விண் செல்லும் ஆற்றலும்… விண் செலுத்தும் ஆற்றலும்…!

சப்தரிஷி மண்டலம் – மனிதனின் கடைசி எல்லை

27 நட்சத்திரத்தின் ஆற்றலைப் பெறுங்கள்

பிறவியில்லா நிலை

விண் செல்லும் ஆற்றலையும் விண் செலுத்தும் ஆற்றலையும் வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்

ஆண் பெண் என்ற நிலையில் தான் விண் செல்ல முடியும் – இல்லை என்றால் முனி தான்

இராக்கெட் போல் நாம் விண் செல்ல வேண்டும்

அகஸ்தியன், ஈஸ்வராய குருதேவர் வழியில் நட்சத்திரத்தின் ஆற்றலால் விண் செல்லுங்கள்

விண் சென்றவர்களைப் பார்த்து நாமும் ஏன் அந்த நிலை பெற முடியாதா என்று ஆசைப்படுங்கள்

குருநாதர் விண் சென்ற நிலை – அகஸ்தியன் குடும்பம் துருவ நட்சத்திரமாக ஆன நிலை

போகரை விண் செலுத்தும்படி செய்தார் குருநாதர்

பேரருள் பெறச் செய்த நமது பிரபஞ்சத்தைப் போற்றுதல் வேண்டும்

.விண் செல்லும், விண் செலுத்தும் மார்க்கம் – முன்னோர்களை விண் செலுத்தினால் நாமும் எளிதில் விண் செல்ல முடியும்

நமது எல்லை எது…?

என்றுமே மாறாத வாழ்க்கை வாழ என்ன செய்ய வேண்டும்…?

உடல் பற்று கொண்ட சகோதரரின் நிலை – சாமிகள்

மின்னலைப் பேரொளியாக மாற்றிக் கொள்ளும் பக்குவம்

1500 ஆண்டு மனிதனை வாழ வைக்க முடியுமா…?

மரணமில்லாப் பெருவாழ்வை எப்படிப் பெறுவது..?

விஷத்தைப் பேரொளியாக மாற்றும் யுக்திகள்

உயிரை ஒளியாக்கும் சந்தர்ப்பம் – 27 நட்சத்திரம்

மரணம் அடைவதற்கு முன்னாடி அரிதாக சில பேர் சொல்லிவிட்டே போகிறார்கள்

உடலை விட்டுச் செல்லும் பொழுது யாருடன் செல்ல வேண்டும…?

மரணமில்லாப் பெரு வாழ்வு…!” வாழ வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்…?

இந்த உடலுக்குப் பின் நாம் எங்கே செல்ல வேண்டும்…? என்ற சிந்தனையுடன் இருப்பதே உண்மையான தியானம்

நாம் செய்யும் தியானத்தின் முக்கிய நோக்கம்

உடலை விட்டுச் சென்றால் பறக்கும் நிலையை நாம் பெறவேண்டும்

உடலை விட்டுச் சென்றால் பறக்கும் நிலையை நாம் பெறவேண்டும்

பிரம்மத்தின் இரகசியத்தைத் தெரிந்து ஒளியாகப் படைக்கும் திறன் பெற்றவர்கள் தான் “அகஸ்தியரும் அவரைப் பின்பற்றியவர்களும்

விஷம் குடித்து இறந்த ஆன்மா மனைவியின் உணர்வுடன் சேர்ந்து விண் சென்றது

உடல் பெறும் உணர்வைக் கரைத்து நாம் உயிருடன் ஒன்றி ஒளியாக மாறவேண்டும்

இந்த உடலை விட்டுப் பிரியும் நேரம் நம்முடைய கடைசி நினைவு எதன் மீது இருக்க வேண்டும்…?

என்ன வாழ்க்கை இது…? என்று நரகலோகத்திலே தான் பெரும்பகுதிப் பேர் வாழ்கின்றனர்

மனித (உடல்) வாழ்க்கையின் பற்றை வளர்ப்பதைக் காட்டிலும் ஞானிகளைப் பற்றுடன் பற்றுவதே நல்லது…! ஏன்…?

.நமது எல்லை எது…?