காளிங்காராயனின் உணர்வு கொண்டு “உலகைக் காக்கும் சக்தியாகச் செயல்பட்ட போகன்”

பழனியம்பதியில் நான் (ஞானகுரு) வாழ்ந்தவன் தான். இருந்தாலும் அதனுடைய உண்மைத் தத்துவம் எனக்குத் தெரியாது. இருப்பினும் குருநாதர் எமக்கு அதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

போகன் தனது வாழ்க்கையில் எதையுமே மோகித்து அதைப் போகித்துத் தனக்குள் தன் வாழ்க்கையில் வரும் இருளைப் போக்கும் அந்த மகரிஷிகள் உணர்வைத் தனக்குள் கவர்ந்து கொண்டான்.

அவன் எப்பேர்ப்பட்டவன்…? என்று எண்ணும் பொழுது அந்தப் போகனும் தன் தாயால் வளர்க்கப்படும் பொழுது விஷம் கொண்ட பாம்பு சந்தர்ப்பத்தால் தாயாரைத் தீண்டுகின்றது.

தாயைக் காக்க எண்ணத்தால் அவன் அலைகின்றான் அலைகின்றான் பல நிலைகளைத் தேடி…! அன்று சாதாரண நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும்… பிற்காலத்தில் வந்த போகனே தான் அது.

தன் தாயைக் காக்க எண்ணித் தேடி அலையும் பொழுது காளிங்கராயன் என்ற விஷத்தன்மையை முறிக்கும் ஒரு வைத்தியரிடம் சென்று சேர்கிறான்.

தன் தாயைப் பாம்பு தீண்டி விட்டது… அதை நீ காக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தால் அவரிடம் சென்று கேட்கப்படும் போது அவர் கொடுத்த விஷத்தை முறித்திடும் சத்தினைத் தன் தாய்க்கு கொடுத்த பின் அது எழுந்து மறுமலர்ச்சி அடைகின்றது.

அப்பொழுதுதான்
1.அவர் கொடுத்த பச்சிலையும் அவர் செய்த நிலைகள் கொண்டு அவரைக் குருவாக்கி
2.அந்த ஆற்றலைப் பெற வேண்டும் என்று அங்கே அடிமையாகின்றான்.

காலத்தால் தாய் இறந்து விடுகின்றது. தாய் தன் உணர்வின் செயலால் தன்னை எப்படி மனிதன் ஆக்கியது…? என்ற நிலைகளில் அது கண்டறிந்த உணர்வால்… அகஸ்தியரின் உணர்வு அவனுக்குள் சிக்கப்படுகிறது.

தன் உணர்வின் தன்மை கொண்டு தாவர இனத்தின் சத்தைத் தன்னைக் காத்திடும் உணர்வாக அகஸ்தியரின் தாய் தந்தையர் தன் உடலில் எடுத்துக் கொண்ட பின் கருவில் இருக்கும் அகஸ்தியன் என்ற அந்த சிசுவுக்குள் இது படபட்டு நஞ்சை முறித்திடும் உணர்வாகத் தாயின் கருவிலே உருவாகிப் பிறந்தபின் அகஸ்தியன் என்ற நிலைகளில் அணுவை அறிந்திடும் நிலையாகப் பிறந்தான்.

1.அவன் நுகர்ந்த அறிவை இவன் அதைக் கண்டுபிடித்து
2.அகஸ்தியன் கண்டுணர்ந்த விண்ணுலக ஆற்றலும் தாவர இனத்தால் கவர்ந்த நிலைகளும் இவனுக்குள் எடுத்து
3.இந்தப் பிரபஞ்ச இயக்கத்தின் உண்மையை உணர்கின்றான் போகன்.

அப்படி உணர்ந்த நிலைகளைத் தான் தாவர இனத்தை நுகர்ந்து பல பரிணாம வளர்ச்சிகளாகி மனிதனாகப் பிறந்தாலும் மனித நிலைகளில் எவ்வாறு மனிதன் தீமைகளிலிருந்து எவ்வாறு விடுபட வேண்டும்…? என்ற நிலையைத் தனக்குள் எண்ணுகின்றான்.

அன்று மிருகங்களிடமிருந்து தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள அகஸ்தியனின் தாய் தந்தையர்கள் தனக்குள் எடுத்துக் கொண்ட நஞ்சை வென்றிடும் சக்தி அகஸ்தியனுக்குப் பூர்வ புண்ணியமாக அமைந்தது.

அதை அவர்கள் தங்கள் உடலில் முலாமாகப் பூசினாலும்
1.அவ்வாறு சுவாசித்த உணர்வுகள் நஞ்சினை முறித்திடும் சக்தியாக்க் கருவுக்குள் இருந்த குழந்தைக்குப் படப்பட்டு
2.அந்த உணர்வின் துணையால் நஞ்சின் வலிமை பெற்று நஞ்சினை அறிந்திடும் ஆற்றல் பெற்று
3.விண்ணுலக ஆற்றல் நஞ்சால் இயக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்த அகஸ்தியன்
4.தனக்குள் விளைய வைத்த உணர்வின் அலைகளைப் பரப்பினான் பரப்பினான்… பல நிலைகள் கொண்டு.

அவனே நம் பூமியின் துருவத்தைக் கண்டு துருவ நட்சத்திரமாக இருப்பினும் நஞ்சினை ஒடுக்கி உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றியதை அந்தப் அகஸ்தியன் பெற்ற நிலையைப் போகன்…
1.தன் தாயின் நஞ்சினை நீக்கித் தனக்குக் குருவாக வழிகாட்டிய மனிதனைக் காத்திடும் காளிங்கராயனின் தத்துவத்தை
2.நஞ்சினை முறித்துத் தனக்குள் அதை அடக்கி ஆட்சி புரியும் காளிங்கராயன் தன்மையைத் தனக்குள் எடுத்து
3.தன் தாயைக் காத்த நிலைகள் “உலகைக் காக்க வேண்டும்…” என்று எண்ணத்தை ஓங்கி வளர்க்கின்றான் போகன்.

இதைப் போல இத்தகைய எண்ணங்களைத் தனக்குள் போகித்து மோகித்துத் தனக்குள் தன் உணர்விலேயே அறிகின்றான். இந்தப் பிரபஞ்சம் எப்படி இயங்குகிறது…? அதில் இருக்கக்கூடிய அணுக்கள் வளர்ச்சி பெற்று மனிதனாக எப்படி உருவானது…? என்று அகஸ்தியன் காட்டிய உணர்வின் தன்மையை இவன் அறிகின்றான்.

1.தன் தாயைக் காத்த காளிங்கராயனின் நஞ்சினை வென்ற உணர்வின் தன்மையைத் தனக்குள் வலு கொண்டு எடுத்து
2.அதை அறிய வேண்டும்… மக்களைக் காக்க வேண்டும் என்ற உணர்வினை வலுக் கொண்டு தனக்குள் சேர்த்தான் போகன்.

அவ்வாறு சேர்த்துக் கொண்ட உணர்வின் தன்மை கொண்டு தான்… சூரியன் உமிழ்த்தும் பாதரசம் ஒவ்வொன்றையும் தனக்குள் இணைத்து இரண்டறக் கலந்து தாவர இன்ங்களையும் கற்களையும் மண்களையும் வைரங்களையும் வைடூரியங்களையும் பாஷாணங்களையும் எப்படி உருவாக்குகிறது…? என்று அகஸ்தியன் தன்னில் கண்டுணர்ந்த உணர்வலைகளை நுகர்ந்தறிகின்றான் போகன்.