்னும் தெளிவான நிலைகளில் மகரிஷிகளின் அருள் வழியில் விரிவாக்கிக் கொண்டு போக வேண்டும்.

நமக்குள் இருக்கும் உயிரை நாம் மதிக்கின்றோமா..?

WHO AM I

நமக்குள் இருக்கும் உயிரை நாம் மதிக்கின்றோமா..?

 

ஒருவர் மேல் அன்பாக இருக்கின்றோம். அவர் வேதனைப்படுவதை நாம் நுகர்ந்தால் நம் உடலில் தோஷம் வந்துவிடுகின்றது. நம் உடலின் அணுக்களில் பட்டபின் வேதனைதான் படுகின்றோம்.

நம்மை ஈசன் உருவாக்கினான் என்று நாம் தெரிந்து கொண்டோம். பல கோடிச் சரீரங்களில் தீமைகளை நீக்கி நீக்கி அந்த வினைகளுக்கு நாயகனாக தீமைகளை நீக்கும் மனித உடலைத் தந்தது…! என்பதைச் சிவ தத்துவத்தில் தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

எல்லா உயிரினங்களும் விஷத்தைத் தன் உடலாக்கி வலுவாக இருக்கின்றன. மனிதனோ விஷத்தினை நஞ்சாகப் பிரித்துவிட்டு நல்ல உணர்வை வலுவாக்கி நஞ்சை மலமாக்கும் திறன் பெற்றவன்.

1.நஞ்சென்று தெரிந்து கொண்டபின்,
2.நஞ்சை நீக்கும் சக்தி பெற்றது மனித உடல்.
3.அதனால்தான் “அங்குசபாசவா…” என்று காட்டப்பட்டது.
4.தீமை என்ற உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் வந்தபின் தீமையை நீக்கிடும் சக்தி பெற்றது மனித உடல்.

இதையெல்லாம் உருவாக்கியது நமது உயிர். நம் உடலில் உள்ள கணங்களுக்கு எல்லாம் ஈசா… கணேசா…! என்று தெளிவாகக் கூறப்பட்டு இருக்கின்றது.

1.ஆறாவது அறிவு கொண்ட மனிதன் இந்த உயிரை மதித்து நடப்பதற்கு
2.வினைகளுக்கு நாயகனாக இந்த மனித உடலை உருவாக்கியது என்று
3இந்த விநாயகர் தத்துவத்தில் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

மனிதனானபின் எத்தனையோ உயிரினங்களை உருவாக்குகின்றான். எத்தனையோ இயந்திரங்களை உருவாக்குகின்றான். எத்தனையோ தாவர இனங்களைப் புதிது புதிதாக உருவாக்குகின்றான்.

எந்த உயிர் மனிதனாக உருவாக்கியதோ அது முழுமுதல் கடவுள். பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் அகஸ்தியன் இதைச் சொல்லியுள்ளான்.
1.என்று மனிதனை உருவாக்கியதோ,
2.அது முழுமையான கடவுள்.

ஆகவே நம் உயிரை நாம் மதித்துப் பழக வேண்டும்.

இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…! ஆனால் என்றும் நிலையானது நம் உயிர்…!

SOUL

இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…! ஆனால் என்றும் நிலையானது நம் உயிர்…!

 

இந்தப் பிரபஞ்சம் சீக்கிரம் அழியப் போகின்றது. மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அணுக்கதிர் இயக்கங்கள் எந்தப் பக்கம் குண்டுகளைப் போடுகின்றார்களோ அங்கே சூரியனின் ஒளிக்கதிர்கள் விழாது, உறைபனியாகிப் பூமி திரும்பப் போகின்றது.

அது உறைபனியாகி விட்டால் சூரியனின் இயக்கம் இல்லை என்றால் பூமி நகர்ந்து செல்லும் பொழுது குளிர்ச்சி அதிகமாகி இந்த உணர்வுகள் உறையும் பருவம் வருகின்றது.

அதிலிருந்து தப்ப முடியுமா என்றால் முடியாது…?

1.இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…!
2.ஆனால் என்றும் நிலையானது உயிர்.
3.தீயிலே குதித்தாலும் உயிர் வேகாது.
4.உடலில் உள்ள உணர்வின் தன்மை உடலில் உள்ள அணுக்களை உயிரைப் போல உருவாக்கிவிட்டால்
5.என்றும் அழியாத நிலை…! இது தான் வேகாநிலை.

மனிதனான பின் அன்பால் பரிவால் பிறருடைய கஷ்டங்களைக் கேட்டு அறிகின்றோம். வெளியில் நடக்கும் பல தவறான உணர்வுகளை நுகருகின்றோம். இவையனைத்தும் உடலுக்குள் வலிமையாகின்றது.
1.நம் உடலில் உள்ள நல்ல குணத்திற்கும் இதற்கும் போர் நடக்கின்றது.
2.இதைத்தான் சாஸ்திரங்களில் பரசுராமனுக்கும் சீதாராமனுக்கும் போர் நடக்கின்றது…! என்று காட்டினார்கள்.

சீதாராமனோ விஷ்ணு தனுசை எடுத்துப் பரசுராமனை வீழ்த்துகின்றான். பரசுராமனோ சிவ தனுசை எடுக்கின்றான். ஆனாலும் தோல்வி அடைகின்றான். நமது சாஸ்திரங்களில் தெளிவாகக் காட்டி இருக்கின்றார்கள்.

வராகனுக்குப்பின் (பன்றி), பரசுராமன், மனிதன் என்ற நிலைகள் ஆனபிறகு எல்லோரும் பேரன்போடு வாழவேண்டும் என்ற ஆசை வருகின்றது.
1.ஆனால் நமக்குள் இருக்கும் தீமையை நீக்கத் தெரியவில்லை.
2.நமது சந்தர்ப்பம் எது வலிமையாகின்றதோ அதன் வழிதான் செல்லுகின்றோம்.

ஒரு குழம்பு வைக்கவேண்டும் என்றால் மிளகாய் உப்பு புளி அனைத்தையும் சமமாகச் சேர்த்துச் சுவைமிக்கதாகச் சமைக்கின்றோம்.

இதைப்போல வேதனை என்ற உணர்வை நமக்குள் எடுத்துத் தெரிந்து கொண்டாலும், அதை மாற்றி அமைக்கும் சக்தி நமக்குள் வேண்டும். அந்த சக்தி பெறச் செய்யும் சந்தர்ப்பத்தை உங்களுக்கு ஏற்படுத்துவதற்குத் தான் இவ்வாறு உபதேசிப்பது.
1.இதன் மூலம், உங்களை நீங்கள் அறிகின்றீர்கள்.
2.இந்த உயிரின் இயக்கத்தையும் மனிதனான நிலையும் உங்களால் அறிய முடிகின்றது.

கோபிப்பது நாமல்ல;
வேதனைப்படுவது நாமல்ல;
வெறுப்படைவதும நாமல்ல;
தற்கொலை செய்யச் சொல்வதும் நாமல்ல,
தவறு செய்யச் சொல்வதும் நாமல்ல,
நெருப்பிலே ஒரு பொருளைப் போட்டால் அந்தப் பொருளின் மணம் தான் நுகர்ந்தவரை இயக்குகின்றது. இதைப் போல “நம்முடைய எண்ணம்தான் நம்மை இயக்குகின்றது…”

நமது எண்ணம் கொண்டு வேதனைப்படுவோரை எண்ணினால் கோபப்படுவோரை எண்ணினால் அது “வாலி…”. நமது நல்ல குணங்களை அது அடக்கி நமக்குள் வலிமையானதாக மாறி நம்மை, அதன் வழிகளில் இயக்குகின்றது.

இவைகளை நமக்குள் மாற்றி அமைக்க வேண்டுமென்றால் நமது ஆறாவது அறிவு கொண்டு தீமைகளை வென்று ஒளியின் உடல் பெற்ற, அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும், எங்கள் இரத்த நாளங்களில் கலக்க வேண்டும், எங்கள் உடல் உறுப்புகளை உருவாக்கிய அணுக்கள் அனைத்தும், அந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் பெற வேண்டும் என்று இந்த உணர்வைக் கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும்.

இது வலுவானபின்…
1.நாங்கள் பொருளறிந்து செயல்படும் திறன் பெறவேண்டும்
2.கனியைப் போன்ற சுவையான சொல்லும் செயலும் பெறவேண்டும்,
3.தெய்வீக குணத்தைப் பெறவேண்டும்
4.தெய்வீக அன்பைப் பெறவேண்டும்
5.தெய்வீக அருளைப் பெறவேண்டும்
6.தங்கத்தைப் போல மனம் மங்காத நிலை பெறவேண்டும்,
7.மலரைப் போல மணம் பெறவெண்டும்,
8.மகிழ்ந்து வாழும் சக்தி பெறவேண்டும் என்று எண்ண வேண்டும்.

உயிர் மீது ஏன் பற்று வைக்க வேண்டும்…?

Soul lights

உயிர் மீது ஏன் பற்று வைக்க வேண்டும்…? 

ஈஸ்வரபட்டர் சாதாரணமாக எம்மை (ஞானகுரு) விடவில்லை.
1.ஒவ்வொரு நொடியிலும் மனிதரது உணர்வுகள் எப்படி இயங்குகின்றது…?
2.அதிலிருந்து நீ எப்படி தப்புவது…? என்று தெளிவாகச் சொன்னார்.

ஒருவர் கடலில் ஒரு தீவைக் குறி வைத்துப் படகைத் துடுப்பின் உதவி கொண்டு செலுத்துகின்றார், கடலில் எதிர் அலைகள் வந்து கொண்டிருந்தாலும் அவர் எதிர் அலைகளை சமாளித்துப் படகைச் செலுத்துகின்றார்.

இதில் “தீவு…! என்பது துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டம்” என்று நாம் கருதிக் கொண்டு
1.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் உணர்வுகளை நாம் துடுப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு
2.இந்த உலக வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளை எல்லாம் வென்று
3.நமது நல் ஞானப் பயணத்தை நடத்தி வரவேண்டும்.

நாம் உடல் மீது பற்று வைத்தால் மீண்டும் இன்னொரு பிறவியைத் தான் அடைவோம்.

ஆனால் நாம் உயிர் மீது பற்று வைத்தால் பிறவி இல்லாத நிலையை அடைவோம்.

 

உடலில் உருவான அணுக்களுக்கு நம் சுவாசத்தின் மூலமாகத்தான் உயிர் உணவு கொடுத்து வளர்க்கிறது… எதைச் சுவாசிக்க வேண்டும்…?

life-atoms-in-blood

உடலில் உருவான அணுக்களுக்கு நம் சுவாசத்தின் மூலமாகத்தான் உயிர் உணவு கொடுத்து வளர்க்கிறது… எதைச் சுவாசிக்க வேண்டும்…?

 

சூரியன் எல்லாவற்றிற்கும் பொதுவானதே…! எது எது பூமியில் உருவாகியுள்ளதோ அதிலிருந்து வெளிப்படும் அனைத்தையும் அலைகளாக மாற்றி (பூமியில் உள்ள காற்று மண்டலத்தில்) எடுத்து வைத்துக் கொள்கிறது.

பின் பூமியிலே வளரும் வித்துக்களுக்குத் தான் கவர்ந்து வைத்திருக்கும் அலைகளை உணவாகக் கொடுத்து அதனின் இனத்தை வளர்த்துக் கொடுக்கும் திறன் பெற்றது சூரியன்.

இருபத்தியேழு நட்சத்திரங்களிலிருந்தும் கோள்களிலிருந்தும் வரும் உணர்வுகளில் கலந்துள்ள நஞ்சினை மாற்றி அவைகளை ஒளியாக மாற்றும் போது
1.எல்லாவற்றையும் அறிவுடன் வளர்த்திடும்
2.அதாவது அதனதன் உணர்வு கொண்டு அறிவுடன் வளர்த்திடும் நிலையைச் செய்கின்றது சூரியன்.

இதைப் போலத் தான் மனிதன் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் எவையோ அவை எல்லாம் அந்தந்த உணர்வின் வித்தாக மாறுகின்றது. ஒரு மனிதன் கோபமாகப் பேசுகின்றான் என்றால் அதை உற்றுப் பார்த்து நாம் நுகர்ந்தால் அதுவே உடலுக்குள் “கோபம் என்ற ஒரு வித்தாகின்றது…!”

ஒரு மனிதன் தன் உடலில் வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றான் என்றால் அவன் வெளிப்படுத்தும் அந்த வேதனையான சொல்லை நாம் கேட்கும் போது அது “வேதனை என்ற வித்தாக நமக்குள் பதிவாகின்றது…!”

முதலில் சொன்ன மாதிரி சூரியன் எப்படி ஒன்றைக் கலவையாகி வித்தின் தன்மை அடைந்து பூமியில் செடியாக முளைத்த பின்
1.அந்தச் செடியிலிருந்து வெளி வரக்கூடிய உணர்வினைத் தனக்குள் அலைகளாக எடுத்து
2.மீண்டும் அதே செடியில் விளைந்த வித்துக்கு அதை உணவாக எப்படிக் கொடுக்கின்றதோ
3.இதை போலத் தான் நம் உயிரும் மற்ற மனிதன் உடலில் விளைந்த உணர்வின் அலைகளை நமக்குள் வித்தாக மாற்றிய பின்

4.அதற்கு – அந்தந்த உணர்வுகள் உந்தப்படும் போது (கோபம் வெறுப்பு வேதனை சலிப்பு சங்கடம் அன்பு பரிவு பாசம் மகிழ்ச்சி)
5.நம் உயிர் காற்றிலிருந்து அதே இனமான அலைகளைச் சுவாசிக்கச் செய்து
6.நம் இரத்த நாளங்களில் வழியே உடலுக்குள் இருக்கும் அந்த வித்துக்களை (அணுக்களை) வளர்க்கச் செய்கின்றது.

உதாரணமாக கோபமான உணர்ச்சிகளையோ வேதனைப்படும் உணர்வுகளையோ நாம் நுகரப்படும் போது அந்தந்த உணர்ச்சிகள் கொண்டு தான் நாம் சொல்லும் வருகிறது… செயலையும் செயல்படுத்தச் செய்கின்றது.

அப்போது வேதனைப்படும் உணர்வுகள் அதிகரித்து அந்த அணுக்களைப் பெருக்கப்படும் போது நமது உடலுக்குள் இருக்கும் நல்ல உறுப்புகளை மாற்றி விடுகின்றது… நோயாக உருவாகின்றது.

இதனால் மனிதன் சிந்தித்துச் செயல்படும் தன்மையும் சுவையாக உருவாகும் உணர்வும் மறைந்து விடுகின்றது. பின் மனிதன் அல்லாத நிலையையே உருவாக்கி விடுகின்றது.

சூரியன் எப்படித் தனக்குள் மோதும் விஷத்தை நீக்குகின்றதோ… அதனதன் கவர்ந்து கொண்ட உணர்வு கொண்டு அது இயங்குகின்றதோ… அதைப் போல நம் உடல் இயங்கினாலும் மனிதனின் ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு தீமையை நீக்கிடல் வேண்டும்.

1.மனிதனின் வாழ்கையில் தீமை என்று அறிந்து கொண்டால்
2.உடனே மெய் ஞானிகளின் உணர்வினை நாம் நுகர்ந்து அதனுடன் கலந்து
3.தீமைகளை அடக்கி தீமை அற்ற நிலையாக மாற்றி மகிழ்ச்சி என்ற உணர்வினைக் கூட்டிக் கொள்ளும் பொழுது
4.நமக்குள் இருக்கும் நல்ல அணுக்களுக்கும் அது நன்மையாகின்றது
5.நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் சொல்லைக் கேட்போர் உணர்விலும் அந்த மகிழ்ச்சியை ஊட்டுகின்றது.

நம் ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு இவ்வாறு நமக்குள் தெளிந்த மனமும் மகிழ்ந்திடும் உணர்வு பெறும் சக்தியை நாம் பெற்றுப் பழகுதல் வேண்டும்.

ஆகவே மனிதனாக இருக்கும் நாம் பிறருடைய துயரங்களையோ மற்ற சங்கடங்களையோ வெறுப்பையோ வேதனைகளையோ கேட்டு அறிந்தாலும் நமக்குள் மகிழ்ச்சி பெறும் உணர்வுகளாக நல்ல அணுக்களாக மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள முடியும். மகிழ்ந்து வாழ முடியும்.

நம் உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது

spiritual third eye opening

நம் உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது

 

இந்த மனித உடல் வாழ்க்கையில் சிறிதளவு நாம் பிசகினாலும் இன்னொரு உடலைத்தான் பெற முடியுமே தவிர மீண்டும் வேறு ஒரு உடல் பெற்றாலும் மனிதனாக அடுத்து வர முடியாது.

ஏனென்றால் இன்று விஞ்ஞான உலகில் காற்று மண்டலமே நச்சுத் தன்மை அடைந்திருக்கப்படும் பொழுது நாம் சப்தரிஷி மண்டலத்தை அடையத் தவறினால் நாம் இந்தப் பூமியில் மீண்டும் விஷத் தன்மைகள் பரவி இருக்கும் இந்த நேரத்தில் வேதனை என்ற உணர்வு அதிகரித்து மனிதனுக்குப் பின் பாம்பினங்களாகப் பிறக்கும் தன்மையே வருகின்றது.

ஆனால் மனிதனாக உருவான நிலையில் இந்த உயிர் எத்தனையோ கோடி உடல்களிலிருந்து
1.“தீமைகளை நீக்க வேண்டும்… தீமைகளை நீக்க வேண்டும்…!” என்று
2.அந்தந்த உடல்களிலிருந்து எண்ணி எங்கிய உணர்வுக்கொப்ப
3.தீமையிலிருந்து விடுபடும் மனித உடலாக உருவாக்கியுள்ளது.
4.ஆகவே இந்த உடலில் நம்மை அறியாது சேர்ந்த தீய வினைகளைக் கரைப்பது நமது கடமைகளாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த உயிரின் இயக்கம் தான் நமது உடல். வாழ்க்கையில் அந்தந்தச் சந்தர்ப்பத்திற்கொப்ப எந்த உணர்வின் தன்மையை நுகர்ந்தோமோ இந்த உயிர் அந்தந்த உணர்வுக்கொப்ப பரிணாம வளர்ச்சி அடையச் செய்தது.

ஆகவே மனிதனான பின் நமது பரிணாம வளர்ச்சி எதுவாக இருக்க வேண்டும்…?

உயிர் ஒளியானது. நம் உணர்வுகளை ஒளியாக்கி என்றுமே ஒளியின் உடலைப் பெறுவது தான் நமது பரிணாம வளர்ச்சியின் கடைசி எல்லை. ஆனால் அந்த ஒளி உடலை நாம் பெற முயற்சிக்கின்றோமா…?

மனிதனை உருவாக்கிய இந்த உயிருக்கு வேதனை என்ற உணர்வை ஊட்டினால் வேதனைப்படும் உணர்ச்சிகளாக வளர்த்து வேதனைப்படச் செய்யும் அந்த உயிருடன் ஒன்றித் தான் நாம் வாழ்கின்றோம்.
1.வேதனை உணர்வுகளை முழுமையாக்கிய பின்
2.இந்த உடலை விட்டு உயிர் வெளிவரப்படும் பொழுது
3.வேதனையை அனுபவிக்கும் உடலாகத்தான் அடுத்து மாற்றுகின்றது.

ஆகவே வேதனையற்ற உணர்வு கொண்டு அவனுடன் அவனாக நாம் சேர்வதே நமக்கு நல்லது. அது தான் கல்கி.
1.ஏனென்றால் உயிர் ஒளியாக இருக்கின்றது.
2.உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை எல்லாம் ஒளியாக மாற்றுதல் வேண்டும்.
(உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது)

ஒளியாக மாற்ற வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

இந்தப் பிறவிக்கடனை நீங்கி நம் பூமியின் வடக்குத் திசையில் விண்ணிலே பேரொளியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை ஒவ்வொரு நிமிடமும் நுகர்ந்து பழக வேண்டும். அப்பொழுது நம் உடலில் வரும் அந்த இருளை நீக்கும் வலிமையைப் பெறுகின்றோம்.

இதைப் போல் நாம் தியானத்தின் மூலம் அடுக்கடுக்காக எடுத்துக் கொண்ட வலிமை கொண்டு உடலை விட்டுப் பிரிந்த நம்முடைய முன்னோர்கள் மூதாதையர்களின் உயிரான்மாக்களைச்
1.சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணையச் செய்து
2.அந்த நஞ்சுகளைக் கரைக்கும் வன்மைகள் வளர வேண்டும்.
3.அவர்களை அழியா ஒளிச் சரீரம் பெறச் செய்ய வேண்டும்.

நம்முடைய முன்னோர்களின் ஆன்மாக்கள் சப்தரிஷி மண்டலம் அடைந்தால் அங்கிருந்து வரும் பேரருள் உணர்வை நாம் எளிதில் பெறக்கூடிய தகுதியைப் பெறுகின்றோம். அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை எளிதில் பெறக்கூடிய தகுதியும் பெறுகின்றோம்.

உயிர் எப்படி ஒவ்வொரு உணர்வையும் தெளிவாக்குகின்றதோ அதே போல அருள் ஒளி என்ற உணர்வின் தன்மையை நம் உடலிலே வளர்க்கப்படும் பொழுது அந்த உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் உடலாகவே நிலை பெறுகின்றது.

ஆக
1.என்றுமே ஏகாந்த நிலையாக
2.எதிர்ப்போ விருப்போ இல்லாத உணர்வை இந்த உடலில் வளர்த்து
3.துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் நாம் சேர வேண்டும்.
4.அது தான் கடைசி நிலை.

உயிரே கடவுள் என்று சொல்வதன் காரணம் என்ன…?

Soul is God (2)

உயிரே கடவுள் என்று சொல்வதன் காரணம் என்ன…?

 

(I). ஓ…ம் என்ற நாதமாக எங்களை இயக்கும் உயிரை எங்களை ஆளும் “ஆண்டவனாக வணங்குவோம்…!”

ஓ…ம் என்ற நாதம் என்றால் நமது உயிர் ஓ… என்று இயங்கிக் கொண்டே உள்ளது. ம்… என்று உடலாக மாற்றிக் கொண்டேயுள்ளது.
1.நாம் நுகரும் உணர்வுகளை அதே நாதமாக்கி
2.எதை எதை நுகர்கிறோமோ அதனின் நாதமாக அதனின் இசையாக நம்மை இயக்கி
3.நமக்குள் அந்த அணுவாக உருவாக்கி விடுகின்றது… உடலாக மாற்றுகின்றது…!

(II). நற்குணங்களின் உணர்வைச் சுவாசமாக்கி நல்ல மணமாக நம்மை ஆளும் ஆண்டவனுக்கு “ஆராதனை செய்வோம்…!”

நாம் அனைவரும் நலம் பெறவேண்டும் என்றும்… உயர்ந்த பண்புகள் வளர வேண்டும் என்றும்… தெளிந்த மணம் பெற வேண்டும் என்றும்.. மலரைப் போல மணமும் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திடும் சக்தி பெறவேண்டும் என்றும்… நாம் எண்ணத்தால் எண்ணி “அதைச் சுவாசமாக்க வேண்டும்…!”

1.அப்படி எண்ணும் பொழுது நுகர்ந்த உணர்வுகள் நுகரப்பட்டு உயிரிலே படும் பொழுது,
2.உயிரான ஈசனுக்கு ஆராதனை மட்டுமல்ல… நாம் அபிஷேகமும் செய்கின்றோம்.

(III). நாம் எண்ணும் நல்ல உணர்வை “இறைவனாகத் துதிப்போம்…!”

நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகள் உயிரில் மோதி நமக்குள் கலந்து இறையாகின்றது. இறையான உணர்வுகளின் தொடர் கொண்டு நமது உயிர் அதன் வழி இயக்குகின்றது. ஆகவே நாம் நமக்குள் நல்ல உணர்வுகளையே இறையாக்குவோம்.

(IV). நாம் எண்ணும் நல்ல குணங்களே நம்மைக் காக்கும் “தெய்வமாகத் துதிப்போம்…!”

நாம் எத்தகைய குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அவை அனைத்தும் நம் உடலுக்குள் தெய்வமாக நின்று நல்ல உணர்வுகளையும் நல்ல உணர்ச்சிகளையும் தூண்டி நம்மைக் காக்கும் அரும் பெரும் சக்தியாக மலருகின்றது.

1.நாம் எண்ணும் ஒவ்வொரு நல்ல குணத்தையும்
2.நமக்குள் அது நம்மைக் காக்கும் சக்தியாக வருகிறது என்று
3.நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் எண்ணி ஏங்கித் தியானிப்போம்.

(V). நன்மைகள் பல செய்யத் “துணிவோம்…!”

நன்மைகள் செய்யத் துணிவு வேண்டும். ஏனென்றால் நாம் பலருக்கு நன்மைகள் செய்தாலும் எதிர்மறையான உணர்வுகளைச் சந்திக்க நேர்ந்தால் துணிவை இழந்து விடுகின்றோம்.

அவ்வாறு அந்தத் துணிவை இழக்காது… “அவர்களுக்கு நன்மை செய்யும் உணர்வுகளையே”நமக்குள் வளர்த்திட வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்.

(VI). நாம் பார்க்கும் அனைவரையும் “மதிப்போம்…!”

ஒவ்வொரு உயிரும் கடவுள்… அந்த உடல் ஆலயம்…! மனிதராக உருவாக்கிய அரும் பெரும் சக்தி… சர்வத்தையும் காத்திடும் அருள் சக்தி கொண்ட உடல் என்ற நிலைகளில் “நாம் அனைவரையும் மதித்தல் வேண்டும்…”

1.மற்றவர்களை நாம் மதித்தால்
2.நமக்குள் இருக்கும் அனைத்து குணங்களையும் நாம் மதித்தவராவோம்.

(VII). உடலைக் கோவில் என “மதிப்போம்…!”

ஒவ்வொரு உடலையும் கோவிலாக மதித்து அதில் வீற்றிருக்கும் உயிரைக் கடவுள் என்று துதிப்போம். சந்தர்ப்பத்தால் தீய உணர்வுகள் உடலான கோவிலுக்குள் சேர்ந்திருந்தால் “ஈசன் வீற்றிருக்கும் அந்த ஆலயம் பரிசுத்தமாக வேண்டும்…!” என்று தான் எண்ண வேண்டும். தீமைகளை எண்ணக் கூடாது.

மேலும் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் அங்கே படர்ந்து அந்த ஆன்மா தூய்மை அடைய வேண்டும் என்று நாம் எண்ணினால்
1.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் நமது ஆன்மாவைப் புனிதம் அடையச் செய்கின்றது.
2.நமது உடலான ஆலயம் தூய்மைப் படுத்தப்படுகின்றது.
3.அதன்வழி நமக்குள் மகிழ்ச்சி பெறும் தன்மை உருவாகின்றது.

(VIII). உடலில் வீற்றிருக்கும் உயிரைக் கடவுள் என துதிப்போம்

அதாவது நாம் பிறருடைய நினைவு கொண்டு அந்த உடலை எண்ணும் போது அவர்களுக்குள் எத்தனையோ வகையான நல்ல குணங்கள் உண்டு.

அதை இயக்குவதும் உருவாக்குவதும் அந்த உயிரே கடவுளாக இருக்கின்றது. ஆகவே உடலை ஈசன் வீற்றிருக்கும் ஆலயம் என்று ஒவ்வொரு மனிதனும் எண்ணுதல் வேண்டும்.

ஒரு மனிதன் கோபமாகப் பேசினாலும் வெறுப்பாகப் பேசினாலும் வேதனையாகப் பேசினாலும் அந்த வேதனை நிலைகளை நாம் எண்ணாதபடி
1.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியும் ஆண்டவன் வீற்றிருக்கும் அந்த ஆலயத்தில் (உடலில்) படர்ந்து
2.அவர் உடலில் உள்ள வேதனை நீங்கி அருள் ஞானத்தின் சக்தி வளர்ந்து
3.அங்கு மலரைப் போல மணமும் மகிழ்ந்து வாழும் சக்தி பெறவேண்டும் என்று எண்ணி விட்டால்
4.அப்பொழுது குறையோ மற்ற நிலைகளையோ அவர்கள் எதைச் செய்தாலும் அதை நாம் நுகராது தடுக்கப்படுகின்றது.
5.நம் உயிரான ஈசனுக்கு நாம் அந்த உயர்ந்த மணங்களைக் கொடுக்கின்றோம்.

ஒருவர் ஏசுவதையோ பேசுவதையோ வேதனைப்படுவதையோ நாம் நுகர்ந்தால் அந்த உணர்வுகளை நுகரப்படும் போது நம்மை உருவாக்கிய நம்மை ஆளும் ஆண்டவனான உயிருக்கு “நாம் தீமை செய்கிறோம்…!” என்று தான் பொருள்.

ஆகவே
1.ஒவ்வொரு உயிரையும் நாம் நேசித்து
2.அந்த உணர்வின் நல்ல குணங்களை வளர்த்த உயிரை நாம் கடவுளாக மதித்து வந்தால்
3.நம்மை அறியாது வரும் கோபமோ வெறுப்போ சலிப்போ சஞ்சலமோ இவை மாற்றிடும் அரும் பெரும் சக்தி
4.நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் பரிபூரணமாகக் கிடைக்கின்றது.

நம் உயிரின் முக்கியமான வேலை என்ன…?

WORK OF OUR SOUL

நம் உயிரின் முக்கியமான வேலை என்ன…?

 

கண்ணுக்குப் புலப்படாத சூட்சம நிலைகள் கொண்டு காற்றிலிருந்து நாம் நுகர்ந்து (சுவாசித்து) அறிந்தாலும் நம் உயிரிலே பட்ட பின் அந்த உணர்வின் உணர்ச்சிகள் இயக்கப்பட்டு நம் உடலிலே அந்தக் குணத்தின் தன்மை
1.இரத்தங்களில் கலக்கப்படும் போது “இந்திரலோகம்…”
2.உயிர் இருக்கும் பாகம் “ஈஸ்வரலோகம்…”

உதாரணமாக ஒரு கோழியோ பறவையோ கருத்தன்மை அடைந்தபின் அது முட்டை இடுகின்றது. அதை அடைகாத்து முழுமை அடைந்த பின் குஞ்சு வருகின்றது. குஞ்சு வளர்ச்சி அடைந்து மீண்டும் தன் இனத்தைப் பெருக்க எண்ணுகின்றது.

இதைப் போன்று தான் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வின் உணர்ச்சிகள் அனைத்தும் உயிரிலே பட்டு நம்மை இயக்கி நம் இரத்தத்தில் கலந்து அது வளர்ச்சி அடைந்து “பிரம்மலோகமாக…” மாறுகின்றது.

ஒரு கோபப்படுவோரை அடிக்கடி பார்த்து நுகர்ந்தால் நமக்குள்ளும் அந்தக் கோப உணர்ச்சிகளை ஊட்டுகின்றது.
1.அவன் கோபக்காரன் என்ற நிலைகளில்
2.தவறு செய்பவன் என்றும் குற்றவாளி என்றும்
3.நமக்குள் அந்த உணர்வுகள் உணர்த்துகின்றது.

அப்படி உணர்த்தினாலும் அந்தக் கோபமான உணர்வையே உட்கொள்ளும் உணர்வின் கருத்தன்மை அடைந்து நாம் “திரும்பத் திரும்ப… திரும்பத் திரும்ப…” எண்ணும் போது நம் உடலுக்குள் அணுத்தன்மை அடைகின்றது.

கருவுற்ற கோழி முட்டை இட்டபின் கேறி… அடை காத்து… தன் இனக் குஞ்சை எப்படி வெளிப்படுகின்றதோ இதைப் போல சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் உயிரின் வழியாகச் செல்லப்படும் போது
1.அந்தக் கோபமான உணர்வின் தன்மையை நம் உயிரே அடைகாத்து
2.அதன் உணர்வின் தன்மை எதுவோ அதை உடலுக்குள் உருவாக்குகின்றது.
3.ஏனென்றால் உயிரின் வேலை இதுதான்.

அப்பொழுது கோப உணர்வு கொண்ட அது அணுவாக மாறினால் “பிரம்மலோகம்” எந்தக் காரத்தின் உணர்வு கொண்டு அந்த அணு உருவானதோ பிரம்மாவின் மனைவி சரஸ்வதி.

அந்தக் கோபத்தின் ஞானத்தின் வழி கொண்டு இந்த உணர்ச்சி இயக்கி நமது கண்களுக்கு வருகின்றது.

நம்முடைய கண்களால் எந்த மனிதனைக் கோபமாகப் பார்த்தோமோ அந்த உணர்வுகள் நமக்குள் பதிவாகி.. இயக்கி.. இரத்தத்தில் கலந்து வந்த பின் அணுவாகி விட்டால் அந்த உணர்ச்சி கண்ணுக்குள் வந்து கோபித்த மனிதனின் உடலில் இருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வினைக் கவரும்படி செய்கிறது.

கோபமாகப் பேசியவனின் உடலில் இருந்து வெளி வரும் உணர்வுகளைச் சூரியன் கவர்ந்து வைத்து அலைகளாக மாற்றுகின்றது.
1.அந்த அலைகளைத்தான் நம் கண்கள் கவர்ந்து நமது ஆன்மாவாக மாற்றுகின்றது.
2.நமது உயிரின் காந்தம் கவர்ந்து அதை ஓர் இயக்கச் சக்தியாக மாற்றுகின்றது.
3.அந்த உணர்ச்சியின் தன்மை இயக்கி இதை நம் இரத்தத்துடன் கலந்து
4.இரத்தத்தின் வழியாக உருவான அணுக்களுக்கெல்லாம் உணவாகக் கொடுக்கத் தொடங்கி விடுகின்றது.

இப்படி நம் உடலில் எத்தனையோ விதமான உணர்வுகள் உண்டு.

காலையில் இருந்து இரவு வரையிலும் நாம் நல்லவர்களைப் பார்க்கின்றோம். கேட்டவர்களைப் பார்க்கின்றோம், தவறு செய்வோரைப் பார்க்கின்றோம், வேதனைப்படுவோரைப் பார்க்கின்றோம்

இவ்வாறு காலையில் இருந்து இரவு வரையிலும் நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகளை எல்லாம் ஓ…ம் நமச்சிவாய…! ஓ…ம் நமச்சிவாய…! ஓ…ம் நமச்சிவாய…! என்று நமது உயிர் இயக்கமாகி எந்தக் குணமோ அக்குணத்தின் தன்மையைப் பிரணவமாக்கி “ம்…” என்று நம் உடலாக மாற்றிக் கொண்டே உள்ளது.

ஆகவே காலையில் இருந்து இரவு வரையிலும் நாம் எடுக்கும் உணர்வுகள்… உணர்ச்சிகள்… அவை அனைத்தும் உடலுக்குள் அணுத் தன்மை அடையும் அந்தச் சக்தியாக மாறுகின்றது. உடலாகச் சதா சிவமாக்கிக் கொண்டே உள்ளது நமது உயிர்.

இதிலே எந்தக் குணத்தை அதிகமாக நாம் வளர்க்க எண்ணுகின்றோமோ அந்த உணர்வெல்லாம் அது நம் உடலிலே வலுக் கொண்டதாக உருவாகி அதே உணர்வாக விளைகின்றது.

ஆகவே
1.மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும்…?
2.இந்த உடலுக்குப் பின் மனிதனுடைய கடைசி நிலை என்ன..?
3.சூரியன் எப்படி உருவானது…?
4.பிரபஞ்சம் எப்படி உருவானது…?
5.பிரபஞ்சத்தில் உயிரணு எப்படித் தோன்றியது…?
6.உயிரணு தோன்றிய பின் அது நுகர்ந்த உணர்வுக்கொப்ப உடல்கள் எப்படிப் பெற்றது….?
7.பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து இன்று மனிதனாக எப்படி உருப் பெறச் செய்தது…?
8.மனிதனான பின் நமக்குள் சேர்க்க வேண்டிய அழியாச் சொத்து எது…? என்று
8.இவை எல்லாவற்றையும் அறியக்கூடிய நிலை தான் அகத்தி என்பது..!

பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நம் பூமியில் வாழ்ந்த அந்த அகஸ்தியன் அணுவின் இயக்கத்தையும் அண்டத்தின் இயக்கத்தையும் முழுமையாக அறிந்து தனக்குள் அந்தப் பேராற்றல்களை வளர்த்துக் கொண்டு உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் சரீரமாகத் துருவ நட்சத்திரமாக இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றான்.

அவன் அருளைப் பெற்று அவன் கண்ட பேருண்மைகளை அறிந்தால் நாமும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தைப் போன்று ஒளியின் தன்மை பெறலாம். என்றுமே அழியாத நிலைகள் பெறலாம்.

எண்ணம் எப்படித் தோன்றுகிறது…? அந்த எண்ணமே சொல்லாகவும் செயலாகவும் எப்படி வருகிறது…?

god-vishnu-image

எண்ணம் எப்படித் தோன்றுகிறது…? அந்த எண்ணமே சொல்லாகவும் செயலாகவும் எப்படி வருகிறது…?

 

திருமணக் காலங்களில் அக்கினியை வளர்ப்பார்கள். அதிலே பல பூக்களை இட்டு பல பொருள்களை இட்டு யாகங்களைச் செய்வார்கள். யாகத்தைச் செய்பவர் சொல்லும் (மந்திரங்களை) உணர்வுகளை மற்றவர்கள் சொல்லி அக்கினியில் அந்தப் பொருள்களை இடுகின்றனர்.
1.இது எல்லாம் புறத்தின் உணர்வின் இயக்கம் தானே தவிர
2.அகத்தின் இயக்கம் இல்லை.

ஒரு மனிதன் சாந்தமாக இருக்கின்றான் என்று கண்ணுற்றுப் பார்த்தால் அவனுடைய உருவத்தைக் கண்ட பின் “அவர் சாந்தமானவர்…!” என்ற உணர்வுகளை நமக்குள் ஊட்டுகின்றது.

எதன் வழியில்…?

1.நம் உயிர் ஒரு நெருப்பு.
2.அதிலே சாந்த உணர்ச்சிகள் படும் பொழுது அந்தச் சாந்தமான உணர்ச்சிகளை நமக்குள் ஊட்டி
3.சாந்தமான செயலைச் செய்யும்படிச் செய்கிறது.

அதே போல் ஒருவன் கோபப்படுகின்றான் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதை நாம் கண் கொண்டு உற்றுப் பார்த்து அதைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்பும் பொழுது அவர் உணர்வை நாம் நுகர நேர்கின்றது,

உயிரிலே பட்டபின் இந்த உணர்ச்சிகள் காரமான செயலாக அதாவது கோபமான உணர்ச்சிகளை ஊட்டுகின்றது.
1.நம் கண்களும் சிவந்து விடுகின்றது,
2.நரம்புகளும் விடைத்து விடுகின்றது.
3.நாம் சொல்லக்கூடிய சொல் கேட்போர் உணர்வுகளிலும் அதே கார உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுகின்றது.

இதைப் போல நம் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு நொடியிலும் நம் உயிரில் படும் உணர்வுகள் அனைத்தும்
1.எப்படி ஒரு நெருப்பில் ஒரு பொருளைப் போடும் பொழுது அந்த மணத்தை வெளிப்படுத்துகின்றதோ
2.இதைப் போல் தான் நம் உயிரில் இந்த உணர்வுகள் படப்படும் பொழுது அந்த உணர்ச்சிகளை இயக்குகின்றது. (உணர்ச்சிகள் எழும்புகிறது)

ஆனால் புறத்திலே இருக்கும் நெருப்பில் ஒரு பொருளைப் போடும் பொழுது அந்தப் பொருளின் சத்து “கருகுகின்றது…!” போட்ட பொருளின் மணமும் வெளிப்படுகின்றது. ஆனாலும் “கருகிய உணர்வின் தன்மை தான்…!” அங்கே வருகின்றது.

1.ஒரு பொருளைக் கருக்கி…
2.அதனின் உணர்வை நுகர்வது என்பது உணவுக்குச் செயல்படுத்தலாம். (அதாவது உணவாக உட்கொள்ளப் பயன்படுத்தலாம்)
3.ஆனால் நாம் சுவாசிக்கும் உணர்வுக்கு அத்தகைய கருகிய நிலைகளைச் சுவாசிப்பதை
4.ஞானிகளும் மகரிஷிகளும் வெறுத்துள்ளார்கள்.

ஆகவே நாம் உயர்ந்த குணங்களையும் நாம் பார்க்கும் அனைவரும் நலமும் வளமும் பெறவேண்டும் என்றும் அவர்கள் வாழ்க்கை உயர வேண்டும் என்றும் அதன் உணர்வை நாம் நுகர்ந்தோம் என்றால் “நம் உயிரில் இந்த உணர்ச்சிகள் பட்டு…” அதனின் இயக்கமாக நம்மை நலமுடன் வாழச் செய்யும் சக்தியாகவும் உயர்ந்த வாழ்க்கை வாழச் செய்யும் சக்தியாகவும் இயக்கும்.

அதனால் தான் உயிரைச் “சங்கு சக்கரதாரி…” என்று ஞானிகள் காட்டினார்கள்.
1.உயிரிலே பட்ட பின் எழும் அந்தச் சப்தத்திற்கொப்ப உணர்ச்சிகளாகி
2.இந்த உணர்ச்சிகள் உடல் முழுவதும் சக்கரம் போல் சுழன்று
3.நம் எண்ணமாகவும் சொல்லாகவும் செயலாகவும் வருகின்றது.

இதை எல்லாம் நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஏனென்றால் நாம் பார்த்துக் கேட்டு நுகர்ந்த அந்தச் சுவாசத்திற்கொப்பத்தான் நம்முடைய எண்ணமும் நம்முடைய சொல்லும் நம்முடைய செயலும் அமையும்…!

அருள் ஞானிகள் வெளிப்படுத்திய மெய் உணர்வுகளைச் சுவாசித்தால் நம் செயல் அனைத்தும் ஞானத்தின் வழியாகவே இருக்கும்.

காலையில் எழுந்ததும் செய்ய வேண்டிய “ஈஸ்வர தரிசனம்…”

Om Eswara (2)

காலையில் எழுந்ததும் செய்ய வேண்டிய “ஈஸ்வர தரிசனம்…”

 

கோவிலை அமைத்து அதில் ஈசனுக்குச் சிலைகள் வைத்து அபிஷேகம் ஆராதனைகள் செய்து தேங்காய் பழம் வைத்து நாம் கும்பிட்டுவிட்டால் அதுதான் ஈஸ்வர தரிசனம் என்று நாம் நினைக்கின்றோம்.

ஈஸ்வர தரிசனத்திற்கு இன்று நாம் எப்படிச் செல்கிறோம்? தேங்காய் பழம் கொண்டு செல்கிறோம். சுவையான நைவேத்தியங்களைச் செய்கிறோம். பின், ஆலயத்திற்குள் வணங்கும்போது எப்படி வணங்குகின்றோம்?

அங்கே தெய்வச் சிலைக்குப் படைக்கப்பட்டிருக்கும் கனிகளை மலர்களை சுவைமிக்க பதார்த்தங்களை நாம் எண்ணுவதில்லை. மாறாக நாம் எதை எண்ணுகின்றோம்?

நம் வாழ்க்கையில் நமக்கு ஒருவர் இடைஞ்சல் செய்திருந்தால் அல்லது ஒருவர் நம்மைக் கோபித்திருந்தால் அவர்களைப் பற்றிய நினைவுகளையே அங்கே ஆலயத்தில் எண்ணிக் கொண்டிருப்போம்.

கோபித்தவர்களையும், இடைஞ்சல் செய்தவர்களையும் ஆலயத்திற்குள் நாம் எண்ணினால் நமக்குக் கோப உணர்வுகள்தான் வரும்.

ஒரு குழம்பு வைக்கும்போது பலசுவையுள்ள பொருகளைப் போட்டு அதில் சிறிது காரத்தை அதிகமாகப் போட்டால் குழம்பில் காரத்தின் சுவையே அதிகமாக இருக்கும்.

இதைப் போன்றுதான் நாம் தெய்வச் சிலைக்கு முன் சுவையான பலகாரங்களையும், நறுமணமான மலர்களையும் வைத்திருந்தாலும் நமக்கு இடையூறு செய்தவர்களை நாம் எண்ணும்போது நமக்குக் கோப உணர்வுகள்தான் வரும்.

தெய்வ வடிவங்களை உருவாக்கி ஈஸ்வர சக்தி எது? என்ற நிலைகளில் கதைகளை எழுதி ஈஸ்வரன் இந்த நிலைகளில் அனைவரையும் காப்பாற்றுவான் என்று ஞானிகள் கூறியுள்ளனர்.

ஆனால், ஆண்டவனுக்குத் தேங்காய் பழம், நைவேத்தியம் படைத்து ஆண்டவனிடம் உன்னுடைய குறைகளைச் சொல்லிவிட்டால் ஆண்டவன் உன்னைக் காப்பாற்றுவான் என்று மற்றவர்கள் சாங்கிய சாஸ்திரங்களை எழுதிவிட்டார்கள்.

1.நமது உயிரை ஈஸ்வரன் என்றும்
2.நாம் எண்ணிய எண்ணங்கள் எவையோ அவை அனைத்தையும்
3.உயிர் ஈசனாக இருந்து ஜீவ அணுக்களை உருவாக்கி
4.நமது உடலாக மாற்றுகின்றது என்பதை ஞானிகள் காண்பித்தனர்.
5.உயிரால் உருவாக்கப்பட்ட உணர்வின் சத்தை உடலை சிவம் என்றும் காண்பித்தனர் ஞானிகள்.

சிவனுக்கு வாகனமாக மாட்டை வைத்து அதற்கு நந்தீஸ்வரன் என்று பெயரிட்டனர் ஞானிகள்.

சிவனின் கணக்குப் பிள்ளை நந்தீஸ்வரன். நாம் எந்த உணர்வைச் சுவாசிக்கின்றோமோ அது நமக்குள் போனவுடன் நந்தீஸ்வரா.., அதாவது சுவாசித்த உணர்வின் குணம் நம் உடலுக்குள் உணர்வின் சத்தாக விளைகின்றது.

இப்பொழுது இந்த மனித உடலில் நாம் எந்த குணத்தை அதிகமாக எண்ணி நமக்குள் சேர்த்துக் கொண்டோமோ அந்த உணர்வின் தன்மைக்கொப்ப நந்தீஸ்வரனின் கணக்கின் பிரகாரம் நமது உயிர் நமது அடுத்த உடலை உருவாக்குகிறது என்று ஈஸ்வர தரிசனத்தில் ஞானிகள் தெளிவாகக் காண்பித்துள்ளார்கள்.

இந்த மனித வாழ்க்கையிலுள்ள சூட்சம இயக்கங்களை மனிதருக்கு உணர்த்தும் விதமாக உடலைச் சிவமாக, உயிரை ஈசனாகக் காண்பித்தார்கள் ஞானிகள்.

ஆகவே,நம் உயிரான ஈசனை நினைவிற்குக் கொண்டு வருவதுதான் “ஈஸ்வர தரிசனம்” என்றனர் ஞானிகள்.

இதை நாம் முதலில் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஏனென்றால், ஈஸ்வர தரிசனம் என்பதன் மூலம் நமது உயிரை எண்ணும்படிச் செய்தார்கள் ஞானிகள்.

நாம் ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் எழுந்தபின் மகரிஷிகள் காண்பித்த அருள் வழியில் ஈஸ்வரா என்று உயிரை எண்ணி நாம் வணங்க வேண்டும்.

1.இந்த உணர்வைச் சேர்த்துக் கொண்டபின்
2.எங்கள் பார்வை பிறர் தீமைகளை நீக்குவதாக இருக்க வேண்டும்,
3.எங்கள் சொல் பிறர் கஷ்டங்களைப் போக்குவதாக இருக்க வேண்டும்,
4.எங்கள் பார்வை பிறரை நல்லவர்களாக்கும் நிலை பெறவேண்டும்,
5.எங்களைப் பார்ப்போரெல்லாம் உயர்ந்த எண்ணங்கள் பெறவேண்டும் என்று இவ்வாறுதான் நாம் அனைவரும் எண்ணவேண்டும்.

நாம் காலையில் தூக்கதிலிருந்து எழுந்து ஈஸ்வர தரிசனம் எனும் நிலையில் நமது உயிரை எண்ண வேண்டும். நம் கண்கள் உயிரின் இயக்கத்தின் தொடர் கொண்டு இது நல்லது இது கெட்டது என்று காண்பிக்கின்றது.

நமக்கு ஒருவர் நன்மைகள் செய்திருந்தால் அவரை நாம் அதிகமாக எண்ணுவதில்லை. ஒருவர் நமக்குத் தீங்கு செய்திருந்தால், அவன் நமக்குத் தீமை செய்தானே பாவி…, என்று அடிக்கடி அவரைப் பற்றி எண்ணுவோம்.

இப்படிப்பட்ட உணர்வுகளை காலையில் படுக்கையை விட்டு எழும்போது எண்ணினால் வேதனை. காலையில் படுக்கையில் உடல் சோர்வடைந்திருக்கும் வேளையில் வேதனை என்ற உணர்வுகள் சுவாசிக்கப்பட்டு நம் உயிரில் மோதும்போது நம் உடலில் வேதனை உருவாகிறது.

அப்பொழுது நம்முடை ஈஸ்வர தரிசனம் எதுவாகின்றது?

நாம் வேதனை உணர்வு ஒன்றைக் கண் கொண்டு பார்த்து நமக்குள் பதிவு செய்து கொண்டபின் நம்மிடத்தில் வேதனையை உருவாக்கும் நினைவாற்றல் வருகின்றது.

நமக்கு ஒருவர் தீங்கு செய்திருந்து அதன் உணர்வுகள் நமக்குள் பதிவாகியிருந்தால் நமக்குத் தீங்கு செய்தவர் பற்றிய நினைவே நம்மிடத்தில் வருகின்றது.

இதனின் தொடர் கொண்டு காலையில் நாம் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தவுடன் இனம் புரியாது “பாவிகள்.., எனக்கு ஏன் இப்படித் தீங்கு செய்கிறார்கள்?” என்ற வேதனை உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும்.

வேதனைகளை நாம் எண்ணும்போது நம்முள் உள்ல வேதனையை உருவாக்கும் அணுக்களுக்கு உண்வினை அதிகமாக ஊட்டி நமக்குள் வேதனைகளை உருவாக்கும் நோய்களை நஞ்சின் தன்மைகளை வளரச் செய்கின்றது.

இதனை மாற்றுவதற்குத்தான் சாதாரண மக்களும் புரிந்துகொள்ளும் வண்ணம்
1.ஈஸ்வர தரிசனம் என்று காட்டி
2.காலையில் எழுந்திருக்கும்போதெ நினைவின் ஆற்றலை
3.நமது உயிரின்பால் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று ஞானிகள் காட்டியுள்ளார்கள்.

அடுத்து இந்தப் பூமியில் மனிதராகப் பிறந்து மனித வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளை வென்று உயிரில் ஒன்றிய உணர்வினை ஒளியின் உணர்வாக மாற்றி இன்று விண்ணில் ஒளியின் சரீரமாக வாழ்ந்து வளர்ந்து கொண்டுள்ள துருவ நட்சத்திரத்தை எண்ண வேண்டும்.

துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வரும் பேரருள் பேரொளி நாங்கள் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று எண்ணி ஏங்கித் தியானிக்க வேண்டும். துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வரும் பேரருள் பேரொளி எங்கள் உடல் முழுவதும் படர்ந்து உடலிலுள்ள ஜீவான்மா ஜீவணுக்கள் அனைத்தும் பெற அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று பல முறை திரும்பத் திரும்ப எண்ணி தியானிக்க வேண்டும்.

இதனைத் தொடர்ந்து எங்கள் சொல்லைக் கேட்போர் எல்லாம் வாழ்வில் இனிமை பெறவேண்டும், எங்களைப் பார்ப்போருக்கெல்லாம் துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து வரும் பேரருள் பேரொளி கிடைக்க வேண்டும், அவர்கள் மன நலம் பெறவேண்டும் என்று எண்ண வேண்டும். இது நம் ஈஸ்வர தரிசனமாக இருக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு நாம் எண்ணும்பொழுது
1.பிறர் நமக்குச் செய்த தீமைகளை மறக்கின்றோம்,
2.பிறருடைய துன்பங்களை மறக்கின்றோம்,
3.மற்ற குடும்பத்தினர் நமக்குச் செய்த இடைஞ்சல்களை மறக்கின்றோம்.

ஆகவே, இது போன்ற உயர்ந்த உணர்வின் தன்மைகளை நமது உயிரில் இணைக்கும்போது நமது உடலில் மகிழ்ந்திடும் உணர்வுகளுக்கு அமுது கிடைக்கின்றது.
1.மகிழ்ந்து வாழும் சக்தியை நாம் பெறுகின்றோம்.
2.ஏகாந்த வாழ்க்கை வாழ முடியும். உடலுக்குப்பின்
3.அழியா ஒளிச் சரீரம் பெறமுடியும்.