எப்படிப்பட்ட எண்ணத்துடன் குருவை அணுக வேண்டும்…? என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்

Gnanaguru - papanasam

எப்படிப்பட்ட எண்ணத்துடன் குருவை அணுக வேண்டும்…? என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்

 

மாமகரிஷி ஈஸ்வரபட்டாய குருதேவர் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலேயும் எனக்கு (ஞானகுரு) உபதேசித்தார்… ஞானிகள் கண்ட பேருண்மைகளை உணர்த்தி அருளினார். அதே சமயத்தில்
1.ஒவ்வொரு காலத்திலேயும் அவர் என்னை அடிப்பார்…
2.சிந்தனையை மேல் நோக்கிச் (வானை நோக்கி) செலுத்தும்படி உணர்த்துவார்.
3.அவருக்குள் இருக்கக்கூடிய உணர்வின் தன்மை இதே தான்.

ஆனால் நான் உங்களை அடிப்பதில்லை சில நேரங்களில் நீங்கள் தவறு செய்வதைக் கண்டுணர்ந்தபின் “அந்த உணர்வை நீக்க…” அதற்கு அதிர்வின் நிலைகளை ஊட்டி… அருள் ஞானிகளின் உணர்வுகளைப் பெற வேண்டும் என்று தான் உங்களிடத்தில் நான் கோபிப்பது.

அருள் உணர்வின் தன்மை பதிந்து… அறியாத இருள்கள் பிளந்திட வேண்டும்… அந்த மகரிஷிகளின் அருள் உணர்வுகள் நினைவிற்கு வர வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் ஈஸ்வரபட்டர் என்னை அடித்தார்.

அதைப் போன்று உங்களிடம் உள்ள தீமைகளை பிளக்கும்படியாகத்தான் ஒரு சொல்லால்… அந்தச் சொல்லின் வாக்கினைக் கடுமையாகச் சொல்லி யாம் உணர்த்துவது.
1.அதை நீங்கள் வேறு விதமாக… வாழ்க்கையின் நிலைகள் கோண்டு…
2,தவறாக எடுத்துக் கொண்டால்… அது உங்களுடைய பிழைகள் தான்.

ஏனென்றால் உங்களை அறியாது இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சந்தர்ப்பத்தின் நிலைகளிலிருந்து நீங்கள் மீள்தல் வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இதைச் செய்கின்றேனே தவிர… இதனால் பல நன்மைகள் உண்டு.

இன்று உங்கள் வாழ்க்கையில் எத்தனையோ தீமைகளையும் துன்பங்களையும் குறைகளையும் நீங்கள் கேட்கின்றீர்கள்… பார்க்கின்றீர்கள். அந்தக் கஷ்டங்கள்… வேதனைகள்… அனைத்தும் உங்களில் இணைந்து விடுகின்றது.

உதாரணமாக ஒரு ஆற்றில் தண்ணீர் போகிறது என்றால் அந்த ஆற்றுக்கு மீறிய அளவில் அதிலே சாக்கடை கலந்தால் என்ன ஆகும்…? ஆறே சாக்கடை மணமாகத் தான் வீசும்.

அதே போல் நீர் போகும் வாய்க்காலில் ஒரு வீட்டின் கழிவு நீர் சென்றால் அந்த வாய்க்காலின் நீரே கெட்டுப் போய் விடுகின்றது.

அதைப் போல பெரும் வெள்ளமாகச் சென்றாலும் அதில் ஊரிலிருந்து வரும் சாக்கடைகள் சேர்க்கப்படும்போது அது என்ன ஆகும்…? அந்த சாக்கடையின் நாற்றமே அந்த ஆற்றில் கலந்துவிடும்.

மாமகரிஷி ஈஸ்வரபட்டாய குருதேவர் அருளிய அருள் சக்தியை எனக்குள் (ஞானகுரு) சதா எடுத்துக் கொண்டாலும் எம்மிடம் வருவோர் அனைவரும்
1.எனக்குக் கஷ்டம்… எனக்குத் துன்பம்… அதிலே குறை… இதிலே குறை… என்ற வகையில் அடிக்கடி என்னிடம் சொல்லி
2.அந்த ஆறாக ஓடும் நிலைகள் கொண்டு இதை இணைத்தால் அது என்னவாகும்…?

இதைப் பிளப்பதற்கு யாம் எத்தனை கஷ்டப்பட வேண்டும்…?

அதனால்தான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கின்றோம். குருவை எப்படி அணுக வேண்டும்…? என்று நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

குடும்பத்தில் வரும் சிரமங்கள் எதுவாக இருப்பினும் அந்தச் சிரமங்களை எல்லாம்
1.இவைகள் எல்லாம் இன்னது எங்களை இயக்குகின்றது.
2.இதிலிருந்து நாங்கள் மீள வேண்டும்.
3.குரு அருள் எங்களுக்கு வேண்டும்… மகரிஷியின் அருள் எங்களுக்கு வேண்டும்…
4.நாங்கள் பொருள் கண்டுணரும் சக்தி பெற வேண்டும் என்று இப்படித் தான் கேட்டுப் பழகுதல் வேண்டும்.
5.அப்படி ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பருவம் வரும் பொழுதுதான் உங்களுக்கு நல்லதாகின்றது.

ஆனால் ஒரு சிலர் என் கஷ்டம் என்னை விட்டுப் போகவில்லையே…! என்று “ஓ…!’ என்று அழுகின்றார்கள்.

யாம் நல்லாகிப் போகும் என்று திரும்பத் திரும்பச் சொன்னாலும் எங்கங்கே அது நல்லாகின்றது…? என்று தான் கூறுகின்றார்கள். அந்த நிலையிலிருந்து அவர்கள் விடுபடுவதில்லை

யாம் எவ்வளவு நல்லதைச் சொன்னாலும் வேதனைப்படும் உணர்வுகளை நீங்கள் முன்னணியில் வைத்து விட்டால் நான் கொடுக்கும் அருள் உணர்வுகள் உங்களுக்குள் ஜீவன் பெற முடியாது.

ஆனால் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் காட்டிய அருள் வழியில் என்னுடைய ஜெபமே உங்கள் எல்லோருக்கும் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி கிடைக்க வேண்டும் என்பது தான்…!

“உங்களுக்கு அந்தச் சக்தி கிடைக்க வேண்டும்…” என்று யாம் தவமிருக்கும் பொழுது நீங்களும் குரு துணையால் அந்த மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும் என்று ஏங்கிப் பெற்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளிலிருந்து எளிதில் விடுபட முடியும்.

உயிருடன் ஒன்றி ஒளியாக்கிய ஈஸ்வரபட்டரின் உணர்வுகளை உங்களுடன் இணைத்து இணைத்து இணைத்து உரமாக ஏற்றுகின்றோம்

Venugopalaswamigal

உயிருடன் ஒன்றி ஒளியாக்கிய ஈஸ்வரபட்டரின் உணர்வுகளை உங்களுடன் இணைத்து இணைத்து இணைத்து உரமாக ஏற்றுகின்றோம்

 

ஆயிரம் தான் சொல்லுங்கள்…! மீண்டும் ஜாதகத்தை தேடி இன்னும் நல்ல நேரம் வருகின்றதா…? கெட்ட நேரம் வருகின்றதா…? என்ற நிலைகளைத்தான் தேடிச் செல்ல முடியும்.

நல்ல நேரமாக உங்களால் மாற்ற முடியாது…!
1.ஏனென்றால் இந்த உடலுக்கென்று நல்ல நேரத்தைத் தேடி அலைவீர்கள்.
2.பதிந்த உணர்வுகள் உங்களுக்குள் ஆசையைத் தூண்டிக் கொண்டிருக்கும்.
3.அது நிறைவேறவில்லை என்றால் வேதனைகள் கூடிக் கொண்டிருக்கும்
4.தன்னை அழித்திடும் உணர்வே விளைந்து கொண்டிருக்கும்
5.அதனின் நிலைகள் மனித உருவைச் சீர்குலைத்துவிடும் நிலைகளாகத் தான் வரும்.

மனிதனாகப் பிறந்து அறிந்திடும் அறிவு ஆறாக இருப்பினும் அடுத்து ஏழாவது நிலைகளைப் பெறவில்லை என்றால் மனிதன் தேய்பிறைக்குத் தான் செல்ல நேரும்.

ஆகவே அறிந்திடும் அறிவின் துணை கொண்டு இருளைப் போக்க வேண்டுமே தவிர இருளை சேர்த்திடுதல் கூடாது.

மனிதன் நாம் ஆறாவது அறிவைக் கொண்ட பின் பொருளைக் காணுகின்றோம் பொருளைக் கண்டபின் அதற்குள் மறைந்திருக்கும் இருளை நீக்கிவிட வேண்டும்.

நம் உடல் நாம் உணவாக உட்கொள்ளும் உணவுக்குள் மறைந்துள்ள நஞ்சினைப் பிளக்கின்றது. நல்ல உணர்வை உடலாக மாற்றுகின்றது. அந்த நல்ல உணர்வின் தன்மை கொண்டு அறிந்திடும் அறிவு வருகின்றது.

1.அந்த அறிந்திடும் அறிவு கொண்டு நாம் நுகர்ந்திட்ட உணர்வுக்குள் இருக்கும் இருளைப் பிளந்திடல் வேண்டும்.
2.இருளை நீக்கி உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றிடும் நிலைகள் பெறவேண்டும்
3.இது தான் நம் ஞானிகள் காட்டிய அறநெறிகள்.

அதனை நீங்கள் எல்லோரும் பெறவேண்டும் என்று தான் இதைச் சொல்கின்றேன்.

செடிகளுக்கு ஒவ்வொரு குணங்கள் உண்டு. ஒவ்வொரு செடிக்கும் ஒவ்வொரு உணர்வுகள் உண்டு. அத்தகைய பல கோடித் தாவர இனங்களின் சத்தை உணவாக உட்கொண்டு அந்த உணவின் சத்தே உடலாக ஆனது உயிர் ஜீவ அணுக்களாக உருவாக்கியது. அதனின் மலமே உடலாக உருவானது.

ஆக… இந்த உடலுக்குள் இருக்கும் உணர்வுகளில் வாடிய குணங்கள் எத்தனையோ உண்டு… வாடிய உணர்வுகள் பலவும் உண்டு

அருள் ஞானியின் உணர்வின் நிலைகளை நினைவு கொண்டு… அவருடன் நிலை கொண்டு… அதனை எடுத்து ஒன்றுடன் ஒன்று இணைத்திடும் உணர்வின் தன்மையாகத் தான் இந்த உபதேசமே யாம் (ஞானகுரு) கொடுக்கின்றோம்.

விவசாயத்தில் (AGRICULTURE) வாடிய பயிரை வளமாக வளர்க்க… எவ்வாறு பல அணுக்களின் வீரியச் சத்து கொண்ட உணர்வினை இணைத்துப் புதுப் புது வித்துகளை உருவாக்குகின்றனரோ… இதைப்போலத்தான்
1.அந்த அருள் ஞானியின் உணர்வின் தன்மையை
2.மகரிஷிகள் உணர்த்திக் காட்டிய நிலைகளை
3.மாமகரிஷி ஈஸ்வரபட்டாய குருதேவர் கொடுத்த உணர்வின் துணை கொண்டு உரமாகக் கொடுக்கின்றோம்.

நம் குருநாதர் ஈஸ்வரபட்டர் பேரண்டத்தின் நிலைகளை அறிந்து… அந்த உணர்வின் தன்மையை நுகர்ந்து தீமைகளைப் பிளந்து… தீமைகளைப் பிளந்திடும் உணர்வுகளைத் தன்னுள் விளைய வைத்தார். விளைந்த உணர்வு கொண்டு உயிரோடு ஒன்றி இன்றும் ஒளியாக இருக்கின்றார்.

1.ஒளியாக நிலை கொண்டிருக்கும் ஈஸ்வராய குருதேவரின் உணர்வுகளை நினைவு கொண்டு
2.உங்களுடன் இணைத்து… இணைத்து… இணைத்து…
3.அந்த உணர்வின் தன்மை உங்களுக்குள் உரமாக இணைப்பதே என்னுடைய வேலை…!

நான் மனமுவந்து கொடுப்பதை நீ பெற்றுக் கொள்…! என்றார் ஈஸ்வரபட்டர்

life motto

நான் மனமுவந்து கொடுப்பதை நீ பெற்றுக் கொள்…! என்றார் ஈஸ்வரபட்டர்

 

“உயிரை மதிக்காது…” நாம் வேதனை உணர்வை எடுத்தால்
1.நீ எதை நினைத்தாயோ நீ அதுவாகு…! என்று உணர்வை வளர்த்து
2.அடுத்து நம்மைப் பாம்பினமாக மாற்றிவிடுகின்றது நம் உயிர்.
3.மறந்து விடாதீர்கள்…! இதை எல்லாம் குருநாதர் தெளிவாகக் காட்டினார்.

அவர் காட்டிய வழியில் நாம் செயல்பட வேண்டிய முறைகளை உங்களுக்குள் அந்த அருள் ஞானத்தைப் பதிவு செய்கின்றேன்.

பிறருடைய கஷ்டங்களைக் கேட்டுணர்ந்தால் அது நம் உடலுக்குள் அணுவாக மாறுவதற்கு முன் அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வை நாம் நுகர்ந்து அந்தத் தீமை புகாது அதை அடக்கிப் பழக வேண்டும்.

“அத்தகைய சக்தி பெறுவதற்கே” உங்களுக்குத் திரும்பத் திரும்ப பல வழிகளிலும் தெளிவாக உணர்த்தி அதை நுகரச் செய்கின்றோம்.

உபதேசிக்கும் போது..
1.ஞானிகளின் உணர்வை நான் (ஞானகுரு) வேகமாகச் சொல்வதும்
2.சில நேரங்களில் எளிதாகச் சொல்வதும்… மெதுவாகச் சொல்வதும்…
3.நீங்கள் கேட்டுணர்ந்து வரப்படும் பொழுது ஞானிகளின் உணர்வுகள் உங்களுக்குள் ஈர்ப்புடன் பதிவாக வேண்டும் என்று
4.முதலில் மெல்லச் சொல்லி… அதன் பின் சிறுகச் சிறுகச் சிறுக உயர்த்தி…
5.அந்த உணர்வுகள் உங்கள் ஈர்ப்புக்குள் புகப்பட்டு… அந்த உணர்வின் கருவாக வருவதற்குத்தான் “வேகமாகச் சொல்வேன்…!”

நீங்கள் எம்மை “உற்று நோக்கும் பொழுது” உணர்வின் தன்மை அந்தக் கருவின் தன்மை அடைய வேண்டும்…! என்ற நோக்கத்துடன் தான் அவ்வாறு செய்வது.

அந்த அணுவின் கருவாக… அறிவின் உணர்வின் தன்மை விளைந்து விட்டால் அந்த (உபதேசங்கள்) உணர்ச்சியின் தன்மை உங்களை அந்தச் செயலுக்குக் கொண்டு வந்துவிடும். அதற்கே நான் இதைச் செய்வது.

சாமி வேகமாகச் சொல்கின்றார்… என்னால் அர்த்தம் புரியவில்லை…! என்றால்
1.அதைப் பெற வேண்டும்…
2.அதை அறிய வேண்டும்…
3.அந்த உணர்வை நாம் பெற வேண்டும்… என்ற ஏக்கத்துடன் இருந்தால்
4.அந்த உணர்வுகள் உங்களுக்குள் அது அணுக் கருவாக மாறிவிடுகின்றது.

பின் அணுவாக உங்களுக்குள் மாறிவிட்டால் அது தன் உணவுக்காக ஏங்கும் பொழுது.. “உணர்ச்சிகள்” உங்களுக்குள் அந்த எண்ணங்களைக் கொண்டு செயலாக்கும் வன்மை பெறுகின்றது.

எமது குருநாதர் இப்படித்தான் செய்தார்…! பாஷை புரியாத நிலையில் ஏதோதோ சொல்வார். என்னென்னமோ சொல்வார்…! அது எனக்குத் தெரியாது.

1.தெரியாது…! என்று சொன்னாலும் வம்பு..
2.தெரியும்…! என்று சொன்னாலும் நீ எப்படித் தெரிந்து கொண்டாய்…? என்பார்.

இப்படி வழக்கத்திற்கு மாறாக நிலைகள் செய்து அந்த உணர்வைத் தனக்குள் செய்யச் செய்து
1.“சக்தி வாய்ந்த உணர்வை” அவர் எனக்குள் போதிக்கப்படும் பொழுது
2.அந்த உணர்வுகள் வளர்ந்த பின் “இப்பொழுது எப்படி இருக்கிறது…?” என்று கேட்பார்.

தாங்க முடியாத கஷ்டம் வரும் பொழுது… எனக்குள் “மறைமுகமாக” சொல்வார். அதைச் சொல்லிவிட்டு
அதைப் பார்…
இதைப் பார்…
இப்படிப் பார்…
அப்படிப் பார்…! என்பார்.

என்னமோ சொல்கின்றார் என்ற நிலையில் அதை எண்ணும் பொழுது என்ன சொல்கிறார்…? என்று நான் நினைப்பேன்.

அப்படி நினைத்து விட்டால்… ஏண்டா… திருடா…?! நீ இதைத் திருடாமல் அதைத் திருடுகிறாயேடா…! நான் சொல்வதை விட்டுவிட்டு… “நீ எதை எதையோ (என்னமோ ஆகின்றது என்று) திருடிக் கொண்டிருக்கின்றாய்…!”

1.அதைத் திருடினால் நீ திருடனாகின்றாய்..
2.ஆனால் நான் சொல்லும் உயர்ந்த உணர்வின் தன்மையைப் பெற்றால்
3.நீ திருடனல்ல… என்னிடம் கேட்டு வாங்குகின்றாய்..
4.ஆகவே நான் கொடுக்கும் உணர்வின் தன்மையை நீ ஏங்கிப் பெறு…!

பிறர் சொல்வது போல் குருநாதர் சொல்வது அர்த்தமாகவில்லை…! அது அதாகின்றது… இதாகின்றது…! என்று நீ “திருட்டுத்தனமாக” உனக்குள் குறையின் உணர்வை எடுத்துக் கொள்கின்றாய்… அது உன் திருட்டுத் தனத்தைக் காட்டுகின்றது.

நான் கொடுக்கின்றேன்… நீ எடுத்துக் கொள்…!
1.கொடுப்பதை எடுப்பதை விட்டு விட்டு
2.கிடைக்காததை நீ எங்கேயோ எண்ணி நினைவைச் செலுத்துகின்றாய்

நான் “மனமுவந்து” கொடுக்கும் உணர்வை நீ நுகர்ந்தறிந்தால் அந்த உணர்வின் அறிவாக வரும். இதனின் உணர்வை உனக்குள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்…! என்று இப்படித்தான் அவருடைய சொல் செயல் இவை எல்லாம் எனக்குள் தெளிவாக்கிக் கொண்டு வந்தார்.

ஏனென்றால் எனக்குக் கல்வி அறிவு இல்லை. இருந்தாலும் “மூடனாக இருக்கும் நிலையில்… என் மூடத்தனத்தை நீக்கி…” அருள் ஞானத்தை எப்படி வளர்க்க வேண்டும்..? என்று குருநாதர் என்னை வளர்த்தார்.

அதன் வழிப்படித்தான் என் குரு எனக்குள் சொன்ன வழியில் தான் உங்களுக்குள்ளும் தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றேன். அதன் வழியில் கடைப்பிடித்து வருவோருக்கு இந்த உணர்வுகள் சீராக வரும்.

ஞானிகளைப் பற்றிய உபதேசங்களைக் கேட்பதால் கிடைக்கும் பலன்கள்

Gnanaguru saamigal upadesam .

ஞானிகளைப் பற்றிய உபதேசங்களைக் கேட்பதால் கிடைக்கும் பலன்கள்

 

நமக்குள் எத்தனையோ பகைமை உணர்வுகள் உண்டு. பகைமை கொண்டோரைப் கண்ட பின் அந்த உணர்ச்சிகளின் எழுச்சிகள் தெரிகின்றது.

1.அந்த எழுச்சியின் தன்மை வராது தடுக்க
2.அக்கணமே அருள் மகரிஷிகளின் உணர்வைப் பெறவேண்டும் என்று எண்ணினால் அதைத் தடைப்படுத்தும்.
3.அதை அடக்கிடும் அந்த உணர்வின் தன்மையைப் உங்களிலே பரவச் செய்யுங்கள்.

ஒவ்வொரு நிமிடமும் அந்த அருள் ஞானிகளின் உணர்வுகளை உங்கள் உடலில் உள்ள அணுக்களுக்குத் தீமைகள் கிடைக்காதபடி அருள் உணர்வின் தன்மைகளைப் பரப்படும் பொழுது இதைச் சிறுகச் சிறுக நுகர்ந்தால் இதன் வலிமையோ “அருள் ஞான வழியாக” மாறுகின்றது.

நமக்குள் இருக்கும் பகைமையும் நண்பனாக மாற்றும் நிலை வருகின்றது. இதைத்தான் இராமாயணக் காவியத்தில்
1.இராமன் காட்டிற்குள் சென்றாலும் பகைமையற்ற உணர்வு கொண்டு எல்லோரையும் நட்பாக்கினான் என்று காட்டுகின்றார்கள்.
2.அதாவது பன்னிரெண்டு வருடம் என்பது ஒரு மண்டலம் என்ற காவியத் தொகுப்புகளும் உண்டு.

ஆகவே இதை நாம் செயலாக்கும் இந்த நிலை கொண்டு மனிதனின் வாழ்க்கையில் வாழ வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொள்கின்றேன்.

அதே சமயத்தில் இந்த உபதேசத்தைக் கேட்கும் பொழுதும்… நீங்கள் இதைப் படிக்கும் பொழுதும்…
1.உங்களுக்குள் அற்புதமான மணங்கள் வந்து கொண்டே இருக்கும்.
2.உங்கள் உடலில் உள்ள இரத்தநாளங்களில் அந்த அருள் சக்தியான நிலைகள் வரும்.
3.உங்களுக்குள் ஒரு குளிர்ச்சி ஏற்படும் உணர்வின் தன்மையையும் ஊட்டிக் கொண்டே இருக்கும்.
4.உங்கள் உடலில் உள்ள நல்ல அணுக்களுக்கு வீரியமான சக்தியும் கிடைக்கும்.

இந்நேரம் வரை உபதேசித்தது அருள் ஞானத்தின் உணர்வை நீங்கள் பெறவேண்டும் என்பதற்கே….!

1.இதை நீங்கள் நுகர நுகர மகிழ்ச்சியை ஊட்டும்
2.அருள் ஞானத்தின் உணர்வுகளை நினைவுபடுத்தும்
3.அருள் வழியில் உங்களை வாழ வைக்கும்.

இப்பொழுது உபதேசிக்கும் உணர்வுகள் உங்களுக்குள் ஆழப் பதிந்த பின் நீங்கள் எங்கே சென்றாலும் மேலே சொன்ன அத்தனையும் நுகர முடியும். அருள் ஆற்றலைப் பெற முடியும்.

ஆகவே இந்த உலகைக் காத்திட அந்த அருள் ஞானம் வேண்டும் என்று உணருங்கள். உலக மக்கள் அனைவரும் அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருள் பேரொளி பெறவேண்டும் என்ற உணர்வுடன் தியானியுங்கள்.

அந்த அருள் ஞானம் உங்களுக்குள் விளையும். அரும் பெரும் சக்தியாக உங்கள் உடலைச் சுற்றி நறுமணங்கள் பரவும். இந்த உணர்வுகள் உங்களுக்குள் வளர நல்ல அணுக்களின் தன்மை விளையும்.

ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அந்த அருள் மகரிஷிகளின் சக்தியும்… துருவ நட்சத்திரத்தின் சக்தியும் பெறவேண்டும் ஈஸ்வரா…! என்று ஏங்கி இருங்கள்.

வெளிச்சத்தில் பொருளைக் காண்பது போல் அருள் ஒளியை நாம் அனைவரும் பாய்ச்சி இருளை இந்த உலகை விட்டே அகற்ற வேண்டும்

gnana bhoomi m- earth

வெளிச்சத்தில் பொருளைக் காண்பது போல் அருள் ஒளியை நாம் அனைவரும் பாய்ச்சி இருளை இந்த உலகை விட்டே அகற்ற வேண்டும்

தென்னாட்டுடைய சிவனே போற்றி எந்நாட்டவருக்கும் இறைவா போற்றி…! என்று அன்றைய ஞானிகள் சொன்னதை நாமும் ஓதிக் கொண்டே உள்ளோம்.

நம் தென்னாட்டில் தோன்றிய அந்த அகஸ்தியன் தான்… அண்டத்தின் ஆற்றல்களை எடுத்துப் பிண்டத்திற்குள் ஒளியாக மாற்றி இன்றும் ஒளியாகத் துருவ நட்சத்திரமாகத் திகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றான்.

அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் ஆற்றலை எந்நாட்டவரும் பின்பற்றி அந்த அகஸ்தியன் வழிகளிலே எல்லோரும் வளர முடியும்.

1.என் நாடு… உன் நாடு…! என்று நிலை இல்லாதபடி
2.எந்நாட்டவரும் அவன் வழியிலே சென்றால்
3.அருள் ஒளியின் சுடராக அகஸ்தியனைப் போன்று முழுமை அடையலாம்.

இந்த உடலை விட்டு அகன்ற பின்… என்றும் ஏகாந்த நிலையில்… ஏகாந்த வாழ்க்கை வாழும் உணர்வைக் காட்டிய அந்த அகஸ்தியன் அருள் வழியில் நாம் திகழ்தல் வேண்டும்.

1.இந்த வாழ்க்கையில் யார்… எதை… எப்படி… எந்த வகையில்… குறைகளைக் கண்டாலும்
2.இந்தத் தியானத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள் அந்தக் குறையை வளர்த்திடவே கூடாது.
3.அருள் ஒளி பெருக வேண்டும்…! என்ற உணர்வைத் தான் செலுத்திட வேண்டும்.

குறைகள் செய்வோரும் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெறவேண்டும்.. தெளிந்திடும் மனம் வேண்டும்… தெரிந்து.. தெளிந்து… தெளிவாக வாழும் அந்தத் திறன் பெறவேண்டும் என்ற உணர்வைக் கலந்து நமக்குள் உருவாக்கிவிட்டால் “பகைமை உணர்வுகள் மாறும்…!”

இதை போன்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் பொழுது…
1.ஒரு காலம்… அவர்களுக்குள் இருக்கும் தவறை உணர்வார்கள்…!
2.நம்மைப் பற்றி எண்ணும் பொழுது அவர்களுக்குள் சிந்திக்கும் செயலும்… மாற்றியமைக்கும் திறனும் நிச்சயம் வரும்.

ஆகவே மனிதர்கள் நாம் இந்த அருள் ஒளியின் தன்மையைப் பெற்று மற்றவர்களுக்கும் பாய்ச்சிட வேண்டும்.

ஒரு வெளிச்சத்தைக் காட்டினால் எப்படிப் பொருள் தெரிகின்றதோ அதைப் போல் ஒளியான உணர்வுகளை அவர்களுக்குள் நாம் பாய்ச்சும் பொழுது
1.பல தீமையான உணர்வுகளுக்குள் அவர்கள் அடைபட்டிருந்தாலும்
2.நம்மைத் திட்டி அவர்கள் ஏளனப்படுத்தியிருந்தாலும்
3.நாம் பதிக்கும் அருள் உணர்வுகள் ஒரு சமயம் இயக்கப்பட்டு
4.நாம் சொன்ன உணர்வின் நினைவுகள் அவருக்குள் கிளர்ந்தெழுந்து
5.அவருக்குள் இந்த ஒளியின் தன்மை பெறும் தகுதி பெறும்.
6.அவரை அறியாது சேர்ந்த இருளை அகற்றும் நிலையும் ஏற்படும்.

உங்கள் அனுபவத்தில் பார்க்கலாம்…!

சாமியையும் குருவையும் பிரித்துப் பார்க்கத் தேவையில்லை…!

one guru eswara[pattar

சாமியையும் குருவையும் பிரித்துப் பார்க்கத் தேவையில்லை…!

இந்த மனித வாழ்க்கையில் எந்தச் செல்வமும் நமக்குச் சொந்தமாவதில்லை.
1.அந்த அருள் ஞானத்தை நமக்குள் சொந்தமாக்கி விட்டால்
2.இருளை வென்று உணர்வை ஒளியாக்கும் தன்மை பெற முடியும்.
3.அதைத் தான் இந்த மனித வாழ்க்கையில் சொந்தமாக்க வேண்டும்.

ஏனென்றால் எந்த நிலைகளீல் வாழ்ந்தாலும் இந்த உடலும் சொந்தமாவதில்லை உடலால் சம்பாரித்த செல்வமும் நின்றதில்லை.

கோடிக் கோடி செல்வம் பெற்றிருந்தாலும்… பல ஆயிரம் பேரைக் கொன்று குவித்துச் சுகமாக வாழ்வேன்…! என்றாலும் அப்படிப்பட்ட அரசன் எவனும் இன்று இருந்ததில்லை. அவன் பேய் மனமாகத் தான் சென்றான்…. அவன் உணர்வுகளும் பேய் மனமாக மாறியது…!

அவனைப் போன்ற ஆசையைப் பின்பற்றியவர்கள் அனைவரும் அவன் வழியிலே சென்று மத வெறி கொண்டு மனிதனை மனிதனே அடித்துக் கொன்று… அதைக் கண்டு மகிழும் நிலையே இன்று உருவாகி விட்டது.

அரசன் அவன் எதிரிகளைக் கொன்று குவித்தான். பல வகையிலும் மதம் என்ற பேரால் பேதங்களை அவன் உருவாக்கினான்.

அதே மதத்தின் அடிப்படையில் இன்று நஞ்சு கலந்த உணர்வாக மதத்திற்குள் இனம் என்ற நிலைகள் பல இனங்களாக வளர்ந்து விட்டது. அவன் அவன் “தன் இனமே பெரிது…!” என்று மற்ற இனத்தைப் பழித்துப் பேசினான். அதனால் பழி தீர்க்கும் உணர்வுகளே வளர்ந்தது.

மனிதனுக்கு மனிதன் உருக்குலையச் செய்யும் நிலைகளும்… சிந்தித்து வாழும் நிலைகளும் செயல் இழந்து… சிந்தனையற்ற செயலாகவே நாம் இன்று வாழ்ந்து கொண்டுள்ளோம்.

சிந்தனையற்ற செயலை நாம் நுகரும் பொழுது
1.நஞ்சு கொண்ட உணர்வுகள் நமக்குள் வளர்ந்து
2.நஞ்சை உணவாக உட்கொள்ளும் நிலை வளர்ந்து
3.நஞ்சின் செயலாக்கங்களாகச் செயல்படும் நிலையும்
4.நஞ்சு கொண்ட உணர்வையே வளர்த்திடும் நிலையே வளர்கின்றது.

இதைப் போன்ற கொடுமைகளிலிருந்து விடுபட வேண்டும்…! என்று எமது குரு எனக்குள் பதிவு செய்திருந்தாலும் அவரை நமது குரு என்ற நிலைகளில் எண்ணி ஒவ்வொருவரும் நாம் வாழ்தல் வேண்டும்.

1.முன்பு எமது குருவாக இருந்தார்…
2.இந்த உணர்வின் தன்மை நீங்கள் நுகர்ந்தறிந்து அந்த உணர்வின் வழி சென்றால்
3.நமது குரு என்ற நிலையில் ஒன்று சேர்ந்து வாழும் நிலை வரும்.
4.சாமியையும் குருவையும் பிரித்து எண்ண வேண்டியதில்லை (இது முக்கியம்)
5.அருள் ஒளியின் தன்மை கொண்டு “நமது குரு…” என்ற நிலைகளில்
6.நாம் எல்லாம் ஒன்று…! என்ற நிலையில் ஒன்றி வாழ்தல் வேண்டும்.

குரு அருள் துணை கொண்டு உலக மக்கள் நஞ்சிலிருந்து விடுபட வேண்டும்… அருள் ஞானம் பெறுதல் வேண்டும்…! என்ற உணர்வை நாம் தியானித்து வளர்த்தல் வேண்டும்.

பகைமை என்ற உணர்வுகள் வந்தாலும் அது நமக்குள் வளராது தடுத்து அருள் ஒளியை நமக்குள் பெற்று
1.உலக மக்கள் அனைவரும் அருள் ஞானம் பெறுதல் வேண்டும் என்ற உணர்வை ஓங்கச் செய்து
2.அருள் ஞானத்தை வளர்த்திடும் புவியாக நாம் மாற்ற வேண்டும்.

அருள் ஞானிகள் பிறந்த இந்தப் பூமியில்… அருள் ஒளியின் சுடர்களை எண்ணி…
1.இந்தியா என்ற எல்லையை எண்ணும் பொழுதெல்லாம்
2.ஒவ்வொரு மனிதனின் மனமும் மாறி
3.அருள் ஒளிச் சுடராக மாறும் நிலைக்கு வளர வேண்டும்.

நாம் எல்லாம் உலகுக்கு ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டாக வளர வேண்டும்…!

மீனுக்கு இரைப் போட்டுப் பிடிப்பது போல் தான் உங்களை ஞானப் பாதைக்கு இழுக்கின்றோம்…!

divine pathway

மீனுக்கு இரைப் போட்டுப் பிடிப்பது போல் தான் உங்களை ஞானப் பாதைக்கு இழுக்கின்றோம்…!

 

மெய் உணர்வுகளை குருநாதர் எனக்குக் கொடுத்தார். அதன் உணர்வின் தன்மையை எனக்குள் வளர்த்தேன். அந்த அருள்வழிப்படி அவர் உபதேசித்த உணர்வின் வழிப்படியே தான் உங்களுக்கும் உபதேசிக்கின்றேன்.

1.ஏனென்றால் முந்திச் சொன்னது எல்லாம் வேறு..!
2.இதனுடைய உண்மையான பற்றுக்கு வரும் பொழுது அது வரும்.

தூண்டிலிலே ஒரு மீனுக்கு இரை போடுகின்றோம் என்றால் அதை உட்கொள்ளும் நிலையில் பிடித்து எடுத்துக் கொள்கின்றோம்.

இதே மாதிரித்தான் உங்களுக்குள் இருக்கக்கூடிய ஆசையின் உணர்வுகளுக்கு அந்த இரைகளைப் போடும் பொழுது “தொழில் நடக்க வேண்டும்… இலாபம் வேண்டும்…! என்று வருகின்றீர்கள்.

அப்படி வரும் பொழுது அதன் வழிகளிலே எடுத்து அந்த அருள் ஞானத்தின் வித்தை உங்களுக்குள் பதியச் செய்கின்றோம்.

பதியச் செய்த வழியில் அந்த அருள் உணர்வை நீங்கள் பின்பற்றினால்… இந்த ஆசையின் நிலைகள் எதுவோ
1.நீங்கள் தேடாமலே செல்வம் தேடி வரும்
2.தேடாமலே மகிழ்ச்சியும் தேடி வரும்.
3.மகிழ்ச்சி உருவாக்கப்படும் பொழுது செல்வத்தைத் தாரளமாகச் செலவழிக்க வேண்டி வரும்.

ஆனால் இப்பொழுது செல்வம் இருந்தாலும் என்ன நடக்கிறது…?

இதைப் பாதுகாக்கும் ஞானம் இருக்காது. சிக்கனம் செய்வோம்… சாப்பிடாமல் பண்ணுவோம். பணம் இருக்கிறது என்றால் ஒருவரை வெறுத்துப் பேசுவோம் இந்த உணர்வை வளர்த்துக் கொண்ட பின் அடுத்தவரிடம் சண்டைக்குப் போவோம்… அதன் வழியில் பணத்தைச் செலவழிப்போம்,

அதே சமயத்தில் பண்புடன் இருப்போம். பரிவுடன் இருப்போம் வேதனையுடன் இருக்கின்றார் என்று ஒருவருக்கு உதவி செய்வோம். அந்த வேதனையைத் துடைக்கத் தெரிவதில்லை. ஆக வேதனைப்பட்டோர் உணர்வு உள்ளுக்குள் வந்தவுடன் நோய் வந்துவிடுகின்றது.

காசைக் கொண்டு அதற்குச் செலவழித்தாலும் செல்வம் குறையத் தொடங்கும். நோயைப் போக்க செல்வம் போனாலும் கூட உடலை வாங்க முடியாது…!

1.காசை வைத்து ஆன்மாவை விலைக்கு வாங்க முடியாது…!
2.அருள் ஞானியின் உணர்வை அந்த அழியாச் செல்வமாக இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்
3.அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வினை நமக்குள் சேர்த்துப் பழக வேண்டும்.
4.நம் வாழ்க்கையையே தியானமாக்க வேண்டும்.

அப்படி இல்லாமல் அரை மணி நேரம் தியானித்தால் எனக்குச் சக்தி கிடைக்கும் என்பது உட்கார்ந்திருந்தால் உணவுக்கு என்ன செய்வது…?

உட்கார்ந்து… தியானம் மட்டும் செய்து கொண்டிருந்தால் சோற்றுக்கு அப்புறம் என்ன செய்வது…? சோறு யாரும் கொடுக்கவில்லை என்றால் அந்த நேரத்தில் நாம் ஏங்க வேண்டியிருக்கும்.

ஆகவே நமக்குள் அந்த மன வலு கொண்டு தொழிலையும் இந்த உடலையும் காக்க வேண்டும் என்றால் அதற்குப் பொருளும் வேண்டும். அதற்குத்தான் ஞாபகார்த்தமாகப் பிரசாதம் கொடுக்கும் பொழுது நான் (ஞானகுரு) காசையும் சேர்த்துக் கொடுக்கின்றேன்.

அதை வாங்கிய பின் உங்களுக்கு ஒரு மகிழ்ச்சி வரும்.
1.நீங்கள் அதையாவது எடுத்து அந்த அருள் ஞானத்தை வளர்த்துக் கொண்டால்
2.செல்வம் தன்னாலே வரும்…! என்று சொல்கிறோம்.

நான் தொழில் செய்கிறேன்…! ஆனால் எங்கெங்க…? என் கஷ்டம் என்னை விட்டுப் போக மாட்டேன் என்கிறது.. வாங்கியவர்கள் பணத்தைத் திரும்பக் கொடுக்கவே மாட்டேன் என்கிறார்கள் அதனால்.. பணம் வாங்கியவருக்குப் பணத்தைக் கொடுக்க முடியவில்லை…! என்ற இந்த இராகத்தைத்தான் பாடுகின்றோம்.

இதை எல்லாம் அந்த ஞானிகளின் உணர்வின் தன்மை கொண்டு மாற்ற வேண்டும். வாழ்க்கையில் எது வரினும்… அந்த அருள் ஒளியைக் கூட்டிக் வளர்த்தால்… காலத்தால் நமக்குள் மகிழ்ச்சி என்ற உணர்வை ஊட்டும். அந்த அருள் செல்வம் நமக்குள் வளரும்.

அருள்: செல்வம் நமக்குள் வளர வளர… எவர் பகைமையாக இருப்பினும் இந்த உணர்வுகள் சேரச் சேர…
1.அந்த உண்மைகளை அங்கே உணர்த்தும்… தன்னுடைய தவறை உணர்வார்கள்.
2.ஆனால் அதே சமயத்தில் உணரவில்லை என்றாலும் இந்த உணர்வின் தன்மை அவர்களை வலுவிழக்கச் செய்யும்.
3.அவர் செய்யும் தவறுகளில் மற்ற இடங்களில் சிக்க வைக்கும்.

ஆனால் நம்மைப் பாதிககாது. ஆக நம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் நிலைகள் வருகின்றது. நம் நல்லதைக் காக்கும் நிலையும் உருப்பெறுகின்றது.

இதை எல்லாம் நாம் வழிப்படுத்துதல் வேண்டும்…!

குருநாதர் எனக்குச் செய்து கொடுத்த அற்புதங்களை நீங்களும் பெற வேண்டும்

Eswarapattar spiritual language

குருநாதர் எனக்குச் செய்து கொடுத்த அற்புதங்களை நீங்களும் பெற வேண்டும்

 

குருநாதர் எம்மைக் (ஞானகுரு) காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று அங்கே நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சிகளையும் காணும்படிச் செய்கிறார்.

(1).காட்டு விலங்குகள் எப்படி வாழ்க்கை வாழ்கின்றது..? ஒவ்வொன்றும் மற்ற மிருகத்திடமிருந்து தப்பிக்க எத்தனை முயற்சிகளைச் செய்கிறது..?

(2).அன்று பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கும் முன் வாழ்ந்த அகஸ்தியன் காட்டிலே எப்படி வாழ்ந்தான்..? அவனிடமிருந்து வெளிப்பட்ட உணர்வுகளும் இங்கே இருக்கின்றது.

(3).அதே போல் அன்று காட்டு விலங்குகளுடன் வாழ்ந்த மனிதர்களும் உண்டு. அவர்கள் விட்ட மூச்சலைகளும் இங்கே இருக்கின்றது.

1.இதை எல்லாம் நீ பருகுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்…? என்று
2.அந்த உணர்ச்சிகளைத் தூண்டித் தூண்டித் தூண்டித் தூண்டி அதை எடுக்கச் சொல்கிறார் குருநாதர்.
3.அவர் சொன்ன முறைப்படி நுகரும் பொழுது மகிழ்ச்சி வருகிறது.

இங்கே நான் உபதேசிக்கும் பொழுது இந்த உணர்வுகளை நீங்கள் நுகர்ந்தால் உங்கள் உடலில் “நிச்சயமாக” நல்ல மாற்றங்கள் வருவதைப் பார்க்கலாம்.

1.குருநாதர் எனக்குச் செய்த அற்புதங்களை எல்லாம்
2.அந்த உணர்வுகள் சொல்லாக வெளி வருவதை நீங்கள் கேட்கும் பொழுது நுகரும் சக்தி கிடைக்கின்றது.
3.இந்த உண்மையின் உணர்வின் தன்மையை அறிய முடிகின்றது.

இப்படி அருள் ஞானிகளின் உணர்வுகள் உங்களுக்குள் கலந்து இந்த உணர்வுகள் வரப்படும் பொழுது உங்கள் வாழ்க்கையில் பகைமையான உணர்வுகளை நுகர்ந்தாலும் அதை மாற்றி மகிழ்ந்து வாழ முடியும்.

ஈஸ்வரா..! என்று உங்கள் உயிரை எண்ணி அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் உணர்வை நுகர்ந்தால் வாழ்க்கையில் வரும் தீமைகளையோ துன்பங்களையோ பகைமைகளையோ குறைத்து அருள் ஒளியின் உணர்வை உங்களுக்குள் கூட்ட இது உதவும்.

அதற்குத்தான் இதை எல்லாம் சொல்கிறோம்.

எவ்வளவோ சிரமப்பட்டு அவஸ்தைப்பட்டு வளர்த்துக் கொண்ட ஞானப் பொக்கிஷத்தை நேரடியாகக் கொடுத்தாலும்… பயன்படுத்துவார் இல்லை – ஞானகுரு

Gnaguru and Eswarapattar

எவ்வளவோ சிரமப்பட்டு அவஸ்தைப்பட்டு வளர்த்துக் கொண்ட ஞானப் பொக்கிஷத்தை நேரடியாகக் கொடுத்தாலும்… பயன்படுத்துவார் இல்லை – ஞானகுரு

 

மனித வாழ்க்கையில் தவறு செய்யாமலே சாப அலைகள் எப்படித் தாக்குகின்றது…? என்பதைக் குருநாதர் சொன்ன நிலைகளில் ஒவ்வொன்றையும் பரீட்சித்துப் பார்த்ததைத் தான் உங்களுக்குச் சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றோம்.

ஒரு உடலிலிருந்து வரக்கூடிய தீய வினைகள்… சாப வினைகள்… எப்படி வருகின்றது…? ஒரு தலை முறைக்கு இரண்டு தலை முறைக்கு அது எப்படிப் பாதிக்கின்றது..? என்று நேரடியாகக் காட்டுகின்றார்.

1.ஆனால் அவர்களுக்கு நீ இந்தப் பாதிப்பைப் போக்குகின்றாய் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
2.அதனால் அவர்களுக்கு அங்கே மகிழ்ச்சியாகும்.
3.அந்த உணர்வுகள் நல்லதாக ஆன பின் மிகவும் சந்தோஷமாக இருப்பார்கள்.
4.இருந்தாலும் நீ சொல்லும் ஞான வழியினை அவர்கள் பின்பற்ற மாட்டார்கள்.
5.மீண்டும் அவர்கள் செல்லும் வழியிலேயே சென்று “தவறு செய்யத் தொடங்குவார்கள்…”
6.அந்தத் தவறின் தன்மை வந்தது… அன்றைக்கு நல்லதாக ஆனது.
7.ஆனால் மீண்டும் இன்றைக்கு ஆகவில்லையே…! என்று ஏங்கிக் கொண்டு
8.நீ சொல்லும் ஞானிகள் உணர்வை அவர்கள் எடுக்கவே மாட்டார்கள்…! என்று
9.ஈஸ்வரபட்டர் எமக்கு இதை எல்லாம் தெளிவாக்குகின்றார்.

உடனடியாக ஒரு தரம் நல்லதாக ஆனால்… அதைப் பக்குவப்படுத்தி அந்த மெய் ஞானிகளின் உணர்வை எடுத்து வளர்த்துக் கொண்டால் அடுத்து வரும் தீமைகளை மாற்றியமைத்துக் கொள்ள உதவும்.

அதைப் போல் குரு அருளால் நலமாக வேண்டும் என்று ஞானிகள் உணர்வைப் பதிவு செய்கின்றோம். ஆனாலும் பதிவு செய்யும் பொழுதே என்ன செய்கின்றார்கள்…?

எங்கெங்க…? என் துன்பம் என்னை விட்டுப் போக மாட்டேன் என்கிறது…! பணம் வாங்கிச் சென்றவன் தர மாட்டேன் என்கிறான்…! என்று என்னிடமே திருப்பிச் சொல்கிறார்கள்.

ஒரு நோயாளிக்கே நல்ல வாக்கினைக் கொடுத்தாலும் அவர்கள் சார்புடையோர்… (அதாவது அவரைக் கூப்பிட்டுக் கொண்டு வந்தவர்கள்)
1.“இவருடைய கஷ்டத்தை ஒன்றும் சொல்ல முடியாது…!” என்று இப்படி ஞாபகப்படுத்துகின்றார்கள்.
2.யாம் சொல்லும் ஞான உணர்வுகளை அவர்களைக் கேட்க விடாதபடி இடைமறித்து
3.இப்படிச் சொல்லகூடிய உணர்வுகள் தான் வருகின்றது.

அருள் வாக்கினைப் பதிவு செய்து… நினைவுக்குக் கொண்டு வந்து அவர்களை மீட்க வைக்கலாம்…! என்று நான் (ஞானகுரு) எண்ணினாலும் முடியவில்லை.

ஆனால் இதை எல்லாம் அறிந்து கொள்ள எத்தனை சிரமப்பட்டேன்…? எத்தனை அவஸ்தைப்பட்டிருப்பேன்…! காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று தான் குருநாதர் இதை எல்லாம் அனுபவபூர்வமாகக் காட்டினார். நேரத்தில் சாப்பிடுவதற்கு சோறு (உணவு) இல்லை.

காட்டுக்குள் சென்றால் குருநாதர் என்ன செய்வார்…?

கத்திரிக்காய்… மிளகாய்… மாங்காய்… என்று மோரில் ஊற வைத்ததை அவர் எடுத்துக் கொடுப்பார். அதிலே அவர் எத்தனையோ பக்குவம் செய்து வைத்திருப்பார். உப்பு காரம் என்று தனியாக எதுவும் எடுத்துக் கொண்டு போவதில்லை.

இதிலேயே தான் எல்லாம் இருக்கும்.

ஒரு சிறிய டப்பா தான். அதிலே சிறிதளவு அரிசியை எடுத்துப் போட்டு நீரைக் கொஞ்சம் விட்டு அதனுடன் மோரிலே ஊற வைத்த ஒரு மிளகாய் அல்லது கத்திரிக்காயைப் போட்டு வேக வைக்கச் சொல்வார்.

பின் அது எல்லாம் வெந்த பின் குருநாதர் ஒரு அளவாகத் தண்ணீரை ஊற்றுவார். கஞ்சி மாதிரிப் பக்குவம் வரும். ஆளுக்குக் கொஞ்சம் குடித்துக் கொள்வோம்.

இது எப்படிடா… இருக்கின்றது…? என்பார் குருநாதர்.

நன்றாக இருக்கிறது சாமி…! என்பேன்.

ஒரு லிட்டர் அரிசியை வைத்து நானும் குருநாதரும் காட்டிற்குள் “இரண்டு மாதம் சாப்பிட்டுக் காலம் தள்ளியிருக்கின்றோம்…!” என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

வேறு ஒன்றையும் அங்கே சாப்பிட விடமாட்டார். சாம்பாரும் அது தான்… காயும் அது தான்…! எல்லாம் அந்தக் கஞ்சியைக் குடித்துக் கொள்ள வேண்டியது தான்,

குடும்பம்… தொழில்… உணவு… எல்லாவற்றையும் விட்டுத்தான் யாம் இத்தனையும் தெரிந்து கொண்டு வந்தோம். அப்படிப் பெற்ற ஞான வித்தை உங்களுக்குள் பதிய வைக்க எத்தனையோ வழிகளைச் செய்கிறோம்.

ஆனால் அதை எத்தனை பேரால் எடுத்து வளர்க்க முடிகிறது…? தனக்குள் வந்து தீமைகளையும் சாப அலைகளையும் போக்க முடிகிறது…?

1.சாமி செய்வார்…
2.குருநாதர் செய்து தருவார்.. என்ற எண்ணத்திலேயே தான் இருக்கின்றார்களே தவிர
3.யாம் பதிய வைக்கும் ஞான வித்தை வளர்ப்பார் இல்லை…!

ஒரு தெய்வத்தை வணங்குவோர்… அடுத்த தெய்வத்தை வணங்க மாட்டேன் என்று சொல்வதில் என்ன உண்மை உள்ளது…?

Ganesamoorthy

ஒரு தெய்வத்தை வணங்குவோர்… அடுத்த தெய்வத்தை வணங்க  மாட்டேன் என்று சொல்வதில் என்ன உண்மை உள்ளது…?

 

அரசர்கள் காட்டிய நெறி கொண்டு மதங்களாகவும் இனங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டு ஒரே மதத்திற்குள் பல இனங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு போர் முறை கொண்டு தான் இன்று வாழ்கின்றோம்.

ஒருவரை ஒருவர் பழி தீர்க்கும் உணர்வு கொண்டு தான் வருகின்றது.

ஒரு தெய்வத்தை வணங்குவோர்…
1.நான் மற்ற தெய்வத்தை வணங்க மாட்டேன் என்று
2.காலையில் பள்ளி எழும் பொழுதிலேயே
3.உன்னை அல்லாது நான் யாரையும் வணங்க மாட்டேன்…! என்று அங்கேயே விஷத்தை ஊட்டுகிறார்கள்.

முருகன் கோவிலுக்குச் சென்றால் உன்னை அல்லாது நான் யாரையும் வாயைத் திறந்து பாட மாட்டேன் என்று முருகனை வணங்குவோர் சொல்வார்கள்.

அதே மாதிரி சிவனைப் பாடுவோரும் அதன் நிலை. காளியைப் பாடுவோரும் இதே மாதிரி. பெருமாளைப் பாடுவோரும் இதே மாதிரி. உன்னைப் பற்றிப் பேசிய வாயில் நான் வேறு எந்தத் தெய்வத்தையும் பேச மாட்டேன்.

இப்படி இங்கேயே ஒவ்வொரு குணத்தின் சிறப்பை ஓங்கி வளர்த்து
1.அடுத்த குணத்தைப் பழி தீர்க்கும் உணர்வு கொண்டு
2.வெறுக்கும் உணர்வுகளை வளர்க்கும் பண்புகளைத்தான் ஆலயங்களிலும் தோற்றுவிக்கின்றார்கள்.

இதைப் போன்ற நிலைகளிலிருந்தெல்லாம் விடுபட்டு நாம் உண்மையின் உணர்வுகளை எடுத்துச் சொல்லக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

அதற்காக வேண்டித்தான் நமது குருநாதர் காட்டிய அருள் நெறி கொண்டு அருள் ஞானத்தின் உணர்வுகளைத் தொடர்ந்து பதிவாக்குகின்றோம். பதிவான பின் அது கருவின் தன்மை அடையும் தன்மையை உங்களுக்குள் உருவாக்குகின்றோம்.

உருவாக்கிய உணர்வு கொண்டு நீங்கள் அதை மீண்டும் நினைவாக்கினால் அதுவே குருவாக நின்று அருள் ஒளிச் சுடராக உருவாக்கும் அருள் ஞானமமாக உங்கள் எண்ணங்களில் தோற்றுவிக்கும்.

அருள் உணர்வின் தன்மை சுவாசிக்கும் பொழுது உங்கள் உடலில் ஞானத்தை வளர்க்கும் அருள் ஞானக் கருக்களாகி அணுக்களின் தன்மையாக உருவாகு.

அந்த உணர்ச்சியின் தன்மை வரும் பொழுது இந்த மனித வாழ்க்கையில் மகிழச் செய்யும் தன்மை வரும். அந்த மகிழும் தன்மையை வளர்க்க வேண்டும் என்றால் இந்த உண்மைகளை.. ஆலயங்களின் பண்புகளை பிறருக்கு எடுத்துச் சொல்லக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொரு ஆலயத்தின் சிறப்புகளையும்…
1.அங்கே வைத்திருக்கக்க்கூடிய தெய்வங்கள் யார்…?
2.அந்தத் தெய்வம் எப்படி இயங்குகின்றது…? என்ற நிலைகளையும்
3.ஆலயம் என்பது நம் உடல் என்றும்
4.அதிலே உள்ள நம் நல்ல குணங்கள் காக்கப்பட வேண்டும் என்றும்
5.நாம் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் உறையப்படும் பொழுது சிவம் என்றும்
6.நாம் எடுத்துக் கொண்ட எண்ணங்கள் அனைத்தும் வினை என்றும்
7.நாம் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்லி மக்களை அறியாமையிலிருந்து விடுபடச் செய்ய வேண்டும்

இதன் வழியில் மகரிஷிளின் அருள் ஒளியின் சுடரை உங்களிலே வளர்த்துக் கொண்டால் இந்த உணர்வுகள் விளைந்து சொல்லாக உங்களிடமிருந்து வரும் பொழுது கேட்போர் உணர்வுகளில் ஊழ்வினை என்ற வித்தாக மாறும்.

அதை அவர்களும் நினைவுபடுத்தினால் அவர்கள் குடும்பத்தில் வரும் சிக்கல்களையும் அவர்கள் உடலில் வரும் நோய்களையும் மாற்றும் வல்லமை நீங்கள் பெறுகின்றீர்கள்.

ஆகவே நாம் ஒவ்வொருவரும் அகஸ்தியன் அவன் வாழ்வில் கண்டுணர்ந்த அருள் வழியில் தியானிக்க வேண்டும்.

அகஸ்தியனாகி துருவனாகி துருவ மகரிஷியாகி துருவ நட்சத்திரமான பின் அதன் வழியில் சென்றவர்கள் அனைவருமே ஆறாவது அறிவை ஏழாவது ஒளியாக மாற்றிச் சப்தரிஷி மண்டலங்களாக பிறவியில்லா நிலைகள் அடைந்துள்ளனர்.

1.அவர்கள் வழியில் நாம் சென்றோம் என்றால்
2.அனைவரும் நலம் பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை நாம் ஊட்டினோம் என்றால்
3.அதன் வழியில் நம்மையும் இந்த மனித நிலையிலிருந்து விடுபட்டு
4.அருள் ஞானியின் அருள் வட்டத்தில் இணைத்துவிடும்.

நம் உயிர் ஈசனாக இருந்து இயக்கிக் கொண்டேயுள்ளது. நாம் எண்ணும் உணர்வுகள் அனைத்தும் நமக்குள் கடவுளாக நின்று இயங்கி… உள் உணர்வையும் ஊட்டி… உயிருடன் ஒன்றச் செய்து… அதுவே அருள் ஒளியின் சரீரமாக உருவாக்கும்.

1.உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வின் தன்மை எதை எடுத்தோமோ அதுவே மின் அணுவாக மாற்றும்.
2.என்றும் பிறவியில்லா நிலை அடையச் செய்யும் தன்மை பெறுகின்றது.
3.இது எளிதான நிலைகள்…!

அகஸ்தியன் கண்ட பேருண்மைப்படி அதனை ஒவ்வொரு நாளும் நாம் நுகர்தல் வேண்டும். அப்படி நுகரும் பருவம் பெறுவதற்குத் தான் அதிகாலையில் துருவ தியானத்தில் அரும் பெரும் சக்தியைக் கூட்டச் சொல்கிறோம்.