குருநாதர் என்னை மின்னலைப் பார்க்கச் சொன்னதன் உட்பொருள்

lightning

குருநாதர் என்னை மின்னலைப் பார்க்கச் சொன்னதன் உட்பொருள்

ஒரு சமயம் குருநாதர் என்னை (ஞானகுரு) “மின்னலைப் பார்…!” என்றார்.

மின்னலைப் பார்த்தால்… “என் கண்கள் குருடாகிவிடும் சாமி…!” என்று சொன்னேன்.

நான் சொல்கின்றேன்… நீ மின்னலைப் பார்…! என்று மீண்டும் குருநாதர் சொன்ன பின் மின்னலைப் பார்த்தேன்.

ஒவ்வொரு நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்படும் அணுக் கதிரின் புலன் இயக்கங்கள் சூரியனின் காந்த சக்தியால் கவர்ந்து எதிர்மறையாக மோதப்படும்போது
1.அது எப்படி மின்னல்களாக உருப் பெறுகின்றது…?
2.மற்றதை எப்படி மாய்க்கின்றது…?
3.மற்றொன்றோடு எப்படி இணைகின்றது…?
4.அணுக்களோடு எப்படி இணைகின்றது…?
5.இணைந்த பின் அந்த இசைந்த ஓசைகள் எவ்வாறு மாறுபடுகின்றது…? என்று
6.இதை எல்லாம் தெளிவாக்குவதற்குத் தான் மின்னலைக் காட்டுகின்றார் குருநாதர்.

உயிரே கடவுள் என்ற புத்தகத்தில் மின்னலைக் கண்ட அனுபவத்தை முதலில் எழுதியுள்ளேன். ஆனால் அன்று விளக்கவுரையை முழுவதும் கொடுக்கவில்லை. இன்று அந்த விளக்கவுரைக் கொடுக்கின்றேன்.

உண்மையின் நிலைகளை ஒரு முறை காட்டும் சில விதிமுறைகளைத் தான் அதிலே அங்கே வெளிப்படுத்தியது. ஏனென்றால் அதை ஒவ்வொரு தருணத்திற்குத் தக்கவாறுதான் வெளிப்படுத்த முடியும்.

1.ஒரு உணர்வில் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து
2.உணர்வின் இயக்க இசைகள் மாறுவதும்
3.மணங்கள் மாறுவதும்
4.உணர்ச்சிகள் தூண்டுவதும்
5.உணர்ச்சிகள் ஒதுங்குவதும் என்ற நிலைகள் எல்லாம்
6.வேதங்களில் உள்ள உபநிஷத்துக்களில் தெளிவாக்கப்பட்டுளது.

எதை எதனுடன் சேர்த்து… எதனின் உணர்வு கொண்டு அது உருப்பெறுகின்றதோ… அதை ரிக் என்றும் அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் சத்தை சாம என்றும் காட்டினார்கள் ஞானிகள்.

உதாரணமாக ஒரு பூனை தன் கடுமையான உணர்வின் நிலைகள் கொண்டு ஒன்றைத் தனக்குள் இரையாக்கி தனக்குள் இரையாக்கிய உணர்வின் இசையாக அதிலிருந்து வெளி வருகின்றது.

அதே சமயத்தில் அந்தப் பூனையை உற்றுப் பார்க்கும் ஒரு எலியோ…
1.நுண்ணிய அலைகள் கொண்டு தன் செவிகளை ஒவ்வொரு திசையிலும் திருப்புகின்றது.
2.அந்தத் திசை திருப்பும் நிலைகள் வரும்போதுதான்
3.தன் செவிகளைக் கொண்டு இசைகள் ஒலிப்பதை நுகர்கின்றது.

அப்பொழுது சுருதிகள் (பூனையின் ஒலி ஓசைகள்) அதிகமாகும் போது எலிக்குள் இருக்கும் அதனின் உணர்வின் தன்மையை அது அடக்குகின்றது.

இந்த ஓசையின் உணர்வுகள் எலி உடலை உருவாக்கிய அணுக்களில் இணைந்தபின் அது ஒடுங்கி விடுகின்றது. இப்படி அது அடக்கும் நிலைகள் பெறுவதைத்தான் “அதர்வண” என்று பிருகு அன்று இதைச் சொல்லுகின்றார்.

ஏனென்றால் நட்சத்திர இனங்கள்…. ஒளி அலைகளை ஒளி பரப்பும் அந்த உணர்வின் அணுக்கள்… மற்றொன்றோடு சேர்த்து அதனை இணைத்து… இணையும் உணர்வாக மாற்றும் உணர்வு கொண்டது.

இப்போது லேசாக உங்களிடம் பதிய வைத்து விடுகின்றேன். இதனின் உணர்வின் நிலைகளை நீங்கள்
1.உங்களுக்குள் ஞானத்தால் பெருக்கிக் கொள்ளவும்
2.தீமைகளை அடக்கிடவும் அந்த மெய் ஞானியின் உணர்வை நீங்கள் பெறவும் இது உதவும்.

மனிதனாகப் பிறந்த நாம் நமக்குள் ஏற்படும் தீமைகளை அடக்கி… உணர்வினை அறிவின் ஒளியாக மாற்றி… ஒளியுடன் ஒன்றி “ஒளியின் சரீரமாக…” நிலை கொள்ள இது உதவும்.

சப்தரிஷி மண்டல எல்லையை அடைவோம்… என்று சபதம் எடுப்போம்…!

light-worlds

சப்தரிஷி மண்டல எல்லையை அடைவோம்… என்று சபதம் எடுப்போம்…!

1.அருள் ஞானத்தின் நிலைகளையே நீங்கள் பெறுங்கள்….
2.என்றும் அழியாத செல்வத்தையே தேடுங்கள்.
3.என்றும் அழியா ஒளி உடலையே பெறுங்கள்

“உடல் மாற்றும் நிலை” நமக்கு வேண்டாம்…!

இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் இந்த உடலின் மாற்ற காலங்கள் வருவதற்கு முன் இந்த உலகத்தின் நிலைகள்…
1.இந்தப் பூமியே நிலை தடுமாறப் போகின்றது
2.இன்னொரு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குள்…!

ஆயிரம் ஆண்டுகள் நாம் வாழ்வோம் என்பதை விட இந்த உயிரின் தன்மைகள் கொண்டு உடலின் மாற்றங்கள் ஆனாலும்… “மனிதனின் நினைவு இருக்காது…!” (உடல் இருக்கும்… மனித சிந்தனை இருக்காது)

ஆகவே அதில் சிக்குண்டு நரக வேதனையை நாம் அனுபவித்தே தீர வேண்டும்.

நம் பூமி சூரியனை விட்டு அகண்டு… ஆயிரம் ஆண்டுகளில் இது பிரிந்து சென்றால் இந்தப் பிரபஞ்ச வாழ்க்கை முடிந்தது.
1.பூமி முழுவதும் பனிப் பாறைகளாக மாறும்.
2.வியாழன் கோள் போல் விளையச் செய்யும்.
3.இந்தக் குடும்பம் சிதறுண்டு ஓடிவிடும்.

ஆகவே நட்சத்திரங்கள் (நம் பிரபக்சத்தைச் சேர்ர்ந்த 27 நட்சத்திரங்கள்) குடும்பங்களை மாற்றிக் கொள்ளும். எந்தெந்த நட்சத்திரங்கள் பிரிந்து செல்கிறதோ… அது அது முழுமை பெற்று
1.இதிலே சரிபாதிக்கு மேல் தாண்டி விட்டால்
2.அந்த நட்சத்திரங்கள் அனைத்தும் சூரியக் குடும்பங்களாக மாறும்.
3.ஒன்றி ஒரு வட்டமாக… 2000 சூரியக் குடும்பத்தில் ஒரு வட்டப் பெருக்காக மாறிவிடும்.

இதைப் போன்று காலம் மாறும் நிலைகள் வருகின்றது.

நம் குருநாதரும்… மற்ற மகரிஷிகளும் அறிந்துணர்ந்த இந்த உண்மையின் உணர்வை உங்களுக்குள் பதிவு செய்கின்றோம். இதிலுருந்து விடுபட்டு
1.என்றும் அழியாப் பெருவாழ்வு என்ற நிலையில் ஒளிச் சரீரமாக்கி
2.நஞ்சினை மாய்த்திடும் ஒளியின் நிலைகளைக் கூட்டி அதனின் இயக்கமாக ஆக வேண்டும்.மகரிஷிகள் வாழும் அந்தச் சப்தரிஷி மண்டல எல்லையை அடைய வேண்டும் என்று இதைச் சபதமாக நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் எடுக்க வேண்டும்.

இதைப் படித்துணர்ந்தோர் அனைவரும்
1.இனி எத்தகைய தீமைகளையும் உங்களை அணுக விடாதீர்கள்…
2.அருள் ஞானிகளின் உணர்வைக் கொண்டு அவைகளைத் துரத்தி அடியுங்கள்…!

இந்தப் பழக்கத்திற்கு வாருங்கள்.

அதன் வழி கொண்டு தொடர்ந்து சென்றால் அழியாப் பெரு வாழ்வு என்ற அழியாச் செல்வம் பெறலாம். ஆகவே இந்தச் செல்வத்தைத் தேடிச் செல்லலாம்… அது என்றும் நிலைத்து இருக்கும்…!

மற்ற செல்வம் குணச் செல்வம் இருந்தாலும் கூட அது சிறிது காலமே…! அது அழிந்து விடும். ஆனால் அழியா ஒளிச் சரீரம் என்றும் அழியாது.
1.நீங்கள் அனைவரும் அந்த அழியாப் பெரு வாழ்வு பெறுவீர்கள்.
2.நிச்சயம் அந்த வழியில் செல்வீர்கள்

நம் குருநாதர் காட்டிய நிலைகள் கொண்டு வாழ்க்கையில் இதை நீங்கள் பயன்படுத்திச் செயல்படுத்த வேண்டும். அனைவரும் ஒரு குடும்பம் என்ற நிலைக்கு வர வேண்டும்.

ஒரு பிரபஞ்சம் எவ்வாறு இயக்குகின்றதோ குரு வழியில் அதாவது…
1.நமது குருநாதர் இயக்கத்திற்குள் பெரும் பிரபஞ்சமாகி
2.உலகில் வந்த தீமைகளை அகற்றும் உணர்வுகள் நமக்குள் விளைந்து
3.தீமைகளை நீக்கிடும் சக்தியாக ஒருக்கிணைந்த நிலையில் நாம் ஒன்றுபடுவோம்.

அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறுவோம்… உலகைக் காக்கும் உணர்வை நமக்குள் விளைய வைப்போம்…. நம் பார்வையால் உலகம் தீமைகளில் இருந்து விடுபடும் நிலையாக வளரட்டும்…!

எல்லா மகரிஷிகளையும் வேண்டுவோம்… தியானிப்போம்… தவமிருப்போம்.

மனித (உடல்) வாழ்க்கையின் பற்றை வளர்ப்பதைக் காட்டிலும் ஞானிகளைப் பற்றுடன் பற்றுவதே நல்லது…! ஏன்…?

divine destination

மனித (உடல்) வாழ்க்கையின் பற்றை வளர்ப்பதைக் காட்டிலும் ஞானிகளைப் பற்றுடன் பற்றுவதே நல்லது…! ஏன்…?

 

அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளை நாம் பற்றுடன் பற்றப்படும் பொழுது “அருளை…” நாம் பற்றுகின்றோம். அதன் வழியே காரியங்கள் நடக்கின்றது… நல்ல முறையில் சித்தியாகின்றது…!

ஆனால் வாழ்க்கையில் குடும்பப் பற்றை அதிகமாகச் சேர்த்து அருள் பற்றைக் குறைக்கப்படும் பொழுது என்ன ஆகும்…?
1.குடும்பப் பற்று வந்தாலே அதிகமான நிலையில் தன் சிந்தனையை இழக்கச் செய்யும்.
2.தன் பிள்ளைகளுக்கு இப்படி ஆக வேண்டும்… அப்படி ஆக வேண்டும்… என்ற உணர்வு வந்துவிட்டாலே போதும்
3.நமக்குள் ஏற்கனவே பதிந்திருந்த பழைய உணர்வுகள் அனைத்தும் முன்னாடி வந்துவிடும்…!
4.அது முன்னாடி வந்துவிட்டாலே “அதைக் காப்பது” என்பதே பெரிய சிரமம்.

ஆகவே வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியிலேயும் “ஒரு காரியத்தைச் சித்தியாக்க வேண்டும்…” என்றால் நாம் மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வு பெறவேண்டும்… வாழ்க்கையில் எல்லாம் தெளிவாக வேண்டும்…! என்ற உணர்வுகளைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்தால் சரியாக இருக்கும்.

கூட்டுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்..?

1.கண்ணைத் திறந்து விண்ணை நோக்கிப் பார்க்க வேண்டும்
2.அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தியைப் பெறவேண்டும் என்று நினைவை விண்ணிலே செலுத்தி
3.ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது சுவாசிக்க வேண்டும்.

பின்… எது நம் வாழ்க்கையில் குறையாகத் தென்படுகின்றதோ அது நிறைவு பெறவேண்டும்… வாழ்க்கையில் நிறைவு பெறவேண்டும் தொழில் சீராக வேண்டும்… பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் ஆகவேண்டும்… சீக்கிரம் உயர்ந்த நிலைகள் பெறவேண்டும் என்று எண்ணுதல் வேண்டும்.

ஆனால் குறித்த காலத்தில் நடக்கவில்லை என்கிற பொழுது பெண்ணுக்கு இவ்வளவு வயதாகிவிட்டது… திருமணம் ஆகவில்லையே…! என்ற ஏக்கம் வருகின்றது… சோர்வடைகின்றோம்.

சீக்கிரம் நடக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் “வலுவாக” இருந்தால் இந்தச் சோர்வே வராது.

அப்படி எண்ணவில்லை என்றால் விஷத் தன்மைகள் அதிகமாகி…
1.இந்தப் புவியின் பற்று கூடி… உடலின் பற்று அதிகரித்து விடுகின்றது.
2.அருள் ஞானிகளின் பற்று தணிகின்றது.

ஆனால் அருள் ஞானிகளின் பற்றைக் கூட்டினால் தான்
1.வாழ்க்கையில் வரக்கூடிய மற்ற பற்று
2.அது எதுவாக இருந்தாலும் வெல்ல முடியும்…! (முக்கியமானது)

ஆக.. ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலேயும் நாம் எடுக்கும் உணர்வுகள் வேகமாக இருக்கப்படும் பொழுது நலமாகின்றது அதிலே கொஞ்சம் தளர்ச்சி அடைந்தால் விஷத்தின் தன்மைகளைக் கூட்டிவிடுகின்றது.

இப்படி… இந்த மனிதனின் “வாழ்க்கையின் எண்ணங்கள்” கூடினால் அருள் ஞானத்தை இழக்கும் சக்தி தான் வருகின்றது.

அதே சமயத்தில் வீட்டில் வயதான தாய் நோயாக இருக்கின்றார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்பொழுது அவர்கள் நலம் பெறவேண்டும் என்று வீட்டில் உள்ள பிள்ளைகள் எண்ணுகின்றோம்.

நம்பிக்கையுடன் மகரிஷிகளின் உணர்வுகளைத் தாய்க்குப் பாய்ச்சப்படும் பொழுது அருள் உணர்வின் தன்மை அங்கே உருவாக்கப்படுகின்றது.

நலம் பெறவேண்டும் என்று பாய்ச்சப்படும் உணர்வுகளால்
1.தாய்க்குள் வேதனை என்ற உணர்வுகள் வளராது
2.அருள் ஒளி பெறுவோம்..! என்ற உணர்வுகள் தாயிற்கு வளரத் தொடர்கின்றது.

அவ்வப்பொழுது தெளிவாகின்றது… தெளிந்த மனமும் தாய்க்கு வருகின்றது. நலம் பெறும் எண்ணத்தில் எல்லோரும் இருக்கும் பொழுது பிள்ளைகள் எண்ணும் உணர்வுகளால்.. ஒளியின் தன்மையைப் பெறும் தகுதியைத் தாய் பெறுகின்றது.

1.அப்பொழுது உடல் பற்று வராது… அருள் பற்று அங்கே வருகின்றது.
2.அந்த அருள் பற்று அங்கே வரப்படும் பொழுதுதான்…
3.தாய் வேதனையற்ற நிலைகள் கொண்டு வேதனை என்ற எண்ணமே எடுக்காது
4.அருள் ஒளி பெற வேண்டுமென்ற அனைவரது கூட்டு ஐக்கிய உணர்வுகளும் கிடைக்கின்றது.

ஏனென்றால் தாயின் உணர்வு தான் பிள்ளைகளாகிய உங்கள் உடல். பின் கடைசியில் உடலை விட்டுப் பிரிந்த பின் தாய் சூட்சம நிலை அடைகின்றது.

இவ்வாறு தொடர்ச்சியாக எடுத்து வளர்த்துக் கொண்ட அருள் உணர்வின் தன்மை கொண்டு அவர்களை விண் வெளி செலுத்தி உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைக்கும் தன்மை வருகின்றது.
1.அருள் ஒளி கூடுகின்றது…
2.தாயின் ஆன்மா சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைந்து ஒளியாகின்றது.

அவர்கள் அங்கே இணைந்த பின்… சப்தரிஷி மண்டலத்தின் ஒளி எங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் படர வேண்டும்.. எங்கள் குழந்தைகளுக்கும் அந்த அருள் சக்தி கிடைக்க வேண்டும்…! என்ற இந்த உணர்வினைக் கூட்டுதல் வேண்டும்.

அருள் வழியில் வாழ வேண்டிய முறைகள் இது…!

என்ன வாழ்க்கை இது…? என்று நரகலோகத்திலே தான் பெரும்பகுதிப் பேர் வாழ்கின்றனர்…

Power of Eswarapattar

என்ன வாழ்க்கை இது…? என்று நரகலோகத்திலே தான் பெரும்பகுதிப் பேர் வாழ்கின்றனர்…

 

காட்டிற்குள் சென்று எத்தனையோ சிரமங்கள் பட்டேன்… துன்பங்களும் பட்டேன்…! அங்கே குருநாதர் இயற்கையின் உண்மைகளை எல்லாம் அறியும்படிச் செய்தார்.

அதை அறிந்து… அந்த உணர்வைப் பதிவு செய்து… அந்த உணர்வை வளர்த்துக் கொண்டேன். அப்படிப் பெற்ற ஞானிகளின் உணர்வுகளைத்தான் இங்கே சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றேன்.

இதை எல்லாம் கேட்டுப் பதிவாக்கிக் கொண்டு அதன் வழியில் இப்பொழுது முன்னுக்கு வந்தாலும் “பற்றுள்ளவர்கள்” என்ன செய்கின்றார்கள்…?

இரவு நேரத்திலே சாமி…! எனக்குத் தலை வலிக்கிறேதே… உடல் வலிக்கிறதே… நெஞ்சு வலிக்கிறதே… என்னைக் காப்பாற்ற மாட்டாயா…? என்று தான் நினைக்கின்றார்கள்.

இப்படிச் சாமியைத்தான் (ஞானகுரு) நினைக்கின்றார்களே தவிர
1.அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வை நாம் பெறவேண்டும்
2.அது எங்கள் உடலில் படர வேண்டும் எங்கள் இரத்தநாளங்களிலே கலக்க வேண்டும்
3.தீமைகளை வென்றிடும் அருள் சக்தி எனக்குள் வளர வேண்டும் என்று
4.இப்படி எண்ணும்படிப் பல முறை நான் சொன்னாலும் அப்படி எண்ணவே மாட்டேன் என்கிறார்கள்.

நான் தான் பதிவு செய்தேன் என்று சாமியைத்தான் நினைக்கின்றார்கள். இப்படி ஒரு ஆயிரம் பேர் சேர்ந்து நினைத்தால் அந்த உணர்வு தாக்கினால் எப்படி இருக்கும்…? அந்த ஆயிரம் உணர்வுகள் என்னைத் தாக்கும் பொழுது
1.அது அத்தனையும் நான் சமாளிக்க வேண்டும்
2.என்னையும் காக்க வேண்டும்.. உங்களுக்கும் அந்த அருள் சக்தி கொடுக்க வேண்டும்.
3.குருநாதர் எனக்குக் கடுமையான வேலையைத்தான் கொடுத்தார்.

ஆக… என்னைப் பாதுகாக்க குருநாதர் அருளைக் கொடுத்தார்… அதை வளர்த்து என்னைக் காத்துக் கொள்கின்றேன்.

அதே மாதிரி உங்களுக்கும் அந்த அருள் பாதுகாப்பு என்றைக்குமே உறுதுணையாக வரும். அதை எல்லாம் நீங்கள் எளிதில் பெறமுடியும்.
1.குரு அருள் உங்களுக்கு எளிதில் கிடைக்கும்\
2.அதைக் கிடைக்கும்படித்தான் செய்து கொண்டிருக்கின்றோம்.
3.சாமி ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை என்று எண்ண வேண்டியதில்லை.

ஏனென்றால் இந்த வாழ்க்கை என்ன…? என்று அறிந்து கொண்ட பின் நாம் இனி எப்படி வாழ வேண்டும்…? என்று உணர்ந்து.. இந்த உடலுக்குப் பின் “பிறவியில்லா நிலையை அடைதல் வேண்டும்..” என்று அதைத் தான் பெற முயற்சிக்க வேண்டும்.

இன்னொரு பிறவி என்று மீண்டும் இங்கே வந்தாலோ நரகலோகம் தான் செல்கிறோம். இதை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இன்று இருப்பது அந்த நிலை தான்…!

1.மனித உடல் பெற்றாலே “சொர்க்கலோகம்” என்று சொல்வார்கள்.
2.ஆனால் அது பண்டைய காலமாகப் போய்விட்டது (இன்று நரகலோகமாகத்தான் உள்ளது)

நம் உடலுக்குள் பல வேதனையும் நரக வேதனையை உருவாக்கும் உணர்வுகளை நுகர்ந்து நுகர்ந்து ஒவ்வொரு நொடியிலேயும் இன்றூ நமக்குள் போர் முறைகளே வருகின்றது.

நல்ல குணங்களுக்கும் தீமையான குணங்களுக்கும் மற்றவர்கள் செய்யும் உணர்வை நமக்குள் நுகர்ந்த பின் பெரிய போரே நடக்கின்றது.
1.இந்தப் போரினால் மனக்கலக்கங்கள் வருகின்றது.
2.உடல் நோய்கள் வருகின்றது. சிந்திக்கும் திறன் இழக்கின்றது,

அதன் வழியில் நம் உடலுக்குள் இருக்கும் நாம் நுகர்ந்த வேதனையான உணர்வுகள் எது அதிகமோ அதன்வழி நமக்குள் உணர்வு இயங்கி நம்மை அந்த வழிக்கே அழைத்துச் செல்லும்.

கடைசியில்… “என்ன வாழ்க்கை…?” என்ற நிலையில் இந்த உடலையே அழித்திடும் நிலைக்கும் திருப்பி விடுகின்றது.

இது எல்லாம் நாம் செய்யவில்லை, நாம் நுகரும் உணர்வின் இயக்கங்கள் உயிரிலே பட்டபின் எது உணர்வோ அந்த உணர்ச்சிக்கொப்ப நம்மைச் செயலாக்குகின்றது… நம் உயிரே தான்…!

ஆனால் அருள் ஒளி பெறவேண்டும் என்றும்… இருளை அகற்ற வேண்டும் என்றும்… அருள் ஞானத்தை உங்களுக்குள் ஆழமாகப் பதித்த பின்
1.இதை மீண்டும் மீண்டும் நினைவுக் கொண்டு வந்து
2.காலை துருவ தியானத்தில் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்திகளை எடுத்து வளர்த்துக் கொண்டால்
3.இந்த உணர்வின் தன்மை வாழ்க்கையில் வரும் போரினை அடக்கும்.
4.எத்தகைய போராக இருப்பினும் நம்மைப் பாதிக்காத நிலைகளுக்குக் கொண்டு வர முடியும்.

இந்த உணர்வு வலிமை பெற்றுவிட்டால் நாம் எந்த அருள் உணர்வை வலுப் பெற்றோமோ இந்த உடலை விட்டுச் சென்ற பின் நம்மைச் “சப்தரிஷி மண்டலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்…!”

என்றும் பதினாறு அடைந்த அந்த மாரக்கண்டேயன் யார்…? “என்றும் பதினாறு” என்றால் அர்த்தம் என்ன…?

margandeyan agastyan

என்றும் பதினாறு அடைந்த அந்த மாரக்கண்டேயன் யார்…? என்றும் பதினாறு என்றால் அர்த்தம் என்ன…?

 

அகஸ்தியன் தன் மனித வாழ்க்கையில் பல தீமைகளை வென்று உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி ஒளியின் சரீரமாகத் துருவ நட்சத்திரமாக இருக்கின்றான்.

அவனைப் பின்பற்றியோர் உணர்வுகள் பத்தாவது நிலையாக ஒளியாக ஆன பின் உடலை விட்டுச் சென்று அவனுடைய ஈர்ப்பு வட்டத்தில் சப்தரிஷி மண்டலங்களாக வாழ்ந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

இந்த இயற்கையின் வாழ்க்கையில் இந்தச் சூரியக் குடும்பமே ஒன்பதாவது நிலை தான்.

ஆனால்…
1.கணவனும் மனைவியும் இரண்டறக் கலந்து
2.உணர்வின் தன்மையை ஒளியாக விளைய வைக்கும் பருவத்தை அடைந்து விட்டால்
3.நுகர்ந்த உணர்வுகள் அந்த ஒளியாக மாற்றும் திறன் வந்துவிடும்.

அந்தத் திறன் வந்துவிட்டால் அண்டத்தில் எங்கு வேண்டுமானால் செல்லும் ஆற்றலும் அந்த உணர்வின் சத்தை ஒளியாக மாற்றிடும் ஆற்றலும் பெறுகின்றது.

அகண்ட அண்டம் எல்லையே இல்லாதிருக்கின்றது… இருந்தாலும் அதிலிருந்து வரும் உணர்வை நுகரும் சக்தி பெற்றால் என்றும் பதினாறு…!

அதாவது…
1.அகண்ட அண்டம் பெரிது
2.அதிலே நம் வளர்ச்சியின் தன்மையோ சிறிது தான்
3.இருந்தாலும் ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டே வரும் இதனுடைய வளர்ச்சி வரும் பொழுது
4.என்றும் பதினாறு… என்று அதை இளமைப் பருவமாகக் காட்டுகின்றனர்…!

அப்படிப்பட்ட வளர்ச்சி வளர… வளர… அகண்ட அண்டத்துடன் ஒப்பிட்டால் இது சிறிதே…! இது இளமையானதே…! பருவமானதே… என்று இதைத் தெளிவுபடுத்துவதற்குத்தான்
1.என்றும் பதினாறு என்ற நிலையை
2.அன்று மார்க்கண்டேயன் பெற்றான் என்று காட்டினார்கள் ஞானிகள்.

அந்த மார்க்கண்டேயன் என்பது யார்…?

துருவ நட்சத்திரம்…!

அது “என்றும் பதினாறு” என்ற நிலைகளில் வளர்ச்சி பெறுகின்றது. அதன் வழியில் சென்றவர்கள் தான் இன்றும் அதன் நிலை சப்தரிஷி மண்டலமாகப் பெறுகின்றனர்.

ஏற்கனவே ஆதியிலே… முதன் முதலில் பிரபஞ்சம் உருவான விதத்தைச் சொல்லியிருக்கின்றேன். ஒரு அணுவின் தன்மை பல நிலைகள் அடைந்து கோளாகி… நட்சத்திரமாகிச் சூரியனாகி ஓர் பிரபஞ்சமாகின்றது.

அதே போன்ற வளர்ச்சியில் நம் உயிர் உருவாகி மற்ற நிலைகள் பல எத்தனையோ உணர்வுகள் கொண்டு இன்று மனிதனாக உருவாக்கியுள்ளது. சூரியனை ஒத்த நிலை போன்றது தான் மனிதனின் உயிரும்.

சூரியன் தனக்குள் மோதும் தீமைகளை நீக்கிடும் சக்தி பெற்று
1.எந்த விஷத்தால் அது உணர்வின் ஒளியாக உருவானதோ
2.அதே விஷத்தை நீக்கி விட்டுத் தன்னிச்சையாக ஒளியாக மாறும் தன்மை வருகின்றது.
3.அதன் உணர்வு எதனுடன் கலக்கின்றதோ அந்த உணர்ச்சிகளை ஊட்டும் நிலையாக வருகின்றது.

மனிதனாக ஆன நிலையில் கணவனும் மனைவியும் இரண்டறக் கலந்து உணர்வின் ஒளி அணுக்களை உருவாக்கும் தன்மை பெற்று விட்டால் “என்றுமே அது அழியாத் தன்மை கொண்டது.. உணர்வுகளை ஒளியாக மாற்றும் திறன் பெறுகின்றது….!”

“தனித்த மனிதன்” இதை எடுத்துச் சென்றாலும் அந்த ஒளியின் தன்மை பெறுவது கடினம். ஆண் பால் என்றாலும் பெண் பால் என்றாலும் வளர்ச்சி இருக்காது.

ஆனாலும் அந்தத் தொடர் கொண்ட ஆன்மாக்களில் (கணவன் அல்லது மனைவி) ஒன்று பிரிந்து விட்டாலும் அவருடைய உணர்வுகள் நமக்குள் உண்டு.

இதற்கு முன்னாடி செய்யத் தவறி இருந்தாலும் அந்த ஆன்மாக்களைக் இப்பொழுது அதிகாலை துருவ தியான நேரத்தில் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை வலுவேற்றிக் கொண்ட பின்
1.நம்முடன் வாழ்ந்த நினைவலைகள் கொண்டு அந்த உடலை விட்டுப் பிரிந்த ஆன்மாவை
2.சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணையச் செய்து உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைக்கச் செய்து
3.பெரு வீடு பெரு நிலை என்ற நிலை அடைந்து அழியா ஒளிச் சரீரம் பெறவேண்டும் என்று அங்கே உந்திச் செலுத்துதல் வேண்டும்.

இப்படி நாம் தொடர்ந்து காலையில் செய்து வரப்படும் பொழுது இன்னொரு உடலிலிருந்து அந்த ஆன்மா (நம்மைச் சார்ந்தோர்) வெளி வந்தாலும் அவருடைய உணர்வு நமக்குள் உண்டு. அதனைக் கவர்ந்து அங்கே செலுத்தி விடலாம். உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைத்து விடலாம்.

1.அவர்கள் விண் சென்ற அந்த உணர்வை எண்ணி ஏங்கும் பொழுது
2.அடுத்து இந்த உடலை விட்டு நாம் சென்றாலும்
3.அவருடன் இணைந்து வாழும் தன்மை வருகின்றது.

இத்தகைய உணர்வுகள் தனக்குள் பருகப்பட்டு அந்த உணர்வுகள் இரண்டறக் கலந்தால் வான்வீதியில் உணர்வுகள் ஒளியாக மாறுகின்றது.

1.ஒரு ஆன்மா முன் சென்றாலும்… பின் வரும் நிலைகள்
2.அதே தொடர் கொண்ட நிலைகளில் செயல்படுத்துவோம் என்றால் பிறவியில்லா நிலைகள் அடைகின்றது.

இது மனிதன் ஒருவனால் தான்… முடியுமே தவிர மற்ற மிருகங்களால் முடியாத நிலை ஏற்படுகின்றது.

இந்த உடலை விட்டுப் பிரியும் நேரம் நம்முடைய கடைசி நினைவு எதன் மீது இருக்க வேண்டும்…?

last thought

இந்த உடலை விட்டுப் பிரியும் நேரம் நம்முடைய கடைசி நினைவு எதன் மீது இருக்க வேண்டும்…?

விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு ஒரு காந்த சக்தி கொண்ட கண்ணாடியை (TELESCOPE) உருவாக்குகின்றார்கள். அது வான்வீதியில் பல இலட்சம் மைல்களுக்கு அப்பால் இருப்பதையும் இழுத்துக் கவரும் சக்தி கொண்டதாக இருக்கின்றது.

அதை வைத்துக் கோள்களைப் படமாக்கி… கம்ப்யூட்டர் என்ற சாதனத்தில் இணைக்கின்றார்கள்… நாடாக்களில் பதிவு செய்கின்றனர்… மேலும் அதை ஆயிரம் மடங்கு பெருக்கி எலெக்ட்ரானிக்காக மாற்றுகின்றார்கள்.

படமாக்கிய அந்தக் கோளின் உணர்வின் இயக்கம் எதுவோ அதனுடைய அடர்த்தி எது வருகின்றது…? என்று அளந்தறிந்து கொள்கின்றார்கள்.

அதன் நிலையை இங்கே பதிவாக்கி உந்து விசையால் இராக்கெட்டை விண்ணிலே வீசுகின்றார்கள்.
1.அதன் முகப்பிலே… அந்தக் கோளின் நிலையை எலெக்ட்ரானிக்காக மாற்றி
2.இராக்கெட் போகும் பாதையில் எதனுடைய உணர்வுகள் இங்கே இருந்ததோ
3.அதன் பாதை கொண்டு அதன் அளவிலே எடுத்துச் சென்று அந்தக் கோளுக்கே அழைத்துச் செல்கின்றது.

ஏனென்றால் அதே கோளினுடைய உணர்வுகள் பட்ட பின் அது அழைத்துக் கொண்டு அங்கே செல்கிறது.

அப்பொழுது அங்கிருக்கும் உணர்வுகளை இதிலே கவர்ந்து… எதன் அழுத்தத்தின் தன்மைகள் அங்கே மாறுபடுகின்றது…? என்பதைப் பலவிதமாக இதே எலெக்ட்ரானிக்கை வைத்து அங்கே பதிவாக்கிக் கொள்கின்றனர்.

1.பதிவாக்கிய அலைகளை அங்கிருந்து ஒலி பரப்பு செய்யப்படும் பொழுது
2.இதன் தொடர்புடைய அதே இங்கே பூமியிலிருந்து பதிவாக்கி
3.அதன் அளவுகோலை அளந்து… அந்தப் பாதையை அளந்து… அந்தக் கோளின் தன்மையை அளந்து..
4.எந்தெந்தக் காலங்களில் அது எப்படி எல்லாம் செல்கிறது…? என்று விஞ்ஞானிகள் தரையிலிருந்து காண்கின்றார்கள்.

இதைப் போல அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் எடுத்துக் கொண்டோம் என்றால்
1.துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகள் நமக்குள் வலுவாக்கப்படும் பொழுது
2.நம் நினைவு கடைசியில் அதிலே வந்தால் போதும்….!
3.வந்த பின் அந்தத் துருவ நடத்திரத்தின் நினைவுடன் நாம் அங்கே செல்கின்றோம்.

உயிர் நம்மை அங்கே இந்த உணர்வுடன் அழைத்துச் சென்று அந்தச் சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணைத்த பின்… உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைத்து விடுகின்றது.

ஏனென்றால் வலுக் கொண்ட உணர்வு கொண்டு இப்படிக் கரைத்துக் கொண்ட பின் காலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் சூரியனின் காந்த சக்தி அந்த அலைகளை எடுத்துக் கொண்டு மேலே சென்றுவிடுகின்றது.

இப்படித்தான் கரைக்கும்படி நம்முடைய சாஸ்திரங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இங்கே கங்கையிலோ அல்லது ஓடுகின்ற ஆற்றிலோ மற்றதிலோ கரைத்தால் என்ன செய்யப் போகின்றோம்..?

சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்…!

உதாரணமாக இந்த வாழ்க்கையில் ஒருவருடன் அதிகமாகப் பழகுகின்றோம் என்றால் அந்த மனிதனின் உணர்வைப் பதிவாக்கி உடலுக்குள் அதிகமாகச் சேர்த்துக் கொள்கின்றோம்.

சந்தர்ப்பவசத்தால் அவர் நோய்வாய்ப்பட்டால் பாசத்துடன் அவரை எண்ணிப் பார்க்கப்படும் பொழுது அந்த நோயின் உணர்வுகள் இங்கேயும் பதிவாகின்றது.

1.அதே சமயத்தில் இந்த உடலை விட்டு அவர் பிரிந்து சென்றால்
2.அவர் உணர்வை யார் அதிகமாக உடலுக்குள் வளர்த்திருக்கின்றனரோ
2.அந்த உடலுக்குள் இழுத்துச் சென்று விடுகின்றது.

பின் அந்த உடலுக்குள் சென்று அதே நோயின் உணர்வை அங்கேயும் உருவாக்கி விடுகின்றது. உடலுக்குள் இப்படிப் போகும் ஆன்மாவை
1.வெறும் மந்திரத்தைச் சொல்லியோ மாயத்தைச் சொல்லியோ
2.பாவத்தைப் போக்கி விட்டு மோட்சத்திற்கு அனுப்புவது என்றால்…. எங்கே…?

இவருடைய உணர்வுகள் விளைந்தது எதுவோ இன்னொரு உடலுக்குள் சமமாக அது ஒத்துக் கொண்டால் தன்னை அறியாமலே இந்த உணர்வின் துணை கொண்டு அந்த நோய்கள் அங்கேயும் வருகின்றது. புகுந்த உடலையும் வீழ்த்துகின்றது.

இப்படி.. புகுந்த உடலிலும் அந்த விஷத்தின் தன்மை வளர்ச்சி அடையச் செய்து அதை வீழ்த்திவிட்டு வெளியே வந்து விடுகின்றது. அடுத்து மனிதனல்லாத உடலைத் தான் பெற முடியும்.

அதே போல் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த உடலோ அவர் மீது யார் பற்று கொண்டாரோ அந்த உடலுக்குள் அது சென்று விடுகின்றது.
1.இப்படி… மனிதர்கள் நாம் மீண்டும் மீண்டும் தேய்பிறை என்ற நிலைகளில் தான் வருகின்றோமே தவிர
2.வளர்பிறை என்ற நிலைக்குச் செல்லவே இல்லை.

ஆகவே மனிதனுக்குப் பின் நம்முடைய நிலை எது…? என்பதைத் தெளிவாக நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வாழ்க்கையில் அதிகாலையில் குளித்தாலும் சரி குளிக்கா விட்டாலும் சரி…! ஏனென்றால் குளிப்பது மேலே தான்…! ஆனால்
1.நம் ஆன்மாவில் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியைச் சேர்த்து
2.அருள் ஞானத்தைப் பெற்றுத் தீமைகளை அகற்ற…
3.நம் மனதைச் சுத்தப்படுத்தப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

அதற்குத்தான் உங்களுக்குள் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை மீண்டும் மீண்டும் பதிவாக்குகின்றோம். தீமையிலிருந்து மீண்டிடும் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிக் கொண்டே வருகின்றோம்.

அப்பொழுது உங்கள் நினைவாற்றல் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் வாழச் செய்ய இது உதவும்.

இந்தக் குறுகிய மனித வாழ்க்கையில் 120 வருடம் வரை கூட சிலர் வாழ்கின்றார்கள். இருந்தாலும் அந்த 120 வருடம் வாழ்வதற்கு முன் எதைச் சேமித்துக் கொள்கின்றோமோ அந்த உணர்வுக்கொப்ப அடுத்த உடலை உருவாக்கிவிடும் உயிர்.

உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வுகள் அனைத்தையும் ஒளியாக்கிய அந்த அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வைப் பெற்றால்
1.அங்கே அவர்களின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் நாம் சென்று
2.என்றுமே தீமைகளை ஒளியாக மாற்றும் திறன் பெறுகின்றோம்.

உடலை விட்டுப் பிரியும் ஆன்மாவிற்குள் இருக்கும் நிலைகள் என்ன…?

suicide

உடலை விட்டுப் பிரியும் ஆன்மாவிற்குள் இருக்கும் நிலைகள் என்ன…?

ஒருவர் இறந்து விட்டால் சாங்கிய சாஸ்திரப் பிரகாரம் உடலை சுட்டுக் கருக்கிவிட்டு பின் சாம்பலை எடுத்துக் கங்கையில் கரைத்து விட்டால் மோட்சம் அடைந்தார்…! என்று சொல்வார்கள்.

1.அவர் உடலுடன் வாழ்ந்த காலத்தில் எந்தெந்தக் குணங்களை அவர் எடுத்துக் கொண்டாரோ
2.இந்த உணர்வுகள் அனைத்தும் அந்த உடலுடன் உண்டு.
3.ஆனால் இந்த உடலைக் கருக்கப்படும் பொழுது ஆவியின் தன்மை அடைந்து
4,அது அனைத்தையும் மீண்டும் இதே சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து விடுகின்றது.

அதாவது இந்த உடலின் தசைகள் கரைந்தாலும் இந்த உணர்வின் தன்மையை மாற்றி விடுகின்றது சூரியன். நம் பரமாத்மாவில் (காற்றிலே) இங்கே கலக்கின்றது.

இந்த உடலை விட்டு ஆன்மா போன பின்…. சுட்ட பின்…
1.இந்த உணர்வின் ஒலி அதிர்வுகள்
2.இந்த உடலை உருவாக்கிய அணுக்களின் இயக்கம் தான் இதற்குள் இழுத்துச் சேர்க்கும் தன்மைகள்.
3.வெப்பத்தின் தன்மை கொண்டு இங்கே பிரிக்கப்படும் பொழுது
4.அதிலே சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வின் உறைவிடமாக இருக்கின்றது. அந்த அணுக்களில் (உணர்வின் ஒலிகளாக)

இப்பொழுது நாம் சொல்லால் சொல்கின்றோம். இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் அதிலே இருக்கும். அதே போல் அவர் மந்திர ஒலிகளைப் பதிவாக்கியிருந்தால் அதுவும் இருக்கும்.

இப்படி… இறந்த உடலைக் கருக்கிச் சாம்பலாக்கினாலும் இந்த உடலை உருவாக்கிய உணர்வின் நிலைகள் அனைத்தையும் சூரியனின் காந்தப் புலன் அறிவு கவர்ந்து வைத்துக் கொள்கின்றது.

பின் அது கவர்ந்த நிலைகள் அனைத்தும் அவர் சொன்ன அதே மந்திர ஒலிகளைச் சொல்லப்படும் பொழுது இழுத்துக் கொண்டு வரும்.

எப்படி…?

ஏனென்றால் அவருடைய உணர்வின் தன்மை அங்கே சென்றது. அவர் அணிந்திருந்த ஆடையும் அவர் நடந்து சென்ற பாத மண்ணும் அவர் தலை முடியும் இந்த மூன்றையும் எடுத்தால்… அவருடைய உடலின் மணமும் பாத நிலைகளும் அதிலே இருக்கும்.

அவர் (இறந்தவர்) எந்தத் தெய்வத்தின் நிலைகள் கொண்டு பக்தி கொண்டு மந்திரங்களை ஓதித் தனக்குள் வளர்த்துக் கொண்டாரோ இறந்த பின் மாந்திரீகம் செய்பவர்கள் அந்த உணர்வுகளை எடுத்துக் கவர்ந்து அதை எடுத்துப் பில்லி சூனியம் ஏவல் போன்ற சில தவறான வேலைகளுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள்.

சாங்கியம் செய்து கரைத்து விட்டுக் கண ஹோமம் செய்து மோட்சத்திற்கு அனுப்பியதாகச் சொல்வார்கள் ஒரு சாரர்.

அதே சாங்கியங்களைச் செய்து கரைத்த பின் விநாயகர் கோவிலில் கொண்டு போய் மாவிளக்கை ஏற்றி அர்ச்சனை செய்துவிட்டால் மோட்ச தீபம் என்பார்கள் இன்னோரு சாரார்…!

1.இப்படி எல்லாம் சாங்கியங்களைச் செய்து வெளி வந்தாலும்
2.அந்த உணர்வுகள் எல்லாமே காற்றிலே தான் படர்ந்திருக்கும்.
3.அதை மாற்றும் வல்லமை இல்லை…!

அதை மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்றால்… உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைக்க வேண்டும் என்றால்… உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வுகள் ஒளியாக மாறவேண்டும் என்றால்… என்ன செய்ய வேண்டும்…?

அதிகாலை துருவ தியானத்தில் எவர் ஒருவர் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியை எடுத்து வலுவாக்கிக் கொள்கின்றாரோ…
1.அதன் மூலம் அவர்கள் சார்புடையோரை உந்தித் தள்ளி விண் செலுத்த முடியும்
3.சப்தரிஷி மண்டலத்துடன் இணையச் செய்ய முடியும்.

இறந்தவர்கள் அஸ்தியைக் கரைப்பதன் உண்மையான பொருள் என்ன..?

immortal sea

இறந்தவர்கள் அஸ்தியைக் கரைப்பதன் உண்மையான பொருள் என்ன..?

 

தினசரி காலை துருவ தியானத்தில் எடுத்துக் கொண்ட வலுவின் துணை கொண்டு அந்தந்தக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தோர் உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற ஆன்மாக்களை விண் செலுத்தினால் நாம் எந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தை எண்ணித் தியானித்தோமோ அதன் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் வாழும் சப்தரிஷி மண்டலத்திற்கு எளிதில் அனுப்ப முடியும்.

1.உடலை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற ஆன்மாக்கள் சப்தரிஷி மண்டலத்தில் இணைந்த பின்
2.இந்த உணர்வுகள் பட்டு உடல் பெறும் உணர்வைக் கரைத்துவிடும்.
3.ஏனென்றால் அந்தச் சப்தரிஷிகள் அனைவருமே உடல் பெறும் உணர்வைக் கரைத்தவர்கள்.

உடல் பெறும் உணர்வுகளைக் கரைப்பது என்றால் அடுத்துக் காலை சூரிய உதயம் வருகின்றது. இந்த உடலிலிருந்து பிரிந்து சென்ற இந்த உணர்வுகளை… அந்த விஷத்தை… அது கவர்ந்து செல்கின்றது. ஏனென்றால் இதிலே பிரித்தது.

உதாரணமாக கருணைக் கிழங்கை வேக வைத்தால் அந்த விஷத் தன்மைகள் பிரிந்து செல்கிறது. பிரிந்தாலும் இதே சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து அலைகளாக அதை மாற்றி வைத்துக் கொள்கின்றது.

இயற்கையில் விளைந்த உணர்வானாலும்… நாம் வேக வைத்து விஷத்தை நீக்கினாலும்…
1.இது எதன் கலவையுடன் கலந்து இந்த உணர்வினை வெளிப்படுத்துகின்றோமோ
2.இந்த உணர்வின் அலைகள் வெளிப்படுத்திய பின் – நாம் கருணைக் கிழங்கை உணவாக உட்கொண்டாலும்
3.அந்த உணர்வின் தன்மை சூரியன் காந்த சக்தி எடுத்து வைத்திருப்பதை நம் உணர்வின் அணுக்களாக்கப்படும் பொழுது
4.இந்த உணர்வுகள் இதிலிருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வை ஈர்த்து அதை நமக்குள் வளர்க்கின்றது.

எந்தப் பொருளானாலும் நாம் அதை உணவாக உட்கொள்ளும் பொழுது அதனதன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு உடலில் அணுக்களாக உருவாகின்றது.

ஆனால் அதே சமயத்தில்
1.அந்த அணுக்களில் எந்த உயர்ந்த குணத்தைப் பதிவு செய்கின்றோமோ
2.அந்தப் பதிவின் நிலை கொண்டு அந்த அணுக்கள் மாற்றம் அடைகின்றது.
3.இதை நாம் அவசியம் செயல்படுத்த வேண்டும் (முக்கியமானது).

இதைப் போல் நாம் எடுக்கும் உணர்வுகள் ஒவ்வொன்றையும் சூரியனின் காந்த சக்தி இங்கே எடுத்துக் கொள்கின்றது.

ஆனால் நாம் பூமியின் ஈர்ப்பைக் கடந்து வெளியிலே செலுத்தப்படும் பொழுது அந்தக் காலையில் சூரிய உதயம் வரப்படும் பொழுது ஓசோன் திரை என்று விஷத்தின் தன்மை அடர்த்தியாகித் தன்னுடன் அந்த விஷத்தை (உடல் பெறும் உணர்வை) இணைத்துக் கொள்கின்றது.

சூரியனிலிருந்தும் மற்ற பிரபஞ்சங்களிலிருந்தும் வரக்கூடியதை நம் பூமி கவரும் நிலையில்
1.அது பூமியின் சுழற்சி வட்டத்தில் ஒரு அடர்த்தியாக ஆன பின் தான்
2.விஷத் தன்மைகள் உட்புகாது தடுக்கும் நிலை வருகின்றது.
3.அது தான் ஒசோன் திரை என்பது.

சூரியனிலிருந்து வரக்கூடியது “அல்ட்ரா வயலட்” – விஷத்தின் தன்மை கொண்டது. அது அடித்துப் பிசைந்து வெளிவரப்படும் பொழுது அதனுடைய ஒளிக் கதிர்கள் வெகு தூரத்தில் நெருப்பின் தன்மையாக மாற்றுகின்றது. நெருப்பின் தன்மையாக மாறினாலும் விஷத்தின் தன்மைகளைப் பிரிகின்றது.

பிரித்தாலும்… இந்த மோதலில் வெப்ப மின் அணு போன்று ஆகும் பொழுது ஈர்த்துத் தனக்குள் இந்த விஷத்தின் தன்மை கொண்டு ஒரு அணுவின் தன்மை அடைகின்றது.

இந்த இயற்கையின் நிலைகளில் இவ்வாறு நிகழ்ந்து வரும் போது
1.நம் பூமிக்கு இத்தகைய விஷத்தின் தன்மை அடர்த்தியாக ஆன பின் (ஓசோன் திரை)
2.நம் பூமியில் ஜீவ அணுக்கள் மற்ற அனைத்தும் வாழும் தகுதி பெறுகின்றது
3.நஞ்சினை அது கவர்ந்து கொள்ளும் நிலையும் நமக்குள் அடக்கச் சக்தியாகக் கொண்டு வரும் நிலையும் வருகின்றது.

இதைப் போன்று தான் நாம் விண் செலுத்தும் ஆன்மாக்கள் பிரபஞ்சத்தை விட்டு வெளியிலே சென்ற பின் உடல் பெறும் உணர்வுகள் அனைத்தும் ஓசோன் திரையுடன் அதனின் அடர்த்தியில் கலந்து விடுகின்றது.

இப்படி இந்த மனித உடலில் விளைந்தது அங்கே செல்லவில்லை என்றால் மீண்டும் அடுத்த உடலைத் தான் இந்த உயிர் இங்கே உருவாக்கும்.

அதாவது…
1.இந்த உடலில் எத்தகைய உணர்வை எடுத்துக் கொண்டதோ
2.அந்த உணர்வுக்கொப்ப உடலைத் தேடிச் சென்று அந்த உணர்வின் தன்மை கொண்ட உடலாக உருவாக்கும்.

 

எதை அதிகமாக நேசிக்கின்றோமோ அதுவே நமக்குள் அதிபதியாகி அந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் “நம் வாழ்க்கையின் எல்லை” அமைகிறது

Destiny of humans

எதை அதிகமாக நேசிக்கின்றோமோ அதுவே நமக்குள் அதிபதியாகி அந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் “நம் வாழ்க்கையின் எல்லை” அமைகிறது

 

இன்று நம்முடைய சகஜ வாழ்க்கையில் பல பல உணர்வுகளை நுகர்கின்றோம்.
1.அதனதன் உணர்வுக்கொப்ப நமக்குள் அணுவாக விளைகின்றது.
2.அது உணவுக்காகத் தேடுகின்றது.
3.அந்த உணர்ச்சிகள் உந்தும் பொழுது அதன் வழி நம் செயலாக்கங்கள் மாறுகின்றது.

நாம் “எதை அதிகமாக நேசித்து…” அந்த உணர்வுகளை நமக்குள் பெருக்கிக் கொள்கின்றோமோ அதை வளர்ப்பதற்கே நம் எண்ணங்கள் செல்கிறது.

உதாரணமாக ஒரு கொலைகாரன் அடுத்தவரைக் கொன்றிடும் செயலுக்கே வருகின்றான். அந்த உணர்வு கொண்டு அவன் மகிழ்ச்சி அடைகின்றான். கொலையுண்ட உணர்வுகள் தான் இவனுக்குள் அதிகமாக வந்து சேர்கின்றது.

ஆனால் இந்த உணர்வுகள் அவனுக்குள் அதிகமான பின் இவனுடைய உடலில் என்ன நடக்கின்றது…?

மூஷிகவாகனா…! (சுவாசித்ததே வாகனமாக வருகிறது) என்ற நிலையில் அவன் வாழ்க்கை நடக்கின்றது. அதாவது கொலை செய்த உணர்வுகள் கணங்களுக்கு அதிபதியாகும் பொழுது
1.இந்த உணர்வுகள் உடலுக்குள் அதிபதியாகி அதனால் அவன் வீழ்ச்சி அடைகின்றான்.
2.எதை இவன் கொன்று குவித்தானோ இதைப் போல் அவன் வாழ்க்கை செல்கின்றது.

நந்தீஸ்வரன்…! தான் சுவாசித்த உணர்வுகள் முதலிலே…
1.சுவாசித்த உணர்வின் இயக்கமாக வருகின்றது.
2.பின் இதனின் உணர்வு எது எதிகமாகக் கணக்குகள் சேருகின்றதோ
3.அந்தக் கணக்கின் பிரகாரம் அடுத்த சரீரம் எப்படி ஏற்படுகின்றது…? என்று
4.இதைச் சாதாரண மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கு உருவத்தை அமைத்து
5.அருவ உணர்வுகளை நுகரச் செய்து அந்த உணர்வின் இயக்கமாக வாழ்ந்து
6.உண்மையை உணர்ந்து… பகைமை உணர்வுகளை அகற்றி…
7.உன் வாழ்க்கையில் எப்படி நீ வாழ வேண்டும்…? என்ற இந்தத் தத்துவத்தைத் தெளிவாகக் கொடுக்கின்றார்கள் ஞானிகள்.

இதை எல்லாம் ஆதியிலே முழுமையாகக் கண்டுணர்ந்தவன் அகஸ்தியன்…! அவனே விநாயக தத்துவத்தையும் கொடுத்தவன்.

மனிதனாக ஆன பின் அகஸ்தியன் தனக்குள் அதை எல்லாம் கண்டு கொண்ட பின் நஞ்சினை வென்றிடும் உணர்வுகள் அவன் வாழ்க்கையில் சேர்த்துச் சேர்த்துச சேர்த்து அதன் வலிமை கொண்டு இந்தப் பூமியிலும் சரி விண்ணை நோக்கி இவன் உற்றுப் பார்த்து உலக அறிவை எல்லாம் அவன் தெரிந்து கொண்டான்

எல்லாவற்றையும் தெரிந்து கொண்டாலும் இன்று அவன் உடலுடன் இருக்கின்றானா…?

இல்லை..!

ஆனால் அந்த உணர்வின் தன்மைகளைத் தன் உயிருடன் ஒன்றி ஒளியின் தனமையாக மாற்றிக் கொண்டான். ஒளியாக மாற்றித் துருவ நட்சத்திரமாக இன்றும் இருக்கின்றான். இந்தச் சூரியக் குடும்பமே அழிந்தாலும் துருவ நட்சத்திரம் அழியாது.

அகண்ட அண்டத்தின் நிலைகளிலிருந்து நம் பிரபஞ்சம் சூரியக் குடும்பம் கவர்ந்தது. இதற்குள் விளைந்தது. இதை அனைத்தையும் வென்றிடும் சக்தி பெற்றவன் அகஸ்தியன்..

விஷத்தின் ஆற்றலை வீழ்த்தி.. உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றும் திறன் பெற்ற…
1.அந்த அகஸ்தியனில் விளைந்த உணர்வுகள் இங்கே உண்டு.
2.அதை நுகர்ந்து நமக்குள் பெருக்கிக் கொண்டால் அவன் ஈர்ப்பு வட்டத்திற்குள் சென்று
3.அவனைப் போன்று அழியாத நிலையை நாமும் பெறலாம்.

உடலை விட்டுச் சென்றால் பறக்கும் நிலையை நாம் பெறவேண்டும்

flying powers

உடலை விட்டுச் சென்றால் பறக்கும் நிலையை நாம் பெறவேண்டும்

 

உதாரணமாக ஒரு புழு தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை கொண்டு தன் மணத்தால் உருவாகும் மலத்தை நூலாம்படை போல் தனக்குள் சுற்றுகின்றது.

அந்தப் பட்டுப் புழு… இவ்வாறு தனக்குள் சுழற்றிக் கொண்ட பின்
1.தன்னை அறியாமலே ஒரு பாதுகாப்புக் கூடாகக் கட்டிக் கொள்கின்றது.
2.பாதை இல்லாத நிலைகள் அடைபட்டுக் கொண்ட பின்
3.”வெளியிலே செல்ல வேண்டும்…” என்ற உணர்ச்சிகள் தூண்டப்படுகின்றது.

வெளியே செல்ல வேண்டும்…! என்ற உணர்வுகள் ஊட்டப்படும் பொழுது தன் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட மலத்தால் கட்டப்பட்ட கூட்டின் நிலைகளிலிருந்து தன் உணர்வின் தன்மையை வளர்த்து
1.இந்த நினைவின் ஆற்றல் “வெளியிலே பறக்க வேண்டும்…” என்ற உணர்வுகள் முதிர்ந்து
2.அது இறக்கைகளாக வளர்கின்றது.

பின் தன் மலத்தால் கட்டப்பட்ட அந்தக் கூட்டைக் கத்திரித்து வெளியே வரப்படும் பொழுது பூச்சியாக வருகின்றது.

பின் அந்தப் பூச்சி முட்டையிடும் பொழுது அதன் கருவாகத் தன் இனங்களாகப் பெருக்குகின்றது. இதைப் போல் அது கூடு கட்டி மீண்டும் பறக்கும் பூச்சியாக மாறுகின்றது.

இதைப் போல் தான் அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வு கொண்டு நமக்குள் இந்தக் கூட்டைக் கட்டி இந்த உணர்வின் தன்மை அருள் வட்டமாக நமக்குள் சேர்க்கப்படுகின்றது.

1.எந்த அருள் ஞானியின் உணர்வை நமக்குள் சேர்க்கின்றோமோ
2.இந்தக் கூட்டை விட்டு வெளியிலே செல்லும் பொழுது
3.அந்த அருள் ஞானியின் அருள் வட்டத்திற்குள் சென்று
4.நாம் என்றும் பிறவியில்லா நிலைகள் அடைய முடியும்.

ஒரு பட்டாம்பூச்சி அது இடக்கூடிய முட்டையிலிருந்து புழுவின் தன்மை விளைவித்தாலும் வளர்ச்சியில் இதே பூச்சி பறந்து சென்று ஒரு பூவின் மீது அதன் தேனின் சுவைக்காகச் சென்றால் அந்தச் சுவையின் தன்மையில் அதிலே முட்டைகளை இடுகின்றது.

முட்டைகள் அந்தத் தேனுக்குள் சிக்கப்பட்டு அந்த அமுதத்தை அதற்குள் செருகப்பட்டு இந்த உணர்வின் தன்மை அதன் கருவை அது வளர்த்து அதனுடைய நிலைகள் பட்டாம்பூச்சியாகப் பிறக்கின்றது.
1.பட்டாம்பூச்சியாக வரப்படும் பொழுது
2.அந்தப் பூவியின் நிறம் எதுவோ அதைப் போல் பட்டாம்பூச்சியின் இறக்கைகள் வளருகின்றது.

இது எல்லாம்…
1.அதனதன் நுகர்ந்து கொண்ட உணர்வு கொண்டு
2.அது இடும் முட்டைகள் அது “கருவிலே சேர்க்கும்” நிலைகள் கொண்டு
3.பல பல நிறங்களில் இவ்வாறு வருகின்றது.

நாம் ஒரு வேதனையான உணர்வை நுகரப்படும் பொழுது அது அணுக்கருவாக நம் உடலிலே உருவானாலும் அடுத்த கணம் அந்த அருள் மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வுகள் பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை நுகரப்படும் பொழுது அந்தக் கருக்களின் வட்டத்தில் இது சேர்ந்து விடுகின்றது.

பின் அந்த வேதனைப்படும் உணர்வை நுகராது இந்த அருள் உணர்வுகளையே அது நுகர்ந்து இந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு அருள் ஒளியை நுகரும் அணுவாக இது உருப்பெற்று விடுகிறது.

நாம் நுகர்ந்த மகரிஷிகளின் உணர்வின் அணுக்களாக வெளிவரப்படும் பொழுது
1.அந்த உணர்ச்சிகளை நமக்குள் எழுப்பி
2.அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வைப் பெறவேண்டும் என்ற எண்ணத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றது.

இது எல்லாம்…
1.நம் எண்ணத்தால் உருவாக்கும்… உணர்வால்… இயக்கும் உணர்வுகள்
2.ஒவ்வொருவரும் மறக்காது இதன் வழி செயல்படுத்த வேண்டும்.