உயிரிலே பட்டால் தான் உணர்ச்சிகள் நமக்குத் தெரிய வரும்… உயிரிலே படவில்லை என்றால் உணர்ச்சிகளே இல்லை…!

Perceptions oif soul

உயிரிலே பட்டால் தான் உணர்ச்சிகள் நமக்குத் தெரிய வரும்… உயிரிலே படவில்லை என்றால் உணர்ச்சிகளே இல்லை…!

 

ஒரு மனிதன் வேதனைப்படுவதை நாம் காண நேர்ந்தால் அந்த உணர்வுகள் நம் உயிரிலே பட்டு அதிலே மோதி அதே உணர்ச்சிகள் நம் உடல் முழுவதும் படர்கிறது.

அந்த மனிதன் மேல் நாம் இரக்கமாக இருந்தால் அவன் படும் அதே வேதனை உணர்ச்சிகள் நமக்குள்ளும் தோற்றுவிக்கிறது.

அந்த வேதனை என்ற உணர்ச்சிகள் நம் உயிரிலே பட்டு உமிழ் நீராக மாறி விடுகின்றது. ஏனென்றால் ஓ.. என்று அது பிரணவமாகி ம்.. என்று உடலாக அடங்குகிறது.

ஒரு செடியின் சத்தை வேக வைக்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
1.வேக வைக்கும் பொழுது ஆவியாக வெளி வருகின்றது
2.மேலே பச்சை (குளிர்ந்த) நீரை ஊற்றி விட்டோம் என்றால் அந்த ஆவியை… செடியின் சத்தை “ரசமாக…” இறக்கிவிடும்.

இதே போல் தான் நம் உயிரிலே மோதும் உணர்ச்சிகள் அந்த உணர்வுகள் உணர்ச்சிகளாக எல்லாவற்றிலும் மோதி இயக்கச் செய்கிறது. அதற்குத்தக்க நம் எண்ணம்… சொல்… செயல்… என்ற நிலைகளில் இயக்குகின்றது.

அதே சமயத்தில் சுவாசித்த (வேதனை) உணர்வுகள் (ரசமாகி) உமிழ் நீராக மாறி நம் உடலிலே சேர்த்து நாம் சாப்பிட்ட ஆகாரத்துடன் கலந்துவிடுகிறது.

நாம் வயிறு நிரம்ப சத்துள்ள ஆகாரத்தைச் சாப்பிட்டிருக்கின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
1.இந்த வேதனை என்ற விஷம் நம் குடலில் ஜீரணிக்கக்கூடிய அணுக்களில் பட்டவுடனே
2.அது மயக்கம் அடைந்து சரியாகச் ஜீரணிப்பதில்லை.
3.சிறிது நேரம் ஆனவுடன் புளித்து விடுகிறது… அப்பொழுது எதிர்த்துத் தாக்க ஆரம்பித்து விடுகின்றது.
4.அதனால் குடலுக்குள் ஒருவிதமான எரிச்சல் வருகின்றது.

இப்படி ஆனதும் நம் ஆகாரத்தை நல்ல சத்துள்ளவைகளாக மாற்றுவதற்கு மாறாக… ஒரு பழம் அழுகி விட்டால் எப்படி அதனின் ருசி கெட்டுப் போகுமோ… அதே மாதிரிச் சுவைத்துச் சாப்பிட்ட அந்த ஆகாரத்தை நல்ல இரத்தமாக மாற்றுவதற்கு மாறாகச் “சுவை கெட்ட இரத்தமாக” மாறுகின்றது.

அப்படி இரத்தமாக மாறிய பின் அந்த மனிதன் உடலில் எந்த உணர்ச்சிகள் இயக்கியதோ அதே உணர்ச்சி நம் இரத்தத்தில் பட்டவுடன் அது கருவாகி விடுகின்றது.

அந்த மனிதன் உடலில் எந்த நோய் விளைந்ததோ அதே நோய் இங்கேயும் விளையக் கூடிய சக்தி பெறுகின்றது. நமக்குள் அந்த ஊழ்வினை என்ற வித்தாக இருப்பதனால்
1.அதைக் கண் கருவிழி பதிவாக்கிய நிலையில்
2.கண்ணுடன் சேர்ந்த காந்தப் புலன் அந்த மனித உடலிலிருந்து வரக்கூடிய உணர்வை நம் ஆன்மாவாக மாற்றி
3.உயிரிலே மோதி இந்த உணர்ச்சிகள் அவன் வேதனைப்படுகின்றான் என்று உணர்த்துகின்றது.

அவன் (உடலில்) எப்படி… வேதனைப்படுகின்றான்…? எதனால் வேதனைப்படுகின்றான்…? என்று உற்றுப் பார்க்கின்றோம். உயிரிலே மோதும் பொழுது உணர்வால் அறிகின்றோம். அந்த உணர்ச்சியாக இயங்குகின்றோம்.

நம் கண்கள் புறக் கண். உயிரோ அகக் கண்.
1.என்ன தான் கண்ணில் பார்த்தாலும்
2,அந்த உணர்ச்சிகள் உயிரிலே இயக்கவில்லை என்றால் அது என்ன…? ஏது…? என்றே தெரியாது (இது முக்கியமானது)
3.உங்களுக்கு முன்னாடியே (கை நீட்டி) அவனை அடித்தாலும் கூட உங்களுக்குத் தெரியாது.
4.அடி வாங்கியவன் வேதனைப்பட்டால் கூட உங்களால் அறிய முடியாது.
5.ஆனால் அந்த உணர்வுகள் உயிர் பாகம் போகப்படும் பொழுது தான்… உயிரிலே மோதினால் தான்… அந்த உணர்ச்சிகளையே ஊட்டும்.
6.வேதனையோ கோபமோ ஆத்திரமோ அதை அப்பொழுது தான் உணர முடியும்.

இப்படிக் காலையிலிருந்து இரவு வரையிலும் நாம் பார்த்தது கேட்டது நுகர்ந்தது அத்தனை உணர்வுகள் இயக்கினாலும் அந்த வினை இயக்கமாக நம் இரத்தத்தில் கலந்து கொண்டே தான் இருக்கும்.

ஒருவன் வேதனைப்படுகின்றான்.. ஒருவன் கோபப்படுகின்றான்… ஒருவன் குரோதப்படுகின்றான்… என்றாலும் அது அது தனித் தனிப் பிரிவாக நம் இரத்தத்திற்குள் வேலை செய்யும்.

காட்டிலே எத்தனை இலட்சம் மரங்கள் இருக்கின்றது…? அதிலிருந்து வரக்கூடிய சத்தைச் சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து கொண்டால் எந்த மரத்தின் சத்து அதிகமாகின்றதோ அந்த மரத்தின் வாசனை அதிகமாக வரும்.

இதே மாதிரி நாம் ஒரு நிலத்தில் ஊன்றுவது போல் நம் உடலில் கோபமோ வேதனையோ வெறுப்போ பயமோ எல்லாமே ஊழ்வினை என்ற வித்துக்களாக உருவாகிவிடுகின்றது.

அவர் உடலில் பட்ட உணர்வுகள் அனைத்தும் அது தீய வினைகள். அவர் வேதனைப்பட்ட உணர்வுகளை நாம் நுகரப்படும் பொழுது அது தீய வினைகள். இதே மாதிரி கோபப்படுவோரைப் பார்க்கின்றோம். அதுவும் தீய வினைகள்.

சலிப்பு சஞ்சலம் சங்கடம் கோபம் குரோதம் போன்ற எத்தனையோ வகை உணர்வுகளை உற்றுப் பார்த்தோம் என்றால் அவைகள் எல்லாம் நம் எலும்புக்குள் பதிவாகி அந்தத் தீய வினைகள் நம்மை இயக்கத் தொடங்கி விடுகின்றது.

நம் உடலில் வினைகள் சேர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது. இதை எல்லாம் அன்றாடம் நீக்குகின்றோமா என்றால் இல்லை…! அதை எல்லாம் நீக்கி நல்ல வினைகளாகச் சேர்க்க வேண்டும் என்பதற்குத்தான் குருநாதர் காட்டிய அருள் வழியில் உங்களுக்குள் ஞானிகள் உணர்வுகளைப் பதிவாக்குகின்றோம்.

உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்திகளை உயிர் வழியாகச் சுவாசித்து உடலிலே சேர்த்துக் கொண்டே வந்தீர்கள் என்றால் ஒளியின் அணுக்களாக மாறும்.

இந்த உடலுக்குப் பின் நாம் அழியாத நிலை பெறலாம்.

வான்மீகி அன்று எழுதினான் எண்ணங்களைப் பற்றி…! எப்படி…?

sage Valmiki

வான்மீகி அன்று எழுதினான் எண்ணங்களைப் பற்றி…! எப்படி…?

 

வேடனாக இருந்த வான்மீகி இரு பட்சிகள் ஆனந்தமாக இருக்கும் நிலையில் ஒரு பட்சியைக் குறி வைத்து அதைத் தாக்கி மடியச் செய்கின்றான்.

பட்சி அடிப்பட்டதைக் கண்டதும் அதனுடன் கூட வந்த பட்சியோ பாசத்தால் துடிக்கின்றது. தன்னுடைய பாச உணர்வைக் கண்கள் மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றது.

வேடனான வான்மீகியோ அந்தப் பறவையும் குறி வைக்கின்றான் தாக்குவதற்கு…! ஆனாலும் அது வெளிப்படுத்தும் பாச உணர்வுகள் இவனுக்குள் ஊடுருவுகின்றது. ஆகையினால் அவனால் அந்தப் பட்சியை வீழ்த்த முடியவில்லை. பல முறை முயற்சித்தும் குறி தப்புகிறது.

இப்படி அந்தப் பறவையின் எல்லை கடந்த பாச உணர்வுகள் இவனுக்குள் சென்றதும்
1.தன் இனத்தின் பாச அலைகள் எப்படி இருக்கின்றது..? என்று சிந்திக்கச் செய்கிறது
2.அதையே உற்றுப் பார்க்கும் பொழுது அது தன் பாசத்தால் துடிக்கும் உணர்வுகள்
3.வேடன் கண் வழி நுகரும் இந்த உடலுக்குள் அந்தப் பாச உணர்வுகள் தூண்டிய பின்
4.இந்தப் பறவைக்கு இருக்கும் பாசம் கூட தன்னிடம் இல்லையே…! என்று அந்தக் கொல்லும் நிலைகளை இங்கே மாற்றுகிறது.

இதைத்தான் நாராயணன் (சூரியன்) திரேதாயுகத்தில் (உடலுக்குள்) சீதாராமனாகத் (எண்ணங்கள்) தோன்றுகின்றான் என்று பிற்பாடு வான்மீகி சொல்கின்றான்.

சூரியனின் காந்த சக்தி பட்சியின் பாச உணர்வைக் கவர்ந்து சீதாலட்சுமியாக மாறுகின்றது. அதை உற்றுப் பார்த்து உணர்வின் தன்மை தனக்குள் கூர்மையாகும் பொழுது சீதாராமனாக
1.அதனுடைய பாச உணர்வுகள் இவனுக்குள் அந்த எண்ணங்கள் தூண்டி
2.இவனுக்குள் இருக்கும் தீமையை மடக்குகின்றது.
3.மனித உடலுக்குள் தோன்றும் எண்ணங்களைப் பற்றி வான்மீகி இவ்வளவு தெளிவாகக் கொடுக்கின்றான்.

காவியங்களில் எப்படிக் கொடுக்கின்றார்கள்….? இந்திரலோகத்தில் நடக்கக்கூடியதை அந்த இரகசியங்களை நாரதர் தெரிந்து கொள்கிறார். தெரிந்ததை அவர் வெளிப்படுத்தவில்லை என்றால் அவருடைய வயிறு உப்பிவிடுமாம். அதற்காக வேண்டி இங்கே இந்த வேடனிடம் வருகின்றார்.

இந்த வேடன் (வான்மீகி) “தவறு செய்துவிட்டேனே…!” என்று உட்கார்ந்து தவமிருக்கத் தொடங்கினான். அதிலே ஒரு புற்றே வளர்ந்துவிட்டது.

புற்றுக்குள் அவன் என்ன செய்கிறான்…?

1.ஓ…ம் ஓ….ம் ஓ…ம் அந்த உணர்வின் தன்மை கொண்டு ஓ….ம் ஓ…ம் என்று தான் சொல்கிறான்.
2.அவன் எடுக்கும் உணர்வுகள் அனைத்தும் ஓ.. என்று ஜீவ அணுவாக உடலாக ஆக்கிக் கொண்டுள்ளது.
3.இந்த உடலிலேயே புற்றாக வளர்கின்றது.

நாம் எடுக்கும் பொழுது ஜீவ அணுக்கள் ஒவ்வொன்றும் ஓ…ம் ஓ….ம் ஓ…ம் என்று உடலுக்குள் புற்றாகத் தான் வளர்கின்றது. எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுக்கொப்ப இப்படி “உடலின் அமைப்பாகின்றது…!” என்ற நிலைக்குத் தான் புற்றைக் காட்டினான்.

சொல்வது அர்த்தமாகிறதல்லவா…! இதை எல்லாம் ஏன் முன்னாடியே சொல்லவில்லை…? என்று நினைப்பீர்கள்.

எல்லாவற்றையும் மொத்தமாகச் சொல்லி விட்டோம் என்றால் அவைகளைக் கிரகிக்க முடியாது. அதற்காக வேண்டித்தான் சிறுகச் சிறுகச் சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றோம்.

இந்திரலோகத்திலிருந்து நாரதன் வந்து இரகசியத்தைச் சொல்கிறான். அவன் எப்படிச் சொல்கிறான்…? மரா…! மரா…! மரா…! ஏனென்றால் நேரடியாகச் சொல்லக்கூடாதாம்…!

மரா மரா மரா என்றால் ராமா ராமா ராமா என்று வந்து விடுகிறது. ஆகவே இந்த உணர்வின் தன்மை அந்த எண்ணங்களாக உருவானது என்று சொல்லக்கூடிய நிலைக்குக் காட்டுகின்றான்.

நாரதன் இவனிடம் சொல்கிறான் என்றால் இதை யார் சொன்னது…? அதனுடைய மூலக் கருத்து என்ன..?

இந்திரலோகத்தில் நடக்கும் இரகசியத்தை நாரதன் இவனுக்குள் சொன்னான். அந்த இந்திரலோகம் எது…?

இந்த உடலுக்குள் உள்ள இந்திரலோகத்திற்குள் (இந்திரீகம் – இரத்த நாளங்களுக்குள்) நடக்கும் இரகசியத்தை
1.நாரதனின் இச்சை… இவன் செவி வழி அவன் கட்டளையிடும் உணர்வுகள்
2.அந்தப் பட்சியின் பாச உணர்வின் தன்மையை உற்றுப் பார்க்கும் உணர்வு கொண்டு
3.இதை வான்மீகி நுகரப்படும் பொழுது அவனுடைய இந்திரலோகத்தில் ஊடுருவுகின்றது.

ஆக அங்கே நாரதனாகின்றான். தீமைகளை நீக்கும் அந்த உணர்வுகள் உட்புகுந்து அதுவே நாரதனாகி அவனுக்குள் இருக்கும் தாக்கும் உணர்வை… அந்தப் பகைமை உணர்வை அகற்றச் செய்கின்றான்.

இதனால் வந்த துன்பம் இது…! என்ற நிலைகளில் அந்த உணர்வுகள் உணர்த்துகின்றது. அப்பொழுது வான்மீகி திருந்துகின்றான். காவியத்தில் இப்படித் தெளிவாக்குகின்றான்.

1.உணர்வுகள் எப்படி எண்ணங்களாகின்றது..?
2.அந்த உணர்வுகள் எதிலிருந்து சத்தாகின்றது..? என்பது தான் சீதா.
3.அதனுடைய மணம் ஞானம்
4.அதன் வழிகளில் இந்த எண்ணங்கள் எப்படித் தீமைகளை அகற்றச் செய்கின்றது..? என்று இப்படிப் பொருள்பட உணர்த்தினார்கள்.

அன்று அகஸ்தியன் அணுவின் இயக்கத்தை அறிந்தான். விண்ணை நுகர்ந்தான். துருவன ஆனான் துருவ மகரிஷியாக ஆனான்.

அவனின்று விளைந்த உணர்வுகள் இன்று அலைகளாகப் படர்ந்து வருவதை அதை எடுத்து உங்களுக்கு அந்தத் தெளிவின் நிலைகளை ஊட்டுகின்றோம்.

இந்த ஞானத்தை நீங்கள் வளர்த்துக் கொண்டால் உங்களுக்குள் பகைமை வராது பாதுகாத்துக் கொள்ளலாம். அந்த மாமகரிஷிகளின் அருள் வட்டத்தில் இணைந்தே என்றும் வாழ முடியும்.

இதிகாசங்களில் உள்ள மூலக் கருத்துக்களை நாம் அறிந்திருக்கின்றோமா…?

Raman - Guhan

இதிகாசங்களில் உள்ள மூலக் கருத்துக்களை நாம் அறிந்திருக்கின்றோமா…?

 

இராமாயணத்தில் என்னென்னமோ இருக்கிறது.. இவர் (ஞானகுரு) என்ன சொல்கிறார்…? என்று வினாக்களை எழுப்புவார்கள். சொல்கிறார்… ஆனால் எனக்கு அர்த்தமே ஆகவில்லை..! என்று ஒரு சொல்லில் நிறுத்திக் கொள்வார்கள்.

நானும் எத்தனையோ தெரிந்திருக்கின்றேன். இருந்தாலும் இவர் சொல்வதை நானே புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்றால் அடுத்தவர்கள் எப்படிப் புரிந்து கொள்ள முடியும்…?
1.இப்படி நன்றாகத் தான் இருக்கிறது.
2.ஆனால் இது புரியாது என்பார்கள்.

இராமன் காட்டுக்குள் சென்றான். அங்கே குகனை நண்பனாக்கினான் என்று வான்மீகி சொன்னது.

அதாவது குகன் என்பவன் அவன் படகில் செல்பவன். நாம் சுவாசிப்பது எல்லாமே நம் உடலுக்குள் அலைகளாக மாறுகின்றது. குகனை நண்பனாக்கினான் என்றால்
1.இந்த உடலுக்குள் வந்த ஒவ்வொன்றையும் தனக்குள் நட்பாக்கிக் கொண்டான் இராமன்.
2.தன்னுடன் இணைந்து செயல்படும்படி… தடையில்லாது கொண்டு போனான்…! என்று குகனைப் பற்றிச் சொல்கிறார்கள்.
3.இந்த உடல் ஒரு குகை…! இதற்குள் இயக்கும் உணர்வைத் தனக்குள் நட்பாக்கிக் கொண்டான் இராமன்,

காட்டுக்குள் சென்றால் எத்தனையோ பல மிருகங்கள் வருகின்றது அல்லவா. அதனால் பயமும் வெறுப்பின் தன்மையும் அடைகின்றோம்.

ஜனகச் சக்கரவர்த்தி என்றால் சூரியனின் காந்த சக்தியால் கவரப்பட்ட உணர்வுகள். அந்தத் தாவர இனங்களின் எண்ணங்கள் தான் நமக்குள் உண்டு.

அதனால் உருவான அந்த உணர்வின் எண்ணங்கள் கொண்டு தான் இந்த உருவின் தன்மை அடைந்துள்ளோம். ஆகவே உடல் ஒரு பெரிய காடு,

உடலில் இரத்தம் போகாத இடம் இல்லை. அந்த இரத்தத்தில் தான் எல்லாமே கலந்து போகின்றது. ஆக படகை விடுபவனாகத் தான் இராமாயணத்தில் குகனைக் காட்டுகின்றார்கள்.

அந்தப் படகின் தன்மை… அதாவது இரத்தம் இல்லை என்றால் உடலில் ஒன்றும் வேலை செய்யாது.
1.அதிலே மிதந்து செல்வது தான் இந்த உணர்வுகள்
2.அங்கங்கே எப்படி நிலையாக்குகிறது…?
3.இரத்த நாளங்களில் இயக்கங்கள் அந்த உணர்வின் எண்ணங்கள் அங்கே எப்படிச் செயல்படுகிறது…?
4.மற்றதை எப்படி நட்பாக்குகின்றது…? அல்லது பகையாக்குகிறது..?

ஏனென்றால் நாம் எதை எடுத்தாலும் (நாம் சுவாசிப்பது எல்லாம்) அந்த உணர்வின் தன்மை இரத்தங்களாகின்றது. அந்த இரத்தங்களில் அணுக்களாக உருப்பெறுகின்றது.

அப்பொழுது உயர்ந்த எண்ணங்களை நம் இரத்தங்களில் (படகு போல) செலுத்தும் பொழுது என்ன ஆகும்…?
1.நட்பின் தன்மையை அங்கே உருவாக்கும்.
2.நட்பாகும் பொழுது நோயில்லாத நிலைகள் வரும்.

இதெல்லாம் எண்ணங்களின் உணர்வுகள் தான். இந்த மனிதனின் இயக்கங்கள் எப்படி…? என்ற நிலையை இராமாயணத்தில் மிகவும் தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது.

எனக்கு (ஞானகுரு) ஈஸ்வரபட்டர் இப்படித் தான் சொல்லிக் கொடுத்தார்.

மற்றவர்கள் சொல்லக்கூடிய இராமாயணம் இராமன் காடு மேடெல்லாம் போனான். தந்தை சொல் தட்டாது சென்றான்…! என்ற நிலையைக் காட்டுவார்கள்.

அதிலே உண்மை உண்டு. ஆனால் சொல்பவர்கள் அவரவர்கள் இஷ்டத்திற்கு எடுத்துச் சொல்ல ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அதனால் நாம் மூலத்தை அறியாது போய்விட்டோம்.

யாருக்கும் தீங்கு செய்யாது அனைவரையும் “அரவணைத்துச் செல்லும் சக்தியே கல்யாணராமா…!”

Rama breaking dhanush

யாருக்கும் தீங்கு செய்யாது அனைவரையும் “அரவணைத்துச் செல்லும் சக்தியே கல்யாணராமா…!”

ஜனகச் சக்கரவர்த்தி அவர் உழுகும் பொழுது அதிலிருந்து ஒரு பெண் குழந்தை கிடைக்கின்றது. அதைத் தத்துக்கு எடுத்துத் தன் குழந்தையாக அவர் வளர்க்கின்றார்.

ஜனகச் சக்கரவர்த்தி என்றால் சூரியன். மற்ற உணர்வுகள் விஷத் தன்மையைப் பெற்ற பின் அந்தத் தீமைகளை அகற்றி நல் உணர்வைச் சமைக்கும் தன்மை பெற்றது.

நாம் என்ன செய்கின்றோம்…? உழுது பயிரிட்டு நமக்கென்று நல்ல சத்துள்ள பொருள்களை விளைய வைக்கின்றோம்.

அதனால் தான் உழுகும் பொழுது கிடைத்தது குழந்தை என்று சாதாரண மக்களுக்கும் புரியும் வண்ணம் இராமாயணத்தில் அக்காலத்தில் இதைத் தெரியப்படுத்துகின்றனர்.
1.உழுது பயிரிட்டால் தானே நல்ல பயிரினங்களை விளைய வைக்க முடியும்.
2.உழுகவில்லை என்றால் தன்னிச்சையாக என்னென்னமோ விளைந்து விடுகின்றது அல்லவா…!

மனிதனை வளர்க்க ஜனக சக்கரவர்த்தி உழுது பயிரிடும் நிலையிலிருந்து அந்தச் சத்தை எடுத்து வைத்திருக்கின்றது… சூரியனின் காந்த சக்திகள்.
1.இந்த உயிர் வாழும் மக்களை உயர்த்த எண்ணுகிறது
2.மனிதனைக் காக்க எண்ணுகிறது என்ற இந்த உண்மையைக் காட்டுகின்றார்கள் ஞானிகள்.
3.தீமையற்ற நிலை அது.

காவியப்படி அந்தக் குழந்தை வளர்ந்த பின் அதற்குத் திருமணம் வைப்பதற்காகச் சுயம்வரத்தை ஏற்படுத்துகின்றார்கள். அங்கே அவரவர் திறமைகளைக் காட்டுகின்றார்கள்.

தன்ன்னுடைய வில்வித்தைகளை எல்லாம் காட்டுகின்றார்கள். வில்லை எடுத்து நாணை ஏற்றி அம்பால் குறி வைத்துத் தாக்குகின்றார்கள். குறி வைத்துத் தாக்கும் பொழுது அவரவர் திறமைகளை வெளிப்படுத்துகின்றார்கள்.

1.ஆனால் இராமன் என்ன செய்கின்றான்…?
2.அவனுடைய வல்லமையை எப்படிக் கொண்டு வருகின்றான்..?
3.பிறருக்குத் தீமை செய்யும் அந்த வில்லையே ஒடித்து விடுகின்றான்.

வில்லில் நாணை ஏற்றி அம்பைப் பாய்ச்சினால் தானே பிறரைத் தாக்க முடியும். அந்த வில்லையே ஒடித்து விட்டால் எதிலே அம்பை எப்படி ஏற்ற முடியும்..? அதை எப்படிப் பாய்ச்ச முடியும்..? அப்பொழுது அது பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாது.

தீமை செய்யும் அந்த வில்லையே இராமன் முறித்துவிடுகின்றான்.
1.அதனுடைய உட்பொருள் என்ன என்றால்
2.பிறருக்குத் தீங்கு செய்யும் எண்ணங்களைத் தனக்குள் நீக்குகின்றான்.

கோவிலில் என்ன செய்கிறோம்…?

பிறருக்குத் தீங்கு செய்யும் எண்ணங்கள் தனக்குள் இருப்பதை ஒடித்துவிட்டு அனைவரும் நலமாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணச் சொல்கிறார்கள். “எல்லோரும் அப்படி எண்ண வேண்டும்…” என்று உணர்த்துகின்றார்கள்.

1.தீமை செய்யும் அந்த வில்லை ஒடித்துவிட்டால் எல்லோரையும் அரவணைக்கும் சக்தியாக வருகின்றது. அது தான் கல்யாணராமா.
2.எல்லோரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் அந்த எண்ணங்கள் நமக்குள் வர வேண்டும்.
3.கோவிலுக்குள் சென்றால் நாம் இப்படித்தான் எண்ணி எடுக்க வேண்டும்.

நம் ஞானிகள் கொடுத்த காவியங்களுக்குள் அத்தனை பேருண்மைகள் உள்ளது.

உருவத்தின் மூலம் அருவத்தின் சக்திகளை எடுக்கச் சொன்ன நிலைகள் காலத்தால் மாற்றப்பட்டு விட்டது

Sages power

உருவத்தின் மூலம் அருவத்தின் சக்திகளை எடுக்கச் சொன்ன நிலைகள் காலத்தால் மாற்றப்பட்டு விட்டது

 

மகரிஷிகள் அவர்கள் பார்வையில் தீமைகளை எப்படி அகற்றினரோ… எப்படி மகிழ்ச்சி பெறச் செய்தனரோ.. அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெறவேண்டும் என்று அந்த உணர்வை ஒவ்வொருவரும் தனக்குள் சேர்த்துக் கொள்வதற்கே ஆலயம்.

மகரிஷிகள் அல்லாது நல்லதைக் காக்க முடியாது.

ஏனென்றால் அவர்கள் அத்தகையை பேராற்றல்களைத் தங்களுக்குள் உருவாக்கிக் கொண்டவர்கள். அதை நமக்குள் இணை சேர்க்கவில்லை என்றால் கோவிலில் நல்ல சக்திகளைப் பெற முடியாது.

அதற்காக வேண்டி ஒவ்வொரு கோவிலிலும் இன்ன ரிஷி செயல்படுகிறார் என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் அந்த ரிஷியைப் பற்றிச் சொல்கிறார்களா…? என்றால் இல்லை.

அன்று ஆண்ட அரசர்கள் மகரிஷிகள் காட்டிய உணர்வின் தன்மையை எடுத்து ஆலயம் என்ற நிலையைக் காட்டுகின்றார்கள்.

பழனியிலே “முருகா…!” என்று சொன்னால் அந்த ஆறாவது அறிவின் தன்மை தான் அது. ஆக உருவாக்கத் தெரிந்து கொண்டவன் போகன். அவனைப் பற்றி யாராவது நினைக்கின்றீர்களா…?

ஏதோ போய்ச் சாமியைப் பார்த்தோம் என்று வேடிக்கை பார்த்து வரும் நிலை தான். அங்கே பத்தோ ஐம்பதோ கொடுத்துவிட்டு அர்ச்சனை செய்தால் போதும்.

போகர் இங்கே தான் இருந்தார். அந்தக் காலத்தில் செப்புத் தகடில் எழுதி வைத்திருந்தார் என்பார்கள். ஆனால் போகன் வாழ்ந்த காலத்தில் எழுத்தே கிடையாது. ஆனால் இவர்கள் எழுதி வைத்திருப்பார்கள்.

1.ஏனென்றால் ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாடி எழுத்து கிடையாது.
2.அந்த எழுத்து எழுத வேண்டும் என்றால் கிரந்தம்.
3.கிரந்தம் என்றால் ஒரு செடி என்றால் அந்தச் செடியின் ரூபம்.

அந்தந்தச் செடியின் வடிவத்தைக் காட்டப்படும் பொழுது அதனதன் உணர்வை எடுத்து அதன் வழியே தான் இந்த உணர்வின் மணம்… எண்ணம் இதனுடைய குணம்… என்று இப்படிக் காட்டுகின்றார்கள்.

இதைத்தான் கிரந்தம் என்ற நிலையை அந்தக் காலத்தில் காட்டினார்கள்.
1.எதைக் கிரகித்ததோ அதனுடைய அந்தம்.
2.அதனின் இயக்கம் தான் கிரந்தம்.
3.அது தான் அதனுடைய முடிவு.

அந்தக் கிரந்தத்திற்கு இப்பொழுது வேறு வேறு வடிவம் (வட மொழி) கொடுப்பார்கள். கிரந்தம் என்று சொல்வதற்கு ஒரு செடியின் சத்து எங்கே எப்படி இருக்கிறது…? ஆக அதனின் மணம் குணம் தான் எண்ணம்.

1.மிளகாயைச் சாப்பிட்டால் ஆ…! என்ற சொல்லைச் சொல்கிறோம்.
2.அப்பொழுது அந்த எண்ணம் தான் வருகின்றது.
3.அந்தக் கோபப்படும் உணர்வு வரப்படும் பொழுது
4.அதைச் சொன்னவுடன் அந்த எண்ணம் வருகின்றது.

சொல்வது அர்த்தமாகின்றதல்லவா…! கிரந்தம் என்றால் கிரகித்ததைப் பற்றி அன்று ஞானிகள் சொல்லியிருந்தால் இன்று அதை ஒரு மொழி என்று எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள்.

இப்படித்தான் ஞானிகள் கொடுத்த பேருண்மைகள் எல்லாம் காலத்தால் மாற்றப்பட்டு விட்டது. ஆக
1.ஞானிகளையும் மகரிஷிகளையும் எண்ணாது
2.உருவத்திற்குள் அவர்கள் காட்டிய அருவத்தின் சக்தியைப் பெற முடியாது தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

மறைந்த அந்த உண்மைகளைத்தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் இப்பொழுது உங்களுக்குள் உணர்த்திக் கொண்டு வருகின்றோம் (ஞானகுரு).

சைவம் அசைவம் பற்றிய தெரியாத விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்

blissful meditation

சைவம் அசைவம் பற்றிய தெரியாத விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்

 

1.தாவர இனம் சைவம்.
2.நாம் உணவாக உண்பது அணுவாக ஆவது அசைவம்.
3.செடி இருந்த இடத்தில் இருந்து தன் சக்தியை எடுத்துக் கவர்வது சைவம்.
4.ஆனால் அந்த செடியின் சத்தை நுகர்ந்து அந்தச் செடி இருக்கும் பக்கம் தன்மை நகர்ந்து சென்று அதை உணவாக எடுத்து செல்லும். உயிரினங்கள் அசைவம்
5.இருந்த இடத்தில் உணவாக உட்கொண்டால் சைவம்.
6.நகர்ந்து சென்று அதை உணவாக உட்கொண்டால் அசைவம் என்று சாஸ்திரங்கள் தெளிவாகக் கூறுகின்றது.

ஆனால் நம் உணவுக்காக மற்ற அசைவத்தைச் சாப்பிடுகிறோம். ஆட்டைச் சாப்பிடுகிறோம். ஆடு விஷத்தின் தன்மை கொண்டு உடலாக ஆனது.

அதை நாம் சாப்பிட்டு உடலில் சேர்ந்தால் என்ன செய்யும் என்று நினைக்கிறீர்கள்…! அந்த அணுக்கள் எல்லாம் நம் உடலாக உருவாகிறது. அப்போது ஆட்டுக் கறியையே தான் மீண்டும் கேட்கத் தோன்றும்.

அந்த ஆட்டு கறி மேல் ஞாபகம் அதிகமான பின் அதனின் விஷத் தன்மை நமக்குள் கூடி மனித உணர்வுகள் இங்கே குறைய ஆரம்பிக்கின்றது.
1.குறைந்த பின் சாகப் போகும் போது ஆட்டுக் கறி மீது தான் ஞாபகம் வரும்.
2.ஆக எதை விரும்பிச் சாப்பிட்டோமோ அந்த ஞாபகம் வரும்.

உயிர் பிரியச் சிரமப்படுகிறது என்றால் பெரியவர்கள் என்ன சொல்வார்கள்…? கறியை நிறையச் சாப்பிட்டிருக்கின்றார். இரண்டை வேக வைத்துக் கொடுங்கள். சீக்கிரமே உயிர் போகும்…! என்று சொல்வார்கள்.

அந்த நினைவுடன் உயிர் வெளியில் போனால் அப்புறம் நேராக ஆட்டின் உடலுக்குள் தான் போகும். அந்த உடலுக்குள் போய் நம்மை ஆடாகப் பிறக்கச் செய்யும்.

இன்றைக்கு மனிதனாக இருந்து ஆட்டை ருசித்துச் சாப்பிட்டால் நாளைக்கு ஆடாகி மே…மே…! என்று கத்த வேண்டியது தான்.

ஆனால் உங்களை நான் சாப்பிட வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. சாப்பிட்டால் உயிர் உங்களை இப்படித் தான் மாற்றும். ஒன்றை விழுங்கி வருவது தான் அசைவம்.

1.ஆக மொத்தம் நமக்குள் சைவமாக இருக்கக்கூடியதை
2.நாம் உணவாக அணுவாக உருவாக்குதல் வேண்டும்.
3.சைவத்துக்கு போய்விடுவோமா… செடி கொடிக்குப் போவோம் என்று நினைக்காதீர்கள். அப்படிப் போக முடியாது.

சில சாமியார்கள் என்ன சொல்வார்கள். நான் வேக வைத்ததைச் சாப்பிட மாட்டேன். நான் செடிகளில் விளைந்ததையும் காய் கனிகளையும் பச்சையாகத்தான் சாப்பிடுகிறேன்.

இந்த நிலைகளில் நான் பரிசுத்தமாக இருக்கின்றேன்…! என்று பச்சையாகச் சாப்பிட்டால் என்ன செய்யும்…? அந்தச் செடி கொடியில் இருக்கின்ற மணமே (வாசனை) இவர்கள் உடலிலும் ஆன்மாவிலும் உயிரிலும் சேரும்.

அதில் உள்ள உணர்வின் தன்மை பெற்ற பின் இந்த உயிர் வெளியிலே சென்ற பின் அந்தச் செடி கொடிகளுக்குத் தான் செல்லும்.
1.நான் வேக வைத்ததைச் சாப்பிட மாட்டேன் என்று சொன்னால்
2.செடி கொடிகளுக்குள் சென்று புழுவாகவோ பூச்சியாகவோ தான் பிறக்க வேண்டும்.

மாமிசத்தை வேக வைத்து எடுத்தாலும் அந்த உணர்வின் தன்மை நமக்குள் அணுவாகும் போது அசைவத்தை உணவாக உட்கொள்ளும். மீண்டும் மிருக இனங்களுக்குள் தான் செல்வோம்.

ஆகையால் இத்தகைய நிலையில் இருந்து நாம் விடுபட வேண்டும். மனிதனான பின் வேக வைத்து மாற்றி அருள் ஒளியை நீங்கள் கூட்டிக் கொண்டால் வேகா நிலை பெறலாம்.

அருள் ஒளியின் உணர்வாகச் சுடராக நமக்குள் மாற்றப்படும் போது நாம் வேகா நிலை பெறுகின்றோம்.
1.அதாவது போகாப்புனல்
2.இன்னொரு சரீரத்திற்குள் போவதில்லை…!

கடவுள் எங்கே எப்படி இருக்கின்றான்…?

Athi Karumaro

கடவுள் எங்கே எப்படி இருக்கின்றான்…?

நாம் வாழும் இந்தப் பிரபஞ்சமே.. அண்டமே… அகண்ட நிலைகள் கொண்டிருப்பினும் அது “இருண்ட நிலைகள் கொண்டது தான்…!”

1.ஒரு வீட்டைத் தொடர்ந்து சில நாள்கள் அடைத்து வைத்திருந்தால்
2.அதற்குள் தன்னிச்சையாக வெப்பமாகி அதில் ஓர் ஆவி போல் உருவாகும்.
3.அந்த ஆவி நாளடைவில் ஒரு நெடி கலந்த “விஷத் தன்மை” அடைகின்றது.

இதைப் போல் தான் பேரண்டம் அகண்ட நிலைகளில் இருக்கப்படும் பொழுது வெப்பமாகின்றது. அந்த வெப்பத்தின் தணலால் அது ஆவியாக மாறி “அடர்த்தி ஆகி விஷத்தின் தன்மை” அடைகின்றது.

அடுத்தடுத்து இந்த விஷத்தின் தன்மை ஆகி அதனால் ஆவியின் தன்மைகள் வரப்படும் பொழுது
1.இந்த விஷத்தின் தன்மை மீண்டும் தாக்கப்படும் பொழுது வெப்பமாகின்றது.
2.வெப்பத்தின் தன்மை அடையும் பொழுது நகர்ந்து ஓடுகின்றது.
3.ஓடும் பொழுது ஈர்க்கும் காந்தம் என்ற நிலை வருகின்றது.

முதலில் வெப்பம்… பின் ஆவியின் நிலை நாளடைவில் விஷமாகி… மீண்டும் சாந்த நிலைகள் கொண்டு வரப்படும் பொழுது இது அணுக்களாகப் பிரிந்து சென்ற பின்
1.வெப்பம் காந்தம் விஷம் என்ற இந்த மூன்று நிலை பெறுகின்றது.
2.இதைத் தான் மும்மலம் என்று சொல்வது.
3.ஆதிபராசக்தி என்பது வெப்பம்… ஆதிலட்சுமி என்பது காந்தம்… ஆதி சக்தி என்பது விஷம்.
4.விஷத்தின் தன்மை கொண்டு இப்படி மூன்று சக்திகளாக இயங்குகின்றது.

இருப்பினும் அணுத் தன்மை பெற்ற பின் இதைப் போன்று ஒரு உணர்வின் சத்து உருவாகிறது என்றால் காந்தம் தன்னுடன் அதை இழுத்த பின் மோதுகின்றது.

மோதிய நிலைகள் கொண்டு அது தன்னுடன் இணைத்த பின் அந்தச் சத்தின் தன்மை இரண்டறக் கலந்து விடுகின்றது.
1.அந்தச் சத்திற்குப் பெயர் சீதா என்றும்
2.அந்த மணத்திற்குப் பெயர் ஞானம் என்றும்
3,.இந்தச் சத்து தன்னுடன் இணைத்து இரண்டறக் கலந்து கொண்டால் பரப்பிரம்மம் என்றும்
4.”பிரம்மா உருவாக்குகின்றான்…!” என்றும் சாஸ்திரங்கள் தெளிவாகக் கூறுகின்றது.

வெப்பம் காந்தம் விஷம் சத்து ஞானம் என்று இப்படி ஐந்து நிலைகள் கொண்டு அது இயங்குகின்றது. எந்த மணத்தை இதனுடன் இணைத்ததோ “புலனறிவு ஐந்து…!” என்று ஆகின்றது.

எதற்குள் சென்றாலும் அதன் வலு கொண்டு தனக்குள் இருக்கும் அந்த மணத்தை இயக்கும் என்று பொருள் படும்படியாக நம் சாஸ்திரங்கள் தெளிவாகக் கூறுகின்றது. இப்படி உருவானது தான்… எல்லாமே…!

ஏனென்றால் கடவுள் எப்படி இருக்கிறான் என்ற நிலையில் நாம் தெரிந்து கொள்வதற்குத்தான்…
1.கடவுள் எங்கேயோ இருக்கின்றார்…
2.அவரே தான் நம்மைக் காக்கின்றார்…! என்ற நம்பிக்கை தான் மனிதர்களிடத்தில் இருக்கின்றது.

ஆனால்
1.உணர்வின் தன்மை ஒன்றுக்குள் ஒன்று உள் நின்று இயக்கும் நிலை தான் கடவுள் என்றும்
2.ஒன்றினுள் ஒன்று இணைக்கப்படும் பொழுது உருவாவது ஈசன் என்றும்
3.ஒன்றுடன் ஒன்று இணைத்திடும் பொருள் பரப்பிரம்மம் என்றும்
4.இப்படி இயற்கையின் நிலைகள் எப்படி உருவாகிறது என்ற நிலையைத் தெளிவாக்கியது ஆதியிலே தோன்றிய அகஸ்தியன் தான்.
5.அந்த அகஸ்தியன் உணர்வைக் கவர்ந்து தான் இப்பொழுது அதை நான் (ஞானகுரு) பேசுகிறேன்.

அகஸ்தியன் தனக்குள் கண்டறிந்து அவனுக்குள் விளைந்து வெளிபட்ட அந்த உணர்வுகள் அனைத்தும் நமக்கு முன்னாடி இங்கே படர்ந்திருக்கின்றது.

அதைச் சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து அலைகளாக மாற்றி வைத்திருக்கின்றது. நீங்களும் அதை நுகரலாம்.
1.இந்த உலகில் மனிதராகப் பிறந்த அனைவரும் அந்த உணர்வின் எண்ணத்தை ஏங்கிப் பதிவு செய்து
2.அதனை மீண்டும் நினைவுக்குக் கொண்டு வரும் பொழுது பெற முடியும்.
3.அதைத்தான் தென்னாட்டுடைய சிவனே போற்றி எந்நாட்டவருக்கும் இறைவா போற்றி என்று சொல்வது.
4.தென்னாட்டிலே தோன்றிய அந்த அகஸ்தியன் கண்ட பேருண்மைகளை எல்லோராலும் பெற முடியும் என்பதே அதனின் தத்துவம்.

இப்பொழுது ஒருவர் திட்டிவிட்டார் என்றால் “என்னைத் திட்டுகிறான்…! என்ற எண்ணத்தைப் பதிவு செய்துவிட்டால் மீண்டும் என்ன செய்கிறீர்கள்…?

என்னைத் திட்டினான்.. திட்டினான்… திட்டினான்…! என்றால் அந்த உணர்வுகள் வளர்ச்சியாகி அவன் மேல் வெறுப்பாகி நம் உடலுக்குள் இருக்கும் நல்ல அணுக்களுக்குள்ளும் வெறுப்பின் தன்மை கலந்து இரத்தக் கொதிப்பு போன்ற பலவிதமான நோய்கள் வரக் காரணமாகின்றது.

ஆகவே ஒரு திட்டியவனின் உணர்வைக் கவர்ந்து பதிவாக்கி அதை நினைவாக்கும் பொழுது நோயாக உருவாவது போல்
1.ஆதியிலே அகஸ்தியன் கண்ட பேரண்டத்தின் உண்மைகளையும்
2.இயற்கை எப்படி விளைகின்றது என்ற உண்மைகளையும் பதிவாக்கிக் கொண்டு
3.மீண்டும் அதை நாம் நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தால்
4.நாமும் அந்த அகஸ்தியனைப் போன்ற மெய் ஞானியாக உருவாக முடியும்.
5.அதற்காக வேண்டித்தான் இதை உபதேசிக்கின்றோம்.

இந்த உடலே நமக்குச் சொந்தமில்லை… அதிலே சேர்க்கும் கௌரவம் நிற்குமா…?

God of death - Yama.jpg

இந்த உடலே நமக்குச் சொந்தமில்லை… அதிலே சேர்க்கும் கௌரவம் நிற்குமா…?

விநாயகர் சதூர்த்தி என்று நாம் சொல்லப்படும் போது அன்றைக்கு நாம் இயற்கையில் விளையக் கூடியதை எல்லாம் வேக வைத்து “கொழுக்கட்டையாகச் செய்து” அதை ருசியாகச் சமைத்து நாம் உணவாக உட்கொள்கிறோம்.

வேக வைக்கப்படும் பொழுது அந்தத் தானியங்கள் எதுவும் மீண்டும் முளைப்பதில்லை. இதே மாதிரி
1.பிறருடைய வேதனையான உணர்வுகள் அது நமக்குள் விளைந்தாலும்
2.அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வுகளை நமக்குள் சேர்க்கப்படும் போது வேதனைகளை வேக வைத்துவிடுகிறது.
3.அவ்வாறு வேக வைத்தால் அடுத்து அந்த வேதனை என்ற உணர்வுகள் அது நமக்குள் வளராது… அது முளைக்காது…!
4.இப்படி ஒரு பழக்கத்திற்கு நாம் எல்லோரும் வரவேண்டும்.

இதை எல்லாம் தெரிந்து கொள்வதற்குத் தான் மணிக்கணக்கில் உபதேசிக்கிறேன் (ஞானகுரு).

1.நமது வாழ்கையில் நம்மைப் பிறிதொன்று எப்படி இயக்குகின்றது…?
2.நம் உயிரை ஈசனாக மதித்தாலும் அவனால் உருவாகப்பட்ட கோவில் என்று எண்ணினாலும்
3.நாம் நுகரும் உணர்வுகள் நம்மை அறியாமலேயே எப்படி நம்மைத் திசை திருப்புகின்றது..?
4.அதிலிருந்து நாம் எப்படி மீளவேண்டும்…? என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்த உடலே நமக்குச் சொந்தம் இல்லை…!
1.இதில் எத்தனை கௌரவம் வந்தாலும் நிற்கப் போகின்றதா…?
2.நாம் தேடி வைத்த செல்வம் இருக்கப் போகின்றதா..? இல்லை…!

நம் உயிருடன் ஒன்றிடும் உணர்வுகள் அனைத்தையும் ஒளியாக மாற்றும் நிலையாக எந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நமக்குள் எடுக்கின்றோமோ “அந்த உணர்வே கடைசி வரையிலும் நிலையானது…!”

தீமைகளையும் பகைமைகளையும் வென்றிடும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் அருள் சக்திகளை நாம் நிச்சயம் பெற்றுப் பழகுதல் வேண்டும்.

மகாபாரதத்தில் திரௌபதியை அவமதிப்பதாகக் காட்டுகின்றார்கள் – அதனுடைய விளக்கம் என்ன…?

Kannan Drowpathai.jpg

மகாபாரதத்தில் திரௌபதியை அவமதிப்பதாகக் காட்டுகின்றார்கள் – அதனுடைய விளக்கம் என்ன…?

சபையில் வைத்துத் தன் மனைவியை திரௌபதையை அவமானப்படுத்தினாலும் அதே சமயத்தில் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மை வரவில்லை. “அவர்களும் அறிந்து உணரட்டும்…!” என்ற உணர்வு பெறுகின்றது.

ஏனென்றால் இவை அனைத்துமே கண்களால் கவர்ந்த உணர்வுகள் தான். திரௌபதி யார்…? கண்ணனின் சகோதரி தான்.
1.கண்கள் தான் மற்றதைக் கவர்ந்து நமக்குள் உணர்த்துகின்றது.
2.நாம் கண்ணால் பார்கின்றோம்…
3.கண்ணின் நிலைகளில் காந்தப்புலன் அறிவு கவர்ந்து உயிருடன் இணைக்கப்படும் போது திரௌபதி
4.புலனறிவு ஐந்தின் வலு எதுவோ அதற்கு தக்கவாறு அது இயக்கிக் காட்டுகிறது (ஐந்து பேருக்கு ஒருத்தி).

இவைகளை எல்லாம் நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கண்ணனின் சகோதரியை அர்ச்சுனனுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறார்கள். அர்ச்சுனன் வலிமையான நிலைகள் கொண்டாலும் அதன்படி இந்தப் புலன் அறிவு ஐந்தும் கண்களால் நுகர்ந்த வலுவான உணர்வு படி உடலாக்கபடும் போது பீமன் ஆகின்றான்.

அடுத்து நகுலன் ஆகும் பொழுது மற்ற உணர்வுகளைச் சிந்திக்கும் படி செய்கின்றான். சகாதேவன் ஒன்றுக்கு உதவி செய்யும் தன்மைக்கு வருகின்றான்.

நுகர்ந்தது அனைத்தும் சாந்தத்தின் நிலைகள் கொண்டு உள் அடங்கி அதன் வழி தீமைகளை எண்ணாதபடி தனது உணர்வின் தன்மை பெறுகின்றான் தர்மன். தீமைகளை நுகரவில்லை. நல்ல உணர்வின் தன்மையை அவன் நுகர்கின்றான்.

இருந்தாலும் இந்தப் பஞ்ச பாண்டவர்கள் தீமை என்ற எண்ணம் உட்புகாதபடி தடுத்து நிறுத்திப் போர் முறை கொண்டு அவைகள் எந்த வகையிலும் செயல்படாதபடி மற்ற தீமைகள் எதுவோ அது வராதபடி தடுத்து நிறுத்துகின்றார்கள்.

அதாவது நம் வலிமையை எதிலே கொண்டு வரவேண்டும்…? என்பதைத்தான் மகாபாரதத்தில் அங்கே காட்டுகின்றனர்.

திரௌபதியை சூதிலே வைத்து ஆடிவிடுகின்றான். ஏனென்றால் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு சிக்கலிலேயும் மனிதன் சிக்கி விடுகின்றான். சிக்கிக் கொண்டபின் என்ன ஆகின்றது.

அங்கே அவமானப்படுத்துகின்றான். யாரை…? திரௌபதியை…! சபையில் வைத்து நிர்வாணப்படுத்துகிறார்கள். அப்பொழுது தன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு எண்ண செய்கிறது..?
1.அங்கே நிர்வாணப்படுத்துவதை திரௌபதி எண்ணவில்லை
2.உயர்ந்த நிலைகள் பெறவேண்டும் என்ற எண்ணத்தை அங்கே செலுத்துகின்றது
3.தன்னை அவமதிக்கிறார்கள் என்று திரௌபதி எண்ணவில்லை.

எதற்காக இப்படிக் காட்டுகிறார்கள்…?

நமது வாழ்க்கையில் யார் நம்மை அவமதித்தாலும் “நம்மை அவமதிக்கிறார்…!” என்ற உணர்வின் தன்மையை நமக்குள் வகுத்தால்
1.அதன் உணர்வே நமக்குள் விளைந்து விடும் என்பதையும்
2.அதை நாம் எப்படி மறுத்துப் பழகவேண்டும்…? என்று அங்கே தெளிவாகக் காட்டப்படுகின்றது.

இதையே இராமாயணத்திலேயும் காட்டுகின்றனர். அதாவது இராமன் வாலியை நேரடியாகப் பார்க்கவில்லை.

அதே சமயத்தில் அவன் அருள் உணர்வைத் தனக்குள் எடுத்துக் குகை மேல் இருக்கும் பாறையை வைத்து வாலி வெளி வராதபடி மூடி விடுகின்றான். வாலியின் உணர்வை வலு குறைக்கச் செய்கிறான்.

மகாபாரதத்தில் திரளபதை – நாம் நுகரும் சக்திகள் அவமதிக்கும் உணர்வுகள் இருப்பினும்
1.அந்த அவமதிப்பவன் உணர்வை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.
2.ஏனென்றால் ஒருவர் நம்மை அவமதித்தாலும் அதை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளாத வரையிலும் நம்மை ஒன்றும் பாதிக்காது.
3.ஆனால் விட்டு விட்டால் என்றுமே அது நம் நல்ல குணங்களை மூடி மறைத்துவிடும்.

ஆகவே வலு கொண்ட உணர்வு கொண்டு நாம் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதற்குதான் இவ்வாறு மகாபாரத்தில் தெளிவாகக் காட்டுகின்றனர்.

மகாபாரதத்தின் இறுதியில் கண்ணனும் அவனுடைய வலு இழந்து விடுகிறான். பீமனும் என்ன செய்கின்றான்..? இந்த உயிரான நிலைகள் கண்ணன் இறந்த பின் இவனுக்கு உணவு கிடைக்காது இவனும் மடிகின்றான்.

தர்மனுடன் எது சேர்ந்து செல்கின்றது…? கடைசியில் அந்த நாய் தான் கூடப் போகின்றது என்று மகாபாரதத்தில் காட்டுகின்றார்கள். ஆகவே எது விசுவாசமாக இருந்தது…? வளர்த்த நாய் தான் செல்கின்றது.

நாயை ஏன் அங்கே மோட்சத்திற்குக் கொண்டு போகவேண்டும்…?

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெற வேண்டும் என்று நம்முடைய உணர்வுகள் அனைத்தையும் ஒளியாக மாற்றுகின்றோம்.

நம்மை அறியாது வந்த தீமைகளை எல்லாம் அடக்கி நல்ல உணர்வுகளாகச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்றும் எல்லோரும் நலம் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வின் தன்மையை நாம் சுவாசிக்கின்றோம்.
1.இப்படி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நுகரப்படும் போது அங்கே போகின்றோம்.
2.நுகர்ந்த உணர்வுகள் நம்முடன் இணைந்து பிறவி இல்லா நிலை அடைகின்றது.
3.தன்னுடன் அது விசுவாசமாக இருந்ததால் அது தன்னைப் பாதுகாத்தது.
4.”நாம் சுவாசித்ததே.. நாம் நுகர்ந்ததே.. அந்த மோப்பம் தான் நம்மைக் காக்கின்றது…” (அதனால் தான் நாய் என்று அதை காண்பித்து தன்னுடன் கூடவே மோட்சத்திற்கு வருகிறது என்று தெளிவாக்குகின்றார்கள்.)

நாம் நுகர்ந்த உணர்வு தான் நம்மைப் பாதுகாக்கின்றது. அந்த உணர்வின் தன்மை வலு இழக்காதபடி தன்னைப் காக்கின்றது. வீரிய தன்மை எடுக்கப்படும் பொழுது பிறருடைய துயரங்களை இது எடுத்துக் கொள்வது இல்லை. யாருடைய ஈர்ப்புக்கும் செல்லாதபடி ஏகாந்தமாக விண் செல்கிறது என்று தெளிவாக்குகின்றார்கள்.

பச்சைக் காய்கறிகளையும் கீரைகளையும் மாமிசங்களையும் சாப்பிட்டால் உடலுக்கு மிகவும் நல்லது என்கிறோம்…! அதிலுள்ள சூட்சமம் என்ன…?

COOKING Vegetables.jpg

பச்சைக் காய்கறிகளையும் கீரைகளையும் மாமிசங்களையும் சாப்பிட்டால் உடலுக்கு மிகவும் நல்லது என்கிறோம்…! அதிலுள்ள சூட்சமம் என்ன…?

உதாரணமாக ஒரு பருப்பை வேக வைத்த பின் அதை மண்ணிலே போட்டால் திருப்பி முளைக்காது. ஒரு கீரையை வேக வைத்த பின் அதை மண்ணிலே போட்டால் அது திருப்பி முளைக்காது. இது எல்லோருக்கும் தெரிந்தது தான்.

ஆகவே நாம் காய்களையோ கீரையைப் பச்சையாகச் சாப்பிட்டோம் என்றால் நம் உடலில் அந்தப் “பச்சை மணங்கள் தான்” வரும்.

நாம் ஏற்கனவே புழு பூச்சிகளாக இருந்து பச்சை இலைகளை உணவாக உட்கொண்டவர்கள் தான். அதிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து இன்று மனிதனாக வளர்ந்துள்ளோம்.

மனிதனாக வளர்ந்த பின் நம் உடலில் உள்ள அணுக்களுக்கு பச்சைக் காய்கறிகளை உணவாகக் கொடுத்தால் அந்த உணர்வின் அணுக்களாக மாற்றி உடலிலே வளர்கின்றது.

பின் அது முதிர்ந்து மனித உடலை உருவாக்கிய அணுக்களுக்கு எதிர் நிலையாகி அதுவே நோயாகி விடுகின்றது. உடலை விட்டுப் பிரிந்த பின் இந்த உயிர் அடுத்து எங்கே செல்லும்…?
1.நம் உயிரான்மா காய்கறிக்குள் புகுந்து
2.அந்தக் காய்கறியை உணவாக எடுத்துப் புழுவாகப் பிறக்கும் தன்மை வருகின்றது.

ஆனால் நாம் என்ன நினைக்கின்றோம்…? பச்சைக் காய்கறிகளைச் சாப்பிட்டால் அடுத்து நாம் பிறவி இல்லா நிலை பெறுவோம். சமைத்து வேக வைத்துச் சாப்பிடுவது இல்லை. பச்சையாகவே சாப்பிடுகிறோம் என்று சொல்கிறோம்.

அதே மாதிரி மற்ற உயிரினங்களின் மாமிசங்களை நாம் உணவாக உட்கொள்ளும் போது நம் உடலில் உள்ள அணுக்களில் அந்த “உயிரினங்களின் ரசங்கள்” அதிகமாகச் சேர்ந்து விடுகிறது.

மாட்டுக் கறியை அதிகமாகச் சாப்பிட்டோம் என்றால் அடுத்து மாட்டின் ஈர்ப்புக்குள் இந்த உயிர் நம்மைக் கொண்டு போய் விட்டுவிடும்.
1.மாட்டை ருசியாகச் சாப்பிட்டாய் அல்லவா.
2.நீ அங்கே போய்ப் பிறந்திரு…! என்று உயிர் உருவாக்கிவிடும்.

அதே மாதிரி ஒருவரை அடிக்கடி வேதனைப்படுத்தி அந்த வேதனை உணர்வை நுகர்ந்தால் அந்த உணர்வுகள் உடலிலே வளர்ந்து அதிகமான பின் உடலை விட்டுச் சென்ற பின் என்ன செய்யும்…?

பாம்பு மற்ற உயிரினங்கள் மீது விஷத்தை பாய்ச்சி அதைத் தன் உணவாக உட்கொள்கின்றது. ரசித்து அதை உணவாக உட்கொள்கின்றது.

அதைப் போல் இன்று நாம் மனிதனாக இருக்கின்றோம். பிறிதொருவரை வேதனைப்படுத்தி அதைக் கண்டு ரசித்து நம் உடலுக்குள் அந்த வேதனை உணர்வுகளைச் சேர்த்து கொண்டால் நம் உடலில் உள்ள அணுக்கள் அனைத்தும் அந்த வேதனைப்படுத்தும் உணர்வின் அணுக்களாக மாறுகின்றது.

அடுத்து நாம் மற்றதை வேதனைப்படுத்தி அதை ரசித்து உணவாக உட்கொள்ளும் பாம்பின் உடலுக்குள் தான் செல்வோம்.
1.இதைத் தான் நாம் நுகரும் உணர்வுகள் எதுவோ
2.அது தான் நம்மை ஆட்சி புரியும் என்று சொல்வது.

ஆக எந்தெந்தக் குணங்களை நாம் எடுக்கின்றோமோ… அதில் எதை அதிகமாகச் சேர்க்கின்றோமோ… அதன் வழி ஆட்சியாகி மற்ற நல்லவைகளை வளர விடாதபடி அது தன் சாம்ராஜ்யத்தைப் பெருக்கத் தொடங்கி விடுகின்றது.

கோபம் என்ற உணர்வின் தன்மையை நம் உடலிலே பெருக்கி விட்டால் அது மற்றதை அடக்கி ஆட்சி புரியும். அந்தக் கோபத்தின் உணர்வு நமக்குள் வளர்ந்து அதிபதியாகிவிடும். இப்படி எந்தெந்தக் குணத்தை எடுக்கின்றோமோ அது எல்லாம் நமக்குள் வளர்ந்து கொண்டே வரும்.

ஆனால் நாம் எப்படி வளர வேண்டும்…?

அகஸ்தியன் நஞ்சை வென்று தனக்குள் மகிழ்ச்சி என்ற உணர்வை ஊட்டி அதை உணவுடன் கலந்து இயற்கையில் விளைந்த நிலைகளை எல்லாம் வேக வைத்து மாற்றி உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக மாற்றிச் சென்றவன்.

அவன் மனிதனாக இருந்தான். மனித வாழ்க்கையில் முழுமை அடைந்து பிறவி இல்லா நிலை அடைந்து விட்டான். இன்று ஒளியின் சரீரமாகத் துருவ நட்சத்திரமாக இருக்கின்றான்.

அவனைப் பின்பற்றி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வின் தன்மையை எவர் எவர் நுகர்ந்தனரோ அவர்கள் எல்லாம் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஈர்ப்பு வட்டத்தில் ஆறாவது அறிவை ஏழாவது நிலையாக ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டு சப்தரிஷி மண்டலங்களாக இன்றும் வாழ்ந்தும் வளர்ந்து கொண்டு உள்ளார்கள்.

அக்காலத்தில் அத்தகைய உண்மையின் உணர்வை அறிந்தவர்கள் எல்லாம் அங்கே சென்றார்கள்.

ஆகையினால் பச்சையாகக் காய்கறிகளைச் சாப்பிட்டாலும் மாமிசங்களை வேக வைத்துச் சாப்பிட்டாலும் நாம் மீண்டும் மீண்டும் இந்த உடல் பெறும் நிலையாக “பூமிக்குள் தான் சுழன்று கொண்டிருக்க முடியும்…!” இதிலிருந்து மீள முடியாது.

1.இன்னொரு உடல் பெறக் கூடாது என்றால்
2.அந்த அகஸ்தியனைப் போன்றே நாமும் நஞ்சை வென்று
3.இயற்கையில் விளைந்ததை எல்லாம் வேக வைத்து மாற்றி
4.உயிருடன் ஒன்றிய அழியா ஒளிச் சரீரம் பெறுதல் வேண்டும்.