வேதனைப்படுவோரைக் கண்டு நாம் ரசிக்கக் கூடாது… ரசித்தால் நமக்கும் அதே நிலை தான்…!

Life

வேதனைப்படுவோரைக் கண்டு நாம் ரசிக்கக் கூடாது… ரசித்தால் நமக்கும் அதே நிலை தான்…!

 

மதுபானத்தை எடுத்துக் கொண்டால் மிகவும் கடினமானதுதான்…!
1.அந்த வாடை பட்டாலே அதைக் குடிக்காதவர்களுக்கு
2.அதைக் கண்டவுடனே உமட்டல் வருகின்றது.. வெறுப்பு வருகின்றது.

ஆனால் அதைக் குடித்து பழகி விட்டாலோ அதை கண்டு ரசிக்கத்தான் செய்கின்றார்கள். அந்த ரசிக்கும் தன்மை அவர்களின் சிந்தனையை இழக்கச் செய்கின்றது. “அது இல்லை” என்றால் அவர்கள் வாழ்க்கையே நடக்காது…!

இதைப் போன்றுதான்… மனித வாழ்க்கையில் வேதனைப்படுவோரை நாம் கண்டு ரசித்து விட்டால் மீண்டும் பிறரையும் வேதனைப்படச் செய்து கொண்டே இருக்கும். அந்த வேதனையைக் கண்டு ரசித்து கொண்டே இருக்கும்

நண்பனாகப் பழகும் போது நண்பன் என்று போற்றித் துதிப்போம். ஆனால் பிடிக்கவில்லை என்றால் அந்தப் பிடிக்கவில்லை என்ற நிலைகள் கொண்டு
1.நாம் அந்த வேதனையைத்தான் ரசிக்க வேண்டி வரும்
2.வேதனைப்படச் செய்து என்னென்ன இடையூறு செய்ய வேண்டுமோ செய்து
3.அவனை வேதனைப்படச் செய்யும்… தொழிலை நஷ்டப்படச் செய்யும்
4.வேதனைப்படுவதைக் கண்டு ரசித்துக் கொண்டுதான் நாம் இருக்கின்றோம்.
5.ரசித்த வேதனைகள் இங்கே உடலில் விளைகின்றது.

வேதனை என்றாலே அது நஞ்சு தான்…! அதைக் கண்டு ரசிக்கும்போது என்ன ஆகும்…?

பாம்பினம் எவ்வாறு தன் நஞ்சினைப் பாய்ச்சி தன் இரையை அது உணவாக உட்கொள்ளுகின்றதோ இதைப் போன்று தான் நாம் நஞ்சினை மற்றொரு நிலைகள் கொண்டு அந்த உணர்வினை நாம் நஞ்சாக ரசிக்கும்போது
1.நமக்குள் இருக்கக்கூடிய நல்ல குணங்கள் அனைத்தும்
2.பாம்பு எப்படி நஞ்சினைப் பாய்ச்சி அந்த நஞ்சினைக் கொண்டு ரசித்ததோ இதைப் போல
3.நாம் ரசித்த வேதனை உணர்வுகள் நம் நல்ல குணத்தை அது விழுங்கி அதைச் செயலற்றதாக்கி
4.இந்த நஞ்சின் தன்மை நமக்குள் பெருகி வரும்.

இவ்வாறு பெருகி வரும் போது நம் உடல் நலியும்போது அம்மா… அப்பா…! என்ற இந்த வேதனை தான் அதிகமாகும். விளைந்த பின்… ஒவ்வொரு சமயமும்
1.அந்த வேதனையின் தன்மை எதுவோ அந்த வேதனையைச் சுவாசித்தா\ல் அந்த வலியும் அடங்கும்.
2.மகிழ்ச்சியாக யாராவது பேசினாலே கோபம் தான் நமக்கு அதிகமாக வரும்.
3.அந்த மகிழ்ச்சியின் தன்மை பேசும்போது இங்கே வேதனை அடங்காது.
4.அதற்கு வேண்டிய உணவு இல்லையென்றால் அது துடிக்கும்.
5.மகிழ்ச்சிக்கு பதில் கொதிக்கும் உணர்வே இங்கே உருவாகும்.

இதைப் போன்றுதான் நம் வாழ்க்கையில் வாழ்ந்து கொண்டுள்ளோம். ஆக நாம் எங்கே இருக்கின்றோம் என்றால் தேய் பிறையாகத் தான் இருக்கின்றோம்.

நமக்குள் இருக்கும் நல்ல எண்ணங்கள் மறையும் தருவாயில் எந்தப் பக்தி மார்க்கமாக இருப்பினும் சரி… எந்த மதத்தின் தன்மையில் அவர்கள் சாஸ்திரங்கள் விதித்தபடி செய்வோரும் சரி…
1.மதத்தின் அடிப்படையில் சிக்கி
2.மனிதனாகப் பிறந்த நிலையை மறந்திடும் நிலையே வருகின்றது.

மனிதன் தன் வாழ்வில் உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றி இன்றும் நிலை கொண்டு முழுமை அடைந்துள்ளான்.

ஒரு வித்தை நாம் பூமியிலே நட்டால் வித்தில் உள்ள உணர்வுகள் எதுவோ… அது தன் இனத்தின் சக்தையக் கவர்ந்து மரமாக அது விளையச் செய்து தன் இனத்தின் தன்மை வித்தாக அது விளைகின்றது.

இதைப் போன்று தான் உயிர் ஒளியானது ஒரு வித்தானது. அந்த வித்தின் தன்மை கொண்டு தான் புழுவிலிருந்து மனிதனாக வளர்ந்து வந்துள்ளோம்.

மனிதனானபின்…. தீமைகளை அகற்றித் தீமைகளை அகற்றிடும் சக்தியைத் தன்னுடன் இணைத்து உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக நிலை கொண்டு
1.இன்றும் விண்ணில் ஒளிச் சரீரமாக முழுமையான வித்தாக முதிர்ந்து
2.ஒளியின் சிகரமாக வளர்க்கும் ஒளி அலைகளைப் பரப்பிக் கொண்டுள்ளது… “துருவ நட்சத்திரமும் சப்தரிஷி மண்டலங்களும்…!”

அதனின் உணர்வை வித்தாக எடுத்து அதனின் துணை கொண்டு தனக்குள் வளர்த்து நமது வாழ்க்கையில் வந்த மதத்தால் ஏற்பட்ட நிலையோ… இனத்தால் வந்த வெறித் தன்மையோ… இனத்தால் மொழியால் வந்த உணர்வுகளை எல்லாம் அது இயங்காது தடைப்படுத்துதல் வேண்டும்.

புவியின் பற்றுடன் மீண்டும் தேய்பிறையான நிலைகளுக்குச் செல்லாது வளர்பிறையாக வளர்ந்து உலகைக் காத்திடும் ஞானிகளாக எப்படி வளர வேண்டும் என்பதற்குத்தான் இந்த உபதேசக் கருத்துகளை உங்களுக்குள் தெளிவாகக் கொடுப்பது.

“பதட்டமான உணர்வுகளை” உயிரிலே (புருவ மத்தியில்) மோத விடக்கூடாது

Tension stress - relief

“பதட்டமான உணர்வுகளை” உயிரிலே (புருவ மத்தியில்) மோத விடக்கூடாது

 

நம்முடைய வாழ்க்கையில் சில சந்தர்ப்பங்களில் விலை உயர்ந்த பொருளைத் தவற விட்டால் ஐயோ… “போய்விட்டதே… போய்விட்டதே…! என்று பதட்டம் அடைகின்றோம்.

அடுத்தாற் போல் நாம் ஒரு கூடையையோ பையோ கையில் எடுத்துக் கொண்டு செல்கின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

முதலில் ஏற்பட்ட பதட்டத்தினால்… தூக்கிக் கொண்டு வந்த பையை எங்கேயாவது வைத்து விட்டு என்ன செய்வோம்…?

பையைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு தான் வருகின்றோம்…! என்ற நினைப்பில் நாம் பாட்டுக்கு வந்து கொண்டிருப்போம்.

பின்னாடி… ஐய்யய்யோ…! நான் பையை எங்கேயோ வைத்து விட்டேன்…! என்று அந்தப் பதட்டத்தில் இருக்கின்ற பொருளையும் விட்டு விட்டு “காணோம்… காணோம்…!” என்று சொல்லத் தொடங்குவோம்.

ஆனால் கடைசியில் பை கையில் தான் இருக்கும்.

ஆகவே இது எது செய்கின்றது..? நாம் நுகர்ந்த அந்தப் பதட்டமான உணர்வுகள் அதர்வண…! நம் நல்ல சிந்தனையை இழக்கச் செய்கின்றது.

இதைப் போன்ற நிலைகளிலிருந்தெல்லாம் விடுபட நம் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில்
1.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளைப் பெற்று
2.உங்களுக்குள் வலிமையாக வளர்க்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
3.ஏனென்றால் உங்களுக்கு எல்லாச் சக்தியும் கொடுக்கின்றோம். நீங்கள் அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

இதை எதற்காகச் சொல்கிறேன் என்றால்… இனி வரும் காலம் விஷத் தன்மை வாய்ந்ததாக வரும் பொழுது உங்களை மீட்டிக் கொள்வதற்குத்தான் இதைச் சொல்கிறேன். பதிவு செய்கின்றேன்… அருள் உணர்வுகளை எல்லாம் காற்றிலே பரவச் செய்கின்றேன்…!

நீங்களும் அந்த அருள் உணர்வை எடுத்து
எங்கள் தீமைகள் அகன்றது…
எங்கள் துன்பங்கள் அகன்றது…
எங்கள் பகைமை அகன்றது…
நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றோம்…! என்ற நிலைக்கு வளர்ந்து வருதல் வேண்டும்.

நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் “மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவரைப் போல்” பிறரின் தீமைகளை நீக்குபவர்களாக மாற வேண்டும். நல்ல சிந்தனை உள்ளவர்களாக மாற்றி அமைக்கும் சக்தி “நமக்கு உண்டு…!” என்ற நிலையில் வளர்ந்து வர வேண்டும்.

1.சோகத்திற்கும்… சலிப்பிற்கும்… சங்கடத்திற்கும்… வெறுப்பிற்கும்… வேதனைக்கும்…
2.நாம் இந்த உணர்வுகளை நம் உயிரிலே மோத விடக்கூடாது.

மனிதனை உருவாக்கிய நல்ல சிந்தனை கொண்ட உணர்வுகளில் விஷங்கள் படர்ந்து விட்டால் நம் உடலிலே உள்ள நல்ல குணங்களை அது மாற்றி விடுகின்றது.

நம் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழி கொண்டு… அவர் அருள் துணை கொண்டு… அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளைப் பெற்று அதை எல்லாம் மாற்றி அமைத்தல் வேண்டும்.

உங்களால் முடியும் உங்களை நீங்கள் நம்புங்கள்..!

துன்பங்களைக் கேட்டு வேதனைப்பட்டாலும் சரி.. துன்பங்கள் செய்வோரை எண்ணி வெறுப்படைந்தாலும் சரி… அது நோயாகத்தான் மாறும்

Fool proof protection

துன்பங்களைக் கேட்டு வேதனைப்பட்டாலும் சரி.. துன்பங்கள் செய்வோரை எண்ணி வெறுப்படைந்தாலும் சரி… அது நோயாகத்தான் மாறும்

இன்றைய மனித வாழ்க்கையில் சிலர்… பகைமை கொண்ட நிலையில் அடுத்தவர்களுக்குப் பல இடைஞ்சல்கள் செய்தே தன்னை வளர்த்துக் கொள்ள விரும்புகின்றார்கள்.

பிறர் துன்பப்படுவதைக் கண்டு ரசித்து மகிழும் தன்மையே அவருக்குள் வருகின்றது. (உலகம் முழுவதும் இந்த நிலை தான்)

ஆனால் அவர் அப்படித் துன்பப்படுத்தும் பொழுது
1.அவர் என்னைத் துன்பப்படுத்துகின்றாரே…! என்ற நிலைகளில் அந்த உணர்வை நாம் நுகரப்படும் பொழுது
2.துன்பப்படும் அணுக்கள் நமக்குள் விளைகின்றது
3.அது கடும் நோயாகவும் நம் உடலிலே விளைகின்றது.

துன்பப்படும் நிலையையும் அதனால் வேதனையாகி நோயானதையும் சொல்லாக வெளிப்படுத்தும் பொழுது நம் சொல்லுக்குள்ளும் அது கலந்து வருகின்றது.

அத்தகைய நிலையை நம் நண்பர்கள் கேட்டறிந்தாலும் அவர்களும் அதனால் வெறுக்கும் தன்மையே வருகின்றது. (இவன் எப்பொழுது பார்த்தாலும் இப்படியே சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றான் என்று..!)

இப்படிப் பாதிப்படைந்த நிலையில் ஒரு சிலர் அவர் படும் கஷ்டங்களைச் சொல்வார்கள். நீங்கள் அதைக் கேட்டவுடனே… அல்லது அவர்களைக் கண்டவுனே…
1.இவன் வந்துவிட்டானா…?
2.என்ன சொல்லப் போகிறானோ…! என்று பதட்டமாகி
3.மனது பட…பட.. என்று அடிக்கும். இதைப் பார்க்கலாம்.

இருந்தாலும் அந்தக் கஷ்டங்களை எல்லாம் “உ…ம்..” கொடுத்துக் கேட்டால் அவர்களுடைய துன்பங்களைக் கேட்ட பின் அடுத்து ஒரு தொழிலையே செய்யச் சென்றாலும் அன்றைய தொழில் கெடும்.

கஷ்டத்தைக் கேட்ட பின் ஒரு சமையலுக்கே சென்றாலும் சுவை இருக்காது. ஏனென்றால் அந்த வெறுப்பை அதிகமாகக் கூட்டி விட்டால் அடுப்பில் வைத்த பொருள்கள் ஒரு பக்கம் சரியாக வேகாது. இன்னொரு பக்கம் குழைந்து போகும்.

அதாவது நெருப்பைச் சீராக வைக்காது அதைச் சுவையாக்கச் செய்யும் சக்தியும் இழந்து விடும். இதை உங்கள் அனுபவத்தில் பார்க்கலாம்.

ஆக… உங்களிடம் யாராவது கஷ்டத்தைச் சொன்னால் அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தால் போதும்….!
1.அவர்கள் சொல்லும் உணர்வுகள்…
2.அது எந்தெந்த உணர்வோ இதைப் போல் நமக்குள்ளும் தோன்றும்.

அடுத்தாற்போல் ஒரு காரியத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்றாலும் கூட அவரைக் கண்ட பின் இனம் புரியாதபடி வெறுப்பாகும்.

1.அவர் போன பிற்பாடு அவரைப் பற்றிக் குறையாகப் பேசுவோம்.
2.அவர் உணர்வுகள் நமக்குள் கருவாக உருவான பின்
3.அவர் குறைகளைப் பற்றியும் குற்றங்களைப் பற்றியும் பேசும் பொழுது
4.அவர் குறை கூறும் உணர்வு நமக்குள்ளும் வளர்கின்றது.

இந்தக் குறை உணர்வை வளர்க்கப்படும் பொழுது உடலுக்குள் இருக்கும் மற்ற நல்ல அணுக்களும் எதிர் நிலை ஆகும். அதனால் நல்ல ஆரோக்கியமாக இருக்கும் நம் மனதும் உடலும் கெடும்.

இதைப் போன்ற நிலைகள் வளராது தடுப்பதற்குத்தான் மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை உங்களுக்குள் சேர்ப்பிக்கும் விதமாக ஆத்ம சுத்தி என்ற பயிற்சியைக் கொடுத்துள்ளோம்.

அதை உடனுக்குடன் செய்தால் தீமை செய்யும் அந்த அணுக்கள் உருவாகாதபடி தடுக்கலாம். நோய் வராது தடுக்கவும் முடியும். சிந்திக்கும் சக்தியும் கிடைக்கும்.

நம்மிடம் குறை சொல்பவர்களுக்கு உண்டான சரியான உபாயத்தையும் நாம் வழி காட்ட முடியும். இதை ஒரு பழக்கமாக்கிக் கொண்டால் அதுவே நமக்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாகி விடும்.

வேதனையுடன் வாழ்ந்து… வேதனையைக் கொண்டு செல்வதைக் காட்டிலும் “வேதனையை நீக்கும்” அழியாச் சக்தியைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்

blissful-lights

வேதனையுடன் வாழ்ந்து.. வேதனையைக் கொண்டு செல்வதைக் காட்டிலும் “வேதனையை நீக்கும்” அழியாச் சக்தியைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்

 

விநாயகர் தத்துவத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி ஆதிமூலம் என்ற உயிர் பல கோடி உடல்களில் தீமைகளிலிருந்து விடுபட வேண்டும்… விடுபட வேண்டும்… என்று சேர்த்துக் கொண்ட வினைகளுக்கு நாயகனாக தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் உடலாக மனிதனை உருவாக்கியது “விநாயகா… கணங்களுக்கெல்லாம் ஈசா கணேசா…!” என்று உயிரை வணங்கும்படிச் செய்கின்றனர்.

நம் உடல் நஞ்சை மலமாக மாற்றிய பின் எதையுமே உருவாக்கும் சக்தி பெற்ற மனிதனாக உருவானது. இது எல்லாம் பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாடி அகஸ்தியன் கூறிய பேருண்மைகள்.

1.நாம் நுகர்ந்த உணர்வுகள் சிவமாகி
2.அந்த உணர்வின் இயக்கம் வினையாகி
3.வினைக்கு நாயகனாக வாழ்க்கையாகி
4.அதன் உணர்வின் தன்மை உடல்களை மாற்றி
5.இன்று நஞ்சினை மாற்றிடும் திறன் பெற்ற மனிதனை உருவாக்கியது.

சூரியனுக்கெல்லாம் சந்தர்ப்பத்தால் ஏற்படும் நிலைகள் தான் உருமாற்றங்களும் உணர்வுகள் மாற்றம் எல்லாமே. அதே போல் தான் செடிகள் மாற்றம் கொடிகளின் மாற்றங்களும். (இவைகள் எல்லாம் தானாக எதையும் மாற்றிட முடியாது)

எத்தனையோ கோடிச் செடிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து ஒன்றை ஒன்று தாக்கப்படும் பொழுது உணர்வுகள் மாறுகின்றது.. அதனின் சத்துகளும் ரூபங்களும் மாறுகின்றது.

அதே போல் எது வலு கொண்டதோ உயிரினங்கள் ஒன்றுக்கொன்று கொன்று சாப்பிடுகின்றது. ஆனால் அதே சமயத்தில் உணர்வுகள் பரிணாம வளர்ச்சி அடைகின்றது,

ஆனால் மனிதனான நாம் முழு முதல் கடவுள்…!

ஏனென்றால் இன்று புதிதாக ஒரு உயிரினத்தையே உருவாக்கக்கூடிய அளவுக்கு விஞ்ஞானிகள் வந்துவிட்டார்கள். உயிரணுவின் நிலையையே மாற்றும் தன்மைக்கு வந்துவிட்டார்கள்.

1.ஒவ்வொரு உடல்களிலும் உள்ள அணுக்களை மாற்றுகின்றான்.
2.ஒரு உயிரணு கருவிலே இருந்தாலும் அந்தக் கருவிலேயே இவன் நேரடியாக
2.அந்தக் கருவுக்குண்டான நிலைகளை மாற்றி உருவத்தையே மாற்றுகின்றான்..
3.இப்படி உயிரினங்களையே மாற்றும் தன்மைக்கு வந்துவிட்டான் விஞ்ஞானி.

மனிதனுக்கு நோய் வந்தால் அந்த உடலில் உள்ள எந்தெந்த திசுக்கள் பலவீனம் அடைகின்றதோ அவைகளுக்கு இஞ்செக்சன் மூலம் மருந்தைச் செலுத்தி திசுக்களை செருகேற்றி மாற்றிக் கொண்டு வருகிறார்கள்.

ஒரு உறுப்பில் குறைகள் ஏற்பட்டாலும் அதையே மீண்டும் அந்தத் திசுக்களை வலு கொண்டு மாற்றும் தன்மைக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டார்கள்.
1.திசுக்களை மாற்றி மாற்றி
2.இன்று ஒரு மனிதனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கூட வாழ வைக்க முடியும் என்று
3.அணுக்களின் தன்மையைக் கூட்டிச் செயல்படுத்துகின்றனர்.

ஆனால் ஆயிரம் ஆண்டு காலம் இப்படி வாழ்ந்து வந்தாலும் அதற்குப் பின் எங்கே செல்வது…?

உயிர் ஒளியானது அதற்கு அழிவில்லை.. வேகா நிலை கொண்டது. ஆனால் உடல்கள் கருகுகின்றது. இது மெய் ஞானிகள் கண்டது. ஆகவே உயிரைப் போல நாம் வேகா நிலையை அடைதல் வேண்டும்.
1.அப்படி அடைந்தவன் தான் அகஸ்தியன் துருவ நட்சத்திரமாக ஆனது
2.அதைப் பெறுவது தான் “நமது கடமையாக..” இருக்க வேண்டும்.

ஏனென்றால் எத்தனையோ கோடித் துன்பங்களிலிருந்து மீட்டி நம்மை மனிதனாக உருவாக்கிய உயிரை ஈசனாக மதித்து அவனால் இந்த மனித உடலைப் பெற்று ஆறாவது அறிவால் அறிந்து கொள்ளும் சக்தியும் பெற்றிருக்கின்றோம்.

அதை எல்லாம் இப்பொழுது உபதேசித்தாலும்
1.அதைக் கேட்டுக் கொள்ளும் அறிவும்
2.கேட்டுக் கொள்ளும் அறிவிருந்தாலும் அதை மாற்றிக் கொள்ளும் அறிவும் உங்களுக்கு உண்டு.

இப்படித் தீமைகளை மாற்றி நல் உணர்வுகளை நாம் சேர்த்துக் கொண்டோம் என்றால் நம் வாழ்க்கையை அமைதியான வாழ்க்கையாகக் கொண்டு வரலாம்.

இந்த லௌகீக வாழ்க்கையில் எப்படி வேதனைப்பட்டாலும் நாம் கடைசியில் கொண்டு போவது என்ன…? வேதனையைத்தான் கொண்டு போக வேண்டும்.

1.வேதனையை நீக்கிய அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை நாம் பெற்றுப் பழகினோம் என்றால்
2.அந்த வேதனையை நீக்கும் சக்தியாகப் பேரொளியாக நமக்குள் வளர்கிறது.
2.அந்த உணர்வை நம்முடன் சேர்த்துக் கொண்டு வரும் பொழுது நாம் பிறவி இல்லா நிலையை அடைகின்றோம்.

இதைப் பெறுவதற்குண்டான முயற்சிகளை நீங்கள் எடுங்கள்… எமது அருளாசிகள்…!

சில நேரங்களில் இனம் புரியாத நிலைகளில் நமக்கு வேதனையான உணர்வுகள் தோன்றுகிறது… ஏன்…?

point to point north star

சில நேரங்களில் இனம் புரியாத நிலைகளில் நமக்கு வேதனையான உணர்வுகள் தோன்றுகிறது… ஏன்…?

 

அதனின் காரணம் என்ன என்றால் நமக்குள் முந்தைய நிலைகளில் சந்தர்ப்பத்தால் கவரப்பட்ட வேதனைகள் உணர்வுகள் வெளிப்பட்டு அந்த நிமிடம் அது உடலில் இருந்து வேதனையைத் தரும்.

அப்பொழுது அந்த வேதனை உணர்வுகள் உணர்ச்சிகள் ஆன பின் கண்ணின் நினைவு உயிருக்கு வருகின்றது.

உதாரணமாக காலில் முள் குத்தினால் உடனே உயிருக்குத் தான் அந்த உணர்வுகள் வரும். கண் என்ன செய்கிறது…? அது முள்ளா அல்லது வேறு எது குத்தியது…? என்று தேடுகிறது.

அப்பொழுது இந்த உணர்வின் தன்மை நமக்குள் வரும் பொழுது
1.அதைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் தன்மை வருகின்றது…
2.அதை நுகர்கின்றது…
3.அதை உற்றுப் பார்த்துக் காலில் ஏறிவிட்டதா…! என்ன…? என்கிற வகையில்
4.அந்த உணர்வுகள் வேதனையுடன் நுகரச் செய்கின்றது.

இதைப் போன்ற நமக்குள் முந்தைய நிலைகள் பெற்ற இந்த உணர்வுகள் அந்த அணுக்கள் அது தன் பசிக்காக உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும்.

உடலில் வலி இருக்கிறது…! என்றால் சந்தோஷமாக இருங்கள் என்றால் உங்களால் இருக்க முடியுமோ…? நம் உடலிலே ஏற்கனவே பெற்ற அந்த அணுக்கள் தன் பசிக்கு அதன் உணர்ச்சிகளை உந்தும்.

அந்த வேதனையான உணர்வை நுகரும் பொழுது உயிரிலே பட்டு அந்த உணர்ச்சிகளும் அந்த வேதனையின் நிலையை நாம் அறிய முடிகின்றது.

அந்த நேரத்தில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

ஈஸ்வரா…! என்று புருவ மத்தியில் உயிருடன் தொடர் கொண்டு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் பெறவேண்டும் என்று நினைவினைத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பால் செலுத்த வேண்டும்.

ஏனென்றால்…
1.சுவாசிக்கும் பொழுது இங்கே (புருவ மத்தியில்) தடைப்படுத்திவிட்டு
2.வேதனைப்படும் அணுக்களுக்கு உணவு போகாதபடி தடைப்படுத்த வேண்டும்.

பின் கண்களை மூடி துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி எங்கள் உடல் முழுவதும் படர்ந்து எங்கள் ஜீவான்மா ஜீவணுக்கள் பெறவேண்டும் என்று எண்ணி
1.எங்கே வலி எடுக்கின்றதோ…
2.அங்கே உங்கள் நினைவைச் செலுத்துங்கள்.

வேதனையை உருவாக்கும் அணுக்கள் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெறவேண்டும் என்று கண்ணின் நினைவை உடலுக்குள் செலுத்தித் திரும்பத் திரும்பச் செய்து கொண்டு வாருங்கள்.

இப்படிச் செய்ய…
1.அந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் அங்கே பட…
2.அந்த விஷத் தன்மைகள் அங்கே குறைந்து…
3.நமக்குள் இருக்கும் அந்த வலியைக் குறைக்க உதவும்.

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நாம் எடுத்து உடலில் செலுத்தச் செலுத்த வேதனையை உருவாக்கும் அணுக்கள் சிறுகச் சிறுக வீரியத் தன்மை இழந்து உடலில் உள்ள நல்ல அணுக்கள் வலிமை அடையக்கூடிய சக்தி பெறுகின்றது.

அதற்குத்தான் இதைச் செய்யச் சொல்கிறோம்…!

அமாவாசைப் பக்கம் உடலை விட்டுப் பிரிவோரின் உண்மை நிலைகள்..!

Polaris and sabdharisi mandalam

அமாவாசைப் பக்கம் உடலை விட்டுப் பிரிவோரின் உண்மை நிலைகள்..!

 

வேதனை என்றாலே விஷம் தான்…!

ஆக இந்த மனித வாழ்க்கையில் “வேதனை… வேதனை…” என்று எதை எடுத்தாலும் துயரப்படும் நிலைகள் கொண்டோர் உணர்வுகளில்
1.அதாவது அத்தகைய விஷத்தின் தன்மை கொண்டோர் அனைவருமே
2.பெரும் பகுதி “அமாவாசைப் பக்கம்” தான் ஜாஸ்தி இறப்பார்கள்.
3.அந்த விஷ அலைகள் பரவும் நேரங்கள் தான் அந்த ஆன்மா வெளியிலே செல்லும்.

இந்த உடலை விட்டு அப்படி வந்தது என்றால் பாம்பு எப்படி விஷத்தைப் பாய்ச்சி மற்ற உயிரினங்களை உணவாக எடுத்துக் கொள்கிறதோ அதைப் போல் அந்த விஷமும் இங்கே இந்த உடலில் சேர்த்துக் கொண்ட விஷமும் ஒத்த நிலைகளாகின்றது.

1.அதன் வழி கொண்டு இந்த மனித உடலைச் சவமாக்கி
2.விஷத்தின் தன்மை கொண்ட உணர்வின் அணுக்களாகப் படும் இந்த உயிர்
3.அந்த பாம்பின் ஈர்ப்புக்கு அழைத்துச் சென்று நம்மை பாம்பாகச் செயல்படுத்தும்.

அதே சமயத்தில் ஆடு மாடு மற்ற இவைகள் எல்லாம் ஓர் விஷத்தின் தன்மையைத் தனக்குள் உடலாக்கி அதாவது தான் உணவாக உட்கொண்ட நிலைகளில் இருக்கும் நஞ்சை உடலாக்கிக் கொண்டு அதனுடைய சாணத்தை நல்லதாக மாற்றுகிறது.

இத்தகைய தன்மையில் இந்த மனித உடலில் வேதனை என்ற உணர்வுகள் அதிகமானால் விஷத்தின் உணர்வைக் கவர்ந்து அதன் வலிமையின் தன்மை கொண்டு மாடு ஆடாகவோ பிறக்கச் செய்யும்.

ஆனால் மிகவும் அதிக விஷமானால் விஷத்தை பாய்ச்சும் வலுக் கொண்ட பாம்பாகும் நிலை வருகிறது.
1.ஒருவர் வேதனைப்படுவதைப் பார்த்து மற்றொருவர் ரசித்துச் சந்தோஷப்பட்டால்
2.நிச்சயம் அவர்கள் அடுத்துப் பாம்பாகத் தான் பிறப்பார்கள்.

ஆகவே இந்த மனித வாழ்க்கையில் எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் வேதனை என்ற உணர்வை நுகர்ந்தால் அல்லது வேதனைப்படுவோரைப் பார்க்க நேர்ந்தால் அடுத்த கணமே அந்த வேதனையை மறக்க “ஈஸ்வரா…!” என்று புருவ மத்தியில் உயிரை எண்ண வேண்டும்.

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி நாங்கள் பெறவேண்டும் அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று வேதனைகளை அடக்கிய நஞ்சை வென்று ஒளியாக மாற்றிடும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நாம் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். புருவ மத்தியில் தடுத்துப் பழக வேண்டும்.

அதே போல் வேதனைப்படுவோர் துருவ நட்சத்திரத்தின் அருள் சக்தி பெற்று அதிலிருந்து அவர்கள் விடுபட வேண்டும் என்ற உணர்வைப் பாய்ச்சுதல் வேண்டும்.

வேதனைப்படும் சமயங்களில் எல்லாம் இத்தகைய உணர்வின் வலுவை எடுத்து வலுவாக்கிக் கொண்டால்
1.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஆற்றல் நமக்குள் வலு கூடி
2.நம் உயிரான்மாவில் அது பெருகி
3.இந்த உடலை விட்டு நாம் எப்பொழுது சென்றாலும் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்திற்குச் செல்கிறோம்.
4.அழியாத ஒளி உடல் பெறுகின்றோம்.

சாப அலைகளால் பிறக்கும் சந்ததியினர் எப்படிச் சிரமப்படுகின்றனர்…? நடந்த நிகழ்ச்சி

curse-rays

சாப அலைகளால் பிறக்கும் சந்ததியினர் எப்படிச் சிரமப்படுகின்றனர்…? நடந்த நிகழ்ச்சி

 

என் (ஞானகுரு) பெரியப்பாவின் தங்கைக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்தார்கள். அது முதல் மனைவியாகப் போய் இருந்தது. அவர்களுக்குள் ஏதோ கருவாகி உள்ளது. திருமணமாகி அந்தக் கருவாக இருக்கும்போது (பெரியப்பாவுடைய) தங்கையின் கணவர் இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொண்டார்.

ஏனென்றால் அந்தக் காலத்தில் இரண்டு கல்யாணம் மூன்று கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்வது சர்வ சாதாரணமாக இருந்தது. திடீரென்று சொந்தத்தில் பெண் என்ற நிலை வரும்போது அவர் இரண்டாவது கல்யாணத்தைச் செய்து கொண்டார்.

கர்ப்பமாக இருக்கும் போது “இப்படி இரண்டாவது கல்யாணம் செய்து கொண்டாரே…!” என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.

இப்பொழுது உள்ள சட்டம் எல்லாம் அன்றைக்குக் கிடையாது.

நான் பிரியபட்டேன்…. நான் கல்யாணம் செயது கொண்டேன். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்…? வேண்டாம்… என்றால் நீங்கள் விலகிப் போகலாம் என்று அவர் ஊர் பஞ்சாயத்தைக் கூட்டினார்.

ஊர் நாட்டாமைகள் எல்லாம் சேர்த்து பஞ்சாயத்துச் செய்யும் பொழுது அந்த அம்மா தன் கர்ப்ப காலங்களில் கடும் வேதனையும் சங்கடமும் பட்டது.

எந்த அளவுக்குக் கடும் வேதனையும் சங்கடமும் பட்டதோ அந்த உணர்வுகள் எல்லாம் கருவிலே இணைந்து அது பெண் குழந்தையாகப் பிறக்கிறது.

1.பிறந்த பின் அந்தக் குழந்தைக்கு எந்தச் சிந்தனையும் இல்லை.
2.வாய் பேச வரவில்லை. வாயிலிருந்து எச்சில் ஒழுகிக் கொண்டே இருக்கும்.
3.மூளை வளர்ச்சி இல்லாதபடி அதுபாட்டிற்கு இருந்தது.
4.அது வயதுக்கு வந்து பருவம் ஆகும் வரையில் கூட அப்படியே தான் இருந்தது.

இந்த மாதிரி ஆனதால் அந்த அம்மா தன் சொத்தைப் பிரித்துக் கொண்டு வந்து விட்டார்கள், இருந்தாலும் என் வாழ்க்கையை நீங்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து நாசமாக்கி விட்டீர்களே…! என்று தன் அண்ணனைப் (என் பெரியப்பாவை) பிடித்துப் பேசும்.

நீங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து தானே இந்தக் கல்யாணத்தை அனுமதித்தீர்கள் என்று…!

ஆக அந்த அம்மா பேசிய சாப அலைகள் பெரியப்பா குடும்பத்தில் சாடியது. அவருக்கு ஒரு பையன் மூன்று பெண் பிள்ளைகள்.

கர்ப்பம் என்று சொல்லப்படும் போது தன் பிள்ளைக்கு எப்படி ஆனதோ அதே போல் அவருடைய குழந்தைகளுக்கும் ஜன்னி மாதிரி வந்தது. காக்காய் வலிப்பும் வந்தது. மூளை வளர்ச்சி இல்லாது போனது.

ஒரு பையனுக்குக் கால் வராமல் இருக்கிறது. பெண்கள் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்து அந்த குழந்தையோட அது அவஸ்தைப் படுகிறது.
1.அந்தச் சந்தர்ப்பத்தால் குடும்பமே இத்தகைய நிலைகள் உருவாக்கப்பட்டு இந்த நிலை ஆகிவிட்டது.
2.இதை எல்லாம் நடைமுறையில் குருநாதர் அனுபவரீதியாக எமக்குக் காட்டுகின்றார்.

அதே மாதிரி என் மனைவி வழியில் எடுத்துக் கொண்டாலும் என் மனைவியின் சின்னம்மா (அதுவும் இரண்டாம் தாரமாக வந்தது தான்). அது எங்கள் சிறிய பாட்டி மகள்.

அந்த அம்மாவுக்குக் கொஞ்சம் வாய்த் துடுக்கு. யாரும் தன்னைக் கல்யாணம் செய்து கொள்ள வரவில்லை என்று. தன் தம்பி மகனுக்கே இரண்டாம் தாரமாகக் கட்டிக் கொடுத்து விட்டார்கள். அது கண்டபடி சாபம் இடும்.

எங்கள் பாட்டி என்ன செய்தது…? (என் மனைவியை) எங்கள் குடும்பத்திலேயே கட்டிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கொண்டு வந்தது.

அதனாலே என் அண்ணன் கட்டிக் கொள்ள வேண்டியதை என்னைக் கட்ட வைத்துவிட்டார்கள்… வாரிசு என்று, என் மனைவியின் சின்னம்மா அவர்கள் அப்பாவைப் பேசிய பேச்சு கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்லை. கண்டபடி பேசும். இவ்வளவு தான் என்று இல்லை.

என் மனைவி குடும்பத்தில் இந்த அம்மாளின் சாபத்தால் பிறந்த ஆண் வாரிசும் இறந்து விட்டார் (என் மனைவியின் சகோதரன்). ஆனால் என் மனைவி மீது அந்த அம்மாவுக்குக் கொஞ்சம் பிரியம்.

அதே சமயத்தில் என் மனைவியின் அப்பாவை (என் மாமனாரை) ரோட்டிலே போய் உட்கார்ந்த கொண்டு கேவலப்படுத்தும்.

நான் (ஞானகுரு) கல்யாணம் முடித்து வந்த புதிதில் இந்த அம்மா இப்படித்தான் பேசிக் கொண்டிருந்தது. வாசல் படி மேல் உட்கார்ந்து கண்டபடி பேசிக் கொண்டிருந்தது.

நான் என்ன செய்தேன்…?

பெரிய அம்மிக் கல்லைத் தூக்கிக் கொண்டு போய் உன்னை இந்த மட்டோட குளோஸ் (CLOSE) செய்கிறேன் என்று சொல்லித் தலைக்கு மேலே தூக்கி “டபால்…” என்று அந்த அம்மாவின் பின்னாடி போட்டேன்.

அய்யய்யோ… என்னைக் கொல்ல வந்து விட்டானே… எங்கள் அண்ணன் பையன்…! என்று சப்தம் போட்டது. அன்றிலிருந்து பேசுவதை விட்டு விட்டது. அதற்கப்புறம் அது இறக்கிற வரையில் என்னிடம் பேசவில்லை.

ஆனால் என்ன செய்தது…? பார்…! என்னைச் சீரழித்தாய் அல்லவா…! உன் குடும்பத்தையே எப்படி ஆட்டி படைக்கிறேன்…? என்று சொன்னது. நடந்த நிகழ்ச்சி இது.

அது இறந்த உடனே என் மனைவி உடலுக்குள் வந்து படுத்தின பாடு கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்லை. கண்டபடி ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டு இருக்கிறது. நான் சித்தான பிற்பாடு ஒரு சமயம் வந்து கேட்கிறது.

என்னுடைய சிறிய வயதில் நடந்த சப்பவங்கள் எல்லாம் என் மனைவிக்குத் தெரியாது. ஆனால் இந்த உடலில் அந்த அம்மா இருந்து கொண்டு “போடா எங்க அண்ணன் மகனே.. எனக்கு எல்லாம் தெரியுமுடா…!” என்று சொல்கிறது.

போடா என் அண்ணன் மகனே… எனக்கு என்ன தெரியாதா…! போய் வெத்திலை வாங்கிக் கொண்டு வாடா…! பாக்கு வாங்கிக் கொண்டு வாடா…! என்று என் மனைவி உடலிலிருந்து கேட்கிறது.

அந்த அமமாளுக்கு வெத்திலை போடும் பழக்கம் இருந்ததால் அப்படிக் கேட்கிறது. போடா… வாடா…! என்று பேச ஆரம்பித்து விட்டது. “நான் தானடா உன்னைத் தூக்கி வளர்த்தேன்…!” என்று பேச ஆரம்பித்தது.

ஒரு சமயம் என்னுடைய சிறிய வயதில் எனக்கு அம்மை வார்த்து இருக்கும் போது இட்லி சாப்பிட வேண்டும் என்று கேட்டு அழுகிறேன். இந்த அம்மா என்ன செய்தது…? உடனே அரிசியை நல்ல சாதமாக ஆக்கி இட்லி மாதிரிச் செய்து கொண்டு என்னிடம் கொடுத்தது.

அப்படிக் கொடுத்தவுடனே அந்த இட்லியை எடுத்து அந்த அம்மா மேலேயே அடிச்சிட்டேன். இது இட்லி இல்லை என்று சொல்லி…!

அதை என் மனைவி உடலிலிருந்து நினைவுபடுத்திச் சொல்கிறது. என் மனைவிக்கு இது தெரியாது. ஆனால் அந்த உணர்வுகள் உடலிலிருந்து பேசுகிறது

இதை எல்லாம் மிகவும் தெளிவாக அனுபவரீதியாக எனக்குக் காட்டினார் குருநாதர்.
1.ஒரு உடலில் விளைந்த உணர்வுகள் என்ன எல்லாம் செய்யும்…? என்று உங்களுக்குத் தெரியாது.
2.இப்பொழுது அதை எல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்துகின்றோம்..

குடும்பப் பாரம்பரியத்தில் நம் சந்ததிகளைக் காக்கும் ஒரே வழி

Dazzling ancestor soul lights

குடும்பப் பாரம்பரியத்தில் நம் சந்ததிகளைக் காக்கும் ஒரே வழி

 

நம் குடும்பத்தில் யாராவது உடலை விட்டுப் பிரிந்து விட்டால் குடும்பத்தைச் சார்ந்தோர் அனைவரும் சேர்ந்து அவர் உயிராத்மாவை அங்கே சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைத்து ஒளியின் சரீரம் பெறச் செய்ய வேண்டும்.

ஆனால் தனித்து அவரை மட்டும் எண்ணக் கூடாது….!

1.அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலங்களின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெறவேண்டும்
2.அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும்
3.எங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரது உடல்களிலும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் சப்தரிஷி மண்டலத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் படர்தல் வேண்டும் என்ற
4.இந்த வலுவைக் கூட்டிக் கொண்டு உடலை விட்டுப் பிரிந்தவர்களைச் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு சப்தரிஷி மண்டலத்தை எண்ணும் பொழுது அவர்கள் ரிஷியின் தன்மை அடைந்து விடுகின்றனர். சப்தரிஷிகளுடன் சப்தரிஷியாகி விடுகின்றார்கள். மனித உணர்வின் ஆசைகள் கொண்டு அங்கே செலுத்திடல் வேண்டாம்.

“அவர்கள் அங்கே ஒளியின் சரீரமாக இருக்கும் நிலையில்…” ஒவ்வொரு நாளும் அவர் அருள் நமக்குள் வளர வேண்டும். எங்களை அறியாது சேர்ந்த இருள்கள் நீங்க வேண்டும் என்று இதனைக் கவர்ந்து இந்த வாழ்க்கையில் இருளை அகற்றும் தன்மையைப் நாம் பெற்றுப் பழகுதல் வேண்டும்.

குடும்பத்தைச் சார்ந்தோர் அடிக்கடி அவருடைய நினைவுகள் ஒளியின் சரீரம் பெற வேண்டும் என்று அவருடைய நினைவு வரும் பொழுதெல்லாம் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.

ஏனென்றால் அவர் உணர்வு உங்களுக்குள் உண்டு. இந்த உணர்வினை மாற்றியமைத்தல் வேண்டும்.

உடலை விட்டுப் பிரிந்த ஆன்மாக்கள் ஏகாந்த நிலைகள் கொண்டு பிறவியில்லா நிலை அடைய வேண்டும். அவர்கள் என்றுமே பேரின்பப் பெரு வாழ்வாக வாழ்தல் வேண்டும் என்ற “இந்த உணர்வினைத்தான் கூட்டுதல் வேண்டும்…!”

இந்த உணர்வுகள் நமக்குள் வளர வளர அவர்களுடைய உணர்வைப் பெற்ற அணுக்கள் நம் உடலிலே இருந்தால் அதைச் சிறுத்துப் பேரின்பம் என்ற உணர்வின் அணுக்களாக நமக்குள் மாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

1.அதே சமயத்தில் குடும்பப் பாரம்பரியத்தில் அணு செல்கள் சென்று
2.உடலை விட்டுப் பிரிந்தவர்கள் உடலில் வந்த நோய்களை
3.மற்ற தனது சந்ததிகளுக்கு உருவாக்காதபடி மாற்றியமைக்கவும் உதவும்.

ஏனென்றால் அவருடைய இன விருத்தியில் வந்த அந்தக் கருக்களில் இத்தகையை நிலைகள் கலந்து விட்டால் பின் வரும் நிலைகளில் அது தொடர்ந்து விடுகின்றது.

அதை எல்லாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும்…! எல்லோரும் அருள் வழி வாழ்ந்து அழியாத பேரின்பப் பெரு வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்பதற்குத்தான் இதைச் சொல்கிறோம்.

நம் நல்ல மனது ஏன் எப்படி எதனால் மாறுகின்றது…?

Power of Mind

நம் நல்ல மனது ஏன் எப்படி எதனால் மாறுகின்றது…?

 

நாம் சாதாரணமாக இருந்தாலும் திடீரென்று நம் உடலில் உள்ள அணுக்களுக்குப் பசி எடுத்தது என்றால் அந்த உணர்ச்சியைத் தூண்டி திடீரென்று கோபம் வரும்.

அதே சமயத்தில் குழந்தைகளைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருப்போம். அந்த உணர்வு அணுவாக இருக்கும்.
1.அதை நினைக்காதபடி சந்தோஷமாக இருந்தால்
2.அதற்குச் சாப்பாடு கிடைக்கவில்லை என்றால் அந்த உணர்ச்சியை உந்தும்.
3.ஏனென்றால் உயிருக்கு வருகின்றது… வந்தவுடன், அந்த உணர்வை எடுத்துச் சாப்பாடு எடுக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது.

அந்த மாதிரி நேரமானாலும் அதற்குச் சாப்பாடு கொடுக்க கூடாது. உடனே.. “ஈஸ்வரா…!” என்று புருவ மத்தியில் எண்ணினால் உள்ளுக்குள் போகாது. அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி எங்கள் உடலிலுள்ள ஜீவ ஆன்மா பெறவேண்டும் என்று எண்ண வேண்டும்.

நீங்கள் சும்மா இருந்து பாருங்கள். உங்களை அறியாத கவலை சஞ்சலம் வேதனை ஆத்திரம் எல்லாம் எங்கிருந்தோ வரும். அப்படி யார் யார் மேலே இருந்ததோ, அவர்கள் மேலே தான் வரும்.

அவர்கள் நம்மை எப்படியெல்லாம் கெட்டு போகவேண்டும் என்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்களோ அந்த உணர்வெல்லாம் எடுத்து, அந்த கெட்டுப் போகும் அணுக்களுக்குச் சாப்பாடு கொடுக்கும்.

சொல்வது உங்களுக்கு அர்த்தமாகிறதா…?

நாம் இந்த நிலையை மாற்றுவதற்குத்தான், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொண்டு வந்து என்ன செய்கிறோம்…? “இராமேஸ்வரம்…!” அங்கு வந்தவுடன் தான் “தனுஷ்கோடி” – “கோடிக்கரை”, நாம் இப்பொழுது கோடிக்கரையில் இருக்கிறோம்.

1.ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் அந்தத் தீமைகள் வரும் பொழுது
2.அந்த துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியின் உணர்வை நமக்குள் சேர்த்துச் சேர்த்து
3.அந்த விஷ்ணு தனுசைக் கொண்டு மாற்றிடல் வேண்டும்.

இந்த உயிர் தான் “விஷ்ணு தனுசு…!” என்பது. இந்த உயிரின் தன்மை ஒளியாக மாற்றும், விஷ்ணு தனுசு என்ற இந்த உணர்வை எடுத்து நம் உடலிலுள்ள அத்தனை அணுக்களுக்கும் சேர்க்க வேண்டும்.

இராமேஸ்வரத்தில் இராமன் என்ன செய்கின்றான்…? நேரமாகிவிட்டது என்று மணலைக் குவித்து பூஜிக்கத் தொடங்குகின்றான். இது தான் தனுஷ்கோடி.

இந்த வாழ்க்கையில் இதனுடைய நிலைகள் வரப்படும் பொழுது, நமக்குள்
கோபம் வரப்படும் போது,
வெறுப்பு வரும் போது,
வேதனை வரும் போது,
சலிப்பு வரும் போது,
சோர்வு வரும் போது,
ஆத்திரம் வரும் போது,
இவை எல்லாவற்றையும் அருள் வழியில் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளியைக் கொண்டு மாற்றிக் கொண்டு வரும் போது எல்லாம் ஒன்றாகின்றது.

“தனுஷ்கோடி…” ஒன்றாகி, ஒரு உணர்வின் தன்மை வலுவாகிறது…! என்று பொருள்.

இராமாயணத்தைப் படித்து பாருங்கள். அதில் எவ்வளவு பெரிய உண்மை இருக்கின்றது…!
1.நாம் எதற்காக வந்தோம்…?
2.எதனால் வந்தோம்…? என்ற உண்மைகள் அனைத்தும் அதிலே காட்டப்பட்டுள்ளது.

உதாரணமாக இப்போது நம் உடலில் வேதனையை நுகர்ந்து விட்டால் என்ற உணர்வுகள் அணுக்களாகிறது. அந்த வேதனை மணத்தை கொடுத்தவுடன் உடல் அழுகுகிறது.

ஆனால் அருளுணர்வைப் பெறவேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது உடல் நன்றாகச் செழிக்கின்றது. அப்பொழுது அதனுடைய மலம், நுகர்ந்த உணர்வின் தன்மை, நல்ல அணுக்களை வளர்க்கப்படும் பொழுது நமக்கு நன்றாக இருக்கின்றது.

அப்பொழுது “நமது” என்று சொல்வது எது…?

1.நமது என்று சொல்வது “உயிரின் தன்மை…”
2.ஆறாவது அறிவு கார்த்திகேயா…! என்ற நிலையில் உயிர் ஒளியானது.
3.அவன் தான் நான்…! நான் தான் அவன்…! என்ற நிலைகளில்
4.அந்த அளவுக்குப் பெற்றுப் பிரபஞ்சத்திலே உருவானது “துருவ நட்சத்திரம்…!”

அதை நாம் பெறவேண்டும்..

ஏனென்றால் உங்களை அங்கே அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்திற்கே அழைத்துச் செல்கிறேன். எனக்கு ஈஸ்வரபட்டர் அதைத் தான் சொன்னார்.

அவர் சொன்ன வழிப்படி நாம் அனைவரும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் இணைதல் வேண்டும்.

அவர்கள் எப்படி அந்த தீமைகளை நீக்கினார்களோ அதை நாம் நீக்க வேண்டும். அந்த அருள் சக்தியை உங்களுக்குள் பெருக்கச் செய்வதற்குத் தான் இந்த உபதேசமே…!

துன்பங்களையும் துயரங்களையும் தணியச் செய்து நல்லதாக மாற்றும் சக்தி…!

chitrai-festival

துன்பங்களையும் துயரங்களையும் தணியச் செய்து நல்லதாக மாற்றும் சக்தி…!

காரமான பொருள்களைத் தனியாக உட்கொள்ளும் போது அந்தக் காரத்தின் உணர்ச்சி தான் முன்னிலையில் நிக்கும். காரம்… காரம்… என்று தான் சொல்லிக் கொண்டேயிருப்போம்.

ஆனால் இந்தக் காரத்தை அடக்க “சப்…!” என்று இருக்கும்
1.மற்ற காரம் இல்லாத பொருள்களை இதனுடன் இணைக்கப்படும் போது
2.காரத்தின் தன்மை குறைந்து சுவை மிக்க நிலைகளாக உருவாகின்றது.

நமது வாழ்க்கையில் வெறுப்போ வேதனையோ சலிப்போ சஞ்சலமோ சங்கடமோ கோபமோ இத்தகைய உணர்வுகளை நாம் நுகர்ந்தறியப்படும் போது உயிரான ஈஸ்வரலோகத்தில் அவை எல்லாம் உருவாக்கப்படுகின்றது.

ஏனென்றால் பிறருடைய துயரங்களையும் துன்பங்களையும் கேட்டறிந்து
1.அவர்களுக்கு உதவிகள் செய்தாலும்
2.கேட்டறிந்த அந்த உணர்வுகளை நாமும் நுகர நேர்கின்றது.
3.அந்தத் துயரப்படும் உணர்வுகள் நமக்குள் வந்த பின் நம்மையும் துன்பப்படச் செய்கிறது
4.அப்பொழுது நாம் நுகர்ந்த அந்தத் துன்பமான உணர்வுகளை தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் அல்லவா…!

அடுத்த கணமே ஈஸ்வரா…! என்று புருவ மத்தியில் இருக்கும் உயிரிடம் கேட்டு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும் அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று ஏங்கி அந்த உணர்வினை உடலுக்குள் சேர்த்துப் பழக வேண்டும்.

முதலில் சொன்ன மாதிரி தனிக் காரத்தை அடக்கப் பல நல்ல சரக்குகளைச் சேர்த்து அதைச் சுவைமிக்கதாக மாற்றுவது போன்று
1.நாம் கேட்டறிந்த துன்பமான துயரமான உணர்வின் தன்மையை அடக்க
2.வலுவான அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வுகளைக் கூட்டி விட்டால்
3.நாம் நுகர்ந்த தீமைகளைத் தணியச் செய்து நல்ல உணர்வின் அணுக்களாக மாற்றும்.

நாம் நல்ல குணங்கள் கொண்டு இருக்கும் பொழுது ஒரு வேதனைப்படும் உணர்வை நுகர்ந்தால் அந்த வேதனைப்படும் உணர்வின் தன்மை அதிகரித்து நல்ல குணத்தின் வலிமையை அது குறைந்து விடுகின்றது.

ஆகவே நம்முடைய நல்ல குணத்தின் தன்மையை நாம் அதிகமாக வலு பெறச் செய்ய வேண்டும் என்றால் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை அவசியம் நாம் நுகர வேண்டும்.

அப்பொழுது உயிரான ஈஸ்வராலோகத்தில் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் உருவாகத் தொடங்குகிறது.

“பிரம்மாவைச் சிறை பிடித்தான் முருகன்…!” என்ற நிலையில் ஆறாவது அறிவால் அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வைக் கவர்ந்து தீமை செய்யும் உணர்வுகள் நம் உடலில் உருவாகாதபடி அருள் உணர்வுகளை உருவாக்கிடல் வேண்டும்.

தீமை என்ற உணர்வுகளைக் குறைத்து தீமைகளை அகற்றிடும் வலிமை கொண்ட உணர்வின் அணுக்களாக எடுக்கும் போது
1.ஈஸ்வரலோகத்தில் அந்த உணர்வுகள் உருவாக்கப்பட்டு
2.நம் இரத்தங்களில் கலக்கச் செய்யப்படும் போது அது இந்திரலோகத்தில் கருத்தன்மை பெற்று
3.தீமைகளை மாற்றிடும் வலிமை பெற்ற பிரம்மலோகமாக… நல்லதைச் சிருஷ்டிக்கும் பிரம்மலோகமாக (உடலாக) மாறுகின்றது.

இத்தகைய நிலைகளை நம் உடலுக்குள் உருவாக்கினால் தீமையை அகற்றிடும் வலிமை பெற்று இந்த உடலை விட்டுச் சென்ற பின் நமது உயிரான்மா ஞானிகள் வாழும் சப்தரிஷி மண்டல எல்லைக்குச் செல்கிறது.

உடல் பெறும் உணர்வுகள் அங்கே கரைந்து ஒளியின் சரீரமாக நாம் ஆகின்றோம்…!