கோபம் தேவை…! கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால் மனிதனாக இருக்க மாட்டோம்

சப்… என்று இருக்கும் ஒரு பொருளில் கொஞ்சம் போல் காரத்தைப் போட்டு உப்பை இணைத்தால் ருசியாக வரும். ஆனால் சப் என்ற பொருளில் காரத்தைச் சேர்த்து உப்பைச் சேர்க்காமல் விட்டு விட்டால் ருசி இருக்காது.

எதை எதனுடன் இப்படி இணை சேர்க்கின்றோமா அது உணர்ச்சியைத் தூண்டுகின்றது… உணர்வின் தன்மை செயலாக்குகின்றது.
1.காரணம் மிளகாய் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட உணர்வின் சக்தியை வெகு வீரியமாக வெளிப்படுத்தும் சக்தி பெற்றது.
2.அதனால் தான் ஒரு மனிதனுக்குக் கோபம் அவசியம் தேவை என்று சொல்வது… உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் நிலை.
3.ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால் அது நம்மை விழுங்கிவிடும்.

காரம் அதிகமாகி விட்டால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்…? ஸ்ஸ்,,,ஆஆ…! என்று சொல்கின்றோம்.
1.காரத்தைச் சமப்படுத்தும் போது ருசி ஆஹாஹா…! என்று வருகின்றது…
2.நம் தலையை ஆட்டுகின்றோம்…. அந்த உணர்ச்சியைத் தூண்டும் சக்தி தேவை

ஆனால் காரத்தின் தனித்தன்மையை மாற்றிக் கோபத்தை உருவாக்கி விடக்கூடாது. அப்படிக் கோபம் என்ற உணர்ச்சியை ஊட்டி விட்டால் அந்த உணர்வின் உணர்ச்சியை ஊட்டும் அணுக்கள் நமக்குள் பெருக்கிவிடும். அதுதான் நந்தீஸ்வரன் சிவனுக்குக் கணக்கப்பிள்ளை என்று சொல்வது.

அடிக்கடி அவன் இப்படிச் செய்தான் இவன் இப்படிச் செய்தான் என்ற இந்த உணர்வுகள் வரப்படும் பொழுது வேதனை கலந்து சிந்திக்கும் தன்மை எர்த் ஆகும் பொழுது கோபம் அதிகமாகிவிடும். நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

நம்மை அறியாமலே உடம்பெல்லாம் கிடு…கிடு… என்று நடுங்கும்… சிலருக்கு அப்படி வரும். எனக்கும் கூட சில நேரங்களில் கோபம் வந்தால் கிடு…கிடு.. என்று இப்பொழுதும் உடல் நடுங்கும்.

1.ஏனென்றால் ஊழ்வினை என்ற அணுக்கள் பதிவு இங்கே இருக்கிறது.
2.ஒட்டு மொத்தமாகக் கூட்டும் போது அது வளர்ந்து விட்டால் தீமையின் செயல் ஆகிவிடும்

ஆகையினால் அப்படி வந்தாலும் அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அருள் உணர்வுகள் பெற வேண்டும் என்று இதை அடக்கி இதைத் தணித்து நமக்குள் தெளிவு என்ற நிலையினைக் கொண்டு வருதல் வேண்டும்.

அன்புடன் பண்புடன் நண்பர்களுடன் பழகினாலும் செயல்பட்டாலும் உதவி செய்கின்றோம்.

பாலுக்கு பாதாம் நல்ல சத்துதான். அது போல் நாம் அன்பான நிலைகள் கொண்டு பண்பாகத்தான் உதவி செய்கிறோம். ஆனால் அவன் சந்தர்ப்பத்தால் வேதனையை உருவாகி விட்டால் அந்த அன்பு நாம் நுகர்ந்து நம் நிலைகளும் வேதனையை உருவாக்கி விடுகின்றது.

அந்த வேதனை நமக்குள் வராது பாதுகாக்க வேண்டும்.

யாம் கொடுக்கும் இந்தச் சக்தியின் துணை கொண்டு அந்தத் துருவ நட்சத்திரத்தின் பேரருளும் பேரொளியும் நாங்கள் பெற வேண்டும் ஈஸ்வரா என்ற ஏக்கத்தினைக் கொடுத்து உயிரிடம் அதை உற்பத்தி செய்ய ஏங்கினோம் என்றால் அவன் உருவாக்குவான்.

நாம் அடுப்பை வைத்து நெருப்பைக் கூட்டி அதில் எந்தப் பொருளை வைக்கின்றோமோ அந்த ருசிதான் அங்கே வரும் உயிரின் வேலை நுகர்வதை உருவாக்குவது தான்.

அதுதான் விஷ்ணு வரம் கொடுக்கின்றான்… எனக்கு வரம் கொடுப்பதுதான் வேலை என்று அவன் சொல்வான். பிரம்மாவோ என் வேலை உருவாக்குவது தான் என்று சொல்வான்.

அப்படி அந்த அணுவின் கருவாகிவிட்டால் எந்த ஞானமோ பிரம்மாவின் மனைவி சரஸ்வதி. எந்தக் குணத்தின் தன்மை அது அணுவாகின்றதோ அந்த ஞானத்தின் வழி அந்த உணர்ச்சிகளை ஊட்டுவதும் அதைச் செயலாக்குவதும் அதனுடைய வேலை.

இந்த உணர்வின் தன்மை வந்தால் உடலான சிவனோ அரவணைத்துக் கொள்கின்றான். விருந்தாளியைப் போன்று “வாங்க…” என்று இந்த உடல் வருவதை அரவணைத்துக் கொள்கிறேன் என்று செயல்படுத்துகிறது.
1.நாம் எப்படி எண்ணினாலும் இந்த உடல் அதையெல்லாம் வரவேற்று வைத்துக் கொள்கின்றது என்று
2.ஞானிகள் இதையெல்லாம் நமக்குத் தெளிவாகச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார்கள்.