ஊண் உடம்பு ஆலயம்

மாமகரிஷி ஈஸ்வரபட்டாய குருதேவரின் அருள் பெற்று நாமும் அவர் வழிகளில் பின்பற்றிப் பேரானந்தப் பெருநிலையை நாமும் பெறுவோம். அதை நாம் பெற வேண்டும் என்றால்
1.நாம் பார்ப்போர் எல்லாம் பேரானந்த பெருநிலை பெற வைக்க வேண்டும்.
2.அவர்கள் பேரானந்த பெருநிலை பெறும் உணர்வின் அலைகளை நாம் நுகர வேண்டும்.
3.நமக்குள் பேரானந்தத்தை நமக்குள் வளர்த்திடல் வேண்டும்.

ஒரு நெல் பயிரை நாம் எப்படி விளைய வைத்து அடுத்து அதை நாமும் உட்கொண்டு இதை யாராவது வாங்கிச் சாப்பிட வேண்டும்… நன்றாக இருக்க வேண்டும்… என்று தான் விளைய வைக்கின்றீர்கள்.

யாரும் சாப்பிடக்கூடாது என்றா விளைய வைக்கின்றீர்கள்…?

இதைப் போல குரு அருளை நமக்குள் வளர்ப்போம். ஈஸ்வரபட்டாய குருதேவர் நமக்கு இவ்வளவு பெரிய பொக்கிஷத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்று நீங்கள் அதை எண்ணுங்கள்.

1.குறைகளை அகற்றுங்கள்… மெய்ப்பொருளைக் காணும் உணர்வை உயர்த்துங்கள்.
2.உலக மக்கள் அனைவரும் மகரிஷிகள் உணர்வு பெற வேண்டும் என்று ஏங்குங்கள் அதையே தவமாக்குங்கள்…!
3.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி பெற நீங்கள் ஏங்கித் தியானியுங்கள்.

ஏனென்றால் தியானம் என்பது நமக்குள் முதலில் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அந்த உயர்ந்த சக்தியை நாம் பெற வேண்டும்.

ஒரு பாத்திரத்தில் நாம் பல பொருள்களை எடுத்துச் சமைத்தால் அந்த போட்டுச் சமைத்த பொருள்களின் வாசனை தான் வரும்.

நாம் எல்லாவற்றையும் நன்றாகப் போட்டுச் சமைத்துவிட்டு சிறிதளவு உப்பைப் போட்டு பார்க்கலாம் என்று தன் இஷ்டத்திற்குச் சேர்த்துப் பார்த்தால் உப்பு மட்டும் அதிகமாகி விட்டால் சாப்பிட்டவர்கள் எல்லாம் நன்றாக இல்லை என்று தான் சொல்வார்கள் அல்லவா…!

இதைப் போல இல்லாதபடி… நாம் சமைக்கும் உணர்வின் சுவையை அதைச் சுவைப்போர் மனம் மகிழும் அளவுக்குக் கொண்டு வர வேண்டும்.

நமக்குள் அருள் ஞானியின் உணர்வுகளைத் தியானத்தால் படைத்து அனைவரும் பெற வேண்டும் என்று அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும். அதுதான்…
1.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாம் பெற வேண்டும் என்று தியானிப்போம்
2.மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாம் அனைவரும் பெற வேண்டும் என்று தவம் இருப்போம்.
3.கோவிலுக்குச் சென்று இந்தத் தெய்வ குணத்தைப் பெற வேண்டும் என்று தியானிப்போம்.
4.இந்த கோவிலுக்கு வருவோரெல்லாம் அந்தத் தெய்வ குணங்கள் பெற வேண்டும் என்று தவம் இருக்க வேண்டும்.

அங்கே வைத்திருக்கக்கூடிய கனியைப் போன்று மலரைப் போன்று பாலைப் போன்று பன்னீரைப் போன்று சுவையான சொல்லும் செயலும் நாங்கள் பெற வேண்டும். மலரைப் போல மகிழ்ந்திடும் மணம் எங்கள் உடலில் பெற வேண்டும். சந்தனத்தைப் போன்று எங்களுக்குள் நறுமணங்கள் வளர வேண்டும் என்று நமக்குள் இதைப் பெருக்குதல் வேண்டும்.

மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி மலரைப் போன்ற மனமும் மகிழ்ந்திடும் நிலைகளும் எனக்குள் வளர வேண்டும் என்று இதைப் பெற்று விட்டு இந்தக் கோவிலுக்குள் வருவோரெல்லாம் அந்த நிலை பெற வேண்டும் என்று தவம் இருக்க வேண்டுமே தவிர நான் கோவிலுக்குச் சென்று இந்தத் தெய்வத்தைத் தவமிருந்து பெறப் போகின்றேன் என்று இருப்பது… இது தவமல்ல…!

1.இந்த உடலான கோவிலுக்குள் அருள் ஞானங்கள் பெருகி அனைவருடைய அன்பையும் இங்கே பெருக்க வேண்டும்
2.அனைவரும் மகிழ்ந்திட வேண்டும் என்று இங்கே கூட்டிட வேண்டும் இது தான் கோவில்… அதுதான் நம் உடலே கோவில்

இதைத் தான் ஊண் உடம்பு ஆலயமடா என்று திருமூலர் பாடியது.