என்றுமே… எதுவுமே… தன்னை வென்றிட முடியாத…! பேராற்றல் கொண்ட மகரிஷிகளின் உண்மை நிலைகள்

Inner eye awakening

என்றுமே… எதுவுமே… தன்னை வென்றிட முடியாத…! பேராற்றல் கொண்ட மகரிஷிகளின் உண்மை நிலைகள்

உதாரணமாக ஒரு நட்சத்திரத்தில் இருந்து வெளிப்படும் கதிரியக்கச் சக்தி அது மின் அணுவின் தன்மை கொண்டது. அது மிகவும் நஞ்சு கொண்டது.

நம் பிரபஞ்சம் சுழன்று வரப்படும் போது அந்தச் சுழற்சியின் நிலைகளில் முன்னணியில் இருப்பது இந்த 27 நட்சத்திரங்கள் தான்.

அகண்ட பேரண்டத்தில் பிற மண்டலங்களிலிருந்து வரும் சக்திகளை இந்த நட்சத்திரங்கள் கவர்ந்து தன் கதிரியக்கச் சக்திகளை அதிலே பாய்ச்சி அதை நம் சூரியக் குடும்பத்திற்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாக பால்வெளி மண்டலங்களாக மாற்றுகின்றது.

அதாவது 27 நட்சத்திரங்களும் தனக்குள் எடுத்து கொள்ளும் அந்தப் பேரண்டத்தின் ஆற்றல்களைத் தன் நஞ்சின் தன்மையால் வீழ்த்தி இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஏற்றதாக மாற்றுகின்றது.

மாற்றிய நிலைகள் சிறுகச் சிறுகப் பிரபஞ்சத்தின் ஈர்ப்புக்குள் வரும் போது அது படர்ந்து… தேய்ந்து… தூசுகளாகப் படர்ந்து வருவதை… மற்ற கோள்கள் நுகர்ந்து உணவாக எடுத்துப் பாறைகளாக மாற்றுகின்றது.

அந்தக் கோள்கள் உமிழ்த்தும் சக்திகளைச் சூரியன் தனக்குள் கவர்ந்து அதிலுள்ள நஞ்சினைப் பிரித்து ஒளியாக மாற்றுகின்றது. (நம் பூமியில் அதை வெயிலாகக் காணுகின்றோம்)

ஆனால் 27 நட்சத்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் தூசிகள் துகள்கள் வேறு எதிலும் சிக்காது நம் புவியின் ஈர்ப்புக்குள் வந்தால் நம் பூமிக்குள் (மண்ணுக்குள்) பதிந்துவிடுகின்றது,

பின் விண்ணில் இருந்து வரும் எந்த நஞ்சின் தன்மையை எந்த நட்சத்திரத்தின் தன்மையால் அது உருவானதோ அதனின்று வெளிப்படும் உணர்வின் சத்தை இது வலு கொண்டு கவர்ந்து கருக்களாக உருவாகின்றது.

கருவான பின் அதே நட்சத்திரத்தின் ஆற்றலைச் சுவாசித்து வளர்ச்சி அடைந்து அதனுடைய அளவுகோல் (பருவம்) வந்த பின் வெடித்துத் தனித்த வைரமாக விளைகின்றது.

இதைப் போன்று தான் ஒரு நஞ்சு கொண்ட பாம்பினமும் மற்ற உயிரினங்களைத் தாக்கி அதற்குள் நஞ்சைப் பாய்ச்சி அதனின் சத்தை உணவாக எடுத்துக் கொள்கிறது. கவர்ந்த உயிரினத்தின் நஞ்சின் விளைவுகள் பாம்புக்குள் அதிகரிக்கின்றது. இவ்வாறு
1.எத்தனை உயிரினங்களின் மேல் தன் நஞ்சினைப் பாய்ச்சிப் பாய்ச்சி உணவாக எடுத்ததோ
2.அது (உணவு) தன் உடலுக்குள் வந்த பின் திரும்பத் திரும்ப அதை வடிகட்டி
3.ஆகாரத்துடன் கலந்து உடலிலே நஞ்சின் தன்மை அதிகமாக விளைந்து விளைந்து
4.பின் அந்த நஞ்சே உறைந்து “நாகரத்தினமாக…!” உருவாகின்றது.

யானைகளுக்கும் இதைப் போல ஒரு முத்து வளரும். சிறுகச் சிறுகத் தான் சிந்தித்த உணர்வின் தன்மை சுவாசித்த பின் யானையின் சிரசிலே இதைப்போல விளையும். அதை யானை மதக்கல் என்பார்கள்.

200 வருடம் 300 வருடம் ஒரு மனிதன் வாழ்கிறான் என்றால் அத்தகைய மனிதனுக்குள்ளும் (புருவ மத்தியில்) இதைப்போல விளையும். இது எல்லாம் இயற்கையின் நியதிகள்.

ஆனால் மகரிஷிகளோ விண்ணின் ஆற்றலைத் தனக்குள் சுவாசித்துத் தன் உணர்வுள் அனைத்தையும் உயிருடன் ஒன்றிய உணர்வின் சத்தாக ஒளியாக மாற்றிக் கொண்டவர்கள்.

எந்த நஞ்சின் தன்மையும் தன்னைத் தாக்காது உணர்வின் தன்மை ஒளியாக மாற்றி இன்றும் துருவ நட்சத்திரமாக வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவன் அகஸ்தியன். நம் பூமியிலிருந்து விண் சென்ற முதல் மனிதன் அவன் தான்…!

ஒரு நட்சத்திரத்தின் துகள் மண்ணுக்குள் கருவான பின் மற்ற நிலைகளைப் பிரித்துத் தன் உணர்வின் சத்தைக் கவர்ந்து ஒளியாக எடுத்து ஒளியின் சுடராக… “வைரமாக…!” விளைகின்றது.

அதைப்போல மனிதனாக வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்க்கையில் வந்த தீமைகளை எல்லாம் அகற்றி உணர்வினை ஒளியாக மாற்றி உயிருடன் ஒன்றிய ஒளியின் சரீரமாக விளைந்தவர்கள் மகரிஷிகள்.

அதாவது விண்ணிலிருந்து வரக்கூடிய நிலையை நட்சத்திரங்கள் தன் கதிரியக்கச் சக்தியைப் பாய்ச்சி அதனைச் செயலற்றதாக்கி இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஏற்றதாக அதை உணவாக எப்படி மாற்றுகின்றதோ இதைப்போல
1.மகரிஷிகள் அந்த விண்ணின் ஆற்றல்களைக் கவர்ந்து தனக்குள் தெளிந்த நிலையாகப் பெற்று
2.இதைக் காட்டிலும் நஞ்சான நிலைகள் எதுவும் இல்லை என்ற நிலையில்
3.அந்த நஞ்சின் தன்மையைத் தனக்குள் உணவாக எடுத்து
4.அதனின் உணர்வின் சத்தை ஒளியாக மாற்றி
5.என்றும் எதுவும் தன்னை அசைத்திடாத நிலைகள் கொண்டு
6..”என்றும் பதினாறு” என்று வாழ்ந்து வளர்ந்து கொண்டுள்ளார்கள் மகரிஷிகள்.

அந்த எல்லையை அடையும் மார்க்கத்தைத் தான் மாமகரிஷி ஈஸ்வராய குருதேவர் எமக்குக் காட்டினார். அதைத் தான் உங்களிடமும் சொல்லிக் கொண்டே வருகின்றோம்…!

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் நம்மை இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சூட்சம நிலைகளை எப்படிப் பார்ப்பது…? – நம் உயிரின் வேலை என்ன…?

dhuruva-maharishi-agastya

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் நம்மை இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சூட்சம நிலைகளை எப்படிப் பார்ப்பது…? – நம் உயிரின் வேலை என்ன…?

மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து அதை எந்தெந்த விளக்குகளில் (LIGHT BULBS) இணைக்கின்றோமோ அதற்குத் தக்க நிறங்களில் வெளிச்சம் வெளிப்படுகின்றது.

அதே மின்சாரத்தை மற்ற கருவிகளிலும் உபகரணங்களிலும் இணைக்கும் பொழுது அதனதன் நிலைகளுக்குத் தக்கவாறு அந்த இயந்திரங்களை இயங்குகின்றது.

நம் உயிரின் வேலையும் இதே போன்றது தான்.

உயிருக்குள் ஏற்படும் துடிப்பின் நிலை கொண்டு அது இயக்கச் சக்தியான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றது. அதே சமயத்தில் நாம் எண்ணிய உணர்வின் சத்தை எல்லாம் ஜீவ அணுக்களாக (உடலாக) அது உருமாற்றிக் கொண்டே வருகின்றது.

இவ்வாறு நமது உயிர் நம் உடலுக்குள் இருந்து செயல்பட்டு வரும் இந்த நிலையில் சூட்சமத்தில் மறைந்திருக்கும் நிலையை (சுவாசிக்கும் உணர்வுகளை) நாம் கண் கொண்டு பார்க்க முடிவதில்லை.

ஒவ்வொரு நொடிப் பொழுதும் நாம் நுகர்ந்தறியும் உணர்வுகள் அனைத்தும் நல்லதாக இருந்தாலும் சரி… கெட்டதாக இருந்தாலும் சரி…
1.அதைச் சுவாசித்துப் புருவ மத்தியிலிருக்கும் உயிரிலே உராயப்படும் போது தான்
2.அது இயக்கப்பட்டு உடலுக்குள் அந்தந்த உணர்ச்சிகளாகக் காண்பிக்கின்றது.

நாம் கண் கொண்டு திடப்பொருள்களைக் காணுகின்றோம். உதாரணமாக ஒரு மனிதனைப் பார்க்கின்றோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவனோ தவறு செய்து கொண்டிருக்கின்றான்.

அந்த மனிதன் தவறு செய்யும் உணர்வுகள் வெளிப்பட்டதை சூரியனின் காந்த சக்தி கவர்ந்து அலைகளாக மாற்றினாலும் நம் கண்ணுடன் இணைந்த காந்தப்புலன் நாம் அவரை உற்று நோக்கும் பொழுது அவனின்று வெளிப்படும் உணர்வலைகளை நம்மை நுகரச் செய்கின்றது.
1.நுகர்ந்த உணர்வுகள் உயிருடன் பட்டபின் – அகக்கண்ணாக
2.உடலுக்குள் அந்த உணர்வினைப் (தவறு செய்கிறான்) பரப்பி நம்மை அறியச் செய்கின்றது.

கண்ணால் திடப்பொருளைக் (மனிதனைக்) கண்டாலும் சுவாசிக்கும் பொழுது நம் உடலுக்குள் அந்த உணர்வின் தன்மை வருகின்றது. அதாவது உணரும் தன்மை வந்தாலும்
1.சுவாசித்த உணர்வின் தன்மையை நம் உயிர் இயக்கிக் காட்டுகின்றது.
2.இயக்கிய உணர்வின் தன்மைகளை நம் உடலிலே இணைத்து விடுகின்றது.
3.இவ்வாறு உள்ளுக்குள் வரும் அந்த உணர்வுகளை – சூட்சமத்தில் இருப்பதைப் பார்க்க முடியவில்லை.

நல்ல திடகாத்திரமான மனிதர்களாக நாம் முதலிலே காணுகின்றோம். ஆனால் அவர்களுக்குள் அடிக்கடி வேதனை சோகம் என்று வரப்படும் போது அந்த உணர்வுகள் அவர்கள் உடலிலே பாய்ந்து அந்த உணர்வின் இயக்கங்களால் உடல்கள் சோர்வடைவதும் நோயாகி வேதனைப்படுவதையும் நாம் பார்க்கலாம்.

இது நாம் திடப்பொருளில் (அவர்கள் உடலைப் பார்த்து) காணும் நிலைகள்.

சில மனிதர்கள் உடல் நலமாக இருப்பினும் சந்தர்ப்பத்தினால் தான் எடுத்துக் கொண்ட வேதனையான உணர்வுகள் அதிகரிக்க தான் சுவாசித்த நிலைகள் தன் உடலிலே நிம்மதியற்ற நிலைகளாகி உடலை அப்படியே உருக்கிவிடும்.

காரணம் அது எடுத்துக் கொண்ட உணர்வுகள் நாம் எந்த வித்தின் தன்மை அடைகின்றதோ இந்த வேதனை என்பது நஞ்சான வித்து. உடலை நலியச் செய்துவிடுகின்றது.

தினசரி வாழ்க்கையில் நம் உடலிலே எத்தனையோ கோடிக்கணக்கான உணர்வுகளை எண்ணங்களாகப் பதியச் செய்து சதா சிவமாக உடலாக ஆக்கிக் கொண்டு இருக்கும் நிலையில்
1.எந்தெந்த குணங்களின் எண்ணங்கள் உடலுக்குள் அதிகரிக்கின்றதோ
2;அது தான் கணங்களுக்கு அதிபதியாக முன்னாடி நிற்கிறது
3.காரணம் எல்லா குணத்தையும் அது அடக்கிவிடுகின்றது.

நம்மை எது மாற்றுகிறது…? நம்மை எது இயக்குகிறது…? நம் நல்ல குணங்கள் வலிமை இழப்பது ஏன்…? நமக்கு நோய் வருவது எதனால்…? என்று நமக்குள் நடக்கும் நிலைகளைத் “தன்னைத் தான் அறிதல்” என்ற நிலையில் நம்மை நாம் அறிந்து கொள்வதற்கே இதைச் சொல்கிறோம்.

ஆகவே எப்பொழுதெல்லாம் எதிர்மறையான நிலைகளைச் சந்திக்கின்றீர்களோ (மனம் அமைதி இழக்கின்றதோ) அப்பொழுதெல்லாம் மகரிஷிகளின் அருள் சக்தி நாங்கள் பெற அருளவாய் ஈஸ்வரா அது எங்கள் உடல் முழுவதும் படர்ந்திட அருள்வாய் ஈஸ்வரா என்று ஆத்ம சுத்தி செய்தீர்கள் என்றால் உங்களுக்குள் இயக்கும் நிலையை அது பிரித்துக் காட்டும்.

1.உங்கள் உடலில் விளைந்தது எது..?
2.நீங்கள் சுவாசித்தது எது…?
3.அடுத்தவர்கள் உடலில் விளைந்தது எது…?
4.மகரிஷிகள் தீமைகளை எப்படி வென்றார்கள்…?
5.அவர்கள் எப்படி ஒளியின் சரீரம் பெற்றார்கள்…?
6.அழியாத நிலைகள் கொண்டு இன்றும் எப்படி எப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்ற பேருண்மைகளை அறிய முடியும்.
7.அந்த ஆற்றல்களைப் பெற்று அவர்களைப் போன்று ஆகவும் முடியும்.