தானாக இருந்து நானாக இயங்குகின்றோம் என்பதை மாற்றி “உயிருடன் ஒன்றிய நானாக… இயங்க வேண்டும்…!”

third eye unity

தானாக இருந்து நானாக இயங்குகின்றோம் என்பதை மாற்றி “உயிருடன் ஒன்றிய நானாக… இயங்க வேண்டும்…!”

 

நான் இல்லை நீ இல்லா இவ்வுலகில்… எல்லா நினைவையும் பெற்றிட அருள்வாய் ஈஸ்வரா…! என்று நம் உயிரை வேண்டிப் பாடுகின்றோம்.

இந்த உடலில் “உயிர் இல்லை…!” என்றால் நான் இருக்க முடியுமோ…?

அதைத் தான் “நான் இல்லை… நீ இல்லா இவ்வுலகில்…!” இந்த உயிர் இல்லை என்றால் இந்த உடலான உலகில் நான் இருக்க முடியாது.

நான் இல்லை நீ இல்லா இவ்வுலகில் எல்லா நினைவையும் பெற்றிடவே எனக்கருள் செய்வாய் ஈஸ்வரா..! “எல்லா நினைவு…!” என்றால் அதனுடைய பொருள் என்ன…?

இந்த உயிர் தான் புழுவிலிருந்து மனிதனாக வரும் வரையிலும் எத்தனயோ கோடிச் சரீரங்களைப் பெற்று
1.எத்தனையோ கொடுமையிலிருந்து நீக்கிட வேண்டும்…
2.வேதனைகளிலிருந்து விடுபட வேண்டும்… தப்ப வேண்டும்…! என்று
3.தீமைகளை அகற்றி… அகற்றி… இன்று தீமைகளை அகற்றிடும் நம்மை மனிதனாக உருவாக்கிய இந்த நிலையில்
4.எதை எல்லாம் நீக்கிட வேண்டும் என்று நாம் எண்ணினோமோ..
5.இந்த மனித வாழ்க்கையில் வரும் “தீமை என்ற நிலைகளை நீக்கிடும் அருள் சக்தி பெறவேண்டும்….!”

ஏனென்றால் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலேயும் ஒவ்வொரு உடலிலேயும் ஒவ்வொரு விதமான உணர்வுகளிலிருந்து நான் தப்பித்தேன்…!
1.அதைப் போன்று இந்த மனித வாழ்க்கையிலும் வரும் தீமைகளிலிருந்து நான் விடுபட வேண்டும்
2.அந்த அருள் சக்தி நான் பெறவேண்டும்…! என்று
3.உயிரான ஈசனிடம் வேண்டுவது தான் இந்தப் பாடலின் உட்பொருள்.

புழு பூச்சிகளிலிருந்து பல கோடிச் சரீரங்களைக் கடந்து… தீமைகளைக் கடந்து… தீமைகளை நீக்கிடும் மனித உடல் பெற்றோம், இந்த மனித உடலோ நாம் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவுக்குள் மறைந்து வரும் நஞ்சினை மலமாக மாற்றுகின்றது.

உணவில் மறைந்த நஞ்சை உடல் மாற்றுவது போல்…
1.நஞ்சென்ற உணர்வுகள் (தீமைகள்) தெரிந்த பின் நஞ்சை நீக்கிடும் அந்த அருள் சக்தி…
1.என் நினைவில் வர வேண்டும் ஈஸ்வரா
2.எல்லாவற்றையும் உருவாக்கியது நீயே…!
3.நான் எண்ணியதை இயக்குவதும் நீயே…!
4.நான் எண்ணியதை உடலாக்குவதும் நீயே…!
5.எண்ணியதை உடலாக்கிய பின் இந்த உடலை ஆள்பவனும்… ஆண்டவனாக இருப்பதும் நீயே…!

ஆகவே இந்த உணர்வின் சக்தியை… நாம் நமக்குள் எப்படி இயங்குகின்றோம்…? என்பதையும் நான் என்பது யார்..! என்ற சிந்தனைக்குரிய நிலைகளை நாம் எண்ணி எடுத்தால் நமது உயிரின் தன்மை அதை இயக்குகின்றது

1.”நான்…” எண்ணும் செயல்கள் நான் ஆகின்றது.
2.உயிருடன் ஒன்றி… அந்த உணர்வின் தன்மை அது இயக்கப்படும் பொழுது – உயிருடன் ஒன்றிய “நான்” ஆகின்றது.
3.ஆனால் (மற்ற நேரங்களில்) நாம் எடுக்கும் உணர்வு தானாகின்றது.
4.அந்தத் தான்… நான் (உயிருடன் ஒன்றிய) ஆக வேண்டும்.

உதாரணமாக கோபமாக நாம் எடுத்தால்.. தான் இயங்குகின்றேன்… இயக்குகிறேன்…! என்று தான் வருகின்றது.

இருந்தாலும்… உயிரோ ஒளி என்ற உணர்வை ஊட்டுகின்றது.
1.அந்த ஒளி என்ற நிலைகளை ஊட்டப்படும் பொழுது அதை நுகர்ந்து
2.இருளை நீக்கிய பின்… தான் – நான் (ஒளியாக) ஆகின்றேன்..!
(சொல்வது அர்த்தமாகிறதல்லவா…!

ஆகவே இந்த உயிருடன் ஒன்றி அந்த ஒளியின் சரீரமாக ஆகும் அந்தச் சக்தி நாம் பெறுகின்றோம்…! என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

வாஸ்து… பிரமிட்…! என்று சொல்லிக் கொண்டு வீட்டு வாசலை மாற்ற வேண்டுமா…?

maharishi and sage

வாஸ்து… பிரமிட்…! என்று சொல்லிக் கொண்டு வீட்டு வாசலை மாற்ற வேண்டுமா…?

 

அங்கிருந்து உங்களுக்கு வேண்டியவர் ஒருவர் வருகிறார். “ஒரே கஷ்டமாக இருக்கிறது…!” என்று சொன்னவுடனே காது கொடுத்து நீங்கள் உற்றுக் கேட்கிறீர்கள்.

அந்தக் கஷ்டமான உணர்வுகள் உங்களுக்குள் பதிவாகிறது. வீட்டிற்குள் வந்தால் அந்த உணர்வு உங்களை அறியாமலே இயக்கும்.

வீட்டிற்குள் வந்து பேசும் பொழுது “அந்த வீட்டில் இப்படிச் செய்கிறார்கள்… இங்கே இப்படி இருக்கிறார்கள்… அவர்கள் தவறாகப் பேசுகிறார்கள்…!” என்று இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் நீங்கள் உட்கார்ந்த இடங்களில் ஒலி அலைகளாகப் பதிவாகின்றது.

1.வீட்டிலுள்ள சுவர்.. தரை… எல்லாம் காந்தப் புலன் கொண்டது.
2.அது பதிவு செய்து (RECORD) வைத்துக் கொள்ளும்.
3.அந்த உணர்வு உண்டு… அறிவு உண்டு… நாம் பேசியதை எடுத்துச் சேமித்து வைத்துக் கொள்ளும்.

வெளியிலே ஒரு வீட்டில் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறார்கள். அடுத்து ஒன்றுமே செய்ய வேண்டாம்…
1.அவர்கள் அந்த வீட்டைக் காலி செய்த பின்
2.அந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்தால் நம்மை அறியாமலே இருள் சூழந்த மாதிரி இருக்கும்.
3.ஏனென்றால் அந்த உணர்வின் எதிரொலி எக்கோ (ECHO) வருகிறது. (கஷ்டம்…கஷ்டம்… என்று வெளிப்படுத்திய அந்த உணர்வின் இயக்கங்கள்)

அதனால் தான் அந்தக் காலத்தில் பழைய வீட்டை வாங்கினால் முதலில் என்ன செய்வார்கள்…?

தரையை உடைத்து ஒரு அடிக்கு மணலை எடுத்து விடுவார்கள். வேறு மணலை அதிலே போட்டு பருப்பையோ மற்ற நவதானியங்களையோ போட்டு அங்கே முளைக்க வைப்பார்கள். அது முளைத்த பின் இங்கே பதிவான உணர்வை எல்லாம் இழுத்துவிடும்.

அதற்கப்புறம்தான் தரையைச் சுத்தம் செய்வார்கள். அந்தக் காலத்தில் பழைய வீடு வாங்கினால் இப்படித்தான் செய்வார்கள்.

ஆனால் இப்பொழுது என்ன செய்கிறார்கள்…? வீட்டைக் காலி செய்தால் வெள்ளையோ அல்லது மற்ற வர்ணங்களையோ வீட்டிலே பூசி விட்டுக் குடி புகுந்து விடுகின்றார்கள்.

இன்றைக்கு வாஸ்து சாஸ்திரப்படி வாசலை இப்படி மாற்று… இந்தச் சுவரை இடித்து இப்படி மாற்று…! என்கிறார்கள்.

ஆனால் நாம் சுவாசிப்பது வாசு… தேவன்…! மூக்கு வழி கூடி புருவ மத்தியில் இருக்கும் உயிரான ஈசனிடம் (தேவன்) படுகிறது
1.அதாவது “நன்றாக இருக்க வேண்டும்…” என்று எண்ணினால்… வாசு தேவன் – அந்த நல்ல உணர்வைச் சுவாசிக்கின்றோம்.
2.அப்பொழுது தீமையை நீக்கக் கூடியதாக அந்தச் சக்தி கிடைக்கிறது.

ஆக வாசு தேவன்…! என்று இந்த வாசல்படியைச் சுத்தம் செய்யாதபடி கட்டிய வீட்டில் உள்ள வாசலை இடித்து இங்கேயும் அங்கேயும் மாற்றினால் அது எப்படிச் சரியாக வரும்…?

முதலில் வசதியாக நன்றாக இருந்து தானே வீட்டைக் கட்டுகின்றார்கள். அன்பாலே பண்பாலே பரிவாலே பாசத்தாலே மற்றவர்களைப் பார்க்கின்றார்கள். மற்றவர்கள் துன்பங்களும் துயரங்களும் வேதனையும் எதிர்பாராது இங்கே வந்துவிடுகின்றது.
1.அது எல்லாம் இந்த வாசல் (மூக்கு வழி உயிரிலே பட்டு) வழியாகத் தானே போகும்
2.அப்பொழுது இந்த வாசல்படிக்கு முன்னால் வருவதைச் (நம் ஆன்மாவை) சுத்தம் செய்ய வேண்டுமல்லவா…!

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைச் சேர்த்து வாழ்க்கையில் வரும் இருளை நீக்கி இந்தப் பாதையைச் சுத்தம் செய்தால் தான் இந்த வாசல் நன்றாக இருக்கும்.

“வாஸ்து சாஸ்திரம்…” என்று எங்கிருந்தோ இங்கே வந்து நம்மை எல்லாம் பைத்தியக்காரர்களாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். சீனாவிலிருந்து வந்தது…! என்பார்கள். ஊரை ஏமாற்றிக் காசைச் சம்பாரிக்க இந்த வழியைக் கையாளுகிறார்கள்.

வாஸ்துபடிச் செய்தால் தான் நல்லது…! என்று உங்களிடம் இதை விதைத்து விடுவார். அதனால் உங்கள் வீட்டு வாசலை இப்படிக் கொஞ்சம் மாற்றி வையுங்கள்..! என்பார்.

அதை இப்படித் திசை திருப்பி விட்டு அடுத்து முக்கோண வடிவில் “ஒரு பிரமிட்” மாதிரி வைக்க வேண்டும் என்பார்கள். அந்தப் பிரமிட்டுக்கு என்ன செய்கிறார்கள்…?

அன்றைய காலங்களில் சவங்கள் (இறந்த உடல்) கெட்டுப் போகாமல் இருப்பதற்குப் பிரமிட்டை உருவாக்கினார்கள். ஏனென்றால் அப்படிக் கட்டினால் அந்த வெயிலின் கதிர்கள் உள்ளே வராது தடைப்படுத்தி ஒதுக்கி விடும்.

அப்பொழுது அங்கே குளிர்ச்சியாகும். மருந்தைப் போட்டு அந்த உடல்களைப் பதனப்படுத்துவார்கள். அந்த உடல்கள் அழுகிப் போகாமல் கருவாடு மாதிரிக் காய்ந்து போகும். அதற்காக வேண்டித்தான் பிரமிட்டைக் கட்டினார்கள்.

1.செத்தவர்களுக்கு வைத்த பிரமிட்டை இங்கே கொண்டு வந்து வைத்தால்
2.உங்களுக்கு நோய் வராது…! என்று சொல்லி நம்மை முட்டாளாக்குகின்றார்கள்

அவர்கள் படித்து விட்டுச் சம்பாரிக்க இந்த மாதிரி எத்தனையோ வழியைக் கையாளுகிறார்கள். மக்களுக்கு நல்ல வழி காட்டுவதில்லை.

வாஸ்து சாஸ்திரப்படி நீ இந்தக் கோவிலில் அபிஷேகத்தைச் செய்து உன் தோஷத்தை நீக்கலாம்… என்பார்கள். அவர்கள் சொன்னபடி பாலாபிஷேகம் தேனாபிஷேகம் சந்தனாபிஷேகம் செய்தால் தோஷம் போய்விடுமா..?

ஆனால் ஞானிகளால் கட்டப்பட்ட நம்முடைய கோயில் எல்லாம் எப்பேர்ப்பட்ட கோவில்கள்..?
1.உன் உடலில் உள்ள நல்ல குணங்களை நீ எப்படிக் காக்க வேண்டும்…? என்று தான் கொடுத்தார்கள்
2.ஞானிகள் காட்டிய அருள் வழியில் நாம் உயர்ந்த குணங்களை எடுத்து
3.நம் உயிரில் அதைப் படச் செய்து ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் அந்த அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.
.
அந்த அருள் உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் விளையத் தொடங்கினால் அந்த ஞானிகள் அவர்கள் வாழ்க்கையில் வந்த துன்பங்களை எப்படி நீக்கினார்களோ… வருவதை எல்லாம் ஒளியான உணர்வாக எப்படி மாற்றினார்களோ.. அந்தச் சக்திகளை எல்லாம் நாமும் பெற முடியும்.

இந்த வாழ்க்கையில் மகிழ்ந்து வாழ்ந்து உடலுக்குப் பின் நாம் அந்த அழியாத நிலை பெற முடியும்.

யாகம் என்றால் என்ன..? எப்படிச் செய்ய வேண்டும்…?

Yagam yaga

யாகம் என்றால் என்ன..? எப்படிச் செய்ய வேண்டும்…?

நம் உயிர் ஒரு நெருப்பு. அதிலே உணர்வைச் செலுத்தும் பொழுது உணர்வுகள் உடலில் பரவுகிறது. நம் மூச்சு வழி… சொல் வழிக் கூடி அந்த நல்ல உணர்வலைகள் வெளிப்படுகின்றது. கேட்போர் உணர்வுகளை இது மகிழச் செய்கின்றது.

ஆனால் யாகத் தீயில் நீங்கள் நல்ல சரக்கைப் போட்டால் அங்கே புகை மண்டலமாக வருகின்றது. அந்தப் புகை கண்ணிலே பட்டால் எரிச்சலாகி சுவாசித்தால் நெடியாக வருகிறது.

ஆக யாக மண்டலத்தில் என்ன இருக்கிறது…?
1.புற நிலையைக் காட்டி அதனுடைய நிலைகளை
2.அக நிலைக்கு ஊட்ட முடியாது.

கண்கள் புறக் கண். நம் உயிரோ அகக் கண். புறக் கண்ணால் பார்ப்பதும் உயிரிலே அது வரப்படும் பொழுது அகக்கண்ணாக இருந்து உள் நின்று நம்மை இயக்குகிறது… என்ற நிலையை ஆலயத்தில் காட்டப்படும் பொழுது இது துவைதம்.
1.அதாவது உருவம்…
2.அதை எண்ணத்தால் எண்ணும் பொழுது அருவம்…!
3.அந்த அருவம் என்ற உணர்வுகளை நாம் நுகரப்படும் பொழுது அதனுடைய உணர்ச்சி..,!

அந்த உணர்ச்சி என்று இயக்கும் பொழுது தான் துவைதம்… அத்வைதம்… விசிஷ்டாத்வைதம்…! தனக்குள் மறைந்து இயக்கும்… இங்கே உணர்ச்சி.

உதாரணமாகக் கண்ணில் பார்த்ததும் என்ன செய்கின்றோம்…? ஒரு பாம்பைப் பார்த்ததும் அந்த உணர்ச்சி தூண்டி “ஐயோ… பாம்பு…!” என்று குதிக்கின்றோம். அதே சமயத்தில் ஒரு அழகான பொருளைப் பார்த்தவுடனே ஆஹா…! என்று நினைக்கின்றோம்.

1.அப்பொழுது அது துவைதம்… உருவம்.
2.அந்த உணர்வை நுகரப்படும் பொழுது அத்வைதம்.
3.உயிரிலே பட்டவுடன் அந்த உணர்ச்சி.
4.எந்த உணர்வின் தன்மையோ அதனின் உணர்ச்சியை ஊட்டும் நம் உயிர்
5.அதை உடலுக்குள் அணுவாக மாற்றுகின்றது.
6.கோவிலில் காட்டப்பட்டது உருவம். ஆகவே அந்த நல்ல… உயர்ந்த… தெய்வீக குணங்களை உன் உருவமாக்கு…!
7.இது தான் ஞானிகள் காட்டிய பேருண்மைகள்.

ஒரு வேதனைப்படுபவரை நுகர்ந்து நமக்குள் அதை உருவாக்கப்படும் பொழுது நம் உடல் நலிந்து போகின்றது. சரீரத்திற்குள் மாற்றமாகின்றது.

இது சித்தாந்தம் என்று உடலுக்குள் ஆகும் நிலைகளை சாதாரண மக்களும் உணர்ந்து கொள்ளும் நிலைக்காக அதன் வழியில் தான் ஆலயங்கள் அனைத்தும் அமைக்கப்பட்டது.

சாமி மேல் இருக்கும் வைரக் கிரீடத்தைக் கண்களில் பார்த்ததும் நாம் எதை எண்ண வேண்டும்…? அந்த வைரம் எப்படி ஜோலிக்கின்றதோ அதே மாதிரி என் சொல்லை மற்றவர் கேட்கும் பொழுது அவர்களுக்கு அந்த ஜோலிப்பு வர வேண்டும்… சந்தோஷம் வரவேண்டும் ஈஸ்வரா…! என்று எண்ணுதல் வேண்டும்.

சாமிக்குப் போட்டிருக்கும் தங்க நகைகள் எப்படி மங்காதிருக்கின்றதோ அதைப் போல் என் மனது எப்பொழுதுமே அப்படி மங்காது நல்லதாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுதல் வேண்டும்.

எல்லோருடைய மனதும் தங்கத்தைப் போல் மங்காது இருக்க வேண்டும் என்று உங்களை நான் உயர்த்துகின்றேன். நானும் உயருகின்றேன்.

இதே போல் அந்த ஆலயத்திற்கு வருவோர் அனைவரும் எண்ணினால் எப்படி இருக்கும்…? நாம் ஒவ்வொருவரும் உயர்ந்த நிலைகள் பெறவேண்டும் என்று உணர்த்துவதே ஆலயத்தின் பண்புகள்.

மெய் ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு என்று எந்தச் சட்டமும் தனியாக இல்லை…!

முழு முதல் கடவுள் விநாயகர்

மெய் ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு என்று எந்தச் சட்டமும் தனியாக இல்லை…!

தியானத்தில் உங்களுக்குச் சக்தி கொடுக்கிறோம். எல்லோருக்கும் செய்வதைக் காட்டிலும் உங்களுக்கு அந்த பவரைக் கொடுக்கிறோம்.

ஆனால் பொது வாழ்க்கையின் நிலை கொண்டு உங்களைக் காட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வரவில்லை.
1.யாரையும் நான் (ஞானகுரு) சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும்…! என்றோ
2.இப்படித்தான் நடக்க வேண்டும்…! என்ற நிலைக்கோ நான் கட்டாயப்படுத்தவில்லை.

தர்மத்தையும்… நியாயத்தையும்.. ஞானிகளின் உணர்வுகளையும்… அது எப்படி இயக்குகிறது..? என்ற நிலைகளையும் உங்களுக்குள் பதியச் செய்கிறேன். அதை நீங்கள் வளர்த்துக் காட்ட வேண்டும்.

“இங்கே இப்படித்தான் சட்டம்…!”” என்ற நிலைகள் கொண்டு வந்தால் அந்தக் கட்டுப்பாடு தளர்ந்து விடும். சில நாள் கூட நிற்காது.

ஆனால் அந்த ஞானிகள் கண்டுணர்ந்த உண்மையின் நிலையை பதிவு செய்யப்படும்போது இதை நீங்கள் வளர்த்துக் கொண்டால் அது உங்களை உயர்த்திக் காட்டும்.
1.அதன் வழியில் உங்கள் மனதால் ஏற்றுக் கொண்டால் போதுமே தவிர
2.கட்டுப்பாடு எல்லாம் ஒரு திறை மறைவுதான்.

எந்த நிலைகள் எதன் வழி வந்தாலும் ஒரு சட்டத்தை இயற்றி இப்படித்தான் வர வேண்டும் என்று வந்தால் அவருடைய உணர்வுகள் அந்த கட்டுக்கோப்பு நிலைத்திருக்காது.

அந்த இயற்கையின் உண்மை நிலைகளை எடுத்து விரிவாக்கி அருள் ஞானிகளின் பாதையைப் பதிவாக்கி அதை உங்கள் நினைவுகளில் இருக்கச் செய்து அதன் வழிகளில் நீங்கள் இயங்கத் தொடங்கினால் அது இயங்கும். அப்படி இருந்தால் தான் மாற்ற முடியும்.

1.அதனால்தான் உங்கள் உயிர் எதை இயக்குகின்றது என்றும்
2.அது எப்படி உருவாக்குகிறது என்றும் சொல்கின்றோம்.
3.நாம் எண்ணிய எண்ணங்கள் எப்படி இயங்குகின்றது…?
4.இதிலிருந்து நாம் எப்படி உருவாக்க வேண்டும்…? என்று தெளிவாக்குகிறோம்.

ஆறாவது அறிவு கொண்ட மனிதன் பிரம்மாவைச் சிறைப்பிடித்தான். நாம் உருவாக்கும் ஆற்றலைப் பெற்றவர்கள். அப்படியானால் நாம் எதை உருவாக்க வேண்டும்..?

தீமையை வென்ற அருள் ஞானிகளின் உணர்வை நம் உடலுக்குள் உருவாக்க வேண்டும். நாமும் அந்த மெய் ஞானிகளைப் போன்று வளர வேண்டும். அது தான் கார்த்திகேயா.

குருநாதரை (ஞானகுருவை) நான் ரொம்ப மதிக்கிறேன். அவர் மிகவும் உயர்வாகச் சொல்கிறார்…! என்று போற்றி விட்டுக் கடைசியில் கொண்டு போய்க் குழியில் தள்ளி விடாதீர்கள். அது எனக்குத் தேவையற்றது.
1.நான் யாருடைய போற்றுதலுக்கும் வரவில்லை.
2.உங்களை உயர்ந்த நிலைகளில் எண்ணும் நிலைகளுக்கு குரு கொடுத்த ஆணைகளைச் சிறப்பித்துப் பழகுங்கள்
3.இதை நாம் பழகி அதை நமக்குள் வளர்த்தல் வேண்டும்.

ஏனென்றால் நாம் பிறருக்குச் சொன்னாலும் நிற்காது. இங்கு நாம் அமைத்துக் கொண்ட நிலைகளில் எப்படி உருவாக்க வேண்டும் என்று அதை நாம் இன்னும் தெளிவான நிலைகளில் மகரிஷிகளின் அருள் வழியில் விரிவாக்கிக் கொண்டு போக வேண்டும்.

நமக்குள் இருக்கும் உயிரை நாம் மதிக்கின்றோமா..?

WHO AM I

நமக்குள் இருக்கும் உயிரை நாம் மதிக்கின்றோமா..?

 

ஒருவர் மேல் அன்பாக இருக்கின்றோம். அவர் வேதனைப்படுவதை நாம் நுகர்ந்தால் நம் உடலில் தோஷம் வந்துவிடுகின்றது. நம் உடலின் அணுக்களில் பட்டபின் வேதனைதான் படுகின்றோம்.

நம்மை ஈசன் உருவாக்கினான் என்று நாம் தெரிந்து கொண்டோம். பல கோடிச் சரீரங்களில் தீமைகளை நீக்கி நீக்கி அந்த வினைகளுக்கு நாயகனாக தீமைகளை நீக்கும் மனித உடலைத் தந்தது…! என்பதைச் சிவ தத்துவத்தில் தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

எல்லா உயிரினங்களும் விஷத்தைத் தன் உடலாக்கி வலுவாக இருக்கின்றன. மனிதனோ விஷத்தினை நஞ்சாகப் பிரித்துவிட்டு நல்ல உணர்வை வலுவாக்கி நஞ்சை மலமாக்கும் திறன் பெற்றவன்.

1.நஞ்சென்று தெரிந்து கொண்டபின்,
2.நஞ்சை நீக்கும் சக்தி பெற்றது மனித உடல்.
3.அதனால்தான் “அங்குசபாசவா…” என்று காட்டப்பட்டது.
4.தீமை என்ற உணர்வுகள் நம் உடலுக்குள் வந்தபின் தீமையை நீக்கிடும் சக்தி பெற்றது மனித உடல்.

இதையெல்லாம் உருவாக்கியது நமது உயிர். நம் உடலில் உள்ள கணங்களுக்கு எல்லாம் ஈசா… கணேசா…! என்று தெளிவாகக் கூறப்பட்டு இருக்கின்றது.

1.ஆறாவது அறிவு கொண்ட மனிதன் இந்த உயிரை மதித்து நடப்பதற்கு
2.வினைகளுக்கு நாயகனாக இந்த மனித உடலை உருவாக்கியது என்று
3இந்த விநாயகர் தத்துவத்தில் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

மனிதனானபின் எத்தனையோ உயிரினங்களை உருவாக்குகின்றான். எத்தனையோ இயந்திரங்களை உருவாக்குகின்றான். எத்தனையோ தாவர இனங்களைப் புதிது புதிதாக உருவாக்குகின்றான்.

எந்த உயிர் மனிதனாக உருவாக்கியதோ அது முழுமுதல் கடவுள். பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் அகஸ்தியன் இதைச் சொல்லியுள்ளான்.
1.என்று மனிதனை உருவாக்கியதோ,
2.அது முழுமையான கடவுள்.

ஆகவே நம் உயிரை நாம் மதித்துப் பழக வேண்டும்.

இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…! ஆனால் என்றும் நிலையானது நம் உயிர்…!

SOUL

இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…! ஆனால் என்றும் நிலையானது நம் உயிர்…!

 

இந்தப் பிரபஞ்சம் சீக்கிரம் அழியப் போகின்றது. மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அணுக்கதிர் இயக்கங்கள் எந்தப் பக்கம் குண்டுகளைப் போடுகின்றார்களோ அங்கே சூரியனின் ஒளிக்கதிர்கள் விழாது, உறைபனியாகிப் பூமி திரும்பப் போகின்றது.

அது உறைபனியாகி விட்டால் சூரியனின் இயக்கம் இல்லை என்றால் பூமி நகர்ந்து செல்லும் பொழுது குளிர்ச்சி அதிகமாகி இந்த உணர்வுகள் உறையும் பருவம் வருகின்றது.

அதிலிருந்து தப்ப முடியுமா என்றால் முடியாது…?

1.இன்று உள்ளது நாளை இல்லை…!
2.ஆனால் என்றும் நிலையானது உயிர்.
3.தீயிலே குதித்தாலும் உயிர் வேகாது.
4.உடலில் உள்ள உணர்வின் தன்மை உடலில் உள்ள அணுக்களை உயிரைப் போல உருவாக்கிவிட்டால்
5.என்றும் அழியாத நிலை…! இது தான் வேகாநிலை.

மனிதனான பின் அன்பால் பரிவால் பிறருடைய கஷ்டங்களைக் கேட்டு அறிகின்றோம். வெளியில் நடக்கும் பல தவறான உணர்வுகளை நுகருகின்றோம். இவையனைத்தும் உடலுக்குள் வலிமையாகின்றது.
1.நம் உடலில் உள்ள நல்ல குணத்திற்கும் இதற்கும் போர் நடக்கின்றது.
2.இதைத்தான் சாஸ்திரங்களில் பரசுராமனுக்கும் சீதாராமனுக்கும் போர் நடக்கின்றது…! என்று காட்டினார்கள்.

சீதாராமனோ விஷ்ணு தனுசை எடுத்துப் பரசுராமனை வீழ்த்துகின்றான். பரசுராமனோ சிவ தனுசை எடுக்கின்றான். ஆனாலும் தோல்வி அடைகின்றான். நமது சாஸ்திரங்களில் தெளிவாகக் காட்டி இருக்கின்றார்கள்.

வராகனுக்குப்பின் (பன்றி), பரசுராமன், மனிதன் என்ற நிலைகள் ஆனபிறகு எல்லோரும் பேரன்போடு வாழவேண்டும் என்ற ஆசை வருகின்றது.
1.ஆனால் நமக்குள் இருக்கும் தீமையை நீக்கத் தெரியவில்லை.
2.நமது சந்தர்ப்பம் எது வலிமையாகின்றதோ அதன் வழிதான் செல்லுகின்றோம்.

ஒரு குழம்பு வைக்கவேண்டும் என்றால் மிளகாய் உப்பு புளி அனைத்தையும் சமமாகச் சேர்த்துச் சுவைமிக்கதாகச் சமைக்கின்றோம்.

இதைப்போல வேதனை என்ற உணர்வை நமக்குள் எடுத்துத் தெரிந்து கொண்டாலும், அதை மாற்றி அமைக்கும் சக்தி நமக்குள் வேண்டும். அந்த சக்தி பெறச் செய்யும் சந்தர்ப்பத்தை உங்களுக்கு ஏற்படுத்துவதற்குத் தான் இவ்வாறு உபதேசிப்பது.
1.இதன் மூலம், உங்களை நீங்கள் அறிகின்றீர்கள்.
2.இந்த உயிரின் இயக்கத்தையும் மனிதனான நிலையும் உங்களால் அறிய முடிகின்றது.

கோபிப்பது நாமல்ல;
வேதனைப்படுவது நாமல்ல;
வெறுப்படைவதும நாமல்ல;
தற்கொலை செய்யச் சொல்வதும் நாமல்ல,
தவறு செய்யச் சொல்வதும் நாமல்ல,
நெருப்பிலே ஒரு பொருளைப் போட்டால் அந்தப் பொருளின் மணம் தான் நுகர்ந்தவரை இயக்குகின்றது. இதைப் போல “நம்முடைய எண்ணம்தான் நம்மை இயக்குகின்றது…”

நமது எண்ணம் கொண்டு வேதனைப்படுவோரை எண்ணினால் கோபப்படுவோரை எண்ணினால் அது “வாலி…”. நமது நல்ல குணங்களை அது அடக்கி நமக்குள் வலிமையானதாக மாறி நம்மை, அதன் வழிகளில் இயக்குகின்றது.

இவைகளை நமக்குள் மாற்றி அமைக்க வேண்டுமென்றால் நமது ஆறாவது அறிவு கொண்டு தீமைகளை வென்று ஒளியின் உடல் பெற்ற, அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும், எங்கள் இரத்த நாளங்களில் கலக்க வேண்டும், எங்கள் உடல் உறுப்புகளை உருவாக்கிய அணுக்கள் அனைத்தும், அந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் பெற வேண்டும் என்று இந்த உணர்வைக் கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும்.

இது வலுவானபின்…
1.நாங்கள் பொருளறிந்து செயல்படும் திறன் பெறவேண்டும்
2.கனியைப் போன்ற சுவையான சொல்லும் செயலும் பெறவேண்டும்,
3.தெய்வீக குணத்தைப் பெறவேண்டும்
4.தெய்வீக அன்பைப் பெறவேண்டும்
5.தெய்வீக அருளைப் பெறவேண்டும்
6.தங்கத்தைப் போல மனம் மங்காத நிலை பெறவேண்டும்,
7.மலரைப் போல மணம் பெறவெண்டும்,
8.மகிழ்ந்து வாழும் சக்தி பெறவேண்டும் என்று எண்ண வேண்டும்.

உயிர் மீது ஏன் பற்று வைக்க வேண்டும்…? என்பது பற்றி ஈஸ்வரபட்டர் சொன்னது

Soul lights

உயிர் மீது ஏன் பற்று வைக்க வேண்டும்…? என்பது பற்றி ஈஸ்வரபட்டர் சொன்னது

 

ஈஸ்வரபட்டர் சாதாரணமாக எம்மை (ஞானகுரு) விடவில்லை.
1.ஒவ்வொரு நொடியிலும் மனிதரது உணர்வுகள் எப்படி இயங்குகின்றது…?
2.அதிலிருந்து நீ எப்படி தப்புவது…? என்று தெளிவாகச் சொன்னார்.

உயிர் மீது ஏன் பற்று வைக்க வேண்டும்…? என்பது பற்றி ஈஸ்வரபட்டர் சொன்னது

ஈஸ்வரபட்டர் சாதாரணமாக எம்மை (ஞானகுரு) விடவில்லை.
1.ஒவ்வொரு நொடியிலும் மனிதரது உணர்வுகள் எப்படி இயங்குகின்றது…?
2.அதிலிருந்து நீ எப்படி தப்புவது…? என்று தெளிவாகச் சொன்னார்.

ஒருவர் கடலில் ஒரு தீவைக் குறி வைத்துப் படகைத் துடுப்பின் உதவி கொண்டு செலுத்துகின்றார், கடலில் எதிர் அலைகள் வந்து கொண்டிருந்தாலும் அவர் எதிர் அலைகளை சமாளித்துப் படகைச் செலுத்துகின்றார்.

இதில் “தீவு…! என்பது துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டம்” என்று நாம் கருதிக் கொண்டு
1.துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் உணர்வுகளை நாம் துடுப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு
2.இந்த உலக வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளை எல்லாம் வென்று
3.நமது நல் ஞானப் பயணத்தை நடத்தி வரவேண்டும்.

நாம் உடல் மீது பற்று வைத்தால் மீண்டும் இன்னொரு பிறவியைத் தான் அடைவோம்.

ஆனால் நாம் உயிர் மீது பற்று வைத்தால் பிறவி இல்லாத நிலையை அடைவோம்.

உடலில் உருவான அணுக்களுக்கு நம் சுவாசத்தின் மூலமாகத்தான் உயிர் உணவு கொடுத்து வளர்க்கிறது… எதைச் சுவாசிக்க வேண்டும்…?

life-atoms-in-blood

உடலில் உருவான அணுக்களுக்கு நம் சுவாசத்தின் மூலமாகத்தான் உயிர் உணவு கொடுத்து வளர்க்கிறது… எதைச் சுவாசிக்க வேண்டும்…?

 

சூரியன் எல்லாவற்றிற்கும் பொதுவானதே…! எது எது பூமியில் உருவாகியுள்ளதோ அதிலிருந்து வெளிப்படும் அனைத்தையும் அலைகளாக மாற்றி (பூமியில் உள்ள காற்று மண்டலத்தில்) எடுத்து வைத்துக் கொள்கிறது.

பின் பூமியிலே வளரும் வித்துக்களுக்குத் தான் கவர்ந்து வைத்திருக்கும் அலைகளை உணவாகக் கொடுத்து அதனின் இனத்தை வளர்த்துக் கொடுக்கும் திறன் பெற்றது சூரியன்.

இருபத்தியேழு நட்சத்திரங்களிலிருந்தும் கோள்களிலிருந்தும் வரும் உணர்வுகளில் கலந்துள்ள நஞ்சினை மாற்றி அவைகளை ஒளியாக மாற்றும் போது
1.எல்லாவற்றையும் அறிவுடன் வளர்த்திடும்
2.அதாவது அதனதன் உணர்வு கொண்டு அறிவுடன் வளர்த்திடும் நிலையைச் செய்கின்றது சூரியன்.

இதைப் போலத் தான் மனிதன் சுவாசிக்கும் உணர்வுகள் எவையோ அவை எல்லாம் அந்தந்த உணர்வின் வித்தாக மாறுகின்றது. ஒரு மனிதன் கோபமாகப் பேசுகின்றான் என்றால் அதை உற்றுப் பார்த்து நாம் நுகர்ந்தால் அதுவே உடலுக்குள் “கோபம் என்ற ஒரு வித்தாகின்றது…!”

ஒரு மனிதன் தன் உடலில் வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றான் என்றால் அவன் வெளிப்படுத்தும் அந்த வேதனையான சொல்லை நாம் கேட்கும் போது அது “வேதனை என்ற வித்தாக நமக்குள் பதிவாகின்றது…!”

முதலில் சொன்ன மாதிரி சூரியன் எப்படி ஒன்றைக் கலவையாகி வித்தின் தன்மை அடைந்து பூமியில் செடியாக முளைத்த பின்
1.அந்தச் செடியிலிருந்து வெளி வரக்கூடிய உணர்வினைத் தனக்குள் அலைகளாக எடுத்து
2.மீண்டும் அதே செடியில் விளைந்த வித்துக்கு அதை உணவாக எப்படிக் கொடுக்கின்றதோ
3.இதை போலத் தான் நம் உயிரும் மற்ற மனிதன் உடலில் விளைந்த உணர்வின் அலைகளை நமக்குள் வித்தாக மாற்றிய பின்

4.அதற்கு – அந்தந்த உணர்வுகள் உந்தப்படும் போது (கோபம் வெறுப்பு வேதனை சலிப்பு சங்கடம் அன்பு பரிவு பாசம் மகிழ்ச்சி)
5.நம் உயிர் காற்றிலிருந்து அதே இனமான அலைகளைச் சுவாசிக்கச் செய்து
6.நம் இரத்த நாளங்களில் வழியே உடலுக்குள் இருக்கும் அந்த வித்துக்களை (அணுக்களை) வளர்க்கச் செய்கின்றது.

உதாரணமாக கோபமான உணர்ச்சிகளையோ வேதனைப்படும் உணர்வுகளையோ நாம் நுகரப்படும் போது அந்தந்த உணர்ச்சிகள் கொண்டு தான் நாம் சொல்லும் வருகிறது… செயலையும் செயல்படுத்தச் செய்கின்றது.

அப்போது வேதனைப்படும் உணர்வுகள் அதிகரித்து அந்த அணுக்களைப் பெருக்கப்படும் போது நமது உடலுக்குள் இருக்கும் நல்ல உறுப்புகளை மாற்றி விடுகின்றது… நோயாக உருவாகின்றது.

இதனால் மனிதன் சிந்தித்துச் செயல்படும் தன்மையும் சுவையாக உருவாகும் உணர்வும் மறைந்து விடுகின்றது. பின் மனிதன் அல்லாத நிலையையே உருவாக்கி விடுகின்றது.

சூரியன் எப்படித் தனக்குள் மோதும் விஷத்தை நீக்குகின்றதோ… அதனதன் கவர்ந்து கொண்ட உணர்வு கொண்டு அது இயங்குகின்றதோ… அதைப் போல நம் உடல் இயங்கினாலும் மனிதனின் ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு தீமையை நீக்கிடல் வேண்டும்.

1.மனிதனின் வாழ்கையில் தீமை என்று அறிந்து கொண்டால்
2.உடனே மெய் ஞானிகளின் உணர்வினை நாம் நுகர்ந்து அதனுடன் கலந்து
3.தீமைகளை அடக்கி தீமை அற்ற நிலையாக மாற்றி மகிழ்ச்சி என்ற உணர்வினைக் கூட்டிக் கொள்ளும் பொழுது
4.நமக்குள் இருக்கும் நல்ல அணுக்களுக்கும் அது நன்மையாகின்றது
5.நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் சொல்லைக் கேட்போர் உணர்விலும் அந்த மகிழ்ச்சியை ஊட்டுகின்றது.

நம் ஆறாவது அறிவின் தன்மை கொண்டு இவ்வாறு நமக்குள் தெளிந்த மனமும் மகிழ்ந்திடும் உணர்வு பெறும் சக்தியை நாம் பெற்றுப் பழகுதல் வேண்டும்.

ஆகவே மனிதனாக இருக்கும் நாம் பிறருடைய துயரங்களையோ மற்ற சங்கடங்களையோ வெறுப்பையோ வேதனைகளையோ கேட்டு அறிந்தாலும் நமக்குள் மகிழ்ச்சி பெறும் உணர்வுகளாக நல்ல அணுக்களாக மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள முடியும். மகிழ்ந்து வாழ முடியும்.

நம் உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது

spiritual third eye opening

நம் உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது

 

இந்த மனித உடல் வாழ்க்கையில் சிறிதளவு நாம் பிசகினாலும் இன்னொரு உடலைத்தான் பெற முடியுமே தவிர மீண்டும் வேறு ஒரு உடல் பெற்றாலும் மனிதனாக அடுத்து வர முடியாது.

ஏனென்றால் இன்று விஞ்ஞான உலகில் காற்று மண்டலமே நச்சுத் தன்மை அடைந்திருக்கப்படும் பொழுது நாம் சப்தரிஷி மண்டலத்தை அடையத் தவறினால் நாம் இந்தப் பூமியில் மீண்டும் விஷத் தன்மைகள் பரவி இருக்கும் இந்த நேரத்தில் வேதனை என்ற உணர்வு அதிகரித்து மனிதனுக்குப் பின் பாம்பினங்களாகப் பிறக்கும் தன்மையே வருகின்றது.

ஆனால் மனிதனாக உருவான நிலையில் இந்த உயிர் எத்தனையோ கோடி உடல்களிலிருந்து
1.“தீமைகளை நீக்க வேண்டும்… தீமைகளை நீக்க வேண்டும்…!” என்று
2.அந்தந்த உடல்களிலிருந்து எண்ணி எங்கிய உணர்வுக்கொப்ப
3.தீமையிலிருந்து விடுபடும் மனித உடலாக உருவாக்கியுள்ளது.
4.ஆகவே இந்த உடலில் நம்மை அறியாது சேர்ந்த தீய வினைகளைக் கரைப்பது நமது கடமைகளாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த உயிரின் இயக்கம் தான் நமது உடல். வாழ்க்கையில் அந்தந்தச் சந்தர்ப்பத்திற்கொப்ப எந்த உணர்வின் தன்மையை நுகர்ந்தோமோ இந்த உயிர் அந்தந்த உணர்வுக்கொப்ப பரிணாம வளர்ச்சி அடையச் செய்தது.

ஆகவே மனிதனான பின் நமது பரிணாம வளர்ச்சி எதுவாக இருக்க வேண்டும்…?

உயிர் ஒளியானது. நம் உணர்வுகளை ஒளியாக்கி என்றுமே ஒளியின் உடலைப் பெறுவது தான் நமது பரிணாம வளர்ச்சியின் கடைசி எல்லை. ஆனால் அந்த ஒளி உடலை நாம் பெற முயற்சிக்கின்றோமா…?

மனிதனை உருவாக்கிய இந்த உயிருக்கு வேதனை என்ற உணர்வை ஊட்டினால் வேதனைப்படும் உணர்ச்சிகளாக வளர்த்து வேதனைப்படச் செய்யும் அந்த உயிருடன் ஒன்றித் தான் நாம் வாழ்கின்றோம்.
1.வேதனை உணர்வுகளை முழுமையாக்கிய பின்
2.இந்த உடலை விட்டு உயிர் வெளிவரப்படும் பொழுது
3.வேதனையை அனுபவிக்கும் உடலாகத்தான் அடுத்து மாற்றுகின்றது.

ஆகவே வேதனையற்ற உணர்வு கொண்டு அவனுடன் அவனாக நாம் சேர்வதே நமக்கு நல்லது. அது தான் கல்கி.
1.ஏனென்றால் உயிர் ஒளியாக இருக்கின்றது.
2.உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை எல்லாம் ஒளியாக மாற்றுதல் வேண்டும்.
(உயிருடன் ஒன்றும் உணர்வுகளை வேதனையாகவோ பகைமையாகவோ வெறுப்பாகவோ மாற்றக் கூடாது)

ஒளியாக மாற்ற வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

இந்தப் பிறவிக்கடனை நீங்கி நம் பூமியின் வடக்குத் திசையில் விண்ணிலே பேரொளியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியை ஒவ்வொரு நிமிடமும் நுகர்ந்து பழக வேண்டும். அப்பொழுது நம் உடலில் வரும் அந்த இருளை நீக்கும் வலிமையைப் பெறுகின்றோம்.

இதைப் போல் நாம் தியானத்தின் மூலம் அடுக்கடுக்காக எடுத்துக் கொண்ட வலிமை கொண்டு உடலை விட்டுப் பிரிந்த நம்முடைய முன்னோர்கள் மூதாதையர்களின் உயிரான்மாக்களைச்
1.சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணையச் செய்து
2.அந்த நஞ்சுகளைக் கரைக்கும் வன்மைகள் வளர வேண்டும்.
3.அவர்களை அழியா ஒளிச் சரீரம் பெறச் செய்ய வேண்டும்.

நம்முடைய முன்னோர்களின் ஆன்மாக்கள் சப்தரிஷி மண்டலம் அடைந்தால் அங்கிருந்து வரும் பேரருள் உணர்வை நாம் எளிதில் பெறக்கூடிய தகுதியைப் பெறுகின்றோம். அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை எளிதில் பெறக்கூடிய தகுதியும் பெறுகின்றோம்.

உயிர் எப்படி ஒவ்வொரு உணர்வையும் தெளிவாக்குகின்றதோ அதே போல அருள் ஒளி என்ற உணர்வின் தன்மையை நம் உடலிலே வளர்க்கப்படும் பொழுது அந்த உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் உடலாகவே நிலை பெறுகின்றது.

ஆக
1.என்றுமே ஏகாந்த நிலையாக
2.எதிர்ப்போ விருப்போ இல்லாத உணர்வை இந்த உடலில் வளர்த்து
3.துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் நாம் சேர வேண்டும்.
4.அது தான் கடைசி நிலை.

உயிரைக் கடவுளாக மதிக்க வேண்டும் என்று சொல்வதன் காரணம் என்ன…?

Soul is God (2)

உயிரைக் கடவுளாக மதிக்க வேண்டும் என்று சொல்வதன் காரணம் என்ன…?

 

(I). ஓ…ம் என்ற நாதமாக எங்களை இயக்கும் உயிரை எங்களை ஆளும் “ஆண்டவனாக வணங்குவோம்…!”

ஓ…ம் என்ற நாதம் என்றால் நமது உயிர் ஓ… என்று இயங்கிக் கொண்டே உள்ளது. ம்… என்று உடலாக மாற்றிக் கொண்டேயுள்ளது.
1.நாம் நுகரும் உணர்வுகளை அதே நாதமாக்கி
2.எதை எதை நுகர்கிறோமோ அதனின் நாதமாக அதனின் இசையாக நம்மை இயக்கி
3.நமக்குள் அந்த அணுவாக உருவாக்கி விடுகின்றது… உடலாக மாற்றுகின்றது…!

(II). நற்குணங்களின் உணர்வைச் சுவாசமாக்கி நல்ல மணமாக நம்மை ஆளும் ஆண்டவனுக்கு “ஆராதனை செய்வோம்…!”

நாம் அனைவரும் நலம் பெறவேண்டும் என்றும்… உயர்ந்த பண்புகள் வளர வேண்டும் என்றும்… தெளிந்த மணம் பெற வேண்டும் என்றும்.. மலரைப் போல மணமும் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திடும் சக்தி பெறவேண்டும் என்றும்… நாம் எண்ணத்தால் எண்ணி “அதைச் சுவாசமாக்க வேண்டும்…!”

1.அப்படி எண்ணும் பொழுது நுகர்ந்த உணர்வுகள் நுகரப்பட்டு உயிரிலே படும் பொழுது,
2.உயிரான ஈசனுக்கு ஆராதனை மட்டுமல்ல… நாம் அபிஷேகமும் செய்கின்றோம்.

(III). நாம் எண்ணும் நல்ல உணர்வை “இறைவனாகத் துதிப்போம்…!”

நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகள் உயிரில் மோதி நமக்குள் கலந்து இறையாகின்றது. இறையான உணர்வுகளின் தொடர் கொண்டு நமது உயிர் அதன் வழி இயக்குகின்றது. ஆகவே நாம் நமக்குள் நல்ல உணர்வுகளையே இறையாக்குவோம்.

(IV). நாம் எண்ணும் நல்ல குணங்களே நம்மைக் காக்கும் “தெய்வமாகத் துதிப்போம்…!”

நாம் எத்தகைய குணங்களை எண்ணுகின்றோமோ அவை அனைத்தும் நம் உடலுக்குள் தெய்வமாக நின்று நல்ல உணர்வுகளையும் நல்ல உணர்ச்சிகளையும் தூண்டி நம்மைக் காக்கும் அரும் பெரும் சக்தியாக மலருகின்றது.

1.நாம் எண்ணும் ஒவ்வொரு நல்ல குணத்தையும்
2.நமக்குள் அது நம்மைக் காக்கும் சக்தியாக வருகிறது என்று
3.நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் எண்ணி ஏங்கித் தியானிப்போம்.

(V). நன்மைகள் பல செய்யத் “துணிவோம்…!”

நன்மைகள் செய்யத் துணிவு வேண்டும். ஏனென்றால் நாம் பலருக்கு நன்மைகள் செய்தாலும் எதிர்மறையான உணர்வுகளைச் சந்திக்க நேர்ந்தால் துணிவை இழந்து விடுகின்றோம்.

அவ்வாறு அந்தத் துணிவை இழக்காது… “அவர்களுக்கு நன்மை செய்யும் உணர்வுகளையே”நமக்குள் வளர்த்திட வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்.

(VI). நாம் பார்க்கும் அனைவரையும் “மதிப்போம்…!”

ஒவ்வொரு உயிரும் கடவுள்… அந்த உடல் ஆலயம்…! மனிதராக உருவாக்கிய அரும் பெரும் சக்தி… சர்வத்தையும் காத்திடும் அருள் சக்தி கொண்ட உடல் என்ற நிலைகளில் “நாம் அனைவரையும் மதித்தல் வேண்டும்…”

1.மற்றவர்களை நாம் மதித்தால்
2.நமக்குள் இருக்கும் அனைத்து குணங்களையும் நாம் மதித்தவராவோம்.

(VII). உடலைக் கோவில் என “மதிப்போம்…!”

ஒவ்வொரு உடலையும் கோவிலாக மதித்து அதில் வீற்றிருக்கும் உயிரைக் கடவுள் என்று துதிப்போம். சந்தர்ப்பத்தால் தீய உணர்வுகள் உடலான கோவிலுக்குள் சேர்ந்திருந்தால் “ஈசன் வீற்றிருக்கும் அந்த ஆலயம் பரிசுத்தமாக வேண்டும்…!” என்று தான் எண்ண வேண்டும். தீமைகளை எண்ணக் கூடாது.

மேலும் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் அங்கே படர்ந்து அந்த ஆன்மா தூய்மை அடைய வேண்டும் என்று நாம் எண்ணினால்
1.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் நமது ஆன்மாவைப் புனிதம் அடையச் செய்கின்றது.
2.நமது உடலான ஆலயம் தூய்மைப் படுத்தப்படுகின்றது.
3.அதன்வழி நமக்குள் மகிழ்ச்சி பெறும் தன்மை உருவாகின்றது.

(VIII). உடலில் வீற்றிருக்கும் உயிரைக் கடவுள் என துதிப்போம்

அதாவது நாம் பிறருடைய நினைவு கொண்டு அந்த உடலை எண்ணும் போது அவர்களுக்குள் எத்தனையோ வகையான நல்ல குணங்கள் உண்டு.

அதை இயக்குவதும் உருவாக்குவதும் அந்த உயிரே கடவுளாக இருக்கின்றது. ஆகவே உடலை ஈசன் வீற்றிருக்கும் ஆலயம் என்று ஒவ்வொரு மனிதனும் எண்ணுதல் வேண்டும்.

ஒரு மனிதன் கோபமாகப் பேசினாலும் வெறுப்பாகப் பேசினாலும் வேதனையாகப் பேசினாலும் அந்த வேதனை நிலைகளை நாம் எண்ணாதபடி
1.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியும் ஆண்டவன் வீற்றிருக்கும் அந்த ஆலயத்தில் (உடலில்) படர்ந்து
2.அவர் உடலில் உள்ள வேதனை நீங்கி அருள் ஞானத்தின் சக்தி வளர்ந்து
3.அங்கு மலரைப் போல மணமும் மகிழ்ந்து வாழும் சக்தி பெறவேண்டும் என்று எண்ணி விட்டால்
4.அப்பொழுது குறையோ மற்ற நிலைகளையோ அவர்கள் எதைச் செய்தாலும் அதை நாம் நுகராது தடுக்கப்படுகின்றது.
5.நம் உயிரான ஈசனுக்கு நாம் அந்த உயர்ந்த மணங்களைக் கொடுக்கின்றோம்.

ஒருவர் ஏசுவதையோ பேசுவதையோ வேதனைப்படுவதையோ நாம் நுகர்ந்தால் அந்த உணர்வுகளை நுகரப்படும் போது நம்மை உருவாக்கிய நம்மை ஆளும் ஆண்டவனான உயிருக்கு “நாம் தீமை செய்கிறோம்…!” என்று தான் பொருள்.

ஆகவே
1.ஒவ்வொரு உயிரையும் நாம் நேசித்து
2.அந்த உணர்வின் நல்ல குணங்களை வளர்த்த உயிரை நாம் கடவுளாக மதித்து வந்தால்
3.நம்மை அறியாது வரும் கோபமோ வெறுப்போ சலிப்போ சஞ்சலமோ இவை மாற்றிடும் அரும் பெரும் சக்தி
4.நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் பரிபூரணமாகக் கிடைக்கின்றது.